१३ भाद्रों २०१७ बिक्रमी गुलज़ार सिँघ दे गृह पिण्ड शाहोके ज़िला फिरोज़ पुर
सति पुरख निरँजण वड मेहरवान, अकल कल बेपरवाहीआ। सो पुरख निरँजण रूप महान, जोती जोत नूर रुशनाईआ। हरि पुरख निरँजण गुण निधान, गुणवन्ता भेव ना राईआ। एकँकारा खेले खेल महान, कुल आपणी आप उपजाईआ। श्री भगवान वसे सच मकान, सचखण्ड दुआरा आप सुहाईआ। अबिनाशी करता हो मेहरवान, थिर घर साची सेज सुहाईआ। पारब्रह्म आपणा घर पछाण, आपणा पर्दा दए चुकाईआ। इक्क इकल्ला जोद्धा सूरबीर बलवान, शाह सुल्तान आप अख्वाईआ। दो जहानां राज राजान, सच सिँघासण सोभा पाईआ। तख्त ताज इक्क निशान, दरगाह साची आप झुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा नाउँ धराईआ। निरगुण दाता हरि निरँकार, निरवैर आपणी खेल खिलांयदा। पुरख बिधाता शाह सिक्दार, घर साचा तख्त सुहांयदा। उत्तम ज़ाता गिरवर गिरधार, कमलापाता नूर नूर विच टिकांयदा। नादी गाथा धुर जैकार, शब्द शब्दी राग अल्हांयदा। पुरख समरथा अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर आपणी खेल खिलांयदा। चलाए राथा बेऐब परवरदिगार, साची सेवा आप कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला वेस वटांयदा। इक्क इकल्ला एकँकार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सचखण्ड वसे सच दुआर, सति सतिवादी बेपरवाहीआ। थिर घर खोल्ह इक्क किवाड़, निज घर बैठा जोत जगाईआ। तख्त निवासी बेऐब परवरदिगार, नूरो नूर नूर अलाहीआ। शाहो भूप बण सिक्दार, हुक्मी हुक्म आप सुणाईआ। हुक्मी हुक्म वरते वरतार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। हथ्थ वडियाई रक्ख करतार, आपणी खेल आप
❋
❋
खलांयदा। निरगुण रूप हो उज्यार, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। निरगुण कन्त निरगुण भतार, निरगुण साची सेज हंढांयदा। निरगुण मीत निरगुण मुरार, निरगुण साचा संग निभांयदा। निरगुण दर घर साचे वसे वसणहार, तख्त सुहञ्जणा सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा बल रखांयदा। आपणा बल रक्खणहारा, आदि जुगादि समाया। इक्क इकल्ला एकँकारा, आपणी करनी आप कमाया। सचखण्ड वसे सच दुआरा, महल्ल अटल आप सुहाया। छप्पर छन्न ना कोई सहारा, चार दिवार ना कोई बणाया। ना कोई रागी नादी गाए वारा, ताल तलवाड़ा ना कोई वजाया। ना कोई खाणी बाणी करे पुकारा, ऊँची कूक ना कोई सुणाया। ना कोई ब्रह्मा विष्न शिव वण्डे भण्डारा, त्रैगुण मूल ना कोई रखाया। पंज तत्त ना करे कोई अकारा, सरगुण रूप ना कोई वटाया। साध सन्त ना कोई दुलारा, भगत भगवन्त ना कोई उठाया। गुर पीर ना कोए अवतारा, रूप रेख ना कोए प्रगटाया। इक्क इकल्ला खेल न्यारा, निरगुण नर हरि नरायण आपणा आप कराया। शाहो भूप बण वणजारा, पुरख अबिनाशी आपणा वणज आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा रूप आप प्रगटाया। आपणा रूप अनुभव प्रकाश, पुरख अबिनाशी आप उपजाईआ। आदि जुगादि रहे अबिनाश, निहचल धाम डेरा लाईआ। दरगाह साची रक्खे वास, घर आपणे जोत जगाईआ। आप आपणी पूरी करे आस, आसा मनसा ना कोए बणाईआ। ना कोई पृथ्मी ना आकाश, गगन मंडल ना कोए उपाईआ। ना कोई गोपी काहन पाए रास, सगला यार ना कोए वखाईआ। ना कोई पवण ना स्वास, पवण पवण ना कोई समाईआ। ना कोई सेवक ना कोई दास, दासी रूप ना कोए वटाईआ। ना कोई करे बन्द ख़लास, लक्ख चुरासी ना कोए भवाईआ। ना कोई लेखा दस दस मास, मात गर्भ ना डेरा लाईआ। पारब्रह्म आपणे घर खेले खेल तमाश, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। आपणी