पहली हाढ़ २०१७ बिक्रमी जेठूवाल दरबार विच
धन्न भाग दिहाढ़ा पहली हाढ़, हरि आपणी एकम वेख वखाईआ। मातलोक वेखे पुरख अबिनाशी इक्क अखाड़, दो जहानां वेस वटाईआ। शाह सुल्ताना साचा लाड़, त्रै त्रै आपणा भेव खुल्हाईआ। लक्ख चुरासी टोहे नाड़ नाड़, चौथे घर करे खेल बेपरवाहीआ। पंच विकारा देवे साड़, पंचम शब्द धुन शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी एकम वेख वखाईआ। हरि एकम अपार, वदी सुदी ना कोए रखांयदा। रवि ससि ना पायण सार, पुन्नया अमावस ना रूप वटांयदा। बरस मास ना कोई धार, दिवस रैण ना कोए जणांयदा। घड़ी पल ना कोए प्यार, वेला वक्त ना कोए वखांयदा। आपणी इच्छया आपे धार, आपणी कल वरतांयदा। ना कोई सिख्या सिक्खे विच संसार, बेपरवाह आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आप सुहांयदा। साची एकम हरि निरँकार, आपणी आप उपाईआ। सचखण्ड दुआरे बैठ सच्ची सरकार, साची वण्डण वण्ड वण्डाईआ। लोआं पुरीआं होया बाहर, गगन पताल ना कोए वखाईआ। मंडल मंडप ना कोए सहार, ज़िमी अस्मान ना रूप दरसाईआ। जल बिम्ब ना कोए अकार, महीअल रूप ना कोए वटाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए वणजार, चौदां लोक ना हट्ट खुल्हाईआ। त्रैभवन ना कोए आधार, अवण गवण ना कोए फिराईआ। उँणंजा पवण ना कोए हुलार, रूप रेख ना कोए वखाईआ। साचे मन्दिर बैठ सच्ची सरकार, दर घर साचा आप सुहाईआ। आपणी इच्छया कर विचार, आपणी भिच्छया झोली पाईआ। साचा नाम भण्डारा कर त्यार, दाता दानी आपणे हथ्थ रखाईआ। कागद कलम ना लिखणहार, लेखा मंगे ना कोए छाहीआ। जगत जुगत ना कोए विचार, भगत भगवन्त ना कोए सालाहीआ। नार कन्त ना कोए प्यार, सेज सुहञ्जणी ना कोए हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आप बणाईआ। एका एकम हरि भगवान, आपणी आप उपांयदा। दूसर ना कोई दिसे निशान, ना कोई रचन रचांयदा। महल्ल अटल ना कोए मकान, छप्पर छन्न ना कोए छुहांयदा। धुन नाद ना कोए गान, रागनी राग ना कोए सुणांयदा। पवण पाणी ना कोए मसाण, अग्नी तत्त ना कोए रखांयदा। विद्या मन्त्र ना कोए ज्ञान, सिख्या सिख ना कोए समझांयदा। सरवण सुणे ना कोए कान, अन्तर ध्यान ना कोए लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आप उपजांयदा। आपणी एकम हरि करतार, दर घर साचे आप बणाईआ। सो पुरख निरजण कर त्यार, हरि पुरख निरँजण मेल मिलाईआ। एकँकारा बण बण मीत मुरार, आदि निरँजण अंग रखाईआ। अबिनाशी करता खोल्ह किवाड़, श्री भगवान वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म कर त्यार, एका एक दए वड्याईआ। जोती
❋
❋
जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एक इक्क समझाईआ। एका एक इक्क करतारा, एका घर सुहांयदा। एका जोत नूर उज्यारा, एका दीप जगांयदा। एका नाम बोल जैकारा, आप आपणा घर सुहांयदा। एका वस्त नाम हरि थारा, थिर घर साचे आप टिकांयदा। एका वणज करे वणजारा, एका हट्ट खुल्हांयदा। एका कीमत पाए पावणहारा, एका मुल चुकांयदा। एका मंगे बण भिखारा, एका भिच्छया हथ्थ फड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आपणे रंग रंगांयदा। एका एकम सचखण्ड, हरि