पुस्तकालयभाग ९

५ भाद्रों २०१७ बिक्रमी गुरदयाल सिँघ दे घर रामूवाला ज़िला फिरोज़पुर

पुरख अगम्मड़ा बेपरवाह, अलक्ख अभेव भेव ना राईआ। सति सतिवादी सच्चा शहनशाह, शाह पातशाह आप अख्वाईआ। सचखण्ड निवासी सच मलाह, साचा बेड़ा रिहा चलाईआ। जुगा जुगन्तर चलाए आपणा नाँ, नाउँ निरँकारा आप प्रगटाईआ। करे कराए सच न्याँ, निरगुण आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जूनी रहित आप अख्वाईआ। जूनी रहित पुरख अकाला, दर घर साचा आप सुहांयदा। शाहो भूप दीन दयाला, दीनां नाथ आप अख्वांयदा। जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखांयदा। वसणहारा सच्चखण्ड सच्ची धर्मसाला, हरि मन्दिर सोभा पांयदा। तख्त निवासी तख्त निराला, पुरख अबिनाशी आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अनुभव आपणा रूप वटांयदा। अनुभव रूप श्री भगवान, रूप रेख ना कोए जणाईआ। साचे तख्त सच राजान, राज राजाना सोभा पाईआ। सति सतिवादी सति निशान, सतिगुर साचा आप झुलाईआ। एकँकारा इक्क इकल्ला देवणहारा धुर फ़रमाण, धुर दी बाणी बाण चलाईआ। पावे सार दो जहान, पुरीआं लोआं वेख वखाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड होए प्रधान, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह, दिस ना आईआ। लक्ख चुरासी जीव जहान, जागरत जोत करे रुशनाईआ। वेस अवल्लड़ा गुण निधान, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। गुर गुर रूप होए आप मेहरवान, शब्दी डंका इक्क वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर साचा साची सेज आप सुहाईआ। गुर गुर खेल अगम्म अपार, निरगुण सरगुण आप करांयदा। लोकमाती लै अवतार, पंज तत्त काया चोला आप हंढांयदा। एका ब्रह्म करे विचार, पारब्रह्म वेख वखांयदा। सो पुरख निरँजण मीत मुरार, हरि पुरख निरँजण खेल खिलांयदा। एकँकारा कन्त भतार, आदि निरँजण संग निभांयदा। अबिनाशी करता गुप्त ज़ाहर, श्री भगवान भेव खुलांयदा। पारब्रह्म निराकार साकार, आपणी कल धरांयदा। शब्द विचोला बण संसार, साचा ढोला आपे गांयदा। तोला बणे तोलणहार, एका कंडा हथ्थ उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी धारा आप वखांयदा। गुर गुर हरि हरि खेल अपारा, कुदरत कादर आप कराईआ। नूर इलाही हो उज्यारा, एका कलमा आप पढ़ाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराणां वसे बाहरा, भेव अभेदा भेव छुपाईआ। साध सन्त रहे पुकारा, आदि जुगादि इक्क लिव लाईआ। सरगुण निरगुण बण भिखारा, अग्गे आपणी झोली डाईआ। आदि जुगादी इक्क वरतारा, सतिगुर सच्चा आप अख्वाईआ। गुर गुर करे साची कारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता पुरख बिधाता, बेऐब आप अख्वाईआ। गुर गुर सूरा सूरबीर, साचे तख्त सुहांयदा। लेखा जाणे शाह हकीर, राउ रंक राज राजान वेख

❋

❋

वखांयदा। एका बख्शे अमृत आत्म ठंडा सीर, आदि जुगादी आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका गुर लेखा जाणे आपणा धुर, धुर दा लेखा आप समझांयदा। गुर गुर हथ्थ वड्याईआ, हरि साचा शब्द जणांयदा। लक्ख चुरासी आप समझाईआ, भरम भुलेखा भरम मिटांयदा। ब्रह्म ज्ञान इक्क दृढ़ाईआ, ब्रह्म मेला आप करांयदा। नेत्र नैण इक्क खुलाईआ, अज्ञान अन्धेर चुकांयदा। शब्द नाद धुंन वजाईआ, अनहद साची सेवा लांयदा। आत्म सेजा इक्क सुहाईआ, घर मन्दिर सोभा पांयदा। जोत निरजंण कर रुशनाईआ, दिवस रैण डगमगांयदा। सतिगुर पूरा सच्चा शहनशाहीआ, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। वेखणहारा थाउँ थाँईआ, नव नव आपे फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर आपणा नाउँ वटांयदा। गुर मन्त्र हरि नाम दृढ़ाया, एका बूझ बुझाईआ। निष्अक्खर वक्खर आप पढ़ाया, कलम दवात ना लिखे शाहीआ। बसुधा कागज़ ना कोए बणाया, सत्त समुंद मस वरोले ना राईआ। बोध अगाधा शब्द जणाया, घर साचे वज्जे वधाईआ। आदि जुगादी नाउँ धराया, ना मरे ना जाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी खोज खुजाया, घट घट आपणी सेज हंढाईआ। चौदां लोकां वेस वटाया, चौदां तबकां दए सलाहीआ। त्रैगुण माया तोड़ तुड़ाया, बन्दी बन्द ना कोए रखाईआ। पंचम मेला सहिज सुभाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर आपणी खेल खलाईआ। गुरू गुरू गुर गुर सूरा सूरबीर, साहिब सुल्तान सच्चा पातशाहीआ। जन भगतां कट्टे जगत जंजीर, जागरत जोत करे रुशनाईआ। अमृत बख्शे ठांडा सीर, सांतक सति सति वरताईआ। भर प्याला प्याए साचा नीर, बिरहों अग्ग ना कोए तपाईआ। बजर कपाटी देवे चीर, दूई द्वैती पर्दा लाहीआ। हउमे हंगता कढ्ढे पीड़, माया ममता रहे ना राईआ। चोटी चाढ़े फड़ अख़ीर, कबीर जोलाहा दए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन मेला सहिज सुभाईआ। कबीर कबीरा पाया, काया कंचन गढ़्ह अपार। चढ़ अख़ीरा दर्शन पाया, महल्ल अटल उच्च मुनार। नेरन नेरा नज़री आया, दूर दुराडा पन्ध करया पार। पीरन पीरा दरस दिखाया, शाह हकीरा करे प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन देवे इक्क आधार। भगत उधारीअन आप हरि, चार वेद रहे जस गाईआ। एका जोत एका शब्द अंदर धर, धरत धवल दए वड्याईआ। दरस दिखाए अग्गे खड़, स्वच्छ सरूपी रूप वटाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़, निरगुण निरवैर आपणी खेल खलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन मेला इक्क अतीता, आदि जुगादी ठंडा सीता, करे कराए पतित पुनीता, पतित पापी आप तराईआ। भगतन मेला हरि भगवन्त, पारब्रह्म शरनाया। नाता तुट्टे लख चुरासी जीव जंत, हरि हरि सज्जण एका पाया। रसना जिह्वा मणीआ मंत, मन अन्तर नाम दृढ़ाया। मेल मिलावा

