पुस्तकालयभाग ९

२४ भाद्रों २०१७ बिक्रमी सोहण सिँघ दे गृह पिण्ड मुंडी जुम्माल ज़िला फिरोज़ पुर

सो पुरख निरँजण अगम्म अपारा, अगम्म अगम्मड़ी कार करांयदा। हरि पुरख निरँजण खेल न्यारा, निरगुण निरवैर आप करांयदा। एकँकारा वसे धाम न्यारा, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। आदि निरँजण जोत उज्यारा, नूर नुराना डगमगांयदा।

❋

❋

अबिनाशी करता शाह सुल्तान सच्चा सिक्दारा, साचे तख्त आसण लांयदा। श्री भगवान दर दरबान बणे चोबदारा, दरगाह साची सेव कमांयदा। पारब्रह्म आप आपणी चरन करे निमस्कारा, निउँ निउँ आपणा सीस झुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला वसे सच महल्ला, धाम अवल्लड़ा आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण सर्ब गुणवन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। हरि पुरख निरँजण बेअन्त बेअन्त, बेअन्त निरगुण दाता बेपरवाहीआ। एकँकारा खेले खेल जुगा जुगन्त, जुग करता नाउँ धराईआ। आदि निरँजण दरगाह साची धाम सुहंत, दीपक जोती जोत कर रुशनाईआ। अबिनाशी करता बणे साचा कन्त, श्री भगवान सेज हंढाईआ। पारब्रह्म आपे जाणे आपणा आदि अन्त, दूसर हथ्थ ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल खलाईआ। सो पुरख निरँजण इक्क इकल्ला, एका रंग समांयदा। हरि पुरख निरँजण उच्च अटला, नेहचल धाम डेरा लांयदा। एकँकारा वसणहारा जलां थलां, घट घट आपणा खेल खिलांयदा। आदि निरँजण आपणे दीपक आपे बला, जोत निरँजण डगमगांयदा। अबिनाशी करता आप फड़ाए आपणा पल्ला, सगला संग आप निभांयदा। श्री भगवान अछल अछला, वल छल आपणा खेल खिलांयदा। पारब्रह्म सच सिँघासण एका मल्ला, सेज सुहञ्जणी सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण जोत जोत उजाला, करे खेल पुरख अकाला, अकल कल आपणी खेल खिलांयदा। सो पुरख निरँजण अकल कल धार, आपणा लेखा आप जणाईआ। हरि पुरख निरँजण हो उज्यार, करे खेल बेपरवाहीआ। एकँकारा सुहाए सच सच्चा दरबार, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। आदि निरँजण हो उज्यार, थिर घर साचे करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता खोल्ह किवाड़, स्वच्छ सरूप अनूप प्रगटाईआ। श्री भगवान करे प्यार, आप आपणा मेल मिलाईआ। पारब्रह्म प्रभ पावे सार, धुर संजोगी आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर सुहञ्जणा इक्क सुहाईआ। सो पुरख निरँजण घर सुहांयदा, ऊँचो ऊँच अगम्म अथाह। हरि पुरख निरँजण आसण लांयदा, इक्क इकल्ला बेपरवाह। एकँकारा सोभा पांयदा, आदि जुगादी इक्क मलाह। आदि निरँजण डगमगांयदा, दीपक दीआ इक्क टिका। अबिनाशी करता वेख वखांयदा, आपणा मन्दिर रिहा सुहा। श्री भगवान रंग रंगांयदा, रंग रंगाए एका नाँ। पारब्रह्म प्रभ सेव कमांयदा, सोभावन्त सुहाए आपणा थाँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे करे सच न्याँ। सो पुरख निरँजण थाँ सुहंदड़ा, सोभावन्त हरि करतार। हरि पुरख निरँजण वेख वखंदड़ा, इक्क इकल्ला कर पसार। एकँकार संग रखंदड़ा, आप आपणा बल धार। आदि निरँजण जोत जगंदड़ा, जोती जोत होए उज्यार। श्री भगवान तख्त सुहंदड़ा, सोभावन्त शाह सिक्दार। अबिनाशी

