२१ भाद्रों २०१७ बिक्रमी गुरबचन सिँघ दे गृह पिण्ड सदा सिँघ वाला, ज़िला फिरोज़ पुर
सो पुरख निरँजण हरि समरथ, दीन दयाल वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण महिमा अकथ, अवल्लड़ी चाल बेपरवाहीआ। एकँकारा चलाए आपणा रथ, आदि जुगादि सेव कमाईआ। आदि निरँजण हरि प्रगट, नूर उजाला जोत करे रुशनाईआ। श्री भगवान आपणी रक्खे अमोलक वथ, आप आपणे विच टिकाईआ। अबिनाशी करता साचा मार्ग एका दस्स, आप आपणा वेख वखाईआ। पारब्रह्म गाए गाथ, आपणा नाउँ आप उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण आपणे रंग आप समाईआ। निरगुण रंग अवल्लड़ा, दिस किसे ना आंयदा। करे खेल इक्क इकल्लड़ा, अकल कल धारी नाउँ धरांयदा। सच सिँघासण एका मलड़ा, पुरख अबिनाशी आसण लांयदा। नेहचल धाम उच्च अटलड़ा, निरवैर आपणा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धार आप बंधांयदा। निरगुण धार बंधांयदा, पारब्रह्म बेअन्त। जोती जोत डगमगांयदा, खेले खेल श्री भगवन्त। मधु सूदन आप अख्वांयदा, अकाल मूर्त आदि अन्त। दीवा बाती डगमगांयदा, आदि अनादी खेले खेल जुगा जुगन्त। आपणी बणत आप बणांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खलांयदा। निरगुण खेल कर अपारा, जोती जोत जोत रुशनाईआ। सचखण्ड निवासी खोल्ह
❋
❋
दुआरा, सचखण्ड साची सेज सुहाईआ। घर मन्दिर दीपक कर उज्यारा, प्रकाश प्रकाश विच टिकाईआ। सच सिँघासण शाह सिक्दारा, एका हुक्म सुणाईआ। निरगुण अंदर निरगुण बाहरा, निरगुण गुप्त ज़ाहरा रूप वटाईआ। निरगुण शब्द निरगुण जैकारा, निरगुण नाअरा आपणा लाईआ। निरगुण सुन्न अगम्म वसे धूंआँधारा, सुन्न समाध बैठा मुख छुपाईआ। निरगुण निराकार कर अकारा, आप आपणा रूप वटाईआ। निरगुण कँवल निरगुण अमृत धारा, निरगुण फुल फल महिकाईआ। निरगुण ब्रह्म निरगुण पारब्रह्म कर पसारा, निरगुण रूप अनूप दरसाईआ। निरगुण शंकर शाह सवारा, निरगुण वसे हर घट थाँईआ। निरगुण रवि ससि नूर कर उज्यारा, जोत जोत विच टिकाईआ। निरगुण वण्डे वण्ड अगम्म अपारा, आपणी वण्डण आपणे हथ्थ रखाईआ। निरगुण लक्ख चुरासी कर त्यारा, घट घट आपणा रूप दरसाईआ। निरगुण चार खाणी भर भण्डारा, त्रैगुण माया बन्धन पाईआ। निरगुण आत्म ब्रह्म ईश जीव दे सहारा, जगत जगदीश दए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर भेव ना राईआ। खेले खेल अगम्म अपारा, अगम्म अगम्मड़ी कार करांयदा। लक्ख चुरासी हो उज्यारा, घर घर विच जोत जगांयदा। लेखा जाणे सूरज चन्न सितारा, मंडल मंडप आप उपांयदा। लोआं पुरीआं बन्न्हे धारा, ब्रह्मण्डां खण्डां रंग रंगांयदा। रवि ससि मंगण दर भिखारा, निउँ निउँ सीस झुकांयदा। प्रभ अबिनाशी कोटी रूप वरते तेरा वरतारा, कवण धार रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर आप पढ़ांयदा। रवि ससि हरि शब्द जणाए, आपणा भेव खुल्हाईआ। आपणी जोत जोत जगाए, जोती जाता बेपरवाहीआ। कोटन कोटि कोट रूप आप प्रगटाए, घट घट करे रुशनाईआ। सगला साथी बण रघुराय, आदि जुगादी वेख वखाईआ। महांसार्थी खेल खिलाए, दो जहानां वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। रवि ससि तेरी साची कार, हरि साचा आप समझांयदा। अठ्ठे पहर चरनां रक्खां उप्पर भार, नेत्र नैण दिस ना आंयदा। नैण मूंद होए करतार, एका नेत्र तेरे तेज सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। इक्क इकल्ला खेल खलाईआ, हरि ख़ालक बेपरवाह। सचखण्ड दुआरे सोभा पाईआ, पुरीआं लोआं रिहा राह तका। आपणी जोत कर रुशनाईआ, थिर घर कुण्डा देवे लाह। कोटन कोटि किरन धराईआ, गिणती विच ना सके आ। इक्क किरन आपणी वण्ड वण्डाईआ, ब्रह्मण्डां खण्डां विच जाए समा। इक्क इक्क इक्क नाल हिस्सा रिहा कराईआ, रवि ससि देवे झोली पा। पारब्रह्म प्रभ होए सहाईआ, तेरी जोत ना सके कोए खिचा। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग आपणा गेड़ा आप भवाईआ, बैठण देवे ना किसे थाँ। चारों कुंट आपणे चरनां भार दबाईआ, लेखा जाणे थाउँ
❋
❋
थाँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जोती जोत जोत प्रगटाईआ। हरि चरन खेल अपारा, रवि ससि सीस उठांयदा। पुरख अबिनाशी निझर धारा, निरवैर आप वहांयदा। चरन कँवल सच सहारा, किरन किरन आप प्रगटांयदा। पावे सार सर्ब संसारा, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखांयदा। लोकमात दए आधारा, लक्ख चुरासी वक्त सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे दर, आपणा वेला आप सुहांयदा। रवि ससि दे प्रकाश, प्रभ साचे सगन मनाया। ब्रह्मा विष्न शिव होए दासी दास, दिवस रैण सेव कमाया। करे खेल पुरख अबिनाश, पृथ्मी आकाश वण्ड वण्डाया। विष्नूं तेरा सास ग्रास, पारब्रह्म आपणा भण्डारा रिहा वरताया। ब्रह्मे तेरा ब्रह्म प्रकाश, लक्ख चुरासी जीव आत्म ईश जीव रंग रंगाया। शंकर तेरा तृखा स्वास, त्रैगुण माया दए बुझाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप जणाया। त्रैगुण माया लक्ख चुरासी बणत बणा, घट भाण्डे आप समाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव वेखे थाउँ थाँ, थान थनंतर सोभा पाईआ। रवि ससि आप चमका, आपणे चरनां हेठ रखाईआ। आपणा गेड़ा रिहा गिढ़ा, गेड़नहारा दिस ना आईआ। एका रंग रिहा रंगा, दूजा रूप ना कोए दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खलाईआ। सूरज चन्न हरि जोत जगा, एका रंग रंगाया। ब्रह्मा विष्न शिव लक्ख चुरासी बणत बणा, पारब्रह्म अबिनाशी करते अगे बैठे सीस झुकाया। तेरा लेखा कोई जाणे ना, तेरा भेव किसे ना पाया। कवण रूप खेल दए खला, लोकमात होए सहाया। कवण जीव जंत धन्दे देवे ला, कवण मार्ग दए सलाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी वेखे घर, माणस मनुख आप उपजाया। माणस तेरी साची वण्ड, पुरख अबिनाशी आप वण्डाईआ। तिन्न सौ सट्ठ हाडी दित्ती गंढ्ढ, आपणी हथ्थीं गंढ्ढ पवाईआ। बाहर रक्खया मारु डण्ड, सीस जगदीस वेख वखाईआ। चार रलाए जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज खेल खलाईआ। तिन्न सौ पैंठ जीव इंड पिण्ड ब्रह्मण्ड, काया गढ़्ह आप सुहाईआ। अंदर सुत्ता दे कर कंड, आपणा रवि आपणा ससि आपणा तेज विच छुपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मे विष्न शिव समझाईआ। ब्रह्मे विष्न शिव हरि समझांयदा, माणस मानुख वेख विचार। रवि ससि वण्ड वण्डांयदा, तिन्न छे पंज दए आधार। आपणी खेल आप खलांयदा, चार वरन चार जुग चार बाणी कर प्यार। बारां रासी वेख वखांयदा, निरगुण निरगुण खेल न्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, भेव अभेदा आप जणांयदा। बारां रासी खेल अपारा, हरि साचा सच समझांयदा। एका गुण ढाई घर, चन्द उप्पर सूरज धर, जोती जोत जगांयदा । बेअन्त बेपरवाह उप्पर खड़, आप आपणा वेख वखांयदा।
❋
❋
बारां ढइया तीस दर, जगदीस खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर सुहञ्जणा आप सुहांयदा। बारां तीस वण्ड वण्डा, ब्रह्मे विष्न शिव समझांयदा। बारां तीस लेख लिखा, गुण निधान गुण पांयदा। तिन्न सौ सट्ठ जोड़ जुड़ा, आपणा कट्ठ आप करांयदा। एका एक ल्ए उपजा, सो पुरख निरँजण नाउँ धरांयदा। एका चौका नाल रला, चारे मुख ब्रह्मे सालांहयदा। पंचम मुख ताज बणा, सीस जगदीश आप टिकांयदा। तिन्न सौ पैंठ आपणे रंग रंगा, तिन्न पंच छे संग वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। आपणा पर्दा लाहवणहारा, भेव अभेदा दए खुल्हाईआ। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश कर उज्यारा, मन मति बुध विच टिकाईआ। अठ्ठां तत्तां खेल न्यारा, अठ्ठे पहर करे रुशनाईआ। अठ्ठ पहर वण्ड संसारा, निरगुण सरगुण धार चलाईआ। दोहां विचोला बेपरवाह हरि मीत मुरारा, लेखा लिख ना सके कोए राईआ। अद्धविचकारे रक्खे आपणी धारा, शाह सवार फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा साचा हरि, दरगाह साची सोभा पाईआ। आठ पहर वण्डण वण्ड, दोए दोए रूप प्रगटाया। खेले खेल विच ब्रह्मण्ड, वरभण्डी खोज खुजाया। एका हिस्सा जेरज अंड, दूजा उत्भुज सेत्ज नाल रलाया। अद्धविचकारे सुत्ता दे कर कंड, पुरख अबिनाशी बेपरवाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर घर साचा आप वसाया। त्रैगुण धार हरि निरँकार, एका पहर