पुस्तकालयभाग ९

१३ भाद्रों २०१७ बिक्रमी भाग सिँघ दे गृह पिण्ड कबड़ीख़ाना ज़िला बठिंडा

सो पुरख निरँजण अनुभव प्रकाश, आदि आदि वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण खेल तमाश, अजूनी रहित आप कराईआ। एकँकारा सर्ब गुणतास, पुरख अकाल बेपरवाहीआ। आदि निरँजण शाहो शाबास, जोत नूराना डगमगाईआ। अबिनाशी करता सच महल्ले रक्खे वास, उच्च अटल मनार आप सुहाईआ। श्री भगवान पावे रास, सचखण्ड दुआरा वज्जे वधाईआ।

❋

❋

पारब्रह्म आप आपणी पूरी करे आस, इच्छया आपणी वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। आदि जुगादी बेपरवाह, दरगाह साची धाम सुहांयदा। निरगुण दीपक जोत जगा, नूर नुराना डगमगांयदा। साचा धाम आप सुहा, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। सच सिँघासण आप वछा, थिर दरबारा वेख वखांयदा। शाहो भूप राज राजान आपणा नाउँ धरा, नर नरायण आपणी खेल खिलांयदा। सति सतिवादी सीस ताज टिका, तख्त ताज आप सुहांयदा। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणा, भेव अभेदा भेव खुलांयदा। दर दरबाना सीस झुका, दर दरवेश सेव कमांयदा। इक्क इकल्ला बण मलाह, साचा बेड़ा आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वसणहारा साचे घर, दर घर साचा आप सुहांयदा। दर घर साचा सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। इक्क इकल्ला नारी कन्त, कन्त कन्तूल साची सेज हंढाईआ। इक्क इकल्ला मणीआ मंत, शब्द अनादी तूर चलाईआ। इक्क इकल्ला आदि अन्त, जुग जुग आपणी रचन रचाईआ। इक्क इकल्ला बणाए बणत, दूसर संग ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर घर साचा आप खुल्हाईआ। दर घर साचा हरि खुल्हा इक्क इकल्ला एकँकार, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार करांयदा। जोती जोत नूर उज्यार, अलक्ख अलक्खणा अलक्ख अल्हांयदा। आप आपणा बोल जैकार, सचखण्ड दुआरा आप वड्यांअदा। ना कोए दीसे नौ दुआर, सूरज चन्न ना कोए चढ़ांयदा। रवि ससि ना कोए सतार, पुरख अबिनाशी आपणा खेल आप खलांयदा। जूनी रहित परवरदिगार, राम रामा आपणा बल आप धरांयदा। जोद्धा सूरबीर बली बलकार, साचे तख्त आप सुहांयदा। तख्त निवासी सच्ची सरकार, हुक्मी हुक्म हुक्म वरतांयदा। धुर फ़रमाणा साची धार, शब्द अनादी सुत प्रगटांयदा। जोती जाता कर उज्यार, मात पित आप हो जांयदा। पूत सपूता करे प्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड निवासा खेल तमाशा, पुरख अबिनाशा आप करांयदा। पुरख अबिनाश खेल अगम्म, अलक्ख अगोचर महिमा अकथ कथी ना जाईआ। ना मरे ना पए जम, आदि जुगादी वेस वटाईआ। निरगुण निराकार नर नरायण आपे जाणे आपणा कम्म, करता करनी किरत आप कराईआ। ना कोई पवण स्वासी ल्ए दम, रसना जिह्वा ना कोए हलाईआ। हरख सोग ना ख़ुशी ग़म, आलस निन्दरा ना कोए रखांयदा। आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, दरगाह साची आप चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा सच महल्ला, आप वसाए इक्क इकल्ला, एकँकारा बैठा आसण लाईआ। एकँकार श्री भगवान, दर घर साचा आप सुहांयदा। सति सरूपी सति निशान, सति सतिवादी आप उठांयदा। साचे तख्त बैठ राज राजान, शाह पातशाह वेख वखांयदा। आपणा

