पुस्तकालयभाग ९

४ भाद्रों २०१७ बिक्रमी मुखत्यार सिँघ दे घर पिण्ड रामू वाला (नवां) ज़िला फ़िरोज़पुर

पुरख अकाल अकल कल धार, अनुभव आपणा रूप प्रगटाईआ। निरगुण निरवैर खेल अपार, जूनी रहित आप खुल्हाईआ। थिर घर साचे हो त्यार, सचखण्ड निवासी आपणी धार बंधाईआ। सच सिँघसण बण सिक्दार, तख्त निवासी निरगुण जोत करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह पुरख सुल्तान, सति सतिवादी रूप वटांयदा। सचखण्ड दुआरा खेल महान, दरगाह साची आप करांयदा। एका मन्दिर इक्क मकान, धुर दरबारा आप सुहांयदा। एका नूर श्री भगवान, एका शब्द नाद वजांयदा। एका राग एका गाण, एका गीत गोबिन्द अल्हांयदा। एका हुक्म इक्क फ़रमाण, शब्दी शब्द आप जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा रूप आप दरसांयदा।

❋

❋

रूप अवल्ला हरि करतारा, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। थिर घर वेखे इक्क दुआरा, ग़रीब निवाजा सिफ्त सालाहीआ। करे खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अलक्खणा लख्या ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी कार आप कराईआ। आपणी कार आपे कर हरि जू साची बणत बणांयदा। आपणी इच्छया भण्डारा आपे भर, आदि जुगादी आप वरतांयदा। आपणी सिख्या विद्या आपे पढ़, आपणा नाम आप दृढ़ांयदा। आपणे मन्दिर अंदर आपे वड़, सच सिँघासण सोभा पांयदा। आपणा दरस दिखाए आपे खड़, रूप अनूपा आप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच महल्ला आप सुहांयदा। सच महल्ला उच्च मुनारा, अचरज हरि हरि बणत बणाईआ । इक्क इकल्ला शाह सिक्दारा, हरि सुल्ताना आसण लाईआ। खेल खलाए अगम्म अपारा, वड दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी महिमा आप जणाईआ। आपणी महिमा आपे जाण, आपणा भेव आप खुल्हांयदा। शाह पातशाह हरि बण राजान, राज जोग आप कमांयदा। आदिन अन्त जुगा जुगन्ता देवणहारा दानी दान, दाता दानी नाउँ रखांयदा। लेखा जाणे मन्दिर मकान, थिर घर साचा वेख वखांयदा। राग अनादी एका गाण, गृह आपणे आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला एकँकार, आपणी धारा आप चलांयदा। आपणी धारा हरि निरँकार, सतिगुर साचा कर्म कमाईआ। गुर गुर रूप खेल अपार, शब्दी शब्द नाद वजाईआ। भगतन भगवन्त करे प्यार, वेखणहारा थाउँ थाँईआ। सन्तन देवे साचा नाम आधार, लिव अन्तर बूझ बुझाईआ। गुरमुखां खोले्ह बन्द किवाड़, अज्ञान अन्धेर दए मिटाईआ। गुरसिख साचे घोड़्हे चाढ़, दो जहानां पन्ध मुकाईआ। इक्क वखाए सच अखाड़, साची मंडल रास आप रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेद आप खल्हाईआ। हरि सतिगुर सूरा वड बलवान, आदि जुगादी वेस वटांयदा। गुर गुर रूप श्री भगवान, लोकमात जोत जगांयदा। भगतां देवे भगती दान, वस्त अमोलक झोली पांयदा। सन्तन देवे नाम निधान, काया गोलक आप टिकांयदा। गुरमुखां बख्शे चरन ध्यान, चतुर्भुज दया कमांयदा। गुरसिख साचे कर पछाण, आप आपणे अंग लगांयदा। आदि जुगादि खेल महान, जुग करता आप करांयदा। सति सतिवादी सति निशान, सतिगुर पूरा हथ्थ उठांयदा। गुर गुर रूप होए मेहरवान, दया निध आपणी कल आप वरतांयदा। भगतन वेखे जगत जहान, जागरत जोत सर्ब जगांयदा। सन्तन राग सुणाए कान, धुन आत्मक आप अल्हांयदा। गुरमुखां देवे ब्रह्म ज्ञान, ब्रह्म आपणा मेल मिलांयदा। गुरसिख साचे चतर सुजान, हरि मन्दिर आप सुहांयदा। शाहो भूप हरि वड राजान, तख्त ताज आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी कार करांयदा। सतिगुर पूरा हरि सूरबीर, दरगाह साची

