पुस्तकालयभाग ९

९ भाद्रों २०१७ बिक्रमी सौदागर सिँघ दे गृह नाथेवाल ज़िला फिरोज़ पुर

सो पुरख निरँजण सति सतिवाद, हरि हरि साचा तख्त सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण आदि आदि, अनुभव प्रकाश करांयदा। एकँकारा जुगा जुगादि, आपणी वण्ड वण्डांयदा। आदि निरँजण आपणी वस्त आपे लाध, आपणे घर टिकांयदा। श्री भगवान माधव माध, रूप रंग ना कोए वखांयदा। अबिनाशी करता देवणहारा साची दाद, साची वण्डन वण्ड वण्डांयदा। पारब्रह्म आपणा गुण आपे रिहा अराध, अवगुण कोए ना वेख वखांयदा। लेखा जाणे ब्रह्म ब्रह्मादि, आपणी कल आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचा तख्त आप सुहांयदा। तख्त निवासी शाह सुल्ताना, शहनशाह वड्डी वड्याईआ। जोती नूर श्री भगवाना, अनुभव प्रकाश कराईआ। वसणहारा सच मकाना, सचखण्ड बैठा जोत जगाईआ। थिर घर खोल्हे इक्क दुकाना, घर घर विच आप टिकाईआ। आपे मर्द आप मरदाना, रूप अनूप आप दरसाईआ। आपे राज आप राजाना, आपे रईअत रूप वटाईआ। आपे हुक्मी हुक्म देवे धुर फ़रमाणा, धुर फ़रमाणा आप सुणाईआ। आपे सति सरूपी बन्न्हे गाना, सति सतिवादी साचा माहीआ। आपे राग गाए धुन तराना, आपणा नाद आप वजाईआ। आपे होए हरि प्रधाना, आपणे भाणे आप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे तख्त तख्त निवासी, इक्क इकल्ला पुरख अबिनाशी, आसण सिँघासण आप सुहाईआ। आसण सिँघासण सोभावन्त, पुरख अबिनाशी आप सुहांयदा। निरगुण नरायण हरि हरि कन्त, हरि हरि आपणी जोत जगांयदा। पति परमेश्वर पूरन जोत एका रंग रंगाए बसन्त, आपणी रंगण आप चढ़ांयदा। साचे धाम महिमा अगणत, लेखा लिख ना कोए वखांयदा। ना कोई साध ना कोई सन्त, गुर अवतार ना कोए बणांयदा। ना कोई जीव ना कोई जंत, ईश जीव ना वण्ड वण्डांयदा। आपे आदि आपे अन्त, आप आपणा धाम सुहांयदा। आपे होए हरि बेअन्त, आपणी महिमा आपणे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सिँघासण आप सुहांयदा। सच सिँघासण अनुभव प्रकाश, शाहो भूप सतिगुर सच्चा आसण लाईआ। वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा रिहा समाईआ। अगम्म अगम्मड़ा आपे तुट्ठ, आप आपणी रचन रचाईआ। आपे चढ़या साची चोट, महल्ल अटल उच्च मीनार बैठा सेज वछाईआ। आप उपाए निर्मल जोत, बिमल आपणा रूप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सिँघासण पुरख अबिनाशन, एका एक सुहाईआ। एका एक सुहांयदा, घर सच्चा सच दरबार। पुरख अकाला आसण लांयदा, आदि जुगादि एकँकार। अलक्ख अगोचर अगम्म आप अख्वांयदा, मरे ना जम्मे विच संसार। साचे तख्त चरन टिकांयदा, जोद्धा सूरबीर बली बलकार। दीपक जोती इक्क जगांयदा, आदि जुगादि रहे उज्यार। साचा

