११ अस्सू २०१७ बिक्रमी सवरन सिँघ दे गृह पिण्ड गुमान पुरा जिला अमृतसर
सो पुरख निरँजण सतिगुर पूरा, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। हरि पुरख निरँजण हाज़र हज़ूरा, थिर घर साचा आप वसांयदा। एकँकारा वसणहारा नेड़े दूरा, गृह मन्दिर आप आपणा रूप धरांयदा। आदि निरँजण जोती नूरा, सुते प्रकाश आप वखांयदा। अबिनाशी करता सति सरूरा, मेल मिलावा आपणे हथ्थ रखांयदा। श्री भगवान आपणी आसा मनसा आपे करे पूरा, इच्छया भिच्छया झोली आप भरांयदा। पारब्रह्म आपणी मंगे आपे धूढ़ा, आपणी बख्शिश आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता पुरख बिधाता, अकल कल आपणा खेल खिलांयदा। अकल कल हरि खेल अपारा, निरगुण निरवैर धार चलाईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अपारा, बेपरवाह सहिज सुखदाईआ। सचखण्ड वसे सच दुआरा, दरगाह साची सोभा पाईआ। सति सतिवादी बोल जैकारा, शब्द सार सार पाईआ। दो जहाना खेल न्यारा, खेल खिलंता दिस ना आईआ। जुगा जुगन्तर बन्न्हे धारा, जुग करता जोत जगाईआ। लक्ख चुरासी कर पसारा, घट आपणी जोत जगाईआ। वण्डे वण्ड अपर अपारा, चार नौं वज्जे वधाईआ। रंग रलीआं माणे हरि करतारा, भस्मड़ आपणी सेज हंढाईआ। त्रैगुण तत्त कर वणजारा, पंचम नाता वेख वखाईआ। शब्द अनाद सच्ची धुन्कारा, गृह मन्दिर आप सुणाईआ। आदि जुगादी खेल न्यारा, अन्तिम अकार आप कराईआ। गुर गुर लै मात अवतारा, ब्रह्म पारब्रह्म वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला वसणहारा सच महल्ला उच्च अटला, निरगुण सरगुण रूप प्रगटाईआ । निरगुण सरगुण वेस वटाए, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। पारब्रह्म हरि हरि वेख वखाए, आपणी रंगण आप रंगाईआ। आपणा मृदंग आप वजाए, तार सितार ना कोई हिलाईआ। सूरा सरबंग खेल खल्हाए, ख़ालक ख़लक रूप वटाईआ। साचा सालस बण के आए, साचा शाह पातशाहीआ। जगत मार्ग आप वखाए, लक्ख चुरासी राह चलाईआ।
❋
❋
एका मन्त्र नाम दृढ़ाए, निष्अक्खर ढोला गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल साचा हरि, हरि आपणी खेल खलाईआ। हरि हरि खेल खिलांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। लोकमात जोत प्रगटांयदा, खेले खेल अपर अपार। भगत भगवन्त मेल मिलांयदा, अंदर मन्दिर पावे सार। डूँग्घी कंदर फोल फुलांयदा, मेट मिटाए अन्ध अँध्यार। जोत निरँजण दीप जगांयदा, दिवस रैण करे उज्यार। साचा मन्दिर आप सुहांयदा, अठ्ठे पहर शब्द धुन्कार। गुर सतिगुर वेस वटांयदा, शब्दी नाउँ अपर अपार। रूप रंग रेख ना कोई वखांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता बेऐब परवरदिगार। जुग करता हरि करनेहारा, कुदरत कादर वेख वखाईआ। खेले खेल विच संसारा, जगत सागर फोल फुलाईआ। वरतावे नाम सचा वरतारा, एका वस्त वण्ड वण्डाईआ। गुरमुखां खोल्हे बन्द किवाड़ा, आत्म ब्रह्म वेख वखाईआ। करे प्रकाश बहत्तर नाड़ा, जोती जोत रुशनाईआ। लग्गे अग्ग ना तत्ती हाढ़ा, त्रैगुण अग्नी दए बुझाईआ। पंज तत्त ना कोई अखाड़ा, पंचम शब्द नाद धुन आप वजाईआ। पंचम मिले मीत मुरारा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। जुगा जगंतर साची कारा, हरि सन्तन वेखे थाउँ थाँईआ। मन्दिर सोहे इक्क दुआरा, जिस दर आपणा चरन छुहाईआ। मूर्ख मूढ़े लावे पारा, पतित पापी आप तराईआ। एका देवे नाम अधारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगां जुगन्तर एका दाता, मेटे रैण अन्धेरी राता, सच सुच्च करे रुशनाईआ। जुग जुग अन्धेर मिटांयदा, जन भगतां देवे ब्रह्म ज्ञान। आपणा मन्त्र आप दृढ़ांयदा, धुर दरगाही धुर फ़रमाण। साचा राग इक्क अल्हांयदा, धुन अनादि सच्ची धुनकान। साचा शब्द आप सुणांयदा, रसना जिह्वा ना कोए गान। साचा मन्दिर आप वसांयदा, घर घर विच हो मेहरवान। बन्द ताकी आप खुलांयदा, सतिगुर पूरा सूरबीर बली बलवान। साचे तख्त सोभा पांयदा, शाहो भूप बण सुल्तान। आत्म सेजा आप हंढांयदा, गुणवन्ता, गुण निधान। गुरमुख काया चोली रंग रंगांयदा, रंगणहार श्री भगवान। आत्म ब्रह्म पारब्रह्म मेल मिलांयदा, ईश जीव कर परवान। झूठा नाता तोड़ तुड़ांयदा, लेखा चुक्के पंज शैतान। साचा हुक्म आप सुणांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धार, जुगा जुगन्तर देवे वर, गुरमुख साचे मात पछाण। जुग जुग भगत सलांहयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। आपणे भाणे आप रहांयदा, भाणा जाणे अगम्म अपार। शाह सुल्तानां ख़ाक रलांयदा, तोड़नहारा गढ़्ह हँकार। ग़रीब निमाणे गले लगांयदा, किरपा कर विच संसार। सतिजुग त्रेता द्वापर वेख वखांयदा, जुग जुग चले अवल्लड़ी चाल आप करतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे कर प्यार। गुरमुख साचा मीतड़ा, हरि सतिगुर वेख वखांयदा। देवे नाम इक्क अनडीठड़ा, साचे मन्दिर आप बिठांयदा। मिट्ठा करे काया रीठड़ा,
❋
❋
