१० अस्सू २०१७ बिक्रमी नरायण सिँघ दे गृह पिण्ड गुमान पुरा, ज़िला अमृतसर
सो पुरख निरँजण खेल न्यारा, आदि जुगादी आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण खेल न्यारा, निरगुण निरवैर भेव ना आंयदा। एकँकारा अगम्म अथाह वसे उच्च मुनारा, महल्ल अटल सोभा पांयदा। आदि निरँजण जोत उज्यारा, नूर नुराना डगमगांयदा। अबिनाशी करता साचा घर सोहे सच्चा सिक्दारा, शाहो भूप आपणा नाउँ धरांयदा। श्री भगवान वरते वरतारा, हुक्मी हुक्म आप सुणांयदा। पारब्रह्म बणे दर दरबाना सच दरबारा, निउँ निउँ आपणा सीस झुकांयदा। सचखण्ड खोल्हे सच किवाड़ा, सच अखाड़ा एका लांयदा। थिर घर चलाए आपणी धारा, धार धार विच उपजांयदा। आप आपणा कर प्यारा, आप आपणा मेल मिलांयदा। लेखा जाणे नारी कन्त भतारा, सेज सुहञ्जणी आप हंढांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह बेऐब परवरदिगारा, नूरी जल्वा नूर नुराना डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति सतिवादी आपणा नाउँ रखांयदा। सति सतिवादी इक्क इकल्ला, एका रंग समाईआ। सचखण्ड वसाए सच महल्ला, सच बैठा जोत जगाईआ। थिर घर साचा आपे मल्ला, आप आपणे भगत दए वड्याईआ। आप आपणी जोती आपे रला, निरगुण निरगुण विच समाईआ। आपणा फड़या आपे पल्ला, आप आपणा संग निभाईआ। आपणा संदेश नर नरेश आपे घल्ला, हुक्मी हुक्म आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि अन्त श्री भगवन्त, आपणी धार आप चलाईआ। आपणी धार हरि निरँकार, आदि पुरख आप चलांयदा। सचखण्ड वसे साचे धाम न्यार, थिर घर साचे सोभा पांयदा। कमलापाती
❋
❋
मीत मुरारा, दीवा बाती इक्क रखांयदा। साचा साकी बण वरतारा, आपणा जाम आपणे हथ्थ प्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे बैठा वड़, छप्पर छन्न ना कोई छुहांयदा। सचखण्ड दुआरा सच सिँघासण, एकँकारा आप सुहांयदा। इक्क इकल्ला पुरख अबिनाशन, निरगुण निरगुण सोभा पाईआ। आपे सेवक दासी दासन, शाहो भूप आप हो जाईआ। आपे पावे आपणी रासन, आपणी खेल आप खलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, एका बैठा श्री भगवन्त, दूसर संग ना कोई रखाईआ। ना कोई संग ना कोई साथा, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। इक्क इकल्ला पुरख समराथा, समरब्ब पुरख आपणा नाउँ धरांयदा। एका जाणे आपणी गाथा, इष्ट देव आप मनांयदा। आपे वरते वरताए आपणी वस्त, देवणहारा आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर भेव अभेदा अछल अछेदा आपणा आप खुल्हांयदा। सचखण्ड दुआर सुहावणा, पुरख अकाल आप सुहाईआ। मूर्त अकाल डगमगावणा, हरि निरवैर वड्डी वड्याईआ। अजूनी रहित रूप वटावणा, अनुभव प्रकाश समाईआ। शाह सुल्तान आप अख्वावणा, शाह पातशाह सच्चा शहनशाहीआ। साचा तख्त आप हंढावणा, तख्त निवासी बेपरवाहीआ। धर्म दुआरा इक्क वसावणा, थिर घर किवाड़ खुलाईआ। घर घर विच मन्दिर बणावना, चार दिवार ना कोई वखाईआ। सूरज चन्न ना कोई चढ़ावणा, मंडल मंडप ना कोई वड्याईआ। इक्क इकल्ला डगमगावणा, नर नरायण बेपरवाहीआ। सच महल्ला सोभा पावणा, आदि जुगादि रहे रुशनाईआ। साचा मेला मेल मिलावना, विछड़ कदे ना जाईआ। दामनगीर दामन फड़ावणा, हरि दामन दिस किसे ना आईआ। आपणा ज़ामन आप करावणा, निरगुण निरगुण दए गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख अबिनाशी करता, आपणी धार आप बंधाईआ। साची धार हरि करतार, आदि