❋

❋

साचे कन्त, आत्म सेजा आप सुहाया। चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाया। महिमा गाए अकथ कहाणी बेअन्त, अगणत रसना जिह्वा ना कोए हलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भगतन वेखे सहिज सुभाया। भगतन मेल मिलंदड़ा, कर किरपा गुण निधान। दीपक जोती इक्क जगंदड़ा, घर वखाए सच निशान। शब्द नाद इक्क वजंदड़ा, अनहद धुन सच्ची धुंनकान। अमृत जाम पलंदड़ा, एका घर सच्चा बेनाम। अन्ध अन्धेर आप मिटंदड़ा, जोत निरँजण कर प्रधान। गीत सुहागी इक्क सुणंदड़ा, सो पुरख वड मेहरवान। हँ ब्रह्म मेल मिलंदड़ा, नाता तुट्टे पंज शैतान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन देवे भगती दान। भगत भगवन्त घर सुहाया, दिवस रैण प्रभात। सतिगुर साचा रंग रंगाया, बैठा रहे इक्क इकांत। गुर गुर आपणा रूप वटाया, देवणहारा साची दात। हरिभगत आपणे लेखे ल्ए लगाया, आदि अन्त पुच्छे वात। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन कँवल बंधाए नात। चरन कँवल जन नाता जोड़या, घर पाया बेपरवाह। शब्द मिलाए गुरू गुर घोड़या, वेख वखाए शहनशाह। भगतां अन्तिम आपे बौहड़या, लोकमात होए सहा। जुगा जुगन्तर फिरे दौड़या, वसणहारा साचे थाँ। चौथे घर लाया पौड़या, आप आपणा पन्ध मुका। रस वेखे मिट्ठा कौड़या, आपणा रस आप वखा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन पकड़नहारा बांह। भगतन पैज संवारिअन, जुगा जुगन्तर साची कार। सन्तां देवे नाम आधारिअन, आप आपणा कर प्यार। निरगुण जोती कर उज्यारिअन, निरगुण नूर करे उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्त वसाए साचे घर, आप वखाए सच दुआर। सन्त दुआरा सचखण्ड, सतिगुर साची वण्ड वण्डाईआ। गुर गुर दरस मंगण मंग, रसना जिह्वा नेत्र नैण जगत जगदीश सीस झुकाईआ। सूरा सुरबंग लाए अंग, वजाए नाम मृदंग करे शनवाईआ। आत्म सेज पलँघ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन मेला मेल मिलाईआ। सन्तन मेल मलंदड़ा, कर किरपा गुण निधान। लोकमात वेख वखंदड़ा, लक्ख चुरासी कर पछाण। आप आपणे आप उठंदड़ा, देवणहारा धुर फ़रमाण। शब्द अनादी राग सुणंदड़ा ,आप सुणाए आपणे कान। घर मन्दिर जोत जगंदड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन बख्शे चरन ध्यान। सन्त मिलावा एका हरि, हरि जू वेख वखाईआ। नाता तोड़े नव दर, जगत वासना रहे ना राईआ। आशा तृष्ना जाए मर, माया ममता ना कोए सताईआ। वर घर पाए एका नर, नर नरायण इक्क हंढाईआ। निरभउं चुकाए जगत डर, भय भयानक होए सुहाईआ। इक्क नुहाए साचे सर, अमृत सरोवर आप भराईआ। दरस दिखाए अग्गे खड़, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। आपणी विद्या आपे पढ़, साचे सन्तां करे पढ़ाईआ। ना कोई चोटी ना कोई जड़, सचखण्ड

