२ हाढ़ २०१७ बिक्रमी सरैण सिँघ दे घर जंडिआला गुरू ज़िला अमृतसर
पुरख अगम्मड़ा खेल अपारा, निराकारा आप करांयदा। वसणहारा धाम न्यारा, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। घर
❋
❋
विच घर कर त्यारा, थिर दरबारा नाउँ धरांयदा। निर्मल जोती कर उज्यारा, दीपक दीआ आप टिकांयदा। एका राग इक्क धुन्कारा, नाद अनादी शब्द अल्हांयदा । साचे तख्त बैठ सच्ची सरकारा, शाहो भूप रूप वटांयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा, अकल कल आप वरतांयदा। हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, हुक्मी हुक्म आप फिरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अगम्म अगम्मड़ा धाम सुहांयदा। धाम अगम्मड़ा पुरख अकाल, जूनी रहित आप सुहाईआ। एका वसे दीन दयाल, दूसर संग ना कोए रखाईआ। अलक्ख निरँजण अवल्लड़ी चाल, अगम्म अथाह आप रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण धारा आप बंधाईआ। निरगुण धारा हरि भगवान, आपणी आप चलांयदा। सचखण्ड दुआरे सच निशान, थिर घर साचे आप झुलांयदा। आदि जुगादी खेल महान, भेव कोए ना पांयदा। रूप रंग ना सके कोए वखाण, नेत्र नैण ना कोए दरसांयदा। सच तख्त निवासी वाली दो जहान, सच सिँघासण सोभा पांयदा। एका वसे इक्क मकान, दूजा दर ना कोए खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी कल वरतांयदा। कल वरतंता हरि भगवन्त, पुरख अबिनाश वड्डी वड्याईआ। आपे जाणे आदि अन्त, लेखा लिख ना सके कोए राईआ। निरगुण बणाए निरगुण बणत, निरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। निरगुण नारी निरगुण कन्त, निरगुण निरगुण सेज हंढाईआ। निरगुण होए सोभावन्त, घर साचे वज्जे वधाईआ। निरगुण लेखा आदि अन्त, निरगुण आपणा भेव खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निर्भय आपणा नाउँ रखाईआ। निर्भय हरि हरि नाउँ रक्ख, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। आप आपणा कर प्रतक्ख, आप आपणी खेल खिलांयदा। लेखा जाणे अलक्खणा अलक्ख, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह आपणा नाउँ जणांयदा। आपे वसे सभ तों वक्ख, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। आपणा मार्ग आपे दस्स, आपे घर वखांयदा। आपणी दिशा आपे नस्स, आपणा पन्ध मुकांयदा। आपणे मन्दिर आपे वस, सचखण्ड दुआर सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी धार बंधांयदा। आपणी धार हरि निरँकार, आदि आदि बंधाईआ। निरगुण निरगुण कर अकार, निरगुण निराकार समाईआ। निरगुण जोत जोत उज्यार, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। निरगुण नाद नाद धुन्कार, निरगुण शब्द शब्द शनवाईआ । निरगुण महल्ल अटल मुनार, सचखण्ड दुआरा सोभा पाईआ। निरगुण थिर घर बणाए इक्क दरबार, दर दरवाज़ा ना कोए वखाईआ। निरगुण सुत निरगुण दुलार, निरगुण पिता पूत अख्वाईआ। निरगुण मात दए आधार, दाता दानी बेपरवाहीआ। निरगुण बैठ इक्क इकांत सच्ची सरकार, सच सिँघासण सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, थिर घर साचा आप वड्याईआ। थिर घर साचा हरि सुहञ्जणा, आपणा
❋
❋
