पुस्तकालयभाग ९

१३ अस्सू २०१७ बिक्रमी लछमण सिँघ दे गृह पिण्ड भूरे ज़िला अमृतसर

सो पुरख निरँजण सच सुल्ताना, तख्त निवासी खेल खिलांयदा। हरि पुरख निरँजण खेले खेल दो जहानां, इक्क इकल्ला वेस वटांयदा। एकँकारा वड बलवाना, जोद्धा सूरबीर बली बलवान आप अख्वांयदा। आदि निरँजण नूर महाना, जोती जोत डगमगांयदा। श्री भगवान वसे सच मकाना, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। अबिनाशी करता दर दुआर होए दरबाना, दर दरवेश सेव कमांयदा। पारब्रह्म प्रभ गुण निधाना, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। साचा तख्त कर परवाना, आसण सिँघासण

❋

❋

इक्क सुहांयदा। आदि जुगादी धुर फ़रमाणा, शब्द अनादी नाद सुणांयदा। जुगा जुगन्तर खेले खेल महाना, खेलणहारा दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला वेस वटांयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा, आदि जुगादि समाया। सचखण्ड सुहाए इक्क दुआरा, थिर घर साची सेज हंढाया। अलक्ख अगोचर अगम्म अपारा, बेपरवाह भेव ना राया। हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, जुग करता नाउँ रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, आदि आदि आपणी धार आप चलाया। साची धार हरि चलांयदा, पारब्रह्म करतार। दरगाह साची धाम सुहांयदा, निरगुण जोत कर उज्यार। आप आपणा रूप प्रगटांयदा, निरवैर निराकार। जूनी रहित आप अख्वांयदा, मूर्त अकाल हो उज्यार। सति नाम आपणा आप धरांयदा, आदि जुगादी साची कार। करता पुरख किरत करांयदा, दर घर साचा खोल्ह किवाड़। हुक्मी हुक्म इक्क सुणांयदा, धुर फ़रमाणा बोल जैकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दरगाह साचे धाम वड्यांअदा। दरगाह साची धाम अवल्ला, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। हरि पुरख निरँजण बैठा इक्क इकल्ला, एकँकारा रूप वटाईआ। आदि निरँजण आपणे दीपक आपे बला, नूर नुराना डगमगाईआ। अबिनाशी करता सच सिँघासण नेहचल धाम आपे खला, श्री भगवान संग निभाईआ। पारब्रह्म सच संदेश नर नरेश निराकार एका घल्ला, एका धुन नाद सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा सच सिँघासण आप सोहे पुरख अबिनाशन, दूजा संग ना कोए रखांयदा। सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, सति पुरख निरँजण आप सुहांयदा। निरगुण बणाए निरगुण बणत, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। निरगुण नार निरगुण कन्त, निरगुण साची सेज हंढांयदा। निरगुण महिमा गाए अगणत, बोध अगाधा आपणा नाउँ उपजांयदा। निरगुण आदि निरगुण अन्त, निरगुण आपणा वेस वटांयदा। निरगुण नाम निरगुण मंत, निरगुण शब्दी शब्द धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा खोल्ह किवाड़ा, एकँकारा आसण लांयदा। सचखण्ड दुआरा हरि सुहांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। दीपक जोती इक्क टिकांयदा, आदि जुगादि रहे उज्यार। सूरज चन्न ना कोए चढ़ांयदा, मंडल मंडप ना कोए सहार। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए वेख वखांयदा, त्रैगुण माया ना कोए भण्डार। पंज तत्त ना जोड़ जुड़ांयदा, काया गढ़्ह ना कोए आकार। वेद पुराण ना कोए गांयदा, शास्त्र सिमरत ना कोए विचार। चारे खाणी ना कोए बणांयदा, अंडज जेरज उत्भुज सेत्ज ना बन्न्हे कोए धार। चारे बाणी ना कोई सुणांयदा, परा पसन्ती मद्धम बैखरी ना दए उच्चार। चारे जुग ना वण्ड वण्डांयदा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग कोए ना जाणे वार। गुर पीर ना कोए अख्वांयदा, साध सन्त ना कोए पसार। भगत भगवन्त ना कोए गांयदा,

