१३ अस्सू २०१७ बिक्रमी गंडा सिँघ दे घर पिण्ड दराजके ज़िला अमृतसर
सो पुरख निरँजण खेल खिलांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। निरगुण निरवैर आपणा वेस वटांयदा, जूनी रहित अगम्म अपार। निरभउ आपणा नाउँ धरांयदा, भय जणाए सर्ब संसार। मूर्त अकाल आप अख्वांयदा, अनुभव प्रकाश कर उज्यार। साचे तख्त सोभा पांयदा, करता पुरख हरि करनेहार। त्रैगुण माया विच ना आंयदा, आदि जुगादी खेल न्यार। धुर फ़ुरमाणा
❋
❋
शब्द जणांयदा, अगम्म अगम्म अगम्मड़ी कार। अलक्ख निरँजण एका अलक्ख जगांयदा, दर घर साचे बोल जैकार। शब्द अनादी नाद वजांयदा, लोआं पुरीआं करे ख़बरदार। विष्न ब्रह्मा शिव आप उठांयदा, उठावणहार हरि निरँकार। भेव अभेदा आप खुलांयदा, लोकमात लै अवतार। गुर पीर आप अख्वांयदा, भगत भगवन्त मेल मिलाए नारी कन्त भतार। साचे सन्त संग रखांयदा, शब्द जणाए बोध ज्ञान। गुरमुख आपणे रंग रंगांयदा, सूरबीर वड बलवान। गुरसिख आपणी गोद बहांयदा, देवणहारा धुर फ़रमाण। नाम अनमुल्ला झोली पांयदा, लेखा जाणे दो जहान। सतिजुग साचा सच वरतांयदा, तख्त निवासी वड मेहरवान। त्रेता त्रै त्रै वेस वटांयदा, रूप अनूप श्री भगवान। द्वापर दोए दोए नैण खुलांयदा, कँवल नैण नौजवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल सच्ची सरकार। जुग जुग खेल खिलांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। निरगुण आपणा रथ चलांयदा, दरगाह साची खोल्ह किवाड़। साचे मन्दिर सोभा पांयदा, थिर घर बैठ सच्चे दरबार। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणांयदा, हुक्मी हुक्म कर आकार। ब्रह्मा विष्न शिव उठांयदा, त्रैगुण माया भर भण्डार। लक्ख चुरासी भाण्डा आप घड़ांयदा, निरगुण सरगुण कर प्यार। त्तत्व तत्त विच टिकांयदा, जोती जाता हो उज्यार। शब्द नाद धुन वजांयदा, धुनी नाद सच्ची सरकार। आपणा हुक्म आप वरतांयदा, वेखे विगसे करे विचार। लोकमात खेल खिलांयदा, पंज तत्त सुहाए बंक दुआर। मन मति बुध राह चलांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग खेल करे अपार। जुग जुग खेल अवल्लड़ा, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। सचखण्ड दुआरे बैठा इक्क इकल्लड़ा, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणांयदा। लक्ख चुरासी फड़ाए पल्लड़ा, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। शब्द संदेश एका घलड़ा, गुर शब्दी रूप वटांयदा। सच सिँघासण एका मलड़ा, ब्रह्म पारब्रह्म वेख वखांयदा। आपणी जोती आपे रलड़ा, जोती जोत डगमगांयदा। जुग जुग मार्ग लाए इक्क सुख़ल्लड़ा, लक्ख चुरासी पान्धी आप तरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर सोभा पांयदा। जुग जुग मन्दिर सुहञ्जणा, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। खेले खेल दर्द दु:ख भय भंजना, रूप अनूप आप वटाईआ। जोत जगाए आदि निरँजणा, एका नूर नूर रुशनाईआ। जन भगतां बणे साक सैण सज्जणा, एका नाता जोड़ जुड़ाईआ। चरन कँवल कराए साचा मजना, सर सरोवर इक्क नुहाईआ। जाम प्याए एका मधना, अमृत झिरना आप झिराईआ। लेखा जाणे विष्नूं यदना, विश्व आपणा रूप दरसाईआ। आदि अन्त किसे ना बध्धना, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। अन्तकाल घर आपणे सद्दणा, दरगाह साची वज्जे वधाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी सत्त दीप जीव जंत लक्ख चुरासी आपे होया रहे अदना, माण निमाणा आप हो जाईआ। आपे वसे चौथे घर साचे