गढ़्ह बणाया। जोत जगाए आदि निरँजणा, उप्पर चढ़ आसण लाया। आदि जुगादी दर्द दु:ख भय भञ्जणा, निर्भय आपणा नाउँ धराया। सदा सुहेला साचा सज्जणा, ना मरे ना जाया। ना घड़या ना भज्जणा, घड़ण भन्नणहार आप अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा सच महल्ला पुरख अबिनाशी वसया इक्क इकल्ला, दूसर संग ना कोए रलाया। सचखण्ड दुआरा साचा थान, हरि साचा आप सुहांयदा। प्रगट हो श्री भगवान, अबिनाशी करता खेल खिलांयदा। सो पुरख निरँजण नौजवान, हरि पुरख निरँजण मेल मिलांयदा। आदि निरँजण जोत महान, जोती जोत डगमगांयदा। पारब्रह्म हो प्रधान, आप आपणी खेल वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार करांयदा। अगम्म अगम्मड़ा पुरख अकाला, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड निवासी वसे सच सच्ची धर्मसाला, थिर दरबारा सोभा पाईआ। जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाला, आप आपणी आप रखाईआ। संग रखाए काल महांकाला, दीन दयाला बेपरवाहीआ। आपणा फल लगाए आपणे डाल्हा, पत डाल्ही आप महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अगम्मड़ी कार आप कमाईआ। अगम्मड़ी कार करावणहारा, आपणी खेल खिलांयदा। सचखण्ड खोल्ह दुआरा, घर साचे आसण लांयदा। साची सेजा कर त्यारा, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। मेल मिलावा कन्त भतारा, घर साचा सगन मनांयदा। आपे अंदर आपे बाहरा, गुप्त ज़ाहरा रूप धरांयदा। आपे मात पित बण वणजारा, साची वस्त आपणे हट्ट टिकांयदा। आपे प्रगट होए सुत दुलारा, शब्दी नाउँ धरांयदा। आपे शाहो भूप बण सिक्दारा, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणांयदा। आपे निउँ निउँ करे निमस्कारा, सीस जगदीश आप झुकांयदा। आपे बेऐब होए परवरदिगारा, नूरो नूर डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासा खेल तमाशा, पुरख अबिनाशा आपणा आप करांयदा। सुत दुलारा कर त्यार, हरि साचा सच समझांयदा। तेरा रूप मेरी धार, तेरा रंग सर्ब समांयदा। तेरा मृदंग सुणे सच सरकार, सति पुरख निरँजण घर साचे आप सुणांयदा। तेरा अंग करे अंगीकार, आप आपणे अंग लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सुत दुलारे एह समझांयदा। शब्द सुत कर ध्यान, हरि साचा सच जणांयदा। पुरख अबिनाशी वड मेहरवान, आप आपणी दया कमांयदा। चरन कँवल वखाए इक्क ध्यान, दूसर ओट ना कोए रखांयदा। मेरा हुक्म तेरा फ़रमाण, दर दरबान विच रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक्क रखांयदा। साची सिख्या सुण ला कन्न, हरि साचा सच समझांयदा। पुरख अकाल तेरा बणया जननी जन, मात पित ना कोए वखांयदा। पंज तत्त ना दिसे तन, त्रैगुण ना वण्ड वण्डांयदा।
❋
❋
दूसर कोए ना देवे डंन, ना कोई घड़े भन्न वखांयदा। कदे वसेरा ना होवे छप्पर छन्न, मन्दिर अंदर बन्द ना कोए करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त झोली पांयदा। साची वस्त पारब्रह्म, एका झोली पाईआ। शब्द शब्दी ना मरे ना पए जम्म, जून अजूनी ना कोए फिराईआ। ना ख़ुशी ना कोए ग़म, चिंता सोग ना कोए वखाईआ। तेरा जाणे तेरा कम्म, तेरे हथ्थ रक्खी वड्याईआ। लोआं पुरीआं बेड़ा बन्न्ह, रवि ससि कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका अक्खर दए पढ़ाईआ। साची सिख्या सुण सुत दुलारा, दोए जोड़ सीस झुकांयदा। पुरख अबिनाशी तेरा धाम न्यारा, निराकारा वेख वखांयदा। लोआं पुरीआं बणे मुनारा, मंडल मंडप आप उपजांयदा। रवि ससि उपजाए चन्न सतारा, आकाश प्रकाश आप रखांयदा। आपे वणज करे वणजारा, आप आपणा हट्ट खुल्हांयदा। आपे विश्व पाए सारा, विष्नूं आपणी कल धरांयदा। आपे अमृत जल जल धारा, नाभी बन्द वखांयदा। आपे प्रगट हो आए बाहरा, कँवल कँवला रूप वटांयदा। आपे पारब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, ब्रह्म आपणा नाउँ धरांयदा। आपे शंकर दए हुलारा, सुन अगम्म आप समांयदा। आपे तिन्नां वसे बाहरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। दर दरवाज़ा