❋

❋

दुआरे बैठा आसण लाईआ। ना कोई सके घाड़न घड़, नेत्र नैण ना कोए वखाईआ। आपणे मन्दिर बैठा वड़, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सन्तन फड़ाए आपणा लड़, जुग जुग आपणी खेल खलाईआ। आपे तोड़े हँकारी गढ़, निवण सो अक्खर आप समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन सति सति वरताईआ। सति सतिवादी सति भण्डारा, हरि सन्तन आप वरतांयदा । सो पुरख निरँजण खेल न्यारा, निरगुण आपणा आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण सांझा यारा, सगला संग वखांयदा। एकँकारा पावे सारा, आपणी धारा आप बंधांयदा। आदि निरँजण हो उज्यारा, घर दीपक जोत जगांयदा। अबिनाशी करता लाए नाअरा, उच्ची कूक आप सुणांयदा। श्री भगवान बोल जैकारा, आपणी कल आप वरतांयदा। पारब्रह्म प्रभ आपणा कर पसारा, आपणी रचना वेख वखांयदा। त्रैगुण तत्त आप विचारा, त्रै त्रै मेला आप मिलांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यारा, न्यारा मार्ग आपे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सन्तन रूप आप समझांयदा। विष्न वटाया रूप हरि, ब्रह्मे ब्रह्म जोत जगाईआ। शंकर आपणे अग्गे धर, वेखे शहनशाहीआ। तिन्नां फड़ाया एका लड़, छुट्ट कदे ना जाईआ। आपणा घाड़न आपे घड़, आपे भाण्डे बन्द कराईआ। आपणे अंदर आपे वड़, आपे आसण लाईआ। अग्नी हवन ना जाए सड़, ना मरे ना जाईआ। आपणी किरपा आपे कर, आपणी वस्त झोली रिहा पाईआ। ब्रह्मे देवणहारा वर, लक्ख चुरासी रचन रचाईआ। ईश जीव एका घर, बैठा सेज हंढाईआ। धरनी धरत धवल धरनापत, धर धर आपणी धीर धराईआ। रक्त बूंद ना दिसे रत, रती रत ना जोड़ जुड़ाईआ। रूप आकारा ना कोए पंज तत्त, साकार ना कोए वड्याईआ। खेले खेल हरि कमलापति, नारी सेज ना कोए हंढाईआ। आपणी वस्त आपणे अंदर रक्ख, आपे वेखे वेखणहारा दिस ना आईआ। सर्बकल आपे समरथ, समरथ हथ्थ वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी भाण्डा घड़या, निरगुण सरगुण अंदर वड़या, आपणी विद्या आपे पढ़या, ब्रह्मा मुख चार सालाहीआ। चार मुख सालाहण, चार जुग रचन रचाईआ। आपणी जिह्वा आपे गायण, चार वेद करे पढ़ाईआ। चार बाणी रंग रंगायण, चारे खाणी भेव खुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी महिमा आपणे हथ्थ रखाईआ। लख चुरासी कर पसार, पंज तत्त चोला आप हंढांयदा। घर विच घर कर त्यार, घर आसण सेज सुहांयदा। दीआं बाती कर उज्यार, कमलापाती वेख वेखांयदा। बूंद स्वांती ठंडी ठार, कँवला मुख आप भरांयदा । साचा साकी हो त्यार, भर प्याला जाम प्यांअदा। बन्द ताकी खोल्ह किवाड़, अनहद ताल वजांयदा। अंदर बैठा मारे झाकी सिरजणहार, मुख आपणा पर्दा पांयदा। आपणी पुच्छे आपे वाती प्रगट होवे विच संसार, भगवन सन्तन आपणा रूप दरसांयदा। फड़

❋

❋

फड़ बाहों जाए तार, भेव अभेदा आप खुल्हांयदा। अठ्ठे पहर इक्क गुफ्तार, गुफ्तम आपणी आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साची वस्त, आपणी किरन इक्क इक्क नाल वण्ड वण्डआंयदा। इक्क किरन रच ब्रह्मण्ड, इक्क इक्क विच टिकाईआ। इक्क इक्क इक्क करे खण्ड खण्ड, इक्क इक्क लेखा लिख ना पाईआ। इक्क इक्क आपणी वण्डण साची वण्ड, इक्क एका इक्क आपे दए मिलाईआ। ब्रह्म मंगे साची मंग, आपणे अग्गे झोली डाहीआ। पुरख अबिनाशी सूरा सरबंग, सूरबीर आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवे आपणा वर, सन्तन अन्तर आपणी बूझ बुझाईआ। सन्तन अन्तर किरन कटाकस, तीर निराला आप लगांयदा। मन विकार मारे राकश, रक्षस आपणे हथ्थ रखांयदा। आपणी कराए आप शनाख़त, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। आपणी बख्शे आप विरासत, आपणा लेखा झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन वखाए साचा घर, घर साचा आप सुहांयदा। सन्तन पर्दा लांहयदा, दूई द्वैती दए उतार। एका अमृत जाम प्यांअदा, काया करे ठंडी ठार। साचा मन्त्र इक्क दृढ़ांयदा, सो पुरख निरँजण किरपा धार। हँ ब्रह्म मेल मिलांयदा, मेल मिलावा अगम्म अपार। हड्ड मास नाड़ी चम्म पंज तत्त वेख वखांयदा, मन मति बुध पाए सार। ख़ुशी गम ना कोए जणांयदा, हरख सोग वसया बाहर। साची चोग इक्क चुगांयदा, माणक मोती कर त्यार। सुरती सोती आप उठांयदा, शब्द सोटी फड़ हथिआर। कोटन कोटि पापी तरांयदा, कर किरपा आप निरँकार। वासना खोटी बाहर कढांयदा, त्रिया वेस ना करे कबुद्धि नार। निर्मल दीआ जोत जगांयदा, दिवस रैण होए उज्यार। साचा नाद शब्द वजांयदा, धुन आत्मक सच्ची धुन्कार। सन्तन पर्दा आपे लांहयदा, शब्द विचोला बण संसार। आपणा लेखा आप जणांयदा, पुरख अबिनाशी मीत मुरार। भरम भुलेखा सर्ब कढांयदा, हउमे हंगता रोग निवार। एका अक्खर आप सिखांयदा, निष्अक्खर दए आधार। साचे सन्तां सवाल आपे हल्ल करांयदा। दूसर पट्टी कोए ना करे त्यार। होर तापा ना कोए वखांयदा, पूरन गुर इक्क अवतार। पूर्ब लिख्या लेखा जणांयदा, आप आपणी कर विचार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन बख्शे चरन प्यार। सन्तन हरि रंग माणया, देवणहारा दीन दयाला। आपणा आप लोकमात पछाणया, नाता तुट्टा शाह कंगाला। पाया पुरख श्री भगवानया, सतिगुर पूरा गुर गोपाला। चले चलाए साचे भाणया, जुगा जुगन्तर खेल निराला। तख्तों लाहे राजे राणया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन मेला साचे घर, घर साचा एका जाणया। घर साचा सच गुर दर, घर साचे सोभा पाईआ। सन्तन मिल्या एका वर, वर दाता झोली पाईआ। सच भण्डारा देवे भर, अतोट अतुट रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि,

