पुस्तकालयभाग ९

६ भाद्रों २०१७ बिक्रमी हरबंस सिँघ दे घर पिण्ड चूहड़ चक्क ज़िला फिरोज़ पुर

सो पुरख निरँजण शाह सुल्ताना, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण खेल महाना, रूप रंग ना कोई वखाईआ। एकँकारा वसणहारा सच मकाना, दर घर साचा आप सुहाईआ। आदि निरँजण जोत महाना, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। श्री भगवान नौजवाना, बिरध बाल ना कोए अख्वाईआ। अबिनाशी करता देवणहारा दाना, साची वस्त हथ्थ रखाईआ। पारब्रह्म उठाए इक्क निशाना, दर घर साचे आप झुलाईआ। इक्क इकल्ला राज राजाना, तख्त निवासी शहनशाहीआ। दर दुआर बणे दरबाना, आप आपणी सेव कमाईआ। जोद्धा सूरबीर बली बलवाना, बल आपणे विच रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अगम्म अगम्मड़ी कार कमाईआ। अगम्म अगम्मड़ा हरि निरँकारा, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। एका वसे धाम न्यारा, सच महल्ला आप वसाईआ। सचखण्ड निवासी खेल न्यारा, निरगुण निरवैर आप कराईआ। शाहो भूप बण सिक्दारा, साचे तख्त सोभा पाईआ। सच निशाना कर उज्यारा, श्री भगवान आप झुलाईआ। दो जहानां पावे सारा, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोत उजाला हरि गोपाला, थिर घर बैठा आसण लाईआ। सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। आपणी महिमा जाणे अगणत, लेखा लेख ना कोए वखांयदा। आपे नारी आपे कन्त, कन्त कन्तूल साची सेज आप हंढांयदा। आप बणाए आपणी बणत, दूसर कोए ना संग रखांयदा। लेखा जाणे आदि अन्त, मध आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला एकँकार, निरगुण जोती निराकार, साकार ना रूप वटांयदा। एकँकारा खेल अपारा, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। साचे धाम वसे वसणहारा, नेहचल धाम महल्ल अटल आप सुहाईआ। दीआ बाती कर उज्यारा, कमलापाती वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जूनी रहित पुरख अकाला, आपे चले अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखाईआ। चाल निराली हरि भगवन्त, आपणी आप रखांयदा। खेले खेल जुगा जुगन्त, जुग जुग आपणी धार बंधांयदा। शब्द नाद वजाए साचा तुरीआ नाद सुणाए तुरंत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, निरगुण निराकार आप करांयदा। सचखण्ड दुआरा खोल्हया, हरि आपणी किरपा धार। सो पुरख निरँजण

❋

❋

एका बोलया, आप आपणी इच्छया भर भण्डार। हरि पुरख निरँजण वसे कोलया, रूप रेख रंग ना कोए विचार। एकँकारा रहे अडोलया, अडोल अडुल वड बेपरवाह परवरदिगार। आदि निरँजण आपणी जोती आपे मौलया, नूरो नूर नूर उज्यार। श्री भगवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणी कार। साची कार करांयदा, हरि पुरख हरि निरँकारा। अनुभव प्रकाश आप वखांयदा, जूनी रहित खेल न्यारा। पुरख अकाल नाउँ धरांयदा, अकल कल वरते वरतणहारा। आपणा भेव आप जणांयदा, निर्भय वसे धाम न्यारा। अटल महल्ल आप सुहांयदा, सचखण्ड निवासी सच दुआरा। सच सिँघासण इक्क सुहांयदा, पुरख अबिनाशन हो उज्यारा। सीस ताज इक्क टिकांयदा, पंचम रूप अगम्म अपारा। छप्पर छन्न ना कोए जणांयदा, दर घर साचे खेल अपारा। सत्त रंग निशाना आप चढ़ांयदा, एका जोती साची धारा। निरगुण आपणा रूप धरांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा बंक सुहांयदा। बंक सुहाए हरि भगवाना, एका एक वड्डी वड्याईआ। सति सरूप सति निशाना, दर घर साचे आप झुलाईआ। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकारा, इक्क दुआर सुहाईआ। एका देवे धुर फ़रमाना, धुर दी बाणी बाण लगाईआ। सो पुरख निरँजण हो मेहरवाना, आपणी दया आप कमाईआ। हरि पुरख निरँजण करे ध्याना, आप आपणा वेख वखाईआ। एकँकारा आपणे आप पछाणा, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। आदि निरँजण जोत जगाए इक्क महाना, आदि जुगादि डगमगाईआ। श्री भगवान हो प्रधाना, घर दर साचा आप सुहाईआ। अबिनाशी करता गाए इक्क तराना, तुरीआ राग आप अल्हाईआ। पारब्रह्म वेखे पद निरबाना, घर साचे आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राज राजान शाह सुल्तान आप अख्वाईआ। शाहो भूप बण सिक्दारा, साचे तख्त आप सुहांयदा। निरगुण दाता निरगुण भिखारा, निरगुण आपणी भिच्छया इच्छया झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हांयदा। भेव खुलाए पारब्रह्म, आपणा पर्दा आपे लाहीआ। आपणे मन्दिर आपे पए जम्म, मात पित ना कोए बणाईआ। आप संवारे आपणा कम्म, करनी करता किरत आप कमाईआ। ना कोई ख़ुशी ना कोई ग़म, हरख सोग ना कोए वड्याईआ। ना कोई पवण स्वासी ल्ए दम, रसना जिह्वा ना कोई हिलाईआ। ना कोई ख़ुशी ना कोई ग़म, हरख सोग ना कोई जणाईआ। ना कोई तृष्ना ना कोए तम, आलस निन्दरा ना कोई जणाईआ। ना कोई घड़े ना देवे भन्न, घड़न भनणहार भेव ना आईआ। ना कोई जननी ना कोई जन, पूत सपूत ना कोई अख्वाईआ। ना कोई छप्पर ना कोई छन्न, मन्दिर मस्जिद गुरदुआर ना कोई बणाईआ। ना कोई तत्त ना कोई तन, माटी खाक ना कोई समाईआ। ना कोई देवणहारा डंन, राए धर्म ना कोए जणाईआ। ना कोई छप्पर ना

❋

❋

कोई छन्न, मन्दिर मस्जिद गुरूदुआर ना कोई जणाईआ। इक्क इकल्ला एक ओंकार, श्री भगवान अबिनाशी करता आपणा रूप आप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, निरँकारा आप कराईआ। साची खेल करावणहारा, एका रंग समाया। सो पुरख निरँजण हो त्यारा, निरगुण आपणा नाउँ रखाया। हरि पुरख निरँजण बण वणजारा, साचा हट्ट इक्क समझाया। एकँकारा वस्त रक्खे थारा, देवणहारा हरि सबाया। आदि निरँजण हो उज्यारा, एका नूर करे रुशनाया। श्री भगवान पावे सारा, आपणा भेव आप खुल्हाया। अबिनाशी करता बण वरतारा, साचा एका तोल तुलाया। पारब्रह्म प्रभ बणे भिखारा, आपणी अग्गे झोली डाहया। सति पुरख निरँजण आपे जाणे आपणी धारा, धार धार विच टिकाया। आपे कन्त आपे नारा, नारी नर नरायण आप प्रनाया। आप उपजाए सुत दुलारा, हरि शब्दी नाउँ धराया। सचखण्ड सुहाए उच्च मुनारा, थिर घर आपणा आसण लाया। हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, धुर फ़रमाना आप जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत दित्ता वर, भुल्ल कदे ना जाया। शब्द सुत करे ख़बरदार, एका हुक्म जणाईआ। थिर घर साचे हो त्यार, आप आपणी धार बंधाईआ। पुरख अबिनाशी तेरा हुक्म सच्ची सरकार, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। हउँ सेवक सेवादार होए दो जहाना, आदि जुगादि तेरी सेव कमाईआ। तेरा राग तेरा तराना, तेरी धुन तेरी शनवाईआ। सच सुल्तान तूं साहिब गुण निधान बीना दाना, हउँ भिखक भिख्या दर दुआरे मंगे एका मंगण रिहा मंगाईआ। पुरख अबिनाशी खेल महाना, सचखण्ड दुआरे आप कराईआ। सुत दुलारा कर परवाना, एका हुक्मी हुक्म जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी खेल करे अगम्म अपार, भेव अभेद आप जणाईआ। शब्द सुत उठ नौजवान, हरि साचा आप जगांयदा। तेरा मेरा इक्क ध्यान, ध्यान ध्यान विच रखांयदा। मेरा तेरा इक्क निशान, एका एक वखांयदा। तेरा मेरा एका माण, माण आपणे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, दर सुहञ्जणा हरि हरि सोभा पांयदा। सुत दुलारा उठया, दोए जोड़ करे अरदास। पुरख अकाल साहिब साचा तुठया, सद वसे तेरे पास। लेखा जाणे चारे कूट गुठया, दहि दिशा वेखे वेखणहार पूरी करे आस। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच धरवास। सच धरवासा सतिगुर मीत, हरि शब्दी शब्द जणाईआ। पुरख अबिनाशी चलाए आपणी रीत, आप आपणा बल धराईआ। मेरा नाद तेरा गीत, गहर गम्भीर वड वड्याईआ। तेरा मन्दिर इक्क अतीत, थिर दरबारा आप वखाईआ। आदि जुगादी ठंडा सीत, सांतक सति सति वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, आपणा मेला आप मिलाईआ। शब्द मिलाया साचा मेला,