❋

❋

मन्दिर आप सुहांयदा, सोभावन्त पुरख करतार। आपणा बल आप धरांयदा, मंगे भिक्ख ना किसे दुआर। आपणा शाह आप हो जांयदा, शहनशाह सच्ची सरकार। आपणी सेवा आप करांयदा, घाड़न घड़े अपर अपार। सो पुरख निरँजण सच सुन्यारा आपणा नाउँ धरांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस वटांयदा। सच सुन्यार सच कुठाली, साची वस्त विच टिकाईआ। लेखा जाणे जोत अकाली, अकल कल बेपरवाहीआ। आपणी दात आप संभाली, आपणे हथ्थ आप रखाईआ। आपणी चले चाल निराली, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सच्चा शाह आप अख्वाईआ। सच्चा शाहो हरि मेहरवान, महिमा अगणत गणी ना जाईआ। सचखण्ड दुआरा खोल्ह दुकान, एका वस्त विच रखाईआ। बण सुन्यार श्री भगवान, साचा कंचन हथ्थ उठाईआ। रूप रंग ना कोए निशान, आकार ना कोए वखाईआ। आपे घड़े कर ध्यान, आपे वेखे नैण उठाईआ। आपणा लहिणा आपे जाणे जाणी जाण, जानणहार बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राज राजान इक्क अख्वाईआ। राज राजाना हरि निरँकारा, भेव अभेद छपांयदा। सचखण्ड वसे सच दुआरा, दरगाह साची धाम सुहांयदा। अकाल मूर्त हो उज्यारा, जूनी रहित डगमगांयदा। अनुभव प्रकाश अपर अपारा, अपर अपरम्पर आप करांयदा। साचा सीस जगदीस आप आपणा कर प्यारा, आपे वेख वखांयदा। सति सरूपी बन्न्हे दस्तारा, साचा सगन मनांयदा। निरगुण दर निरगुण भिखारा, निरगुण सेवक सेव कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मन्दिर आप सुहांयदा। गृह मन्दिर हरि सुहाया, निरगुण जोत कर उज्यार। तख्त निवासी साचे तख्त डेरा लाया, आप आपणी किरपा धार। आप आपणा सीस सुहाया, सिर रक्ख सच्ची दस्तार। साचा बस्त्र इक्क वखाया, नूर नुरानी नूर प्यार। नूरो नूर वेख वखाया, जोती जोत दए आधार। जोती जाता आप अख्वाया, इक्क इकल्ला एकँकार। आपणा साथ आप निभाया, साचे मन्दिर खेल अपार। साचा ताज हथ्थ उठाया, निरगुण निरगुण पावे सार। आपणे मस्तक आप छुहाया, आपे बणया सेवादार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तख्त निवासा पुरख अबिनाशा, खेले खेल परवरदिगार। सीस ताज सुहांयदा, सचखण्ड वज्जे वधाईआ। आदि पुरख आपणी रचन रचांयदा, जुगादि रूप ना कोए दरसाईआ। सति नाम ना कोए उपांयदा, शब्द नाद ना कोए वजाईआ। अमृत मेघ ना कोए बरसांयदा, गीत गोबिन्द ना कोए अल्हाईआ। ताल तलवाड़ा ना कोए वजांयदा, भर प्याला जाम ना कोए प्याईआ। अपच्छर नाच ना कोए नचांयदा, रूप रंग ना कोए वखाईआ। दर दरबान ना कोए बहांयदा, निउँ निउँ सीस ना कोए झुकाईआ। सीस चँवर ना कोए झुलांयदा, उच्ची करे ना कोए बांहियां। इक्क इकल्ला साचे तख्त आसण