❋

❋

करता हुक्म चलंदड़ा, हुक्मी हुक्म वरते वरतार। पारब्रह्म आपणी धार आप वखंदड़ा, करे खेल अपर अपार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आपे रिहा विचार। सो पुरख निरँजण सर्ब गुणवन्त, भेव अभेद छुपांयदा। हरि पुरख निरँजण महिमा अगणत, लेखा लेख ना कोए लिखांयदा। एकँकारा आदि अन्त, आपणी धारा आप बंधांयदा। आदि निरँजण जुगा जुगन्त, जागरत जोत डगमगांयदा। श्री भगवान साचा कन्त, दरगाह साची सेज सुहांयदा। अबिनाशी करता बणे मंगत, दर दरवेश फेरी पांयदा। पारब्रह्म लेखा जाणे धुर दरबारा आदि अन्त, मध आपणा वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। आपणा हुक्म धुर फ़रमाणा, पुरख अकाल जणाईआ। आप बणाए आपणा सच मकाना, आपणी सेवा आप निभाईआ। आपणा तख्त आप सुहाए राज राजाना, शाह पातशाह आप अख्वाईआ। आपणा बह बह गाए गाणा, आपणा नाद आप वजाईआ। आपणा दीपक डगमगाना, आपणे घर करे रुशनाईआ। आपणे मन्दिर पीणा खाणा, आपणा अमृत ल्ए उपजाईआ। आपणे दर बणे दरबाना, दर दरवेश सेव कमाईआ। आपणे घर होए नौजवाना, ना मरे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा हुक्म आप वरताईआ। आपणा हुक्म वरते करतार, दूजा संग ना कोए रखांयदा । निरगुण निरवैर हो त्यार, मूर्त अकाल रूप वटांयदा। जूनी रहित सच्ची सरकार, साचे तख्त सोभा पांयदा। अनुभव प्रकाश कर उज्यार, निरभउ आपणी खेल खिलांयदा। सति सतिवादी साची धार, सति पुरख निरँजण आप चलांयदा। सो पुरख निरँजण कर प्यार, हरि पुरख निरँजण मेल मिलांयदा। एकँकारा मीत मुरार, आदि निरँजण गले लगांयदा। अबिनाशी करता सांझा यार, श्री भगवान विछड़ ना जांयदा। पारब्रह्म बणे पनहार, दर साची सेव कमांयदा। निरगुण खेल करे बेऐब परवरदिगार, नूरी जल्वा डगमगांयदा। एका हुक्म सच्चे दरबार, धुर दरबारी आप सुणांयदा। साचा मन्दिर होए त्यार, घाड़न साची आप घड़ांयदा। ना कोई बाढी कढ्ढे वगार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। सो पुरख निरँजण हुक्म वरताए, लेखा लिख्त विच ना आईआ। हरि पुरख निरँजण बाढी ल्ए उठाए, भेव अभेदा भेव खुलाईआ। एकँकारा सेव कमाए, दूसर कोए ना संग रखाईआ। आदि निरँजण कर रुशनाए, एका रंग वखाईआ। श्री भगवान आपणीआं भुजां आप उठाए, आपणा बल आप धराईआ। अबिनाशी करता एका एक एक लिव लाए रूप अनूप इक्क दरसाईआ। पारब्रह्म आपणी भेंटा आप चढ़ाए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खलाईआ। धुर फ़रमाणा धुर दरगाहि, सति पुरख निरँजण आप जणांयदा। इक्क इकल्ला बण मलाह, साचा बेड़ा आप उठांयदा। सिफ्ती सिफ्त सिफ्त दे सलाह, सिफ्त सलाही नाउँ धरांयदा। आपणी