जोती जोत प्रकाश, जोती जाता नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा सच महल्ला, निरगुण निरवैर निराकार वसया इक्क इकल्ला, आपणा बंक आप सुहाईआ। अबिनाश सुहाए सोभावन्त हरि करतार, जूनी रहित रूप वटांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अपार, मूर्त अकाल आप प्रगटांयदा। आप उपजाए आपणी धार, सति सतिवादी खेल खिलांयदा। मरे ना जम्मे विच संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड सुहाए सच दुआर। सचखण्ड दुआरा भेव अवल्ला, सो पुरख निरँजण आप खुल्हाईआ। आप वसाए आपणा सच महल्ला, दीवा बाती कर रुशनाईआ। सच सिँघासण एका मल्ला, शाहो भूप बण वड वड्याईआ। आपणा संदेश नर नरेश आपे घल्ला, धुर दी बाणी बाण चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दए वड्याईआ। सचखण्ड उपाया
❋
❋
आप हरि, आपणी सेवा आप कमांयदा। चार दीवारी ना दिसे घर, सूरज चन्न ना कोए चढ़ांयदा। इक्क इकल्ला अंदर बैठा वड़, रूप रंग ना कोए वखांयदा। ना कोई सीस ना कोई धड़, चेतन्न जड़ ना रूप धरांयदा। ना कोई विद्या अक्खर गया पढ़, इष्ट देव ना कोए मनांयदा। धुर दरबार हरि निरँकार सच दुआरे आपे खड़्ह, आप आपणी अलक्ख जगांयदा। साचे पौड़े आपे चढ़, साचे मन्दिर सोभा पांयदा। आपणा घाड़न आपे घड़, हरि जू हरि मन्दिर आपे वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा एकँकारा आपणा दुआरा आप सुहांयदा। साची सेजा सुत्ता हरि हरि कन्त, आपणी सेज आप हंढांयदा। आपे रंग रंगीला रंग रंगाए इक्क बसन्त, उतर कदे ना जांयदा। आपे आदि आपे अन्त, मध आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सचखण्ड दुआरा आप वड्यांअदा। सचखण्ड दुआरा वड वडियाई, पुरख अकाल आप वड्यांअदा। आदि निरँजण निरगुण जोत कर रुशनाई, दीप उजाला इक्क वखांयदा। आपणे मन्दिर आपणे घर हरि हरि करे आप कुड़माई, साचा सगन आप मनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा देवे वर, सचखण्ड दरवाज़ा आप सुहांयदा। सचखण्ड सच दरवाजा, हरि हरि आप खुल्हांयदा। अंदर वड़ ग़रीब नवाजा, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। आपे शाहो भूप बण राजन राजा, तख्त निवासी साचे तख्त आसण लांयदा। आपे चलाए आपणा जहाजा, आपणा बेड़ा आप तरांयदा। आपे रक्खे आपणी लाजा, लाजावन्त आप हो जांयदा। आपे आदि जुगादि फिरे भाजा, निरगुण निरगुण सेव कमांयदा। सचखण्ड दुआरे रचया काजा, आप आपणा मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा इक्क उपांयदा। सचखण्ड दुआरा पाया, साचा हरि बेअन्त। आपणा रूप आप प्रगटाया, दर घर साचे सोभावन्त। शब्द अगम्मी इक्क चलाया, तुरीआ राग नाद सुनंत। पुरख अबिनाशी खेल खिलाया, महिमा गाए हरि बेअन्त। वेद कतेब भेव ना राया, राह तक्कण साध सन्त। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा खोल्हया, एकँकारा आपे बोलया, आपे मणीआ आपे मणत। सचखण्ड दुआरा हरि सुहञ्जणा, नर हरि नरायण आप सुहाईआ। दीपक जोत जगे इक्क निरँजणा, आदि निरँजण आप जगाईआ। साचे तख्त बैठा दर्द दु:ख भय भंजना, भय भउ आपणे हथ्थ रखाईआ। ना घड़या ना भज्जणा, मरन जन्म विच ना आईआ। आदि जुगादी साचा सज्जणा, सचखण्ड बैठा सेज हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अकाला दीन दयाला, आपे चले आपणी चाला, धुर दी चाल इक्क रखाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल, दयानिध हरि अख्वांयदा। सचखण्ड सच्ची धर्मसाल, सच सिँघासण सोभा पांयदा। एका जोती एका बाल, प्रकाश
