१८ भाद्रों २०१७ बिक्रमी सुलक्खण सिँघ दे गृह पिण्ड मूंगले ज़िला फिरोज़पुर दया होई
चरन प्रीत सतिगुर पूरा, आदि जुगादि इक्क वखांयदा। जुगा जुगन्तर हाज़र हज़ूरा, निरगुण सरगुण रूप वटांयदा। गुरमुखां नाता तोड़े जगत कूड़ा, दर घर साचे जोड़ जुड़ांयदा। सतिगुर बख्शे साची धूढ़ा, दुरमति मैल धवांयदा। चतर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़ा, जिस जन साची सरन लगांयदा। जोती नूर करे उज्यार नूरा, दीपक जोत डगमगांयदा। आसा मनसा करे पूरा, आस निरास ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीत आप बंधांयदा। चरन प्रीती साचा नाता, सतिगुर पूरा आप बंधाईआ। लेखा जाणे पुरख बिधाता, जुगा जुगन्तर वेस वटाईआ। सृष्ट सबाई
❋
❋
पिता माता, इक्क इकल्ला शहनशाहीआ। जुग जुग वेखे अन्धेरी राता, गुर सतिगुर रूप धराईआ। लक्ख चुरासी काया मन्दिर अंदर वेखे आपणी खाटा, सच सुहञ्जणी सेज सुहाईआ। करे प्रकाश जोती जोत ललाटा, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। सर्बकल आपे समराथा, समरथ पुरख वड्डी वड्याईआ। जन भगत निभाए सगला साथा, दो जहाना होए सहाईआ। निरगुण निरवैर चलाए राथा, महांसार्थी सेव कमाईआ। अगम्म अगम्मड़ी सुणाए गाथा, अक्खर वक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन प्रीती इक्क समझाईआ। चरन प्रीती शाह सुल्तान, सतिगुर पूरा आप जणांयदा। जुगां जुगन्तर हो मेहरवान, भगत भगवन्त वेख वखांयदा। सन्तन देवे एका माण, माण अभिमाण मेट मिटांयदा। अमृत बख्शे पीण खाण, तृष्ना भुक्ख गवांयदा। दरस दिखाए दर घर आण, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। आदि जुगादी खेल महान, जुगा जुगन्तर वेस वटांयदा। धर्म उठाए सति निशान, सति सतिवादी आप झुलांयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां इक्क ज्ञान, नव खण्ड सृष्ट दृष्ट इक्क खुलांयदा। आत्म ब्रह्म देवे दान, ब्रह्म विद्या इक्क पढ़ांयदा। गुरमुख साचे मात पछाण, आप आपणा मेल मिलांयदा। एका राग सुणाए कान, दूजी धुन ना कोए उपजांयदा। आप वखाए सच मकान, मन्दिर अंदर बैठा सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन प्रीती साची रीती, साहिब सतिगुर आप समझांयदा। चरन प्रीती साचा घर, हरि हरि दरसन पाया। आवण जावण चुक्के डर, जिस जन मेल मिलाया। पारब्रह्म प्रभ देवे वर, वरन अवर ना सेव कमाया। लेखा जाणे नारी नर, नर नरायण आपणा नाउँ उपजाया। लक्ख चुरासी भाण्डे घड़, घट घट बैठा वेख वखाया। गुरमुखां बन्हाए आपणे लड़, एका पल्लू नाम उठाया । आप नुहाए साचे सर, चरन धूढ़ अशनान कराया। किला तोड़े हँकारी गढ़्ह, पंज तत्त रहिण ना पाया। आप चुकाए जम का डर, भय भयानक होए सहाया। आपणी किरपा आपे कर, गुरमुख साचे ल्ए जगाया। जागरत जोत अंदर धर, अज्ञान अन्धेरा दए गंवाया। त्रैगुण माया जाए सड़, त्तत्व तत्त रहे ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीत हरि अतीत, पतित पुनीत आप समझाया। चरन प्रीत धुर दी बाण, धुर मस्तक लेख वखाईआ। आदन अन्ता हरि भगवान, जुगा जुगन्ता वेख वखाईआ। प्रगट हो हो वाली दो जहान, चौदां लोकां फोल फुलाईआ। लेखा जाणे ज़िमी अस्मान, रवि ससि आपणे लेखे पाईआ। शब्द जणाई धुर फ़रमाण, ब्रह्मा वेता इक्क सुणाईआ। चारे वेदां इक्क ज्ञान, बोध अगाधा आप सुणाईआ। करे वेस गुण निधान, अनक कल आपणा रूप प्रगटाईआ। निरगुण सरगुण दाता दानी दान, इच्छया भिच्छया आप वरताईआ। लेखा जाणे धुर फ़रमाण, कलम कागद लिखे ना कोए शाहीआ। जन भगतां उप्पर होए आप मेहरवान, आप आपणी बूझ
❋
❋
बुझाईआ। चरन कँवल रखाए इक्क ध्यान, धरनी धरत धवल सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती बख्शे नीती, निज घर बैठे आसण लाईआ। सतिगुर पूरा सच सिँघासण, आत्म ब्रह्म जणांयदा। खेले खेल पुरख अबिनाशन, अबिनाशी करता वेस वटांयदा। लेखा जाणे शाहो शाबाशन, राज राजाना हुक्म सुणांयदा। वरते वरतावे पृथ्मी आकासण, लोआं पुरीआं डेरा लांयदा। जन भगतां होए दासी दासण, लोकमात सेव कमांयदा। लेखा जाणे रसना जिह्वा पवण स्वासण, स्वास स्वास आप समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती नाता जोड़, आप चढ़ाए साचे घोड़, शब्दी घोड़ा इक्क दौड़ांयदा। शब्दी घोड़ा हरि सुल्तान, सति पुरख निरँजण आप दौड़ाईआ। सचखण्ड दुआरे बैठ श्री भगवान, आपणा बल आप वखाईआ। लेखा जाणे धुर फ़रमाण, धुर दा बाण आप चलाईआ। सूरबीर उठे नौजवान, रूप अनूप आप प्रगटाईआ। सति सतिवादी खेल महान, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार कराईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह बोल जैकार, आपणा नाअरा दए सुणाईआ। शब्द गुर लोकमात लै