खोल्हया, शब्द सुत नौजवान। विष्नूं अंदर वड़ वड़ बोलया, ब्रह्मे देवे इक्क ज्ञान। शंकर आपणे कंडे तोलया, तोलणहार श्री भगवान। निरगुण निरगुण बदले चोलया, दिसे ना कोए निशान। इक्क सुणाए साचा ढोलया, सो पुरख निरँजण वड मेहरवान। हँ रूप आपे मौलया, अंस बंस कर पछाण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे पाए आपणी आण। त्रै त्रै मीता इक्क अतीता, त्रै त्रै धार बंधाईआ। दरगाह साची बैठा ठांडा सीता, सांतक सति रूप वटाईआ। सार शब्द चलाई आपणी रीता, पतित पुनीता बेपरवाहीआ। आपे बणया साचा मीता, करे खेल रथ रथवाहीआ। चलाए शब्द नाम अनडीठा, रूप रंग ना कोए वखाईआ। आपणा रंग आपणा रूप आपणा भेख आपे कीता, वेस अवल्लड़ा आप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मा विष्न शिव ल्ए उपजाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव कर त्यार, शब्द शब्दी हुक्म सुणांयदा। अगम्म अगम्मड़ा भेव न्यार, हड्ड मास नाड़ी चमड़ा ना कोए वखांयदा। अम्मी अम्मड़ा ना कोए विच संसार, मात पित ना कोए बणांयदा। दमड़ी दमड़ा ना करे प्यार, माया रूप ना कोए वटांयदा। अगम्मड़ी करे अगम्मड़ा कार, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। आपणा खोल्ह सच भण्डार, सति सतिवादी आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया पाए भिच्छया, भिखक भिच्छया इक्क वखांयदा। साची भिच्छया हरि करतार, आपणी आप
❋
❋
उपाईआ। त्रैगुण माया कर त्यार, त्रै त्रै वण्ड वण्डाईआ। सतो करे सति शंगार, विष्नूं अंग लगाईआ। रजो देवे इक्क आधार, ब्रह्मे झोली पाईआ। तमो तत्त इक्क विचार, शंकर रंग रंगाईआ। तिन्नां मेला हरि निरँकार, त्रैगुण माया जोड़ जुड़ाईआ। शब्द सुत बोल जैकार, एका नाअरा दए सुणाईआ। तिन्नां करे ख़बरदार, आलस निन्दरा ना कोए वखाईआ। साची सेवा सेवक करे विचार, चाकर चाकरी इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि आदि करता इक्क अख्वाईआ। आदि करता करने जोग, निराकार हरि अख्वांयदा। आपणा करे आपे भोग, आप आपणा संग रखांयदा। आपे करनहार संजोग, दर घर साचा आप सुहांयदा। आप उपजाए आपणा सच सलोक, आप आपणा राग अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचा नाम इक्क वखांयदा। साचा नाम अनमोल, हरि साचे आप उपजाया। आपणे कंडे आपे तोल, विष्नूं झोली पाया। विष्नूं रहिणा सदा अडोल, पुरख अबिनाशी सीस हथ्थ टिकाया। मेरी वस्त तेरे कोल, दर तेरा बन्द वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द शब्दी वेख वखाया। ब्रह्मे वेख कर ध्यान, हरि साचा सच समझांयदा। मेरा नाम तेरी दुकान, साचा हट्ट खुल्हांयदा। मेरा रूप तेरा निशान, दो जहान आप झुलांयदा। मेरा नाद तेरी धुनकान, धुन धुन विच रखांयदा। मेरा दर तेरा माण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका आपणा हुक्म जणांयदा। शंकर सुण लै अंगड़ाई, हरि साचे सच जणाया। हरि शब्द करी कुड़माई, एका बन्धन बंध बंधाया। तेरी सेवा सेव लगाई, सेवक सेवा दए समझाया। वेखणहारा सभनीं थाँईं, भुल्ल कदे ना जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म रिहा सुणाया। विष्न ब्रह्मा शंकर हरि मेहरवाना, एका शब्द करे जणाईआ। पारब्रह्म प्रभ खेल महाना, महिमा गणत गणी ना जाईआ। शाहो भूप वड सुल्ताना, तख्त ताज रिहा सुहाईआ। त्रैगुण माया कर प्रधाना, त्रै त्रै अंग लगाईआ। एका बध्धा साचा गाना, साचा सगन मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सचखण्ड दुआरे बैठा हुक्म सुणाईआ। सचखण्ड दुआरा वसया, हरि साचा आप वसांयदा। आपणे मन्दिर बह बह