पुरख बणांयदा। सो पुरख निरँजण हो त्यार, हरि पुरख निरँजण वेख वखांयदा। एकँकारा मीत मुरार, आदि निरँजण संग निभांयदा। अबिनाशी करता बोल जैकार, आपणा नाउँ आप प्रगटांयदा। श्री भगवान सांझा यार, दर घर साचे सोभा पांयदा। पारब्रह्म प्रभ बणे भिखार, आपणी भिच्छया मंग मंगांयदा। शब्द विचोला निराकार, निरगुण आपणी वण्ड वण्डांयदा। लेखा जाणे धुर दरबार, धुर धाम आपणी खेल खिलांयदा। आपे नारी कन्त बण भतार, साची सेज आप हंढांयदा। आपे सुत दुलारा कर त्यार, शब्दी शब्द उपजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी रचन रचांयदा। मात पित सुत खेल अपारा, पुरख अबिनाशी आप करांयदा। निरगुण अंदरों निरगुण आया बाहरा, निरगुण आपणे अंग उठांयदा। निरगुण राज निरगुण सिक्दारा, निरगुण भूप सति सरूप अख्वांयदा। निरगुण भिखारा निरगुण करे निमस्कारा, निरगुण दर
❋
❋
घर अलक्ख जगांयदा। निरगुण वरते वरतारा, निरगुण वेखे वेखणहारा, निरगुण आपणा वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरगुण करे प्यारा। निरगुण प्यार शब्द सुत, सचखण्ड वज्जी वधाईआ। किरपा कर अबिनाशी अचुत, आपणा रूप आप धराईआ। आप सुहाए आपणी रुत्त, रुत रुतड़ी वेख वखाईआ। थिर घर उपाया साचा कोट, हरि कन्त वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल बेपरवाहीआ। शब्द सुत उपाया, कर किरपा गुण निधान। सचखण्ड दुआरा आप वसाया, हथ्थ फड़ाया धुर निशान। सत्त रंग आप रंगाया, रंगणहार श्री भगवान। रूप रंग रेख ना किसे जणाया, करे वेस वाली दो जहान। सच संदेश इक्क सुणाया, आदि आदि धुर फ़रमाण। आपणा हुक्म आप वरताया, इक्क रखाए साची आण। चरन ध्यान इक्क जणाया, एका देवे साचा दान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची धार आप बंधाया। साची धार सत्त रंग, सति सतिवाद आप बंधाईआ। करे खेल सूरा सरबंग, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। दूसर दर ना मंगे मंग, घर साचे सोभा पाईआ। आदि जुगादि ना होए भंग, साची डोरी एका पाईआ। नाम निधाना पाया तन्द, आपणी हथ्थीं सेव कमाईआ। सति सुहागी गाया छन्द, सति सतिवादी आप उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति सति देवे इक्क वड्याईआ। सत्त रंग निशाना सति घर, सति सति आप सुहाया। शब्द सुत दित्ता वर, एका रूप दरसाया। आदि जुगादि वेखे खड़, मध आपणा नाउँ धराया। सचखण्ड दुआरा किला गढ़्ह, पारब्रह्म प्रभ आप सुहाया। कोए ना सके अंदर वड़, दर दरवाज़ा बन्द रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सत्त रंग लेखा आप जणाया। सत्त रंग सति गुण, सति सति आप जणाईआ। शब्द दुलारे पुकार सुण, तेरा होए सुहाईआ। अगम्म अगम्मी वज्जे धुन, तुरीआ राग इक्क वड्याईआ। हरि का भेव जाणे कवण, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका रंग दए सुहाईआ। एका रंग लाल गुलाला, निरगुण आपणा आप उपाया । सच ललारी बणया सचखण्ड सच्ची धर्मसाला, दूसर धार ना कोई जणाया। करे खेल पुरख अकाला, अकल कल आपणी आप वरताया। आपणा मार्ग वेख सुख़ाला, आपणा पान्धी आपे पन्ध मुकाया। आपे चले अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा रिहा सुहाया। दर घर साचा खेल अपारा, हरि जू हरि मन्दिर आप कराईआ। कंचन रूप हो न्यारा, निरवैर वड्डी वड्याईआ। आपणा देवे आप सहारा, सगला संग आप निभाईआ। आपे जाणे आर पार किनारा, दो जहाना खेल खलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति सतिवाद वड्डी वड्याईआ। सति सतिवादी बेपरवाह, बेऐब परवरदिगार