❋

❋

भाणा साचा राणा दए समझा, हुक्मी हुक्म आप उठांयदा। सुत दुलारा सेवा ला, सच भण्डारा आप वरतांयदा। सच कटारा तन छुहा, आपणा नाम शस्त्र बस्त्र इक्क वखांयदा। सीस समरथ हथ्थ टिका, कथनी कथ कथा आप अल्हांयदा। लोआं पुरीआं रचन रचा, ब्रह्मण्ड खण्ड तेरी वण्ड वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, पुरख अगम्मा रिहा बोल, त्तत्व तत्त ना कोई रखांयदा। ना कोई तत्तव ना कोई तत्त, त्रैगुण माया ना कोई बणाईआ। ना कोई विष्नूं करे उत्पत, ब्रह्मा रत ना कोई वखाईआ। ना कोई शंकर देवे मत, करोड़ तेतीसा ना कोई वड्याईआ। इक्क इकल्ला पुरख समरथ, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। ना कोई बुध ना कोई मति, मन वासना ना कोई रखाईआ। ना कोई पूजा ना कोई पाठ, इष्ट देव ना कोई मनाईआ। ना कोई तीर्थ ना कोई ताट, सर सरोवर ना कोई नुहाईआ। ना कोई बस्त्र ना कोई सेजा दिसे खाट, काया ओड़ ना कोई रखाईआ। ना कोई खोल्हे चौदां हाट, चौदां तबक ना अंग लगाईआ। ना कोई ज़िमी अस्मान वेखे वाट, गगन मंडल ना कोई वड्याईआ। इक्क इकल्ला पुरख अबिनाश, थिर घर साचे बैठा जोत जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वसणहारा साचे घर, थिर दरबारा आप सुहाईआ। थिर घर साचा हरि सुहांयदा, घर घर विच कर त्यार। सचखण्ड वासी साची जोत जगांयदा, निरगुण दीआ बाती इक्क निरँकार। साचे मन्दिर सोभा पांयदा, स्वच्छ सरूपी खेल अपार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचे मन्दिर बैठा चढ़, सच सिँघासण आप सुहांयदा। साचे मन्दिर आपे चढ़या, निरगुण निरगुण वेस वटांयदा। दर दरवाज़े आपे खड़या, रूप अनूप आप प्रटगांयदा । सति सरूप ना कोई सीस धड़या, सति सतिवादी साचा रंग आप रंगांयदा। बाढी घाड़त कोई ना घड़या, घड़न भन्नणहार खेल खिलांयदा। अग्नी हवन कदे ना सड़या, मढ़ी गोर ना कोई दबांयदा। आपणा पल्लू आपे फड़या, सगला संग रखांयदा। आपणा कन्त आपे वरया, आपणी नारी सेज हंढांयदा। निरभउ चुकाए आपणा डरया, भय भउ ना कोई रखांयदा। आपणे तीर्थ नहावे सरया, अमृत साचा नाल लिआंयदा। आपणे अग्गे आपे खड़या, शाह पातशाह आपणा हुक्म आप अल्हांयदा। आपे निउँ निउँ करे निमस्कारया, चरन कँवल ध्यान लगांयदा। थिर घर वासा पुरख अबिनाशा आपणी विद्या आपे पढ़या, निष्अक्खर आप पढ़ांयदा। कागद कलम शाही लिख लिख अग्गे किसे ना धरया, रूप रेख ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा वेखे दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। दर दरवाज़ा परवरदिगार, एका एक खुल्हाईआ। मुकामे हक खेल महान, ख़ालक आपणा रूप वटाईआ। जोद्धा सूर बली बलवान, तेज बल आपणा आप धराईआ। साक सज्जण सैण ना रक्खे कोई गुण निधान,