अमृत आत्म रस चखांयदा। शब्द सुणाए सुहागी गीतड़ा, साचे मन्दिर बह बह गांयदा। मन मनूआ करे पतित पुनीतड़ा, पतित पापी तरांयदा। जुग जुग चलाए आपणी रीतड़ा, आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। कलिजुग चौथा जुग अन्तिम बीतड़ा, थिर कोए रहिण ना पांयदा। वेखणहारा चार कुंट दहि दिशा हस्त कीटड़ा, इक्क इकल्ला विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। हरिजन साचा मेलया, कर किरपा गुर करतार। लेखा जाणे गुरू गुर चेलया, आप सुहाए बंक दुआर। सख़ा सख़ाई सज्जण सहेलया, आदि जुगादी मीत मुरार। आपे जाणे आपणा वक्त वेलया, थित वार ना पावे कोई सार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख सुहाए बंक दुआर। बंक दुआरा सोभावन्त, गुर सतिगुर सज्जण पाया। पुरख अबिनाशी मिल्या एका कन्त, घर सुहञ्जणी सेज सहाया। शब्द जणाए मणीआ मंत, मन का मणका आप भवाया। लेखा जाणे आदि अन्त, मध आपणा खेल खलाया। जुग जुग महिमा अगणत, अगणत वेद पुराण रहे जस गाया। लेखा लाए साचे सन्त, सति सतिवादी होए सहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे ल्ए मिलाया। गुरमुख शब्द मिलांयदा, सुरती सुरत कर विचार। मूर्त अकाल वेख वखांयदा, निरगुण रूप निराकार। नाम ढोल मृदंग वजांयदा, धुन अगम्मी इक्क धुन्कार। जूनी रहित दिस ना आंयदा, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। साचा डंका इक्क वखांयदा, दो जहानां करे ख़बरदार। राउ रंकां आप उठांयदा, शाह सुल्ताना मारे मार। गुरसिख जनका आप तरांयदा, जन जननी लाए पार। आपणी बणता आप बणांयदा, आपे बेड़ा बन्न्हणहार। गुरमुख सन्ता वेख वखांयदा, गुर सूरा कर प्यार। आसा मनसा पूर करांयदा, फुल फुलवाड़ी लाए पत्त डाल्ह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन एका बन्धन पांयदा। हरिजन बेड़ा आपे बन्न्ह, जुग जुग दया कमांयदा। गुरमुख वडियाई धन्न धन्न, सतिगुर पूरा रसना जिह्वा गांयदा। लेखा जाणे गोकल मथरा बिन्दराबन, जगत दुआरका आपणे चरना हेठ दबांयदा। भाग लगाए हरिजन तेरी छप्परी छन्न, साचे मन्दिर सोभा पांयदा। निरगुण जोत प्रकाश सूरज चन्न, कोटन भान मुख शर्मांयदा। एका राग सुणाए कन्न, अनुभव आपणा रूप दरसांयदा। मन पंखी शब्द डोरी ल्ए बन्न्ह, उड उड ना दहि दिश धांयदा। काया चोली भाग लगाए पंज तत्त तन, धन साचा विच टिकांयदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त इक्क वखांयदा। साची वस्त नाम गुरदेव, गुर गुरमुख झोली पांयदा। अबिनाशी करता अलक्ख अभेव, अगम्म अथाह बेपरवाह आपणा खेल आप खिलांयदा। जुग जुग जाणे जानणहार सेव, पूर्ब जन्मां वेख वखांयदा। वड वडा आत्म परमात्म देव, देवी देव आप अख्वांयदा। आदि जुगादि
❋
❋
सदा नेहकेव, नेहचल आपणा धाम वसांयदा। गुरमुखां देवे अमृत रस साचा मेव, साचा फल आप खवांयदा। जिस जन गाया रसना जिह्व, जीवण जुगत लेखे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे वेख वखांयदा। गुरमुख साचे वेखणहार आया, निरगुण जोती जामा धार। कलिजुग सतिजुग बणे दाई दाया, सेवा करे आप निरँकार। धरत धवल दए सुहाया, धर धरनी सुण पुकार। आकाश प्रकाश दए कराया, निरगुण दीपक कर उज्यार। स्वच्छ सरूपी रूप प्रगटाया, पारब्रह्म प्रभ खेल न्यार। दहि दिशा चार कूटी एका शब्द जणाया, शब्द नाद सच्ची धुन्कार। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्ड फोल फुलाया, करे खेल निरगुण निराकार। कलिजुग अन्तिम वेस वटाया, रूप रंग रेख ना सके कोई विचार। गुरमुख साचे ल्ए जगाया, घर मन्दिर खोल्ह किवाड़। हरि मन्दिर दए इक्क सुहाया, त्रैगुण नाता तोड़ जंजाल। अंदरे अंदर मेल मिलाया, पारब्रह्म करे हरि हरि इक्क प्यार। सुरत सवाणी बण वखाया, जगत वासना कर ख्वार। साचे हाणी शब्द मिलाया, दर सोहे नारी पीआ भतार। गीत सुहागी एका गाया, दिवस रैण मंगलाचार। अनन्द अनन्द गुर इक्क वखाया, परमानंद रहे ख्वार। बन्दी बन्धन गुर वखाया, नाता तोड़े तोड़नहार। वासना गंदी दए कढाया, जिस सिर हथ्थ धरे करतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख सुहाए सच दरबार। गुरमुख दुआर सुहञ्जणा, सुहावणहार आप निरँकार। जगे दीपक इक्क निरँजणा, निरगुण नूर होए उज्यार। सतिगुर मिल्या दर्द दु:ख भय भंजना, भव सागर करे पार। नेत्र पाए नाम अंजना, मेट मिटाए अन्ध अँध्यार। अन्त काल कलि रक्खे लज्जणा, राए धर्म ना करे ख्वार। घर नाद अनादी वज्जणा, शब्दी शब्द करे गुफ्तार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, फल लगाए साचे डार। साचा फल बूटा लाए जग, जड़्ह आपणे हथ्थ रखाईआ। चेतन्न रूप सूरा सरबग्ग, करे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण वसे उप्पर शाह रग, साचा मन्दिर आप सुहाईआ। जन भगतां बन्न्हे भगती तग, नाम डोरी तन्द बंधाईआ। हरि शब्द बुझाए अग्नी अग्ग, त्तत्व तत्त ना कोई जलाईआ। गुरमुखां मेटे दूर दुराडा पन्ध, साचा पान्धी बेपरवाहीआ। बेपरवाह गुरसिखां सुणाए एका छन्द, सो पुरख निरँजण दया कमाईआ। हउमें हंगत ढाए कंध, हँ ब्रह्म इक्क वखाईआ। निज घर वखाए निजानंद, निज अमृत जाम प्याईआ। ख़ुशी कराए बन्द बन्द, बन्दीख़ाना रहे ना राईआ। सर्ब जीआं दाता बख्शंद, बख्शणहार इक्क हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग गुरमुख ल्ए उठाईआ। गुरमुख शब्द जगाया, जागरत जोत इक्क जगा । गुरसिख शब्द सुणाया, अनहद अनादी राग अल्हा। गुरमुख मेल मिलाया, दूई द्वैती पर्दा लाह। गुरसिख रंग रंगाया, रंग रंगीला इक्क चढ़ा। गुरमुख सेज हंढाया, आत्म सेजा सोभा पा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