❋

❋

निरगुण जोत जोत जगांयदा। आपे गुरू आपे चेला, दर घर साचे सोभा पांयदा। पुरख अबिनाशी सज्जण सुहेला, सगला संग निभांयदा। आदि जुगादी वसे इक्क इकेला, अकल कलधारी आपणी खेल खिलांयदा। ना कोई वक्त ना कोई वेला, थित वार ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे सुत आप समझांयदा। शब्द दुलारा जागया, निरगुण आपणी ल्ए अंगड़ाईआ। एका उपजे हरि वैरागया, दूसर होर ना वण्ड वण्डाईआ। सरन सरनाई साची लागया, ना मरे ना जाईआ। सचखण्ड दुआरे फिरे भागया, मिल्या मेल सच्चे शहनशाहीआ। ना कोई मैल ना कोई दागया, निर्मल नूर इक्क दरसाईआ। दीवा बाती ना जगे चिरागया, एका जोती जोत डगमगाईआ। पीआ प्रीतम कन्त सुहागया, वर पाया बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी बूझ आप बुझाईआ। हरि साचा बूझ बुझांयदा, शब्दी शब्द कर त्यार। आपणा भेव आप खुल्हांयदा, निरगुण निरगुण कर प्यार। साचे तख्त आप सुहांयदा, शाहो भूप सच्ची सरकार। धुर फ़रमाणा आप अल्हांयदा, सो पुरख निरँजण हो उज्यार। हरि पुरख निरँजण ढोला गांयदा, एकँकारा सुणनेहार। आदि निरँजण संग निभांयदा, श्री भगवान वजाए ताल। अबिनाशी करता वेख वखांयदा, पारब्रह्म प्रभ चले नाल नाल। शब्द दुलारा सीस झुकांयदा, सति पुरख निरँजण करनी सदा प्रितपाल। दर तेरा इक्क सोभा पांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, देवे वस्त सच्चा धन माल। देवणहारा हरि निरँकारा, शब्द करे जणाईआ। अतोट अतुट हरि भण्डारा, तेरे हथ्थ फड़ाईआ। आपणी कल वरते वरतारा, तेरा रूप बेपरवाहीआ। तेरा रंग अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर आप रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, शब्दी शब्द दए वड्याईआ। शब्द सुत उठ दुलारे, हरि साचा सच जणांयदा। तेरी सेवा अपर अपारे, निरगुण निरँकारा आप लगांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड कर पसारे, लोआं पुरीआं तेरी रचन वखांयदा। रवि ससि कर उज्यारे, मंडल मंडप मेल मिलांयदा। निरगुण सरगुण पावे सारे, तेरा बन्धन इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दित्ता वर, एका दर बुझांयदा। शब्द दाता बोलया, एका सच जैकार। पुरख अबिनाशी तेरा तोलण तोलया, तेरा तेरी जाणे धार। तेरा रूप मेरा विचोलया, दो जहानां सच प्यार। सच भण्डारा एका खोल्हया, करया वणज वणज वपार। तूं बदलणहारा आपणा चोलया, हउँ सेवक सेवादार। दर भिखारी बैठा गोलया, गृह मन्दिर करे निमस्कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा ल्ए विचार। पुरख अबिनाशी जाणया, भेव अभेदा भेव। आपणा रूप आप पछाणया, एकँकार बण नेहकेव। आपणा मन्दिर आप सुहानया, आपे करे साची सेव। आपे वरते आपणे भाणया, जोती जोत सरूप हरि, आप

❋

❋

आपणी किरपा कर, खेले खेल अलक्ख अभेव। अलक्ख अभेव अगम्म अथाह, आपणी रचना रचांयदा। शब्दी शब्द बण मलाह, साचा बेड़ा आप तरांयदा। हुक्मी हुक्म हुक्म सलाह, धुर फ़रमाणा आप जणांयदा। आपणा नाउँ आप प्रगटा, नाउँ निरँकारा आप धरांयदा। आपणा मन्दिर आप सुहा, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। थिर घर साचे जोत जगा, रूप अनूप आप हो जांयदा। साचे शब्द मेल मिला, मेल मिलावा आपणे हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर फ़रमाणा इक्क अल्हांयदा। धुर फ़रमाण अल्हाया, निरगुण आपणी कर विचार। साचे शाह हुक्म सुणाया, बैठ तख्त साचे दरबार। दरगाह साची धाम सुहाया, आप आपणी किरपा धार। दूसर संग ना कोए रलाया, ना कोई मीत मुरार। गुर पीर अवतार ना कोए अख्वाया, ना कोई साध सन्त करे प्यार। भगत भगवन्त ना कोए गाया, ना कोए सिख सज्जण सोहे बंक दुआर। गुरमुख रंग ना कोए रंगाया, रंगे रंग ना रंगणहार। लक्ख चुरासी ना खेल खलाईआ, निरगुण सरगुण ना बन्न्हे धार। धरत धवल ना कोए सुहाया, जल बिम्ब ना कोए पसार। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ ना डेरा लाया, समुंद सागर ना वसे डूँग्घी गार। जल थल महीअल ना कोए रखाया, उच्चे टिल्ले ना दए हुलार। राग नाद ना कोए सुणाया, ना कोए गाए आपणी वार। ब्रह्म ब्रह्मादी ना कोए दसाया, गगन मंडल मंडप ना कोए विचार। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए रखाया, त्रैगुण माया ना कोए वरतार। इक्क इकल्ला सच सिँघासण बैठा आसण लाया, पुरख अबिनाशी खेल अपार। साचा शब्द आप उपजाया, आपणी इच्छया कर भर भण्डार। आपणा वर झोली पाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचे शब्द देवे वर, एका सिख्या सच समझाया। साची सिख्या हरि समझांयदा, शब्दी शब्द अगम्मी बोल। सुत दुलारा आप उठांयदा, आपे वसणहारा कोल। तेरी सेवा सच करांयदा, पूरा करे तेरा कौल। लोआं पुरीआं तेरी रचन वखांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड वज्जे तेरा ढोल। रवि ससि तेरी अंस बणांयदा, गगन गगनंतर तोले तेरे तोल। जल बिम्ब तेरे चरन सुहांयदा, धरत धवल जाए मौल। ब्रह्मा विष्न शिव तेरी गोद बहांयदा, तूं देवणहारा साची पौहल। त्रैगुण तेरा रंग रंगांयदा, आदि जुगादी रक्खे अडोल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द दाता पुरख बिधाता, एका इक्क आप अख्वांयदा। हरि सच्चा सच जणाईआ, सुण लाल अमुलड़े लाल। लक्ख चुरासी तेरी वण्ड वण्डाईआ, तेरे चरन बहाए काल महांकाल। विष्नूं तेरा रंग रंगाईआ, आपे बणे दलाल। घर मन्दिर वेख वखाईआ, नाभी कँवल ल्ए उछाल। साचा फुल इक्क खिलाईआ, रंग चाढ़े लाल गुलाल। अंदर बाहर आप समाईआ, वेखणहारा पत डाल्ह। पारब्रह्म ब्रह्म आपणा रूप वटाईआ, हड्ड मास नाड़ी ना दिसे खाल। रक्त बूंद ना कोए मिलाईआ, दस दस मास ना कोए प्रितपाल। जोती