❋

❋

आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सन्त कन्त एका रंग रंगाईआ। सन्त कन्त सेज सुहांयदा, आत्म अन्तर कर प्यार। पलँघ रंगीला इक्क विछांयदा, छैल छबीला सति करतार। आपणी दिशा वेख वखांयदा, कर कर हीला एकँकार। आपणा कबीला आप बणांयदा, सन्त भगत कर उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवे वस्त अगम्म अपार। सन्तन वस्त अमोलक, झोली पाईआ। शब्द अनादी वज्जे ढोलक, दर घर मन्दिर आप वजाईआ। हरि का नाउँ रखाए काया गोलक, त्रैगुण आपणा कुण्डा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव दए खुल्हाईआ। सन्त वजाए सच नगारा, मृदंगा आपणे हथ्थ उठांयदा। पुरख अबिनाशी खेल न्यारा, जुग करता आप करांयदा। जुगा जुगन्तर ल्ए अवतारा, लोकमात वेस वटांयदा। भगत मिलाए सच दुआरा, दरगाह साची धाम सुहांयदा। सन्तन मेला विच संसारा, साख्यात रूप दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत सवाली वेख वखांयदा। जगत सवाली, जगत जग जग माया बन्धन पांयदा। दोहां हथ्थां रक्खे ख़ाली, सृष्ट सबाई आप भवांयदा। कलिजुग रैण अन्धेरी काली, साचा चन्द ना कोए चढ़ांयदा। काम क्रोध करे दलाली, जूठ झूठ वणज वखांयदा। आपणी हथ्थीं बूटा पुट्टे माली, हरी सिंच क्यारी ना कोए करांयदा। फल ना दिसे किसे डाल्ही, सिम्मल रूप सर्ब लहरांयदा। जगत ना दिसे कोए पाली, प्रितपालक मुख छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख वेखे इक्क सवाली, रसना जिह्वा आप समझांयदा। भगत सवाल भगती दान, भगवन वेख वखाईआ। सन्तन मंगे हरि हरि नाम, हरि हरि जू झोली पाईआ। जुगा जुगन्तर पूरा करे काम, काम कामनी दए मिटाईआ। वेखणहारा नगर खेड़ा सच ग्राम, काया माटी चाम फोल फुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। सन्त सवाल सुणाया, मन मति बुध कर विचार। पुरख अबिनाशी दया कमाया, त्रैगुण माया वसे बाहर। आपणा तत्त ना कोए रखाया, तत्तव तत्त ल्ए उभार। लक्ख चुरासी रिहा समाया, निरगुण जोत कर उज्यार। सरगुण साचा संग निभाया, मेल मिलाए विच संसार। गुरसिख साची मंग मंगाया, गुरमुख बणे दर भिखार। सिँघ तारा क्यों रिहा कुरलाया, प्रभ भरे वस्त भण्डार। दूजा सवाल ना कोए जणाया, नेहकर्मी कर्म रिहा विचार। पहला लेखा जो ल्या लिखाया, कलिजुग अन्तिम लाहे भार। वेस अनेका आप कराया, दाढ़ी मुछ दिसे ना सिरजणहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर ल्ए विचार। गुरसिख अक्खर इक्क इक्क बोलया, हरि साचा सच विचार। घट मन्दिर बैठा बणके तोलया, साचा कंडा ल्ए हुलार। पिछला फोलण गुरसिख तेरा कदे ना फोलया, अवगुण पापी ल्ए तार। कलर कँवल आपे मौलया, खिड़ी रहे सदा गुलज़ार। दरस