❋
❋
पदना, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। आपे ब्रह्म ब्रह्मादि वजाए नदना, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां शब्द सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुगा जुगन्तर बेपरवाहीआ। जुगा जुगन्तर बेपरवाह, साचा खेल खिलांयदा। निरगुण निरवैर बण मलाह, साचा बेड़ा आप तरांयदा। जन भगतां देवे सच सलाह, सिफ्त सालाही आप अख्वांयदा। इक्क जपाए साचा नाँ, नाउँ निरँकारा आप प्रगटांयदा। दो जहानां पकड़े बांह, सगला संग निभांयदा। आदि जुगादि करे सच न्याँ, साचे तख्त सोभा पांयदा। गुरमुखां बणे पिता माँ, बाल अंञाणे गोद बहांयदा। फड़ फड़ हँस बणाए काँ, कागों हँस आप उडांयदा। जिस सिर रक्खे ठंडी छाँ, सो जन दर घर साचे सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर साची कार, करे कराए एकँकार, इक्क इकल्ला वेस वटांयदा। वेस वटाए इक्क इकल्ला, श्री भगवान वड्डी वड्याईआ। वसे नेहचल धाम अटला, सचखण्ड दुआर सुहाईआ। करे खेल अछल अछला, वल छल धारी भेव ना राईआ। सच सिँघासण एका मल्ला, शाहो भूप सोभा पाईआ। आपे रविआ जला थला, जल थल महीअल आप समाईआ। एका शब्द अनादि जुगा जुगन्तर लोकमात घल्ला, गुर पीर अवतार देण गवाहीआ। हरि सन्त फड़ाए साचा पल्ला, सति सतिवादी डोरी हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुग जुग आपणी जोत करे रुशनाईआ। जुगा जुगन्तर साची जोत, निरगुण निरवैर आप प्रगटांयदा। ना कोई किला ना कोई कोट, साचे मन्दिर आप सुहांयदा। लक्ख चुरासी अंदर लाए शब्द चोट, घट घट नगारा आप वजांयदा। ना कोई वरन ना कोई गोत, ज़ात पात ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा नाउँ धरांयदा। जुग जुग आपणा नाउँ रक्ख, निरगुण सरगुण वेख वखांयदा। सति सरूपी हो प्रतक्ख, ब्रह्म पारब्रह्म दया कमांयदा। आप आपा करे वक्ख, आप आपणी कल धरांयदा। आपणा मार्ग आपे दस्स, गुर पीर अवतार सेवा लांयदा। सन्तन हिरदे आपे वस, हरि की पौड़ी आप चढ़ांयदा। भगतां मारे तीर निराला कस, बजर कपाटी तोड़ तुड़ांयदा। गुरमुख मेल मिलाए हस्स हस्स, हँस मुख सोभा पांयदा। गुरसिखां देवे एका रस, अमृत आत्म जाम प्यांअदा। करे प्रकाश मेटे अन्धेर रैण मस, साचा चन्द आप चढ़ांयदा। त्रैगुण माया ना डस्सणी सके डस्स, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा रंग रंगांयदा। जुग जुग रंग रतड़ा, पारब्रह्म गुर करतार। आदि जुगादी ना ठंडा ना तत्तड़ा, एका वसे धाम न्यार। जन भगतां देवे एका मतड़ा, ब्रह्म मति कर उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग बन्न्हे अपणी धार। जुग जुग धार चलांयदा, धरनी धरत धवल कर विचार। जुग जुग कार कमांयदा, लक्ख चुरासी पावे सार। जुग
❋
❋
जुग वेख वखांयदा, चार वरन कर प्यार। जुग जुग भेख वटांयदा, शब्द अनादि बोल जैकार। जुग जुग लेख लिखांयदा, चारे वेद करन पुकार। जुग जुग जोग सिखांयदा, जागरत जोत कर उज्यार। जुग जुग भोग भोगांयदा, नारी कन्त दए आधार। जुग जुग संजोग हंढांयदा, गुरमुख सज्जण कर त्यार। जुग जुग हउमे रोग मिटांयदा, चिंता सोग दए निवार। जुग जुग साची चोग चुगांयदा, हरि का नाउँ अपर अपार। जुग जुग दरस अमोघ वखांयदा, मातलोक लै अवतार। जुग जुग चौदां लोक फेरा पांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। जुग जुग आप सलोक सुणांयदा, निरगुण बोले बोलणहार। जुग जुग वेद पुराण शास्त्र सिमरत लेख लिखांयदा, जुग जुग गीता ज्ञान दए आधार। जुग जुग अञ्जील