❋

❋

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वड्याईआ। शब्द हुलारा साचे सुत, हरि साचा आप दुआंयदा। करे खेल अबिनाशी अचुत, भेव कोए ना पांयदा। आप सुहाई आपणी रुत्त, वार थित ना कोए वखांयदा। करे खेल अबिनाशी अचुत, आपणा बन्धन आप रखांयदा। ना कोई किला ना कोई कोट, चार दीवार ना कोए बणांयदा। ना कोई नगारा ना कोई चोट, ना ताल कोई वजांयदा। पुरख अकाल एका ओट, हरि शब्दी शब्द समझांयदा। आदि जुगाद भण्डारा दए इक्क अतोट, निखुट कदे ना जांयदा। वेस वटाए कोटन कोटि, तेरी धार विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा शब्द एका रंग रंगांयदा। रंगे रंग रंगणहारा, रंग रंग विच चढ़ाईआ। देवे सच सच हुलारा, हरि हरि महिमा कहिण ना जाईआ। करे खेल अपर अपारा, दर घर साचे सोभा पाईआ। आपे वणज आप वणजारा, आपे साचा हट्ट खुलाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव कर त्यारा, त्रैगुण माया झोली पाईआ। पंज तत्त तत्त कर प्यारा, घर घर बैठा सोभा पाईआ। आपे गाए आपणी वारा, बोध अगाध वड्डी वड्याईआ। करे खेल सच्ची सरकारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका वण्डण वण्ड वण्डाईआ। पुरख अबिनाशी वण्डी वण्ड, हरि शब्दी झोली पांयदा। लेखा जाणे खण्ड ब्रह्मण्ड, चौदां लोक वेस वटांयदा। आपे सुत्ता दे कर कंड, दिस किसे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी बणत बणांयदा। शब्द सुत साचे पौड़े चढ़या, हरि हरि दर्शन पाया। शाह पातशाह मेरा घाड़न घड़या, बेपरवाह दए सलाहया। आदि जुगाद कदे ना मरया, तेरे तेरे विच रखाया। थिर दरबारा साचा घरया, घर मेरा इक्क वसाया। एका लड़ तेरा फड़या, छुट्ट कदे ना जाया। लक्ख चुरासी भाण्डा घड़या, घट घट आपणा आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दे साचा वर, कवण सो वेला मेला होए साचे घर, घर साचा ल्ए सुहाया। पुरख अबिनाशी बोल सुणाया, शब्द सुत तेरी वड्याईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरी सेवा लाया, लोकमात करे रुशनाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव तेरे नाल रलाया, हुक्मी हुक्म ल्ए फिराईआ। लक्ख चुरासी वण्ड वण्डाया, अंडज जेरज उत्भुज सेत्ज चारे खाणी वेख वखाईआ। तेरा नाद इक्क वजाया, चारे बाणी रूप वटाईआ। चारे जुग रचन रचाया, चारे मुख रिहा चारे वेद सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा लेखा वेखे थाउँ थाँईआ। लक्ख चुरासी रचया काज, हरि सतिगुर हुक्म सुणाया। शब्द अगम्मी साजण साज, त्रैगुण मेल मिलाया। पंचम मारी इक्क आवाज़, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश ल्ए रलाया। मन मति बुध देवे दाज, निरगुण आपणी वण्ड वण्डाया। तन माटी चलाए इक्क जहाज, हड्ड मास नाड़ी जोड़ जुड़ाया। निरगुण बणया आप मुहताज,

❋

❋

घर घर विच दए उपाया। आप होए ग़रीब निवाज़, निज घर बैठा आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा वेस वटाया। वेस वटंदड़ा हरि भगवन्ता, भगवन आपणी धार चलाईआ। लोकमात आपणी खेल खिलंता, वरभण्डी खोज खुजाईआ। एका नाउँ निधाना नाद सुणंता, सो पुरख निरँजण आपे गाईआ। हँ ब्रह्म प्रभ वेख वखंता, आप आपणा नैण खुलाईआ। निरगुण बणाए निरगुण बणता, निरगुण चोला तन पहनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द वेख वखाईआ। शब्द शब्दी करे पुकार, प्रभ अग्गे सीस झुकाया। कवण सो वेला कवत करे विचार, आपणा मेला मेल मिलाया। जो उपज्या सो भन्ने करे ख्वार, घड़न भन्नणहार तूं बेपरवाहया। जुग जुग वरते तेरा वरतार, तेरे भाणे सद रहाया। तूं खेलें खेल खेलणहार, ख़ालक ख़लक रूप वटाया। तूं नूर इलाही बेऐब परवरदिगार, जल्वा जल्वा आप धराया। मुकामे हक हो त्यार, दर घर साचा इक्क सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका देणा साचा वर, लक्ख चुरासी ल्या घड़, कवण वेले भन्न वखाया। पुरख अबिनाशी इक्क जणाई, हरि हरि साचा आप सुणांयदा। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग आप भवाई, चार चार करे कुड़माईआ। चार वेद ना सके गाया, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। आपणा भाणा आपणे हथ्थ रखाया, जुगा जुगन्तर आपणी वण्ड वण्डाईआ। सतिजुग साचा मार्ग लाया, एका ब्रह्म दए दरसाईआ। दूसर तत्त ना कोए रखाया, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। जागरत जोत करे रुशनाया, नूर नुराना साचा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। लक्ख चुरासी पन्ध मुकाउणा, नौं नौं चार गेड़ दुआंयदा। शब्द सुत तेरी आसा मनसा पूर कराउणा, आस निरास ना कोए वखांयदा। सालस बण बण आपे आउणा, लोकमात वेख वखांयदा। आलस निन्दरा विच ना सौणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग आपणा खेल खिलांयदा। सतिजुग साचा मार्ग ला, लोकमात दए वड्याईआ। सो पुरख निरँजण बेपरवाह, हँ ब्रह्म ल्ए समझाईआ। एका मन्त्र नाम दृढ़ा, तन मन्दिर दए सुहाईआ। निरगुण बाती जोत जगा, अन्ध अन्धेरा दए गंवाईआ। अमृत आत्म जाम प्या, सर सरोवर एका रंग वखाईआ। बजर कपाटी तोड़ तुड़ा, दूई द्वैती पर्दा लाहीआ। आत्म सेजा आप सुहा, सच सिँघासण सोभा पाईआ। शब्द अनादी एका नाद वजा, अनहद राग अल्हाईआ। पंचम सखीआं मिले एका थाँ, थान थनंतर दए वड्याईआ। मेल मिलावा सहिज सुभा, आप आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। कागद कलम कोई लिखे ना, सत्त समुंदर मस्स रो रही कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका आपणा वेस वटाईआ। सतिजुग वेस वटंदड़ा, पारब्रह्म करतार। आपणे खेल आप खिलंदड़ा, खेले खेल अगम्म अपार। भगतन