साचे सच उपजाईआ। ना कोई दिसे ब्रह्म ब्रह्मण्ड, जेरज अंड ना कोए वड्याईआ। ना कोई सुणाए सुहागी छन्द, रसना जिह्वा ना कोए हिलाईआ। ना कोई जाणे दो जहानां पन्ध, आपणा डग ना कोए उठाईआ। ना कोई वेखे परमानंद, निज़ानंद ना कोए वड्याईआ। ना कोई अमृत धारा सागर सिन्ध, भर प्याला जाम ना कोए प्याईआ। ना कोई मात पित उपजाए पूत सपूत आपणी बिन्द, रक्त बूंद ना कोए वखाईआ। शाह पातशाह नरिंद, मृगिन्द रूप ना कोए वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका आपणा नाउँ धराईआ। एका आपणा नाउँ धर, हरि एकम रूप दरसाया। सचखण्ड दुआरे खेल कर, निष्अक्खर आपणा हुक्म चलाया। शास्त्र सिमरत वेद पुराण ना अग्गे धर, अक्खर विद्या ना कोए पढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एक रूप वटाया। एका एकम पुरख अकाल, आदि आदि आदि आपणी आप बणाईआ। सति पुरख निरँजण सति सतिवाद, घर साचे ख़ुशी मनाईआ। अन्तिम वेखे खेले जुगादि, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। इक्क उपजाए आपणी औलाद, मात पित इक्क अख्वाईआ। एका रूप सन्त साध, एका नैण दरस दखाईआ। एका शब्द बोध अगाध, एका नाम करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एकम आपणा नाउँ रखाईआ। एकम आपणा नाउँ रक्ख, हरि साचे खेल खलाया। सचखण्ड दुआरे हो प्रतक्ख, निरगुण आपणा रूप वटाया। लेखा लेख अलखणा अलक्ख, लेखे विच ना किसे गणाया। आपणा मार्ग आपे दस्स, आपणी वण्डण आप वण्डाया। आपे अंदर जाए वस, आप आपणा बंक सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपर, एका आपणा नाम धराया। एका नाम हरि मेहरवान, आपणा आप जणाईआ। आपे वेखे मार ध्यान, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। आप वखाए एका सच निशान, सचखण्ड दुआरे आप उठाईआ। सत्त रंग लेखा जोत महान, सो पुरख निरँजण दए लिखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा पर्दा आपे लाहीआ। इक्क निशाना कर त्यार, सचखण्ड दुआरे आप सुहाया। साचा खेल अगम्म अपार, पुरख अकाल दीन दयाल आप वखाया। फल लगाए आपणे डाल्ह, आपे चले अवल्लड़ी चाल, आप आपणा वेस धराया। जोती जोत सरूप
❋
❋
हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सचखण्ड दुआरा इक्क वड्याआ। सचखण्ड दुआरा वसया, पुरख अबिनाशी आप वसांयदा। एकँकारा बह बह हस्सया, आप आपणा खेल खिलांयदा। आपणी नगरी फिरे नस्सया, सच समग्री हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अगम्मा अगम्मड़ी कार कमांयदा। अगम्मड़ी कार करनहारा, आपणी कल वरतांयदा। निरगुण अंदर निरगुण धारा, निरगुण आप टिकांयदा। निरगुण निरगुण करे प्यारा, निरगुण संग समांयदा। निरगुण अंदर निरगुण बाहरा, निरगुण रूप अनूप दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आप बणांयदा। निरगुण खेल कर करतार, घर बंक आप सुहाया। आपणी दिशा आप विचार, आपणा हिस्सा आपे पाया। आपणा लेखा लिखणहार, लेखा लेख ना कोए जणाया। पुरख अबिनाशी किरपा धार, साचा सगन आप मनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि आपणी रचन रचाया। आपणी रचना रचणहारा, आपणी बणत बणांयदा। आपणी एकम कर