हस्सया, आप आपणा वेख वखांयदा। आपणे रस आपे होए रसया, रसना रस ना कोए जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचा आप वड्यांअदा। दर घर साचा वड्डी वडियाई, सो पुरख निरँजण सोभा पांयदा। शब्द सुत वज्जी वधाई, घर साचे मंगल गांयदा। विष्नूं विश्व रिहा समझाई, नाम भण्डारा झोली पांयदा। जगत वणजारा बण सभनीं थाँईं, घर घर रिज़क पुचांयदा। ब्रह्मे फड़ उठाए बाहीं, सच हलूणा एका लांयदा। एका विद्या रिहा सिखाई, चारे वेदां मुख सालांहयदा। तेरे हथ्थ देवे वडियाई,
❋
❋
ब्रह्म रूप पारब्रह्म तेरी झोली पांयदा। लक्ख चुरासी रचन रचाई, रच रचना वेख वखांयदा। काया माटी कच्च बणाई, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश पंज तत्त तेरी झोली पांयदा। मन मति बुध विच धराई, निरगुण आपणी वण्ड वण्डांयदा। नौ दुआरे खोल्ह वखाई, दसवां बन्द रखांयदा। ब्रह्म अणस ना रूप जणाई, आत्म आपणा रंग रंगांयदा। परम आत्म संग निभाई, ईश जीव वेख वखांयदा। मन्नणा हुक्म इक्क गोसाँईं, गहर गम्भीर आप समझांयदा। लक्ख चुरासी वेखीं चाँईं चाँईं, चार कुंट दहि दिशा वण्ड वण्डांयदा। शंकर सोया रहिण ना पाई, पारब्रह्म आप जगांयदा। जो घड़या सो भन्न वखाईं, थिर दिस कोए ना आंयदा। चाकर बण के सेव कमाईं, साची सिख्या इक्क सिखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचना रचाए सच्च, सच सच्चा खेल खिलांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव मन्नया भाणा, दोए जोड़ करन निमस्कारया। तूं साहिब सुल्तान पातशाह शाह सच्चा राणा, हउँ तेरे दरबार दरबानयां। तेरी मन्नीए सदा आणा, तेरा हुक्म धुर फ़रमाणयां। तूं रक्खणा चरन दुआरे साचा माणां, हउँ बालक बाल निधानयां। तेरा नाम मिले एका गाणा, दूसर दिसे ना राग तरानयां। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका देवे धुर फ़रमाणयां। धुर फ़रमाणा साचा बोल, सो पुरख निरँजण आप सुणाईआ। हरि पुरख निरँजण वजाए एका ढोल, एकँकारा ताल वखाईआ। आदि निरँजण पर्दा आपणा देवे खोल्ह, श्री भगवान वेख वखाईआ। अबिनाशी करता करे सदा चोल्ह, पारब्रह्म होए कुड़माईआ। ब्रह्म रहिणा मात अडोल, ना कोई डोले डोल डुलाईआ। अगम्म अगम्मड़ा वसे कोल, विछड़ कदे ना जाईआ। विष्नूं अंदर आपे मौल, कँवल तेरी नाभ खुल्हाईआ। तेरी रचना रचे उप्पर धवल, जल बिम्ब आप टिकाईआ। आपणी इच्छया जाए मवल, दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका तत्त रिहा समझाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव दोए जोड़ दर मंगण बण भिखारया। पारब्रह्म तेरी साची लोड़, तेरा दर हउँ वणज वणजारया। कवण सु वेला साडी मिटे औड़, अमृत झिरना तेरा झिरे अगम्म अपारया। कवण रूप जाए बौहड़, लोकमात विच संसारया । कवण रंग वेखे दौड़ दौड़, अजूनी रहित बेऐब परवरदिगारया। कवण मंडल लाए पौड़, गगन गगनंतर दए सहारया। कवण तन्द बंधे डोर, खिच्ची आए चरन दवारया। कवण राज कवण दिसे ज़ोर, कवण जुगत नर निरंकारया। कवण रूप करें प्रकाश अन्ध घोर, लेखा वेखें सूरज चन्न सतारया। कवण संग लक्ख चुरासी निरगुण सरगुण देवें तोड़, कवण बेड़ा पार कराए जगत किनारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दे साचा वर, ढह पए तेरे दवारया। पुरख अबिनाशी साचा मीता, एका शब्द सुणांयदा। विष्नूं रहिणा सदा अतीता, हरि साचा वेख वखांयदा। ब्रह्मे तेरी ब्रह्म रीता, पारब्रह्म आप चलांयदा। शंकर
❋
❋