समाईआ। एका पहर कर विचार, अठ्ठ तत्त करे कुड़माईआ। अठ्ठां तत्तां पावे सार, नौं दर लेखा सहिज सुभाईआ। नौं दर लेखा जाणे जानणहार, सति पुरख निरँजण वड वड्याईआ। नौं अठ्ठ सत्त कर विचार, चवी धार आप बंधाईआ। चवीआं विच्चों होए बाहर, चौपट सार आपणी खेल खलाईआ। एका ढईया मारे मार, आपणी चाल आप बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घड़ी पल आप हो जाईआ। आपणी वण्ड वण्ड करतार, दर घर साचे सच कराईआ। ब्रह्मे विष्न शिव दए आधार, एका मति तत्त समझाईआ। रवि ससि होया उज्यार, सेवक सेवा सच कमाईआ। जुगा जुगन्तर खेल न्यार, दिवस रैण वण्ड वण्डाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका वस्त झोली पाईआ। कवण रूप होए रैण, कवण रूप दिवस सुहाया। कवण रूप नाता बणे साक सज्जण सैण, कवण रूप मात पित भैण भाया। कवण रूप लेखा चुकाए लहिणा देण, कवण रूप नेत्र नैण दरस कराया। कवण रूप वखाए साचा गहिण, कवण बस्त्र हथ्थ उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा अंक दए समझाया। पारब्रह्म समझाए, त्रैगुण अतीता भिन्न। आपणी खेल आप खिलाए, दिवस रैण वण्ड वण्डाए, दिस ना आए कोए चिन्न। जुगा जुगन्तर सेवा लाए, आपणा
❋
❋
पन्ध ना सके कोई गिण। हुक्मी हुक्म आप फिराय, आपे वेखे छिन्न छिन्न। साची वस्त पहलां झोली पाए, भिनड़ी रैण प्यारी भिन्न। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्मे विष्न शिव दित्ता एका वर, आप आपणी वस्त चिन्न। भिनड़ी रैण मिली दात, ब्रह्मा विष्न शिव ख़ुशी मनांयदा। पुरख अबिनाशी कमलापत, साची वण्ड हथ्थ फड़ांयदा। लक्ख चुरासी तन मन नाता तुटे रात, आलस निन्दरा विच भरांयदा। रसना जिह्वा ना गाए कोई गाथ, सगला साथ ना कोए रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण नाउँ धरांयदा। भिनड़ी रैण आई मात, लक्ख चुरासी वेख वखाईआ। धुर दरगाही एका दात, जीव जंत सर्ब वरताईआ। आपणे नाल जुड़ाया नात, नाता जुड़या विछड़ ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिनड़ी रैण दए वड्याईआ। भिनड़ी रैण पहली वार, आपणा रूप प्रगटाया। आपणे मुख घूँगट ल्ए उतार, सूरज चन्न मुख छुपाया। धरत धवल दए सहार, आपणा पल्लू आप उठाया। लक्ख चुरासी चारों कुंट वेखे वारो वार, आपणा गेड़ा आप दवाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा बह समझाया। भिनड़ी रैण पैंडा गया मुक्क, रवि ससि करे चढ़ाईआ। पुरख अबिनाशी वेखे लुक लुक, थिर घर बैठा बेपरवाहीआ। आदि जुगादि सीस जगदीस सभ दा रिहा झुक, नेत्र नैण ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रीती आप चलाईआ। साची रीत चलांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। दिवस रैण वण्ड वण्डांयदा, घड़ी पल कर त्यार। मास बरस खेल खिलांयदा, आठ पहर एका धार। जगत चौकड़ी पार करांयदा, लेखा जाणे आप निरँकार। ब्रह्मे विष्न शिव समझांयदा, लोकमात चले कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल अपर अपार। ब्रह्मे विष्न शिव कर अरदास, दर साचे सीस झुकाया। कवण जुग तेरी मुक्के रास, कवण लीला वेख वखाया। कवण रूप होए प्रकाश, नूरो नूर कर रुशनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण वेला पन्ध मुकाया। कवण वेले मुके पन्ध, दिवस रैण रहिण ना पाईआ। कवण वेला मुख छुपाए सूरज चन्द, कवण वेला अन्ध अन्धेरा दए दुहाईआ। कवण वेला होए बख्शंद, लोकमात बख्शश झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, अन्त आपणा भेव खुल्हाईआ। भेव खुल्हाए हरि भगवन्त, शब्दी शब्द जणाया । करे खेल प्रभ बेअन्त, बेअन्त प्रभ दी माया। नौं नौं चार चौकड़ी खेले खेल हरि हरि कन्त, दिवस रैण दाई दया सेव कमाया। लक्ख चुरासी गोद बहाए नाल रलाए गुर पीर अवतार साध सन्त, सभ दा लेखा आप लिखाया। जुग जुग महिमा जाणे जणाऐ हरि अगणत, लेखा लिख ना सके कोई राया। कलिजुग वेला आए अन्त, नौं सौ चुरानवें
❋
❋