❋

❋

आपणे गुण दए वड्याईआ। मन्दिर मस्जिद ना कोई दिसे जगत मकान, छप्पर छन्न ना कोई छुहाईआ। इक्क इकल्ला श्री भगवान, साचे तख्त बैठा साचा माहीआ। आदि जुगादी नौजवान, बिरध बाल ना रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, थिर घर खोल्हे आप किवाड़ा, आपणा बन्धन आप तुड़ाईआ। आपणा बन्धन आपे तोड़, हरि हरि आपणी दया कमांयदा। हरि हरि चढ़े आपणे घोड़, शब्द घोड़ा इक्क वखांयदा। आपणे मन्दिर आपणे हथ्थ रक्खे डोर, डोरी आपणे नाल बंधांयदा। आपणा वरते आपे ज़ोर, ज़ोर ज़र दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला साचा हरि, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा हरि निरँकारा आप करांयदा। थिर घर वासा पुरख अबिनाशा, आदि पुरख वड्डी वड्याईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह पाए रासा, जोती जोत कर रुशनाईआ। दीन दयाल सदा कृपाल वेखणहारा तमाशा, आपणा नैण लोचण ल्ए खुल्हाईआ। शब्द सुत देवे सच भरवासा, भावी भगवान आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, सचखण्ड दुआर वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड दुआर सुहावणा, पुरख अबिनाशी आप सुहाईआ। आपणी पूरी करे आपे भावना, आपणी इच्छया भिच्छया झोली पाईआ। आप पकड़ाए आपणा दामना, दामनगीर सच्चा शहनशाहीआ। निरगुण निरगुण होए ज़ामना, ज़ाहर ज़हूर वड्डी वड्याईआ। थिर घर वसे नगर ग्रामना, साचा खेड़ा आप सुहाईआ। आपे प्रकाश आपे अन्धेरी शामना, नूर नूर आप डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द ल्ए उपजाईआ। शब्द उपजाया साचा सुत, जुग जुग आप उपजाईआ। करे खेल अबिनाशी अचुत, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। ना कोई वार थित जाणे रुत, रुतड़ी आपणी आप सुहाईआ। आपणे अंदरों आपे फुट्ट, आपणा बूटा आपे लाईआ। आपे अमृत बख्शे घुट्ट, साचा जाम हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवे भण्डारा अतुट, अतोट अतुट वरताईआ। शब्द दुलारा उठया, हरि साचा आप उठांयदा। पारब्रह्म मीत मुरार एका तुट्ठया, फड़ बांहो गले लगांयदा। अमृत जाम प्याए घुट्टया, आप आपणा भेव खुल्हांयदा। आदि जुगादि ना जाए लुट्टया, साचा दामन हथ्थ फड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एकँकारा हरि निरँकारा, एका दर सुहांयदा। एका दर दर्द दु:ख भंजन, आप आपणी बूझ बुझाईआ। दो जहानां बणे सज्जण, त्रैभवण वेख वखाईआ। आदि जुगादी बणे पर्दा कज्जण, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। शब्दी शब्द रक्खे तेरी लज्जन, पारब्रह्म प्रभ बेपरवाहीआ। विष्नूं झोली डाह डाह मंगण, नेत्र नैण रिहा उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका वस्त अमोलक आपणी आप वरताईआ। साची वस्त