कुरान पढ़ांयदा, लेखा जाणे ईसा मूसा संग मुहम्मद चार यार। जुग जुग नानक निरगुण वेख वखांयदा, सति नाम करे प्रधान। जुग जुग जोती जोत डगमगांयदा, एका शब्द इक्क ज्ञान। जुग जुग चारे बाणी वेख वखांयदा, जुग जुग चारे खाणी करे कल्याण। जुग जुग सुरत सवाणी शब्द मिलांयदा, अमृत पाणी देवे ठंडी आण। जुग जुग सुत दुलारा आपणा नाउँ रखांयदा, गोबिन्द सूरा नौजवान। जुग जुग चण्ड प्रचण्ड चमकांयदा, जुग जुग लेखा जाणे दो जहान। जुग जुग ब्रह्म ब्रह्मण्ड वेख वखांयदा, लोआं पुरीआं वेखे मार ध्यान। जुग जुग जेरज अंडज डेरा ढांयदा, उत्भुज सेत्ज करे वैरान। जुग जुग खण्ड खण्ड करांयदा, ख़ालक मेटे जीव बेईमान। जुग जुग लक्ख चुरासी रंड वखांयदा, नाता तोड़े श्री भगवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, जुग जुग आपणी धार चलांयदा। जुग जुग धार चलावणहारा, एका रंग समाईआ। आदि जुगादी लै अवतारा, गुर गुर वेस धराईआ। शब्द अनादी बोल जैकारा, ब्रह्म ब्रह्मादी आप सुणाईआ। भगत भगवन्त बख्शे चरन प्यारा, सन्त साजण ल्ए मिलाईआ। गुरमुखां खोल्हे बन्द किवाड़ा, गुरसिख एका रंग रंगाईआ। मनमुखां मारे आदि अन्त मारा, बचया कोए रहिण ना पाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर उतरया पार किनारा, थिर कोए रहिण ना पाईआ। कलिजुग आई अन्तिम वारा, चारों कुंट रैण अन्धेरी छाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी बणया जगत अखाड़ा, चार वरन देण दुहाईआ। उच्ची कूके पंचम धाड़ा, काम क्रोध लोभ मोह हँकार होए हलकाईआ। लग्गी अग्ग बहत्तर नाड़ा, सांतक सति ना कोए वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। जुग जुग वेस वटांयदा, अलक्ख अगोचर अगम्म अपार। निरगुण सरगुण खेल खिलांयदा, खेलणहार बेऐब परवरदिगार। नूरो नूर डगमगांयदा, ख़लक ख़ुदाई सांझा यार। साचे दर सोभा पांयदा, हक हकीकत करे विचार। लाशरीक रूप वटांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुग जुग साची धार बंधांयदा। जुग जुग धार बंधांयदा, पारब्रह्म बेअन्त।
❋
❋
कलिजुग अन्तिम वेस वटांयदा, पूरन जोत श्री भगवन्त। निरगुण नर नरायण आपणा नाउँ रखांयदा, लेखा जाणे आदि अन्त। निहकलंका वेस वटांयदा, सृष्ट सबाई साचा कन्त। लक्ख चुरासी आप प्रनांयदा, बचया रहे ना कोए जीव जंत। गुरमुख नारी सुघड़ सवाणी साचे दर बहांयदा, माया राणी करे भस्मंत। सर सरोवर अमृत आत्म ठंडा पाणी आप प्यांअदा, हरि हरि महिमा गणत अगणत। खाणी बाणी फोल फुलांयदा, लेखा जाणे साचे सन्त। शब्द हाणी इक्क मिलांयदा, मेल मिलावा आदि अन्त। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, वेस वटाए जुगां जुगन्त। जुग जुग वेस वटांयदा, निर्धन सरधन करे प्यार। कलिजुग अन्तिम खेल खिलांयदा, कल कल्की लै अवतार। सम्बल नगरी धाम सुहांयदा, साढे तिन्न हथ्थ मन्दिर कर त्यार। निहकलंक जोत जगांयदा, जोती जोत होए उज्यार। शब्द डंका इक्क वजांयदा, शाह सुल्ताना करे ख़बरदार। एका अंक शब्द सुणांयदा, सोहँ रूप सच्ची सरकार। ब्रह्म पारब्रह्म मिलांयदा, एका दूजा दूजा एका लेखा चुक्के एका वार। अंदर बाहर आपणी खेल खिलांयदा, गुप्त ज़ाहर करे प्यार। साचा साकी जाम प्यांअदा, अमृत प्याला भर भण्डार। गुरमुख बन्द ताकी आप खुलांयदा, डूँग्घी कंदर कर उज्यार। साचा राकी शब्द दौड़ांयदा, साचे अश्व हो अस्वार। जुग जुग लहिणा देणा बाकी आप चुकांयदा, कलिजुग रहे ना विच संसार। अन्तिम अन्त काल ख़ाकी ख़ाक मिलांयदा, चारों कुंट उडे