❋

❋

धाम सुहाईआ। गुर गुर रूप मेल मिलावा पंज तत्त शरीर, मन मति बुध ना कोई लड़ाईआ। भगतन चोटी चाढ़े अख़ीर, एका अक्खर नाम पढ़ाईआ। सन्तन कट्टे जगत जंजीर, नाम डोरी बन्धन पाईआ। गुरमुखां कढ्ढे हउमे पीड़, बिरहों अग्नी ना कोई जलाईआ। गुरमुखां बख्शे अमृत सीर, भर प्याला जाम प्याईआ। अथ्थर वरोले आपणा नीर, नेत्र नैण ना कोई दरसाईआ। लेखा जाणे शाह फ़कीर, पीरन पीर आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला हरि गोपाला, जुग जुग चले अवल्लड़ी चाला, लेखा लेख ना कोई वखाईआ। सतिगुर पूरा सच्चा दाता, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। गुर गुर रूप ना किसे पछाता, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। भगतन दर्शन देवे इक्क अकांता, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। सन्तन मेला जोती जाता, वरन गोत ना कोए रखांयदा। गुरमुखां चरन कँवल बंधाए साचा नाता, चरन धूढ़ी मस्तक टिक्का लांयदा। गुरमुखां वखाए एका पूजा पाठा, इष्ट देव आप हो जांयदा। लेखा जाणे तीर्थ ताटा, तट सरोवर खोज खुजांयदा। भेव चुकाए चौंदा हाटां, लोक परलोक फेरा पांयदा। आपे सोया आपणी खाटा, साचा भूशन आप वछांयदा। आपे जोती नूर लिलाटा, निरगुण आपणा रंग वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासा खेल तमाशा, पुरख अबिनाशा आप करांयदा। पुरख अबिनाशा सतिगुर मीत, सांतक सति सति वरताईआ। जुगा जुगन्तर ठांडा सीत, गुर गुर शब्दी नाउँ धराईआ। भगतन आपे आपे चीत, मन चित ठगौरी कोए ना पाईआ। सन्तन बख्शे इक्क प्रीत, पीआ प्रीतम मेल मिलाईआ। गुरमुखां एका रंग वखाए हस्त कीट, ऊँच नीच ना कोई वड्याईआ। गुरमुखां धाम वखाए इक्क अनडीठ, ठांडा दर सच्चा बैठा पातशाहीआ। जुगा जुगन्तर गाए आपणा गीत, दूसर संग ना कोए रखाईआ। ना कोई मन्दिर ना मसीत, गुरदुआरा शिवदुआला मट्ठ ना कोए जणाईआ। बैठा रहे इक्क अतीत, त्रैगुण बन्धन कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा दीन दयाला, लेखा जाणे काल महांकाला, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। सतिगुर पूरा उच्च अगम्म, एका एकँकारीआ। गुर गुर रूप ना मरे ना पए जम्म, निरगुण सरगुण ल्ए अवतारया। भगत लगाए आपणा कम्म, साची किरत इक्क वखा रिहा। सन्ता नाम जपाए दमा दम, पवण स्वास आप हिला रिहा। गुरमुखां बेड़ा देवे बन्न्ह, जुग जुग खेवट खेटा एका चप्पू नाम लगा रिहा। गुरमुख चढ़ाए साचे चन्न, सीतल धारा आप सुहा रिहा। आदि जुगादी बेड़ा बन्न्ह, भव सागर आप तरा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देखे साचे घर, दर घर साचा इक्क वडिया रिहा। सतिगुर पूरा दया निध सागर, गहर गम्भीर अख्वांयदा। गुरसिख करे कराए सच सौदागर, नाम वणजारा हट्ट खुल्हांयदा। भगतन देवे नाम रत्ती रत्नागर, रत्न अमोलक इक्क वखांयदा।