❋
❋
प्रकाश विच टिकांयदा। आपणी घाले आपे घाल, घाल घाली आपे लेखे पांयदा। निरगुण निरगुण बण दलाल, निरगुण साची सेव कमांयदा। निरगुण मात निरगुण पिता निरगुण उपजे आपणा लाल, शब्द दुलारा नाउँ प्रगटांयदा। देवे सच सच्चा धन माल, आप आपणी झोली विच भरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। सचखण्ड दुआरा श्री भगवान, साचा तख्त सुहाईआ। सति सरूपी सति निशान, नौजवान आप झुलाईआ। दो जहानां रक्खे आण, हुक्मी हुक्म हुक्म सुणाईआ। आदि जुगादि आपणी करे आप पछाण, बेपछाण बेपरवाहीआ। शब्दी शब्द देवे दान, साची वस्त वण्ड वण्डाईआ। घर विच घर सच मकान, थिर घर साचा ल्ए उपाईआ। अंदर वड़ गुण निधान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचे आपे वसे वसणहारा, दिस ना आईआ। सुत दुलारा इक्क उठावना, शब्द नाद धुन जैकार। आपणे मार्ग आपे पावणा, पुरख अगम्मा करे कराए साची कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, थिर घर वेखे आप दरबार। करे खेल पुरख करतार, करता कीमत आपणी आपे पाईआ। वेखे विगसे करे विचार, नेत्र लोचण नैण आप खुलाईआ। आपे बणे वड सिक्दार, दर दरवेश आपे सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका दर, दर दुआरा सोभा पाईआ। थिर घर अमृत रस, हरि साचे चरन टिकाया। पुरख अबिनाशी हो प्रतक्ख, आपणा प्याला हथ्थ उठाया। आपणे मन्दिर आपे रक्ख, आपे वेख वखाया। सर्बकला आप समरथ, समरथ पुरख नाउँ धराया। आपणी बाणी गाए अकथ, अकथ कथा आप अल्हाया। थिर घर दुआरा आदि जुगादि ना जाए ढट्ठ, पारब्रह्म प्रभ आप सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे दर, दर आपणा वेख वखाया। थिर घर साचा उच्च महल्ल अटल मीनारा, घर घर विच आप सुहांयदा। सचखण्ड वेखे चार दीवारा, चारों कुंट आप सुहांयदा। आपे वसे डूँग्घी गारा, आपणा मुख आप छुपांयदा। आपे होए आप उज्यारा, नेत्र नैण डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरे आपे वड़, थिर घर वेखे हरि हरि खड़, आपणा भेव आप खुलांयदा। इक्क इकल्ला करे कराए साची सेव, सेवक सेवादार आप हो जाईआ। निरगुण निरवैर निरँकार, निराकार अजूनी रहित पुरख अकाल आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। शब्दी शब्द भण्डारा दाता दानी बणे दातार, साची वण्ड आप वण्डाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्ड कर त्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अंडज जेरज उत्भुज सेत्ज ब्रह्मा विष्न शिव झोली पाईआ। त्रैगुण माया कर त्यार, पंज तत्त दए अधार, मन मति बुध करे कुड़माईआ। पारब्रह्म प्रभ पाए सार, शब्द शब्दी हो त्यार, लोकमात लै अवतार, सतिगुर आपणी खेल खलाईआ। गुर गुर नाउँ बोल
❋
❋
जैकार, सृष्ट सबाई पावे सार, नौं खण्ड दए हलार, सत्त सति वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि शब्द ब्रह्मादि, नाद अनादी आप वजाईआ। शब्द अनादी सच तराना, पारब्रह्म प्रभ आप सुणांयदा। सच महल्ला एका गाणा, सुर ताल इक्क वखांयदा। एका मर्द इक्क मरदाना, रूप अनूप इक्क वटांयदा। एका वरते आपणा भाणा, भाणे विच आप समांयदा। एका राज एका राजाना, शाह सुल्तान इक्क अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लोकमात वेस कर, गुर सतिगुर आपणा रूप प्रगटांयदा। सतिगुर सच्चा पातशाह, पारब्रह्म करतार। गुर गुर बणे जगत मलाह, लोकमात लै अवतार। भगतां देवे सच सलाह, हरि सिफ्ती नाम भण्डार। सन्तां पकड़े आपे बांह, निरगुण सरगुण कर प्यार। गुरमुख