किरपा कर, हरिजन साचे होए सहाया। हरिजन सदा सहायक, सतिगुर दीन दुनी वेख वखांयदा। लेखा जाणे धुर मस्तक आपे जाए बौहड़, पूर्ब कर्मां फोल फुलांयदा। लक्ख चुरासी विच्चों फल वेखे मिट्ठा कौड़, करता कीमत आपे पांयदा। आदि जुगादि शब्द गुरदेव दो जहाना रिहा दौड़, लोकमात वेस वटांयदा। निरगुण सरगुण अंदर लाए पौड़, चौथा डण्डा हथ्थ रखांयदा। जन भगतां बुझाए लग्गी औड़, जन्म जन्म दी प्यास आप बुझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगां जुगन्तर भगत आपणे लेखे लांयदा। हरिभगत लेखा मंगणा, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। सृष्ट सबाई नौं खण्ड पृथ्मी अग्नी तत्त वगणा, कोई करे ना ठंडा ठार। कलिजुग जीव हँस होए कगना, काग रले कागां डार। काल नगारा सभ दे सिर ते वज्जणा, उच्ची कूके करे प्यार। जो घड़या सो भज्जणा, थिर रहे ना विच संसार। गुर गोबिन्द सूरा एका गज्जणा, सिँघ रूप शाह अस्वार। गुरमुखां पर्दा अन्तिम कज्जणा, दिवस रैण पावे सार। सच चलाए नाम जहाजणा, गुरमुख साचे ल्ए चाढ़। अंदर मन्दिर मारे वाजणा, सोई सुरती ल्ए उठाल। निरगुण सरगुण रचया काजना, काज करे आप करतार। शाहो भूप वड राजन राजना, निहकलंका नर अवतार। आपे होए ग़रीब निवाजना, ग़रीब निमाणे लाए पार। साचे अश्व चढ़े ताजना, त्रिलोकी चरना हेठ लताड़। ब्रह्मा विष्न शिव तेरी वेखे रची साजना, निरगुण निरगुण हो उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साची कार। जुग जुग कार कमांयदा, करता पुरख दीन दयाल। जुग जुग आपणा रूप वटांयदा, जुग जुग सेव लगाए काल महांकाल। जुग जुग शस्त्र खण्डा हथ्थ चमकांयदा, जुग जुग वेखे चिल्ला तीर कमान। जुग जुग लक्ख चुरासी रथ चलांयदा, रथ रथवाही बेमिसाल। जुग जुग अकथ कहाणी आप सुणांयदा, कोई कथे ना विच संसार। जुग जुग सृष्ट सबाई मथ वखांयदा, नाम मधाना एका डार। जुग जुग आपणा हथ्थ उठांयदा, जन भगतां करे सच प्यार। जुग जुग समरथ पुरख खेल खिलांयदा, सतिजुग त्रेता द्वापर करया पार। कलिजुग अन्तिम जोत जगांयदा, निहकलंका ल्ए अवतार। जूठ झूठ जगत मिटांयदा, कूड़ कुड़यारा, करे ख्वार। राज राजानां शाह सुल्तानां ख़ाक मिलांयदा, सीस ताज रक्खे ना कोई दस्तार। चार वरनां एका दर वखांयदा, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश कर प्यार। साचा खण्डा हथ्थ चमकांयदा, बहत्तर नाड़ी मारे मार। ब्रह्मण्डां वेख वखांयदा, ब्रह्मा विष्न शिव ल्ए उभार। करोड़ तेतीसा पन्ध मुकांयदा, सुरपति राजा इंद बाजी जाए हार। शंकर आपणा हार सुटांयदा, बाशक तशका ना कोई विचार। हरि हरि पारब्रह्म राह तकांयदा, मेल मिलाए अन्तिम वार। विष्नूं सांगोंपांग सेज परे हटांयदा, दर दुआर बणे भिखार। पुरख अबिनाशी हुक्म जणांयदा, तिन्नां लोकां एका वार। चौदां लोक हट्ट खुल्हांयदा, चौदां तबकां मारे मार। चौदां विद्या पन्ध
❋
❋
मुकांयदा, चौदस चौदां होए अँध्यार। सदी चौधवीं वेख वखांयदा, वेखणहारा आप निरँकार। त्रैगुण अग्नी मठ तपांयदा, जोती लम्बू लाए आप करतार। पंज तत्त हड्डीआं बालण विच डांहयदा, काल सेवा करे दुआर। महांकाल दया कमांयदा, दिवस रैण करे विचार। लक्ख चुरासी विच्चों गुरमुख गुरसिख फड़ फड़ आप उठांयदा, ल्याए खिच सतिगुर चरन दुआर। निहकलंक नर हरि नरायण जोती जामा भेख वटांयदा, गुर पीर अवतार रसना गा गा गए विचार। अन्तिम लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा, गुर गोबिन्द करे प्यार। साढे तिन्न हथ्थ मन्दिर बणांयदा, नौं दर करे शंगार। दसवें आपणा आसण लांयदा, दिस ना आए विच संसार। गुरसिखां दस्म दुआरी बन्द घर आप खुल्हांयदा, शब्द खण्डां फड़ तेज कटार। पूजा पाठ जप तप ना कोई करांयदा, सति हठ ना करे कोई विचार। अठसठ तीर्थ ना कोई नहांयदा, ना कोई घाले जगत घाल। जिस सिर आपणा हथ्थ रखांयदा, गुरमुख बणाए साचे लाल। होए प्रतक्ख दरस दिखांयदा, नाता तोड़ काल महांकाल। जन्म जन्म दी हरस मिटांयदा, लक्ख चुरासी तोड़ जंजाल। दरगाहि साची धाम वखांयदा, शब्द बिबाणे ल्ए बहाल। सचखण्ड दुआरा मन्दिर आप सुहांयदा, कर किरपा गुण निधान। सत्त रंग निशाना आप झुलांयदा, साचे तख्त बैठ श्री भगवान। गुरमुख चरनां विच रखांयदा, नाता तुट्टे विच जहान। आपणी जोत आपणे विच मिलांयदा, ब्रह्म पारब्रह्म करे परवान। सोहँ आपणी खेल खिलांयदा, सो मेटे सर्ब निशान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि शब्द अनादि, जुग करता आप वजांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्म ब्रह्मादि जन भगतां देवे साची दात, दाता दानी दया निध गहर गुण ठाकर ठग्ग ठगौरी जगत आप वखांयदा।