तेरा जगत अंगीठा, आपणे तत्त आप तपांयदा। लक्ख चुरासी हस्त कीटा, जून अजूनी आप उपजांयदा। घर विच धाम बणाया इक्क अनडीठा, साचा मन्दिर आप सुहांयदा। गुरदुआर ना मन्दिर मसीता, शिवदुआला मट्ठ ना कोए रखांयदा। कंचन गढ़्ह आपे कीता, दस्म दुआरी सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा रूप आप सुहांयदा। विष्न ब्रह्मे शिव हरि समझाया, अन्तर इक्क ज्ञान दृढ़ाईआ। निरगुण आपणा रूप धराया, सार शब्द वज्जे वधाईआ। सचखण्ड दुआरा बंक बणाया, थिर घर बैठा आसण लाईआ। तख्त ताज आप वड्याआ, शहनशाह करे सच्ची पातशाहीआ। सीस ताज इक्क टिकाया, पंचम मुखी बेपरवाहीआ। सत्त रंग निशाना रिहा झुलाया, दरगाह साची वज्जे वधाईआ। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणाया, हुक्मी हुक्म करे खेल बेपरवाहीआ। ब्रह्मा विष्न शिव तेरा रूप वटाया, अंस बंस वड्डी वड्याईआ। लक्ख चुरासी गोद बहाया, लोकमात वेख वखाईआ। चौदां लोक हट्ट खुल्हाया, त्रैभवण आप समाईआ। नाम नगारा डंक वजाया, एका नाद हरि अल्हाईआ। बोध अगाध भेव खुल्हाया, ब्रह्मे करे पढ़ाईआ। चारे वेदां चारे मुख सालाहया, चारे कुंट फेरा पाईआ। चारे जुग गेड़ दवाया, चार वरनां वेख वखाया, चारे बाणी रूप वटाईआ । चारे खाणी विच समाया, चारे यारी बन्धन पाया, परमानंदन आप दसाईआ। सच सुहागी छन्दन गाया, बत्ती दन्दन ना ताल वजाया, रसना जिह्वा ना कोए जणाईआ। शब्द अगम्मी तार हलाया, सच सितार आप वजाया, जगत सारंग ना हथ्थ उठाईआ। पुरख अकाल वेख वखाया, दीन दयाल दया कमाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। निष्अक्खर वक्खर ब्रह्म पढ़ना, ब्रह्म पारब्रह्म समझांयदा। साचे पौड़े एका चढ़ना, अद्धविचकार ना कोए अटकांयदा। सचखण्ड दुआरे साचे वड़ना, सच दुआरा आप जणांयदा। श्री भगवान लड़ एका फड़ना, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची वण्डण वण्ड वण्डांयदा। साची वण्ड हरि निरँकार, आपणी आप वण्डाईआ। ब्रह्मे विद्या दित्ती वेद चार, वेद वेदांत मुख सालाहीआ। आपणा भेव रक्खे न्यार, भेव अभेद ना कोए खुल्हाईआ। देवे हुक्म सच्ची सरकार, सिर सिर मन्नणा सभनीं थाँईंआ। नौ नौ चार चौकड़ी खेल विच संसार, मन मनवन्त देण गवाहीआ। एका साता करे प्यार, एकम आपणी कल वरताईआ। चार चार चार जुग उतरन पार, चार चार वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी पसर पसार, अलक्ख अलक्खणा खेल खलाईआ। आवे जावे विच संसार, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रंग वखाईआ। निरगुण सरगुण खेल अपारा, हरि साचा सच सुहांयदा। पारब्रह्म प्रभ लै अवतारा, जुग जुग वेस वटांयदा। गुर गुर रूप वरते विच संसारा, सतिगुर आपणा रूप
❋
❋
दरसांयदा। सन्तन देवे नाम भण्डारा, साची वस्त झोली पांयदा। भगत वखाए इक्क दुआरा, सच दुआरा आप खुल्हांयदा । गुरमुखां देवे हरि हुलारा, हरी हरि हरि मेल मिलांयदा। गुरसिखां करे सच प्यारा, आत्म साची सेज हंढांयदा। जोत निरँजण कर उज्यारा, अन्ध अन्धेर मिटांयदा। शब्द सुणाए सच्ची धुन्कारा, अनहद नाद वजांयदा। अमृत बख्शे ठंडी ठारा, भर प्याला जाम प्यांअदा। काग उडाए हँस डारा, कागों हँस रूप वटांयदा। खोल्हणहारा बन्द किवाड़ा, बज़र कपाटी तोड़ तुड़ांयदा। पंज तत्त विकारा अग्नी हाढ़ा, आसा तृष्ना आप मिटांयदा। दस्म दुआरी कर प्यारा, हरि आपणा खेल खिलांयदा। सुरत सवाणी पावे सारा, शब्द हाणी मेल मिलांयदा। नारी कन्त सोहण इक्क दुआरा, एका सेज हंढांयदा। एका मीत इक्क मुरारा, एका सखीआं मंगल गांयदा। विष्न ब्रह्मे शिव तेरी सुणे अन्त पुकारा, आपणा कीता कौल आप निभांयदा। चार जुग करे आर पारा, नौ नौ चार वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नौ नौ चार चौकड़ी जुग, आपणा गेड़ा आप