वेखे थाउँ थाँ, जुगां जुगन्तर साची कार। गुरसिख गोद बहाए जिउँ बालक पिता माँ, सिर रक्ख हथ्थ समरथ पुरख निरँकार। दो जहानां देवे ठंडी छाँ, नाता तोड़ जगत संसार। फड़ फड़ हँस बणाए काँ, काग हँस उडाए एका डार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण पावे सार। निरगुण रूप पुरख अकाल, शब्द गुर मात वड्याईआ। शब्द रूप हरि महांकाल, भूपत भूप आप अख्वाईआ। सुत दुलारा वेखे लाल, लाल लालन रंग रंगाईआ। जुग जुग चले अवल्लड़ी चाल, जुग करता बेपरवाहीआ। लक्ख चुरासी बण दलाल, लोकमात करे रुशनाईआ। सृष्ट सबाई फल लग्गा वेखे काया डाल्ह, पत डाल्ही फोल फुलाईआ। गुरमुख सज्जण साचे लाल, आप आपणा मेल मिलाईआ। जुग जुग चल्लया आया नाल, ना मरे ना जाईआ। अन्त कन्त ना खाए काल, जम का भय ना कोए डराईआ। सुरती शब्द करे संभाल, नारी कन्त मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका गुर शब्द वड्याईआ। शब्द गुर सूरबीर, जोद्धा जोध बलि बलिकारया। जुगा जुगन्तर संगती आए वेर लोकमात खेले खेल अपर अपारया। दो जहानां पान्धी पन्ध दए चीर, लोआं पुरीआं चरनां हेठ लताड़या। गुरमुखां मिटाए हउमे हंगत दूई द्वैती लग्गी पीड़, एका मन्त्र नाम दृढ़ा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा नाउँ रखा रिहा। जुग जुग सतिगुर खेल खिलांयदा, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह। गुर गुर आपणा नाउँ धरांयदा, पिता पूत दए सच सलाह। साचा मार्ग एका लांयदा, एका अक्खर दए पढ़ा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बल आप वखा। आपणा बल आपे धार, गुर शब्द ल्ए अंगड़ाईआ। प्रगट होवे विच संसार, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। करे खेल अगम्म अपार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। कागद कलम ना लिखणहार, लख लख लिख्त जगत शाहीआ। सतिगुर पूरा आप आपणी पावे सार, दूसर भेव कोए ना राईआ। जुगां जुगन्तर हो त्यार, हरिजन साचे वेख वखाईआ।
❋
❋
सतिजुग त्रेता द्वापर करया पार, कलिजुग अन्तिम दए दुहाईआ। चारों कुंट अन्ध अँध्यार, साचा चन्द ना कोए चढ़ाईआ। नाता तुटा कन्त भतार विभचार, तिन्नां लोकां माया ममता करन अहार, आसा तृष्ना जगत वधाईआ। नाता जुड़या काम क्रोध लोभ मोह हँकार, हउमे हंगता गढ़्ह बणाईआ। जूठा झूठा वणज वापार, मन सिक्दार रिहा कराईआ। मति मतवाली हो ख्वार, दर दर कूके दए दुहाईआ। बुध कड़ूमनी गई हार, कलिजुग मिल्या डूम कसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर अवतार आपणा रूप वटाईआ। आपे गुर आप अवतारा, आप आपणा बल धरांयदा। आपे ब्रह्मा विष्न शिव दए सहारा, आपे आपणी सेवा लांयदा। आपे त्रैगुण वसे बाहरा, आपे त्तत्व तत्त रखांयदा। आपे खड़ग खण्डा तेज कटारा, चण्ड प्रचण्ड आप चमकांयदा। आपे निरगुण सरगुण दए अधारा, आपे सरगुण निरगुण पर्दा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग एका शब्द चलांयदा। एका शब्द गुर साचा पीर, पीरन पीरां आप अख्वाईआ। आपे शाह सुल्ताना दस्तगीर, दस्तबरदार करे सर्ब लोकाईआ । आपे चोटी चढ़े अख़ीर, मुकामे हक नूर अलाहीआ। आपे लक्ख चुरासी पाए जंजीर, आपे बन्धन तोड़ तुड़ाईआ। आपे कट्टणहारा पीड़, जम की फ़ाँसी रिहा लटकाईआ। आपे अमृत सिंच ठांडा सीर, आपे अग्नी तत्त तपाईआ। आपे शाह आप हकीर, आपे आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग गुर सतिगुर आपणा नाउँ धराईआ। सतिगुर सच सुल्तान, दर घर साचे सोभा पांयदा। आपे गुर गुर रूप श्री भगवाना, लोकमात