❋

❋

नाम अनमोल, सति पुरख निरँजण आप उपांयदा। आपणे कंडे तोलया तोल, तोलणहारा दिस ना आंयदा। आपणा अक्खर आपे बोल, सो पुरख निरँजण नाउँ धरांयदा। पारब्रह्म प्रभ बदले चोल, हँ आपणा रूप वटांयदा। त्रैगुण भण्डारा देवे खोल्ह, शंकर मेला घर सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा भाणा आप जणांयदा। हरि भाणा बलवान, भेव कोए ना पांयदा। सो पुरख निरँजण खेल महान, दर घर साचे आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण इक्क ज्ञान, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। एकँकारा सति सतिवादी खोल्ह दुकान, साचा हट्ट इक्क सुहांयदा। आदि निरँजण दीप महान, घर मन्दिर आप टिकांयदा। अबिनाशी करता कर परवान, बह बह मंगल गांयदा। श्री भगवान देवे दान, दाता दानी दया कमांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर परवान, आपणा लेखा लेख समझांयदा। शब्दी शब्द नौजवान, साचे मार्ग आपे पांयदा। विष्नूं रक्खे एका आण, विश्व वास्तक रूप सर्ब समांयदा। ब्रह्मे बख्शे इक्क ध्यान, चरन कँवल आप बहांयदा। शंकर मेला गुण निधान, गुणवन्ता वेख वखांयदा। तिन्नां विचोला बण भगवान, धुर फरमाणा आप सुणांयदा। लोकमात वेखणा जगत शैतान, लक्ख चुरासी वण्ड वण्डांयदा। त्रैगुण माया कर प्रधान, पंज तत्त जोड़ जुड़ांयदा। रजो तमो सतो रक्खे आण, आप आपणा मेल मिलांयदा। घट घट अंदर जोत महान, निरगुण आपणा रूप आप प्रगटांयदा। मन मति बुध करे प्रकाश, आपणे भाणे त्तत्व तत्त आप समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तिन्नां देवे एका वर, लक्ख चुरासी भाण्डा आपणा घड़, वस्त अमोलक इक्क वरतांयदा। लक्ख चुरासी भाण्डा घड़या, पुरख अबिनाशी हुक्म सुणांयदा। पारब्रह्म प्रभ आपे दाना, नारी कन्त रूप वटांयदा। आप सुहाए आपणा दरना, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। आपणे गढ़्ह आपे वड़ना, घर घर विच बणत बणांयदा। उच्चे टिल्ले आपे चढ़ना, बजर कपाटी आप खुलांयदा। शब्द धुन आपे पढ़ना, अनहद धुन धुन उपांयदा। जोत प्रकाश निरगुण करना, दीवा बाती ना कोए रखांयदा। ब्रह्म रूप पए साची सरना, पारब्रह्म साची सेज हंढांयदा। कोटी कोटि ना कोई दाना, बरन रूप ना कोए धरांयदा। ना कोई भय ना कोई डरना, भय भयानक खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, ब्रह्मा विष्न शिव आप समझांयदा। ब्रह्मा विष्न हरि समझाया, त्रैगुण लेखा वेख वखाईआ। जुग जुग साची सेव लगाया, लक्ख चुरासी मेल मिलाईआ। आपणा हुक्म आप वरताया, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। आपणा रूप आप वटाया, महांकाल वड्डी वड्याईआ। दर दुआरा आप तजाया, निरगुण खेले खेल बेपरवाहीआ। आपणे भाणे आप समाया, धार धार विच्चों प्रगटाईआ। धूंधकारा वेख वखाया, सुन्न अगम्मी फेरा पाईआ। काल रूप आप वटाया, निरगुण नूर नज़र ना आईआ। विष्नूं तेरी वण्ड वण्डाया, देवे रिज़क सृष्ट सबाईआ। ब्रह्मे तेरा