❋

❋

रसना जिह्वा कर आधार। बत्ती दन्द ना कोए सालांहयदा, पवण स्वास ना पावे सार। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ ना कोए वखांयदा, समुंद सागर ना कोए जलधार। करोड़ तेतीसा ना नाच नचांयदा, सुरपति इंद ना वाजां रिहा मार। गण गंधर्ब ना कोए वखांयदा, किन्नर यच्छप ना कोए नचार। चौदां विद्या ना कोए पढ़ांयदा, चौदां लोक ना कोए पसार। चौदां तबक ना हट्ट खुल्हांयदा, खेले खेल अगम्म अपार। सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा, आप आपणी किरपा धार। निरगुण साचा सोभा पांयदा, पारब्रह्म सच्ची सरकार। सच सिँघासण इक्क सुहांयदा, शाहो भूप बण सिक्दार। सीस आपणे ताज टिकांयदा, पंचम मुख मुख प्यार। सत्त रंग निशाना आप चढ़ांयदा, दरगाह साची परवरदिगार। मुकामे हक डेरा लांयदा, जोती नूर कर उज्यार। आदि जुगादी डगमगांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका वसे साचे घर, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। सचखण्ड दुआरा हरि सुहांयदा, एका रंग समाए। पुरख अबिनाशी खेल खिलांयदा, जूनी रहित बेपरवाहे। अनुभव आपणा प्रकाश करांयदा, प्रकाश प्रकाश विच टिकाए। निरभउ भय ना कोए जणांयदा, भय भयानक आपणा आप होए सहाए। अचन अचानक आपणा रूप प्रगटांयदा, मात पित ना कोए सुहाए। जगत स्याणप ना कोए रखांयदा, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणाए। वणज वणजारा हट्ट ना कोए खुलांयदा, दर घर साचा इक्क उपाए। आप आपणी जोत जगांयदा, बिमल रूप सच्चा शहनशाहे। सच सिँघासण आसण लांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका वसे साचे घर, सचखण्ड दुआरा आप वडियाए। सचखण्ड दुआर सुहञ्जणा, पुरख अबिनाशी आप सुहाया। जोत जगाए इक्क निरँजणा, आदि जुगादि रहे रुशनाया। ना घड़या ना भज्जणा, ना मरे ना जाया। ना कोई सरोवर ना कोई मजना, नहावण नहौण ना कोए नुहाया। ना कोई नगारा ना कोई ताल वज्जणा, नाद अनाद ना कोए सुणाया। इक्क इकल्ला घर साचे बैठा एका सजणा, आप आपणा संग निभाया। आदि जुगादि चलाए आपणा जहाजना, रथ रथवाही हरि रघराया। सचखण्ड दुआरे बह करे आपणा काजना, करता पुरख सेव कमाया। शब्द अगम्मी मारे वाजणा, नाउँ निरँकारा आप प्रगटाया। आपे देवे आपणा दाजना, आपणी वस्त आपे झोली पाया। आपे करे आपणी साजणा, साजणहार आप अख्वाया। आपे रक्खे आपणी लाजना, पारब्रह्म वड वड्याआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहाया। सचखण्ड दुआर सुहावणा, सो पुरख निरँजण आप सुहाए। हरि पुरख निरँजण डेरा लावणा, एकँकारा जोत जगाए। आदि निरँजण डगमगावणा, साचे मन्दिर होए रुशनाए। श्री भगवान तख्त सुहावणा, अबिनाशी करता सेज हंढाए। पारब्रह्म निउँ निउँ आपणे अग्गे सीस झुकावणा, एका मंगण मंग मंगाए। सति पुरख निरँजण दया कमावणा, देवणहारा बेपरवाहे।