वेस धरांयदा। आपे भगतां करे पछाण, भगवन्त भगती लेखे लांयदा। आपे सन्तन देवे ब्रह्म ज्ञान, आत्म ब्रह्म इक्क जणांयदा। आपे गुरमुखां बख्शे सच अशनान, दुरमति मैल मात धवांयदा। आपे गुरसिखां मेल मिलाए साचे काहन, सुरती शब्दी जोड़ जुड़ांयदा। आपे देवणहारा धुर फ़रमाण, जुग जुग आपणा नाउँ प्रगटांयदा। आपे जाणे आपणी सच कलाम, कायनात आप पढ़ांयदा। आपे बिदर सुदामा होए अमाम, आपणी रंगण आप रंगांयदा। आपे दर दरवेश बणे गुलाम, आपणा बन्धन आप रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी एका हरि, गुर सतिगुर नाउँ धरांयदा। सतिगुर आपणा नाउँ रक्ख, हरि साचा वेस वटांयदा। गुर गुर रूप हो प्रतक्ख, लोकमात फेरी पांयदा। भगत भगवन्त ल्ए रक्ख, आप आपणा मेल मिलांयदा। सन्तन मार्ग एका दस्स, साचे मार्ग आप चलांयदा। गुरमुखां हिरदे अंदर वस, जगत तृष्ना हिरस मिटांयदा। गुरसिखां करे प्रकाश कोटन रवि ससि, दीपक जोती आप जगांयदा। जगत विकारा देवे मथ, हरि खण्डा हथ्थ चमकांयदा। निरगुण सरगुण मेल मिलाए नस्स नस्स, हरि जू हरि मन्दिर सोभा पांयदा। भगतन भगवन होया वस, शब्द डोरी हथ्थ फड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
जोत धर, जुग जुग गुर शब्दी आपणा नाउँ उपजांयदा। शब्द गुर शब्द दातार, शब्द सिख्या सच सिखांयदा। शब्द चरन शब्द दुआर, शब्द कँवला विच रखांयदा। शब्द नाम शब्द जैकार, शब्द नादी नाद वजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिजुग त्रेता द्वापर पार करांयदा। बाशक तशका शंकर गलों लाहया, हथ्थ त्रशूल ल्ए एका वार। विष्नूं सांगोपांग सेज बैठा राह तक्के साचे यार। सतिगुर पूरा शब्द मेहरवान, सति दुआरे सोभा पांयदा। आदि जुगादी बणाया हट्ट, हट्ट वेख वखांयदा। इक्क निशाना सति निशान, दरगाह साची आप झुलांयदा। तख्त निवासी श्री भगवान, भगवन आपणी धार बंधांयदा। आपे दाता देवे दान, दानी आप अख्वांयदा। आपे निरगुण सरगुण हो प्रधान, पारब्रह्म प्रभ आपणा आप धरांयदा। आपे काया मन्दिर वसे पंज तत्त मकान, घर घर विच सोभा पांयदा। आपे चौदां लोकां खोल्ह दुकान, चौदां हट्ट आपणा वणज करांयदा। चौदां तबकां पाए आण, एका हुक्मी हुक्म सुणांयदा। कलिजुग अन्तिम करे पछाण, लेखा लेख ना कोए रखांयदा। नाता तोड़े जीव शैतान, पंचम तत्त मेट मिटांयदा। तीर निराला मारे बाण, शब्दी चिल्ला हथ्थ उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शब्द गुर गुर एका रूप प्रगटांयदा। प्रगटयो रूप हरि गोबिन्द, अनुभव प्रकाश समाया। सगल सृष्टी मेटे चिन्द, चिंता चिखा वेख वखाया। दाता दानी गहर गम्भीर गुणी गहिन्द, समुंद सागर नाम मधाणे वरोल वखाया । जन भगत उभारे आपणी बिन्द, आप आपणा मेल मिलाया। मनमुख लगाए जगत निन्द, निन्दक निन्दया मुख सलाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निरगुण निरवैर नर हरि, आपणा रूप आप प्रगटाया। रूप प्रगटाए निहकलंक, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सति सरूप वजाए डंक, एका डौरु नाम वजाईआ। आप उठाए राउ रंक, राज राजानां शाह सुल्तानां दए हलाईआ। वेस वटाए वासी पुरी घनक, घनक पुर वासी सच्चा शहनशाहीआ। गुरमुख अधारे जिउँ जन जनक, जन जनणी लेखे लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपणे नूर करे रुशनाईआ। हरि का नूर नूर उज्यारा, नूरो नूर समाया। ब्रह्मा चारे वेदां पावे सारा, अठारां पुराण रहे जस गाया। गीता ज्ञान करे निमस्कारा, पारब्रह्म प्रभ सिफ्त सलाहया। अगम्म अथाह बेपरवाह, वसणहारा धाम न्यारा, धाम अवल्लड़ा इक्क उपाया, जुगां जुगन्तर जाणे आपणी कारा। दूसर भेव ना कोए खुल्हाया, पुरख अकाल खेल न्यारा। निरगुण आपणा आप ल्ए प्रगटाया, सम्बल नगरी वेखे धाम न्यारा, साढे तिन्न तिन्न रचन रचाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तिम वेख वखाया। कलिजुग वेखे अन्तिम अन्तरजामी, अन्तसकरण वेख वखाईआ। निरगुण निरवैर सदा निहकामी, निहकर्मी वड वड्याईआ। शब्दी शब्द बणया बानी, दाता दानी सहिज