❋

❋

लांयदा, सतिगुर सच्चा शहनशाहीआ। साचा ताज सीस टिकांयदा, निरगुण आपणा आप वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर सुहञ्जणा इक्क वड्याईआ। घर सुहञ्जणा हरि सुहाया, सांतक सति सति वरतांयदा। आदि निरँजण वेख वखाया, अनुभव आपणा रूप वटांयदा। प्रकाश प्रकाश आप समाया, रेख रंग ना कोए जणांयदा। आदेश आदेश आपणा ढोला गाया, राग नाद ना कोए अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका तख्त एका ताज, एका हरि ग़रीब निवाज़, आदि आदि आदि आप आपणा साजण साज, साजणहारा वेस वटांयदा। हरि जू हरि हरि साजया, हरि मन्दिर खेल अपार। वेखे खेल ग़रीब निवाज़या, गृह अंदर हो उज्यार। तख्त निवासी शाहो शाबासी, सीस रखाए साचा ताजया, हुक्मी हुक्म वरते वरतार। धुर फ़रमणा मारे वाजया, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार। आपणे मंडल आपे फिरे भाजया, दूसर संग ना कोए प्यार। निरगुण रचया आपणा काजया, करे खेल हरि निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एक जगदीस एक सीस एका राज एका काज एका ताज हरि करतार। हरि करतार सीस सुहांयदा, जगत जगदीस कर प्यार। आपणी बणत आप बणांयदा, बणावणहार अगम्म अपार। सच सुन्यार रूप वटांयदा, निरगुण निरगुण कर प्यार। आपणी कुठाली आपे पांयदा, अग्नी जोत इच्छया फुँकार देवे मार। आप आपणा आपे सोध, घाड़न घड़े अपर अपार। चारे मुख करे बोध, अगाध बोध एकँकार। पंचम मुख सुणाए आपणा सच सलोक, अक्खर वक्खर खेल न्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम मुख आप सुहाया, आपणी किरपा धार। पंचम मुख हरि हरि ताजा, ताजदार आप अख्वांयदा। शाहो भूप बण बण राजा, रयत आपणा वेस वटांयदा। सचखण्ड दुआरे रच रच काजा, शख़सीयत आपणा बल वखांयदा। आदि आदि रचया काजा, करता पुरख आपणी नईया आप चलांयदा। अगम्म अगम्मड़ी मारे वाजा, साचा सय्या हुक्म सुणांयदा। शाहो भूप बण नवाबा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी खेल खिलांयदा। साचा ताज कर त्यार, सचखण्ड दुआरे मता पकांयदा। इक्क जगदीश इक्क सरकार, आपणी वण्डण आप वण्डांयदा। एका हुक्म एक वरतार, हुक्मी हुक्म आप चलांयदा। एका वस्त इक्क भण्डार, एका एक झोली पांयदा। एका नाम इक्क जैकार, जै जैकार इक्क करांयदा। एका दर इक्क दरबार, एका निउँ निउँ सीस झुकांयदा। एका खड़ग इक्क कटार, एका खण्डा आप चमकांयदा। एका तरकश तीर कमान, एका तुरंग तुफँग हथ्थ रखांयदा। एका बख्शश करे आप निरँकार, बख्शणहारा दिस ना आंयदा। एका अकशर कर त्यार, निष्अक्खर नाउँ धरांयदा। एका वक्खर वस्त अपार, शब्द शब्दी वण्ड वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,

❋

❋

आपणे भाणे सद रहांयदा। एका ताज तख्त निवासा, राज राजानां इक्क अख्वाईआ। एका भूप पुरख अबिनाशा, तागा सूता ताणा पेटा एका पाईआ। एका पूरन पुरख पूरी करे आसा, पूरन परमेश्वर इक्क अख्वाईआ। एका खेले खेल तमाशा, एका बैठा मुख छुपाईआ। एका मंडल पाए रासा, एका जोती जोत रुशनाईआ। एका साचे घर करे निवासा, निरगुण आपणा नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तख्त सुहंदा साचे थान दए वड्याईआ। साचे थान सुहाया ताज, पुरख अबिनाशी वड वड्याईआ। आपे गुरू ग़रीब निवाज़, गोबिन्द आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। धुर दरगाही सच मलाही शब्द सरूपी एका काज, अनरंग रूपी रिहा कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे घाड़न घड़, निरगुण निरगुण ल्ए मनाईआ। निरगुण घाड़न घड़या अपार, रूप रेख ना कोए जणाया। सच सिँघासण बैठ सच्ची सरकार, आपणा हुक्म आप सुणाया। एका हुक्म वरते वरतार, हुक्मी हुक्म खेल खलाया। एका सुत उपजे दुलार, शब्द सपूता नाउँ रखाया। दर दुआर बणे दरबान, दर दरवेश दए सलाहया। आदि जुगादि मन्ने आण, निउँ निउँ जुग जुग सीस झुकाया। सुणे सुणाए एका कान, नाद अनादी नाद वजाया। पिता पूत मेला श्री भगवान, साचा दूत इक्क दौड़ाया। आप उपाए आपणा इक्क निशान, दर घर साचे आप झुलाया। एका बख्शे चरन ध्यान, धुर दीबाण बाण लगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द बलकार धुर दरबारा आप समझाया। शब्द बलकारी कर ध्यान, प्रभ अग्गे सीस झुकाईआ। तेरा हुक्म सच्चा फ़रमाण, हउँ सेवक सेव कमाईआ। तेरा मन्दिर मेरा मकान, तेरा मकान मेरी पातशाहीआ। तेरा दर हउँ दरबान, दर दरवेश सोभा पाईआ। तूं शाहो मेरा राजान, हउँ रइयत रूप वटाईआ। तूं सतिगुर सच्चा काहन, हउँ गोपी सेव कमाईआ। तूं दाता गुण निधान, हउँ अवगुण रिहा समझाईआ। चरन कँवल बख्शणा एका माण, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। सुत दुलारा ढह ढह पए बाल नादान, बाली बुध रिहा सुणाईआ। बाली बुध रिहा कुरला, पिता पूत वेख वखांयदा। श्री भगवान तेरी सरना, सरनगत ना कोए जणांयदा। निरभउ चुका मेरा डरना, भय भयानक ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हउँ याचक मंग मंगांयदा। याचक मंगे दान, शब्द सुत सच्ची सरनाईआ। किरपा कर श्री भगवान, सेवक सेवा लेखे ल्ए लगाईआ। एका मंगां साचा दान, वस्त अमोलक झोली पाईआ। तेरा खेल दो जहान, हउँ वेखां थाउँ थाँईआ। लोआं पुरीआं बण तेरा मकान, ब्रह्मण्ड खण्ड तेरी सेज सुहाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव उपजे तेरा निशान, त्रैगुण झूला दए झुलाईआ। पंज तत्त होए प्रधान, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश तेरी वण्ड वण्डाईआ। मन मति बुध करे वख्यान, त्तत्व तत्त तत्त समाईआ। घर विच घर उपजे महान, तेरा बंक