छार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग खेल करे करतार। जुग जुग खेल करे करतारा, कुदरत कादर वेख वखाईआ। कलिजुग अन्तिम आई वारा, बिस्मिल वेखे थाउँ थाईंआ। ऐनलहक हकीकत नाअरा, लाशरीक आप सुणाईआ। लेखा जाणे मुल्ला शेख़ मुसायक पीर दस्तगीर सांझा यारा, लाशरीक इक्क ख़ुदाईआ। चौदां तबकां खोल्ह किवाड़ा, नूरी जल्वा दए दरसाईआ। ज़िमी अस्मानां चुक्के पाड़ा, महिबान मेहरवान खेल खलाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी मलक उल मौत बहत्तर नाड़ वजाए ताड़ा, कायनात रही कुरलाईआ। धुरदरगाही छैल छबीला इक्क इकल्ला साचा लाड़ा, साचे अश्व सोलां कलीआं आसण पाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी वेखे इक्क अखाड़ा, पंचम धाड़ा नाल मिलाईआ। करे खेल जंगल जूह उजाड़ पहाड़ा, समुंद सागर फेरा पाईआ। कूड़ी क़िया करे पार किनारा, जूठ झूठ बेड़ा दए डुबाईआ। ना कोई दीसे शाह सिक्दारा, सीस ताज ना कोए रखाईआ। लक्ख चुरासी आवे हारा, एका भुल्लया हरि हरि सच्चा माहीआ। चार वरन अठारां बरन रोवण ज़ारो ज़ारा, ज़ाहर ज़हूर दिस ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल आप खलाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल खलावणा, पुरख अबिनाशी साची कार। जीव जंत जगत रुलावणा, चारों कुंट धूंआँधार। गुरमुख विरला आप बचावणा, जिस जन बख्शे चरन प्यार। शाह सुल्तानां ख़ाक मिलावणा, ख़ाकी ख़ाक उडे
❋
❋
छार। माया ममता हउमे हंगता गढ़्ह तुड़ावणा, नाम खण्डा मार कटार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग खेल करे अगम्म अपार। अगम्म अपार अलक्खणा अलक्ख, लेखा लिख्त विच ना आईआ। लक्ख चुरासी भाण्डे करे सख, पारब्रह्म ब्रह्म आपणे विच समाईआ। जून अजून होए प्रतक्ख, बेअन्त सच्चा शहनशाहीआ। भगत भगवन्त साचे सन्त करे वक्ख, लक्ख चुरासी फोल फुलाईआ। मनमुख जीवां अन्तिम मुल पए ना कौडी कक्ख, हट्टो हट्ट आप विकाईआ। गुरसिखां सगल विसूरे जायण लथ्थ, जिस सतिगुर पूरा दरस दिखाईआ। एका देवे वस्त नाम साची वथ्थ, वाह वा गुरू वड्डी वड्याईआ। गुर गोबिन्द सिँघ सूरा एका मार्ग गया दस्स, पुरख अकाल इक्क मनाईआ। गुरसिख तेरा सीस दूजे दर ना जाए ढट्ठ, तेरी कीमत करता आपे पाईआ। आदि जुगादि ल्ए रक्ख, रक्खणहारा इक्क अख्वाईआ। जिस दा सथ्थर हउँ बैठा घत, लेखा जाणे थाउँ थाँईआ। गुरसिख तेरा बूटा लगाया आपणी रत्त, रत्ती रत आप सुकाईआ। मेरा नाउँ तेरी मत, दूजी धार ना कोए वखाईआ। एका मिले कमलापत, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। वेले अन्तिम ल्ए रक्ख, राए धर्म ना दए सज़ाईआ। देवे दरस हो प्रतक्ख, निहकलंक निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। हरि का मन्दिर गुरूदुआर कदे ना जाए ढट्ठ, इट्ट गारा ना कोए लगाईआ। दिवस रैण वजाए अनहद सट्ट, ताल तलवाड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ। तेरे अंदर दूई द्वैत ना होवे फट, आपणा फट अन्तिम गया खुलाईआ। नौं खण्ड वखाए तेरा हट्ट, लोकमात दए वड्याईआ। आवण जावण छुट्टे तीर्थ तट्ट, गंगा गोदावरी जमना सुरस्ती फेरा कोए ना पाईआ। साचा मार्ग एका दस्स, सतिजुग साचा राह वखाईआ। एका तख्त बहे सज, तख्त ताजां वाला सच्चा शहनशाहीआ। आपणा चरन दुआर वखाए साचा हज, मक्का मदीना फेरा कोए ना पाईआ। सृष्ट सबाई पर्दा ल्ए कज, जो जन आए सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुर पीर अवतार इष्ट देव नमो नमो आपणा सीस आप झुकाईआ।