११ अस्सू २०१७ बिक्रमी दलीप सिँघ दे गृह पिण्ड गग्गो बूआ, ज़िला अमृतसर
सो पुरख निरँजण खेल खिलांयदा, आदि जुगादी वड मेहरवान। हरि पुरख निरँजण वेस वटांयदा, इक्क इकल्ला वाली दो जहान। एकँकारा रूप प्रगटांयदा, रूप अनूप शाह सुल्तान। आदि निरँजण नाउँ रखांयदा, जोती जोत जगे महान। श्री भगवान आपणा बल आप धरांयदा, जोद्धा सूरबीर बली बलवान। अबिनाशी करता आपणी कार आप करांयदा, करता पुरख नौजवान। पारब्रह्म प्रभ साचा दर सुहांयदा, दर घर साचा कर परवान। सचखण्ड दुआरा आप उपांयदा, आप रखाए सच निशान। घर घर विच आप खुल्हांयदा, थिर दरबारा कर परवान। सच सिँघासण इक्क विछांयदा, निरगुण निरवैर आप आपणा कर कुरबान। तख्त ताज सोभा पांयदा, उप्पर बहे राज राजान। शब्द ताज इक्क टिकांयदा, जोती जोत
❋
❋
सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरवैर आप अख्वांयदा। निरगुण निरवैर पुरख अकाला, अकल कल बेपरवाहीआ। आदि जुगादी दीन दयाला, दो जहानां वेख वखाईआ। सचखण्ड सुहाए सच्ची धर्मसाला, दर घर साचे सोभा पाईआ। थिर घर साचे खेल निराला, अनुभव आपणा रूप प्रगटाईआ। आपे चले अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखाईआ। निरगुण निरगुण बण दलाला, लाल लाल आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचे मन्दिर दए वड्याईआ। थिर घर मन्दिर सच दुआरा, पुरख अबिनाशी आप वसांयदा। सचखण्ड दुआरे हो उज्यारा, जोती जोत डगमगांयदा। निरगुण खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। अजूनी रहित निराकारा, निरवैर आपणी धार बंधांयदा। नेहचल वसे धाम न्यारा, महल्ल अटल आप सुहांयदा। साची करनी वरते सच वरतारा, करता करनी आपणी आप कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दीवा बाती इक्क रखांयदा। दीवा बाती कमलापात, हरि साचे घर टिकाईआ। आदि जुगादि खेल तमाश, दरगाह साची वेख वखाईआ। आपे मंडल पाए आपणी रास, आप आपणा रूप नचाईआ। आपणे अंदर करे आपणा वास, वास निवासा आप हो जाईआ। आपे पुरख होए शाहो शाबास, शहनशाह आपणा नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआर दए वड्याईआ। सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, हरि जू हरि मन्दिर आप सुहांयदा। निरगुण जोत श्री भगवन्त, इक्क इकल्ला डेरा लांयदा। आप बणाए आपणी बणत, घड़न भन्नणहार आप अख्वांयदा। आपे आदि आपे अन्त, अन्त आदि आपणी धार चलांयदा। आपे नार आपे कन्त, कन्त कन्तूल आपणी सेज आप हंढांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा एका खोल्ह, शब्द अगम्मी दए बोल, अगम्म अगम्मड़ा खेल खिलांयदा। शब्द अगम्मी एका ढोला, पुरख अबिनाशी एका गाईआ। निरगुण निराकार बण विचोला, मेल मिलाए साचे थाँईआ। सचखण्ड दुआरा एका खोल्हा, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द अगम्मी दए बोल अगम्म अगम्मड़ा खेल वखाईआ। शब्द अगम्मी एका ढोला, पुरख अबिनाशी आपे गाईआ। निरगुण निराकार बण विचोला, मेल मिलाए साचे थाँईंआ। सचखण्ड दुआरा एका खोल्हा, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नाद अनादी आप अल्हाईआ। नाद अनादी हरि निरँकारा, एका एक वजांयदा। आपे जाणे सति सितारा, सति सतिवादी आपणे हथ्थ रखांयदा। आपे पाए आपणी सारा, आपणी धार आप प्रगटांयदा। आपे गाए आपणी वारा, महिमा अकथ आप सुणांयदा। आपे जाए बलि बलिहारा, आपे वाह वाह सलोक अल्हांयदा। आपे वसे गुप्त ज़ाहरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। सचखण्ड दुआरे
❋
❋
वज्जे नाद, सति सतिवादी आप वजाईआ। शब्द खुल्हाए बोध अगाध, लिखण पढ़न विच ना आईआ। नाम जणाए आदि जुगादि, नर निरँकारा आप हो जाईआ। आपणा गुण आपे अराध, आपणी करे आप पढ़ाईआ। आपे देवे साची दाद, आपणी भिच्छया झोली आप भराईआ। आप आपा विच्चों काढ, अग्गे आपणा आप टिकाईआ। आपणा नाम आपे लाध, आपे ल्ए प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल साचा हरि, दर घर साचा इक्क सुहाईआ। दर घर साचा हरि सुहांयदा, अंदर वड़ हरि निरँकार। दीवा बाती इक्क टिकांयदा, कमलापाती खेल न्यार। साचा साथी आप अख्वांयदा, साचा बेड़ा करे त्यार। आपणा राथी रथ चलांयदा, रथ रथवाही निराकार। साची गाथी आपे गांयदा, गावत गाए गावणहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरे साचे वड़, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। दर दरवाज़ा खोल्हणहारा, निरगुण निरवैर आप अख्वांयदा। अजूनी रहित हो उज्यार, मूर्त अकाल डगमगांयदा। अनुभव खेल करे अगम्म अपारा, निर्भय अवर ना कोई जणांयदा। जोती जोत कर पसारा, जोती