अवतार, पंज तत्त काया चोला आप हंढाईआ। पंच पचीसा पावे सार, मन मति बुध वेखे थाउँ थाईंआ। काया मन्दिर डूँग्घी गार, अन्ध अन्धेरा फोल फुलाईआ। कमलापाती हो उज्यार, जोत निरँजण दीपक दीआ हथ्थ रखाईआ। बूंद स्वांती ठंडी ठार, निझर झिरना सच प्याला दीन दयाला एका एक प्याईआ। गुरमुखां करे सद प्यार, भगत भगवन्त ल्ए उभार, सन्तन वेखे चाँईं चाँईआ। बख्शणहारा चरन प्यार, कँवल कँवल दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन कँवल सच सहारा, ग़रीब निमाणयां लाए पारा, साचे बेड़े आप चढ़ाईआ। साचा बेड़ा हरि निरँकार, एका शब्दी शब्द उपांयदा। जुगा जुगन्तर हो त्यार, लोकमात आप चलांयदा। लक्ख चुरासी पावे सार, जेरज अंड उत्भुज सेत्ज वेख वखांयदा। भगत भगवन्त करे कराए साची कार, आपणे धन्दे आपे लांयदा । नाता तोड़ जगत विकार, नाम आधार इक्क वखांयदा। आत्म ब्रह्म कर प्यार, पारब्रह्म प्रभ सेव कमांयदा। साचा बख्शे चरन प्यार, नाता नाता जुड़या ना कोए तुड़ांयदा। गुरमुख मंगे बण भिखार, सतिगुर पूरा आपणी भिच्छया झोली आपे पांयदा। एका रंग रंगे करतार, रंग मजीठी इक्क चढ़ांयदा। चरन प्रीत वखाए सच्चा दरबार, सचखण्ड दुआरा सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, हरि जू हरि मन्दिर आप सुहांयदा। पारब्रह्म अबिनाशी करता एका बैठा कन्त, सन्त भगवन्त वेख वखांयदा। लेखा जाणे जीव जंत, लहिणा देणा मूल चुकांयदा। जिस जन बणाए साची बणत, सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। नाता तोड़े हउमें हंगत, माया ममता मोह चुकांयदा। आप मिलाए साची संगत, गुरमुख साचे रंग
❋
❋
रंगांयदा। हरिजन हरिभगत दर भिखारी एका मंगत, एका वस्त झोली पांयदा। चरन प्रीती चाढ़े रंगत, लाल गुलाला आपे रंग रंगांयदा। नाता तोड़े भुक्ख नंगत, खिमां ग़रीबी आप हंढांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती याचक दान, देवणहार श्री भगवान, दूसर हथ्थ ना कोए रखांयदा। चरन प्रीती वस्त अनमोल, अमोलक झोली पाईआ। शब्द भण्डार अगम्मी खोल्ह, गुरमुखां आप वरताईआ। निरगुण सरगुण तोले तोल, एका कंडा हथ्थ उठाईआ। भाग लगाए काया चोल, काया चोला दए बदलाईआ। सुरती शब्दी जाए मौल, रूप अनूप आप दरसाईआ। उलटा करे नाभ कँवल, अमृत झिरना दए झिराईआ। देवे वडियाई उप्पर धवल, जिस जन बख्शे सच सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती मेला मीत, मित्र प्यारा दरस दिखाईआ। मित्र प्यारा हरि गोबिन्द, गहर गम्भीर समांयदा। गुरमुखां मेटे सगली चिन्द, चिखा ना कोई वखांयदा। दाता दानी गुणी गहिन्द, आप आपणी दया कमांयदा। नादी सुत उपजाए आपणी बिन्द, मात पित रूप प्रगटांयदा। अमृत धार बख्शे सागर सिन्ध, सच प्याला जाम प्यांअदा। लेखा जाणे जीउँ पिण्ड, ब्रह्मण्ड खोज खुजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती वखाए साचा घर, घर सुहञ्जणा आप सुहांयदा। घर सुहञ्जणा सुहाए निरँकार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। निरगुण सरगुण खेल अपार, ख़ालक ख़लक रूप वटाईआ। त्रैगुण माया वसे बाहर, पंज तत्त ना कोई लड़ाईआ। शब्दी ढोला सति जैकार, गुर अवतार आप लगाईआ। भगत भगवन्त सन्त लेखा जाणे विच संसार, गुरमुख साचे मेल मिलाईआ। गुरमुख गुरमुख मेल मिलाए आपणी वार, मिल्या मेल ना विछड़ जाईआ। चरन प्रीती दस्से सच प्यार, सिदक सबूरी इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन सरन सरन चरन बख्शे सच सरनाईआ। सच सरनाई चरन गुरदेव, देव आत्मा वेख वखाईआ। पारब्रह्म प्रभ अलक्ख अभेव, अलक्ख अगोचर महिमा कथ ना कोई सुणाईआ। जुगा जुगन्तर करे साची सेव, जन भगत दुआरे फेरी पाईआ। अमृत रस खवाए साचा मेव, रस फीका ना कोई दसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीत जुग जुग गुरसिखां आप समझाईआ। चरन प्रीती समझावनहारा, एका रंग समाया। आदिन अन्ता गुर अवतारा, निरगुण सरगुण रूप वटाया। सतिजुग त्रेता द्वापर आपणा वेखे आप सहारा, वेखवहारा दिस ना आया। भगत भगवन्त मेल मिलाए धुर दरबारा, दर दरवाज़ा आप खुल्हाया। धरनी धरत धवल उप्पर बोल जैकारा, एका फ़तेह डंका नाम वजाया। पकड़ पछाड़े दुष्ट हँकारा, ग़रीब निमाणे ल्ए उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती इक्क रखाया। चरन प्रीती एका एक, दूसर अवर ना कोई जणांयदा। सतिगुर साहिब सुल्तान साची टेक,
❋
❋