❋

❋

दिखाया उप्पर धवलया, निहकलंका ल्ए अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कबुध कुलखणी देवे मार। कबुध कलक्खनी डूमनी, नार दुहागन रंग। जुग जुग रही सूमनी, सिर चुक्या भार गंढ्ढ। थान ना सोहे भुमका भूमनी, जिस घर बैठी दुहागण आपणी आपणी वण्डण वण्ड। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा सर्ब ब्रह्मण्ड। सवालीआं हल सवाल करांयदा, सदा हथ्थ समरथ महिमा कथी ना जाईआ। घड़ी पल मानस जन्म लेखे लांयदा, वल छल खेल कराईआ । नौं जामा मानस जन्म दवांयदा, गुरसिख सिख फेर बणाईआ। इक्क सौ इक्क वार दरस दिखांयदा, इक्क इकल्लड़ा आप हो जाईआ। बाल नादाना तारा सिँघ क्यों घबरांयदा, हरि जू हरि मन्दिर बैठा भुल ना जाईआ। गुरमुखां दी ख़ाक फिरे छाणदा, आपणी हथ्थीं भार उठाईआ। आपणी कुरीती करता पुरख आपे जाणदा, गुर पीर देण गवाहीआ। सन्त साचे घर मिल सतिगुर हरि रंग माणदा, रंग रंग विच टिकाईआ। वेला चुक्या पुच्छ पछाणदा, पुछणहारा अंदर बैठा ताड़ी लाईआ। नाता तुटया जगत हाण दा, हाणी मिल्या शहनशाहीआ। भेव चुक्या जगत मकान दा, हरि जू हरि मन्दिर जोत जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी आप पछाणदा, भुल्ल रहे ना राईआ। बन्धन पाए नाम डोर, अडोल अडुल्ल दया कमांयदा। बन्न्हणहारा पंजे चोर, काम क्रोध लोभ मोह हँकार गवांयदा। वेखणहारा अन्ध घोर, जोत निरँजण दीप जगांयदा। शब्द सुणाए सच्ची घनघोर, आप आपणा बोल अल्हांयदा। लेखा चुक्के तोर मोर, तेरा तेरा ना कोए वखांयदा। शब्द चढ़ाए साचे घोड़, वागां आपणे घर रखांयदा। लग्गी प्रीत निभे तोड़, अद्धविचकार ना कोई तुड़ांयदा। हरिजन साचे ल्ए जोड़, आप आपणा मेल मिलांयदा। मनमुख दर तों देवे होड़। हरि का रूप नज़र ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, गुरसिख नुहाए साचे सर, दुरमति मैल आप धुआंयदा। दुरमति मैल देवे कट्ट, सतिगुर हथ्थ वड्डी वड्याईआ। दाता दानी मेटे फट्ट, एका रंगण नाम रंगाईआ। अमृत आत्म देवे झट, निझर झिरना आप झिराईआ। शब्द नगारे मारे सट्ट, अनहद ताल आप वजाईआ। आत्म सेज सुहाए खाट, श्री भगवान आपणा आसण लाईआ। ना कोई वरन ना कोई गोत, ज़ात पात वरन बरन ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं इक्क गोसाईआ।

❋

❋

५ भाद्रों २०१७ बिक्रमी उजागर सिँघ दे घर
रामू वाला (नवां) ज़िला फिरोज़पुर

सो पुरख निरँजण ठांडा दरबारा, दर घर साचा आप सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण निरगुण धारा, आप आपणी विच रखांयदा। एकँकारा कर पसारा, आप आपणी कल वरतांयदा। आदि निरँजण नूर उज्यारा, जोती नूर डगमगांयदा। श्री भगवान सच सिक्दारा, साचा तख्त आप सुहांयदा। अबिनाशी करता हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, धुर फ़रमाणा आप सुणांयदा। पारब्रह्म वरते वरतावे सच भण्डारा, वड भण्डारी नाउँ धरांयदा। सचखण्ड दुआरा खोल्ह किवाड़ा, थिर घर साचे सोभा पांयदा। शब्द अगम्मी सुत दुलारा, हरि निरँकारा आप उपजांयदा। एका रंग रंगे करतारा, साची रंगण आप रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत आपणे हथ्थ रखांयदा। साचा शब्द हरि मेहरवान, निरगुण आपणा आप उपाईआ। आपणे मन्दिर बैठ मकान, थिर दरबारे वेख वखाईआ। साचे तख्त राज राजान, आसण सिँघासण सोभा पाईआ। दर दरवेश बण दरबान, दर भिखारी मंग मंगाईआ। वस्त अमोलक इक्क महान, पुरख अबिनाशी आपणे हथ्थ रखाईआ। देवणहारा साचा दान, दाता दानी वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप रचाईआ। जोती खेल पुरख अकाला, निरगुण नूर डगमगांयदा। सचखण्ड वसे सच्ची धर्मसाला, ब्रह्मण्ड सोभा पांयदा। जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाला, जागरत जोत आप जगांयदा। आपणा मार्ग इक्क सुखाला, सति सतिवादी आप लगांयदा। लेखा जाणे काल महांकाला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचा आप सुहांयदा। महिमा अगणत अनूप, हरि मन्दिर बह बह आसण लांयदा। आदि जुगादी सति सरूप, दीवा बाती इक्क जगांयदा। एका देवणहारा धूप, शब्द अनादी ताल वजांयदा। आप सुणाए दहि दिशा चारे कूट, पारब्रह्म प्रभ खेल खिलांयदा। आपणे उप्पर आपे तुट्ठ, थिर घर साचे सोभा पांयदा। आपे चढ़या साची चोट, साचा तख्त आप सुहांयदा। दो जहानां आपणी रक्खे आपे ओट, आपणे भाणे आप रहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच नगारे लाए चोट। सच नगारा हरि निरँकार, दरगाह साची आप रखाईआ। शब्द अनादि सच्ची धुन्कार, हरि मन्दिर आप वजाईआ। सुणे सुणाए सुनणेहार, गहर गम्भीर बेपरवाहीआ। गावत गाए अगम्म अपार, राग रागनी ना कोए अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द दए वड्याईआ। शब्द वडा हरि वड्यांअदा, वड दाता बेपरवाह। शब्द आपणा रूप प्रगटांयदा, जोती जोत जोत जगा। शब्द साचा मार्ग लांयदा, लोआं पुरीआं महल्ल वसा। शब्द एका रंग रंगांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड रचन रचाए थाउँ थाँ। शब्द