जाता आपणा नाउँ धरांयदा। थिर घर साचे पावे सारा, घर घर विच आप सुहांयदा। आपे नार कन्त बण भतारा, सुत दुलारा आपे जांयदा। शब्दी नाउँ रक्ख हरि करतारा, साची गोदी आप सुहांयदा। देवे हुक्म धुर दरबारा, आपणी इच्छया भिच्छया विच टिकांयदा। एका रूप हरि निरँकारा, आपणा आप दरसांयदा। एका नाउँ कर उज्यारा, हरि निरँकारा वेस वटांयदा। एका दए सच भण्डारा, सति वरतारा आप हो जांयदा। एका कूके बोल जैकारा, कूक कूक आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका सुत शब्द धार, आप प्रगटाए हरि निरँकार, थिर घर साचे आप समझांयदा। थिर घर साचे शब्द पसारा, सचखण्ड जोत जोत रुशनाईआ। सचखण्ड वसे हरि निरँकारा, थिर घर शब्दी सेव कमाईआ। थिर घर बणे शब्द भिखारा, सचखण्ड बैठा सच्चा शहनशाहीआ। सचखण्ड बणे आप वरतारा, थिर घर शब्दी झोली पाईआ। थिर घर करे वणज वणजारा, सचखण्ड दुआरे एका रास वखाईआ। सचखण्ड दुआरा उच्च मुनारा, थिर घर घर घर विच आप प्रगटाईआ। करे खेल आप करतारा, दूसर संग ना कोई रखाईआ। आदि आदि हो उज्यारा, रूप अनूप आप दरसाईआ। अबिनाशी अचुत साचे सुत करे प्यारा, शब्द शब्दी दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, थिर घर अंदर आपे वड़, सुत दुलारा लाए लड़, एका रंगण रंग रंगाईआ। एका किरन देवे दात, सो पुरख निरँजण दया कमांयदा। हरि शब्द उपाई आपणी ज़ात, ज़ात पात ना कोई रखांयदा। एकँकारा बन्न्हे नात, साचा नाता जोड़ जुड़ांयदा। आदि निरँजण पुच्छे वात, जोत उज्यारा डगमगांयदा। श्री भगवान गाए गाथ, आपणा बोला आप सुणांयदा। अबिनाशी करता चलाए राथ, रथ रथवाही
❋
❋
सेव कमांयदा। पारब्रह्म निभाए सगला साथ, सगला संग इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका किरन दित्ता वर, इच्छया भिच्छया झोली पाईआ। एका किरन बख्शे हरि, करे किरपा गुण निधानया। शब्द भण्डारा दित्ता भर, सुत दारा होया परवानया। लेखा जाणे हरि, नर नरायण खेल महानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे धुर फ़रमाणया। शब्दी शब्द जणांयदा, हरि दाता बेपरवाह। सेवक सेवा सच वखांयदा, निरगुण निरगुण बण मलाह। एका किरन वण्ड वण्डांयदा, एका जोती जोत चमका। एका हुक्म आप सुणांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड रचन रचा। इक्क इक्क इक्क आपे वण्ड वण्डांयदा, इक्क इकल्ला सभनी थाँ। इक्क ब्रह्मा विष्न शिव उपजांयदा, एका जोती नूर जगा। इक्क सूरज चन्न चढ़ांयदा, निरगुण नूर डगमगा। लक्ख चुरासी वेस वटांयदा, त्रैगुण माया घाड़त घड़ा। निरगुण आपणा वेस वटांयदा, भेव अभेदा भेव छुपा। अछल अछेदा छल कमांयदा, लेखा लिख ना सके कोई रा। शब्द शब्दी वण्ड वण्डांयदा, घर घर आपणा डेरा ला। नाद अनादी नाद वजांयदा, आदि पुरख आप अख्वा। विष्न शिव ब्रह्मा सेवा लांयदा, रिज़क पुचाए थाउँ थाँ। आत्म ब्रह्म सर्ब मनांयदा, ईश जीव रूप वटा। अन्त कलि आपणी कल आप वरतांयदा, लेखा लेखे ल्ए लगा। शब्द धार इक्क उपजांयदा, दो जहाना फेरा पा। ब्रह्मण्ड खण्ड आप वसांयदा, गगन गगनंतर रिहा सुहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द शब्द वरता। शब्द वरतारा आपे हरि, शब्दी शब्द आप अख्वाईआ। निरगुण सरगुण खेल कर, सरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। त्रैगुण देवे एका वर, पंचम पंच करे कुड़माईआ। काया माटी भाण्डा घड़, साची हाटी इक्क वखाईआ। बन्द ताकी खोल्ह दर, घर घर विच इक्क रुशनाईआ। साचा साकी जाम भर, नाम प्याला इक्क प्याईआ। जोत निरँजण अंदर धर, नूरो नूर करे रुशनाईआ। आत्म ब्रह्म वेखे खड़, सच सुहञ्जणी सेज हंढाईआ। मेल मिलाए आपणे घर, हरि मन्दिर सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि विष्नूं आदि ब्रह्मा, आदि शंकर आपणा नाउँ धराईआ। विष्नूं आदि हरि का नाउँ, हरि निरँकारा आप प्रगटांयदा। आदि ब्रह्मा हरि का नाउँ, पारब्रह्म आपणा नाउँ रखांयदा। आदि शंकर हरि का नाउँ, हरि आपणा अंग कटांयदा। तिन्नां बणे पिता माउँ, साची मईआ गोद बहांयदा। करे कराए सच न्याउँ, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जांयदा। तख्त बहाए फड़ फड़ बाहों, साची पुरीआं आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि हरि भगवन्त, आपणी कल आप वरतांयदा। आदि विष्नूं आप उपाया, विश्व आपणी शक्ति धराईआ। आदि ब्रह्मा जोत जगाया, पारब्रह्म सच्ची सरनाईआ। आदि शंकर आप उठाया, सुन्न अगम्मी फोल फुलाईआ। चरन चरनोदक अमृत इक्क प्याया, अमृत आत्म इक्क वखाईआ।
❋
❋