पारब्रह्म पति परमेश्वर वेख वखांयदा। निर्मल निरवैर बुध बिबेक, धुर दा लेखा आप समझांयदा। जोती जामा धारे भेख, अनुभव आपणी खेल खिलांयदा। आपे लेखा मेटणहारा लेख, लेखा आपणा आप समझांयदा। शाहो भूप वड नरेश, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। ब्रह्म पारब्रह्म हो प्रवेश, जीव आत्म अंस आप अख्वांयदा। जिस जन बख्शे साची सेव, सिर हथ्थ धर समरथ भेव खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन कँवल चात्रिक तृख त्रैगुण आप मिटांयदा। त्रैगुण मिटे भरम भउ लाथा, हउमे रोग रहे ना राईआ। सतिगुर पूरा हाज़र हज़ूर इक्क जणाए पूजा पाठा, आपणे नाम करे पढ़ाईआ। लहिणा देणा चुकाए तीर्थ अठ साठा, सर सरोवर चरन सरन बख्शे इक्क सरनाईआ। जन्म जन्म दा पूरा करे घाटा, पूर्ब लहिणा वेख वखाईआ। नाता तोड़े आण बाटा, मात गर्भ फेर ना आईआ। दो जहाना पन्ध मुकाए दूर दुराडी वाटा, लक्ख चुरासी फंदन दए कटाईआ। अमृत प्याए जाम भर बाटा, शब्द प्याला हथ्थ उठाईआ। नाता तोड़े तत्त आठा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध बन्धन कोए ना पाईआ। जुग जुग जन भगतां करे पूरा घाटा, साचा तोला इक्क अख्वाईआ। आप आपणा खोल्हे हाटा, चौदां लोक भिच्छया मंगण थाउँ थाँईआ। गुरमुखां सतिगुर मिले पूरन पुरख समराथा, समरथ पुरख दया कमाईआ। आत्म अन्तर पूरी करे आसा, पूरी आसा आप वखाईआ। चरन प्रीती बख्शे सच भरवासा, भरम गढ़्ह रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन चरनोदक मुख चुआईआ। चरन प्रीती चात्रिक रस, अनुठा मेघ आप बरसांयदा। हरी ओम हरी हरि नर नरायण मेल मिलावा हस्स हस्स, हो प्रतक्ख रूप दरस दिखांयदा। सन्त सहेले जुगा जुगन्तर मेले रूप दसाए नस्स नस्स, अन्ध अन्धेर रहे ना राया। तीर निराला मारे कस कस, हिरदे अंदर वस वस, माया ममता मोह दए चुकाया। पंच विकारा झस झस, गुरमुखां गाए आप जस, जुग जुग साची सेव कमाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन प्रीती चरन दुआरा मिले मेल हरि निरँकारा, जगत दुआर ना कोई फिराया। चरन प्रीत हरी हरि मन्दिर, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। सतिगुर पूरा मेल मिलाए अंदरे अंदर, सुरती शब्द जोड़ जुड़ांयदा। मन मनूआ ना भवे बन्दर, नाम डोरी हथ्थ रखांयदा। लेखा जाणे डूँग्घी कंदर, जोत उजाला दीना दयाला दीपक प्रकाश आप करांयदा। आपे तोड़े आपणा जंदर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन कँवल सच दुआरा, धुर दरबारा आप वखांयदा। चरन प्रीती साचा माण, निमाणयां होए सुहाईआ। जुग जुग करे जगत पछाण, अभुल्ल गुर वड वड्याईआ। दर दर घर घर हरिजन साचे देवे दान, दाता दानी भिच्छया झोली पाईआ। आत्म उपजे इक्क ज्ञान, ज्ञान ध्यान इक्क दृढ़ाईआ। धूढ़ कराए चरन अशनान, दुरमति मैल कटाईआ। अमृत ठांडा पीण
❋
❋
खाण, अमिउँ रस एका मुख चुआईआ। आवण जावण चुक्के काण, राए धर्म ना दए सजाईआ। जो जन सतिगुर पूरे चरन डिगे आण, जगत प्रीती तोड़ निभाईआ। चुरासी भवे ना कोई मसाण, गोर कफ्न ना कोई हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन सरन हरन फरन इक्क खुल्हाईआ। चरन गुरदेव दरस अमोघ, छुट्टया जगत संसारा। सतिगुर पूरा कट्टे रोग, एका बख्शे नाम सहारा। लेखा चुक्के लोक परलोक, मिल्या हरि निरँकारा। शब्द अगम्मी गाए सलोक, सो पुरख निरँजण इक्क जैकारा। हँ ब्रह्म देवे मोख, मुक्ती करे पार किनारा। ना कोई हरख ना कोई सोग, चिंता दु:ख ना कोई विचारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन प्रीती आप जणाए बणे जगत वणजारा। चरनी प्रीती साची भिख्या, गुरमुख विरले झोली पांयदा। जिस दा लेखा धुर दरबारे बह बह लिख्या, लोकमात मेल मिलांयदा। औदां जांदा किसे ना दिसया, कोटन कोटि जीव राह तकांयदा। आपणा वण्डे आपे हिसया, खण्ड ब्रह्मण्ड आपणी रचन रचांयदा। जन भगतां देवे साची सिख्या, चरन प्रीती प्रीत वखांयदा। सृष्ट सबाई जाणो मिथ्या, थिर कोए रहिण ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरन सरन इक्क जणांयदा। चरन गुर गुरू गुर धाम, हरि जू हरि हरि मेल मिलाया। सीता सुरती मिलाए साचे राम, शब्द शब्दी जोड़ जुड़ाया। राधा कृष्न आत्म सेज करे बिसराम, नाम बंसरी इक्क अल्हाया। ईसा मूसा दए पैग़ाम, हज़रत नबी रसूल अल्ला राणी मेल मिलाया। नानक निरगुण जणाए सतिनाम, नाम सति मन्त्र आप पढ़ाया। गोबिन्द वाहिगुरू फ़तह बोल जैकारा मेटे अन्धेरी शाम, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाया। चार वरनां छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश इक्क जणाए हरि का नाम, पुरख अकाल इष्ट वखाया। पल्लू फड़ाए आपणा दाम, दामनगीर दया कमाया। आदि अन्त हरि भगवन्त जन भगतां करे पहचान, पहचान विच आप किसे ना आया। चरन प्रीती लोकमात वखाए साचा काम, बिन गुर चरन बेड़ा पार ना कोए कराया। नौं खण्ड पृथ्मी झूठा ग्राम, सति दीप खेड़ा दिस ना आया। किसे लेखे लग्गे ना हड्ड मास नाड़ी चाम, बिन सतिगुर साचे वेले अन्त ना कोए सहाया। किसे कम्म ना आउणा मदिरा जाम, अमृत जाम ना किसे प्याया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग देवे एका वर, आपणी रीती आप जणाया। साची रीती इक्क इकल्ला, हरि सतिगुर आप सिखांयदा। लोकमात वेखे जगत महल्ला, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। पावे सार जलां थलां, समुंद सागर वरोल नाम मधाणा एका पांयदा। जन भगत मिलाए इक्क इकल्ला, दूसर संग ना कोई निभांयदा। आत्म सिँघासण पुरख अबिनाशन एका मल्ला, सच सुनेहड़ा इक्क सुणांयदा। नाद धुन उपजाए ब्रह्मण्ड आप फड़ाए आपणा पल्ला, आपणा रूप आप दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग चरन प्रीत