❋

❋

सन्तन भाग लगाए काया गागर, गृह मन्दिर खोज खुजांयदा। गुरमुखां चरन दुआरे करे आदर, आप आपणे दर बहांयदा। गुरसिख मिलाए दया कमाए करता कादर, करीम रहीम आपणा मेल मिलांयदा। शब्द दोशाला देवे चादर, चात्रिक चित ना कोई बिलांयदा। आपे शाह आपे कादर, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। आपे सूरा आप बहादर, शाह सुल्तान आपणा खेल आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अजूनी रहित अनुभव प्रकाशा, करे कराए पुरख अबिनाशा, दीवा बाती ना कोई रखांयदा। सतिगुर सच्चा दीन दयाला, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। गुर गुर रूप वसे सच्ची धर्मसाला, दर घर साचा आप सुहाईआ। भगतन दस्से राह सुखाला, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। सन्तन तोड़ जगत जंजाला, जागरत जोत करे रुशनाईआ। गुरमुखां फल लगाए काया डाल्हा, काल ग्रास ना कोई कराईआ। गुरसिख जपाए एका माला, मन का मणका आप भवाईआ। सर सरोवर वखाए साचा ताला, अमृत आत्म जाम भराईआ। शब्द सरूपी बण दलाला, जुगा जुगन्तर सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर साचा इक्क सुहाईआ। सतिगुर पूरा आदि निरँजण, नर हरि निरवैर आप अख्वांयदा। गुर गुर रूप दर्द दु:ख भय भंजन, भावी भव सागर आप तरांयदा। जन भगतां देवे नाम अंजन, नेत्र नैण आप मटकांयदा। सन्तन बख्शे चरन धूढ़ी मजन, दुरमति मैल आप धुआंयदा। गुरमुखां आए पर्दे कज्जण, सच दोशाला उप्पर पांयदा। गुरसिख ताल नगारे एका वज्जण, अंदर मन्दिर आप वजांयदा। आप चलाए सच जहाजन, आपणा बेड़ा आप तरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जागरत जोत इक्क प्रगटांयदा। सतिगुर पूरा सर्ब गुणवन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। गुर गुर रूप नारी कन्त, निरगुण सरगुण मेल मिलाईआ। दरस दिखाए पूरन भगवन्त, भगतन वेखे चाँईं चाँईंआ। सन्तन लेखा आदि अन्त, जुगा जुगन्त रिहा समझाईआ। गुरमुखां काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। गुरमुखां गढ़्ह तोड़े हउमे हंगत, माया ममता आसा तृष्ना दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरगाह साची इक्क सुहाईआ। दरगाह साची सतिगुर पूरा थान सुहांयदा । धरत धवल ना कोई प्यार, गुर गुर आपणा रूप वटांयदा। लोकमात लै अवतार, भगतन लेखा आप समझांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अपार, नैनण नैण दरस दरसांयदा। आत्म तृखा दए निवार, गुरसिख एका रंग रंगांयदा। रंग रंगीला कर प्यार, गुरसिख सोए आप जगांयदा। सुरत सवाणी दए हुलार, आलस निन्दरा आप चुकांयदा। भट्ठ खेड़ा दिसे संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए उभार। सतिगुर पूरा पारब्रह्म, पुरख अबिनाश वड्डी वड्याईआ। गुरू गुर जाणे आपणा कम्म, करता पुरख आपणी कार आप कमाईआ। भगत भगवन्त आदि