त्यारा, निराकारा साकार रूप वटांयदा। विष्नूं विश्व हो त्यारा, दीप उज्यारा आप करांयदा। आपणे मन्दिर रक्खी आपणी धारा, आपणी वण्डण हरि वड्यांअदा। आपे बरस मास दिवस रैण घड़ी पल कर विचारा, आप आपणे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा पर्दा आपे पांयदा। विष्नूं कर हरि त्यार, आपणी एकम आप सुणाईआ। निरगुण मास बरस निरगुण करे विचार, निरगुण दिवस रैण आपणे विच टिकाईआ। पुरख अबिनाशी खेल अपार, करे कराए बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका लेखा दए लिखाईआ। एका लेखा लिखणहारा, दूजा अवर ना कोए जणांयदा। पहली हाढ़ दिवस विचारा, हरि निरँकारा विष्नूं जन्म दवांयदा। आपणे अंदरों कढिआ बाहरा, मात पित ना कोए वखांयदा। रंगया रंग रंग करतारा, दूसर रंग ना कोए चढ़ांयदा। आप वखाया दर दरबारा, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। आपे अमृत भरया अमर भण्डारा, आप आपणी धार चुआंयदा। झिरना झिरे अपर अपारा, बूंद बूंद आप बरसांयदा। एका एकम निउँ निउँ करे निमस्कारा, अगला राह ना कोए समझांयदा। एका साता हो उज्यारा, सो पुरख निरँजण हरि पुरख निरँजण एकँकारा मेल मिलांयदा। आदि निरँजण हो उज्यारा, अबिनाशी करता खेल खिलांयदा। श्री भगवान लेखा जाणे चरन धूढ़ मजन, पारब्रह्म मूल चुकांयदा। विष्नूं नेत्र पाया अञ्जण, अन्ध अन्धेर ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। इक्क सत्त कर प्यार, अमृत बूंद स्वांती आप चुआईआ। विष्नूं अंदर भर भण्डार, कँवल कँवला आप टिकाईआ। आदि जुगादी बणया ठंडा ठार, विस्मादी रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्नूं अंदर आपणी वस्त आप टिकाईआ।
❋
❋
विष्नूं अंदर नाभी धार, पुरख अबिनाशी आप चलांयदा। चरन कँवल हरि अमृत कर प्यार, निराकार साकार झोली पांयदा। साढे तिन्न करोड़ बूंद कर त्यार, आपणी वण्ड वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। विष्नूं अंदर अमृत धारा, हरि साचे आप टिकाईआ। एका एकम दए हुलारा, सति सतिवादी बेपरवाहीआ। आपणा जाणे आप दिहाढ़ा, दूसर हथ्थ ना कोए वड्याईआ। तत्त ना दिसे बहत्तर नाड़ा, रक्त बूंद ना मेल मिलाईआ। कमलापत मीत मुरारा, मिल आपणी सेज हंढाईआ। बीजे बीज अगम्म अपारा, पत डाल्ही आप महिकाईआ। सतारां दिवस सच विहारा, निरगुण निरगुण निरगुण आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप वरताईआ। सतारां दिवस विश्व रस, हरि हरी आप प्यांअदा। निरगुण रूप अंदर वस, निराकार खेल खिलांयदा। आपणा मार्ग देवे दस्स, बोध अगाध ज्ञान दृढ़ांयदा। मेरा रूप होए प्रकाश, तेरी नाभी फुल्ल खलांयदा। निरगुण जोत होए प्रकाश, अन्ध अन्धेर ना कोए जणांयदा। आपणी पूरी करे आस, आपणी भिच्छया झोली पांयदा। तेरे अंदर करया वास, मुख मुखी बाहर रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी बणत आप बणांयदा। आपणी बणत बणावणहारा, आदि जुगादि समांयदा। विष्नूं नाभी कँवल कर त्यारा, सच वणजारा वेख वखांयदा। कँवल कँवला कर त्यारा, जल जल आप टिकांयदा। आपे पंखड़ीआं बण खोल्हे मुख किवाड़ा, आप आपणा पर्दा लांहयदा। आपे पारब्रह्म रूप कर प्यारा, ब्रह्म