❋
❋
अख्वांयदा। सूहा वेस एका रंग रंगा, रंग रंगीला ख़ुशी मनांयदा। दर दरवाज़ा बन्द ख़ुल्हा, आपणा बंक आप सुहांयदा। आपणे मन्दिर सोभा पा, आपणा गुण आप जणांयदा। आदि जुगादि बणया रहे बेपरवाह, निरभउ भय ना कोई जणांयदा। आपे होए शहनशाह, शाह पातशाह सुल्तान आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी खेल खिलांयदा। साची खेल साची धार, सच सच आप चलाईआ। एका रंग कर प्यार, एका शब्द वड्डी वड्याईआ। सारिंग सारिंग ना कोई सितार, तार सितार ना कोई हिलाईआ। आपे अंदर आपे बाहर, गुप्त ज़ाहर वेस वटाईआ। चिट्टी धार कर प्यार, हरि निरँकार अगम्म अपार बोध अगाध करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख अबिनाशी करता, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। साचा भेव छैल छबीला, आपणा आप जणाईआ। आप शब्द सरूपी रंग रंगाए पीला, पीत पितम्बर आप सुहाईआ। आपे सचखण्ड निवासी आपणा बणाए इक्क कबीला, आपणा बंस आप वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचे सोभा पाईआ। दर घर साचा इक्क अकेला, एका एक सुहांयदा। आपे वसे धाम नवेला, दर दुआरा आप खलांयदा। आपे रंग रूप रंगाए आपणा नीला, शब्द शब्दी गुण वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा बन्धन पांयदा। आपणा बन्धन आपे पा, आपे खेल खिलांयदा। सचखण्ड दुआरा आप वसा, आपे जोत जगांयदा। आपे निरगुण बणे मलाह, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। आप उपजाए आपणा नाँ, नाउँ निरँकारा आप अख्वांयदा। आपणा शब्द आप उपजा, आपणी धुन आप अल्हांयदा। आपणा गीत आपे गा, आपे गोबिन्द ख़ुशी मनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा रंग आप रंगा, काली धार पार करांयदा। सति सतिवाद साची धार, शब्दी शब्द शब्द कुड़माईआ। निरगुण करे सच विहार, तख्त नवासी सच्चा शहनशाहीआ। सुत दुलारा करया ख़बरदार, शब्द अगम्मी आप जगाईआ। वर दित्ता एका वार, अतोट अतुट भण्डार वरताईआ। साचा हुक्म सच्ची सरकार, दर घर साचे रिहा सुणाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां लैणा उसार, तेरी सेवा इक्क समझाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार, त्रैगुण वण्डण इक्क वण्डाईआ। एका जोत निराकार, निरगुण निरवैर आपणे विच रखाईआ। शब्द सुत तेरी धार, आपणे प्यार विच समाईआ। आपा देवे आपे वार, आप आपणी वण्ड वण्डाईआ। लेखा करे धुर दरबार, लिखणहार इक्क अख्वाईआ। एका शब्द शब्द वरतार, शब्द भण्डारा बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द शब्द वड्याईआ। शब्द वडियाई हरि निरँकार, रूप रंग रेख ना कोई जणाया। उपजे धुन अगम्मी धार, ताल तलवाड़ा आप वजाया। सुणे सुणाए सुणनेहार, पुरख अकाल खेल खलाया। करनी करता करे अपर अपार, पारब्रह्म भेव
❋
❋