❋

❋

अन्त बेड़ा देवे बन्न्ह, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। सन्त कन्त आप वसाए बिन छप्पर छन्न, महल्ल अटल उच्च मुनार दर घर साचा इक्क वखाईआ। गुरमुख कहे धन्न धन्न जनणी जणया एका जन, जन जनणी लेखे लाईआ। गुरसिख राग सुणे साचा कन्न, पंच विकारा होए खन खन, एका मन्त्र अन्तर नाम दृढ़ाईआ। दूसर कोए ना देवे डंन, राए धर्म ना कोए सज़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। सतिगुर पूरा दया कमांयदा, श्री भगवान सच्चा सिक्दार। गुर गुर आपणा नाउँ धरांयदा, सरगुण जोत कर उज्यार। शब्दी डंका इक्क वजांयदा, आप सुणाए सुनणेहार। लोआं पुरीआं वेख वखांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड करे विचार। ब्रह्मा विष्न शिव समझांयदा, एका हुक्म सच्ची सरकार। करोड़ तेतीसा आप उठांयदा, सुरपति राजा इंद दए हुलार। गण गंधर्ब वेख वखांयदा, घर मन्दिर बैठा खोल्ह किवाड़। लक्ख चुरासी अंदर फोल फुलांयदा, करे खेल गुप्त ज़ाहर। जुग जुग आपणा रूप वटांयदा, पुरख अबिनाशी हो त्यार। घट घट वासी निरगुण जोत जगांयदा, पृथ्मी आकाश पावे सार। बन्द खलासी आप करांयदा, बन्दी तोड़ आप निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचे वसे वसणहार। सतिगुर पूरा एका एक, दूजा अवर ना कोई जणाईआ। गुर गुर रक्खे साची टेक, इष्ट देव ना कोई रखाईआ। भगत भगवन्त लिखे आपे लेख, ब्रह्मा वेद ना कोई पढ़ाईआ। सन्तन लाए मस्तक रेख, बिधना लेख ना कोई वखाईआ। गुरमुखां आपे ल्ए पेख, पुरख अबिनाशी दया कमाईआ। गुरमुखां वखाए साचा देश, घर मन्दिर आप सुहाईआ। लेखा जाणे गणपति गणेश, सिल पूजस बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खोल्हणहारा साचा दर, दर दरवाज़ा आप खल्हाईआ। सतिगुर पूरा दर दरवाज़ा खोल्ह किवाड़, बेऐब परवरदिगार आपणी कल वरतांयदा। गुर गुर रूप हो त्यार, शब्दी ढोला आपे गांयदा। भगवन तोला बण निरँकार, साचा सोहला आप सुणांयदा। सन्तन तोला बणे सिरजणहार, नाम कंडा हथ्थ उठांयदा। गुरमुखां पर्दा ओहला चुकाए विच संसार, बजर कपाटी तोड़ तुड़ांयदा। गुरसिखा उलटा कँवल करे उज्यार, अमृत नाभी मुख चुआंयदा। धरती धरत धवल पावे सार, सुंदर साँवल आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी इक्क इकल्ला आप वसाए सच महल्ला, उच्च अटला आप सुहांयदा। सतिगुर साचा चतर सुजान, सति सरूप आपणा रूप दरसाईआ। गुर गुर वेखे इक्क निशान, दो जहानां हथ्थ उठाईआ। भगतन मेला गोपी काहन, सीता सुरती राम प्रनाईआ। सन्तन बख्शे साचा माण, जगत अभिमान रहिण ना पाईआ। गुरमुखां एका राग सुणाए कान, घर वज्जदी रहे वधाईआ। गुरसिख करे प्रकाश कोटन भान, सूरज चन्न बैठे मुख छुपाईआ। एका मन्दिर इक्क मकान, एका घर दए वखाईआ। एका

