२ भाद्रों २०१७ बिक्रमी नरैण सिँघ दे घर नजाम पुरा जिला अमृतसर
सो पुरख निरँजण शाहो शाबाशा, शहनशाह वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण खेल तमाशा, पुरख अकाल आप कराईआ। एकँकारा आदि जुगादी पाए रासा, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। आदि निरँजण जोती नूर नूर प्रकाशा, परम पुरख सिफ्त सालाहीआ। श्री भगवान घट घट वासा, जूनी रहित नज़र ना आईआ। अबिनाशी करता पृथ्मी आकाशा, आपणी रचना आप रचाईआ। पारब्रह्म प्रभ दासी दासा, जुगा जुगन्तर सेव कमाईआ। सचखण्ड दुआरा नर हरि निरँकारा करे निवासा, सच सिँघासण आसण लाईआ। थिर घर साचा खोल्ह किवाड़ा, आपणी धार विच टिकाईआ। शाहो भूप बण सिक्दारा, तख्त ताज इक्क वखाईआ। महल्ल अटल उच्च मुनारा, बेऐब परवरदिगार आप बणाईआ। ना कोई दिसे चार दीवारा, छप्पर छन्न ना कोए छुहाईआ। रवि ससि ना कोए सितारा, मंडल मंडप ना कोए रुशनाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए पसारा, त्रैगुण रूप ना कोए वटाईआ। पंज तत्त ना खेल न्यारा, सरगुण रंग ना कोए चढ़ाईआ। नौं सत्त ना कोए हुलारा, रत्ती रत्त ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, करे कराए करनेहारा,
❋
❋
करता पुरख आप अख्वाईआ। करता पुरख साहिब सुल्तान, दर घर साचा आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण वड मेहरवान, आपणी कल आप वरतांयदा। हरि पुरख निरँजण खेल महान, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। एकँकारा दानी दान, दर्द दु:ख भय भंजन नाउँ रखांयदा। आदि निरँजण नूर महान, जोत उजाला डगमगांयदा। अबिनाशी करता नौंजवान, बिरध बाल ना कोए वखांयदा। श्री भगवान खेले खेल दो जहान, आवण जावण आपणी रचन रचांयदा। पारब्रह्म वखाए इक्क निशान, सति सतिवादी आप उठांयदा। सचखण्ड दुआरा सच मकान, निरभउ साचा धाम सुहांयदा। ना कोई राग ना कोई गान, धुन नाद ना कोए वजांयदा। ना कोई सीता ना कोई राम, ना कोई बंसरी काहन सुणांयदा। ना कोई नगर ना ग्राम, ना कोई खेड़ा गढ़्ह वखांयदा। ना कोई माटी ना कोई चाम, भर प्याला जाम ना कोए प्यांअदा। ना कोई तीर ना कोई बाण, हथ्थ कमान ना कोए रखांयदा। ना कोई हुक्म ना फ़रमान, निउँ निउँ सीस ना कोए झुकांयदा। पुरख अबिनाशी खेल महान, सचखण्ड दुआरे आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, करे कराए करनेहारा, आपणी कल आप वरतांयदा। वरते कल श्री भगवान, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। तख्त निवासी शाह सुल्तान, सच सिँघासण आसण लाईआ। एका हुक्म इक्क फ़रमान, धुर दीबाण आप जणाईआ। एका दाता एका दान, एका झोली रिहा भराईआ। इक्क भिखारी इक्क दरबान, एका सेवक सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा खेल न्यारा, करे कराए एकँकारा, करनी करता आप करांयदा। करनी करता करनेहारा, थिर घर साचा आप सुहांयदा। निर्मल दीआ कर उज्यारा, बाती जोती इक्क वखांयदा। थान थनंतर वेखे आप घर बारा, बन्द किवाड़ा आप खुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले्ह खेल्ह अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। समरथ पुरख खेल करे कराए थाउँ थाँ, दर घर साचे सोभा पाईआ। अबिनाशी करता नाउँ धरा, आदि जुगादि वेस वटाईआ। श्री भगवान करे कराए सच न्यां, अदल अदालत इक्क वखाईआ। आदि