ना राया। दरगाहि साची हो त्यार, आप आपणा बंक खुलाया। ब्रह्मा विष्न शिव दए हुलार, शब्द हुलारा इक्क जणाया। एका हुक्म सच्चा वरतार, धुर फ़रमाणा आप सुणाया। लक्ख चुरासी कर त्यार, पंज तत्त साची वस्त हथ्थ फड़ाया। घड़े घड़ाए घड़नेहार, सच घुमिआरा नाउँ रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि आदि आपणा शब्द इक्क सलाहया। आदि शब्द हरि निरँकार, आपणा आप उपजांयदा। शब्द शब्दी कर पसार, शब्द शब्दी वेख वखांयदा। शब्द निरगुण निराकार, शब्द सरगुण रूप वटांयदा। शब्द पंज तत्त करे अकार, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मेल मिलांयदा। शब्द वण्ड करे संसार, मन मति बुध आपणी अंस बणांयदा। शब्द बणे लेख लिखार, धुर दा लेखा आप जणांयदा। शब्द गुण जाणे मुख चार, चारे वेदां मुख सलांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर शब्द पढ़ांयदा। एका अक्खर शब्द निराला, लिखण पढ़न विच ना आया। आप उपजाए पुरख अकाला, आपणा मन्दिर आप रखाया। आपे होए दीन दयाला, दयानिध बेपरवाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्न ब्रह्मा शिव एका आपणा नाउँ दृढ़ाया। एका आपणा नाउँ दृढ़ाए, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सो पुरख निरँजण खेल खिलाए, शब्दी गुर इक्क सलाहीआ। लक्ख चुरासी घाड़न आप घड़ाए, घट घट आपणी जोत करे रुशनाईआ। दर दर देवे रिज़क सबाए, विष्नूं वंसी भुल्ल ना जाईआ। पारब्रह्म प्रभ रूप प्रगटाए, जोती जोत रुशनाईआ। शंकर लेखा रहे ना राए, लेखा आपणे लेखे पाईआ। बणे विचोला बेपरवाहे, आपणी सेवा आप कमाईआ। साचा तोला इक्क अख्वाए, नाम खण्डा हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल हर घट थाँईंआ। साचा कंडा हथ्थ उठाया, निरगुण आपणी जोत जगा। ब्रह्मा विष्न शिव आप सुणाया, एका अक्खर नाम पढ़ा। शब्द विचोला विच रखाया, घर घर गया समा। औदां जांदा दिस ना आया, आपणी बैठा नज़र छुपा। चार वेद रहे जस गाया, पुरख अबिनाशी बेपरवाह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्दी खेल खला। हरि शब्द खेल खिलांयदा, लोकमात साची कार। लक्ख चुरासी बणत बणांयदा, काया मन्दिर कर त्यार। घर घर विच आप सुहांयदा, लेखा जाणे डूँग्घी गार। नौं दुआरे जगत वखांयदा, जगत वासना भर भण्डार। आपणा मार्ग आपे लांयदा, आपे वेखणहार। डूँग्घी भँवरी आप सुहांयदा, काया कँवरी हो त्यार। आत्म सेजा सोभा पांयदा, ब्रह्म रूप सच्ची सरकार। सच सिँघासण इक्क विछांयदा, आप आपे करे प्यार। अमृत जल इक्क भरांयदा, निझर झिरना ठंडा ठार। साचा शब्द विच टिकांयदा, आदि पुरख प्रभ किरपा धार। आपणी हथ्थीं कुण्डा लांहयदा, ना कोई खोल्हे बन्द किवाड़। बजर कपाटी अग्गे टिकांयदा, करे कराए साची कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका
❋
❋
शब्द वरते वरतार। शब्द वरतार वरताया, कर किरपा गुण निधान। ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाया, त्रैगुण दीआ एका दान। एका मेला मेल मिलाया, नाता जुड़या दो जहान। साचा सईआ आप अख्वाया, स्वच्छ सरूपी नौजवान। जगत नईआ आप चलाया, लक्ख चुरासी कर प्रधान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर फ़रमाण। धुर फ़रमाणा हरि जणांयदा, विष्नूं सुण कर ध्यान। ब्रह्मा तेरी जाग खुलांयदा, करे खेल श्री भगवान। शंकर तेरा रंग रंगांयदा, आपे होए जाणी जाण। लक्ख चुरासी वेख वखांयदा, इक्क इकल्ला श्री भगवान। चारे जुग वण्ड वण्डांयदा, चारे बाणी कर प्रधान। चारे खाणी खेल खिलांयदा, शब्द हाणी हो मेहरवान। दाता दानी दान झोली पांयदा, किरपा करे हर मेहरवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, शब्द शब्दी इक्क समझांयदा। सच शब्द हरि सेव कमा, करता आपणी खेल खलाईआ। गुर पीर अवतार ल्ए नाउँ धरा, भगत भगवन्त करे कुड़माईआ। सन्तन गले ल्ए लगा, सच