दवांयदा। जुग जुग गेड़ा आप दवाउणा, हरि साचे कल वरताईआ। गुर पीर अवतार आप अख्वाउणा, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। शब्दी शब्द नाम धराउणा, शब्दी शब्द करे जणाईआ। सति पुरख निरँजण डंक वजाउणा, उच्ची कूके दए दुहाईआ। सच सलोक एका गाउणा, सो पुरख निरँजण बणत बणाईआ। हँ रूप सर्ब दरसाउणा, ब्रह्म ईश जीव करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग करता आप अख्वाईआ। जुग करता हरि समरथ, सति सतिवादी नाउँ धरांयदा। अबिनाशी करता चलाए आपणा रथ, रथ रथवाही वेस वटांयदा। देवणहारा साची वथ, जुग जुग आपणी वण्ड वण्डांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर दए मथ, कलिजुग वेला अन्तिम आंयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां पाए नथ्थ, गगन पातालां वेख वखांयदा। अंडज जेरज करे भट्ठ, उत्भुज सेत्ज फोल फुलांयदा। आपे जाणे आपणा घाट, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। पान्धी पाही आपणी जाणे वाट, आपणा पैंडा आप मुकांयदा। चौदां तबकां वेखे हाट, चौदां लोकां खोज खुजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी कार कमांयदा। जुग जुग कार करे करतारा, कादर करता करीम आपणा नाउँ धराईआ। लोकमात लै अवतारा, करे खेल बेपरवाहीआ। कलिजुग अन्तिम दए हुलारा, चारे वरनां वेख वखाईआ। चारे कूटां पावे सारा, उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खण वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचे दर, दर दरवाज़ा इक्क खुल्हाईआ। दर दरवाज़ा धुर दरगाह, दर दरवेशा आप खुल्हांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर बणया आप मलाह, जगत नईया आप चलांयदा। बावण रामा रूप वटा, कान्हा कृष्ना खेल खिलांयदा। तीर कमाना हथ्थ उठा, रथ रथवाही रथ चलांयदा। अन्तिम लेखा गया मुका, लहिणा लहणे
❋
❋
झोली पांयदा। भगत भगवन्त ल्ए मिला, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। स्वच्छ सरूपी दरस दिखा, जगत तृष्ना भुक्ख मिटांयदा। नेत्र ज्ञान इक्क खुल्हा, निज नेत्र आपणा रूप दरसांयदा। साचे पौड़े दए चढ़ा, चौथे पद समांयदा। पंचम धुन राग अल्हा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी कार करांयदा। जुग जुग कार करन कारन करतार, कलिजुग आपणा खेल खलाईआ। ईसा मूसा कर त्यार, संग मुहम्मद चार यार एका घर करी कुड़माईआ। अञ्जील कुरानां दए आधार, कलमा अमाम आप पढ़ाईआ। नबी रसूलां कर उरधार, नूर नुराना नूर दरसाईआ। हक हकीकत वखाए सांझा यार, बेऐब परवरदिगार आपणा नाउँ धराईआ। दो जहानां पावे सार, हक हकीकत वेखे थाउँ थाँईंआ। सालस बणे विच संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। एकँकार वेस अवल्लड़ा, आदि जुगादि करांयदा। गुरमुखां करे भारी पलड़ा, बेमुख हौले भार रखांयदा। आपणा मार्ग दस्से सुखलड़ा, साचे मार्ग आप चलांयदा। नेहचल धाम वखाए अटलड़ा, सचखण्ड दुआरा सोभा पांयदा। आपणी जोती आपे रलड़ा, शब्द शब्दी ढोला गांयदा। आपे होए अछल अछलड़ा, वल छल धारी आपणा खेल खिलांयदा। आपे निरगुण सरगुण अंदर सच सिँघासण मलड़ा, दर घर साचे सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण रूप निराकार, आदि जुगादी इक्क अवतार, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। हरि अवतारा खेल अपारा, निरगुण धारा नर हरि आपणी आप चलांयदा। कलिजुग अन्तिम पावे सारा, रूप अनूप सच्ची सरकारा, रेख भेख ना कोए वखांयदा। सचखण्ड दुआरा खोल्ह किवाड़ा, आपे बन्न्हे आपणी धारा, पंज तत्त कर प्यारा, दीवा बाती आप जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वसणहारा साचे घर, घर साचा इक्क वखांयदा। घर सच्चे साहिब सुल्तान, सति पुरख निरँजण एका वसया। सतिगुर पूरा हो मेहरवान, लोकमात फिरे नस्सया। धुरदरगाही सच निशान, हरिजन साचे एका दस्सया। शब्द सुणाए साचे कान, मेटे रैण अन्धेरी मस्सया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे रवि सस्या। लेखा जानणहारा हरि निरँकार, दूसर अवर ना कोए जणांयदा। लोकमात खेल अपार, निरगुण सरगुण रूप वटांयदा। नाम सति बोल जैकार, नानक आपणा रंग रंगांयदा। त्रैगुण माया वसया बाहर, आप आपणी कल वरतांयदा। चार वरनां करे प्यार, ऊँच नीच राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान ना कोए वखांयदा। मुल्लां शेख़ मुसायक पीर दस्तगीर देवे इक्क ज्ञान, अञ्जील कुरान एका सबक पढ़ांयदा। पंडत पांधे वेखे मार ध्यान, निगहवान आपणा नाउँ धरांयदा। नाता तोड़े पंज शैतान, जो जन सरनाई आंयदा। इक्क उपजाए ब्रह्म ज्ञान, आत्म विद्या इक्क पढ़ांयदा। अमृत बख्शे पीण खाण, जगत तृष्ना भुक्ख गवांयदा।
❋
❋
जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर अवतार रूप अनूप आप वटांयदा। नानक सतिगुर सर्ब जीअ दाता, लोकमात वेख वखाईआ। चौथे जुग सति निशान झुलाता, बोध अगाध वड्डी वड्याईआ। मिटे रैण अन्धेरी राता, साचा चन्द इक्क चढ़ाईआ। सतिनाम साची गाथा, ऊँचां नीचां करे पढ़ाईआ। सर्ब जीआं दा एको पिता माता, पुरख अकाल रिहा समझाईआ। बिन सतिगुर पूरे वेले अन्त ना पुच्छे कोई वाता, राए धर्म दए सज़ाईआ। मानस जन्म पूरा करे ना कोई घाटा, कलिजुग जूए जन्म गया हराईआ। लेखा चुक्के तीर्थ ताटा, जिस सतिगुर मिल्या बेपरवाहीआ। जोत जगाए काया माटा, दिवस रैण होए रुशनाईआ। लेख जाणे मस्तक लिलाटा, लेखा लिख्या दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग एका आपणी कल वरताईआ। कलिजुग कल नानक धार, निरगुण सरगुण आप चलांयदा। सृष्ट सबाई कर प्यार, नौ खण्ड पृथ्मी गले लगांयदा। सत्तां दीपां हो उज्यार, सति सतिवादी हुक्म सुणांयदा। हरि का शब्द सच्चा प्यार, साचा शब्दी मात लगांयदा। हरि का नाउँ मीत मुरार, सगला संग वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आप आपणी कल वरतांयदा। सतिगुर नानक चार वरन जणाया, ऊँच नीच रहिण ना पाईआ। जो घड़या सो भन्न वखाया, थिर कोए दिस ना आईआ। हँकारीआं गढ़्ह दए तुड़ाया, नाम खण्डा एका चमकाईआ। ब्रह्मंडां खण्डां खोज खोजाया, जेरज अंडां फोल फोलाईआ। सद बख्शंद आपणा नाउँ धराया, गुणी गहिन्दा बेपरवाहीआ। मनमुख जीवां निन्दया रिहा कराया, निन्दक निन्दया मुख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, आप आपणी बूझ बुझाईआ। नानक हरि हरि जाणया, सचखण्ड निवासी गहर गम्भीर। आपणा मूल आप पछाणया, सति होया सांत सरीर। आपे चले हरि हरि भाणया, चोटी बैठा चढ़ अख़ीर। पाया पुरख इक्क सुल्तानया, वड जोद्धा सूरबीर। साचे घर होया परवानया, अमृत मिल्या ठंडा सीर। गुणवन्ता गुण निधानया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चौथे जुग लेखा जाणे पीरन पीर। एका जोत जोत अकाला, अकल कला अख्वाईआ। एका जोत दस दस माला, मूंड मुन्नयां आप लटकाईआ। एका जोत त्रै त्रै काला, त्रै दरसी खेल खलाईआ। एका जोत सच्ची धर्मसाला, सचखण्ड वसे बेपरवाहीआ। एका जोत काल महांकाला, आप आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका जोती खेल अपारा, नानक गोबिन्द साची धारा, सिँघ आपणा रूप वटाईआ। नानक गोबिन्द हरि करतार, माटी तत्त भेव ना राया। शब्द डंका अपर अपार, बाज़ीगर नाटी खेल खलाया। कलिजुग हाटी वणज वपार, तीर्थ ताटी वेख वखाया। औखी घाटी चढ़नेहार, आपणा पैंडा रिहा मुकाया । उच्ची कूक करे पुकार, सृष्ट सबाई दए समझाया।
