२० भाद्रों २०१७ बिक्रमी पिण्ड ख़लील बस्ती
सतिगुर पूरे हथ्थ वडियाई, जुग जगत जोग कमांयदा। भगत भगवन्त होए सहाई, धुर संजोगी संजोग मिलांयदा। सन्तन वेखे थाउँ थाई, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। गुरमुख उठाए फड़ फड़ बांहीं, दिवस रैण सेव कमांयदा। गुरसिखां मेल मिलाए चाँईं चाँईं, दर दरवेश आपणी अलक्ख जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग करता नाउँ धरांयदा। सतिगुर पूरा साख्यात, एका एकंकारया। भगतन देवे साची दात, नाम वस्त अनमुल्ल भण्डारया। सन्तन पुच्छे आपे वात, लेखा जाणे अन्ध अँध्यारया। गुरमुखां चरन कँवल बंधाए नात, तुट ना जाए विच संसारया। गुरसिखां बणे पित मात, बाल अंञाणे गोद बहा रिहा। शब्द रक्खी वड करामात, एका भाणा हुक्म जणा रिहा। बोध अगाधी सुणाए गाथ, नाम निधाना आप प्रगटा रिहा। धरत धवल सगला साथ, सगला संग निभा रिहा। इक्क चढ़ाए आपणे राथ, रथ रथवाही आप अख्वा रिहा। जुगा जुगन्तर पूजा पाठ, लोकमात बणत बणा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी कार आप करा रिहा। सतिगुर पूरा दीना बन्धन, बंधप आपणा नाउँ धराईआ। भगतन बख्शे परमानंदन, परम आत्मा मेल मिलाईआ। सन्त सुणाए सुहागी छन्दन, गीत गोबिन्द आप अल्हाईआ। गुरमुख चढ़ाए साचे चन्दन, रवि ससि मुख
❋
❋
शरमाईआ। गुरसिखां कट्टे फंदन, आवण जावण पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल खलाईआ। सतिगुर पूरा आदि जुगादि, निरवैर रूप समाया। भगत भगवन्त साचे लाध, लहिणा देणा मूल चुकाया। सन्तन सुणाए एका नाद, घर मन्दिर रिहा वजाया। गुरमुखां लडाए आपणा लाड, आप आपणा मेल मिलाया। गुरसिख जगत विकारे विच्चों काढ, साचे मार्ग ल्ए लगाया। धुर दी बाणी देवे दाद, नाम नामा इक्क वरताया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर आपणा वेस वटाया। सतिगुर पूरा हरि भगवाना, एका रंग समांयदा। भगतन देवे ब्रह्म ज्ञाना, एका विद्या आप पढ़ांयदा। सन्तन सुणाए सच तराना, एका राग आप अल्हांयदा। गुरमुखां बठाए नाम बबाणा, आकाश प्रकाश पुरख अबिनाश पार करांयदा। गुरसिखां बख्शे चरन ध्याना, धरत धवल डेरा लांयदा। एथे ओथे बख्शे माणा, माण निमाणयां आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग आपणी रचन रचांयदा। सतिगुर पूरा सगला साथा, अंग संग समाया। भगतन लहिणा देणा चुकाए मस्तक माथा, पूर्ब लेखा वेख वखाया। सन्तन पूरा करे घाटा, एका कंडे साचे तोल तुलाया। गुरमुखां नेड़े करे वाटा, दूर दुराडा पन्ध मुकाया। गुरसिखां मेल मिलाए आत्म सेज साची खाटा, घर मन्दिर सोभा पाया। अमृत जाम प्याए एका बाटा, रस मिट्ठा इक्क वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन लेखा लेख मुकाया। सतिगुर पूरा लेख मुकांयदा, लेखा लिख्त विच ना आईआ। कागद कलम ना हथ्थ रखांयदा, मस रूप ना कोए छाईआ। अंदर बन्द ना किसे करांयदा, हिसाब किताब ना कोए जणाईआ। इक्क इकल्ला; खेल खिलांयदा, ख़ालक वेखे थाउँ थाईंआ। जुग जुग आपणी जोत जगांयदा, निरगुण सरगुण बेपरवाहीआ। हरिजन साचे वेख वखांयदा, आपणा बल आप धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे ल्ए उठाईआ। गुरसिख गुर उठाया, सतिगुर किरपा धार। उज्जल मुख आप कराया, दरुमत मैल उतार। आत्म सुख इक्क उपजाया, अमृत बख्शे ठंडी ठार। कलिजुग कूड़ा रोग मिटाया, सोग रहे ना विच संसार। चरन