दुआरा इक्क समझाईआ। गुरमुख गुर गुर ल्ए उठा, आप आपणा मेल मिलाईआ। गुरसिख सिख्या दए समझा, साची सिख्या करे पढ़ाईआ। इक्क इकल्ला आपणा नाउँ जपा, आपे कीमत ल्ए पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चारे जुग वण्ड वण्डाईआ। चार जुग हरि वण्ड वण्डाया, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। लोकमात राह चलाया, चौदां लोक वेख वखांयदा। एका अक्खर जगत सलोक दए पढ़ाया, दूसर ढोल ना कोई वजांयदा। एका मन्त्र दए दृढ़ाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धारा आपणे विच रखांयदा। सतिजुग खेल अपर अपार, शब्द धार ना कोई चलाईआ। चार वेद करन पुकार, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। पारब्रह्म प्रभ करे पसार, लेखा जाणे थाउँ थाँईआ। भगत भगवन्त ल्ए अधार, नित नवित रूप प्रगटाईआ। दस अठ्ठ जाए पार किनार, करे खेल बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बोध अगाध ना कोई वखाईआ। सतिजुग उतरे पार किनारा, त्रेते वज्जे वधाईआ। दोए दोए अक्खर कर उज्यारा, राम राम वड्याईआ। तोड़नहारा गढ़्ह हँकारा, तीर कमाना हथ्थ उठाईआ। हरि का शब्द ना कोई उच्चारा, रसना जिह्वा बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द खेल खलाईआ। त्रेता हरि हरि खेल खिलाया, द्वापर वेस वटांयदा। कान्हा कृष्ना नाउँ रखाया, मुकंद मनोहर लख़मी नरायण आपणा रूप प्रगटांयदा। अठ दस लेखा गया गणाया, आपणा नाउँ मुख रखांयदा। निरगुण आपणे विच छुपाया, त्तत्व तत्त ना कोई रखांयदा। गीता ज्ञान इक्क दृढ़ाया, जगत वासना सर्ब चुकांयदा। हरि का शब्द भेव ना राया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा खेल आप करांयदा। द्वापर उतरया पार किनारा, कलिजुग वेस वटाईआ। पुरख अबिनाशी
❋
❋
खेल न्यारा, आपणी कल आप वरताईआ। निरगुण लगाए आपणा नाअरा, सरगुण करे पढ़ाईआ। वण्डे वण्ड विच संसारा, हुक्मी हुक्म आप सुणाईआ। तीस बतीसा साची धारा, शरअ शरीयत वेख वखाईआ। हक मुकामे एका यारा, हक हकीकत दए गवाहीआ। एका उम्मत करे त्यारा, नबी रसूल नाम रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि शब्द ब्रह्माद, ब्रह्म आपणा वेस वटाईआ। हरि शब्द वेस वटंदड़ा, जुगा जुगन्तर साची कार। काया चोला आप हढंदड़ा, पंज तत्त करे प्यार। आपणा खेल आप खलंदड़ा, खेलणहारा अगम्म अपार। ब्रह्म पारब्रह्म मेल मिलंदड़ा, निरगुण निरगुण दए आधार। सचखण्ड दुआरा इक्क सुहंदड़ा, सोभावन्त सच्ची सरकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आपे ल्ए विचार। आपणा लेखा आप विचारया, कर किरपा गुण निधान। पंज तत्त होए उज्यारया, नानक नाम नाम प्रधान। साचा मन्दिर इक्क सुहा रिहा, साढे तिन्न हथ्थ जगत मकान। महल्ल अटल डेरा ला रिहा, जोद्धा सूरबीर बली बलवान। आपणा हुक्म आप जणा ल्या, उच्चे देवे धुर फ़रमाण। सचखण्ड दुआरे आप सदा ल्या, निरगुण निरगुण कर परवान। सतिजुग साचा रंग आप रंगा ल्या, रंग रंगे गुण निधान। सो पुरख निरँजण वेख वखा ल्या, हरि पुरख निरँजण करे पछाण। एकँकारा नैण खुल्हा ल्या, आदि निरँजण नूर करे महान। श्री भगवान गुण गा रिहा, अबिनाशी करता गाए एका गान। पारब्रह्म प्रभ सगन मना ल्या, दर घर साचे होए परवान। नानक निरगुण वेख वखा ल्या, मेल मिलावा दो जहान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआर हरि निरँकार, आपणी करे