❋
❋
गुरमुखां वखाए साची रीत, देहुरा मन्दिर मसीत ना कोई जणांयदा। काया मन्दिर देहुरा मसीत, मन्दिर मस्जिद मठ गुरूदुआरा आप वखाईआ। काया अंदर तीर्थ अठसठ, दिवस रैण सेव कमाईआ। काया मन्दिर जोत लट लट, नूर नुराना डगमगाईआ। काया अंदर सतिगुर पूरा हो प्रगट, स्वच्छ सरूप दरस दए वखाईआ। काया मन्दिर खेले खेल बाज़ीगर नट, स्वांगी आपणा सांग वरताईआ। काया अंदर ब्रह्म आत्म साची खाट, सच सिँघासण सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखाईआ। हरिजन साचा जाणया, चरन दुआरा खोल्ह। गुरमुख चतर सुघड़ स्याणयां आप पछाणया, सुरती शब्दी आपे मौल। आप वखाए आपणा सच टिकाणया, शब्दी अगम्मी हरि हरि बोल। खेले खेल दो जहानया, कलिजुग अन्तिम तोले तोल। पकड़ उठाए ग़रीब निमाणया, लक्ख चुरासी सुत्ती मात अनभोल। नौं खण्ड भुज्जणा वागर दाणया, गुरमुख विरला रहे अडोल। जिस जन बख्शे चरन ध्यानया, सतिगुर सहाई वसे कोल। रसना जिह्वा गाए गाणया, सोहँ अक्खर वक्खर बोल। पुच्छे गाए जगत कहाणीआ, लक्ख चुरासी वज्जे ढोल। तख्तों लाहे राजे राणया, काया कपड़ देवे फोल। नाम जहाज़ चलाया इक्क बेमुहाणया, वंझ मुहाणा रक्खे आपणे कोल। दिस ना आए चतर सुघड़ स्याणया, कलिजुग माया पाया घोल। पढ़ पढ़ थक्के चारे बाणीआ, अमृत आत्म चक्खी ना किसे पौहल। राम कृष्न गायण गाणया, राम रामा ना गया मौल। कलिजुग होए बेमुहानया, नौं खण्ड पृथ्मी रही अडोल। गुरमुख विरला चले सतिगुर भाणया, हरि भाणा जिउँ जल कँवल फुल। चरन प्रीती सच टिकाणया, मिले वडियाई उप्पर धवल। चार वरन एका रंग रंगानया, ऊँचां नीचां पूरा करे कौल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, भरमी भरम भुलाए पंडत पांधे रौल। पंडत पांधे पढ़ पढ़ थक्के, हरि का भेव किसे ना आया। मुल्ला शेख़ मुसायक पीर बैठे मक्के, महिरम दिस किसे ना आया। चार कुंट नव खण्ड पृथ्मी लक्ख चुरासी पैंदे धक्के, धरती धवल रही कुरलाया। खाणी बाणी पढ़ पढ़ अक्के, अकल आकालां विच रहे ना राया। पारब्रह्म अबिनाशी करता गुरमुखां पर्दा आपे चुक्के, मुख घूँगट दए उठाया। करे खेल आप आपणी रुत्ते, रुत बसन्ती आप सुहाया। अंदर बाहर आपे तक्के, निरगुण सरगुण वेस वटाया। ग़रीब निमाणे गुरसिख बाल अंञाणे आपणी गोदी आपे चुक्के, सिर आपणे भार बंधाया। आपे सुफल करे आपणी कुक्खे, आपे धन्न जणेंदी माया। कलिजुग जीव हरि के नाम रहे भुक्खे, जगत तृष्ना मोह वधाया। पंच विकारा दिवस रैण गिल्ला ईंधन धुखे, जोती जोत ना कोए जगाया। कल कलेश दर दर घर घर फड़ फड़ कुट्टे, कूड़ी क़िया वेख वखाया। गुरमुख विरला लहिणा देणा छुट्टे, जिस जन आपणा मेल मिलाया। चरन प्रीती सतिजुग साची पौह फुट्टे, गुरसिख साचा सूरया चन्न चमकाया। जीव
❋
❋
जंत दिन दिहाढ़े जायण लुट्टे, घर मन्दिर रहिण कोए ना पाया। गुरसिख गुरमुख हरिभगत हरि सन्त बांह सरहाणे दे के सुते, कोई सके ना मात उठाया। करे मेहर पुरख अबिनाशी अचुते, चितवत ठगौरी कोए ना पाया। चरन प्रीती लुट्ट गुरसिख विरला लुट्टे, जिस जन आपणा राह वखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवणहारा एका दान, गुरसिख मनाए पिछले रुट्ठे, अगला लेखा आपणे हथ्थ रखाया।
१९ भाद्रों २०१७ बिक्रमी करनैल सिँघ दे गृह पिण्ड आलेवाला ज़िला फिरोज़पुर
दाता दातार सर्ब जीआ टेक, नाथ अनाथां होए सहाईआ। जुगा जुगन्तर करे बुध बिबेक, नाम निधाना झोली पाईआ। पूर्ब कर्मां हरिजन वेख, हरि हरि लेखा लेखे पाईआ। धुर मस्तक लाए आपणी मेख, आपे देवे सिफ्त सालाहीआ। लक्ख चुरासी विच्चों हरिजन वेख, जन भगत भगवन्त आप जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीअ दाता आप हो जाईआ। जीअ दाता एको भगवान, भरम भउ ना कोए जणांयदा। जुगा जुगन्तर खेल महान, महांबली आप करांयदा। लोकमात हो प्रधान, निरगुण सरगुण नाउँ धरांयदा। शब्द अगम्मी धुर फ़रमाण, लक्ख चुरासी आप सुणांयदा। सति सतिवादी खेल महान, सतिगुर आपणी धार बंधांयदा। गुर गुर रूप अगम्म अपार, काया गोर आप सुहांयदा । शब्दी शब्द नाद धुन्कार, आत्मक धुन आप उपजांयदा। जोती जाता खेल न्यार, दीपक जोती डगमगांयदा। कमलापाता हरि करतार, कुदरत कादर वेख वखांयदा। हरिजन सन्तन कर प्यार, लाल अनमुल्लड़े वेख वखांयदा। चरन प्रीती दए आधार, आप आपणा दर वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एक एका रंग समांयदा। जीअ दाता हरि भगवन्त, जीवण जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ। आदि जुगादि महिमा अगणत, वेद कतेब भेव ना राईआ। आप उठाए साचे सन्त, भगतन आपणी बूझ बुझाईआ। गुरमुख मेल मिलावा हरि हरि कन्त, गुरसिख नारी नर नरायण आप प्रनाईआ। एका नाद एका शब्द मणीआ मंत, रसना जिह्वा आप चलाईआ। लेखा जाणे आदि अन्त, इक्क इकल्ला सहिज सुखदाईआ। गुरसिख काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, त्रैगुण माया पर्दा दए उठाईआ। पंज तत्त बणाए साची बणत, आपणी दया कमाईआ। देवे वडियाई विच जीव जंत, जीअ दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा बल धराईआ। जीअ दाता जागरत जोत, जोती जाता आप अख्वांयदा। ना कोई वरन ना कोई गोत, दीन मज़्हब ना वण्ड वण्डांयदा। रूप प्रगटाए कोटी कोटि, लक्ख चुरासी अंदर डेरा लांयदा। शब्द अगम्मी मारे चोट, अनहद आपणा ताल वजांयदा।
❋
❋
लेखा जाणे ओत पोत, पिता पूत बंस बंसा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका रंग आप रंगांयदा। जीअ दाता दातार सूरबीर, सूरा सरबंग वड वड्याईआ। हरिजन चोटी चाढ़े फड़ अख़ीर, लक्ख चुरासी ज़ंज़ीर रहिण ना पाईआ। अमृत बख्शे ठांडा सीर, अग्नी तत्त दए बुझाईआ। दूई द्वैती कढ्ढे पीड़, माया ममता रहिण ना पाईआ। चरन कँवल भरवासा बख्शे साची धीर, ज्ञान ध्यान इक्क वड्याईआ। एका रंग रंगाए हस्त कीट, ऊँच नीच ना कोए वड्याईआ। सर्ब जीआं दा सांझा मीत, पीत पीतम्बर सीस सुहाईआ। जुग जुग सुणाए आपणा गीत, बोध अगाधा शब्द अल्हाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर चलाई रीत, एका नाम वज्जे वधाईआ। आपे वसे धाम अनडीठ, सचखण्ड महल्ला सोभा पाईआ। लक्ख चुरासी सुत्ता रहे दे कर पीठ, गुरमुख विरला दरसन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एको दाता खेले खेल सर्ब घट थाँईआ। एको दाता जीअ भिखारी, भगवन आपणा खेल खिलांयदा। एका जोत जोत उज्यारी, नूरो नूर डगमगांयदा। एका मन्दिर महल्ल अटारी, एका एक सोभा पांयदा। एका शाह सुल्तान सिक्दारी, एका एक हुक्म चलांयदा। एका दर दरबान करे निमस्कारी, एका निउँ निउँ सीस झुकांयदा। एका सीस ताज रक्खे करे सच्ची सरदारी, शाह पातशाह आप हो जांयदा। एका खड़ग इक्क कटारी, एका खण्डा नाम चमकांयदा। एका धरत धवल रिहा पैज संवारी, जुग जुग आपणा रूप प्रगटांयदा। एका ग़रीब निमाणे ल्ए उभारी, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। एका गुरसिख सज्जण जाए तारी, तारनहारा आप अख्वांयदा। एका साचे पौड़े फड़ फड़ जाए चाढ़ी, चौथे पद मेल मिलांयदा। एका तीजा नैण रिहा उग्घाड़ी, निज नेत्र वेख वखांयदा। एका दो दो अक्खर बोल जैकारी, हँ ब्रह्म मेल मिलांयदा। इक्क इकल्ला करे सच शंगारी, साचे तख्त सोभा पांयदा। पंचम कूक करे पुकारी, शब्दी शब्द आप अल्हांयदा। छेवें छप्पर छन्न ना कोए पसारी, सति सतिवादी आसण लांयदा। अठ्ठां तत्तां खेल न्यारी, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। नौं दुआरे जगत ख्वारी, ख़ालक ख़लक वेख वखांयदा। दसवां घर पाए पुरख अगम्मड़ा पारी, आप आपणा मेल मिलांयदा। गुरसिख साचे बणाए चरन भिखारी, भिखक भिच्छया एका झोली पांयदा। बख्शे नाम अमृत सच ख़ुमारी, दिवस रैण एका रंग रंगांयदा। आपे दाता बण भिखारी, जीआ दान मंगण आंयदा। आपे दाता देवणहार दातारी, आपे वस्त झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जीवण जुगत आपणे हथ्थ रखांयदा । एको दाता इक्क भगवान, एका वस्त आप वरतांयदा। इक्क ज्ञाता एका शब्द निशान, इक्क बबाण आप उडांयदा। एको पिता माता एका देवे पीण खाण, दो जहान माण इक्क रखांयदा। एका उत्तम रक्खे ज़ाता, वरन बरन ना कोए आण, सच निशान आप झुलांयदा। एका मन्त्र पूजा पाठ दूसर
❋
❋