❋

❋

ब्रह्म रूप इक्क दरसाया, एका जोत जोत रुशनाईआ। शंकर हथ्थ त्रशूल रखाया, जो घड़या भन्न वखाईआ। काल दयाल मेल मिलाया, सगला संग आप निभाईआ। अवल्लड़ी चाल आप चलाया, चितवत आपणा चित्रगुप्त रूप वटाईआ। धर्म राए धर्म कमाया, धुर दीबान आप रखाईआ। दर दुआरे माण धराया, हुक्मी हुक्म शब्द सुणाईआ। सुत दुलारा नाल रलाया, अबिनाशी अचुत वेख वखाईआ। कुँवारी कन्या आप उठाया, जोबन वेखे शहनशाहीआ। लाड़ी मौत नाउँ धराया, दिस किसे ना आईआ। शंकर तेरी गोदड़ी रही उठाया, तेरी धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। लक्ख चुरासी वेखे थाउँ थाया, आदि जुगादी फेरा पाईआ। लाड़ी मौत मंगे वर, ऊँची कूक दए दहाईआ। जीव जंत नेत्र लोचण वेख वेख, आपणा मन रही तड़फाईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करते दीन दयाल हो कृपाल देणी इक्क आदेस, काल रूप हो प्रवेश, नौं खण्ड पृथ्मी फिरी देस प्रदेस, सत्तां दीपां फेरीआं पाईआ। वरभण्डी तेरा मेट कलेश जेरज अंडी धारे भेख, उत्भुज सेत्ज फोल फुलाईआ। तख्तों लाहवां नर नरेश, आपणा मार्ग आपे वेख, जो घड़या भन्न वखाईआ । जुग जुग रक्खां खुल्हड़े केस, दर दर मंगा बण दरवेश, एका अल्फी गल हंढाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव लैण वेख, चित्रगुप्त लिखे लेख, धर्म राए वेखे आपणा खेल, काल करे एक हेत, लाड़ी मौत ल्ए प्रनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे वसया हरि, आपणी रचना आप रचाईआ। आपणी रचना रचनहारा, आपे रच रच वेख वखांयदा। आपे वसे सचखण्ड दुआरा, थिर घर साचा आप सुहांयदा । आपे गगन मंडल पावे सारा, मंडल मंडप आप उपांयदा। आपे रवि ससि सूरज चन्न कर उज्यारा, प्रकाश प्रकाश आप टिकांयदा। आपे ब्रह्मा विष्न शिव दए हलारा, आपणी गोदी आप सुहांयदा। आपे शब्द नाद धुन जैकारा, ब्रह्म ब्रह्मादि आप सुणांयदा। आपे बोध अगाध बण लिखारा, चारे वेदां भेद खुल्हांयदा। आपे तुरीआ राग पावे सारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे वसया एका हरि, हरि जू आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। हरि जू हरि मन्दिर सोभावन्त, लेखा लिख्त विच ना आईआ। एका वसया पारब्रह्म अबिनाशी करता साचा कन्त, कन्त कन्तूल सेज हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्मे विष्न शिव दित्ता एका वर, लक्ख चुरासी तेरी वण्ड वण्डाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव उठ करन ध्यान, प्रभ अगे सीस झुकाईआ। तूं साहिब सच्चा सुल्तान, हउँ सेवक सेव कमाईआ। तूं दाता श्री भगवान, हउँ भिखक झोली रहे डाहीआ। एका दरस तेरे चरन कँवल ध्यान, दूसर ओट ना कोए तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तुध बिन और ना कोए वसाईआ। साचा वर हरि झोली पावना, आए दर भिखार। कवण रूप लोकमात प्रगटावना, प्रगट होए विच संसार। कवण रंग आप चमकावणा, लाल

❋

❋

गुलाला कर त्यार। कवण कंचन कच वखावणा, कौण सुहदा वेस करे परवान। कौण चिटी धारी धार बन्हावणा, सुत शब्दी रंग अपार। कवण पीला बस्त्र तन सजावणा, पंज तत्त कर अकार। कवण नीली धारों डेरा पार रखावणा, निरगुण सरगुण लै अवतार। काला सूसा कवण रूप गलों लाहवणा, कूड़ कुड़यारा वेख विचार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मा विष्न शिव करे प्यार। · निरगुण सरगुण बणे मलाह, लोकमात वेस