निरँजण पकड़े बांह, अभुल्ल अभुल्ल अभुल्ल रूप रंग ना कोए वखाईआ। एकँकारा दए सलाह, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त सालाहीआ। हरि पुरख निरँजण वसणहारा साचे खेड़े इक्क गरा, सचखण्ड दुआरे सोभा पाईआ। सो पुरख निरँजण वड मेहरवान, आदि अन्त इक्क रघुराईआ। इक्क वखाए सच निशान, अगम्म अगम्मड़ा आप उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, निरगुण धारा आप चलाईआ। निरगुण धारा हरि भगवान, आपणी आप चलांयदा। दूसर होर ना कोए निशान, सगला संग ना कोए धरांयदा। करे कराए खेल महान,
❋
❋
महिमा अगणत ना कोए गणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया पाए भिच्छया, आपणा लेखा आप लिखांयदा। लेखा लिखणहार गोपाल, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड दुआर वसे सच्ची धर्मसाल, दूसर दर ना कोए रखाईआ। अनाद अनादी वज्जे ताल, ताल तलवाड़ा इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा खेल आपे कर, आपे वेखे बेपरवाहीआ। अलक्ख अगोचर खेल अपारा, अगम्म अगम्मड़ा आप करांयदा। निरगुण नूर नूर उज्यारा, आदि जुगादी डगमगांयदा। एका वसे धाम न्यारा, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। थिर घर साचे पावे सारा, आप आपणा रंग रंगांयदा। सति सरूपी ठांडा ठारा, त्तत्व तत्त ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। जुग जुग वेस हरि अवल्ला, लेखा लेख ना कोए जणाईआ। एकँकारा इक्क इकल्ला, अकल कल आप अख्वाईआ। आपे वसे सच महल्ला, सच सिँघासण सोभा पाईआ। आपणी जोत आपे रल्ला, मात पित ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी कल आप वरताईआ। अकल कल धारा एकँकारा, आदि जुगादि समाया। सचखण्ड दुआरा खोल्ह किवाड़ा, निरगुण निरवैर कर पसारा, अचल्ल मूर्त वेस वटाया। आपणी करनी करे कराए करनेहारा, करता पुरख आप अख्वाया। वेस अवल्लड़ा सिरजणहारा, सति पुरख निरँजण आप धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, आपणे मन्दिर आपे बोल, आपणा नाम आप अल्हांयदा। सचखण्ड दुआरा खोल्हया, कर किरपा आप निरँकार। निरगुण अंदर वड़ वड़ बोल्हिआ, दिस ना आए अगम्म अपार। ना कोई तन ना कोई चोलया, ना कोई त्तत्व तत्त आकार। आपणी शक्ती आपे मौलया, आपे पावे आपणी सार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे करे सच पसार। सच पसारा हरि करतारा, आपणा आप करांयदा। आपे अंदर आपे बाहरा, गुप्त ज़ाहरा वेस वटांयदा। आपे नारी कन्त भतारा, आपे साची सेज हंढांयदा। आपे पूत सपूता सुत दुलारा, आपे आपणी गोद सुहांयदा। आपे शब्द नाद धुन जैकारा, अनबोलत आपणा रूप दरसांयदा । हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, आप आपणा भाणा आपणे विच टिकांयदा। आपे राज राजाण बण सिक्दारा, शाह सुल्तान आप अख्वांयदा। आपे आपणा कर पसारा, आपणी इच्छया आपणी भिच्छया आपणी झोली आपे पांयदा। आपे वणज आप वणजारा, आपे आपणा हट खुल्हांयदा। आपे निरगुण नूर नूर नूर कर ऊजयारा, आप आपणा संग निभांयदा। आपे विष्नूं आपे कँवल कँवल उज्यारा, आपे ब्रह्म ब्रह्म समांयदा। आपे शंकर पावे सारा, साची आपणी धार बंधांयदा। आपे तिन्नां वसे बाहरा, भेव कोए ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी कल आप वरतांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर
❋
❋