विद्या ना कोए वखान, ज्ञान ध्यान ना कोए दृढ़ांयदा। इक्क सरोवर तीर्थ ताटा दूसर अवर ना कोए इश्नान, जल धारा ना कोए वहांयदा। इक्क इकल्ला खेल महान, करे कराए श्री भगवान, हरिजन साचे वेख वखांयदा। शब्द अगम्मी देवे दान, जीआ ब्रह्म ब्रह्म कर पछाण, ईश जीव मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका दाता पुरख बिधाता, पुरख पुरखोतम आपणा नाउँ धरांयदा। जीअ दाता जुगा जुगन्तर, जोग जुगत इक्क जणाईआ। घड़ भाण्डा बणाए लक्ख चुरासी बणतर, अग्नी जोती लम्बू आपे लाईआ। आपणा जणाए अगम्मी मन्त्र, शब्द अनादि करे पढ़ाईआ। सर्ब जीआं बिध जाणे अन्तर, लिव आत्म मेल मिलाईआ। काया कंचन गढ़्ह वेखे गगनंतर, गगन मंडल सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जीआ जीअ जीवण आपणे हथ्थ रखाईआ। जीवण जीव जन जाणया, कर किरपा आप करतार। लक्ख चुरासी खेल महानया, खेलणहारा हरि निराकार। आदि जुगादि गाए आपणा गाणया, धुर दी बाणी शब्द पुकार। वरते वरताए आपणे भाणया, भाणा वेखे सर्ब संसार। गुरमुख विरले मात जाणया, जिस जन किरपा करे आप निरँकार। देवे दरस श्री भगवानया, सगला संसा दए उतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल अगम्म अपार। अगम्म अपार जीअ अभेद, जीव भेव कहिण ना जाईआ। लेखा जाणे ना चारे वेद, ब्रह्मा मुख रिहा शर्माईआ। अबिनाशी करता अछल अछेद, अछल छल आपणा आप आपे वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। हथ्थ वडियाई हरि करतार, महिमा अकथ कथी ना जाए। लेखा जाणे धुर दरबार, दरगाह साची आसण लाए। खेले खेल अगम्म अपार, शब्द शब्दी हुक्म वरताए। ब्रह्मा विष्न शिव कर त्यार, लक्ख चुरासी बणत बणाए। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश कर शंगार, मन मति बुध विच भण्डार टिकाए। आत्म ब्रह्म कर पसार, घर घर विच डेरा लाए। ईश जीव निराकार, साकार संग निभाए। आत्म परमात्म कर प्यार, परम पुरख खेल खलाए। आदि जुगादी साची कार, जुग करता वेख वखाए। विस्मादी विस्माद रहे विच संसार, बिस्मिल आपणा नाउँ धराए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीव ईश रूप प्रगटाए। जीव ईश हरि हरि अंस, पिता पूत आप अख्वाईआ। आपे लेखा जाणे विश्व सहँस, कोटन कोटि सहँसर आपणी कल वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दाता एका वस्त हथ्थ रखाईआ। आत्म ब्रह्म वस्त अपार, पारब्रह्म प्रभ वण्ड वण्डांयदा। साचा मन्दिर कर त्यार, हरि मन्दिर सोभा पांयदा। उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खण ना दिसे कोए किवाड़, बन्द दरवाज़ा आप करांयदा। ना कोई पुरख ना कोई नार, इंदरी लिंग ना कोए लगांयदा। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकार, सच सिँघासण सोभा पांयदा। आपणी वण्ड
❋
❋
कर निरँकार, आपणा लेखा बह समझांयदा। एका किरन लक्ख चुरासी भरे भण्डार, सहँस गुण आप हो जांयदा। इक्क सहँस माणस धार, आपणा बल विच समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। इक्क सहँस मनुख ज़ात, किरनी किरन वण्ड वण्डाईआ। इक्क इक्क खेल करे बनास्पत, पत बनास अबिनाश पुरख वड वड्याईआ। जेरज उत्भुज सेत्ज पावे रास, इक्क इक्क नाल लड़ बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दाता दानी इक्क अख्वाईआ। दाता दानी दीना नाथ, दीन दयाल खेल खिलांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वसे साथ, सगला संग निभांयदा। आप चलाए साचा राथ, रथ रथवाही सेव कमांयदा। जुगा जुगन्तर अगम्मी गाथ, धुर दी बाणी शब्द अल्हांयदा। आत्म अन्तर एका पाठ, पूजा इष्ट देव मनांयदा। गुरसिखां वसे सदा साथ, विछड़ कदे ना जांयदा। हुक्मे अंदर रक्खे त्रिलोकी नाथ, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां हुक्मे अंदर आप फिरांयदा। जुगा जुगन्तर आप आपणा वेखे घाट, अन्तिम निरगुण सरगुण रूप प्रगटांयदा। कलिजुग नेड़े आई वाट, दूर दुराडा पन्ध मुकांयदा। नौं खण्ड पृथ्मी जगत विकारा विके हाट, सच वणजारा नज़र कोए ना आंयदा। एका सुत्ता लक्ख चुरासी आत्म सेजा खाट, आपणा लेखा बह समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दाता भिखारी वेस अनेक आप वटांयदा। आपे देवे जीआ दान, पंज तत्त करे कुड़माईआ। आपे खेले खेल जहान, लोकमात वड्डी वड्याईआ। आपे बख्शे पीण खाण, आपे सेवक सेव कमाईआ। आपे पूजा पाठ दए ज्ञान, ज्ञान ध्यान आप दृढ़ाईआ। आपे बख्शे सर सरोवर अशनान, तीर्थ तट आप नुहाईआ। आपे बख्शे खड़ग खण्डा कृपाल, शस्त्र बस्त्र आप सुहाईआ। आपे बख्शे तीर कमान, आपे चिल्ला रिहा चढ़ाईआ। आपे बख्शे चार दीवारी जगत मकान, आपे बैठा आसण लाईआ। आपे देवे जोबन नार रकान, पुतर धीआं आपे बन्धन पाईआ। आपे देवे पंज शैतान, आपे दिवस रैण तुड़ाईआ। आपे देवे सच शब्द धुनकान, आपे आठ पहर शनवाईआ। आपे लक्ख चुरासी जीव जंत साध सन्त वेखे मार ध्यान, आपे लुक लुक मुख छुपाईआ। आपे चार वेद छे शास्त्र पुराण अठारां गाए ज्ञान, गीता ज्ञान आप दृढ़ाईआ। आपे अञ्जील कुरान करे पछाण, बाणी बाण आप लगाईआ। आपे गुर पीर साध सन्त होए अवतार, आपे जोती जोत करे रुशनाईआ। आपे माया ममता मोह हँकार, आपे आसा तृष्ना अग्न जलाईआ। आपे नाता जोड़े सर्ब संसार, आपे वेखे थाउँ थाँईआ। आपे लक्ख चुरासी रोड़्हे वहिंदी धार, शौह दरया आप सुटाईआ। आपे विष्न ब्रह्मा शिव कर्ज़ा दए उतार, सिर भार ना कोए रखाईआ। आपे कलिजुग अन्तिम करे ख्वार, कूड़ी क़िया रहिण ना पाईआ। आपे जीव दाता जीव आत्म करे प्यार, आपणी वस्त आपणे विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,