❋

❋

शरअ इक्क ईमान, एका कलमा इक्क पढ़ाईआ। एका इष्ट देव करे प्रनाम, एका निउँ निउँ सीस झुकाईआ। एका राम राम होए गुण निधान, कथनी कथ ना सके राईआ। एका नाम करे पढ़ाई, सति सतिवादी बेपरवहीआ । बोध अगाधी धुर फ़रमाण, जुगा जुगन्तर आप सुणाईआ। ब्रह्मा वेता होए हैरान, चार वेद भेव ना राईआ। शंकर सुणे ला ला कान, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। विष्नूं मंगे एका दान, पुरख अबिनाशी अग्गे झोली डाहीआ। सभ दा दाता श्री भगवान, देवणहारा इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वसणहारा साचे घर, घर आपणा आप उपाईआ। सतिगुर पूरा तख्त ताज, सचखण्ड दुआरे आप सुहांयदा। गुर गुर रूप करे हरि काज, पंज तत्त काया चोला आप हंढांयदा। हरिभगत बणाए सच समाज, साची सिख्या इक्क समझांयदा। सन्तन मारे शब्द आवाज़, अगम्म अगम्मड़ी तार हलांयदा। गुरमुखां देवे साचा राज, राज जोग इक्क वखांयदा। गुरसिख आदि अन्त तेरी रक्खे लाज, सिर आपणा हथ्थ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सगला संग आप रखांयदा। सतिगुर पूरा सगला संग, सति पुरख निरँजण आप निभाईआ। गुर गुर चाढ़े एका रंग, रंगण रंग नाम रंगाईआ। भगतन डोरी नाम पतंग, सुरती शब्द जोड़ जुड़ाईआ। सन्तन लाए आपणे अंग, साची गोद आप सुहाईआ। गुरमुखां दूई द्वैती ढाए कंध, भाण्डा भरम भउ भनाईआ। गुरमुखां मुकाए चुरासी पन्ध, जूनी जून ना कोए भवाईआ। इक्क सुणाए सुहागी छन्द, जुगा जुगन्तर आपे गाईआ। सृष्ट सबाई होए बख्शंद, बख्शिश आपणे हथ्थ रखाईआ। इक्क जणाए परमानंद, निजानंद निज रस मुख रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे थाउँ थाँईआ। सतिगुर पूरा थान थनंतर, हरी हरि आपणा आप जणांयदा। गुर गुर सुणाए एका मन्त्र, लिखण पढ़न विच ना आंयदा। भगतां बुझाए लग्गी बसन्तर, अमृत मेघ आप बरसांयदा। सन्तां बणाए साची बणतर, ब्रह्म पारब्रह्म मेल मिलांयदा। गुरमुखां लेखा चुकाए गगन गगनंतर, लोआं पुरीआं पार करांयदा। गुरसिख लेख चुकाए जुगा जुगन्तर, जुग करता दया कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। सतिगुर पूरा हरि भगवन्त, लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। गुर गुर वेस नर हरि नरायण कन्त, निरगुण सरगुण रूप धराईआ। भगतन लेखा जाणे आदि अन्त, अन्त आदि सहिज सुखदाईआ। सन्त रूप दरसाए दया कमाए बेअन्त, बेऐब परवरदिगार आपणी खेल खलाईआ। गुरमुख नाता तोड़े जीव जंत, जागरत जोत जोत रुशनाईआ। गुरसिख पढ़े नाम मंत, रसना जिह्वा सेव कमाईआ। तोड़े गढ़्ह हउमे हंगत, नाम खण्डा इक्क चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे धुर दरगाहीआ। सतिगुर साचा धुर दरगाह, दयावान दया कमांयदा। गुर गुर रूप बण मलाह, जगत