❋

❋

एका हुक्म सुणांयदा, निरगुण सरगुण रूप ल्ए वटा। शब्द एका वेख वखांयदा, विष्न ब्रह्मा शिव पकड़े बांह। शब्द त्रैगुण पन्ध चुकांयदा, रजो तमो सतो पकड़णहारा बांह। शब्द एका गुण जणांयदा, पंज तत्त साची गोदी ल्ए बहा। शब्द एका नाद वजांयदा, बोध अगाधा भेव खुल्हा। शब्द एका हुक्म जणांयदा, ब्रह्मा चारे वेदां दए लिखा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया शब्द उपजांयदा। शब्द संदेशा हरि निरँकार, आपणा आप सुणाईआ। शब्द नरेशा वड संसार, सिक्दार सच्चा पातशाहीआ। शब्दी करे कराए साची कार, करता पुरख आपणी खेल कराईआ। शब्द शब्दी शब्द दुआर, शब्द इष्ट देव रूप वटाईआ। शब्द कन्त शब्द भतार, शब्द नारी सेज विछाईआ। शब्द गीत गोबिन्द गाए मंगलाचार, शब्द अमृत मेघ बरसाईआ। शब्द वखाए ठांडा दर दरबार, थिर घर साचा आप खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे शब्द सच्ची सरनाईआ। शब्द सूरा हरि बलवान, महिमा गणत गणी ना जाईआ। सो पुरख निरँजण देवे माण, हरि पुरख निरँजण होए सहाईआ। एकँकारा वड दाता दानी दान, साची वस्त अमोलक एका झोली पाईआ। आदि निरँजण खेल महान, जोती नूर करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता बख्शे इक्क ध्यान, दूजा दर ना कोए वखाईआ। श्री भगवान नज़री आए एका काहन, एका मंडल साची सखीआं नाच नचाईआ। पारब्रह्म होए निगहबान, निज नेत्र इक्क दरसाईआ। शब्द गुर आदि जुगादि रक्खे आपणी आण, ना मरे ना जाईआ। जुगा जुगन्तर होए बेपहचान, दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वड्याईआ। शब्द दाता पुरख बिधाता, पारब्रह्म अख्वांयदा। शब्द पिता शब्द माता, शब्द रूप अनूप धरांयदा। शब्द दिवस शब्द राता, रवि ससि सूरज चन्न आप चढ़ांयदा । शब्द पूजा शब्द पाठा, शब्द मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। शब्द सरोवर तीर्थ ताटा, घर घर ताल सुहांयदा। शब्द खेले खेल बाज़ीगर नाटा, स्वांगी आपणा सांग रचांयदा। शब्द सोया आत्म सेजा साची खाटा, काया मन्दिर अंदर आसण लांयदा। शब्द खोल्हे चौदां हाटा, चौदां तबकां फोल फुलांयदा। शब्द चलाए जुगा जुगन्तर आपणी गाथा, एका अक्खर आप पढ़ांयदा। शब्द रूप वटाए त्रिलोकी नाथा, भेव अभेदा भेव रखांयदा। शब्द गुर सर्बकला समराथा, अकल कलधारी आपणा नाउँ वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द एका हरि, एका गुर गुर बन्धन पांयदा। एका शब्द गुरदेव इष्ट, आदि जुगादि समाया। एका रूप दरसाए सर्ब सृष्ट, वेस अनेका आप धराया। लेखा जाणे जगत परविशट, घड़ी पल लेख लिखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर निरगुण आपणा खेल खलाईआ। निरगुण शब्दी धार, सति पुरख निरँजण आप चलाईआ। निरगुण जोत निराकार, निरवैर

❋

❋

रूप वटाईआ। निरगुण कोट कर त्यार, महल्ल अटल सोभा पाईआ। निरगुण भूप बण सिक्दार, तख्त ताज रिहा हंढाईआ। निरगुण चारों कूट होया ख़बरदार, आलस निन्दरा विच ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण शब्द सूरा सरबंग, जुग जुग वजाए इक्क मृदंग, तुरीआ नाद हथ्थ उठाईआ । तुरीआ राग हरि तराना, पुरख अबिनाशी आपे गांयदा। साचे मन्दिर हो प्रधाना, आप आपणा ताल वजांयदा। सचखण्ड दुआर झुलाए इक्क निशाना, नाम निशाना हथ्थ उठांयदा। पुरख पुरखोतम वड मेहरवाना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। साचा मन्दिर तुरीआ राग, त्रैगुण भेव ना राईआ। पारब्रह्म प्रभ गाए आदि जुगादि, सुर ताल ना कोए रखाया। निष्अक्खर वेखो बोध अगाध, रूप रेख ना कोए दरसाया। लेखा जाणे ब्रह्म ब्रह्मादि, भेव अभेदा भेव चुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मन्दिर आप सुहाया। तुरीआ राग शब्द तुरंग, त्रैकाल दरसी आप दौड़ाईआ। निरवैर वजाए इक्क मृदंग, मूर्त अकाल सेव कमाईआ। पुरख अकाल निभाए साचा संग, करनी करता करता पुरख आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। साचे मन्दिर आपे लँघ, श्री भगवान सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द एका नाद, आप वजाए आदि जुगादि, जुग जुग तार सितार आप हलाईआ। तुरीआ राग सुणांयदा, हरि सतिगुर सच्चा शहनशाह। गुर गुर आपे मेल मिलांयदा, सतिगुर पूरा बेपरवाह। भगतन भउ इक्क चुकांयदा, निरभउ आपणा नाउँ धरा। सन्तन सिख्या इक्क समझांयदा, साख्यात जोत दए जगा। गुरमुख आपणे लड़ बंधांयदा, शब्द सरूपी बन्धन पा। गुरसिख सोए मात उठांयदा, लख चुरासी फंदन पर्दा लाह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि शब्दी बणे मलाह। हरि शब्द खेवट खेटया, आदि जुगादि समाए। पुरख अबिनाशी उपजाया बेटया, जुगा जुगन्तर सेव कमाए। सचखण्ड दुआरे आपे लेटया, दरगाह साची धाम सुहाए। आपणा मन्दिर आपणे नेत्र आपे पेख्या, आपे बैठा आसण लाए। आपे भूप नर नरेश्या, हुक्मी हुक्म रिहा वरताए। आपे बणे भिखारी दर दरवेश्या, अलख अलखणा अलख जगाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वडियाए। शब्द सुल्ताना श्री भगवाना, दर घर साचे सोभा पांयदा। राग तराना एका गाणा, तुरत तुरीआ नाद वजांयदा। करे प्रकाश रवि ससि भाना, सूरज चन्न आप चमकांयदा। मंडल मंडप आप सुहाना, शब्द शब्दी वेख वखांयदा। आपणी हथ्थीं बन्न्हे आपे गानां, आप आपणा सगन मनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। साचा गानां हथ्थ करतार, आपणी इच्छया पूर कराईआ। शब्दी शब्द करे वरतार, शहनशाह सिफ्त सालाहीआ। जोती शब्दी इक्क प्यार, एका घर दए वड्याईआ। साची चोटी चढ़