त्यार, हरि साचा रचन रचांयदा। एका जोत नूर उज्यार, घर मन्दिर आप टिकांयदा। अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार, घर साचे आप करांयदा। अलक्ख अलक्खणा बोल जैकार, आपणा नाअरा आपे लांयदा। ब्रह्म ब्रह्मादी खेल अपार, आदि जुगादी वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी धार रखांयदा। साची धार हरि नरायण, आपणी आप चलाईआ। ना कोई महिमा रसना जिह्वा कहिण, साचा दर ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे मन्दिर आपे वड़, साचा मन्दिर आप सुहाईआ। साचा मन्दिर सोभावन्त, पुरख अबिनाशी आप सुहाया। नर हरि नरायण हरि हरि कन्त, घर सुहञ्जणा सेज हंढाया। निरगुण नूर रूप बसन्त, लाल गुलाला रंग चढ़ाया। आपणी महिमा जाणे आदि अन्त, मध आपणा वेस धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्मा विष्न शिव देवे वर, एका वस्त झोली पाईआ। एका वस्त सच्ची सरकार, दरगाह साची आप वरताईआ। त्रैगुण माया कर त्यार, त्रै त्रै लेखा दए समझाईआ। लक्ख चुरासी कर पसार, रक्त बूंद मेल अपार, दर दुआर आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण खेल आपे कर, सरगुण साचा वेस वटाईआ। निरगुण सरगुण धार हरि, आपणी आप चलांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव देवे वर, वर दाता आप अख्वांयदा। लक्ख चुरासी भाण्डा घड़, घट घट आपणी जोत जगांयदा। डूँग्घी कंदर आपे वड़, आप आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग करता नाउँ धरांयदा। जुग करता हरि करतार, करता पुरख खेल खिलांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, नौं दुआर वेख वखांयदा। घर विच घर कर त्यार, काया मन्दिर आप सुहांयदा। अमृत आत्म जल ठांडी ठार, सर सरोवर इक्क धरांयदा। निर्मल दीआ कर उज्यार, जोत निरँजण आप जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती जाता आप जणांयदा। जोती जाता हरि मेहरवाना, जात पात ना कोए रखाईआ। पारब्रह्म प्रभ खेल महाना, ब्रह्म आपणी अंस उपजाईआ। ईश जीव इक्क तराना, ईशवर आपणा राग सुणाईआ। सच हदीस धुर फ़रमाना, एका अक्खर वक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मे ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म आप समझाईआ। ब्रह्मे हरि हरि जानणा, हरि साचा आप जणांयदा। हरि रंग एका मानणा, दूसर रंग ना कोए वखांयदा। देवणहारा साचा दानणा, दाता दानी वेस वटांयदा। दो जहाना देवे दानणा, अभिमान विच ना कोए जणांयदा। हथ्थ फड़ाए सच निशानणा, लोआं पुरीआं आप झुलांयदा। आपणा तत्त बन्न्हे गाना, ब्रह्म मति आप वखांयदा। लक्ख चुरासी कर प्रधाना, काया हट आप खुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मे ब्रह्म मति इक्क वखांयदा। ब्रह्मे हरि समझाया, कर किरपा आप
❋
❋
निरँकार। तेरी सेवा सच लगाया, जुगा जुगन्तर खेल न्यार। घड़ भाण्डे आप बणाया, दिस ना आए सच ठठयार। आपणी वस्तू विच टिकाया, रूप जणाए निराकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, एका वस्त दए संभाल। साची वस्त साचे घर, हरि साचा आप वरतांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव देवे वर, तिन्नां एका मेल मिलांयदा। अनुभव रखाए आपणा डर, भय भयानक ना कोए जणांयदा। आपणी मूर्त आप घड़, अकाल आपणा वेस वटांयदा। त्रैगुण माया वेखे गढ़, आप