बोध अगाध शब्द जणाया, हरि आपणे नाउँ वड्डी वड्याईआ। आदि जुगादा खेल वखाया, ना मरे ना जाईआ। प्यो दादा किसे दिस ना आया, फड़ बाहों गले लगाईआ। धुन अगम्मी वाजा आप वजाया, ब्रह्मा विष्न शिव सुण इक्क ध्यान लगाईआ। वड वड्डा राजा हुक्म सुणाया, हुक्म हुक्मी रिहा वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वड्याईआ। शब्द विष्न ब्रह्मा शंकर धार, शब्द त्रैगुण वण्ड वण्डांयदा। शब्द रवि ससि उज्यार, शब्द नूर नूर डगमगांयदा। शब्द हुक्म शब्द वरतार, शब्द शब्दी खेल खिलांयदा। शब्द भूप शब्द सिक्दार, शब्द राज जोग कमांयदा। शब्द नाद शब्द धुन्कार, शब्द सुन्न समाध समांयदा। शब्द नार शब्द कन्त भतार, शब्द सुहञ्जणी सेज हंढांयदा। शब्द खेल करे अपर अपार, शब्द रूप दिस किसे ना आंयदा। शब्द लोआं पुरीआं महल्ल ल्ए उसार, विष्न ब्रह्मा शिव आप बहांयदा। विष्न दाता बणे भण्डार, सचखण्ड वासी सच भण्डारी रूप धरांयदा। शब्द ब्रह्म करे पसार, लक्ख चुरासी जोत जगांयदा। शब्द शंकर करे सँघार, जो घड़या भन्न वखांयदा। तिन्नां विचोला आप निरँकार। तख्त निवासी सोभा पांयदा। शाहो भूप सच्ची सरकार, एकँकारा आपणा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द धुर फ़रमाणा, साचा राणा दो जहाना आप वरतांयदा। विष्न ब्रह्मे शिव हरि जणाया, आदि पुरख वड्डी वड्याईआ। लक्ख चुरासी रचना रच वखाया, पंज तत्त घाड़न ल्ए घड़ाईआ। निरगुण वड करे रुशनाया, नूर नुराना डगमगाईआ। त्रैगुण पल्ला इक्क फड़ाया, भुल्ल रहे ना राईआ। आपणा वेला वक्त ना किसे जणाया, थित वार ना कोई लिखाईआ। आपणा बंस आप सुहाया, सरबंस वेखे शहनशाहीआ। आपणी अंस आप उपजाया, आपे होए सदा सहाईआ। आपणा बंक आप सुहाया, बंक दुआरे सोभा पाईआ। आपणा रंग आप रंगाया, रंग रंगीला आप चढ़ाईआ। आपणा पलँघ आप विछाया, आत्म सेजा दए वड्याईआ। आपणा बंक आप सुहाया, बंक दुआरे सोभा पाईआ। आपणा डंक आप वजाया, शब्द अनादी नाद सुणाईआ। आपणा अंक आप जणाया, निष्अक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्न ब्रह्मा शिव समझाईआ। लक्ख चुरासी कर त्यार, घट घट आपणा नूर प्रगटांयदा। नूर नुराना हो उज्यार, शब्द तराना एका गांयदा। दिवस रैण रहे धुन्कार, सच निशाना इक्क वखांयदा। काया मन्दिर खोल्ह किवाड़, आपणा मेला आप मिलांयदा। मेल मिलाए मिलावणहार, त्रैगुण लेखा आप जणांयदा। पंज तत्त दए अधार, सुरती सुरत आप प्रगटांयदा। मूर्त अकाल कर प्यार, तुरीआ तूरत नाद आप वजांयदा। त्रैगुण वसणहारा बाहर, आसा पूरत आप अख्वांयदा। इक्क इकल्ला एकँकार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, विष्न ब्रह्मा शिव देवे वर, लक्ख चुरासी भर भण्डार। लक्ख चुरासी भण्डारा, भरपूर भगवान आपणी दया कमाईआ। लेखा
❋
❋
जाणे हाज़र हज़ूर, हरि हरि जू वड्डा बेपरवाहीआ। दाता दानी जोद्धा सूरबीर, वड बलवाना इक्क अख्वाईआ। वेखणहारा चोटी चढ़ अख़ीर, उच्चे मन्दिर सोभा पाईआ। अमृत रक्खे साचा सीर, घर घर झिरना आप झिराईआ। आदि पुरख आदि बन्न्हे बीड़, बेड़ा बन्न्हणहार भेव ना राईआ। विष्न ब्रह्मा शिव मारया शब्द ज़ंज़ीर, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ाईआ। आपणे दर बणाए हकीर, शाह फ़कीर आप हो जाईआ। आपे होए पीरन पीर, ब्रह्मा विष्न शिव दर बैठे सीस झुकाईआ। आपे देवणहारा धीर, चरन कँवल बख्शे सच सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची रचना ल्ए रचाईआ। लक्ख चुरासी रचना रच, हरि आपणी खेल खिलांयदा। वेस वटाया सच्चो सच्च, सच आपणी धार बंधांयदा। भाग लगाया काया माटी कच, कंचन गढ़्ह बणांयदा। निरगुण सरगुण अंदर रच, आपणा आप छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख पुरख अबिनाशा, आपे वेखे आपणा सच तमाशा, वेखणहारा एकंकारया। विष्न ब्रह्मा शिव कर सलाह, तिन्ने नेत्र नैण उठाईआ। पुरख अबिनाशी चरन ध्यान लगा, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। हउँ सेवक दरवेश दर बैठे आ, खुलड़े केस रहे रखाईआ। एक दस्सणा आपणा नाँ, कवण नाउँ तेरे वड्याईआ। लक्ख चुरासी भाण्डा ल्या घड़ा, घड़ भाण्डे वेख वखाईआ। लोकमात कवण रूप होए रुशना, कवण मेल मिलाए बेपरवाहीआ। कवण वेला अन्त दए जणा, तुध बिन अवर ना कोई जणाईआ। हउँ भिखक भिखारी झोली बैठे डाह, आपणी दात अतोट अतुट निखुट्ट कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेद अभेदा दए खुलाईआ। भेव अभेद खुल्हांयदा, कर किरपा गुण निधान। विष्न ब्रह्मा शिव आपणा हुक्म आप जणांयदा, अन्तिम करे हरि पछाण। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी जुग तिन्नां सेव इक्क लगांयदा, भुल्ल ना जाए बण अंञाण। चार जुग तेरी गोद बहांयदा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग एका रक्खे आण। चार मुख तेरे ब्रह्मे पारब्रह्म सलांहयदा, चार वेद करे वख्यान। चारे बाणी बाण लगांयदा, पारब्रह्म कर ध्यान। चारे खाणी रचन रचांयदा, चारे जुग होए प्रधान। नौं नौं गेड़ा आप दवांयदा, गेड़ा गेड़े श्री भगवान। गुर पीर अवतार जुग जुग आपणे हुक्म घलांयदा, लक्ख चुरासी देवे धुर फ़रमाण। आदि विष्नूं तेरा वक्त ना कोए चुकांयदा, आदि ब्रह्मा ना होए वैरान। आदि शंकर ना पन्ध मुकांयदा, लेखा मिटे ना दो जहान। नौं नौं चार आपणा खेल खिलांयदा, देंदा रहे धुर फ़रमाण। आपणा भेव ना किसे खुल्हांयदा, भेव अभेदा हरि भगवान। कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा, नौं नौं चार कर परवान। अन्त आपणी कल वरतांयदा, वेद कतेब शास्त्र सिमरत अञ्जील कुरान होयण हैरान। एका जोती नूर डगमगांयदा, आदि पुरख वड मेहरवान। दूजा शब्द संग रखांयदा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्डां देवे इक्क ज्ञान। तीजे तीजा नेत्र इक्क