❋

❋

महल्ल मुनार, उच्चा टिल्ला वेखे चाँईं चाँईआ। वरन गोती वसया बाहर, निर्मल जोत इक्क रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द हरि अवतारा, गुर गुर रूप विच संसारा, भगतन देवे नाम अधारा, नाम आपणी झोली पाईआ। नाम आधारा हरि निरँकारा, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। शाहो भूप वड सिक्दारा, मीत मुरारा धुर दरबारा वेख वखाईआ। आदि जुगादी कर पसारा, एकँकार आपणी कल आप वरताईआ। शब्द भण्डारा हरि वरतारा, दो जहानां पावे सारा, लोआं पुरीआं फोल फोलाईआ। लख चुरासी कर त्यारा, अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर आपणी सेजा आप हंढाईआ। गुर पीर ल्ए अवतारा, साधां सन्ता करे प्यारा, अन्तर मन्त्र नाम दृढ़ाईआ। जोती बाती कर उज्यारा, कमलापाती दए सहारा, दिवस राती सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी रूप आप वटाईआ। शब्दी रूप वटांयदा, पारब्रह्म करतार। आपणे मन्दिर बह बह, आपणा लेखा आप समझांयदा। गुणवन्ता गुण विचार। कागद कलम ना कोए रखांयदा, ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी वरते शब्द वरतार। शब्द वरताया हरि निरँकार, आपणी वस्तू वेख वखांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड कर त्यार, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। लक्ख चुरासी भर भण्डार, घट घट वासी डेरा लांयदा। जोत प्रकाशी विच संसार, निरगुण सरगुण रूप धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द देवे साचा वर, वर दाता दर घर आपे पांयदा। शब्द दाता दातार, दरगाह साची धाम सुहांयदा। जुगा जुगन्तर ल्ए अवतार, लोकमात फेरा पांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर साधा सन्तां देवे इक्क आधार, भगतां भगती वेख वखांयदा। गुर गुर रूप प्रगट होए गुप्त ज़ाहर, आप आपणी कल धरांयदा। उच्ची कूक करे पुकार, आपणा ढोला आपे गांयदा। सो पुरख निरँजण खेल अपार, हँ ब्रह्म आपणी अंस बणांयदा। जगत विचोला बण गिरधार, शब्द सोहला आप सुणांयदा। साचा तोला बणे तोलणहार, तेरां तेरां धार चलांयदा। चोला बदले वारो वार, एका जोती डगमगांयदा। पर्दा ओहला वेखे विच संसार, भेव कोए ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द गुर इक्क अख्वांयदा। एका शब्द एका गुर, सतिगुर साचा आप उपजाईआ। एका ताल एका सुर, एका नाद वजाईआ। एका चढ़े साचे घोड़, चारों कुंट फेरी पाईआ। इक्क इकल्ला रिहा दौड़, पुरख अबिनाशी वड वड्याईआ। शब्द अगम्मी लाए पौड़, चौथा डण्डा हथ्थ उठाईआ। लक्ख चुरासी वेखे जीव जंत मिट्ठा कौड़, लुकया कोई रहिण ना पाईआ। जन भगतां बुझाए लग्गी औड़, सतिगुर शब्द अमृत जाम प्याला हथ्थ उठाईआ। आदि जुगादी बुझाए औड़, आसा तृष्ना दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर शब्दी शब्द समझाईआ। गुर शब्द सच्चा पातशाह, मात