आपणी कल धरांयदा। ना कोई चोटी ना कोई जड़, हथ्थ किसे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता पुरख बिधाता बैठा रहे इक्क इकांता, कल धारी आप हो जांयदा। कलधारी कल खेलया, खेल अगम्म अपार। निरगुण सरगुण मिल्या मेलया, मेल मिलावा विच संसार। रूप वटाए गुरू गुर चेलया, गुर शब्द धुन जैकार। लेखा जाणे सज्जण सुहेलया, दरगाह साची वेख विचार। अचरज खेल पारब्रह्म प्रभ खेलया, लेखा लिखण ना वेद चार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लख चुरासी पावे सार। लक्ख चुरासी वेखणहारा, घट घट रिहा समाईआ। घर दीपक जोती कर उज्यारा, दिवस रैण रिहा डगमगाईआ। शब्द अनादि सुणाए सच्ची धुन्कारा, आत्म अन्तर आप वजाईआ। अमृत आत्म ठंडी ठारा, सच प्याला जाम आप प्याईआ। मेटणहारा अन्ध अँध्यारा, सति प्रकाश इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्मे वण्ड इक्क वण्डाईआ। ब्रह्मे वण्ड आपणी वण्ड, हरि साचा सच दृढ़ांयदा। उत्भुज सेत्ज जेरज अंड, चारे खाणी तेरी झोली पांयदा। विष्नूं तेरा देश ब्रह्मण्ड, लोआं पुरीआं आप सुहांयदा। शंकर फड़ एका खण्ड, हथ्थ त्रिशूल उठांयदा। लक्ख चुरासी देणा डंन, जो घड़या सो भन्न वखांयदा। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणी सुत्ता दे कर कंड, करवट कोए ना आप बदलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वण्डणहारा साची वण्ड, आपणा हिस्सा आप करांयदा। ब्रह्मा वण्ड वण्डा सुणया धुर फ़रमाणा, महांकाल हुक्म जणांयदा। काल होए होए चरन निमाणा, थिर घर वासी खेल खिलांयदा। तख्त निवासी शाह सुल्ताना, विष्नूं निउँ निउँ सीस झुकांयदा। ख़ाली झोली मंगे दाना, पुरख अबिनाशी एका वस्त झोली पांयदा। चरन कँवल बख्शे सच ध्याना, साचा मार्ग इक्क वखांयदा। ब्रह्मा मेल श्री भगवाना, बिन थम्मां गगन रहांयदा। आपे जाणे आपणा भाणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा बल वखांयदा। विष्न ब्रह्मा दोए जोड़ वेखण नेता, नेतन नेत आप अख्वाईआ। एका माता एका पिता, गुर गोबिन्द रिहा मनाईआ। एका पुत एका हिता, एका सूत तन्द बंधाईआ। एका गुर एका पिता, एका बंक सुहाईआ। एका खेल करे नित नविता, जुग दाता बेपरवाहीआ। एका सतिगुर साचा डिट्ठा, ना मरे ना जाईआ। एका मिट्ठा करे कौड़ा
❋
❋
रीठा, अमृत फल खवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा दए समझाईआ। जगत सुत पुत दुलारे, गुर गोबिन्द वेख वखांयदा। माता गुजरी ना कोए प्यारे, तन बन्धन ना कोए वखांयदा। सतिजुग बणया जीत जुझारे, त्रेता द्वापर फ़तेह डंका आप वजांयदा। कलिजुग ज़ोरावर बल आपणा आप विचारे, बाहू बल आप वखांयदा। आपे खण्डा खड़्हग तेज़ कटारे, तिक्खी धार आप वखांयदा। आपे आर आपे पारे, आपे आपणा वार करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गोबिन्द सेवा साची सच वखांयदा। गोबिन्द गुर सुत दुलारा, पुरख अकाल उपाया। घर मन्दिर कर इक्क उज्यारा, दीपक आपणा आप जगाया। आप सुहाए सुहावणा ऊँच मुनारा, महल्ल अटल दए वड्याआ। चारे कुंट चार मुनारा, चार सुत दए वखाया। जीत जुझार फ़तेह जोरा, ज़ोर एका रंग रंगाया। कलिजुग आए अन्तिम वारा, अन्ध अन्धेर दए गंवाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंज तत्त नाता ना कोए वखाया। पंज तत्त नाता कदे ना तुटया, जिस जन दया कमाया। गुरमुख