❋
❋
सुखदाईआ। कलिजुग तेरी वेखे जगत कहाणी, रसना जिह्वा खोज खुजाईआ। कवण गुरमुख गाए अमृत बाणी, चौथे पद रिहा समाईआ। कवण हरि मेल मिलाए साचे हाणी, जगत विछोड़ा दए कटाईआ। कवण अमृत आत्म पीवे ठंडा पाणी, अठसठ तीर्थ भुल्ल ना जाईआ। कौण सुरत होए सच सवाणी, घर साचा कन्त ल्ए मिलाईआ। कलिजुग अन्तिम सृष्ट सबाई जगत दुहागण आपणा आप ना सकी पछाणी, माया पर्दा ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुख हिरदा आप बणाईआ। गुरमुख हिरदा सेवक सेवादार, चाकर चाक अख्वांयदा। सतिगुर पूरा करे प्यार, आपणे दर आप बहांयदा। गुर गुर खोल्हे बन्द किवाड़, निज नेत्र पर्दा लांहयदा। डूँग्घी भँवरी कढ्ढे बाहर, साचे धाम आप सुहांयदा। बंस हँस रलाए हँसा डार, सोहँ माणक मोती चोग चुगांयदा। झिरना झिरे ठंडा ठार, अमृत मेवा रसन आप खुआंयदा। दुरमति मैल आप उतार, निर्मल निरवैर आप करांयदा। बजर कपाटी पर्दा आपे पाड़, आपणा ओहला आप हटांयदा। आत्म सेजा कर शंगार, सेज सुहञ्जणी सच सुहांयदा। निरगुण जोत कर उज्यार, जोत निरँजण डगमगांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म पावे सार, गुर चेला एका रंग रंगांयदा। सज्जण सुहेला हरि निरँकार, साचा साकी साचा जाम प्यांअदा। इक्क इकल्ला एकँकार, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। गुरमुख मेला नारी कन्त भतार, कन्त कन्तूल साची सेज सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, हरि पुरख अकाल आप अख्वांयदा। निहकलंक श्री भगवन्त, दूसर अवर ना कोए जणाईआ। खेले खेल जुगा जुगन्त, गुर पीर अवतार देण गवाहीआ। मेल मिलावा साचे सन्त, सति सतिवादी वेखे थाउँ थाँईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग विछड़े मेले हरि, हरिजन साचे आप उठाईआ। हरिजन साचा आप जगाया, जागरत जोत इक्क जगाए। स्वच्छ सरूपी दरस वखाया, अन्ध अन्धेर मिटाए। चारे कूट नज़री आया, इक्क इकल्ला हरि रघुराय। जूठा झूठा नाता तोड़ तुड़ाया, बख्शी चरन सच्ची सरनाए। जुग जुग रुठा आप मनाया, सिर आपणा हथ्थ टिकाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे वेख वखाए। गुरमुख साचा जागया, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। सतिगुर सरनाई साची लागया, एका शब्द गुर कर प्यार। दिवस रैण रहे वैरागया, इक्क वैराग सिरजणहार। लोकमात वड वड भागया, पाया पुरख पुरख करतार। दुरमति मैल धोवे दागया, पतित पापी ल्ए उभार। चरन धूढ़ कराए साचा मजन माघिआ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे कर प्यार। गुरमुख साचा मीतड़ा, मेल मिलाया हरि भगवान। अन्तिम रक्खे काया चोली चीथड़ा, देवे नाम सच निशान। मिट्ठा करे कौड़ा रीठड़ा, अमृत रस भर श्री भगवान। इक्क सुणाए सुहागी गीतड़ा, सोहँ शब्द गुण
❋
❋