आप पछाण। नानक हरि हरि एका एक, दूसर रंग ना कोई रंगाईआ। आदि जुगादी लिखणहारा लेख, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। निरगुण सरगुण धारे भेख, पुरख अकाल बेपरवाहीआ। कलिजुग अन्तिम ल्ए वेख, सृष्ट सबाई फेरा पाईआ। साचा शब्द तेरी आदेस, नर नरायण होए सहाईआ। चरन दास कराए ब्रह्मा विष्न महेष, त्रैगुण तेरी धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। इक्क इकल्ला नेत्र ल्ए पेख, ना मरे ना जाईआ। शब्द अगम्मी सच संदेश, सति सतिवादी आप सुणाईआ। तेरा शब्द गुरू गुर रहे हमेश, पुरख अबिनाशी दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका तत्त रिहा समझाईआ। नानक निरगुण हरि हरि धार, एका एक उपजाईआ। सचखण्ड दुआरे इक्क प्यार, थिर घर साचा दए वसाईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अपार, उच्ची कूक दए सुणाईआ। मेरा नाउँ सति वरतार, सतिनाम सच्ची पढ़ाईआ। जगत जलन्दा लैणा तार, कलिजुग अग्नी अग्ग बुझाईआ। तेरी जोत शब्द गुफ़तार, सच रफ़तार इक्क रखाईआ। महिरम बणे साचा यार, महबूब इक्क वड्याईआ। चारे बाणी कर त्यार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी एका गाईआ। चारे जुग मारे मार, चार वरन देण दुहाईआ।
❋
❋
चार यारी रोवे ज़ारो ज़ार, नेत्र नैणा नीर वहाईआ। एका शब्द सच्चा प्यार, सतिगुरू गुर आप समझाईआ। सति सतिवादी पावे सार, आपणा कीता भुल्ल ना जाईआ। करे कौल सच्चे दरबार, पुरख अबिनाशी दए सलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी इक्क इकल्ला, जुग जुग आपणा रंग रंगाईआ। नानक निरगुण दया कमा, चार वरन समझाया। एका मन्त्र नाम दृढ़ा, एका रंग रंगाया। ग़रीब निमाणे गले लगा, हँकारीआं गढ़्ह तुड़ाया। शब्द ढोला एका गा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग जीआं काया चीथड़ा दए रंगाया। कलिजुग चीथड़ा रंगे रत, रती रत रहिण ना पाईआ। इक्क वखाए साचा तत्त, त्तत्व तत्त डेरा ढाईआ। इक्क उपजावे ब्रह्म मत, पारब्रह्म सच्ची सरनाईआ। एका बीज देवे घत, फुल फुलवाड़ी आप महिकाईआ। एका नार वखाए कमलापत, कन्त कन्तूल बेपरवाहीआ। एका बहे सथ्थर घत, एका सेज सच हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द गुरू गुर देवे मात वड्याईआ। शब्द गुर हरि आप उपाया, अचरज खेल खिलांयदा। निरगुण रूप अनूप वटाया, दिस किसे ना आंयदा। आपणा चोला ल्ए बदलाया, काया चोली वेख वखांयदा। अंगद अंगीकार कराया, लहिणा लहिण आप मुकांयदा। बस्त्र गहिणा तन सुहाया, नेत्र नैणा कजला नाम पांयदा। दर घर साचे लहिणा हुक्म सुणाया, जगत जंजाला आप तुड़ांयदा। भाणा सहिणा घर सच वड्याआ, भावी भाणे विच टिकांयदा। साचा राणा इक्क अख्वाया, तख्त निवासी साचे तख्त डेरा लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा भेव खुल्हांयदा। लहणे गुर गुर मूल चुकाया, शब्द गुरू दए वड्याईआ। शब्द गुर होए सहाया, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। बिरधां बालां वेख वखाया, जगत जीवां आप हंढाईआ। अमरु निथावां आप जगाया, अमरा पद इक्क वखाईआ। दर घर साचे सद मेल मिलाया, ब्रह्म नद नाद वजाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों कढ्ढ आपणी गोद बहाया, बख्शी सच सच्ची सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची धारा आप प्रगटाईआ। साची धारा आप प्रगटा, आपणा रंग रंगांयदा। राम