❋

❋

साचा मेल मिलंदड़ा, काया मन्दिर हो त्यार। सन्तन साचा राह वखंदड़ा, थिर घर वासी एका धार। एका हरि हरि जाप जपंदड़ा, सो पुरख निरँजण मीत मुरार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग बन्न्हे आपणी धार। जुग जुग धार बंधांयदा, धरत धवल हो उज्यार। साचा मार्ग आपे लांयदा, आपे वेखे वेखणहार। लक्ख चुरासी आप समझांयदा, साचे सन्तन कर प्यार। काया चोला आप बदलांयदा, जोती जामा भेख न्यार। वरन गोती ना कोए बणांयदा, जातां पातां वसया बाहर। एका डंका नाम रखांयदा, आप वजाए वजावणहार। राउ रंकां आप उठांयदा, दर घर साचा सोहे दरबार। दरबार बंका आप सुहांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी कार। करे कार आदि निरँजण, आपणी कल आप वरतांयदा। दाता दानी दर्द दु:ख भय भञ्जण, भव सागर बेड़ा आप तरांयदा। गुरमुखां पाए नेत्र नाम अञ्जण, अज्ञान अन्धेर चुकांयदा। धुर दरगाही मिले साचा सज्जण, घर दर साचे आपणा मेल मिलांयदा। ना घड़या ना भज्जण, घड़न भन्नणहार आप अख्वांयदा। लख चुरासी जीव जंत साध सन्त आदि जुगादि पर्दे कज्जण, नाम दोशाला हथ्थ उठांयदा। जुग जुग रक्खे आप आपणी लज्जण, दूसर हक ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी कार, करे कराए करनेहार, कुदरत कादर वेख वखांयदा। कलिजुग अन्तिम वेख वखावणा, पंज तत्त रहे कुरलाईआ। पुरख अबानाशी खेल खिलावणा, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। लक्ख चुरासी भाण्डा वेख वखावणा, जगत बैठा सेज वछाईआ। अन्ध अन्धेर आप मिटावणा, कूड़ कुड़यारा मेटे शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका जोती दस अवतार, एका शब्द शाह सच्चा सिक्दार, सतिगुर साचा आप अख्वाईआ। गोबिन्द सिँघ सतिगुर पूरा, पुरख अकाल मनाया। आदि जुगादी हाजर हजूरा, ना मरे ना जाया। आसा मनसा आपे करे पूरा, दूसर दर ना मंगण जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर आप पढ़ाया। एका अक्खर आप पढ़ांयदा, आप आपणा पर्दा खोल्ह, पुरख अकाल दया कमांयदा। सुत दुलारे वसे कोल, एका वस्त विच टिकांयदा, आप आपणा नाम अडोल। चिंता फिकर ना कोई रखांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड तोले आपणा तोल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे अंदर आपे जाए मौल। आपणे अंदर मौलणहारा, निरगुण निरगुण खेल खिलांयदा। आपे गुर गुर रूप कर पसारा, लोकमात वेख वखांयदा। दर दरबार खोल्ह दुआरा, ठांडा घर आप वसांयदा। आपे फड़ तेज कटारा, आपणे हथ्थ चमकांयदा। आपे शब्द बोल जैकारा, वाह वाह गुरू आप हो जांयदा। आपे अमृत कर त्यारा, भर प्याला, जाम प्यांअदा। आपे करे सच प्यारा, चतर सुघड़ आप बणांयदा। आपे रक्खे तिक्खी धारा, आर पार आप करांयदा। जोती

❋

❋

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर साचा इक्क वखाईआ। खेले खेल पुरख अकाल, महिमा गणत गणी ना जाईआ। आपणी करे आप प्रितपाल, आपे वेखे थाउँ थाँईआ। आपणा पाए आप जंजाल, आपे तोड़ तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रंग रंगाईआ। एका रंग श्री भगवान, आपणा आप जणाया। सूरबीर वड बलवान, एका एक अख्वाया। सति सरूपी लै निशान, लोकमात उठ धाया। गुर गोबिन्द सिँघ नौजवान, ना मरे ना जाया। साचा चिल्ला तीर कमान, एका हथ्थ उठाया। कलिजुग अन्तिम वेखे मार ध्यान, चारे कूटां फोल फुलाया। सृष्ट सबाई दए ज्ञान, गुरू ग्रन्थ इक्क वड्याआ। जीव जंत होवण बेईमान, साध सन्त धीरज धीर ना कोए धराया। नारी कन्त ना कोई खेले खेल महान, कुंट चार सृष्ट सबाई होए हलकाया। अठसठ तीर्थ ना कोई अशनान, गंगा गोदावरी जमना सुरस्ती ना कोई पार कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर गोबिन्द ए समझाया। बाई सो कोस वेख खड़, आपणा नैण खुलांयदा। धरनी धरत धवल दया कर, हरि साचा आप समझांयदा। पुत सपूता देवे वर, सति सन्तोख झोली पांयदा। ज्ञान ध्यान अग्गे धर, एका मुख सलांहयदा। भय भयानक चुक्के डर, निरभउ भय वखांयदा। साची तरनी जाणा तर, सर सरोवर इक्क सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेला आप सुहांयदा। आपणा वेला सुहावण आए, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। धवला तेरा भार चुकाए, हौला भार इक्क वखाईआ। दुष्ट हँकारी मेट मिटाए, लोकमात रहिण ना पाईआ। एका खण्डा हथ्थ चमकाए, दुष्ट दमन आपणा आप चमकाईआ। ब्रह्मण्डां खण्डां खोज खुजाए, त्रै भवन फेरा पाईआ। अवण गवण डेरा ढाए, कलिजुग वेखे झूठी शाहीआ। निहकलंका नाउँ धराए, तेरा शंका दए मिटाईआ। सनक सनंदन सनातन संग रलाए, सन्त कुमारा ढह पए सरनाईआ। बराह यज्ञै रूप वटाए, हाव ग़रीब सच्ची सरनाईआ। नर नरायण सीस झुकाए, कपिलमुन रिहा जस गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा हौला भार कराईआ। हौला भार करावण आए , दत्ता त्रै सीस झुकांयदा । रिखव देव भेव न्यार, आपणा रंग रंगांयदा। पृथू धरनी पावे सार, अन्न धार वखांयदा। मत्सय मेला अपार, कच्छप एका भार उठांयदा। धनंतर औखद कर त्यार, मोहण माधव मोहणी रूप वटांयदा। पारब्रह्म अबिनाशी करता हो त्यार, आप आपणी जोत आदि जुगादि जगांयदा। हँसा चोग आप चुगाए, माणक मोती वेख वखांयदा। नर सिँघ रूप रूप वखाए, भगत प्रहलाद गोद बहांयदा। नर नरायण आप हो जाए, बाली बुध धरू समझांयदा। नर हरि आपणी खेल खलाए, गज फंदन फंद कटांयदा। छत्री खत्री वेख वखाए, पारस परस रूप धरांयदा। लंका गढ़्ह हँकार तुड़ाए, रामा हथ्थ चक्र रखांयदा। सीता

❋

❋

सवाणी आप प्रनाए, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। सति सरोवर वेख वखाए, जगत भीलणी मेल मिलांयदा। आपणा बेड़ा आप चलाए, रूप अनूपा नाउँ धरांयदा। वेद व्यासा लेख लिखाए, कुँवारी कन्या भाग लगांयदा। अठारां पुराण आप जणाए, ब्रह्मा नारद संग रलांयदा। बारां अक्षर धार बंधाए, विस्माद आपणा रूप धरांयदा। कान्हा कंस मेट मिटाए, नाम बंसरी इक्क सुणांयदा। मोर मुक्ट सीस टिकाए, मुकंद मनोहर लक्खमी नरायण नाउँ उपजांयदा। पंचम पांडो मेल मिलाए, द्रोपद लज्जया आप रखांयदा। गीता ज्ञान इक्क दृढ़ाए, अठारां अध्याए भेव खुलांयदा। अर्जन शब्द इक्क समझाए, एका बूझ आप बुझांयदा। बिदर सुदामा पार कराए, घर अलूणे साग भोग लगांयदा। एका तन्दल मुट्ठ वखाए, यार यारी आप जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी खेल अपारा, जुगा जुगन्तर लै अवतारा, धरत कराए हौला भारा, रथ रथवाही सेव कमांयदा। सेव कमाए हरि करतार, जुग जुग वेस वटांयदा। बुध बिबेक कर त्यार, कलिजुग वेख वखांयदा। एका ब्रह्म मति पावे सार, एका तत्त वखांयदा। एका जोत कर उज्यार, घर घर दीपक आप जगांयदा। एका रत भरे भण्डार, अतोट अतुट वखांयदा। एका नबी एका रसूल एका बेऐब परवरदिगार, एका आपणा नाउँ वटांयदा। एका ईसा एका मूसा कर त्यार, संग मुहम्मद चार यार आपणा कलमा आप पढ़ांयदा। एका नबी उम्मत रसूल, शरअ शरीअत इक्क वखाईआ। एका उम्मत करे कबूल, एका आपणा हुक्म वरताईआ। एका कन्त इक्क कन्तूल, एका वेखे थाउँ थाँईआ। आदि जुगादि ना जाए भूल, आपणी कार आप कमाईआ। धरत धवल चुकाए तेरा मूल, हौला भार कराईआ। आपणा जाणे आप असूल, अञ्जील कुरान देण गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। आपणा भेव आप खुलाणा, आपणी बूझ बुझांयदा। आपे वरते आपणा भाणा, आपणे भाणे सद रहांयदा। आपे चार यारी सुणाए इक्क तराना, हक हक आप समझांयदा। आपे वरते वरतावे दो जहाना, दोज़ख बहश्त आपणे रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग धरनी तेरा भार वण्डांयदा। तेरा भार वण्डावन आया, नानक निरगुण जामा धार। चार वरनां आप समझावन आया, सतिनाम कर उज्यार। पंडत पांधे आप समझावण आया, ब्रह्म मति कर उज्यार। मुल्ला शेख मुसायक पीर मार्ग लावन आया, दस्तगीरां दरस दिखाए गुप्त ज़ाहर। सत्ता दीपां एका रंग रंगावण आया, वड पीरन गुर अवतार। एका जोती जामा वेस वटावण आया, दस दस मेला गुणी गहीर। आपणी कल आप वरतावन आया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, काया चोला बदले चीर। काया बदल्लया हरि हरि चोला, चोली रंगण रंग रंगाईआ। जुगा जुगन्तर बणया गोला, लोकमात सेव कमाईआ। सति सतिवादी एका तोला, त्रैगुण माया तोल तुलाईआ।