❋
❋
खुल्हांयदा, विष्न ब्रह्मा शिव कर पछाण। चौथे चौथे पद डेरा लांयदा, त्रैगुण माया करे वैरान। पंचम पंचम नाद शब्द वजांयदा, पंचम मेटे पंच शैतान। छेवें छेवां घर सुहांयदा, छप्पर छन्न ना कोए मकान। सत्तवें सति पुरख निरँजण खेल खिलांयदा, लेखा जाणे ज़िमी अस्मान। गुर पीर अवतार साध सन्त जुग जुग जुग बेअन्त बेअन्त सर्ब गांयदा, बेअन्त होए आप श्री भगवान। त्रै त्रै अन्त आपणे हथ्थ रखांयदा, जोद्धा सूरबीर बली बलवान। विष्न ब्रह्मा शिव आप समझांयदा, पुरख अबिनाशी नौजवान। कलिजुग अन्तिम निहकलंक आपणा नाउँ रखांयदा, आपणा गुण जाणे गुण निधान। तिन्नां लेखा लेखे पांयदा, लेखा लिखणहार इक्क मेहरवान। कागद कलम ना कोई रखांयदा, ना कोई कातब होए परवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे धुर फ़रमाण। कलिजुग वेला अन्तिम आउणा, आदि पुरख समझांयदा। विष्न तेरा विश्व रूप प्रगटाउणा, पारब्रह्म प्रभ संग निभांयदा। ब्रह्म तेरा रूप ब्रह्म सर्ब दरसाउणा, हँ रूप आप हो जांयदा। शंकर तेरा लहिणा देणा तेरी झोली पाउणा, पूर्ब लेखा वेख वखांयदा। भाणा सहिणा हुक्म जणाउणा, हरि भाणे आप समांयदा। लक्ख चुरासी जो घड़या सो भन्न वखाउणा, ठीकर चरना हेठ दबांयदा। गुरमुख विरला आप जगाउणा, जिस जन आपणी दया कमांयदा। गुरसिख साचा संग रखाउणा, जुग विछड़े मेल मिलांयदा। सन्त सहेला रंग रंगाउणा, सांतक सति सति वरतांयदा। भगत भगवन्त एका घर बहाउणा, सुहञ्जणी सेज आप विछांयदा। गुरमुखां हरि माण दवाउणा, साचा मार्ग इक्क लगांयदा। विष्न ब्रह्मे शिव तेरा पन्ध मुकाउणा, पान्धी आपणा राह आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, अन्त आदि अन्त हरि भगवन्त, आपणा खेल आपणे हथ्थ रखांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगां जुगन्तर एका काहन, हँ ब्रह्म करे पछाण, सो पुरख निरँजण गुण निधान, गुण अवगुण ना कोई जणाईआ।
१२ अस्सू २०१७ बिक्रमी बख्शीश सिँघ दे गृह पिण्ड गग्गोबूआ
पारब्रह्म ब्रह्म पाए सारा, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म रखाए चरन दुआरा, चरन कँवल इक्क जणांयदा। पारब्रह्म हरि बणाए सच्चा घर बारा, घर घर विच आप टिकांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म दए सहारा, अमृत आपणा जाम प्यांअदा। ब्रह्म ब्रह्म वड अधारा, आपणा मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म करे पसारा, इक्क इकल्ला वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म सुहाए बंक दुआरा, घट मन्दिर वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म सुणाए सच जैकारा, धुन अनादी अनहद शब्द वजांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कराए वणज वापारा, वस्त हरि थारा झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म
❋
❋
एका रंग रंगांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म रंग रंगाए, रंग मजीठी इक्क चढ़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म अंग लगाए, निरगुण निराकार आप हो जाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म संग निभाए, सगला संग विछड़ कदे ना जाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म सच तुरंग दुड़ाए, सूरा सरबंग वेख वखाईआ। पारब्रह्म हँ रूप वटाए, सो आपणा रूप प्रगटाईआ। पारब्रह्म सोहँ धार चलाए, धुर दीबाण बाणी आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म वडियाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे वडियाई, आदि जुगादि होए सहाया। पारब्रह्म ब्रह्म करे कुड़माई, साचा नाता जोड़ जुड़ाया। पारब्रह्म ब्रह्म बख्शे सरनाई, सरनगत इक्क जणाया। पारब्रह्म पकड़े बांही, आप आपणा मेल मिलाया। पारब्रह्म ब्रह्म सिर रक्खे ठंडी छाईं, शाह सुल्तान होए सहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म एका वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म वेखणहारा, निरगुण आपणा खेल खिलांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म हो उज्यारा, जोती नूर डगमगांयदा। पारब्रह्म वखाए ठांडा दरबारा, दर दरवाजा आप खुल्हांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म बणाए भखारा, साची भिच्छया झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म पारब्रह्म हरि आपणी वण्ड वण्डांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वण्डे वण्ड, महिमा अगणत गणी ना जाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म