❋

❋

रचना आप रचा, आपे वेख वखांयदा। आपे बंक दुआरा दए सुहा, गढ़्ह आपणा आप उपांयदा। आपे दर दरबारा दए बणा, दरगाहि साची वेस वटांयदा। आपे दीप उज्यारा दए करा, जोती नूर नूर डगमगांयदा। आपे बन्द कुआड़ा दे खुल्हा, अंदर मन्दिर सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी कल वरतांयदा। आपणा हुक्म आप मनाया, मन्नणहार आप हो जाईआ। निरगुण दाता निरगुण शाह पातशाह बण जाया, निरगुण निउँ निउँ सीस झुकाईआ। निरगुण दर दरवेश दरबान अख्वाया, निरगुण सीस ताज टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा घर आप उपाईआ। पुरख अबिनाशी घर उपांयदा, आप आपणी किरपा धार। निरगुण साची सेव कमांयदा, सेवक बणया आप निरँकार। सचखण्ड दुआरा आपणी वण्ड वण्डांयदा, ना कोई दीसे चार दीवार। छप्पर छन्न ना कोए छुहांयदा, करे खेल अगम्म अपार। सूरज चन्न ना कोए चढ़ांयदा, दीपक दीआ ना कोए पसार। धरत धवल ना कोए वखांयदा, मंडल मंडप ना कोए अकार। लोआं पुरीआं ना कोए वसांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड ना कोए भण्डार। शब्दी सुत ना कोए प्रगटांयदा, ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए अधार। त्रैगुण माया ना जोड़ जुड़ांयदा, पंज तत्त ना कोए पसार। मन मति बुध ना कोए वण्ड वण्डांयदा, नौं दर ना कोए कुआड़। दस्म दुआरी ना जोत जगांयदा, ना सुत्ता अन्ध अँध्यार। जल थल महीअल ना रूप वटांयदा, नाता गंढ्ढे ना जंगल जूह उजाड़ पहाड़। उच्चे टिल्ले ना आसण लांयदा, डूँग्घी गार सुत्ता ना पैर पसार। लक्ख चुरासी ना रूप वटांयदा, चारे वेद ना रिहा उच्चार। चारे खाणी ना बणत बणांयदा, चारे बाणी ना करे पुकार। पुराण अठारां ना कोए ध्यांअदा, गीता ज्ञान ना कोए वीचार। अञ्जील कुरान ना कोए पढ़ांयदा, तीसा बतीसा हदीसा ना पावे कोई सार। बाणी बाण ना कोए लगांयदा, रसना जिह्वा ना कोए उच्चार। बत्ती दन्द ना कोए हिलांयदा, छत्ती राग ना गाए वार। राम कृष्न ना कोए अख्वांयदा, ध्रू प्रहलाद ना जाए कोई तार। ईसे मूसे ना रंग रंगांयदा, काला सूसा ना तन शंगार। चार यारी ना रंग रंगांयदा, मेला मिले ना मुहम्मदी यार। अल्ला राणी ना कूक सुणांयदा, रूप वटाए ना परवरदिगार। मुकामे हक ना राह तकांयदा, मुल्ला शेख़ मुसायक पीर ना पावे सार। पंडत पांधा ना कोए नाउँ धरांयदा, तिलक ललाटी ना करे विचार। ग्रन्थ पूजा पाठ पढ़ ना कोए सुणांयदा, गायत्री हवन ना कोए संसार। बारां अक्षर ना कोए सुणांयदा, नारद सुरस्ती ना कोए आधार। सूरज चन्न ना सीस कोए झुकांयदा, जल नीर ना कोए निमस्कार। ख़वाजा ख़िजर ना कोए अख्वांयदा, इंदर छैबर ना बरसे धार। करोड़ तेतीसा ना वण्ड वण्डांयदा, गण गंधर्ब ना कूक करे पुकार। अठारां भार ना भार वखांयदा, ना कोई तोला दिसे विच संसार। अक्खर वक्खर ना कोए पढ़ांयदा, विद्या वखम ना कोए प्रचार। छत्री