❋

❋

कलिजुग अन्तिम पाए रौला, गुर गोबिन्द वेख वखाईआ। जन भगतां ग़रीब निमाणयां अमृत भराय आत्म कँवला, सच प्याला जाम प्याईआ। मिले वडियाई उप्पर धवला, धरत धवल दए सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग मेटे झूठी शाहीआ। कलिजुग अन्तिम हौला भार, गुर गोबिन्द आप कराईआ। चारे सुत दुलारे वार, मात पित भेट चढ़ाईआ। सतिजुग रंग चढ़े अजीत त्रेता तेरा रूप जुझार, झूज्झ झूज्झ ख़ुशी मनाईआ। द्वापर फतिह डंका वज्जे अपार, वजावणहारा इक्क वजाईआ। कलिजुग जोरावर ज़ोर धरे विच संसार, बल आपणा आप वखाईआ। सतिजुग साची नीआं गए उसार, कलिजुग कूड़ा कूड़ी जड़ उखड़ाईआ। साचा बूटा कर त्यार, लोकमात गुर लगाईआ। फुल फुलवाड़ी करे त्यार, साची हाढ़्ही वेख वखाईआ। कलिजुग अन्तिम वारी प्रगट होए निहकलंक नरायण नर अवतार, नौं खण्ड पृथ्मी वेख वखाईआ। धरत धवल तेरा हौला करे भार, साँवल सुंदर मीत मुरार, राम रमईआ आप निरँकार, ईसा मूसा खेल करे संसार, निरगुण आपणा वरन ना कोई रखाईआ। ना कोई वरन ना कोई गोत, निहकलंक हरि आप अख्वांयदा। थिर घर साचे निर्मल जोत, जोती जाता जोत जगांयदा। आदि जुगादी एका ओट, पुरख अकाल आप रखांयदा। जुगा जुगन्तर शब्द नगारे लाए चोट, गुर अवतार आप उपजांयदा। अन्तिम कढ्ढे लक्ख चुरासी वासना खोट, जगत जुग मनवन्तर गेड़ा आप दवांयदा। आपे जाणे आपणा ओत पोत, बंस सरबंसा वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन साचे पार करांयदा। हरिजन पार करावणा, कर किरपा हरि करतार। घर मन्दिर इक्क सुहावणा, मेल मिलाए हरि हरि मीत मुरार। लक्ख चुरासी फंद कटावणा, मानस जन्म पैज संवार। मात गर्भ फेर ना आवणा, जिस जन दरसन पाया हरि निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साजन ल्ए उभार। गुरमुख सज्जण सच घर, हरि साचा सच सुहांयदा। धरनी देवे एका वर, हुक्मी हुक्म सुणांयदा। गुरमुखां लड़ आपणा फड़, सतिगुर पूरा आप फड़ांयदा। तेरा भार हौला देणा कर, वेले अन्त वण्ड वण्डांयदा। दिवस रैण अठ्ठे पहर एका जपण हरी हरि, हरि बिन अवर ना कोई भांयदा। साची तरनी जायण तर, सतिगुर पूरा आप तरांयदा। कूड़ कुड़यारा चुक्के डर, भय भयानक ना कोई वखांयदा। सति दुआरे जाणा वड़, दरगाह साची धाम सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, साचा भाणा हरि हरि राणा, आपणे हथ्थ रखांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग चलाए एका गाणा, राग नाद इक्क वजांयदा।

❋

❋

हरि का नाम साचा गुर मन्त्र, पुरख अबिनाशी आप उपांयदा। जुगा जुगन्तर बुझाए बसन्तर, त्रैगुण माया तत्त गवांयदा। निरगुण सरगुण सर्ब जिआं बिध जाणे अन्तर, अन्तर आत्म वेख वखांयदा। लोकमात बणाए आपणी बणतर, निरगुण सरगुण वेस धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम आप उपांयदा। हरि का नाउँ अगम्म अपार, हरि साचा आप उपाईआ। थिर घर वासी खोल्ह किवाड़, सचखण्ड दुआरा आप सुहाईआ। सुन्न अगम्मी कढ्ढे बाहर, अलक्ख अलक्खणा भेव ना राईआ। लक्ख चुरासी कर पसार, घर घर विच आप टिकाईआ। आपे करे बन्द किवाड़, बजर कपाटी कुंडा लाईआ। नेत्र नैण दिस ना आए विच संसार, लक्ख चुरासी बैठी राह तकाईआ। साचे मन्दिर भर भण्डार, पुरख अबिनाशी बैठा बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाउँ आप समझाईआ। आपणा नाउँ अंदर धर, आपे वेख वखांयदा। आपणी किरपा आपे कर, आपे मेल मिलांयदा। आपे देवणहारा वर, वर घर साचा आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर जगत वक्खर, आपणा नाउँ आप दृढ़ांयदा। हरि का नाम नाम अमोला, दिस किसे ना आंयदा। आदि जुगादी शब्द विचोला, गुर गुर रूप वटांयदा। लक्ख चुरासी बणे तोला, जीव जंत आप तुलांयदा। आपे बोले आपणा बोला, अक्खर वक्खर नाम पढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम अक्खर वक्खर निरगुण साचा उपांयदा। नाम वस्त अमोलक, पुरख अबिनाशी आप उपजाईआ। आपे रक्खे आपणी गोलक, आप आपणे विच टिकाया। सेवा कमाए नाद वजाए अनहद ढोलक, ताल तलवाड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव हरि नेहकेव, आपे आप समझाईआ। हरि हरि आप बुझांयदा, कर किरपा आप निरँकार । निरगुण सरगुण रूप वटांयदा, गुर गुर ल्ए मात अवतार। जोती जोत जोत जगांयदा, नूर नुराना हो उज्यार। धुर फ़रमाणा आप सुणांयदा, एका शब्द नाद जैकार। साची सेवा आप कमांयदा, लक्ख चुरासी पावे सार। भगत भगवन्त वेख वखांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे सच प्यार। गुर गुर सदा सालाहीए, लोकमात ल्ए अवतार। एका मन्त्र नाम दृढ़ाईए, सतिगुर रसना दए उच्चार। गुर चरन ध्यान लगाईए, भवजल उतरे पार। गुर सतिगुर दरसन पाईए, मिटे अन्ध अँध्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे नाम अधार। शब्द भण्डारी आप हरि, गुर गुर रूप समांयदा। जिस जन किरपा देवे कर, आप आपणी बूझ बुझांयदा। पंच विकारा जाए हर, हरि का शब्द धुन उपजांयदा। आप नुहाए साचे सर, सतिगुर पूरा चरन धूढ़ी मस्तक टिक्का लांयदा। गुरसिख ग़रीब निमाणे शब्द सरूपी ल्ए फड़, सुरती शब्दी मेल मिलांयदा। किला तोड़ हँकारी