आपणा रूप वटांयदा। धन्न सुभाग होए सतारां हाढ़ा, ब्रह्मा विष्नूं गोद बहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वर दाता आप अख्वांयदा। ब्रह्मा विष्न कर त्यार, इच्छया इच्छया विच रखाईआ। पुरख अबिनाशी किरपा धार, लेखा लिख्या दए समझाईआ। अंदरे अंदर सच प्यार, सति सितार दए वजाईआ। खिचणहारा वारो वार, दिस किसे ना आईआ। पावे सार धूंआँधार, सुन्न अगम्म डेरा लाईआ। आपे शंकर कर उज्यार, आपणा संसा ल्ए चुकाईआ। साचा बंस कर त्यार, आपणी अंस नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एकम दए वधाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव कर त्यार, त्रैगुण माया आप उपजांयदा। पंज तत्त भर भण्डार, लक्ख चुरासी जोड़ जुड़ांयदा। पवण स्वासी कर शंगार, मन मति बुध नाल रलांयदा। आत्म ब्रह्म दए आधार, ईश जीव वेख वखांयदा। कर्म कुकर्म भर भण्डार, आसा तृष्ना विच टिकांयदा। जन्म मरन विच संसार, रीती नीती आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा हुक्म चलांयदा। हुक्म चलाए धुर फ़रमाणा, शाहो भूप वड्डी वड्याईआ। इक्क इकल्ला एकँकारा साचा राणा, आपणी रइयत वेख वखाईआ। आप जणाए आपणा भाणा, त्रै त्रै लेखा बूझ बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप
❋
❋
आपणी किरपा कर, हुक्मी हुक्म रक्खे वड्याईआ। हुक्मे अंदर सूरज चन्न, मंडल मंडप आप भवांयदा। हुक्मे अंदर ब्रह्मा विष्न शिव बेड़े बन्न्ह, लक्ख चुरासी नईया आप वखांयदा। हुक्मे अंदर वसाए छप्परी छन्न, हुक्मे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ फिरांयदा। हुक्मे अंदर देवे माल धन, हुक्म हुक्मी भिक्ख मंगांयदा। हुक्मे अंदर देवणहारा डंन, सिर सिर आपणा हुक्म मनांयदा। हुक्मे अंदर राग सुणाए कन्न, सोया कोए रहिण ना पांयदा। हुक्मे अंदर जननी जणे जन, हुक्मे अंदर जो घड़या भन्न वखांयदा। हुक्मे अंदर रक्खे नेत्र अन्न्ह, हुक्मे अंदर ज्ञान नेत्र आप खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप समझांयदा। हुक्मे अंदर कर उत्पत, हुक्मी हुक्म फिराईआ। हुक्मे अंदर मेल मिलाए बूंद रक्त, हुक्मे अंदर जेरज अंड उत्भुज सेत्ज ल्ए उपजाईआ। हुक्मे अंदर रक्खे ब्रह्म मति, हुक्मे अंदर एका तत्त वखाईआ। हुक्मे अंदर बंधाए नत, हुक्मे अंदर तोड़ तुड़ाईआ। हुक्मे अंदर सुणाई गाथ, ब्रह्मा चार वेद करे पढ़ाईआ। हुक्मे अंदर विष्नूं जणाया आपणा पाठ, सोहँ पूजा इक्क समझाईआ। हुक्मे अंदर शंकर पूरा करे घाट, कंठ माला गल लटकाईआ। हुक्मे अंदर वेखे चौदां हाट, हुकमे अंदर ज़िमीं अस्मान देण दुहाईआ। हुक्मे अंदर जुग जुग नेड़े रक्खे वाट, हुक्मे अंदर पन्ध मुकाईआ। हुक्मे अंदर उपजाए दिवस रात, मास बरस हुक्मे आप बणाईआ। हुक्मे अंदर आपे बैठा रहे इक्क इकांत, आपणा हुक्म ना तोड़े ना कोए तुड़ाईआ। हुक्मे अंदर वेखे मार झात, हुक्मे अंदर बैठा मुख छुपाईआ। हुक्मे अंदर बणाई ज़ात पात, हुक्मे अंदर दए खपाईआ। हुक्मे अंदर निभाए साथ, हुक्मे अंदर सगला संग तजाईआ। हुक्मे अंदर चलाए राथ, हुक्मे अंदर रथ रथवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एकम दए