❋

❋

सागर बेड़ा आप तरांयदा। भगतन देवे इक्क सलाह, सिफ्त सलाही रूप वटांयदा। सन्तन पकड़े आपे बांह, दर घर साचे मेल मिलांयदा। गुरमुखां देवे साचा थाँ, चरन दुआरा इक्क समझांयदा। गुरसिख बाल अञ्याणे उठाए जिउँ पिता माँ, साची गोदी आप बहांयदा। फड़ फड़ हँस बणाए काँ, कांगों हँस आप उडांयदा। निथाविआं देवे साचा थाँ, दरगाह साची आप सुहांयदा। फड़ फड़ बांहो जाए तरा, त्रैगुण माया विच ना आंयदा। लक्ख चुरासी फंद कटा, जम की फ़ाँसी आप कटांयदा। पवण स्वासी आप चला, मंडल रासी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा उठया, पुरख अबिनाशी दीन दयाल। गुर गुर रूप अनूपा तुट्ठया, भाग लगाए सच्ची धर्मसाल। भगतन अमृत देवे घुटया, भर प्याला जाम बणे दलाल। सन्तन हरि घर ना जाए लुट्टया, बख्शे नाम धन सच्चा धन माल। गुरमुख भाग ना कदे निखुटया, हरि हरि घालण रहे घाल। गुरसिख दए भण्डार अतुटया, फल लगाए साचे डाल्ह। लक्ख चुरासी बन्न्हे एका मुट्ठया, दूसर वज्जे ना कोए ताल। जगत विकारा फड़ फड़ कुठया, पंज तत्त करे बेहाल। कूड़ कुड़यार बूटा पुट्टया, फल लग्गे ना किसे डाल्ह। आप सुहाए आपणी रुत्तया, सतिगुर पूरा दीन दयाल। गुर गुर मेल अबिनाशी अचुतया, जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाल। भगत उठाए आपे सुत्तया, सुरती सुरत संभाल। सन्तन पैडां अन्तिम मुक्या, पान्धी पन्ध मुकाए काल। गुरमुख लोकमात रहे ना लुकया, जगत चले अवल्लड़ी चाल। गुरसिख जोद्धा सूरबीर हो हो बुकया, नाता तुटा जगत जंजाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए संभाल। सतिगुर पूरा जागया, आलस निन्दरा ना कोए रखाईआ। गुर गुर सूरा फिरे भागया, दो जहानां फेरी पाया। भगतां जगे जोत चिरागया, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। सन्तन होए वड वड भागया, प्रभ मिल्या सहिज सुखदाईआ। गुरमुख चरन सरन सरनाई एका लागया, लोक लजया मात तजाईआ। गुरसिख मन्ने गुर गुर आज्ञा, हरि भाणा शब्द रज़ाईआ। धन्न पाया कन्त सुहागया, गृह मन्दिर वज्जे वधाईआ। हरिजन हरि लक्ख चुरासी विच्चों काढया, नेहकर्मी कर्म कमाईआ। करे कराए साचा लाडिआ, आप आपणी गोद सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए मिलाईआ। सतिगुर पूरा वेख वखांयदा, वेखणहारा हरि गोपाल। गुर गुर आपणी धार चलांयदा, धरनी धरत धवल वेख सच्ची धर्मसाल। भगतन लेखा आप चुकांयदा, लेखा मुके शाह कंगाल। सन्तन मस्तक टिक्का इक्क लगांयदा, जोती बाती वेखे गगन थाल। गुरमुख निक्का वड्डा ना कोए रखांयदा, आदि जुगादी रिहा सुरत संभाल। गुरसिख फिका रस ना कोए चखांयदा, अमृत फल लगाए साचे डाल्ह। दहि दिशा वेख वखांयदा, चारे कुंट अवल्लड़ी चाल। जुग जुग आपणा हिस्सा आप वण्डांयदा, भुल्ल ना जाए