रामदास गुर दया कमा, दासी दास वेख वखांयदा। बन्द ख़ुलासी आप करा, साची सालसी सालस ना आप कमांयदा। आलस निन्दरा दए गंवा, नाम प्याला इक्क प्यांअदा। आत्म जोती जोत दए जगा, अज्ञान अन्धेर मिटांयदा। शब्द अनाद धुन दए सुणा, धुन आत्मक आप अल्हांयदा। राग रागनी रहे शर्मा, नेत्र नैण ना कोई उठांयदा। सतिगुर पूरा मिल्या इक्क मलाह, खेवट खेटा बेड़ा आप तरांयदा। हरि मन्दिर बैठा डेरा ला, हरि जू हरि का जोड़ा आप उपांयदा । आपणा निशाना वेखे साचे थाँ, सतिगुर साचे घर झुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर घर साचा आप वड्यांअदा।
❋
❋
शब्द निशाना साचे घर, सति सतिवादी आप झुलाईआ। एका गुर दित्ता वर, सतिगुर दया कमाईआ। एका अक्खर ल्या पढ़, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। एका मन्दिर बैठा वड़, एका थान थनंतर रिहा सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। गुर सतिगुर भेव खुलांयदा, कर किरपा गुण निधान। गुर शब्द मात प्रगटांयदा, इक्क इकल्ला श्री भगवान। सुत सुत नाल मेल मिलांयदा, निरगुण सरगुण करे परवान। निरगुण शब्द सरगुण अर्जन अंदर डेरा लांयदा, दोहां विचोला श्री भगवान। सिर आपणे छत्र झुलांयदा, पंच मुखी ताज राज राजान। सति रंग निशाना हथ्थ उठांयदा, दो जहाना निगहबान। अकल कल आपणी आप वरतांयदा, बिन नानक सके ना कोई पछाण। इक्क कबीरा निउँ निउँ सीस झुकांयदा, सृष्ट सबाई होए वैरान। दूजा दर आप वड्यांअदा, आपे खोल्हे सच दुकान। तीजे घर सोभा पांयदा, जोती नूर जगे महान। चौथे घर सेज हंढांयदा, नारी कन्त खेल महान। पंचम आपणा रंग रंगांयदा, शब्द नाद सच्ची धुनकान। छेवें छप्पर ना कोई वखांयदा, पुरख अगम्मा वसे आपणे सच मकान। दोवें सति सतिवादी आपणी कल आप वरतांयदा, गुरू अर्जन देवे धुर फ़रमाण। अर्जन आपणा माण सर्ब गवांयदा, अंञाणा बाला बणे नादान। निउँ निउँ आपणा सीस झुकांयदा, प्रभ अग्गे मंगे दान। निरगुण निरवैर संग निभांयदा, नानक जोती जोत जगे महान। अंञाणी बाली आप उठांयदा, नारी कन्त करे परवान। सुघड़ स्याणी वेख वखांयदा, शब्द हाणी दयावान। अमृत ठंडा पाणी आप प्यांअदा, सर सरोवर कर पछाण। बोध अगाधी शब्द जणांयदा, अगम्म अगम्मड़ी इक्क धुनकान। पंचम गुर छेवां घर उप्पर चढ़्ह वेख वखांयदा, मंगे मंग वड मेहरवान। काया चोला चीथड़ा नाम रंग रंगांयदा, उतर जाए ना विच जहान। माया ममता मोह चुकांयदा, झूठा नाता तुट्टे माण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सति सतिवादी साची धार, सति शब्द आप सुणांयदा। सति शब्द हरि सति प्यारा, सति सतिगुर सेव कमाईआ। सतिगुर सति अवतारा, सति निराकारा जोत रुशनाईआ। सति नाम सति वरतारा, सति साची झोली रिहा भराईआ। सति शब्द सति धुन्कारा, घर नादी नाद वजाईआ। सति अनहद सुणे पुकारा, सति अनहद दए मिटाईआ। सति बोले इक्क जैकारा, सति सति करे पढ़ाईआ। सति भगत भगवन्त वणजारा, सति वेखे थाउँ थाईंआ। सति वेखे सुत दुलारा, लक्ख चुरासी फोल फुलाईआ। सति गुरमुखां करे प्यारा, मुख गुर गुर रहे सलाहीआ। सति गुरमुखां दए अधारा, बख्शे सरन सच्ची सरनाईआ। सति शब्द गुर अर्जन बोल जैकारा, गुरू ज्ञान दए वड्याईआ। मन मति बुध ना पावे सारा, पढ़ पढ़ थक्की सर्ब लोकाईआ। शब्द गुरू प्रगटया कलिजुग अन्तिम वारा, गुर नानक ल्ए प्रगटाईआ। शब्द हज़ारे हरि जू बण लिखारा, हरि की महिमा दए
❋
❋
