पुस्तकालयभाग ९

१२ अस्सू २०१७ बिक्रमी मंगल सिँघ दे घर पिण्ड सोहल ज़िला अमृतसर

पारब्रह्म ब्रह्म वेखणहारा, एकँकारा खेल खिलांयदा। इक्क इकल्ला कर पसारा, जुगा जुगन्तर वेस वटांयदा। अबिनाशी करता आपे बन्न्हे आपणी धारा, धार धार विच रखांयदा। अजूनी रहित कर पसारा, घट घट आपणी जोत जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खिलांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म वेखण जोग, एका रंग समाया। आदि जुगादी धुर संजोग, धुर दा मेला मेल मिलाया। देवणहारा दरस अमोघ, रूप अनूप आप प्रगटाया। लेखा जाणे चौदां

❋

❋

लोक, लोक परलोक होए सुहाया। नाम सुणाए सच सलोक, साचा अक्खर आप पढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी धार चलाया। पारब्रह्म ब्रह्म खेल खिलाए, खेलणहारा इक्क अख्वाया। सो पुरख निरजंण वेस वटाए, हरि पुरख निरँजण बेपरवाहया। एकँकारा भेव ना राए, आदि निरँजण सच्चा शहनशाहीआ। श्री भगवान आपणा पड़दा आप उठाए, अबिनाशी करता वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म रचन रचाए, ब्रह्म वेता अंस उपजाईआ। आपणा रंग आप रंगाए, रूप रेख ना कोई वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला वेस वटाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म एका रंग, आदि जुगादि रंगाया। सति पुरख निरँजण सूरा सरबंग, सचखण्ड दुआरे सोभा पाया। थिर घर वजाए इक्क मृदंग, नाद तराना इक्क सुणाया। साची सेजा बैठ पलँघ, निरगुण आपणा थान सुहाया। आपे मंगणहारा मंग, निउँ निउँ रिहा सीस झुकाया। सदा सुहेला होए संग, सगला संग आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, जुग जुग आपणा जोग वखाया। पारब्रह्म प्रभ मार्ग ला, बह बह एका तत्त समझांयदा। एका मन्दिर दए वसा, हरि मन्दिर सोभा पांयदा। एका नाम धन अंदर दए टिका, साचा जंदर आप लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि का भेव कोई ना पांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर प्रतक्ख, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। आपणे मन्दिर आपे रक्ख, आपे वेख वखाईआ। आपे सेवा लाए सूरज चन्न रवि ससि, हुक्मी हुक्म आप भवाईआ। आपे लेखा जाणे दो जहाना नस्स नस्स, नेड़े दूर आपणी खेल खलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म खेल खिलांयदा, आदि पुरख अगम्म अपार। दीपक जोती आप जगांयदा, जोती जोत कर उज्यार। साचे मन्दिर आप टिकांयदा, थिर घर खोल्ह बन्द किवाड़। विष्न शिव सेव कमांयदा, ब्रह्म करे ख़बरदार। तिन्नां एका संग वखांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। सच दुआर मृदंग वजांयदा, धुन अनादि शब्द धुन्कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म देवे इक्क प्यार। ब्रह्म प्यारा हरि निरँकारा, पारब्रह्म सरनाईआ। सचखण्ड दुआरा खोल्ह किवाड़ा, थिर घर साचा वेख वखाईआ। थिर घर साचे गुप्त ज़ाहरा, गहर गम्भीर रूप धराईआ। अंदर बाहर वसे न्यारा, निरगुण निरवैर भेव ना राईआ। सुन्न अगम्मी साची कारा, सुन्न समाध दरसाईआ। करे खेल अपर अपारा, लेखा लेख ना कोई जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म लेखा दए समझाईआ। कर किरपा गुण निधानन, आपणी अंस आप बणांयदा। देवणहारा धुर फ़रमानन, साचा बंस आप सुहांयदा। तख्त निवासी श्री भगवानन, मंडल रासी रास रचांयदा। जोद्धा सूरबीर बली बलवानन, इक्क अकादसी आपणा रंग रंगांयदा। रंग रंगाए दो जहानन, साचे मन्दिर आप सुहांयदा। ऊँच महल्ल अटल मकानन, निरगुण