वटांयदा। भगत भगवन्त ल्ए जगा, आत्म अन्तर वेख वखांयदा। सन्त कन्त ल्ए मिला, सुरती शब्दी जोड़ जुड़ांयदा। गुरमुख साचे आप उठा, आप आपणी गोद बहांयदा। गुरसिख साचे रंग रंगा, दुरमति मैल सर्ब धवांयदा। जुग जुग आपणा नाउँ धरा, अक्खर वक्खर जाप जपांयदा। सतिजुग साचा खेल खिला, रूप अनूप आप धरांयदा। त्रेता पन्ध दए मुका, त्रिया लेखा लेखे पांयदा। कलिजुग पसारा दए ढाह, शब्द खण्डा हथ्थ चमकांयदा। कलिजुग काला सूसा वेखे थाउँ थाँ, सृष्ट सबाई फोल फुलांयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा कूड़ कुड़यारा वेखे थाउँ थाँ, लक्ख चुरासी जीव जंत काया मन्दिर खोज खुजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव रिहा खोल्ह, शब्द अगम्मी एका बोल, लिखण पढ़न विच ना आंयदा। हरि का शब्द ना लेखा कोए, ब्रह्मा विष्न शिव ध्यान लगाया। आदि जुगादी आप होए, निरगुण सरगुण रूप वटाया। लेखा जाणे त्रै त्रै लोए, लोआं पुरीआं रिहा सुहाया। शब्द अगम्मी निरगुण लै के आवे ढोए, लोकमात नाउँ प्रगटाया। जन भगतां आत्म अन्तर बूंद स्वांती कँवल नाभी आपे चोए, दिस किसे ना आया। सन्त सुहेले आप उठाए सोए, शब्द हुलारा इक्क लगाया। गुरमुखां दुरमति मैल पापां धोए, पतित पापी ल्ए तराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल आप खलाया। जुग जुग खेल करनहार करतारा, कादर कुदरत रूप वटाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर पार किनारा, रामा कृष्ना आपणा रूप वटाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल न्यारा, ईसा मूसा मुहम्मद चार यार करे पढ़ाईआ। नानक गोबिन्द बण सहारा, चार वरन बख्शे इक्क सरनाईआ। ऊँचां नीचा पार किनारा, राउ रंकां राज राजानां एका धाम वखाईआ। खड़ग खण्डा नाम कटारा, तेज प्रचण्ड आप चमकाईआ। मेट मिटाए कूड़ कुड़यारा, अन्ध अन्धेरा रहिण ना पाईआ। नाम सति सति वरतारा, वाह वाह गुरू इक्क जैकारा, फ़तेह डंका नाम सणाईआ। नानक निरगुण बण लिखारा, मंगे मंग एका वारा, कलिजुग करे पार किनारा, निहकलंक निरगुण जोत कर रुशनाईआ। गोबिन्द बण सच्चा सिक्दारा, जोद्धा सूरबीर बली बलकारा, वेखे विगसे करे विचारा, पुरख अकाल इक्क मनाईआ। कलिजुग आए अन्तिम वारा, प्रगट होए हरि निरँकारा, सम्बल नगरी धाम न्यारा, साढे तिन्न हथ्थ महल्ल आप सुहाईआ। वेद व्यासा