निधान। धाम वखाए इक्क अनडीठड़ा, सतिगुर एका राज राजान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरसिख साचे ल्ए पछान। गुरसिख पछानया साचे घर, लोकमात वज्जी वधाईआ। किरपा कर हरी हरि, हरिजन साचे वेख वखाईआ। शब्द बंधाए नाम लड़, साची डोरी हथ्थ उठाईआ। कलिजुग किला कोट तोड़ हँकारी गढ़्ह, निवण सो अक्खर इक्क पढ़ाईआ। चार वरनां लड़ रिहा फड़, ऊँच नीच ना कोए वड्याईआ। घट घट अंदर आपे वड़, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा रूप प्रगटाईआ। माया भुल्ले नारी नर, नर नरायण नज़र ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुख सज्जण मेले चाँईं चाँईआ। गुरसिख मन चाउ घनेरा, गुर सतिगुर दरसन पाया। सतिगुर वसे नेरन नेरा, दूर दुराडा पन्ध मुकाया। हरिजन वेख काया खेड़ा, बंक दुआरा आप खुलाया। कलिजुग अन्तिम बन्न्हे बेड़ा, शौह दरयाए ना कोए रुढ़ाया। करे कराए हक नबेड़ा, अन्त कन्त भगवन्त हरिजन साचे मेल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेले आपणे दर, दर भिखारी आपणा मेल मिलाया।
१४ भाद्रों २०१७ बिक्रमी राज सिँघ दे गृह फरीदकोट ज़िला फिरोज़ पुर
जीउ पिण्ड जन प्रतीत, जीवन जगत जुगत हरिजन जस गाईआ। काया ब्रह्मण्ड बैठा रहे अतीत, त्रैगुण भिन अनडिठ रूप समाईआ। त्तत्व तत्त कराए ठंडां सीत, चरन प्रीत इक्क समझाईआ। अगम्मी ढोला गाए सुणाए सुहागी गीत, धुन अनहद आप उपजाईआ। नाता तोड़ जगत बेप्रीत, मन बिपर ल्ए समझाईआ। आदि जुगादि भगत भगवन्त लेखा जाणे हस्त कीट, ऊँच नीच वेखे सर्ब घट थाईंआ। हथ्थ वखाए सीस टिकाए पितंमबर पीत, पति परमेश्वर वडी वड्याईआ। चेतन्न वसे सदा चीत, चात्रिक रूप सदा बिल्लाईआ। तन कप्पड़ करे पतित पुनीत, दुरमति मैल आप धवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीउ पिण्ड वेख वखाईआ। जीउ पिण्ड जगत जुग रास, जोती जाता वेख वखांयदा। ब्रह्म दाता पारब्रह्म पुरख अबिनाश, पुरख बिधाता खेल खिलांयदा। उत्तम जाता सर्ब गुणतास, आपणा राथा आप चलांयदा। सुणाए गाथा घट घट वास, शब्द अनादी धुन वजांयदा। सगला साथा जोत प्रकाश, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। त्रै त्रै पूरी करे आस, चौथा गेड़ा आप रखांयदा। भगवन्त भिखारी भगत रहे उदास, दिवस रैण राह तकांयदा। गहर गम्भीरा काया सरीरा वसे आस पास, आसन सिँघासण सोभा पांयदा। जीउ पिण्ड जगत दाता दास, सेवक साची सेव कमांयदा। भगती भाव पूरी करे आस, भगवन आपणी वस्त झोली पांयदा। लोकमात बुझाए लग्गी प्यास, अग्न तत्त
❋
❋
ना कोए तपांयदा। भगत विछोड़ा करे नास, अस्तिक आपणे अंग लगांयदा। दो जहानां करे बन्द ख़लास, बन्धन बन्दी तोड़ दया कमांयदा। लेखा जाणे इक्क इक्क सास, सालस बैठा लेख लिखांयदा। आदि जुगादि ना होए विनास, अबिनाशी आपणा नाउँ धरांयदा। जीउ पिण्ड सद रक्खे वास, घर मन्दिर सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खिलांयदा। जीउ पिण्ड अन्धेरा घुप, रवि ससि ना कोए रुशनाईआ। निरगुण नरायण नर हरि अंदर बैठा छुप, मुख आपणा पर्दा पाईआ। ना कोई छाँ ना कोई धुप्प, दिवस रैण ना कोए वखाईआ। ना कोई मात ना कोई पित, पिता गोद ना कोए सुहाईआ। ना कोई थित वार दिसे रुत, घड़ी पल ना वण्ड वण्डाईआ। ना कोई अमृत जाम प्याए घुट्ट, प्याला सुराही ना हथ्थ उठाईआ। ना कोई धन दौलत रिहा लुट्ट, ठग्ग चोर यार दिस कोए ना आईआ। ना कोई मीत मुरार बण बण बहे रुट्ठ, ना कोई रुठड़ा रिहा मनाईआ। इक्क इकल्ला जीउ पिण्ड ब्रह्म पारब्रह्म जाए तुट्ठ, आप आपणा ल्ए मिलाईआ। आपणी गोदी आपे चुक्क, आपणीआं भुजां आप सुहाईआ। पारब्रह्म अबिनाशी अचुत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आप जणाईआ। जीउ पिण्ड जग जीवन दाता, जीवन मुक्त आप अख्वांयदा। आठे पहर