❋

❋

जोत इक्क जगांयदा। दीवा बाती ना कोई निशानन, कमलापाती सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल श्री भगवान। श्री भगवान पुरख समरथ, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। आप उपजाए आपणी वथ्थ, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ । आपणा मार्ग आपे दए दस्स, आपणा भेव आप खुलाईआ। आपणे अंदर आपे वस, आप आपणा मन्दिर रिहा सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म आपणी खेल खलाईआ। पारब्रह्म वसे धुर दरबारा, निराकारा खेल खिलांयदा। निरवैर रूप हो उज्यारा, मूर्त अकाल डगमगांयदा। अजूनी रहित सभ तों वसे बाहरा, काल महांकाल ना कोई खांयदा। आदि जुगादि जुगां जुगन्तर आपे जाणे आपणी कारा, करता पुरख कार करांयदा। कागद कलम ना लिखणहारा लेख, अलेख आपणे हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म रूप वटांयदा। पारब्रह्म प्रभ रूप वटाया, निरगुण निरवैर दया कमाईआ। निराकार निराहार आपणा प्रकाश आप वखाया, प्रकाश प्रकाश कर रुशनाईआ। आपणा दासी दास आप बण जाया, सेवक सेवा आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी वण्ड आप वण्डाया। वण्ड वण्डाए पारब्रह्म, ब्रह्म आपणा रंग रंगाया। आदि जुगादि ना पए जम्म, जन्म मरन विच ना आया। करे कराए साचा कम्म, करनी करता आप अख्वाया। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां बेड़ा देवे बन्न्ह, गगन मंडल वेख वखाया। देवे प्रकाश सूरज चन्न, धरत धवल होए सहाया। एका नाउँ गाए धन्न धन्न, घर साचे आप वसाया। पुरख अबिनाशी साची जननी ब्रह्म जणया एका जन, धन्न धन्न जणेंदी माया। तुरीआ राग सुणाया कन्न, सचखण्ड दुआरे आप अल्हाया। आप वसाया बिन छप्परी छन्न, चार दीवार ना कोई बणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी खेल आप खिलाया। पारब्रह्म खेल अवल्ला, हरि साचा आप कराईआ। आदि जुगादी इक्क इकल्ला, एकँकारा बेपरवाहीआ। सच सिँघासण एका मल्ला, साचा भूप सच्चा शहनशाहीआ। दर दरवेश दर दुआर खला, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। धुर दी बाणी धुर संदेश एका घल्ला, धुर फ़रमाणा करे पढ़ाईआ। पारब्रह्म हरि फड़ाए पल्ला, साचा पल्लू इक्क वखाईआ। जोती जोत आपे रला, जोती जोत करे रुशनाईआ। आपणे दीपक आपे बला, तेल बाती ना कोई रखाईआ। धाम सुहाए नेहचल धाम अटला, उच्च महल्ल दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म वेख वखाईआ। पारब्रह्म बेअन्त, भेव कोई ना आंयदा। आदि जुगादी महिमा अगणत, अलक्खणा अलक्ख ना लख्या जांयदा। लेखा जाणे जुगा जुगन्त, जुग जुग आपणी धार बंधांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म बणाए बणत आपणा खेल आप खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा भेव आप खुल्हांयदा।