❋

❋

बणे लिखारा, पुराण अठारां करे विचारा, पूत सपूता ब्रह्मण गौड़ा बन्न्हे धारा, उच्चे टिल्ले पर्बत जोती जोत दए वड्याईआ । पारब्रह्म अबिनाशी करता, आदि जुगादी एकँकारा, त्रैगुण माया भिन वसे बाहरा, करे खेल विच संसारा, जोती जामा वेस वटाईआ। कागद कलम ना लिखणहारा, चारे वेद करन पुकारा, शास्त्र सिमरत करन हाहाकारा, हरि का लेख समझ ना सके कोई राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि शब्द ब्रह्मादि, गुर अवतार आप हो जाईआ। आपे गुर आप अवतार, सन्त भगत आप अख्वांयदा। आपे गुरमुख गुरसिख दए हुलार, आपे मनमुख दर दुरकांयदा। आपे आसा तृष्ना करे ख्वार, आपे हउमें हंगता गढ़्ह बणांयदा। आप शब्द नाद धुन्कारा, धुनी नाद आप वजांयदा। आपे लेखा जाणे नौं दुआरा, आपे सुखमन टेढी बंक डेरा लांयदा। आपे त्रिबैणी नैणी जाणे पार किनारा, आपे अमृत आत्म कँवल नाभी ताल भरांयदा। आपे काग होए उडारा, आपे हँसा रूप वटांयदा। आपे शब्द अनहद गाए आपणी वारा, पंचम ताल आप वजांयदा। आपे खोल्हे बन्द किवाड़ा, आपणा कुण्डा आपे लांहयदा। आपे आत्म सेजा कर पसारा, साची सेज आप सुहांयदा। आपे वसया दस्म दुआरा, थिर घर आपे वेख वखांयदा। आपे नारी कन्त भतारा, आपणा मेला आप मिलांयदा। आपे ब्रह्म पारब्रह्म करे प्यारा, शब्द विचोला इक्क रखांयदा। आपे दीवा बाती हो उज्यारा, कमलापाती खेल खिलांयदा। आपे निरगुण सरगुण वसे बाहरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा बन्धन पांयदा। जुग जुग बन्धन पाए परवरदिगार, बेऐब नाम ख़ुदाया। सृष्ट सबाई सांझा यार, रहिमत रहिमान इक्क वखाया। चौदां तबक खोल्ह दुकान, ज़िमी अस्मान दए सहाया। अमाम अमामा हो सिर बलवान, मुल्ला शेख़ मुसायक पीर दस्तगीर एका कलमा दए पढ़ाया। कायनात इक्क निशान, निगहबान वेख वखाया। देवणहारा धुर फ़रमाण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा नाउँ प्रगटाया। निरगुण सरगुण आप निरँकार, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। नौं खण्ड पृथ्मी पावे सार, लक्ख चुरासी जीव जंत सर्ब कुरलांयदा। धीरज धीर करे ना कोई प्यार, आत्म ब्रह्म ना कोई वखांयदा। जगत रही विद्या विचार, चार वरन रंग ना कोई रंगांयदा। खण्डा खड़के दो दो धार, भुक्ख नंग ना कोई कटांयदा। शाह सुल्तान रहे झक्ख मार, सच मृदंग ना कोई वजांयदा। नाम धौंसा अगम्म अपार, हँसा रूप ना कोई वटांयदा। कलिजुग जीव रले कागां डार, माणक मोती चोग ना कोई चुगांयदा। सीस पाई बैठे छार, आत्म जोत ना कोई जगांयदा। दिवस रैण रहे अँध्यार, साचा इष्ट ना कोई मनांयदा। पुरख नारी होए विभचार, घर घर मन्दिर सोभा कोए ना पांयदा। एका विसरया करतार, पिता पूत ना सीस झुकांयदा। मात पित ना करे प्यार, भईआं भैणां सेज हंढांयदा। नारी कन्त ना कोई

❋

❋

अधार, सतिगुर पूरा नज़र किसे ना आंयदा। राम कृष्न वाहिगुरू अल्ला कूक कूक करन पुकार, पुरख अबिनाशी निरगुण रूप सति सरूप आपणा बल आप धरांयदा। कलिजुग तेरी अन्तिम वार, जोती जामा भेख वटांयदा। जागरत जोत कर उज्यार, साचा खण्डा नाम चमकांयदा। दो जहाना मारे मार, कलिजुग अन्तिम पन्ध मुकांयदा। थिर रहे ना विच संसार, सतिजुग साचा मार्ग लांयदा। धरत मात पैज संवार, बीस बीसा राह तकांयदा। जगत जगदीसा होए उज्यार, गुरमुख साचे आप उठांयदा। आत्म अन्तर कर प्यार, काया अंगीठा तत्त बुझांयदा। सांतक सति वरते वरतार, मन मति आप समझांयदा। चार वरन इक्क सहार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगां जुगन्तर खेल कर, गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत हरी हरि ल्ए उभार।