लाल ना जाए कद्दे लुटया, तेज कटार ना कोए घाया। चार वरनां मेटे फुट्टया, लाल रंग इक्क रंगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दित्ता साचा वर, साचे लाल आप उपाया। साचे लाल उठ उठ सुत, हरि साचा आप उठाईआ। किरपा करी अबिनाशी अचुत, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। कलिजुग संवारे तेरी रुत्त, रुत्ती रुत्त वेख वखाईआ। घर मन्दिर ना पाए कोए लुट्ट, ठग्ग चोर यार रहिण ना पाईआ। अमृत प्याए जाम घुट्ट, उतर कदे ना जाईआ। माता गुजरी सुफल कुक्ख, धन्न जणेदी माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, माता गुजरी इक्क समझाईआ। लक्ख चुरासी जीव अंञाण, ख़ाकी ख़ाक सर्ब छाणदा। साचा सीर भर प्याला, सुत दुलारे आपे प्याल दा। नाता तोड़े काल महांकाला, चारे सुत आपणी गोद बहाईआ। शस्त्र बस्त्र तीर कमान, ना किसे दूसर हथ्थ फड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, साचा शस्त्र हथ्थ फड़ाईआ। साचा शस्त्र हथ्थ तलवार, एका एक फड़ाईआ। कलिजुग अन्तिम करे पार किनार, दूतां दुष्टां दए मिटाईआ। जोती माता पाणी देवे आपणी वार, जगत जल ना मुख छुहाईआ। एका पिता इक्क प्यार, एका घर बैठे चाँईं चाँईआ। एका नाम इक्क आधार, एका रूप दए दरसाईआ। मात पित भाई भैण साक सैण ना कोए प्यार, ना कोए लाड लडाया। गोदी गोद ना कोए हुलार, कुक्खी कुक्ख ना कोए रखाया। पंज तत्त ना कोए धार, माणस मनुक्खी ना वेस वटाया। मन मति बुध ना कोए उज्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचना आप रचाया। चारे लाल लाल गुलाला, हरि हरि साचा रंग रंगाईआ। गुरसिखां उप्पर पाए दोशाला,
❋
❋
चार कन्नीआं रिहा फड़्हाईआ। आपणी जपाए आपे माला, मन का मणका आप भवाईआ। एका दस्सया राह सुखाला, गुर चरन सरन साची सरनाईआ। जो जन झूझे विच मैदाना, मर जीवत मरे ना राईआ। एकँकारा दर साचा सूझे, नानक सतिगुर मिले शाह पातशाहीआ। भेव चुकाए एका दूजे, द्वैत दु:ख रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रूप अनूप एका रूप दरसाईआ। नीहां हेठ रखाई ख़ाक, सतिगुर पूरे खेल खलाया। उप्पर चढ़या पाकी पाक, पतित पापी ल्ए तराईआ। आप सुणाए भविख्त वाक, सृष्ट सबाई वेख वखाया। आपे चढ़े साचे राक, शब्द घोड़ा लै दौड़ाया। मेरा पूरा करे भविख्त वाक, कलिजुग अन्तिम साढे तिन्न हथ्थ सीआं ल्ए सुहाया। अग्गे कोए ना दिसे आक, नौं खण्ड पृथ्मी ल्ए झुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच समग्री आपणे हथ्थ रखाया। सच समग्री धरनी धर, नीहां हेठ आप दबाईआ। पुरख अबिनाशी खेल कर, गोबिन्द मेला चाँईं चाँईंआ। आपणा गेड़ गेड़ हरि, गेड़ा गेड़े विच टिकाईआ। अन्तिम करे हक नबेड़, हक हकिकत वेख वखाईआ। बाल अञ्याणे छेड़ां गए छेड़, डूँग्घी कंदर आपणा आसण लाईआ। हेठां सुत्ते कलिजुग जड़्ह रहे उखेड़, गुर गोबिन्द एका बूटा पुटया काहीआ। ना कोई नगर ना कोई खेड़, शहर गराँ ना कोए दसाईआ। धरत मात दा खुल्हा करे वेहड़, नौं खण्ड पृथ्मी फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रीती आपणे हथ्थ रखाईआ। साची रीती हरि भगवान, जुग जुग आप चलांयदा। चारे सुत चारे जुग झुलदे रहे निशान, कलिजुग अन्तिम मेल मिलांयदा। सति सतिवादी सद मेहरवान, भुल्ल कदे ना जांयदा। सतिजुग प्रगटाए वाली दो जहान, चार वरनां एका घर बहांयदा। ऊँचा