एका गाथा, गहर गम्भीर आप सुणांयदा। जुगा जुगन्तर सगला साथा, सगला संग आप निभांयदा। दीपक जोती जोत प्रकाशा, प्रकाश प्रकाश विच टिकांयदा। दीना नाथ अनाथ अनाथा, माण निमाणयां आप रखांयदा। चरन कँवल कँवल भरवासा, धरत धवल धवल सुहांयदा। लेखा जाणे पृथ्मी आकाशा, गगन मंडल फोल फुलांयदा। अप तेज वाए रक्खे वासा, आपणा तत्त आप उपांयदा। जीउ पिण्ड करे खेल तमाशा, खेलणहारा दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। जीउ पिण्ड हरी हरि मन्दिर, हरि कंचन गढ़्ह सुहाईआ। निरगुण निरवैर वड़या अंदर, मूर्त अकाल कर रुशनाईआ। आपणा लाए आपे जिंदर, ना कोए तोड़े तोड़ तुड़ाईआ। मन मनूआ नौं दुआरे फिरे बन्दर, दहि दिशा फेरी पाईआ। जगत वासना बण कलंदर, चारों कुंट रही नचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीउ पिण्ड आपणा आप धर, धुर धाम वेख वखाईआ। जीउ पिण्ड हरि महल्ला हरि, हरि जू आप वसांयदा। एकँकारा बैठ इकल्ला, अकल कल आपणी आप धरांयदा। अनुभव प्रकाश अछल अछला, वल छलधारी खेल खिलांयदा। वसणहारा जलां थलां, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर फोल फुलांयदा। सच सिँघासण पुरख अबिनाशन एका मल्ला, आत्म सेजा सेज सुहांयदा। सुरत सवाणी फड़ाए पल्ला, शब्द गुर हाणी वेख वखांयदा। अमृत आत्म ठंडा पाणी प्याए जला, निझर झिरना आप झिरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा रंग
❋
❋
आप रंगांयदा। जीउ पिण्ड हरि रंग रंगीला, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। पारब्रह्म प्रभ छैल छबीला, आपणा जोबन आप हंढाईआ। आपणी सेजे आपे सुत्ता कर कर हीला, आपणी करवट आप बदलाईआ। आपणा बणाए आप कबीला, नारी कन्त आप अख्वाईआ। आपणी करे आप दलीला, इच्छया आपणी वण्ड वण्डाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीउ पिण्ड आपणा जोबन वेख वखाईआ। जीउ पिण्ड हरि जोबन जवानी, शब्दी शब्द शब्द हंढांयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा दिसे सच निधानी, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। धुर दी धार अगम्मी बाणी, दो जहाना आप सुणांयदा। आपणा आप आपणे उत्तों कर कुरबानी, काया कुरा वेख वखांयदा। सच दुआरा पद निरबानी, परम पुरख प्रभ आसण लांयदा। निर्धन सरधन बणे दानी, नाम दान आप वरतांयदा। जोत जगाए पुरख सुल्तानी, अन्ध अन्धेर गवांयदा। आपणी गाए अकथ कहाणी, रसना जिह्वा ना कोए हिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बंक आप सुहांयदा। जीउ पिण्ड बंक सुहावणा, हड्ड मास नाड़ी रत पंज तत्त जोड़ जुड़ाईआ। तख्त निवासी तख्त सुहावणा, आत्म सेजा पारब्रह्म वड्याईआ। गायण गीत गोबिन्द एका गावणा, नेत्र लोचण नैण निज आपणे दरसन पाईआ। मुख आपणा पर्दा आपे लाहवणा, स्वच्छ सरूपी रूप प्रगटाईआ। हरिजन साचे मेल मिलावणा, वरनां बरनां कट्टे फाहीआ। अंगीकार आप अख्वावणा, आपणा अंगन ल्ए सुहाईआ । ऊँच नीच भेव चुकावणा, भेव खुल्हाए बेपरवाहीआ। दीनां नाथा दर्द वण्डावणा, दुखियां दु:ख आपणी झोली पाईआ। निमाण निमाणयां गले लगावणा, नितान नितानयां होए सहाईआ। आप फड़ाए आपणा दामना, दामनगीर सच्चा शहनशाहीआ। जीउ पिण्ड हरिजन पूरी करे भावणा, भावी भेव ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका मेला एका घर, हरिजन हरि हरि मिल्या वर, वर नर कन्त कन्तूल आत्म सेजा सुहाए बरखे साचे फूल, पवण पवणी सेवा आप लगाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं का एका दाता, देवणहार सृष्ट सबाईआ।