समझाईआ। एका एकम हरि करतारा, आपणा आप समझांयदा। निरगुण घर निरगुण लै अवतारा, निरगुण मेल मिलांयदा। निरगुण शाह निरगुण सिक्दारा, निरगुण हुक्म सुणांयदा। निरगुण दर दरबान बणे दुआरा, निरगुण सीस झुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी वण्डण आपे हथ्थ रखांयदा। लोकमात वण्ड वण्डाए, रवि ससि हिस्सा आप वण्डाईआ। वदी सुदी झोली पाए, ब्रह्मा लेखा दए लिखाईआ। बारां मास जोड़ जुड़ाए, तीस बतीस एका गाईआ। पुरख अबिनाशी भेव ना राय, कवण रुत्तड़ी हरि सुहाईआ। कवण मास आप वडियाए, कवण दिवस वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी बणत आप बणाईआ। बणत बणा हरि बनवारी, आपणे विच टिकांयदा। आपणा लेखा लिख लिखारी, सच्चखण्ड दुआरे आप टिकांयदा। चारे वेदां लोकमात यारी, लक्ख चुरासी आप बंधांयदा। वण्डे वण्ड वड संसारी, जगत सागर वेख वखांयदा। सतिजुग त्रेता बन्न्ही धारी, द्वापर आपणी खेल खिलांयदा। कलिजुग बणया जगत जुआरी, आपणा पेशा आप कमांयदा। नौ नौ गई वारी, चार
❋
❋
चार चार कुरलांयदा। चार चार टुट्टी यारी, चार चार मुख भवांयदा। चार चार नार विभचारी, सच शंगार ना कोए करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेला आप सुहांयदा। नव नौ चार पार किनारा, चार नौ नव वेख वखाईआ। नव नईआ वेखे मँझधारा, नौ दुआरे देण दुहाईआ। चार वरन रोवन ज़ारो ज़ारा, चार यारी ना संग वखाईआ। पुरख अबिनाशी खेल अपारा, जुग चौकड़ी रिहा भवाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल करे करतारा, ख़लक समझ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी एकम आप समझाईआ। आपणी एकम हरि निरँकार, आपे आप समझांयदा। विष्नूं सुहाए तेरा दुआर, तेरा जन्म ख़ुशीआं नाल मनांयदा। ब्रह्मा तेरा पूरा करे विहार, तेरा लेखा लेख चुकांयदा। शंकर तेरा करे प्यार, तेरा तेरी गोद सुहांयदा। एका साता एकँकार, निराकार घर वसांयदा। सचखण्ड निवासी खोल्ह किवाड़, धुर दरबारा डेरा लांयदा। कलिजुग वाओ तत्ती हाढ़, सृष्ट सबाई आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी कल वरतांयदा। एका कल अकल कल धार, धर धरनी वेख वखांयदा। आकाश प्रकाश हो उज्यार, सच निवासी निवास करांयदा। आपे वसे अद्धविचकार, मध आपणा डेरा लांयदा। आपे लोकमात ल्ए अवतार, नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग भवांयदा। आपे कलिजुग अन्तिम हो त्यार, पंज तत्त ना कोए रखांयदा। आपे निरगुण नूर हो उज्यार, आपणा दीपक आप जगांयदा। आपे शब्द रूप वरते विच संसार, सतिगुर साचा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा राह तकांयदा। जुग जुग राह तक्कदा आया, तक्कणहारा बेपरवाह। जुग जुग भगतां पैज रक्खदा आया, निरगुण सरगुण बण मलाह। जुग जुग गुरसिखां पर्दे ढकदा आया, ढाकण को पति आपणा नाउँ रखा। जुग जुग मनमुखां अग्नी साड़दा आया, आपणा लम्बू आपे ला। जुग जुग साचे पौड़्हे चढ़ चढ़ दरस दखाया, उच्च महल्ल अटल डेरा ला। जुग जुग जीवां जंतां माया ममता रौला विच रखाया, आपणा पर्दा ओहला ना सके चुका। जुग जुग आपणा ढोला गौंदा आया, सतिजुग त्रेता द्वापर बावन रामा कृष्ना दए