❋

❋

पित ना कोए रखांयदा। आदिन अन्ता बेपरवाह, निरगुण निर्धन आप अख्वांयदा। हुक्मी हुक्म दए सलाह, शब्द शब्दी नाउँ प्रगटांयदा। जन भगतां बणे पिता माँ, आप आपणी गोद बहांयदा। निथावयां देवे साचा थाँ, दरगाह साची आप सुहांयदा। काग हँस ल्ए बणा, माणक मोती चोग आप चुगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द भण्डारा हरि निरँकारा, जुगा जुगन्तर लै अवतारा, एका गुर समझांयदा। एका गुर इक्क अवतार, शब्दी शब्द वज्जे वधाईआ। एका मन्दिर इक्क दरबार, एका घर रिहा दिसाईआ। एका अंदर कर प्यार, साची सेज रिहा हंढाईआ। एका खण्डा तेज़ कटार, एका शस्त्र हथ्थ चमकाईआ। एका ब्रह्मण्डां पावे सार, जेरज अंडां फोल फुलाईआ। एका पार कन्ढ्ढा जाणे किनार, सतिजुग त्रेता द्वापर आपे पन्ध मुकाईआ। एका वेखे उच्चे टिल्ले चढ़ मिनार, चोटी पर्बत आपणा आसण लाईआ। एका ढह ढह पए चरन दुआर, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। एका दर दर बणे भिखार, एका अल्फ़ी गल हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शब्द गुर वसे एका घर, घट मन्दिर आप सुहाईआ। घट मन्दिर हरि सुहांयदा, निरगुण सरगुण कर प्यार। धर्मसाला इक्क वखांयदा, धर्म धर्मी कर विचार। दीपक जोत जगांयदा, निरगुण दीपक इक्क उज्यार। शब्द राग इक्क सुणांयदा, अनहद बोल धुन जैकार। अमृत जाम इक्क प्यांअदा, भर प्याला ठंडा ठार। गुरमुख साचे मेल मिलांयदा, एथे उथे पावे सार। शब्द गुर इक्क समझांयदा, हरि मूर्त अकाल। काल विच कदे ना आंयदा, महांकाल करे ना कोई सवाल। आपणा भाणा आप वरतांयदा, जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाल। कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा, सतिगुर पूरा दीन दयाल। जोती जामा भेख वटांयदा, आपे चले अवल्लड़ी चाल। शब्द शब्दी नाद वजांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मंगल आपे गांयदा। शब्द गाए सुहागी गीत, सोभावन्त बेपरवाहीआ। पारब्रह्म अबिनाशी करता निरगुण बैठा रहे अतीत ठांडा सीत, दर दरबारा आप सुहाईआ। आदि जुगादी पतित पुनीत, गुर शब्द चलाए साची रीत, मन्दिर मसीत वेख वखाईआ। चार कुंट एका रंग रंगाए हस्त कीट, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तिम एका शब्द दए वड्याईआ। शब्द उठाया हरि बलवान, लक्ख चुरासी ल्ए नचाईआ। हथ्थ फड़ाया हरि निशान, लोआं पुरीआं आप झुलाईआ। एका देवे धुर फ़रमाण, दर घर साचे हुक्म सुणाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी होए हैरान, नौं सत्त भेव ना राईआ। मन मति बुध ना सके पछाण, गुरमति हथ्थ किसे ना आईआ। चारे वेद जगत कुरलान, पुराण अठांरा देण दुहाईआ। गीता गाए आपणा गाण, अठ्ठ दस वज्जे वधाईआ। अञ्जील कुरान सर्ब कुरलान, हरि दा मसला हल ना कोए कराईआ। खाणी बाणी पढ़न विद्वान, जगत विद्या मात वड्याईआ। हरि का रूप ल्ए पछाण, परा

❋

❋

पसन्ती रही गाईआ। जोद्धा सूरबीर बली बलवान, निरगुण आपणा बल धराईआ। प्रगट होवे वाली दो जहान, दोए दोए आपणा नाम धराईआ। गोबिन्द करे पछाण, लेखा लिख्या धुर आप समझाईआ। अनन्द पुर सच मकान, साढे तिन्न हथ्थ सम्बल नगर आप वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द आपणा आप दरसाईआ। शब्द उपाया आप हरि, आदि जुगादी कार। आपणा नूर आपे धर, वेख वखाए सर्ब संसार। लख चुरासी भाण्डे घड़, आपे बणे ठठयार। गुरमुख सज्जण ल्ए फड़, जुगा जुगन्तर लाए पार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी देवे साचा वर, घर साचे सच दरबार। दर दरबारा खोल्हया, कर किरपा गुण निधान। शब्द अमोला आपे बोलया, निरगुण सरगुण कर पछाण। काया पर्दा लाहे चोलया, त्रै त्रै वेखे जगत दुकान। लख चुरासी चुक्के डोलया, चार कुंट होए हैरान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग सतिगुर शब्द होए बलवान। सतिगुर शब्द साख्यात, गुणवन्ता गहर गंभीरया। कलिजुग मिटे अन्धेरी रात, काला बस्त्र लाहे चीरया। चार वरन बणाए एका जात, अमृत जाम प्याए साचा सीरया। चरन कँवल बंधाए एका नात, ऊँच नीच शाह हकीरया। इक्क वखाए पूजा पाठ, तीर्थ तट बख्शे अमृत सीरया। इक्क खुल्हाए साचा हाट, चौंदां लोक होए फकीरया। पार कराए अन्तिम घाट, दो जहानां पन्ध चीरया। कलिजुग अन्तिम नेड़े वाट, कोई ना बन्न्हे किसे धीरया। घर घर स्वांगी स्वांग करे नटूआ नट, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे तोड़े जगत जंजीरया। जगत जंजीर सतिगुर तोड़, गुरमुखां पन्ध मुकाईआ। शब्द चढ़ाए एका घोड़, लोआं पुरीआं पार कराईआ। निरगुण सरगुण जाए बौहड़, जुगा जुगन्तर मेल मिलाईआ। कलिजुग अन्तिम बुझाए औड़, प्रेम प्याला जाम प्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, हरि सज्जण वेख वखाईआ। हरि सज्जण गुरसिख मिठड़ा, बिरहों रोग ना कोई वखांयदा। मेल मिलाए धाम अनडिठड़ा, चार दीवार ना कोए बणांयदा। लेख चुकाए मात गर्भ उलटा रुखड़ा, दस दस मास ना कोए तपांयदा। उज्जल करे मात मुखड़ा, जो जन हरि हरि रसना गांयदा। तन वजूद लथ्था दु:खड़ा, दु:ख दर्द ना कोई मिटांयदा। गुरसिख दरस प्यासा रहे भुखड़ा, तृष्ना भुक्ख जगत आप गवांयदा। सुफल कराए मात कुक्खड़ा, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तरांयदा। हरिजन साचा तारया, दु:ख दलिद्र दए निवार। कर किरपा पार उतारया, छल छिद्र ना मारे मार। घर मन्दिर पैज संवारया, दु:खी दु:खड़ा छुट्टा विच संसार। इक्क सुणाए शब्द जैकारया, सोहँ ढोला अगम्म अपार। बदले चोला आप निरंकारया, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। दर दर गोला बणे भिखारया, गुरमुख सज्जण ल्ए भाल।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, शब्द गुर बणाए दलाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुगा जुगन्त भगत भगवन्त साचे सन्त करे कराए सदा प्रितपाल।