❋
❋
जीअ दाता देवणहारा दान, आपे मेटे अन्त निशान, खेले खेल बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख सज्जण लेखे लाईआ। गुरमुख जीव जीअ जुग चार, जगत जुगत बणांयदा। कर किरपा बख्शे चरन प्यार, मूर्ख मूढ़ चतर सुघड़ सुजान आप बणांयदा। दुरमति मैल दए उतार, अमृत सरोवर आप नुहांयदा। काग ना रले कागां डार, हँस हँसा मोती चोग चुगांयदा। जगत कबीला होए ख्वार, भैण भाई ना पार लँघांयदा। गुर चरन वसीला धुर दरबार, लक्ख चुरासी पन्ध मुकांयदा। छैल छबीला आवे वारो वार, जुगा जुगन्तर सेव कमांयदा। कलिजुग अन्तिम जीव कर लै हीला, वेला गया हथ्थ ना आंयदा। अठ्ठे पहर पाखर पाए शाहसवार रक्खे त्यार नीला, नीली धार भेव ना राय। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन आपणा मेल मिलाए। मेल मिलावा जीअ जगत, जुग जुग मेल मिलाया । भगवन भगती जाणे जुगत, निर्भय भउ ना कोए वखाया। दासी दास मुक्ती मुक्त, मुक्त दुआरा गुरसिख चरनां हेठ दबाया। आत्म परम आत्म एका शक्त, निरगुण सरगुण मेल मिलाया। अन्तिम कलिजुग वेला वक्त, मुला काज़ी शेख़ मुसायक पंडत पांधे हथ्थ किसे ना आया। लेखे लग्गे बूंद रक्त, जो जन सरनाई आया। जीव ब्रह्म ना करे कोई हत्त, सच हथिआर हथ्थ ना किसे फड़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सर्ब जीआं का एका दाता, जुग जुग मेटे अन्धेरी राता, सन्त सज्जण आपणे संग रखाया।
१९ भाद्रों २०१७ बिक्रमी अर्जन सिँघ दे गृह ख़लील बस्ती ज़िला फिरोज़ पुर
सचखण्ड दुआरे साचे तख्त, हरि जू हरि मन्दिर बह बह सजया। अबिनाशी करता ना कोई जणाए वेला वक्त, आदि जुगादि ना घड़या ना भज्जया। आदि जुगादी नूर नुराना आदि शक्ति, शाहो भूप आपणी रक्खे आपे लज्जया। मेल मिलावा ना कोई बूंद ना कोई रक्त, आपणा पर्दा आपे कज्जया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप चलाए सच जहाज़या। सच जहाज़ धुर दरबार, हरि निरँकार आप चलाईआ। इक्क इकल्ला खेल अपार, दूसर संग ना कोए वखाईआ। निरगुण सरगुण लै अवतार, लोकमात वेस वटाईआ। भगत भगवन्त ल्ए उभार, सन्तन मेला सहिज सुभाईआ। गुरमुख आत्म देवे ठार, गुरसिख सीतल धार वहाईआ। करे कराए सच प्यार, सच दरबारे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल खलाईआ। जुग जुग खेल खिलांयदा, खेलणहार भगवान। भगत भगवन्त वेख वखांयदा, प्रगट वाली दो जहान। सन्तन साचा संग निभांयदा, देवे दरस दर घर आण। गुरमुख साचे मात जगांयदा,
❋
❋
काया मन्दिर मार ध्यान। गुरसिख आपणे रंग रंगांयदा, रंग रंगीला इक्क महान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। हरिजन हरि जू हरि हरि हरि मेला, दरगाह साची आप मिलांयदा। लोकमात गुरू गुर चेला, गुर शब्दी खेल खिलांयदा। जुगा जुगन्तर सज्जण सुहेला, सगला संग आप निभांयदा। करे खेल इक्क इकेला, अकल कल धारी कल वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा भेव खुल्हांयदा। भेव खुल्हाए भगत भगवन्त, अन्तर आत्म वेख वखाईआ। संसा चुकाए साचे सन्त, सतिगुर पूरे हथ्थ वड्याईआ। गुरमुख मेला नर हरि कन्त, घर वज्जे नाम वधाईआ। गुरसिख गाए सुहागी छन्द, गीत गोबिन्द इक्क अल्हाईआ। आप बणाए साची बणत, हरिजन वेखे थाउँ थाँईआ। लेखा जाणे आदि अन्त, जुग दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लोकमात वेख वखाईआ। लोकमात सुहाया, जुगां जुगन्तर साची कार। हरिजन वेखे थाउँ थाया, निरगुण सरगुण लै अवतार। कलिजुग अन्तिम वेस वटाया, कल कल्की हो त्यार। निहकलंका नाउँ धराया, मरे ना जम्मे विच संसार। आवण जावण खेल खिलाया, खेलणहारा अगम्म अपार। लक्ख चुरासी फोल फुलाया, जीव जंत ना पाए सार। नाम मृदंग ढोल वजाया, शब्द अगम्मी बोल जैकार। काया चोला आप बदलाया, त्रैगुण माया वसया बाहर। साचा सोहला आपे गाया, आप सुणाया सोहँ शब्द बोल जैकार। एका तोला बणके आया, तोले तोल कलिजुग अन्तिम वार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए संभाल। हरिजन सुरत संभालदा, काया मन्दिर खोज खुजाईआ। करे खेल श्री भगवान दा, भगवन भेव रहे ना राईआ। लेखा जाणे दो जहान दा, लक्ख चुरासी खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख गुरमुख हरिभगत भगवन्त मेले एका थाईंआ। आप मिलाए दया कमाए, गुरमुखां वेख वखाईआ। संगत साचा नाउँ धराए, धरत धवल दए वड्याईआ। आपणा रंग आप रंगाए, रंगणहारा इक्क अख्वाईआ। सच्चा