❋

❋

ब्रह्मण शूद्र वैश ना कोई अख्वांयदा, अठारां बरन ना हाहाकार। धरत धवल ना कोए सुहांयदा, गुर पीर ना ल्ए अवतार। भगत भगवन्त ना कोए ध्यांअदा, सन्तन कूक कूक रहे ना वाजां मार। गुरमुख खेल ना कोए खलांयदा, गुरसिख करे ना प्यारी नार। नार कन्त सेज ना कोए हंढांयदा, भोगी भोग ना करे अपर अपार। जोगी जोग ना कोए कमांयदा, ख़ाकी ख़ाक ना पाए सिर छार। तन बिभूत ना कोए लगांयदा, सुन्न समाध ना वड़या अन्ध अँध्यार। अठसठ तीर्थ ना कोए नहावण नहांयदा, सर सरोवर ना दए कोए वखाल। पारब्रह्म अबिनाशी करता इक्क इकल्ला एकँकारा आप आपणी खेल खिलांयदा, आप बणाए आपणा घर सचखण्ड सच्ची धर्मसाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे चले आपणी चाल। सचखण्ड दुआरा उपावणा, कर किरपा आप निरँकार। आपणा बाढी आप अख्वावणा, सेवा करे सिरजणहार। आपणी जोत आपणी धार रखावणा, दहि दिशा होए उज्यार। साचा पलँघ आप सुहावणा, निरगुण निरगुण कर प्यार। पावा चूल ना कोए बणावणा, ना कोई घड़े लोहार तरखाण। सति पुरख निरँजण उप्पर आसण लावणा, दिस ना आए अगम्म अपार। सीस साचा ताज सुहावणा, शाहो भूप बण सिक्दार। आप आपणा हुक्म वरतावणा, दरगाहि साची हो त्यार। आपणा चरन चरन नाल छुहावणा, अमृत जल दए ठंडी धार। अमृत धारी आप बहावणा, आपे खोल्हे आपणा बन्द किवाड़। सचखण्ड दुआरे अंदर थिर घर साचा आप बणावणा, घर घर विच कर त्यार। साचे बह बह आपणी इच्छया आपणी विच रखावणा, आपे भिच्छया बणे वरतार। आपणा दामन अग्गे डाहवणा, आपे निउँ निउँ करे निमस्कार। निहकर्मी आपणा कर्म कमावणा, कर्म कांड तों वसया बाहर। सचखण्ड दुआरा आप सुहावणा, थिर घर आए आप करतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा सच प्यार। थिर घर वासी पुरख अकाला, सचखण्ड दुआरा सोभा पाईआ। सचखण्ड दुआरे गुण निधाना, थिर घर वासा बेपरवाहीआ। थिर घर वासी सच निशाना, सचखण्ड दुआर झुलाईआ। सचखण्ड निवासी हो प्रधाना, थिर घर डेरा लाईआ। थिर घर वासी खेल महाना, सचखण्ड निवासी वेख वखाईआ। सचखण्ड निवासी श्री भगवाना, थिर घर खेल करे बेपरवाहीआ। थिर घर वासी आपणे हथ्थीं फड़या गाना, सचखण्ड निवासी हथ्थ बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप जणाईआ। सचखण्ड दुआरे हरि भगवन्त, आपणी सोभा पांयदा। थिर घर वासी बणे नार वेखे सुहागी कन्त, मेल मिलावा आप करांयदा। आपे आदि आपे अन्त, मध आपणा वेस धरांयदा। थिर घर दुआरे बणाए बणत, निरगुण निरगुण जोड़ जुड़ांयदा। निरगुण निरगुण लाया अंगत, अंगीकार आप हो जांयदा। निरगुण दाता निरगुण भिखारी मंगत, निरगुण भिच्छया झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