गणाईआ। आपणा आप उतो वारा, तन ख़ाकी ख़ाक समाईआ। मंगी मंग इक्क दुआरा, पीआ प्रीतम विछड़ कदे ना जाईआ। तन माटी दिसे झूठा दुआरा, हरि मन्दिर हरि जू डेरा लाईआ। कागद कलम ना लिखणहारा, सत्त समुंदर मस रही कुरलाईआ। बनास्पत पावे ना कोई सारा, अठारां भार तुल तुल आपणा भार रही गणाईआ। गुर नानक मेला इक्क अर्जन दुआरा, सचखण्ड साचे वज्जी वधाईआ। सति शब्द मंगी मंग पुरख निरँकारा, एका इष्ट देव मनाईआ। साचे मन्दिर बण भिखारा, सन्त भगत भगवन्त गुरमुख गुरसिख एका धाम बहाईआ। गुरू ग्रन्थ कर त्यारा, लक्ख चुरासी गया समझाईआ। आदि जुगादी इक्क अवतारा, ना मरे ना जाईआ। सचखण्ड दुआरे वसे धाम न्यारा, हरि जू हरि हरि मन्दिर सोभा पाईआ। कलिजुग जीव जंत होए गंवारा, वेला अन्त दए गवाहीआ। चारों कुंट होए अँध्यारा, साचा चन्द ना कोई चढ़ाईआ। रसना गाए जीव जंत गंवारा, आत्म अन्तर दरस कोई ना पाईआ। पंच विकार बणे अखाड़ा, काम क्रोध लोभ मोह हँकार करे लड़ाईआ। बहत्तर नाड़ी वज्जे ताड़ा, त्रैगुण माया वजाईआ। मन मनूआ बणे जगत लाड़ा, बुध मति ल्ए प्रनाईआ। नाल रलाए पंचम धाड़ा, जूठ झूठ हथ्थ कमान उठाईआ। लक्ख चुरासी होए नार विभचारा, साचा कन्त ना कोई हंढाईआ। गुर का शब्द ना करे कोई प्यारा, गुर की बाणी बाण ना कोई लगाईआ। काया खोल्हे ना कोई बन्द किवाड़ा, हरि मन्दिर मिले ना साचा माहीआ। सारंग ढड्ड गाए वारा, अनहद तार सितार ना कोई हिलाईआ। पीए मदि सर्ब संसारा, आत्म रस ना कोई चखाईआ। गुर का शब्द आदि जुगादि करे पार किनारा, बिन सतिगुर पूरे होए ना कोई सहाईआ। एका जोत दस अवतारा, गुर गोबिन्द वज्जे जगत वधाईआ। पुरख अकाल इक्क जैकारा, वाह वाह गुरू फ़तेह गजाईआ। कलिजुग अन्तिम आए पासा हारा, बेड़ा पार ना कोई कराईआ। निरगुण निरवैर निराकार, कलि कल्की लै अवतारा, मात पित ना कोई बणाईआ। सम्बल नगर वसे धाम न्यारा, घर घर विच करे रुशनाईआ। शब्द खण्डा फड़े तेज कटारा, लुहार तरखाण ना कोई घड़ाईआ। तिक्खीआं रक्खे दोवें धारा, गुरमुख मनमुख वेखे थाउँ थाँईआ। काल महांकाल करे चरन भिखारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा वेस आप वटाईआ। कलिजुग अन्तिम वेस वटाए, पारब्रह्म वड्डी वड्याआ। निहकलंका आपणा नाउँ धराए, पंज तत्त ना कोई जणाया। शब्द मृदंग इक्क वजाए, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां चारे खाणी दए सुणाया। अन्तिम मेटे भेख पखण्डा, पार कराए कलिजुग जीव आत्म रंडा, गुरमुख साचे ल्ए तराया। आदि जुगादि जुग जुग गुर शब्द सतिगुर सदा बख्शंदा, बख्शणहार इक्क अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द एका धार, एका गुर इक्क अवतार, एका मन्दिर इक्क दुआर, एका नाम इक्क भण्डार, एका मीत इक्क मुरार, एका बंक रिहा सुहाया।
❋
❋
जुग जुग विछड़े सन्त भगवन्त गुरमुख गुरसिख आपणे यार, सथ्थर यारड़ा आप हंढाया। आपे सुत्ता सूला पैर पसार, गुरमुख आपणी गोद रखाया। हरिजन हरिभगत आदि जुगादि ना जाए हार, जिस जन हरि हरि रसना गाया। सतिजुग साची बन्न्हे धार, सति सतिवादी वेख वखाया। ऊँचां नीचां राउ रंकां राज राजानां शाह सुल्तानां बहाए इक्क दरबार, धुर फ़रमाणा इक्क सुणाया। बीस बीसा होए ख़बरदार, जगत जगदीशा शहनशाह सच्ची सरकार, हुक्म हदीसा इक्क पढ़ाया । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता शब्द मलाह, गुरमुख फड़ फड़ पार कराए बांह, साचा बेड़ा आप चलाया।