प्रीती जोग सिखाया, दिवस रैण इक्क प्यार। अजपा जाप आपणा आपे रिहा गाया, जीव जंत ना पायण सार। जिस जन सिर आपणा हथ्थ टिकाया, तिस जन चारे बाणी करन निमस्कार। हरि की बाणी हरि का रूप वटाया, गुर शब्दी शब्द जैकार। गुर का शब्द गुर इच्छया बाहर वखाया, भिच्छया पाए आप निंराकार। औंदा जांदा दिस ना आया, लिख लिख कलम करे विचार। सरगुण बाणी रूप प्रगटाया, चार खाणी होए उधार। चारे खाणी रंग रंगाया, मन मति बुध पैज संवार। मन मति बुध दए समझाया, पद एका एकँकार। तिन्नां लेखा रहिण ना पाया, घर चौथे मेला कन्त भतार। साची सख़ी मिल हरि कन्त सगन मनाया,
❋
❋
सोहया बंक दुआर। एका अल्फ़ी तन शंगार कराया, लक्ख चुरासी चोली गलों उतार। पारब्रह्म अबिनाशी करते हल्फ़ीआ ब्यान आप सुणाया, उच्ची कूक कूक पुकार। जुग जुग भगत तेरा संग निभाया, विछड़ ना जावां विच संसार। तेरा तन मृदंग रखाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे कराए खेल अपार। खेल अपार सतिगुर मीत, गुरदेव आप कराईआ। आदि जुगादी अचरज रीत, प्रीत बिप्रीत रूप वटाईआ। जीव जहानां परखे नीत, हस्त कीट वेख वखाईआ। गुरमुख विरला गोबिन्द गाए गीत, रसना जिह्वा ना कोए हलाईआ। अंदर मेला धाम अनडीठ, हरि हिरदे विच समाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म काया कपड़ करे पतित पुनीत, पतित पावण आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। हरिजन रक्खे ठांडा सीत, अग्नी तत्त ना लगे राईआ। जिस जन सतिगुर पूरा रक्खया चीत, चेतन रूप सर्ब दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन लेखा लेखे पाईआ। हरिजन लेखा लेखे पावणा, कलिजुग तेरी अन्तिम वार, गुरमुखां एका राह वखावणा, चार वरनां दए आधार। ऊँच नीच पार करावणा, राउ रंक दए आधार। एका शब्द दो अक्खर आप पढ़ावणा, चौथे जुग करे ख्वार। ब्रह्म पारब्रह्म मिलावणा, विछोड़ा रहे ना पुरख नार। जिस जन सोहँ रसना गावणा, वेले अन्त ना होए ख्वार। निरगुण घर घर फेरा पावणा, जोती जामा भेख अपार। शब्द बबाणा आपणे कंध उठावणा, संग रक्खे ना कोए कहार। ग़रीब निमाणा गुरसिख आपणी डोली आप बहावणा, सगन मनाए सिरजणहार। प्रेम रसालू तन पहनावणा, नाम बस्त्र करे शंगार। सति कज्जल धार बंधावणा, ब्रह्म नेत्र नीर रोवे ज़ारो ज़ार। प्रेम रंगण इक्क रंगावणा, मैहन्दी दिसे ना विच संसार। साची सख़ी आप अख्वावणा, सीस गुंदे नैण बण निरँकार। आपणे अमृत मुख जुठावणा, जूठी झूठी क़िया दए नवार। साची डोली आप चढ़ावना, सूरज चन्न ना दिसे कोए उज्यार। दो जहाना पैंडा आप मुकावणा, कोटन कोटि जो जन रहे पुकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुखां देवे एका वर, सतिगुर चरन प्रीती साची कार। चरन प्रीत दरस परस गुरदेव, आसा तृष्ना रहे ना राईआ। अन्त काल मिले मेल अलक्ख अभेव, अर्श फर्श होए सहाईआ। जन जननी जग लाए सेव, जुग चार वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुख लेखा आप मुकाईआ। गुरसिख लेखा मुक्कया, लक्ख चुरासी तुटा फंद। कलिजुग वेला अन्तिम ढुक्कया, सृष्ट सबाई नेत्र अन्ध। फुल फलवाड़ी बूटा सुक्कया, नव नव होए खण्ड खण्ड। निरगुण नौं नौं चार रिहा लुकया, अन्तिम मुकाए आपणा पन्ध। गुरमुखां अग्गे आपे झुकया, आपणा गीत गाए आप सुणाए छन्द। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एक इक्क अनेक वखाए परमानंद।
❋
❋