❋

❋

कर, दर घर साचा आप सुहांयदा। सचखण्ड दुआर कन्त कन्तूल, आपणा खेल खलाईआ। थिर घर विछाई साची सेज फूल, फूलण सेजा आप हंढाईआ। आपे जाणे आपणा कौल, अनुभव आपणी धार रखाईआ। थिर घर वासी सच पंघूड़ा रिहा झूल, नार कन्त ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साची वण्ड वण्डाईआ। थिर घर वण्ड आप निरँकारी, आपणी वण्ड आप करांयदा। आपे बणे कन्या कुँआरी, आपे कन्त सुहाग हंढांयदा। आपे सेज रिहा शंगारी, भोग बिलास आप करांयदा। आपे अंदर आपे बाहरी, गुप्त ज़ाहरी खेल खिलांयदा। करे खेल अगम्म अपारी, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। थिर घर साचा बंक दुआरी, दर दरबारा सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा रूप आप प्रगटांयदा। आपे निरगुण मात पित, नारी कन्त आप अख्वाईआ। आपे निरगुण करे साचा हित, आप आपणा वेख वखाईआ। आपे निरगुण जाणे आपणी रित, रित बूंद आप समाईआ। आपे निरगुण आपणा आपे करे उत्पत, थित वार ना कोए वखाईआ। आपे आपणा आप उपाए साचा सुत, धन्न धन्न बणे जणेंदी माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचे अंदर वड़, आपणा जणेपा आप कटाईआ। थिर घर अंदर सुत दुलारा जाया, पुरख अबिनाशी दया कमांयदा। आपणा पसारा आप वखाया, आप आपणी कल धरांयदा। आपणा भाणा आप जणाया, आपणे भाणे सद समांयदा। आपणा फ़रमाणा आप सुणाया, धुर फ़रमाणा आप अल्हांयदा। आपणा मकाना आप सुहाया, दर घर साचे सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत कर त्यार, एका वर दे निरँकार, वर दाता आप अख्वांयदा। सुत दुलार उठाया, कर किरपा गुण निधान। थिर घर वासी थिर दरवाज़ा आप खुल्हाया, इक्क वखाया सच निशान। सत्त रंग रूप आप प्रगटाया, निरगुण जोती खेल महान। किला कोटी आप वसाया, दरगाह साची सच मकान। साची चोटी आप बहाया, ना कोई ज़िमी ना अस्मान। गगन मंडल ना कोए वखाया, रवि ससि ना कोए भान। पुरख अबिनाशी एका नज़री आया, जोती जोत नूर महान। सीस साचा ताज टिकाया, पंचम मुख राज राजान। धुर फ़रमाणा रिहा सुणाया, गुण गाए गुण निधान। सुत दुलारा सीस झुकाया, दोए जोड़ मंगे दान। देवणहारा बेपरवाहया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता बेपरवाह, शब्दी देवे सच सलाह, आदि जुगादी मलाह इक्क अख्वाया। शब्द सुत हरि समझांयदा, कर किरपा आप निरँकार। थिर घर दुआरयों बाहर कढांयदा, सुन्न अगम्म वखाए धूंआँधार। तेरी सेवा सच लगांयदा, हुक्मी हुक्म वरते वरतार। लोआं पुरीआं तेरी झोली पांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड तेरा पसार। सूरज चन्न तेरी किरन चमकांयदा, इक्क इक्क नाल करे प्यार। इक्क तेरी गोद बहांयदा, विष्न विश्व रूप धार। पारब्रह्म

❋

❋

तेरा संग निभांयदा, ब्रह्म कँवल होए उज्यार। शंकर तेरी धार रखांयदा, लेखा जाणे धुर दरबार। साचे सुत सिर तेरे हथ्थ टिकांयदा, भुल्ल ना जाए हरि निरँकार। तेरी रुत आप सुहांयदा, फुल फुलवाड़ी वेखे गुलज़ार। लक्ख चुरासी तेरी वण्ड वण्डांयदा, त्रैगुण माया भर भण्डार। पंज तत्त तेरे अंग लगांयदा, खेले खेल अगम्म अपार। धरत धवल आप सुहांयदा, जल बिम्ब ल्ए उसार। पवणी पवण आप चलांयदा, हवनी हवन करे अधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत दित्ता वर, आप आपणा कर प्यार। सुत दुलारे कर ध्यान, हरि सतिगुर आप जणाईआ। मेरा नाउँ तेरा ज्ञान, तेरा ज्ञान जगत जुग समझाईआ। मेरा हुक्म तेरा फ़रमाण, तेरा फ़रमाण सृष्ट सबाई नाद वजाईआ। तेरा मन्दिर तेरा मकान, तेरा मकान लक्ख चुरासी भाण्डे घड़ बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका शब्द दे वड्याईआ। सुत दुलारे तेरी वण्ड, सति पुरख निरँजण आप उपांयदा। तेरी इच्छया कोट ब्रह्मण्ड, जेरज अंड नाल रलांयदा। तेरी भिच्छया उत्भुज सेत्ज सूरज चन्द, साची सिख्या इक्क सिख़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका हुक्म आप वरतांयदा। सुत दुलारे उठ बल धार, पुरख अबिनाशी शब्द जणांयदा। तेरी रचना रचे आप करतार, तेरी सेवा सच वखांयदा। तेरे दर पनिहार ब्रह्मा विष्न शिव मंगण वारो वार, जुग जुग आपणी कार करांयदा। तेरा नाम शब्द जैकार, तेरा बन्धन सर्ब बंधांयदा। तेरा खण्डा तेज कटार, चण्ड प्रचण्ड तेरा नाउँ रखांयदा। तेरा ब्रह्मण्ड होए अखाड़, दो जहानां तेरा दर सुहांयदा। तेरा हुक्म वरते वरतार, लोआं पुरीआं आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर फ़रमाणा आप सुणांयदा। धुर फ़रमाणा सुझिआ, सतिगुर साचे आप सुणाया। चरन कँवल दुआरे लुझिआ, निउँ निउँ सीस झुकाया। मात पित भेव खुलाउँणा गुझिआ, पूत सपूता मंग मंगाया। लेखा चुक्के एका दूजया, एका निरगुण रंग रंगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा दर इक्क सुहाया। दर सुहाए श्री भगवन्त, मंगे मंग भिखारया। तेरी सेवा जुगा जुगन्त, कराई विच संसारया। तूं दाता दानी श्री भगवन्त, तेरी महिमा अपर अपारया। तूं साहिब सुल्तान साचा कन्त, हउँ दासी दास सेवक पनिहारया। तूं मणीआ मेरा मणत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण खेल करे वड बलकारीआ। किरपा कर गुण निधान, आपणी बूझ बुझाए। तेरी सेवा करां दो जहान, नां सदा रखाए। लक्ख चुरासी हो प्रधान, घर घर डौरु डंक वजाए। काल महांकाल वखाए इक्क निशान, दो जहाना आप रखाए। राए धर्म देवां धुर फ़रमाण, चित्रगुप्त लेख जणाए। लाड़ी मौत रखाए नाल रकान, लक्ख चुरासी लै प्रनाए। भगतां सिख्या इक्क समझाए विच जहान, अक्खर