❋

❋

गढ़्ह, माया ममता मोह चुकांयदा। आपणी विद्या आपे पढ़, गुरमुखां आप पढ़ांयदा। काया मन्दिर बैठा वड़, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। ना कोई सीस ना कोई धड़, रूप रंग ना कोए रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर साचा आपणा खेल खिलांयदा। सतिगुर साचा सेवणा, अलक्ख अगोचर अगम्म अपार। गुर गुर रूप नेत्र पेखणा, निज नेत्र नैण उग्घाड़। मुछ दाढ़ी ना दिसे केसणा, मूंड मंडाए ना विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम वखाए साची धार। नाम धार धार निराली, पुरख अकाल आप चलाईआ। सेवा करे जोत अकाली, जुग जुग वेस वटाईआ। गुर गुर शब्द बणे दलाली, जगत दलाल आप अख्वाईआ। जो जन घालण रहे घाली, हरि हरि घाल थाएं पाईआ। फल लगाए काया डाल्ही, फुल फलवाड़ी आप महिकाईआ। जुग जुग चले अवल्लड़ी चाली, आपणा नाउँ आप उपजाईआ। लेखा जाणे धुर दा वाली, शाह पातशाह सच्चा शहनशाहीआ। धुर दरगाही साचा माली, नाम बूटा मात लगाईआ। मनमुख जीव रहिण ख़ाली, फल अमृत ना कोए वखाईआ। सतिगुर दुआरे जो बणे सवाली, नाम भिच्छया झोली पाईआ। सुरत सवाणी ना होए बेहाली, मन मनूआ ना दए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि एका मार्ग लाईआ। जुग जुग मार्ग लांयदा, गुर सतिगुर लै अवतार। एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा, शब्द अगम्मी बोल जैकार। गुरमुख साचे आप उठांयदा, बख्शे चरन कँवल प्यार। दुरमति मैल आप धुआंयदा, पतित पापी देवे तार। नौं दुआरे खोज खोजांयदा, सुखमन नाड़ी पावे सार। टेढी बंक पार करांयदा, त्रबैणी नैणी दए हुलार। अमृत साचा जाम प्यांअदा, निझर झिरना खोल्ह किवाड़। कागों हँस आप उडांयदा, माणक मोती चोग चुगाए अगम्म अपार। साची सोटी हथ्थ फड़ांयदा, गुर मन्त्र शब्द आधार। हरि का मन्त्र लिखण पढ़ण विच ना आंयदा, वेद शास्त्र सिमरत खाणी बाणी अञ्जील कुरान करन पुकार। निष्अक्खर आप रखांयदा, बोध अगाधा खेल अपार। कागद कलम मुख शर्मांयदा, लेखा लिख ना सके कोई जीव संसार। सतिगुर पूरा एका मन्त्र गुरमुख साचे आप बुझांयदा, आप आपणी किरपा धार। बजर कपाटी तोड़ तुड़ांयदा, शब्द खण्डा एका मार। दस्म दुआरी पर्दा लांहयदा, निरगुण नूर कर उज्यार। आत्म सेजा आप सुहांयदा, आप आपणा कर प्यार। साचे मन्दिर सोभा पांयदा, सोभावन्त पुरख भतार। गुरसिख विछड़ कदे ना जांयदा, जिस मिल्या गुर करतार। साचा मार्ग इक्क वखांयदा, सतिगुर पूरे चरन दुआर। रसना जिह्वा आप सुहांयदा, बत्ती दन्द करे विचार। आत्म अन्तर अजपा जाप आप करांयदा, सुरती लिव गाए गुफ़तार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साचा मन्त्र, एका आपणा आप बुझांयदा। लक्ख चुरासी जीव जंत, जुग जुग कुरलाईआ। भेव

❋

❋

खुलाए विरले सन्त, जिस जन आपणी दया कमाईआ। मेल मिलावा नारी कन्त, घर सुहञ्जणी सेज हंढाईआ। काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। एका गुर एका मंत, इष्ट देव इक्क अख्वाईआ। लेखा जाणे पूरन भगत, पारब्रह्म पारब्रह्म बेपरवाहीआ। लक्ख चुरासी माया पाए बेअन्त, पर्दा कोई ना लाहीआ। गढ़्ह बणाए हउमे हंगत, पंज तत्त करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द गुर वखाईआ। शब्द गुर सूरबीर सुल्ताना, जुग जुग आपणा खेल खिलांयदा। एका शब्द धुर फ़रमाणा, धुर दी बाणी आप अल्हांयदा। आत्म अन्तर इक्क ब्रह्म ज्ञाना, पारब्रह्म आप समझांयदा। साचा मन्दिर सच मकाना, निरगुण दीआ बाती आप टिकांयदा। अनहद राग सुणाए गाणा, छत्ती राग ना कोए अल्हांयदा। आप वखाए आपणा सच टिकाणा, सच बबाण आप उडांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा शब्द आप उपजांयदा। शब्द चलाए आप हरि, निरगुण सरगुण लै अवतारा। गुरमुख वखाए इक्क दर, लक्ख चुरासी करे ख्वारा। निरभउ चुकाए जगत डर, पंज तत्त मारे मार विकारा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दस्से राह सुखाला। जुग जुग राह चलांयदा, सतिजुग त्रेता द्वापर कार। ओअँ सोहँ रूप आप हो जांयदा, निरगुण सरगुण खेल अपार। ओंकारा आपणा रूप वटांयदा, दूसर होए ना कोए संसार। ब्रह्म पारब्रह्म उपजांयदा, करे खेल अपर अपार। एका अक्खर आप बुझांयदा, बावण अक्खर कर त्यार। बावन रूप आप वटांयदा, पुरख अबिनाशी खेल न्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका इक्क इकल्ला एकँकारा, सच महल्ला आप वखांयदा। सतिजुग सति महल्ल वसांयदा, कर किरपा हरि निरँकार। एका आपणा नाम दृढ़ांयदा, सो पुरख निरँजण अलक्ख अगम्म अपार। हँ ब्रह्म मेल मिलांयदा, नाता तोड़ सर्ब संसार। आपणी धार बंधांयदा, एका राग सच्ची धुन्कार। हरि शब्द नाद सुणांयदा, दिवस रैण रहे धुन्कार। ठांडा जल आप प्यांअदा, अमृत बख्शे ठंडी ठार। जिस सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा, कर किरपा जाए तार। पूजा पाठ ना कोए वखांयदा, एका दरस सतिगुर सच्चा दीदार। अंदर मन्दिर खोज खुजांयदा, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ पाए सार। उच्चे टिल्ले आप बहांयदा, रोग सोग चिंता दु:ख दए निवार। माया ममता मोह चुकांयदा, आसा तृष्ना करे ख्वार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साचा दर, आपणे घर आप वखांयदा। नाम दृढ़ाए दया कमाए, रसना जिह्वा आप हिलाईआ। भगत भगवन्त भगती लाए, भावना भावना विच टिकाईआ। सन्त कन्त जीव जंत हरि आप समझाए, गुर मन्त्र नाम पढ़ाईआ। राम रामा रूप वटाए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत अक्खर हरि नाउँ वड्याईआ। जगत अक्खर सरगुण धार, निरगुण नाम सालांहयदा। निरगुण दाता खेल करे अपार,

❋

❋

दिस किसे ना आंयदा। शब्द विचोला बण संसार, जीवां जंतां साधां सन्तां वेख वखांयदा। आपणा ढोला गाए आपणी वार, आप आपणा राग अला्ह आपणा बन्धन पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग पन्थ आप रखांयदा। साचा मार्ग स्वच्छ सरूप, एका एका आप लगाईआ। धुर दरगाही साचा भूप, सिँघासण आसण बैठा सोभा पाईआ। एका नाम चलाए चारे कूट, दहि दिशा इक्क वड्याईआ। सतिगुर पूरा आपे तुट्ठ, गुर गुर आपणी बूझ बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साचा हरि, हरिजन साचे ल्ए मिलाईआ। गुर गुर देह बुझांयदा, तत्तव तत्त कर विचार। एका शब्द नाम सुणांयदा, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार। · अलक्ख अलक्खना पारब्रह्म