चौकड़ी जुग गेड़ा पन्ध मुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव रिहा खुलाया। कलिजुग वेला अन्तिम आउणा, निरगुण नरायण आप समझांयदा। निहकलंकी जामा पाउणा, त्तत्व तत्त ना कोए वखांयदा। आत्म परमात्म वेख वखाउणा, ईश जीव खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेला आप सुहांयदा। आपणा वेला आप सुहावणा, भुल्ल रहे ना राईआ। जोती जामा भेख वटावणा, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। लक्ख चुरासी फोल फुलावणा, घर घर फेरा पाईआ। भगत भगवन्त आप उठावणा, आपणा लेखा दए समझाईआ। दूई द्वैती पर्दा लाहवणा, अन्ध अन्धेर दए गंवाईआ। जोत प्रकाश इक्क करावणा, नूरो नूर नूर समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, वेले अन्त बेपरवाहीआ। वेला अन्त सुहावणा, पारब्रह्म हरि करतार। निहकलंकी जामा पावणा, निरगुण निरवैर अगम्म अपार। भिन्नड़ी रैण आप सुहावणा, करे खेल विच संसार। गुरमुख विरले आप उठावणा, मेल मिलाए धुर दरबार। जीव जंत गूढ़ी नींद सवावणा, त्रैगुण माया पर्दा डाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे पावे आपणी सार। भिन्नी रैनड़ीए हरि पाए सार, कलिजुग वेला दए दुहाईआ। गुरसिखां नाल कर सच प्यार, तेरा कन्त ख़ुशी मनाईआ । बणया विचोला धुर दरबार, साचा ढोला रिहा गाईआ। पर्दा ओहला चुक्के अन्तिम वार, तेरे नेत्र नैण वेख वखाईआ। कलिजुग कूड़ा घूँगट दए उतार, मस्तक रहे ना टिक्का छाहीआ। जागरत जोत होए उज्यार, जगत जगदीस दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, भिनड़ी रैण दए वड्याईआ। भिनड़ी रैण चढ़आ चा, उठ उठ ख़ुशी मनाईआ। सतिगुर पूरा मिल्या इक्क मलाह, बेड़ा बन्न्हे देवे लाईआ। गुरसिख मिलाए जिउँ भैण भ्रा, विछड़ कदे ना जाईआ। बांहो फड़ फड़ ल्ए उठा, सोया कोए रहिण ना पाईआ। घर घर दर दर जा जा देवे दरस दिखा, नेत्र नैण ना कोए तरसाईआ। आपदा पर्दा आपे देवे लाह, पारब्रह्म ब्रह्म वेखे थाउँ थाँईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिनड़ी रैण दए वड्याईआ। भिनड़ी रैनड़ीए उठ जाग, सतिगुर पूरा आप जगांयदा। वेला आया अन्त सुहाग, गीत सुहागी हरि हरि गांयदा। गुरसिखां दी फड़ वाग, साची मीढी तेरे हथ्थों गुंदांयदा। हँस बणाए आपणी हथ्थी काग, सोहँ हँसा मोती चोग चुगांयदा। तेरे मन्दिर जगया इक्क चिराग, लोकमात ना कोए बुझांयदा। दुरमति धोवे पिछला दाग, स्वच्छ सरूप आपणी दया कमांयदा। गुरसिखां देवे इक्क वैराग, जगत वैरागी आप हो जांयदा। त्रैगुण माया बुझे आग, तेरी सीतल धारा आप बरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण देवे वर, वर दाता आप हो जांयदा। भिनड़ी रैण मिल्या वर, गुरसिख मेला सहिज
❋
❋
सुभाईआ। कलिजुग अन्तिम चुक्या डर, भय कोए दिस ना आईआ। नर निरँकारा वसया घर, सुहञ्जणी सेज ना कोए वखाईआ। गुरसिखां नाल बंधाया लड़, आपणी हथ्थीं गंढ्ढ पवाईआ। लक्ख चुरासी माया ममता अग्नी रही सड़, चारों कुंट भट्ठ तपाईआ। भिनड़ी रैण कहे हरि हरि, हरि जू मिल्या सहिज सुभाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रैण भिनड़ी आप समझाईआ। भिनड़ी रैण हरि समझांयदा, गुर सतिगुर वड मेहरवान। आदि तेरा रूप प्रगटांयदा, अन्तिम आपे वेखे आण, आदि लक्ख चुरासी तेरी झोली पांयदा, अन्तिम मिटे जगत निशान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान।
२२ भाद्रों २०१७ बिक्रमी गुरदयाल सिँघ दे गृह पिण्ड सदा सिँघ वाला ज़िला फिरोज़ पुर
मनमति दुरमति दाग, गुर सतिगुर आप धवाईआ। अनद बिनोदी उपजाए आपणा राग, दिवस रैण एका इक्क बुझाईआ। हँसां हँस मिल्या काग, एका साची चोग चुगाईआ। जगत तृष्ना बुझे आग, अग्नी तत्त रहे ना राईआ। हरि सरनाई चरन कँवल लाग, सरन चरन इक्क तकाईआ। जगत विछुन्नी गई जाग, सुरत निरत वज्जी वधाईआ। पुरख अकाल वर पाया वड भाग, भगती भगवन लेखे लाईआ। गृह मन्दिर जगे चिराग, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत विछोड़ा दए कटाईआ। जग विछोड़ा कट्टया, हरि सतिगुर सज्जण मीत। गुरमुख विरले लाहा खट्टया, चरन कँवल सच प्रीत। हरि सतिगुर धाम वखाए इक्क अनडिठया, अगम्म अथाह ऊँचो ऊँच। गुरमुख साची सिक्खी सिख्या, तन मन होया सूचो सूच। सतिगुर धुर दरगाही लेखा लिख्या, लेखा लिखणहार भगवान। गुरमुख विरले