❋

❋

वक्खर नाम पढ़ाए। साचे सन्तां मेले आण, आप आपणी गोद बहाए। गुरमुख राग सुणाए कान, धुन अनादी नाद वजाए। गुरसिख साचे करे पछाण, त्रैगुण माया पर्दा लाहे। तेरा हुक्म श्री भगवान, जुगा जुगन्तर भुल्ल ना जाए। हउँ याचक मंगे दान, साची वस्त झोली पाए। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग बणया रहिणा निगहबान, सिर आपणा हथ्थ टिकाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, वर मंगां ढह प्या सरनाए। सुत दुलारा मंगे मंग, अग्गे आपणी झोली डाहीआ। पारब्रह्म सूरा सरबंग, साची सिख्या इक्क समझाईआ। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग वज्जे मृदंग, ब्रह्मा विष्न शिव डौरु हथ्थ उठाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आपे लँघ, जेरज अंडां फोल फुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, अन्तिम लेखा इक्क समझाईआ। सुत दुलारे हरि समझाया, भेव रहे ना राईआ। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरा खेल खलाया, चार जुग चौकड़ी एका वण्ड वण्डाईआ। गुर पीर अवतार तेरी सेवा लाया, साध सन्त रहे जस गाईआ। मनमुखां मुख रिहा भुआया, आपणी करवट ना ल्ए बदलाईआ। भरम भुलेखा आपणे हथ्थ रखाया, भरम भुलाए जगत लोकाईआ। जन भगतां मस्तक लेखा वेख वखाया, लेखा लिख्या धुरदरगाहीआ । नर नरेशा अलक्ख जगाया, निरगुण सरगुण कर रुशनाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आपणा नाउँ रखाया, पंज तत्त करे कुड़माईआ। मन मति बुध विच टिकाया, काया हउमे गढ़्ह सुहाईआ। आसा तृष्ना मेल मिलाया, जूठ झूठ वज्जे वाधाईआ। काम क्रोध लोभ मोह हँकार विच समाया, दिस किसे ना आईआ। पंचम नाद शब्द धुन आप वजाया, अनहद सेवा साची लाईआ। टेढी बंक पार कराया, त्रैबैणी नैणी बैठा आसण लाईआ। सर सरोवर सोभा पाया, अमृत साचा ताल रिहा सुहाईआ। कागों हँस ल्ए बणाया, जिस जन आपणी दया कमाईआ। बजर कपाटी तोड़ तोड़ाया, दस्म दुआरी आसण लाईआ। दस्म दुआरी आसण इक्क विछाया, सच सुहञ्जणी सेज सुहाईआ। निरगुण नूर कर रुशनाया, जोत निरँजण डगमगाईआ। शब्द शब्दी मेल मिलाया, सुरती मिली चाँईं चाँईंआ। चात्रिक तृखा आप बुझाया, बूंद स्वांती जाम प्याईआ। ब्रह्म पारब्रह्म समाया, दूसर रंग ना कोए वखाईआ। सुत दुलारे तेरा पन्ध दए मुकाया, पान्धी बणे सच्चा माहीआ। रवि ससि दिवस रैण सेव लगाया, आदि जुगादि रिहा भुआईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे थाउँ थांया, थान थनंतर सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अकाल दीन दयाल सुत दुलारे छोटे बाल, बाल अंञाणे आप समझाईआ। सुत दुलारा छोटा बाला, दीन दयाला आप समझांयदा। जुग जुग चले अवल्लड़ी चाला, तेरी चाल आप समझांयदा। तेरे वस कराए काल महांकाला, तेरी सेवा सच वखांयदा। निरगुण सरगुण बणे दलाला, लोकमात वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी फल फुलवाड़ी लेखा जाणे