❋

❋

पारब्रह्म प्रभ दया कमा, निरगुण निरगुण करे कुड़माईआ। आपणा अंगीकार आप करा, अंग आपणा दए वखाईआ। आपणा संग आप निभा, आपे होए सहाईआ। आपणा रूप आप प्रगटा, आपे वेख वखाईआ। आपणा नाउँ विष्न विश्व रूप दरसा, आपणे अंदर अमृत आप चवा, आपणे विच टिकाईआ। आपणी बूंद आप टपका, आप आपणे विच रखाईआ। आपणा बीज आप बिजा, आपे ल्ए उपजाईआ। आपे सिंच हरा करा, पत डाल्ही आप महिकाईआ। आपे फुल फुलवाड़ी दए लगा, कवण फुल आप उपजाईआ। आपे कँवल कँवला नाउँ धरा, आपणा खेल आप खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटाईआ। आपे कँवल आप उपांयदा, अमृत भर भण्डार। आपे अंदर आसण लांयदा, निरगुण निरवैर हरि निरँकार। आपे विश्व मेल मिलांयदा, आपे विष्न करे प्यार। आपे आपणी अंस उपांयदा, बंस सरबंसा खेल न्यार। आपे नूर नूर विच रखांयदा, नूर नूर होए उज्यार। आपे आपणा पर्दा लांहयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे आपणा आप करे त्यार। कँवल उपाया किरपा कर, अमृत झिरना नाभ झिराईआ। विष्नूं अंदर विष्नूं वड़, बैठा मुख छुपाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़, रूप रेख ना कोई वखाईआ। ना कोई किला कोट दिसे गढ़्ह, चार दिवार ना कोई बणाईआ। ना कोई चोटी ना कोई जड़्ह, नेत्र नैण ना कोई वखाईआ। कँवल कँवला अंदर बैठा वड़, आपणीआं पंखड़ीआं आपे रिहा खिलाईआ। आपे जल उप्पर धर, जल्वा नूर नूर अलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी उत्पत आपे आप कराईआ। आपे कँवल पसारया, निरगुण रूप निराकार। आपे आए अंदरों बाहरया, जोती जोत कर उज्यार। आपे वेखे आपणा पसारया, आपे वण्डे वण्डां वण्डणहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म ल्ए आप उभार। पारब्रह्म ब्रह्म पाया, कँवल बंक दुआर। कँवल कँवला लेखे लाया, आप आपणी किरपा धार। आपणा नूर आप दरसाया, नूर नुराना हरि करतार। धुर फ़रमाण शब्द जणाया, शब्द अगम्मी बोल जैकार। नाद तराना इक्क वखाया, आप वजाए वजावणहार। बन्दीख़ाना ना कोई वखाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे ब्रह्म करे विचार। ब्रह्म उपाया आप प्रभ, पारब्रह्म दया कमाईआ। लेखा जाणे कँवल नाभ, नाभी कँवल मुख खुल्हाईआ। अमृत प्याआ जाम मदि, सच ख़ुमार इक्क वखाईआ। इक्क वजाया नाद अनहद, आपणी धुन धुन सुणाईआ। सच दुआर आपे सद्द, साची सिख्या इक्क पढ़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म लडाए लाड, जुगा जुगन्तर खेल खिलाईआ। आपा आपे विच्चों कीता अड्ड, तेरा मेरा भेव ना राईआ। सो पुरख निरँजण निशाना दित्ता गड्ड, हँ ब्रह्म वेख वखाईआ। मेरा चरन दुआरा तेरी हद्द, उप्पर रहे सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका हुक्म रिहा

❋

❋

सुणाईआ। ब्रह्म तेरा उच्च मुनारा, पुरख अबिनाशी आप जणांयदा। तेरा नैण मेरा चरन घर बारा, दूजा दर ना कोई रखांयदा। तेरा सैण सच्चा सिक्दारा, भाई भैण मात पित आप अख्वांयदा। तेरा वणज मेरा वपारा, नाम अनमुल्ला इक्क वखांयदा। मेरा दरस तेरा दिदारा, तेरी हरस आप बुझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका देवे साचा वर, साचा हुक्म आप सुणांयदा। ब्रह्मे रक्खणा चरन ध्यान, सच दुआरा इक्क समझाया। पुरख अबिनाशी होए मेहरवान, चरन चरनोदक दए मुख चुआया। अमृत झिरना झिरे महान, कपाल रेखा खोल्ह वखाया। चारे कुंट दए ज्ञान, चारे मुख मुख सलाहया। चारे बाणी मारे बाण, तीर निराला शब्द उठाया। चारे वेद करे विख्यान, चारे जुगां वण्ड वण्डाया। चारे खाणी होए प्रधान, चार वरनां वेस वटाईआ। चार यारी वखाए निशान, चार जुग बन्धन पाया। नौं दुआरे खोल्ह दुकान, नौं खण्ड पृथ्मी हिस्सा इक्क वखाया। तेरा रूप श्री भगवान, आदि अन्त वेख वखाया। तेरी जोत जगे महान, जोती जाता आप जगाया। तेरा कोटन कोटि बणे मकान, लक्ख चुरासी भाण्डा दए घड़ाया। तेरी महिमा होए जहान, लोकमात वेख वखाया। मेरा नाउँ तेरा ज्ञान, तेरा ज्ञान जगत सबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म दित्ता एका वर, पारब्रह्म आप समझाया। पारब्रह्म ब्रह्म समझांयदा, एका अक्खर शब्द ज्ञान। तेरी सेवा सच वखांयदा, वड दाता हो मेहरवान। लक्ख चुरासी भाण्डा आप घड़ांयदा, त्रैगुण देवे एका दान। सच वस्त झोली पांयदा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश कर परवान। साचा नाता जोड़ जुड़ांयदा, जोड़नहारा गुण निधान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त इक्क वरतांयदा। साचा नाता देवे जोड़, ब्रह्म पंज तत्त करे कुड़माईआ। पारब्रह्म चढ़या रहे अगम्मी घोड़, शब्द घोड़ा इक्क दुड़ाईआ। दो जहाना लाए साचा पौड़, धुर दा पौड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ। आदि अन्त जाए बौहड़, कीता कौल भुल्ल ना जाईआ। ब्रह्मा बुझाए प्यास लग्गी औड़, पारब्रह्म अमृत मेघ इक्क बरसाईआ। लेखा मुकाए दौड़ दौड़, दो जहाना होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका ब्रह्म दए वड्याईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आप उपाया, आपणी महिमा आप जणांयदा। धुर संजोगी मेल मिलाया, जगत संजोग आप हंढांयदा। दरस अमोघी इक्क वखाया, दर सुहञ्जणा आप वखांयदा। साचा चोगी चोग चुगाया, अमृत आत्म रस प्यांअदा। शब्द सलोकी सलोक सुणाया, सो पुरख निरँजण एका गांयदा। हँ ब्रह्म ब्रह्म वेख वखाया, पर्दा ओहला आप उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा नाउँ जणांयदा। सो पुरख निरँजण पारब्रह्म, ब्रह्म हँ रूप दरसाईआ। आदि जुगादि ना पए जम्म, जुगा जुगन्तर खेल खलाईआ। हरख सोग ना कोई ग़म, चिंता दु:ख जीव रहे ना राईआ। हड्ड