❋

❋

सुहाईआ। तेरा रूप ब्रह्म गुण निधान, ना मरे ना जाईआ। लक्ख चुरासी तेरी खाण, शब्द भण्डारी आप भराईआ। जुग जुग करे वेस महान, कोटन कोटि रूप धराईआ। इक्क इकल्ला पावे आण, हुक्मी हुक्म चले रज़ाईआ। तख्त निवासी नौजवान, तेरा भय सर्ब वखाईआ। हउँ सेवक बाल बाला नादान, जोबन तेरा प्रेम हंढाईआ। आदि जुगादि रहिणा निगहबान, नेत्र नैण ना कोए भवाईआ। लोकमात झुलावां तेरा सच निशान, जुग जुग आपणे हथ्थ उठाईआ। कवण गुण पुकार सुण कर पीआ परवान, वेले अन्त ल्ए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत मंगे वर, अग्गे बैठा सीस झुकाईआ। सीस झुकाया गया झुक, नेत्र नैण ना कोए उठाया। हरि जू तेरा भाणा ना जाए रुक, आदि जुगादि तूं हीं वरताया। हउँ चरन दुआरे बैठा झुक, दर दरवेशा मंगण आया। कवण रूप बह लुक, लोकमात नज़र ना आया। कवण वेस गोदी ल्ए चुक्क, जगत विछोड़ा पन्ध मुकाया। कवण धार मेटे दु:ख, तेरा विछोड़ा झलया ना जाया। कवण रंग चाढ़े आपणी कुक्ख, मात जोती जाता विच रखाया। कवण मुख सुखणा लवां सुख, तेरा इष्ट देव मनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कीता कौल भुल्ल ना जाईआ। श्री भगवान शब्द अगम्मी बोलया, शब्दी शब्द कर प्यार। तेरा बदले हरि जी चोलया, ब्रह्मा विष्न शिव कर पसार। लक्ख चुरासी बणे तेरा डोलया, नारी रूप अंदर वड़े आप करतार। चार जुग नौं सौ चुरानवें चौकड़ी फिरे आला भोलया, ख़बर ना पाए विच संसार। कलिजुग अन्तिम आए निरगुण पूरा करे कौलया, जोती जामा लै अवतार। प्रगट होए उप्पर धवलया, निहकलंक नाउँ धराए अगम्म अपार। रूप वखाए ना साँवल सँवलया, पंज तत्त ना कोए विचार। तेरा करे भार हौलया, सिर आपणे चुक्के भार। आदि जुगादि कदे ना डोलया, अडोल अडुल इक्क निरँकार। साचे कंडे तोल देवे तोलया, तोला बणे विच संसार। बल ना जाणे कला सोलया, अकल कल वरते वरतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेले अन्तिम पावे सार। शब्द भरवासा रक्खणा, शहनशाह सच्चा दृढ़ांयदा। कलिजुग अन्तिम नौं खण्ड पृथ्मी लक्ख चुरासी भाण्डा होवे सक्खणा, तेरा बीज ना कोए बजांयदा। तेरा रूप किसे ना लखणा, साध सन्त सर्ब कुरलांयदा। तेरी कीमत कोए ना पावे कक्खणा, लक्ख करोड़ी माया ममता मोह वधांयदा। तेरा रूप वरोले ना कोई मक्खणा, सृष्ट सबाई छाछ वखांयदा। नज़र ना आए उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खणा, चारों कुंट ख़ाली हट्ट वखांयदा। तेरा पर्दा किसे ना ढकणा, नंगा दोज़ख़ सर्ब फिरांयदा। पुरख अबिनाशी घट घट वासी शाहो शाबासी होए प्रतक्खणा, निरगुण आपणा रूप वटांयदा। पंचम मुखी ताज आपणे सीस रक्खणा, निरगुण सरगुण धार वखांयदा। दो जहानां मिले जसना, जस आपणा इक्क सुणांयदा। घर मन्दिर बह बह हस्सणा, सतिगुर