सलाह। जुग जुग आपणा बोला गौंदा आया, आपणा कलमा नबी पढ़ा। जुग जुग डुबदे तरौंदा आया, सतिनाम मन्त्र इक्क पढ़ा। जुग जुग आपणी फ़तह गजौंदा आया, वाहिगुरू आपणा नाउँ रखा। जुग जुग विछड़े मेल मिलौंदा आया, सोहँ आपणा रूप वटा। जुग जुग आपणा नां धरौंदा आया, कलिजुग अन्तिम दए समझा। पहली हाढ़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका एकम दए वखाया। एका एकम आई जग, हरि साचा आप लिआंयदा। इक्क सत्त वसे उप्पर शाह रग, घर साचे डेरा लांयदा। इक्क सत्त बन्न्हे सति तग, त्रैगुण माया फंद कटांयदा। इक्क सत्त प्याए मदि पार कराए हद्द, राए धर्म ना मुख वखांयदा। पहली हाढ़ विष्नूं तेरी वेखी
❋
❋
यद, तेरा बंस आप उपांयदा। गुरमुख सज्जण साचे सद्द, आप आपणे अंग लगांयदा। ब्रह्मा तेरे गेड़े विच्चों कढ्ढ, आपणी झोली पांयदा। शंकर तेरी लाड़ी मौत ना लडाए कोई लड, चित्रगुप्त ना हिसाब वखांयदा। दरगाह साची सचखण्ड दुआरे सच निशाना दित्ता गड्ड, ना कोई जड़्ह उखड़ांयदा। कलिजुग तेरा कूड़ कुड़यारा फाह दित्ता वढ्ढ, नाम खण्डा आप चलांयदा। सतारवें दिन हरिसंगत कर देणी अड्ड, सम्मत सतारां आप सुहांयदा। गुरसिखां अंदर वड़ वेखे अन्धेरी खड्ड, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विश्व रूप आप वखांयदा। विष्नूं तेरा सच तिवहार, हरि साचा सगन मनांयदा। गुरमुखां करे सच प्यार, साची सेवा आप कमांयदा। त्रैगुण माया बणे पनिहार, जगत पनिहारी दर दुरकांयदा। तेरा काया कंचन गढ़्ह बणाए आप सुन्यार, सच कुठाली आपे पांयदा। विष्नूं बणया भगवन यार, भगत साचे मेल मिलांयदा। चार कुंट कराए जै जै जैकार, एका डंका नाम वजांयदा। सतारां दिवस रातीं सुतिआं गुरसिखां गल जा जा पाए हार, औंदा जांदा दिस ना आंयदा। नारी कन्त करे प्यार, आत्म सेजा आप हंढांयदा। आप आपणा उत्तों वार, हौला भार सर्ब करांयदा। दु:ख भञ्जण मिल्या मीत मुरार, नेत्र अञ्जण नाम पांयदा। साचा सज्जण विच संसार, विछड़ कदे ना जांयदा। डुब्बदे पाथर देवे तार, पाहन आपणा चरन छुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एकम रंग रंगांयदा। एकम हरि रंग रंगया, रंगणहार निरँकारा। विष्नूं दुआरा एका मंगया, प्रभ साचा सिरजणहारा। आदि जुगादि ना भुक्खा नँग्यां, भरया रहे सद भण्डारा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल विच संसारा। खेल अपारा विच संसारा, हरि निरँकारा आप करांयदा। निरगुण निरगुण लै अवतारा, सरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। आपणी रुत्तड़ी कर प्यारा, रुत्ती रुत्त आप सुहांयदा। आपणी फुल्ल फुलवाड़ी पाए सारा, पत डाल्ही वेख वखांयदा। माली बणे हरि निरँकारा, मालण जोत अकालण नाउँ धरांयदा। सच खारी सीस उठाए सेवा करे अगम्म अपारा, लोकमात फेरा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी एकँकार, करे खेल अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह आपणा नाउँ धरांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंज तत्त ना कोए निशान, जगत विद्या ना कोए ज्ञान, पुतर धीआं ना कोए माण, गुरसिख बणाए सच निशान, दो जहान आप झुलांयदा।