❋

❋

मास ना नाड़ी चम्म, रक्त बूंद ना मेल मिलाईआ। आसा तृष्ना ना तृखा तम, हँकार विकार ना कोई वखाईआ। आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, आपे रिहा चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, ब्रह्म आपणी करे पढ़ाईआ। सो पुरख निरँजण दया कमा, एका तत्त समझांयदा। हँ ब्रह्म प्रभ आप उपा, आपणा राह वखांयदा। जुग जुग वेस मात धरा, जगत विचोला फेरा पांयदा। चार जुग खेल खिला, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग वण्ड वण्डांयदा। नौं नौं गेड़ा आप दवा, जगत झेड़ा वेख वखांयदा। आपणा खेड़ा आप वसा, आपे सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म एका शब्द जणांयदा। सो पुरख निरँजण हरि करे जणाई, ब्रह्म भुल्ल रहे ना राया। हँ रूप हरि रिहा समाई, लक्ख चुरासी जीव उपाया। जुगा जुगन्तर करे कुड़माई, आप आपणा मेल मिलाया। घर वज्जदी रहे वधाई, शब्द अनादी नाद सुणाया। चार जुग गुर पीर अवतार बणाए राही, साचा पान्धी आपणे मार्ग आप लाया। करे खेल सच्चा शहनशाही, आपणी रईयत वेख वखाया। एका हुक्म रिहा जणाई, हुक्मी हुक्म दए सुणाया। एका कौल रिहा निभाई, कीता कौल भुल्ल ना जाया। ब्रह्म ब्रह्म धवल टिकाई, पंज तत्त चोले बन्द कराया। आपणी शक्ती आपे मौल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा भेव आप खुल्हाया। ब्रह्म सुणया ब्रह्म ज्ञान, अन्तर इक्क लिव लाईआ। चरन कँवल कँवल चरन कर ध्यान, बैठा सीस झुकाईआ। हउँ बाली बुध बाल अंञाण, तूं साहिब सच्चा पित माईआ। आपणी बख्शश दित्ता दान, मेरी रख्शस होवे सहाईआ। निष्अक्खर तेरा इक्क निशान, रूप रेख ना कोई बणाईआ। तेरा सथ्थर दो जहान, वेख वखावां थाउँ थाईंआ। लक्ख चुरासी करे परवान, धुर परवाना मिल्या शहनशाहीआ। लोकमात वखाए इक्क दुकान, चौदां लोक हट्ट खुलाईआ। चार जुग धुन सुणावा एका कान, राग रागनी नाल रलाईआ। मन्दिर सुहावां तन मकान, घर घर विच जोत जगाईआ। सो पुरख निरँजण होणा आप मेहरवान, हउँ सेवक सीस झुकाईआ। हँ ब्रह्म लैणा पछाण, आत्म ब्रह्म कर कुड़माईआ। चार जुग करे खेल महान, जुग चौकड़ी आप बिताईआ। नौं नौं लेखा मुकाउणा आण, नौं नौं रहिण ना पाईआ। चौथे पद इक्क ध्यान, चौथे घर वज्जे वधाईआ। चारे जुग कर कल्यान, कीती घाल लेखे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, ब्रह्म आपणी मंग मंगाईआ। हँ ब्रह्म प्रभ अग्गे मंगे मंग, ख़ाली हथ्थ रखांयदा। सो पुरख निरँजण सूरा सरबंग, आपणा हुक्म आप जणांयदा। नौं नौं चार चौकड़ी काल जाए लँघ, काल महांकाल सेव कमांयदा। कलिजुग अन्तिम वज्जे मृदंग, निरगुण निरवैर आप वजांयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आए लँघ, धरत धवल वेख वखांयदा। सोहँ रूप चार जुग चढ़या रहे रंग, रंग रंगीला आप रंगांयदा। गुर पीर