करतार। प्रतक्ख आपणा रूप वटांयदा, निरगुण सरगुण हो उज्यार। समरथ पुरख आपणा बेड़ा आप चलांयदा, नाम मुहाणा कर त्यार। जगत सागर वेख वखांयदा, डूँग्घी भँवरी करे पार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम दए आधार। नाम अपारा हरि निरँकारा, सतिगुर हथ्थ फड़्हाईआ। सतिगुर बणे आप वरतारा, गुर गुर झोली दए भराईआ। गुर गुर होए सेवादारा, भगतां सेव कमाईआ। भगत वखाए इक्क दुआरा, सन्तन मेला सहिज सुभाईआ। सन्तन खोल्हे बन्द किवाड़ा, गुरमुखां एह समझाईआ। गुरमुखां कराए वणज वपारा, सच वणजारा हट्ट खुल्हाईआ। साचा हट्ट खोल्ह दुआरा, गुरसिखां दए लुटाईआ। मनमुख ना पाए कोई सारा, जुग जुग बैठे मुख छुपाईआ। जिस जन मिल्या गुर करतारा, एका रूप दए दरसाईआ। पत परमेश्वर सच स्वामी मेल मिलाए कन्त भतारा, सुरत शब्द करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरे दए वड्याईआ। सतिगुर पूरा साख्यात, जुग जुग दया कमांयदा। मेट मिटाए अन्धेरी रात, साचा चन्द चढ़ांयदा। गुरसिखां नाता चरन कँवल बंधाए नात, आप आपणा बन्धन पांयदा। शब्द सुणाए आपणी गाथ, रसना जिह्वा ना कोई हलांयदा। लहिणा देणा चुकाए मस्तक माथ, पूर्ब कर्मां वेख वखांयदा। दिवस रैण एका पाठ, शब्द अनाद धुन वजांयदा। घर मन्दिर सरोवर मारे ठाठ, अमृत आत्म जल भरांयदा। इक्क वखाए साचा घाट, तीर्थ तट ना कोए जणांयदा। आपे खोल्हे बजर कपाट, तीजा लोयण आप प्रगटांयदा। पन्ध मुकाए चौथे पद वाट, साचे पौड़े आप चढ़ांयदा। सतिगुर पूरा खेवट खेट, गुरसिख बेड़ा आप तरांयदा। शब्द दोशाले ल्ए लपेट, आप आपणी गोद बहांयदा। लभ्भदे फिरदे कोटी कोटि, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर जीव जंत सर्ब कुरलांयदा। गुरमुख विरला दया कमाए, दरस वखाए नेतन नेत, नित नवित आपणी कार कमांयदा। जुग जुग करे साचा हेत, हितकारी आप हो जांयदा। सन्त सुहेले गुरू गुर चेले आपे वेख, गुर सतिगुर मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच अभ्यास

❋

❋

इक्क दृढ़ांयदा। सच अभ्यास गुर चरन ध्याना, नेत्र नैण नैण शर्माईआ। सच अभ्यास गुर मन्नणा भाणा, हरिजन भाणे सद समाईआ। सच अभ्यास गुर शब्द गाणा, सच तराना इक्क सुणाईआ। सच अभ्यास मन का मणका फिराणा, मन चिन्दया रहिण ना पाईआ। सच अभ्यास सतिगुर पूरा एका दए शब्द बबाणा, गुरसिख साचे ल्ए चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग हरिजन साचे मेल मिलाईआ। कलिजुग जीव भुलया, पंज तत्त दए दुहाईआ। त्रैगुण माया अंदर रुलया, माया ममता होई हलकाईआ। मिल्या नाम जगत अनमुलया, नाम अमोलक हीरा बैठे गंवाईआ। सतिगुर नानक भण्डारा एका खोल्हया, नाम सति गया वरताईआ। चरन प्रीती जो जन घोली घोलया, घोल घुमाई लेखे लाईआ। आठ पहर दिवस रैण कदे ना भुल्लया, साचा मार्ग इक्क वखाईआ । अमृत आत्म गुरसिख कदे ना डुलया, मूधा कँवल आप भराईआ। जो जन साचे कंडे गुर गुर पूरे तोल तुल्या, तेरा तेरा तेरी धार चलाईआ । लोकमात फलया फुलया, फुल फुलवाड़ी आप महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बिध दए बताईआ। हरि का नाम साची बिध, गुर सतिगुर आप समझांयदा। चरन दासी करे नौ निध, अठारां सिद्ध सेव कमांयदा। गुरसिख उपजाए आपणी बिन्द, नादी सुत नाम धरांयदा। दाता दानी गुणी गहिन्द, गुर सतिगुर आपणा रूप वटांयदा। आदि जुगादि सदा बख्शंद, बख्शिश आपणे हथ्थ रखांयदा। मनमुख लगाए आपणी निन्द, गुरमुख रसना जिह्वा आपणा नाम जपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वाह वा गुरू रूप वटांयदा। वाह वा गुरू गुर गुर करतार, गुर गोबिन्द शब्द जणांयदा। चरन कँवल कँवल चरन सच प्यार, धरत धवल वेख वखांयदा। आत्म मवल पवण हुलार, उँणंजा पवण मुख शर्मांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका मार्ग आप लगांयदा। साचा मार्ग सतिगुर लाया, लोकमात वज्जी वधाईआ। गुरसिख मनमति दए तजाया, मनमति रहिण ना पाया, गुरमति साची ल्ए प्रनाया। गुर इष्ट देव इक्क मनाया, शब्द गुरू गुर जगत अख्वाया, जुग जुग आपणी धीर धराईआ। अलक्ख अभेव आदि निरँजण जोत जगाया, ना मरे ना जाईआ। चारे बाणी रही जस गाया, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपणी वार अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा पन्थ इक्क चलाईआ। साचा पन्थ मार्ग अवल्ला, गुर गुर बंस चलाया। पुरख अबिनाशी इक्क इकल्ला, निरगुण सरगुण रूप धराया। गुरमुखां अंदर सच सिँघासण मल्ला, आप आपणी सेज हंढाया। मनमुख भुलाए कर कर वल छला, अछल अछल भेव ना आया। पंच विकारा बोले हल्ला, काम क्रोध लोभ मोह हँकार कूक कूक सुणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विछड़ी सुरत अकाल मूर्त, आपणी अंस आपणे बंस ल्ए मिलाया। सुरत सवाणी जगत कुरलाए,

❋

❋

नर हरि साचा नज़र ना आईआ। एका सतिगुर वेख वखाए, घर मन्दिर बैठा आसण लाईआ। जगत दुहागण ल्ए तराए, सच सुहागण आप कराईआ। मन वैरागण इक्क उपजाए, आपणा तीर लगाईआ। विकार तयागण मेल मिलाए, आप आपणे अंगण बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर शब्द दए समझाईआ। शब्द गुर गुरू गुर बलवाना, गुर गुर एका रंग समाया। गुरमुखां बन्न्हे साचा गाना, जुग जुग आपणा सगन मनाया। कलिजुग अन्तिम हो प्रधाना, नानक निरगुण जामा पाया। सतिनाम धुर फ़रमाणा, लोकमात आप सुणाया। एका मार्ग इक्क टिकाणा, इष्ट देव इक्क वखाया। चार वरनां इक्क ध्याना, ऊँच नीच ना कोए बणाया । छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश वसण इक्क मकाना, दूई द्वैत रहिण ना पाया। गुरमुख चले हरि हरि भाणा, हरि भाणा वड अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग विछड़े मेल मिलाया। ईश जीव हरि हरि मेला, घर मन्दिर आप करांयदा। एका घर वसे गुरू गुर चेला, गुर गोबिन्द वेख वखांयदा। सूरा सरबंग सज्जण सुहेला, नाम मृदंग इक्क वजांयदा। जगत विकारा करे भंग, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। अश्व घोड़े कसे तंग, लोआं पुरीआं पार करांयदा। गुरमुखां दुआरा आपे लँघ, आपणी झोली अग्गे डांहयदा। हरिजन ना होए कदे नंग, खिमा ग़रीबी आप हंढांयदा। सतिगुर पूरा वसे सदा संग, विछड़ कदे ना जांयदा। दूर दुराडा मुकाए पन्ध, शब्द बिबाणे आप बिठांयदा। जगत मिटाए अन्धेरा अन्ध, ज्ञान भान इक्क वखांयदा। शब्द सुणाए सुहागी छन्द, आपणा राग आप अल्हांयदा। ख़ुशी कराए बन्द बन्द, बन्दी तोड़ दया कमांयदा। घर मन्दिर चाढ़े साचा चन्द, जोत निरँजण आप जगांयदा। दूई द्वैत भरमां मेटे कंध, ढाह ढाह ढेरी आप करांयदा। इक्क उपजाए परमानंद, निज आत्म वेख वखांयदा। हरिजन रसना लाए ना मदिरा मास गंद, अमृत आत्म जाम प्यांअदा। शब्द अनादि बत्ती दन्द, धुन सितार आप वजांयदा। जगत जगदीशर जुग जुग आपणी वण्डण आपे वण्ड, गुरमुखां झोली पांयदा। नाता तोड़े भेख पखण्ड, गुरमति साची इक्क समझांयदा। गुरसिख नार ना होए रंड, जो जन हरि हरि कन्त मनांयदा। लेखा चुकाए जेरज अंड, लक्ख चुरासी पन्ध मुकांयदा। गुरसिखां भार सतिगुर पूरा आपणे सिर चुक्के पंड, गुर गोबिन्द साचा मार्ग मात लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग विछड़े आप मिलांयदा। सतिगुर पूरे राखो टेक, दूसर अवर ना कोए सरनाईआ। बुध सवाणी करे बबेक, नाम बबेक नाल मिलाईआ। मति मतवाली ल्ए वेख, दर दुआरा फोल फुलाईआ। मन मनूआं ना करे भेख, दहि दिशां ना फेरी पाईआ। मेटणहारा बिधना लेख, आपणी बिध दए जणाईआ। नेत्र लोचण नैणा दरसन लैणा पेख, सतिगुर सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका पूजा पाठ करे पढ़ाईआ। साची पूजा पाठ काया