❋

❋

पूरा मेल मिलांयदा। गुरमुखां मार्ग एका दस्सणा, मनमुख दर दुरकांयदा। त्रैगुण माया लथ्थे विसणा, जो जन तेरा संग निभांयदा। पारब्रह्म अबिनाशी करता दीन दयाला, पुरख अकाला एका दिसणा, निरगुण दाता जोत जगांयदा। सचखण्ड दुआरे साचे वसणा, दर घर साचे मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द दुलारे दित्ता वर, आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। निरगुण दाता निरगुण भिखारी, निरगुण वण्ड वण्डांयदा। निरगुण वस्त निरगुण वरतारी, निरगुण झोली पांयदा। निरगुण हस्त निरगुण अस्वारी, निरगुण चरन रकाब टिकांयदा। निरगुण शाह निरगुण सुल्तान निरगुण सिक्दारी, निरगुण हुक्म सुणांयदा। निरगुण जोत निरगुण शब्द निरगुण कूके वारो वारी, आपणी कूक आप अल्हांयदा। निरगुण ताज निरगुण ग़रीब निवाज़, ग़रीब निमाणया पावे सारी, निउँ निउँ आपणा सीस झुकांयदा। निरगुण खण्डा निरगुण कटारी, निरगुण रक्खे तिक्खी धारी, आर पार आप वखांयदा। निरगुण सरगुण पैज रिहा संवारी, सर्ब घट दाता आपणी दया कमांयदा। कागद कलम ना लिखणहारी, ब्रह्मा वेद ना कोए सालांहयदा। वाह वा गुरू गुर गुर शब्द सच्ची यारी, यार यारी तोड़ निभांयदा। वाह वा कन्त वाह वा नारी, वाह वा रंग रंगीली सेज हंढांयदा। वाह वा पति पतिवन्त साची पत्नी करे प्यारी, पीत पीतम्बर सीस सुहांयदा। वाह वा सगनी सगन मनाए आपणी वारी, जोती जोत ना रहे कुँवारी, जोती जोत आप प्रनांयदा। वाह वा रूप वाह वा शंगारी, वाह वा नेत्र नैण आप मटकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द विचोला आपे बण आप आपणा मेल मिलांयदा। मेल मिलावा अगम्म अथाह, थिर घर साचे वेख वखाईआ। आदि पुरख दित्ती आदि सलाह, जुगादि वेखे खेल बेपरवाहीआ। एका नाद दित्ता वजा, ब्रह्म ब्रह्मादि रिहा सुणाईआ। एका ताज सीस ल्या टिका, जगत जगदीस वड्डी वड्याईआ। साचा काज ल्या रचा, रच रच वेखे वेखणहारा दिस ना आईआ। भगतन भगती रिहा समझा, भगवन भावी भगत भगवत भगौती आपणे हथ्थ रखाईआ। साची सख़ावत सख़ी आपणा आप करे फ़िदा, फ़ितरत होर ना कोए जणाईआ। इस्मे आज़म अज़मुल आपणा आप करे जुदा, रहिमत रहिमान आप कमाईआ। अज़मतो कस्मतो अजिबवा अतिलहे आपणी सेवा ल्ए लगा, महिबान बीदो बी ख़ैर या अल्ला रहे सरनाईआ। हुक्मी हुक्म दए वरता, सृष्ट सबाई एका फ़तवा देवे ला, वेले अन्त सके ना कोए छुडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचे मता रिहा पका, मति बुध ना देवे कोए सलाहीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि गुर शब्द धुर ब्रह्मादि, सुर ब्रह्मा आपणा ताल वजाईआ।

❋

❋