❋

❋

अवतार हरि का नाम रहे मंग, नाम निधाना आप वरतांयदा। आपे सुत्ता रहे सचखण्ड दुआर सच पलँघ, सच सिँघासण आप सहांयदा। नौं नौं चार कराए पन्ध, पान्धी आपणे घर मिलांयदा। ब्रह्म तेरा बणे आप सन्बंध, दूसर संग ना कोई रखांयदा। आदि सुणाया सोहँ छन्द, ब्रह्म पारब्रह्म रूप वटांयदा। अन्तिम खेल करे गहर गम्भीर गुणी गहिन्द, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म वेला वक्त आपणा आप जणांयदा। आदि उपाया सोहँ रूप, वड भूप दया कमाईआ। करया प्रकाश चारे कूट, दहि दिशा जोत रुशनाईआ। ब्रह्म उपजाया आपणा सूत, ताणा पेटा आप हो जाईआ। करया खेल अबिनाशी अचुत्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। थिर घर सुहाई साची रुत्त, रुत रुतड़ी आप महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आपणी रचन रचाईआ। आदि रचना सोहँ धार, पारब्रह्म ब्रह्म रूप वटाया। अन्तिम जाणे आपणी कार, भेव किसे ना पाया। बेअन्त बेअन्त कह गए उच्चार, जो जन लोकमात विच आया। पंज तत्त ना पाए हरि की सार, काया गठड़ी भार उठाया। निरगुण सरगुण देवे धार, गुर पीर अवतार सेवा लाया। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग वजौंदा रिहा सितार, निरगुण सरगुण सारिंगा इक्क बणाया। नानक एका उच्ची कूक गया पुकार, एकँकारा भेव ना राया। कलिजुग अन्तिम आए वार, निहकलंक होए सहाया। लक्ख चुरासी पाए सार, ब्रह्म पर्दा दए उठाया। सोहँ अक्खर रसना गया उच्चार, सो अकाल वण्ड वण्डाया। गोबिन्द जोद्धा सूरबीर बोले बलकार, एका मंगन मंग मंगाया। कलि कल्की ल्ए अवतार, कालख टिका दए गंवाया। ब्रह्म पारब्रह्म पाए सार, सोहँ आपणा खेल खलाया। सो पुरख जाणे जणाए अगम्मी धार, सोहँ सो अगला पिछला, बेड़ा आपणे हथ्थ रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सो उपज्या पारब्रह्म, हँ बणाया इक्क ब्रह्म, सो आपणे विच समाया। आदि अन्त हरि सो सो, हँ मधि विच समाईआ। नौं नौं चार बीज बो बो, लक्ख चुरासी फुल फुलवाड़ी आप महिकाईआ। धुर फ़रमाणा शब्द ढोआ ढो ढो, गुर पीर अवतारा रिहा सुणाईआ। साधां सन्तां अमृत आत्म चो चो, निझर झिरना रिहा झिराईआ। भगतां नाता तोड़े दोअँ दो दो, एका रूप रूप दरसाईआ। गुरमुखां तीजे लोचण करे लो, अन्ध अन्धेर आप मिटाईआ। गुरमुखां चुकाए जगत मोह, माया ममता नेड़ ना आईआ। कलिजुग अन्तिम जिस जन गाया रसना सोहँ सो, पारब्रह्म ब्रह्म पारब्रह्म विच समाईआ। हरि का भेव ना जाणे को, वेद पुराण शास्त्र सिमरत अञ्जील कुरान खाणी बाणी रही जस गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि नरायण एका एक अख्वाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति असति वेखे थाउँ थाँईआ।

❋

❋