दसाए ब्रह्मण्ड खण्ड, आप आपणी कल वरताईआ। पारब्रह्म ब्रह्म धरे जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज आपणा आप समाईआ। पारब्रह्म प्रभ चाढ़े चन्न, सूरज सूर्या करे रुशनाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म बेड़ा बन्न्ह, जुग जुग रथ चलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे धन्न, धन्न धनवन्ता इक्क अख्वाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे डंन, जूनी जून आप भवाईआ। पारब्रह्म करे वसेरा बिन छप्परी छन्न, हरि हरि घट घट बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, निरवैर वड्डी वड्याईआ। पारब्रह्म करे प्रकाश, घट घट आप सुहांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म रक्खे वास, जुग जुग हुक्म चलांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म देवे दरस स्वास, स्वास पवण धरांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वखाए पृथ्मी आकाश, आप आपणा नैण खुल्हांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म करे निवास, वास निवासा आपणा धाम सुहांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म देवे ग्रास, गृह गृह वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म पूरी करे आस, आसा तृष्ना मेट मिटांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म करे बन्द ख़ुलास, आपणी बन्दी आपे तोड़ तुड़ांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म नाता तोड़े जगत प्रभास, ब्रह्म सच महल्ल वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, नर हरि हरि नर एका खेल खिलांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म देवे जोबन, लाल गुलाला रंग चढ़ाईआ। पारब्रह्म मिटाए हरख सोगन, चिंता दु:ख ना कोई रखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे सच्चा जोगन, जोग जगत इक्क जणाईआ। पारब्रह्म लेखा जणाए चौदां लोकन, त्रै त्रै लोआं मुकाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म करे सम्बोधन, आप आपणा नाउँ जपाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म बख्शे दात बोध अगाधन, निष्अक्खर
❋
❋
करे पढ़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म रूप दरसाए जोध जोधन, जोद्धा सूरबीर दया कमाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म वखाए एका ओटन, एका ओट सच्ची सरनाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म लाए साची चोटन, ताल नगारा इक्क वजाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म रूप वटाए कोटी कोटिन, कोटी कोटि आपणी सेव लगाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे भण्डारा इक्क अतोटन, अतोट अतुट रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर वज्जे वधाईआ। पारब्रह्म प्रभ देवे दात, आपणा भेस आप वटांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म करे उत्तम ज़ात, वरन गोत ना कोई रखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वेखे इक्क अकांत, इक्क इकल्ला वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म बंधाए चरन नात, नाता बिधाता आप जुड़ांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म चलाए राथ, रथ रथवाही सेव कमांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म सुणाए साची गाथ, शब्द अगम्मी ढोला आपे गांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वखाए साचा हाट, साचे तख्त सोभा पांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म देवे आपणी लाट, लिलाट जोती जोत डगमगांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म सवाए साची खाट, घर घर सेज आप विछांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका ब्रह्म पारब्रह्म पसारा, एका दर धुर दरबारा, हरि साचा आप सुहांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म नाउँ धराए, धरनी धरत धवल दए वड्याईआ। पारब्रह्म ब्रह्म लक्ख चुरासी विच समाए, आप आपणी कल धराईआ। पारब्रह्म मंडल रास एका पाए, ब्रह्म गोपी काहन नचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, पारब्रह्म हरि वेखे थाउँ थाँईंआ। पारब्रह्म ब्रह्म वेखणहारा, जुग जुग ल्ए अवतारया। पारब्रह्म ब्रह्म दए अधारा, गुरमुख साचा नाउँ धरा रिहा। पारब्रह्म ब्रह्म खिच ल्याए चरन दुआरा, आप आपणी बूझ बुझा रिहा। आदि जुगादी साची कारा, धुर दरबारा खेल खिला रिहा। कलिजुग आई अन्तिम वारा, पारब्रह्म ब्रह्म वेख वखा ल्या। लक्ख चुरासी विच्चों कर उज्यारा, आप आपणे रंग रंगा ल्या। गुरसिख गुरमुख आत्म ब्रह्म ब्रह्म सोहे इक्क दुआरा, पारब्रह्म प्रभ गोद गोद बहा ल्या। निहकलंक नरायण नर अवतारा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्म दाता आप अख्वा रिहा।