सगन अन्त मनाए, दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। हरिसंगत हरि सच दुआरा, एका एक सुहांयदा। एका गुर इक्क अवतारा, एका भेव खुलांयदा। एका मन्दिर इक्क उज्यारा, एका दीपक जोत जगांयदा। एका शब्द नाद धुन्कारा, एका राग नाद अल्हांयदा। एका अमृत ठंडा ठारा, एका भर प्याला जाम प्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत वेख वखांयदा। हरिसंगत हरि वेखणहारा, हरि मन्दिर आप सुहाईआ। कलिजुग अन्तिम लै अवतारा, निरगुण निरवैर खेल खलाईआ। चार वरनां करे इक्क प्यारा, ऊँच नीच भेव ना राईआ। राउ रंकां देवे इक्क सहारा, चरन कँवल वड वड्याईआ। अमृत बख्शे ठंडी ठारा, भर प्याला जाम
❋
❋
प्याईआ। दिवस रैण रहे ख़ुमारा, उतर कदे ना जाईआ। जन्म मरन जग रोग निवारा, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। नाता तोड़ धर्म दुआरा, राए धर्म ना दए सजाईआ। साचा बेड़ा इक्क न्यारा, लोकमात आप चलाईआ। हरिसंगत करे सच प्यारा, गुरमुख साचे आप चढ़ाईआ। आपे जाणे आपणा पार किनारा, अद्धविचकार ना कोई डुबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। हरिसंगत तेरा पूर्ब मूल, कलिजुग अन्तिम आप चुकांयदा। गुरमुख वेखे साचे फूल, सच फुलवाड़ी आप महिकांयदा। करे खेल हरि कन्त कन्तूल, लोकमात वेख वखांयदा। जुगा जुगन्तर ना जाए भूल, जुग जुग आपणा मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे एका वर, एका मन्दिर आप सुहांयदा। एका मन्दिर हरि दुआरा, हरी हरि आप सुहांयदा। हरिसंगत करे सच प्यारा, सगला संग आप निभांयदा। एका शब्द सच्ची धुन्कारा, धुन आत्मक नाद वजांयदा। रसना रस बोल जैकारा, सो पुरख निरँजण आप अल्हांयदा। हँ ब्रह्म दए आधारा, पारब्रह्म दया कमांयदा। लक्ख चुरासी होए ख्वारा, कलिजुग अन्तिम वेला आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेल मिलांयदा। हरिसंगत तेरा साचा संग, सति पुरख निरँजण आप निभाईआ। गृह मन्दिर वजाए मृदंग, नाम मृदंगा हथ्थ उठाईआ। साचे अश्व कसया तंग, शाह सवारा फेरी पाईआ। आप लगाए आपणे अंग, अंगीकार इक्क रघराईआ। कट्टणहारा भुक्ख नंग, जुग जुग ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। प्रगट होए सूरा सरबंग, सूरबीर सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मिलावा एका थाँईआ। थान थनंतर सोहया, हरि सतिगुर आप सुहांयदा। थान थनंतर सोहया, हरि सतिगुर चरन टिकांयदा। थान थनंतर सोहया, हरि सतिगुर दया कमांयदा। थाण थनंतर सोहया, हरि हरिजन मेल मिलांयदा। थान थनंतर सोहया, हरि हरि हरि राग सुणांयदा। थान थनंतर सोहया, हरि दर घर इक्क वखांयदा। थान थनंतर सोहया, हरि दर दर अलक्ख जगांयदा। थान थनंतर सोहया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी जोत जगांयदा। धरत सुहावी थान सुहञ्जणा, सतिगुर पूरा आप सुहांयदा। पुरख अकाला दीन दयाला जोत जगाए आदि निरँजणा, निरवैर निरगुण आपणा खेल खिलांयदा। दीना नाथ दयाल ठाकर दर्द दु:ख भय भंजना, भव सागर पार करांयदा। चरन धूढ़ी अठसठ अशनान सरोवर मजना, काग हँस रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा धाम आप वड्यांअदा। सोहे घर दर दरवाज़ा, दर भिखारी दया कमांयदा। प्रगट हो ग़रीब निवाजा, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। जुगा जुगन्तर रक्खे लाजा, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी रचया काजा, नव सत्त आपणा फेरा पांयदा। दो जहानां फिरे
❋
❋
भाजा, सेवक साची सेव कमांयदा। शाहो भूप बण वड राजन राजा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खलांयदा। खेल खलंदड़ा गोपी काहन, कलिजुग वेस वटाईआ। देवणहारा धुर फ़रमाण, शब्दी शब्द नाद सुणाईआ। गुरमुख साचे वेखे आण, गुर करता कीमत आपे पाईआ। गुर मूर्त वखाए इक्क ध्यान, अनुभव आपणा रूप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिसंगत मेला सहिज सुभाईआ। हरिसंगत हरि पाया, सतिगुर गहर गम्भीर। जन्म मरन दु:ख गंवाया, सांतक सति सरीर। कर्म धर्म मिटाया, तुटा लक्ख चुरासी ज़ंजीर। वरन बरन शर्माया, सतिगुर बदलणहारा तकदीर तकसीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन कट्टे तेरी भीड़। हरिजन भीड़ आपे कट्ट, दुखियां दु:ख निवारदा। सच खुल्हाए एका हट्ट, वणज वणजाए धुर दरबार दा। जोत जगाए लट लट, अज्ञान अन्धेर निवारदा। वसणहारा घट घट, गुरमुखां पैज संवारदा। साचा मार्ग दस्स दस्स, राह वखाए परवरदिगार दा। मेल मिलाए हस्स हस्स, ऊँच नीच ना कोए विचारदा। हिरदे अंदर वस वस, आपणा नाउँ आप उच्चार दा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग जुग जन भगतां पैज आप संवारदा।