मंगी भिख्या, हरि जी देवे जीअ दान। सतिगुर पूरा साजण मीतड़ा, गहर गम्भीर समाए। गुरमुख विरले रंगया काया चीथड़ा, जो जन सरनाई आए। सतिगुर पूरा साहिब सुल्तान, सज्जण पातशाह। गुरमुखां देवे नाम दान, जुगा जुगन्तर बण मलाह। सतिगुर पूरा पाया, मिटया हउमे रोग। गुर सतिगुर दया कमाया, मेल मिलाया धुर संजोग। जगत विछोड़ा रहिण ना पाया, वज्जे वधाई तीनां लोक। जै जैकारा आप कराया, ब्रह्मा विष्न शिव गायण नाम सलोक। सचखण्ड दुआर आप खुलाया, बख्शश कीती चरन ओट। वेले अन्तिम अन्त कन्त भगवन्त सन्त ल्ए मिलाया, आप मिलाए आपणी गोत। वरन बरन विच ना आया, रूप अनूप प्रगटाए कोटी कोटि। हरिजन वेखे थाउँ थांया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लहिणा देण चुकाए लाड़ी मौत। गुरसिख गुर गुर पेख्या, गुर नेत्र खोल्ह ज्ञान। गुर सतिगुर लिखणहारा लेखया,
❋
❋
लेखा जाणे दो जहान। जुगा जुगन्तर धारे भेख्या, सन्त सुहेले वेखे आण। शाहो भूप नर नरेश्या, करे खेल श्री भगवान। मुछ दाढ़ी ना दिसे केसया, रूप रंग ना विच जहान। हरिजन हरिभगत हरी हरि नरायण विरले लोकमात पेख्या, जिस जन कर किरपा दरसन देवे आण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि ब्रह्म ब्रह्मादि भगत भगवन्त साध सन्त लक्ख चुरासी विच्चों लाध, नाम दाद एका वस्त झोली पाईआ।
२२ भाद्रों २०१७ बिक्रमी सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड मनावां ज़िला फिरोज़पुर
सतिगुर पूरा शाहो भूप, बेअन्त बेपरवाहया। सतिगुर पूरा अनरंग रूप, रूप रेख रंग ना कोए जणाया। सतिगुर पूरा सति सरूप, सति सतिवादी भेव ना राया। सतिगुर पूरा वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा आपणा खेल खलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर आपणा नाउँ धराया। सतिगुर पूरा साहिब सुल्तान, साचे तख्त बिराजया। सतिगुर पूरा वड मेहरवान, आदि जुगादि रचे आपणा काजया। सतिगुर पूरा वड दानी दान, जुगा जुगन्तर चलाए सच जहाजया। सतिगुर पूरा देवणहारा धुर फ़रमाण, सचखण्ड निवासी आपे रचे आपणा काजया। सतिगुर पूरा श्री भगवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे रक्खे आपणी लाजया। सतिगुर पूरा सो पुरख निरँजण, एका रंग समांयदा। सतिगुर पूरा दीना नाथ दर्द दु:ख भय भंजन, दर घर साचे सोभा पांयदा। सतिगुर पूरा दो जहाना साचा सज्जण, सगला संग निभांयदा। सतिगुर पूरा पर्दे होए कज्जण, नाम दुशाला हथ्थ उठांयदा। सतिगुर पूरा राज राजन, शाह सुल्तान आप अख्वांयदा। सतिगुर पूरा साचे अश्व चढ़े ताजन, आदि जुगादि आप दौड़ांयदा। सतिगुर पूरा शब्द अगम्मी मारे वाजन, अगम्म अगम्मड़ा बोल अल्हांयदा। सतिगुर पूरा ग़रीब निवाज़न, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा बल धरांयदा। सतिगुर पूरा हरि पुरख निरँजण एक, सच महल्ला सोभा पांयदा। सतिगुर पूरा बख्शी साची टेक, सृष्ट सबाई इष्ट इक्क वखांयदा। सतिगुर पूरा आदि जुगादि लिखणहारा लेख, लिख्या लेख ना कोए मिटांयदा। सतिुगर पूरा थिर घर बैठा रिहा वेख, नेत्र नैण ना कोए उपांयदा। सतिगुर पूरा मुच्छ दाढ़ी ना दिसे केस, मूंड मुंडाए ना रूप वटांयदा। सतिगुर पूरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा नाउँ धरांयदा। सतिगुर पूरा एकँकार, अकल कला अख्वांयदा। सतिगुर पूरा खेल अपार, खेलणहारा दिस ना आंयदा। सतिगुर पूरा वसे धाम न्यार, उच्च महल्ल अटल आप सुहांयदा। सतिगुर पूरा सचखण्ड दुआरे हो त्यार, सच सिँघासण आसण लांयदा। सतिगुर पूरा
❋
❋