❋

❋

घर, हरि मन्दिर आप सुहांयदा। गुरमुख अक्खर लैणा पढ़, जगत विद्या मोह चुकांयदा। साची किरपा आपे कर, अकृतघन आप तरांयदा। आलस निन्दरा देवे हरि, सुफ़न सखोपत वेख वखांयदा। जागरत फड़ाए आपणा लड़, तुरीआ नाद वजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग हरिजन मेल मिलांयदा। सतिगुर पूरा दीन दयाल, गुरसिखां आप तराईआ। एका वस्त देवे नाम सच्चा धन माल, चोर यार लुट्ट कोए ना जाईआ। राम कृष्न नाम सति वहिगुरू अक्खर इक्क सखाल, मन सुख एका रंग रंगाईआ। ऐनलहक बण दलाल, कलमा अमाम नबी रसूल आप पढ़ाईआ। दो जहानां रिहा राह तक्क, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे नाम रक्खे वड्याईआ। हरि नाम वडियाई वड, वड वड्डा आप उपांयदा। जुग जुग निशाना मात गड्ड, लोकमात आप झुलांयदा। गुरमुख गुरसिख लख चुरासी विच्चों कढ्ढ, आप आपणा लाड लडांयदा। लेखा जाणे अन्धेरी खड्ड, डूँग्घी कंदर फोल फुलांयदा। जिस जन अमृत जाम प्याए मदि, अठ्ठे पहर ख़ुमार वखांयदा। नाम वजाए धुन नाद, साचा अनहद आप आपणी कल धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका इष्ट रूप दृढ़ांयदा। एका इष्ट पुरख अकाल, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। कलिजुग चले अवल्लड़ी चाल, बेहंगम इक्क रखाईआ। नाल रखाए काल महांकाल, दो जहानां फेरा पाईआ। लोआं पुरीआं बण दलाल, ब्रह्मण्ड खण्ड वेखे थाउँ थाँईआ। लक्ख चुरासी आदि जुगादि करे प्रितपाल, शब्द सरूपी सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राह दए वखाईआ। सतिगुर सच्चा राह, लोकमात चलांयदा। गुरमुखां देवे सच सलाह, जगत हँकार विकार मिटांयदा। सृष्ट सबाई जानणा भैण भ्रा, पिता माँ सर्ब रूप वटांयदा। एका नारी अंग लगा, कन्त सुहागी सेज सुहांयदा। एका इष्ट गुरदेव मना, घर एका सीस झुकांयदा। साध सन्त एका मंत रहे जपा, जपत जपत जपत सुख पांयदा। बिन सतिगुर पूरे कोए ना पकड़े बांह, बेड़ा पार ना कोए करांयदा। कोटी कोटि सहँसर मुख शेश गाए नाँ, दो सहँसर जिह्वा आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा नाउँ वखांयदा। जुग जुग नाउँ वखाणदा, बेअन्त बेपरवाह। सन्त सुहेले आपे जाणदा, आप आपणी दया कमा। नाता तोड़े जीव जहान दा, जीवण जुगत इक्क जणा। मेल मिलाए श्री भगवान दा, जो जन चरनी डिगे आ। पन्ध मुक्के मन शैतान दा, पंचम चोट ना सके ला। प्रकाश वखाए सच मकान दा, निरगुण दीप जोत जगा। राग सुणाए शब्द धुनकान दा, घर अनहद शब्द वजा। पन्ध मुकाए दो जहान दा, फड़ बाहों गले लगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका मार्ग दए समझा। एका मार्ग सतिगुर चरन, दूसर ओट ना कोए रखाईआ। सतिगुर पूरा खोल्हे हरन फरन, निज नेत्र

❋

❋

कर रुशनाईआ। राए धर्म चुक्के डरन, लाड़ी मौत ना करे कुड़माईआ। आपणी वरनी आपे वरे, वरन गोत ना कोए वखाईआ। आपणी किरपा आपे करे हरि हरे, आपणी सेव आप लगाईआ। गुरसिख विरला मात ना डरे, धर्म राए ना दए सज़ाईआ। चित्रगुप्त ना हथ्थ लेखा फड़े, हिसाब किताब ना कोए वखाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव ना फेर घाड़न घड़े, घड़ भाण्डे ना कोए भन्नाईआ। सतिगुर पूरा आप बंधाए आपणे लड़े, नाम पल्लू इक्क रखाईआ। उच्च महल्ले लै के चढ़े, दिस किसे ना आईआ । आप वसाए आपणे घरे, सचखण्ड दुआरा सोभा पाईआ। जोती जोत आपे रले, जोती जोत जोत टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे ल्ए तराईआ। तारनहारा इक्क गुरदेव, शब्दी शब्द सुणांयदा। अंदर मन्दिर साची सेव, दिवस रैण करांयदा। दु:ख निवारन अलक्ख अभेव, सुख सहिज सहिज समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग सच सलाह, सतिगुर पूरा बणे मलाह, इक्क जपाए साचा नाँ, नाम निधाना श्री भगवाना आदि जुगादि विच ब्रह्माद, ब्रह्म पारब्रह्म ईश जीव जगत जगदीशर सर्ब जीआं बण एका ईश्र, एक देव देव आत्मा आप समझांयदा। जीव जंत, सतिगुर पूरा शब्द चलांयदा। जुग जुग महिमा गणत अगणत, आपणा लेखा आप लिखांयदा । करे खेल आदि अन्त, अकल कलधारी रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि की बाणी हरि हरि आप अल्हांयदा। हरि की बाणी हरि का रूप, जीव जंत सके ना कोए जणाईआ। मन मति बुध दर दुआर खलोती मंगे मंग, पुरख अबिनाशी साची वस्त ना झोली पाईआ । दरगाह साची वज्जे इक्क मृदंग, सूरा सरबंग आप हो वजाईआ। साचे पौड़्हे सचखण्ड दुआर सुहाए लँघ, आपणा आसण पुरख अबिनाशन आपे रिहा सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी खेल कर, शब्दी आपणा नाउँ धराईआ। शब्दी बोले आपणा बोल, बोल जैकारा इक्क रखांयदा। एका कंडा एका तोल, तोलणहारा इक्क अख्वांयदा। एका हट्ट वणजारा खोल्ह, साची वस्त आप धरांयदा। आदि जुगादी रहे अडोल, सृष्ट सबाई आप डुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाद हरि ब्रह्माद, आदि जुगादि वजांयदा।