❋

❋

पत डाल्हा, पत पंखड़ीआं फोल फुलांयदा। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी जुग तेरा बणया रहे रखवाला, तेरे सिर हथ्थ रखांयदा। कलिजुग अन्तिम दो जहाना तोड़े जंजाला, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण आप समझांयदा। निरगुण हुक्म निरगुण फ़रमाण, निरगुण रिहा सुणाईआ। निरगुण आण निरगुण जाण, निरगुण गेड़ा रिहा भुआईआ। निरगुण दाता निरगुण दानी दान, निरगुण भिखक निरगुण भिच्छया झोली पाईआ। निरगुण राग निरगुण गाण, गावणहारा निरगुण अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप वखाईआ। कलिजुग वेला अन्तिम आउणा, नौं नौं चार पन्ध मुकाईआ। शब्द सुत तेरा भेव खुल्हाउणा, आप आपणी गोद बहाईआ। जोती जामा जोत जगाउणा, जोती नूर नूर रुशनाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव तेरे संग रलाउणा, सोया कोए रहिण ना पाईआ। करोड़ तेतीसा फड़ उठाउणा, सुरपति राजा इंद दए हलाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी डंक वजाउणा, सत्तां दीपां भेव ना राईआ। लक्ख चुरासी गेड़ मुकाउणा, गेड़ा गेड़े विच टिकाईआ। निहकलंकी जामा पाउणा, जागरत जोत करे रुशनाईआ। निरगुण लेखा निरगुण मुकाउणा, सरगुण संग ना कोए निभाईआ। सुत दुलारा आपणी गोद बहाउणा, आप आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी कल आप वरताईआ। कलिजुग वेला अन्तिम आया, अन्त रहिण ना पाईआ। जोती जामा श्री भगवन्त रखाया, भगवन रूप दिस ना आईआ। गुरमुख साचे सन्त उठाया, जुग विछड़े ल्ए मिलाईआ। नारी कन्त इक्क दरसाया, दरस दरस नैण बिगसाईआ। अबिनाशी करते तरस कमाया, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। कलिजुग तृष्ना हरस मिटाया, अमृत मेघ इक्क बरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। निरगुण शब्द निरगुण ढोला, निरगुण रिहा गाईआ। निरगुण दाता निरगुण विचोला, निरगुण गुर गुर रूप वटाईआ। निरगुण गीत निरगुण सोहला, निरगुण रिहा सुणाईआ। निरगुण कंडा निरगुण तोला, निरगुण तोलणहार अख्वाईआ। निरगुण बदल्लया आपणा चोला, काया चोली ना कोई वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, एका शब्द करे कुड़माईआ। शब्द कुड़माई जुड़या नाता, जोती जाता वेख वखांयदा। मेल मिलावा पुरख बिधाता, साची गाथा आप सुणांयदा। लेखा जाणे दानी दाता दिवस राता, सगला साथा आप निभांयदा। मेटे अन्धेरी रैण राता, सतिजुग साचा चन्द चढ़ांयदा। चार वरन प्याए काया अमृत बाटा, अमृत आत्म सर सरोवर इक्क वखांयदा। लहिणा देणा चुक्के तीर्थ ताटा, अठसठ फेरी कोई ना पांयदा। घर घर जोत जगाए लिलाटा, नूरो नूर डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, आपणा दर आपे वेख