❋
❋
कलिजुग अन्तिम पावे सार, वड दाता बेपरवाहया। निहकलंक ल्ए अवतार, नानक निरगुण इक्क जणाया। गोबिन्द सच्चा शाह अस्वार, साचा घोड़ा रिहा दौड़ाया। लोआं पुरीआं आर पार, आपणे चरनां हेठ रखाया। कल्गी तोड़ा सीस दस्तार, जोती जोड़ा शब्द मिलाया। पंचम मीता मीत मुरार, भर प्याला जाम प्याया। आपे ढह ढह पए दुआर, आपणी झोली अग्गे डाहया। जीव जंत ना पाए सार, पुरख अकाल खेल रचाया। कलिजुग अन्तिम आए वार, गुर गोबिन्द आपणा तन ल्ए छुपाया। गुरसिखां अंदर करे जोत आकार, निरगुण नूर होए रुशनाया। उच्ची कूके शब्द जैकार, साचा नाअरा दए सुणाया। कलि कल्की लै अवतार, कल कलिका रूप वटाया। सम्बल नगरी धाम न्यार, घर साचे डेरा लाया। जोत इक्ग्री जगे विच संसार, तेल बाती ना कोए रखाया। कमलापाती बणे सांझा यार, सगला संग इक्क रखाया। अन्धेरी राती होए धूंआँधार, रवि ससि मुख शर्माया। राज राजान शाह सुल्तान जायण हार, कलिजुग अन्तिम कूके दए दुहाया। चार वरन रोवण ज़ारो ज़ार, धीरज धीर ना कोए धराया। धरती कूके करे पुकार, काल खुल्हड़े केस वखाया। पीर फ़कीर ना कोए सहार, अल्ला राणी नैण मटकाया। पुरख अबिनाशी पावे सार, जोती जामा भेख वटाया। प्रगट होवे निहकलंक नरायण नर अवतार, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां जेरज अंडां वेख वखाया। साचे सन्तां करे प्यार, काया मन्दिर खोज खोजाया। भगतां देवे भगती आधार, भगवन आपणा मेल मिलाया। गुरमुखां करे तन शंगार, नाम बस्त्र एका पाया। गुरसिखां अमृत देवे ठंडा ठार, नाम निधाना जाम प्याया। लक्ख चुरासी विच्चों कढ्ढे बाहर, आप आपणी गोद उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा रंग रंगाया। रंग रतड़ा पारब्रह्म, आदि निरँजण वड वड्याईआ। पुरख अबिनाशी ना मरे ना पए जम्म, श्री भगवान मात गर्भ ना डेरा लाईआ। सो पुरख निरँजण ना ख़ुशी ना कोई ग़म, हरि पुरख निरँजण आलस निन्दरा विच ना आईआ। पारब्रह्म पवण स्वासी ल्ए ना दम, रसना जिह्वा ना कोए हलाईआ। आपे करे आपणा कम्म, लक्ख चुरासी वेख वखाईआ। लेखा जाणे छप्परी छन्न, उच्चे टिल्ले पर्बत जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर वेख वखाईआ। जल थल महीअल बेड़ा देवे बन्न्ह, समुंद सागर वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग जुग आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जुग जुग वडियाई हथ्थ करतार, ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमांयदा। हुक्मे अंदर गुर पीर अवतार, साध सन्त फेरी पांयदा। करे खेल अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर आपणा नाउँ धरांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, घट घट भाण्डे आप बणांयदा। एका वस्त रक्खे हरि थार, दर घर साचे आप टिकांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर उज्यार, ईश जीव बणत बणांयदा। आपे घड़े भन्ने बण ठठयार, कोलू चक्की चक्क आप भवांयदा। आपे रक्खे तिक्खी
❋
❋
धार, आपे आपणा मुख भवांयदा। आपे सुख जाणे संसार, आपे दुक्खी दु:ख फिरांयदा। आपे माणस मानुख ल्ए उभार, आपे ख़ाकी ख़ाक मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी खेल अपारा, आवे जावे वारो वारा, जुगा जुगन्तर लै अवतारा, लोकमात वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण खेल कर, साचे मन्दिर बैठा वड़, ना कोई सीस ना कोई धड़ दिस किसे ना आंयदा।