नीचां राउ रंकां राज राजानां शाह सुलतानां पाए एका आण, एका हुक्म सुणांयदा। सिँघ सूरबीर होए बलवान, बल बावन रूप धरांयदा। घर घर वेखे सुरती काहन, सीता सुरती आप प्रनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर वेस अवल्ला करे कराए इक्क इकल्ला, आपणी कल धरांयदा। गोबिन्द सूर वड बलकार, आपणा खेल खलाया। गढ़ी चमकौर हो त्यार, साचे सुत ल्ए लड़ाया । साचे सिखा कर प्यार, रण भूमी रंग रंगाया। खेले खेल सूरा सरबंग, हरि हरि भाणा वड वड्याआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव विच रखाया। आपणा भेव गुर गोबिन्द, आपणे विच रखाया। गुरमुखां मेट सगली चिन्द, सुत दुलारे भेट चढ़ाईआ। किरपा कर गुणी गहिन्द, गुर साचे माण दवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे भाणे दए वड्याईआ। गुरमुखां दित्ता निजानंद, निज आत्म वज्जी वधाईआ। जगत तजाया रसना गंद, आत्म रस इक्क वखाईआ। कलिजुग अन्तिम चाढ़े साचे चन्द, सूरज चन्न डगमगाईआ। गुर गोबिन्द खेल
❋
❋
कर, तेग बहादर दए वड्याईआ। नानक मेला साचे घर, अंगद अंग समाईआ। अमरदास अमर पद, एका घर वखाईआ। रामदास वजाया नद, गुर अर्जण शब्द जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्त सहेले एका घर बहाईआ। शब्द नाद धुन वज्जया, घर मन्दिर सोभावन्त। रामदास गुर सतिगुर साचा गुझिआ, काया चोली चाढ़े रंग बसन्त। जगत विकारा दर तों भज्जया, रसना जेहवा एका नाम मणीआ मंत। पुरख अबिनाशी पर्दा कज्जया, मेल मिलावा नारी कन्त। साची सेज बह बह सजया, रूप चढ़ाए श्री भगवन्त। निरगुण हवन कदे ना दझिआ, लेखा जाणे ना जीव जंत। ग़रीब निमाणयां पर्दा किसे ना कज्जया, सतिगुर पूरा होए सहाई आदि अन्त। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे मणीआं मंत। एका शब्द सति धार, सतिगुर साचे विच टिकाईआ। अर्जन गाए आप निरँकार, नानक सितार हिलाईआ। चौथे पद उतरे पार, दूजा हुक्म ना कोई जणाईआ। बोध अगाधी शब्द जैकार, दिवस रैण आप सुणाईआ। सन्त भगत भगवन्त कर विचार, एका रंग रंगाईआ। चार वरनां दए सहार, एका नाम वड्याईआ। मनमुख जीव ना पायण सार, भरमे भुल्ली भरम लुकाईआ। कलिजुग अग्नी तपे ना कोई ठंडी ठार, चार कुंट नज़र कोई ना आईआ। सतिगुर पूरा हो त्यार, आपणी सेवा आप कमाईआ। उथले देग ना अग्नी सके साड़, तेग तलवार ना सीस कटाईआ। आपणे भाणे निभ सच्ची सरकार, आपणा शुकर रिहा मनाईआ । क्या कोई मेहणा देवे विच संसार, आपणी गति मित ना वेख वखाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल करया अपार, निहकलंक जामा पाईआ। पंज तत्त ना कोई अकार, फड़ सके ना कोई शाहीआ। फट्टे फ़ाँसी ना देवे कोई हुलार, उच्चे पर्बत ना सके रुढ़्हाईआ। डूँग्घी सुट्टे ना कोई गार, अग्नी अग्न ना कोई तपाईआ। निरगुण रूप कर करतार, कलिजुग अन्तिम वेस वटाईआ। गुरमुखां आपे पावे सार, महां पुरख महां मूर्ख वेख वखाईआ। देवत देवा सिर दए आधार, साधक सिद्ध ल्ए तराईआ। आपे गोबिन्द माता गुजरी करे प्यार, आपे सुत दुलारे ल्ए प्रनाईआ। लाड़ी मौत ना करे कोई शंगार, वेले अन्त मैहन्दी लाल ना कोई रंगाईआ। सृष्ट सबाई ना पावे कोई सार, पुरख अबिनाशी आपणा सगन आप मनाईआ। पाया कंगन हथ्थ करतार, रंगण रंग इक्क चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चारे लाल ल्ए वर, आप आपणा दर सुहाईआ ।