जूनी रहित मरे ना जम्मे विच संसार, पुरख अकाल आपणा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा खेल आपे वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा निरँजण आदि, आदि पुरख वड्डी वड्याईआ। सतिगुर पूरा खेले खेल जुगादि, जुग करता नाउँ धराईआ। सतिगुर पूरा रहे सदा विस्माद, बिस्मिल आपणा रूप वटाईआ। सतिगुर पूरा शब्द वजाए साचा नाद, तुरीआ धार आप चलाईआ। सतिगुर पूरा बोल सुणाए बोध अगाध, लिखण पढ़ण विच ना आईआ। सतिगुर पूरा आप लडाए आपणा लाड, आप आपणा मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा इक्क अख्वाईआ। सतिगुर पूरा अबिनाशी पुरख, जन्म मरन विच ना आंयदा। सतिगुर पूरा पंज तत्त ना दिसे सूरत, मन मति बुध ना कोए उपांयदा। सतिगुर पूरा नाता रक्खे ना कूड़ो कूड़त, बन्धन बंध ना कोए बंधांयदा। सतिगुर पूरा एका नूर नुराना नूरत, जोती जोत डगमगांयदा । सतिगुर पूरा आप आपणी आसा मनसा पूरत, आप आपणा वेस धरांयदा। सतिगुर पूरा वसणहारा नेड़े दूरत, दो जहाना खेल खिलांयदा। सतिगुर पूरा नाद वजाए एका तूरत, धुन धुन विच समांयदा। सतिगुर पूरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बल आप रखांयदा। सतिगुर पूरा श्री भगवान, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सतिगुर पूरा हथ्थ रखाए सच निशान, दरगाह साची आप झुलाईआ। सतिगुर पूरा वड राज राजान, तख्त निवासी बेपरवाहीआ। सतिगुर पूरा देवणहारा धुर फ़रमाण, जुग जुग आपणा हुक्म चलाईआ। सतिगुर पूरा साचा कान्ह, लक्ख चुरासी सख़ीआं नाच नचाईआ। सतिगुर पूरा एका बख्शे अनेक ज्ञान, एका मन्त्र नाम पढ़ाईआ। सतिगुर पूरा घट घट होए जाणी जाण, अभुल्ल अभुल्ल वड वड्याईआ। सतिगुर पूरा सद मेहरवान, महिबान आपणा नाउँ उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका घर रिहा सुहाईआ। सतिगुर पूरा पारब्रह्म, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। आदि जुगादि ना पए जम्म, जन्म मरन ना कोए रखांयदा। पवण सुआस ना कोए दम, रसना जिह्वा ना कोए हिलांयदा। हरख सोग ना ख़ुशी ग़म, चिंता चिखा ना कोए बणांयदा। सतिगुर पूरा आपे करे आपणा कम्म, आपणी खेल खिलांयदा। सतिगुर पूरा जुगा जुगन्तर बेड़ा बन्न्ह, लोआं पुरीआं वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा जोत जगाए बिन छप्पर छन्न, महल्ल अटल ना कोए वसांयदा। सतिगुर पूरा आपणे दीपक आपे बल, प्रकाश प्रकाश विच टिकांयदा। सतिगुर पूरा वसणहारा जल थल, जल थल महीअल आपणा भेव खुल्हांयदा। सतिगुर पूरा करे खेल घड़ी घड़ी पल पल, दिवस रैण बरस मास आपणी धार बंधांयदा। सतिगुर पूरा सच संदेश रिहा घल्ल, एका अक्खर नाम पढ़ांयदा। सतिगुर पूरा सच सिँघासण बैठा मल्ल, निरगुण आपणा कर्म कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर घर
❋
❋
साचा आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण सतिगुर पूरा, हरि पुरख निरँजण दए सलाहीआ। एकँकारा सतिगुर पूरा, आदि निरँजण दए वड्याईआ। अबिनाशी करता सतिगुर पूरा, श्री भगवान बेपरवाहीआ। पारब्रह्म प्रभ सतिगुर पूरा, इक्क इकल्ला खेल खिलाईआ। निरगुण निरवैर सतिगुर पूरा, मूर्त अकाल वड्डी वड्याईआ। अजूनी रहित सतिगुर पूरा, ना मरे ना जाईआ। शब्द अनाद सतिगुर पूरा, सचखण्ड दुआरे वज्जे वधाईआ। धुर फ़रमाणा सतिगुर पूरा, हुक्मी हुक्म सर्ब फिराईआ। हुक्मी हुक्म वरते वरताए सतिगुर पूरा, ब्रह्मण्ड खण्ड रचन रचाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड रचाए सतिगुर पूरा, लोआं पुरीआं आप प्रगटाईआ। लोआं पुरीआं आप प्रगटाए सतिगुर पूरा, विष्न ब्रह्मा शिव ल्ए उपजाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव आपणी गोद बहाए सतिगुर पूरा, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। निष्अक्खर रूप सतिगुर पूरा, लेखा लिख ना सके कोई राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा आपणी रचन आप रचाईआ। आदि निरँजण सतिगुर पूरा, हरि पुरख निरँजण खेल खिलांयदा। एकँकारा जोत निरँजण अबिनाशी करता हाज़र हज़ूरा, श्री भगवान वेख वखांयदा। पारब्रह्म वसणहारा नेड़े दूरा, ब्रह्म आपणा रूप प्रगटांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव दिसे हाज़र हज़ूरा, दर घर साचे सोभा पांयदा। जोत उजाला जोती नूरा, जोती जोत डगमगांयदा। सर्बकल आपे भरपूरा, समरथ पुरख नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेस आप वटांयदा। सतिगुर पूरा साहिब मेहरवान, एकँकार वडी वड्याईआ। खेले खेल श्री भगवान, दरगाह साची भेव ना राईआ। सचखण्ड दुआरा खोल्ह दुकान, थिर घर आपणी सेज सुहाईआ। साचे तख्त बैठ सुल्तान, सीस ताज अगम्म टिकाईआ। एका देवे धुर