❋

❋

हरि भगवान। सतिजुग त्रेता द्वापर पन्ध मुकांयदा, मेट मिटाए जगत निशान। कलिजुग वेला अन्तिम आंयदा, प्रगट होए श्री भगवान। सतिगुर पूरा आप अख्वांयदा, सूरबीर बली बलवान। गुर गुर एका शब्द सुणांयदा, राग धुन सच्ची धुनकान। भगतन साचे दर बहांयदा, काया कपड़ इक्क मकान। सन्तन एका मेल मिलांयदा, नाता छुट्टे आवण जाण। गुरमुख साचे रंग रंगांयदा, चोली रंगे पुरख सुजान। गुरसिख एका मंग मंगांयदा, चरन कँवल कर ध्यान। साचे घोड़े तंग कसांयदा, पुरख अबिनाशी वड मेहरवान। सोलां कलीआं आसण पांयदा, नौं खण्ड सत्तां दीपां पाए आण। चतुर्भुज आपणा चरन टिकांयदा, जोद्धा सूरबीर बली बलवान। एका शस्त्र हथ्थ उठांयदा, सोहँ चिल्ला तीर कमान। दो जाहाना वेख वखांयदा, लोआं पुरीआं करे पछाण। ब्रह्मा विष्न शिव आप हिलांयदा, सोया रहे ना कोए नादान। करोड़ तेतीसा आप जगांयदा, लेखा जाणे जीव शैतान। लक्ख चुरासी आप उठांयदा, धरनी वेखे सुंझ मसाण। ज़िमी अस्मानां फेरा पांयदा, वेखे प्रकाश रवि ससि भान। एका आपणा हुक्म चलांयदा, शाहो भूप सच्चा सुल्तान। कलिजुग अन्तिम वेस वटांयदा, जोती जामा वेस महान। कागद कलम ना लेख लखांयदा, जगत लिखारी होए हैरान। चारे वेद मुख शर्मांयदा, पुराण अठारां मुख शर्मान। अञ्जील कुरान नैण ना कोए उठांयदा, तीस बतीसा ना कोए गान। खाणी बाणी बेअन्त समझांयदा, अन्त ना पावे कोए श्री भगवान। जुग जुग आपणा वेस वटांयदा, करनी करता करे आप निगहबान। निहकलंका आपणा नाउँ धरांयदा, फ़तह डंका दो जहान। सृष्ट सबाई वेख वखांयदा, तख्तों लाहे राज राजान। गुरमुख साचे आप जगांयदा, दरस दिखाए दर घर आण। जीव जंत गूढ़ी नींद सवांयदा, हरि का रूप सके ना कोई पछाण। माया ममता मोह वधांयदा, कूड़ी क़िया कर प्रधान। भैणा भइया नाता जोड़ जुड़ांयदा, धीआं पुत्तर वेखे इक्क निशान। साढे तिन्न तिन्न हथ्थ सीआं वण्ड वण्डांयदा, ख़ाली दिसण मन्दिर मकान। बिन सतिगुर पूरे कोए ना पार लँघांयदा, वेले अन्त सर्ब पछताण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए फड़, आप आपणे ल्ए पछाण। हरिजन आप पछाणया, कर किरपा सतिगुर मीत। एका बख्शे चरन ध्यानया, आदि जुगादी साची रीत। एका नाम धुर फ़रमाणया, आप जणाए हरि अनडीठ। राग सुणाए सच तरानया, त्रैगुण माया रहे अतीत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन काया करे ठंडी सीत। काया ठंडी सीत उज्जल मुखड़ा, मोह ममता रहिण ना पाईआ। गुरसिख मात गर्भ ना होवे उलटा रुखड़ा, दस दस मास ना अग्न तपाईआ। आवण जावण मिटे दु:खड़ा, दु:ख दर्द ना कोए वखाईआ। सफल कराए मात कुखड़ा, जो जन रहे सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरसिख साचे ल्ए प्रनाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ।

❋

❋