❋

❋

वखांयदा। आपणा दर वेखण आया, कल कल्की लै अवतार। नेत्र लोचण नैण आपणे आपे पेखण आया, प्रगट हो विच संसार। आपणा लेखा धुर दा आपे मेटण आया, आपे लेखा लिखे आपणी वार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, कलिजुग कूड़ी क़िया दए निवार। कलिजुग कूड़ा नाता तोड़ना, तुट्टे सर्ब संसार। जूठा झूठा विकार होड़ना, गृह मन्दिर ना कोई पसार। पंच विकार ना पाए शोरना, आसा तृष्ना ना करे ख्वार। आपणे हथ्थ पकड़े डोरना, मन मनुआ ना होए उडार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन साचे ल्ए उभार। लक्ख चुरासी खेल अपारा, निरगुण सरगुण धार चलाईआ। पंज तत्त कर अकारा, निराकार वेख वखाईआ। रक्त बूंद कर पसारा, हड्ड मास नाड़ी रत लाए इटां गारा, बंक गढ़्ह आप बणाईआ। पंज पंजी खेल न्यारा, त्तत्व तत्त नाल मिलाईआ। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश दए सहारा, मन मति बुध करे कुड़माईआ। कर्मी कर्म भर भण्डारा, नेहकर्मी विच रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल आप खलाईआ। आपे पंज तत्त पसारा, जीआं दान झोली पांयदा। आपे कर्मां कर वरतारा, कर्म कुकर्मां वेस वटांयदा। आपे धर्म धर संसारा, साचा मार्ग आपे लांयदा। आपे जन्म जन्म लै अवतारा, आपे जूनी जून फेरा पांयदा। आपे पाप पुन्न कर विचारा, साचे कंडे आपे तोल तुलांयदा। आपे मूर्ख मुग्ध होए गंवारा, आपे ब्रह्म ज्ञान दृढ़ांयदा। आपे मारे दोज़ख़ मारा, सच बहश्ती आप सुहांयदा। आपे सचखण्ड वखाए इक्क अखाड़ा, कुंभी नर्क आप फिरांयदा। आपे ज़ोरु ज़र वखाए विच संसारा, हुक्मी हुक्म आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुण अवगुण आपणे हथ्थ रखांयदा। गुण अवगुण खेल करतार, पंच तत्त आप लिखांयदा। आपे सुहाए गढ़्ह हँकार, माया ममता आप उपांयदा। आपे कूड़ कुड़यारा करे शंगार, नार वेसवा रूप वटांयदा। आपे जुग जुग जन्म जन्म पावे सार, पूर्ब आपे वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे दोषी आपे निरदोष, आपे दोष सीस लगांयदा। आपे करे पाकी पाक, पतित पावन आप अख्वाईआ। आपे देवे वर सराफ़, आपे चार कुंट भवाईआ। आप सुहाए आपणी खाट, आपे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा गेड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ। आपे पापियां देवे डन्न, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। आपे मुशकां देवे बन्न्ह, आपे तन्दन तन्द हथ्थ उठांयदा। आपे आपणे उत्ते जाए मन्न, मन मनूआ आप समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लोकमात खेल खिलांयदा। लोकमात जीव जंत राजा, रईयत सिक्दार वखाईआ। हुक्मी हुक्म बण नवाबा, हुक्मी हुक्म रिहा वरताईआ। हुक्म मन्ने बण गुलामा, गफ्लत विच कदे ना आईआ।

❋

❋

मुशकां बन्न्हे विच जहाना, दौलत कोई नेड़ ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दुष्टी राजा इक्क वखाईआ। दुष्टी हुक्म देवणहारा, मन्नणहार निरदोष रखांयदा। पापी डंन देवे विच संसारा, जीव जंत ना कोई बचांयदा। दोहां विचोला आप निरँकारा, आप आपणी खेल खिलांयदा। भोला भाला जीव गंवारा, हरि का भेव कोई ना पांयदा। आपणी बुधी करे विचारा, अनुभव खेल ना वेख वखांयदा। कर्म कुकर्म जुर्म मारे मारा, पूर्ब लेखा आप मुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे पापी पाए जूड़, आपे फंद कटांयदा।