फ़रमाण, शब्दी शब्द सुणाईआ। ब्रह्मण्डां खण्डां लोआं पुरीआं ब्रह्मा विष्न शिव इक्क ज्ञान, एका करे पढ़ाईआ। सतिगुर पूरा हो मेहरवान, साची भिच्छया झोली पाईआ। शब्दी मेला दो जहान, दो दो धार वखाईआ। निरगुण सरगुण होए प्रधान, निरवैर आपणी कल धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा साचा घर, दर घर साचा आप सुहाईआ। शब्द सुणया हरि फ़रमाण, निरगुण सरगुण रूप प्रगटांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव लगाया कान, धुर फ़रमाणा हरि जणांयदा। करे खेल श्री भगवान, अगम्म अगम्मड़ी कार करांयदा। लक्ख चुरासी करे प्रधान, त्रैगुण माया मति मन बुध पंज तत्त निशान, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। घर मन्दिर घर इक्क मकान, घर घर विच आप सुहांयदा। उप्पर बैठा शाह सुल्तान, आप आपणा आसण लांयदा। पारब्रह्म प्रभ देवे दान, आपणी वण्ड अन्त वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिगुर आपणा नाउँ धरांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव पड़दा खोल्ह, पुरख अबिनाशी भेव जणांयदा। नाद अनादी एका बोल, अगम्म अगम्मड़ा आप सुणांयदा। सचखण्ड
❋
❋
निवासी सच दुआरे करे कौल, दे मति आप समझांयदा। करे खेल उप्पर धौल, धरनी धरत धवल सुहांयदा। लक्ख चुरासी जाए मौल, ब्रह्मा बूटा मात लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा सतिगुर, साची सिख्या आप समझांयदा। सतिगुर पूरा हरि भगवान, ब्रह्मा विष्न शिव पढ़ाईआ। सतिगुर पूरा नौजवान, ना मरे ना जाईआ। दरगाह साची करे इक्क बिसराम, सच सुहञ्जणी सेज हंढाईआ। नौं नौं चार वेखे आपणा काम, नेहकर्मी खेल खलाईआ। त्रै त्रै बणाए नगर ग्राम, जगत खेड़ा दए वसाईआ। वरभण्डी बोले इक्क कलाम, जुग जुग आपणा नाउँ प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। एका अक्खर हरि हरि पढ़, त्रै त्रै सीस झुकाया। कवण दुआरे सतिगुर साचा आदि जुगादि रहे खड़, कवण दुआर जगत सुहाया। कवण पौड़े जाए चढ़, कवण मंडल डेरा लाया। कवण रूप दरस दिखाए अगे खड़, जोती जोत डगमगाया। कवण सो वेला किरपा देवे कर, कर किरपा होए सहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हउँ सेवक ढह पए सरनाया। विष्न ब्रह्मा शिव ढह ढह सरनाई, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। सतिगुर पूरे तेरी झल्ली ना जाए जुदाई, तेरा विछोड़ा सहि ना सके राईआ। कवण वेला कवण वक्त ब्रह्म पारब्रह्म होए कुड़माई, ब्रह्म लेखा झोली पाईआ। कवण दर विष्नूं वज्जे वधाई, विश्व आपणा मंगल गाईआ। कवण घर शंकर मंगे चाँईं चाँईं, भिखक भिच्छया इक्क वखाईआ। कवण वेला सतिगुर पूरा पकड़े बांही, आप आपणे गले लगाईआ। कवण वेला सतिगुर पूरा देवे ठंडीआं छाईं, बिरहों अग्ग रहे ना राईआ। कवण वेला एका नज़र आए पिता माई, पिता पूत एका रंग समाईआ। कवण वेला नौं नौं चार घाल पाए थाईं, जुग चौकड़ी पन्ध मुकाईआ। कवण वेला कर सच नयाईं, जुग जुग आपणा भेव खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सतिगुर कवण रूप प्रगटाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आप सुहाया, एका तत्त वखांयदा। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग गेड़ा रिहा दवाया, ब्रह्मा विष्न शिव सेवा लांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखाया, सूरज चन्न हुक्मे आप फिरांयदा। लक्ख चुरासी जोत आप उपाया, अजूनी रहित जोत जगांयदा। चार चार वक्ख कराया, चारे मुख सलांहयदा। चारे बाणी आप पढ़ाया, चारे खाणी रंग रंगांयदा। चार वरनां ल्ए समझाया, चार जुग रूप प्रगटांयदा। नौं नौं चार वेस धराया, गुर पीर अवतार साध सन्त जोत जगांयदा। भगत भगवन्त मार्ग लाया, आपणा पन्ध आप वखांयदा। शब्द अनादि इक्क धराया, जुग जुग नाद वजांयदा। करे खेल बेपरवाहया, वेद कतेब भेव ना पांयदा। चारे वेद पुराण अठारां मुख शर्माया, हरि का रूप दिस ना आंयदा। अठारां अध्याए गीता ज्ञान इक्क दृढ़्हाया, मूर्ख मूढ़े धन्दे लांयदा। अञ्जील
❋
❋
कुराना कलमा आप पढ़ाया, नबी रसूलां आयत शरीयत आप सुणांयदा। नाम सति आप उपजाया, वाह वाह गुरू फ़तह बोल सुणांयदा। निरगुण सरगुण ल्ए उठाया, जुग जुग आपणी धार चलांयदा। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग गेड़ा दए चुकाया, वेला आपणे हथ्थ रखांयदा। कलिजुग अन्तिम खेल करे बेपरवाहया, बेपरवाह भेव ना आंयदा। राह तक्कण दिवस रैण दाई दाया, पूत सपूता कवण जांयदा। जोती जोत आप अख्वाया, पारब्रह्म ब्रह्म नाता आप जुड़ांयदा। पुरख बिधाता निरगुण निरवैर नूरो नूर डरमगाया, नूर नुराना खेल खिलांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव तेरा पन्ध दए मुकाया, आपणा पन्ध पान्धी आप वखांयदा। त्रैगुण डोरी तन्द दए तुड़ाया, कच्ची तन्द दिस ना आंयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा आपणा रंग दए चढ़ाया, रंग रंगीला इक्क वखांयदा। लोकमात वेखे खेल थाउँ थांया, नौं सत्त फेरा आपे पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हांयदा। नौं नौं चार गुर पीर ल्ए अवतार, सतिगुर ओट इक्क रखाईआ। सतिगुर पूरा एकँकार, एका वसे धाम न्यार, सचखण्ड बैठा सेज हंढाईआ। चारे जुग बणे भिखार, दर मंगण वारो वार, देवणहारा इक्क अख्वाईआ। करे खेल अपर अपार, शब्द अनादि सच्ची धुन्कार, गुर सतिगुर आप सुणाईआ। सरगुण होए वरते विच संसार, निरगुण रूप ना कोए जणाईआ। जो आया कूके करे पुकार, पुरख अकाल ओट रखाईआ। सृष्ट सबाई करे पुकार, बिन हरि अवर ना कोए सहाईआ। जुग जुग मारनहारा मारे मार, गुर पीर देण गवाहीआ। कलिजुग अन्तिम करे ख्वार, नौं नौं चार पन्ध मुकाईआ। ब्रह्मे विष्न शिव रहिणा ख़बरदार, तेरी निन्दरा दए गंवाईआ। विष्नूं करे दर भिखार, ब्रह्मे ब्रह्म नेत्र इक्क खुल्हाईआ। शंकर चरन धूढ़ बख्शे खार, ख़ाकी ख़ाक मस्तक टिक्का इक्क रमाईआ। निरगुण निरवैर प्रगटे लोकमात लै अवतार, निहकलंका आपणा नाउँ धराईआ। सतिगुर रूप प्रगट होए विच संसार, गुरू गुर ना वण्ड वण्डाईआ। आपणे हुक्म वरते वरतार, दूजे दर ना मंगण जाईआ। साचा घर करे त्यार, आपणी सेव आप कमाईआ। सम्बल वेखे विगसे पावे सार, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा इक्क अख्वाईआ। सतिगुर सच्चा दीन दयाला, दया निध अख्वांयदा। सचखण्ड सुहाए सच्ची धर्मसाल, जिस दर आपणा चरन टिकांयदा। आदि जुगादी ब्रह्म पाए पारब्रह्म साची माला, अजपा जाप करांयदा। चरनां हेठ दबाए काल महांकाला, आप आपणा बन्धन पांयदा। कलिजुग अन्तिम तोड़े झूठ जंजाला, कूड़ कुड़यारा रहिण ना पांयदा। ब्रह्मे विष्न शिव तेरा बणे दलाला, पुरीआं लोआं वेख वखांयदा। हरिभगत हरिसन्त गुरमुख गुरसिख जुग जुग घाल जो रहे घाला, वेले अन्त मेल मिलांयदा। निरगुण सरगुण दस्से राह सुख़ाला, चरन प्रीती जोड़ जुड़ांयदा। अमृत आत्म वखाए साचा ताला, सर सरोवर इक्क नुहांयदा।
❋
❋
घर प्रकाश कराए कोटन भाना, अन्ध अन्धेर मिटांयदा। शब्द अगम्मी मारे बाणा, पंचम मोह चुकांयदा। इक्क वखाए सच निशाना, सति सतिवादी आप झुलांयदा। अनहद अनाहद गाए गाणा, छत्ती राग भेव ना आंयदा। गुरमुख नाम मस्ती रहे मस्ताना, मस्तक लहिणा झोली पांयदा। सति सतिवादी बन्न्हे्ह गाना, दरगाह साची सगन मनांयदा। प्रगट होए जोद्धा सूर बली बलवाना, सतिगुर पूरा एका नाउँ धरांयदा। पावे सार दो जहाना, लक्ख चुरासी वेख वखांयदा। गुरमुख आवण जाण चुकाए काना, राए धर्म डन्न ना कोई लगांयदा। ब्रह्मे विष्न शिव तेरी वेखे अस्थाना, थान थनंतर आप सुहांयदा। गुरमुख साचे करे प्रधाना, ब्रह्मा शिव आपणी जोत मिलांयदा। करोड़ तेतीसा मेट निशाना, सुरपति डेरा आपे ढांयदा। देवे माण बाल निधाना, निर्धन साचे तख्त सुहांयदा। विष्नूं शिव तेरा पूरा करे कौल श्री भगवाना, कीता कौल भुल्ल ना जांयदा। ब्रह्मे तेरा पारब्रह्म टिकाना, ब्रह्म पारब्रह्म समांयदा। सतिगुर पूरा एका एक एकँकारा खेले खेल दो जहाना, दो जहाना वाली आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा सबाई सृष्ट इक्क इष्ट जणांयदा। आपणा इष्ट इष्ट देव गुर, नमो वास्तक आप समाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर निरगुण सरगुण बणाए बणतर, शब्द चलाए आपणा मन्त्र, रूप रंग रेख ना कोए वखाईआ।