❋

❋

आपणी वण्ड आप वण्डावणा, निरगुण निरगुण वेस धराए। आपणा रंग आप रंगावणा, रूप रंग ना कोए जणाए। आपणा संग आप निभावणा, दूसर संग ना कोए वखाए। आपणा बंक आप सुहावणा, सचखण्ड वज्जे वधाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वर दाता आप हो जाए। निरगुण दाता बण भण्डारी, निरगुण वस्त वण्डांयदा । निरगुण दरवेश बणे भिखारी, निरगुण भिच्छया झोली पांयदा। निरगुण खेले खेल अगम्म अपारी, निरगुण अलक्ख अगोचर आप अख्वांयदा। निरगुण जोत जगे निरँकारी, निरगुण नर नरायण आपणा नाउँ धरांयदा। निरगुण जोती रहे कुँवारी, निरगुण नारी कन्त आप प्रनांयदा। निरगुण सेज रिहा संवारी, सच सिँघासण इक्क वछांयदा। निरगुण मेला हरि भतारी, कन्त कन्तूल सोभा पांयदा। निरगुण अंदर निरगुण बाहरी, निरगुण गुप्त ज़ाहरी वेस वटांयदा। निरगुण भोग बिलास करांयदा। निरगुण सुहाए उच्च महल्ल अटल मुनारी, निरगुण सोभा पांयदा। निरगुण जोत जगाए इक्क उज्यारी, दीवा बत्ती ना कोए रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण मेला आपणा आप मिलांयदा। निरगुण मेल मिलांयदा, निरगुण कर प्यार। निरगुण अंग लगांयदा, निरगुण दए आधार। निरगुण निरगुण विच समांयदा, निरगुण निरगुण विच्चों आए बाहर। निरगुण सुत दुलारा जांयदा, जननी बणे आप निरँकार। आपे आपणी गोद सुहांयदा, आपे वेखे नैण उग्घाड़। आपे आपणा रस प्यांअदा, रस रसीआ रसां वसे बाहर। आपे आपणा दास बणांयदा, कर किरपा हरि मेहरवान। आपे आपणा वास रखांयदा, देवणहारा साचा दान। आपे जोत प्रकाश करांयदा, आदि जुगादि रहे निगहबान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क उपजाए साचा सुत, देवणहारा साचा वर, शब्द शब्दी खेल खिलांयदा। शब्द दुलारा साचा लाल, सो पुरख निरँजण आप उपाया। हरि पुरख निरँजण करे सदा प्रितपाल, आदि जुगादि होए सहाया। एकँकारा बणे दलाल, दो जहानां वेख वखाया। आदि निरँजण दीपक बाल, करे कराए सच्ची रुशनाया। अबिनाशी करता देवे सच सच्चा धन माल, सच ख़ज़ीना इक्क भराया। श्री भगवान दास बणाए काल महांकाल, धर्मसाल इक्क सुहाया। पारब्रह्म प्रभ लाए फुल डाल्ह, फुल फुलवाड़ी वेख वखाया। आदि पुरख चले अवल्लड़ी चाल, लेखा लेख ना कोए लिखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहाया। सचखण्ड दुआरा हरि उपाया, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। चार दीवार ना कोए बणाया, छप्पर छन्न ना कोए छुहाईआ। इक्क इकल्ला बैठा आसण लाया, स्वच्छ सरूप बेपरवाहीआ। शाहो भूप बंक सुहाया, आदि अन्त खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि सच्चा शहनशाहीआ। शहनशाह शाह पातशाह, पारब्रह्म आप

❋

❋

अख्वांयदा। अकाल पुरख बण मलाह, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। निरगुण निरवैर देवे इक्क सलाह, सिफ्त सालाही भेव ना आंयदा। सचखण्ड दुआरा रचन रचा, आपणा मन्दिर वेख वखांयदा। आपणी इच्छया आपणी भिच्छया आपे झोली दए भरा, आसा आसा विच टिकांयदा। सचखण्ड अंदर थिर घर ल्ए उपा, घर घर विच जोत जगांयदा। शब्द सुत विच दए बहा, धुर फ़रमाणा आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुलांयदा। घर विच घर घर उपाया, थिर घर ख़ुशी मनाईआ। आपणा जाया विच बहाया, जोती जाता वेख वखाईआ। दाई दाया सेव कमाया, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। हुक्मी हुक्म आप वरताया, वरते हुक्म सच्चा शहनशाहीआ। हरि हरि करते खेल रचाया, आपणा बंस आप उपाईआ। आपणा पर्चा आपणे अग्गे आपे पाया, दूजा करे ना कोए पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका हरि, सुत दुलारा रिहा सुहाईआ। सुत दुलारा बाल अंञाणा, शब्दी सीस झुकांयदा। तूं साहिब सुल्ताना सच्चा राणा, साचे तख्त सोभा पांयदा। हउँ याचक ग़रीब निमाणा, दर तेरे अलक्ख जगांयदा। समरथ पुरख सिर हथ्थ टिकाना, तेरी ओट इक्क तकांयदा। तेरा नाउँ मेरा गाणा, मेरा गाणा तेरा नाउँ अल्हांयदा। तेरा हुक्म मेरा भाणा, मेरा भाणा तेरा हुक्म मनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा वेखे खड़, आपणा दुआरा आप खुलांयदा। शब्द दुलारा करे पुकार, प्रभ अगे सीस झुकाईआ। हउँ सेवक वरदा सेवादार, तूं पातशाहां सिर पातशाहीआ। आदि जुगादि बणया रहां भिखार, सचखण्ड दुआरा राह तकाईआ। तूं बणया रहिणा वरतार, मेरी तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। बिन तुध अवर ना मंगां कोए दरबार, दूजी अवर ना कोए सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, बख्शिश तेरे हथ्थ वड्याईआ। पुरख अबिनाशी दीआ दान, साचे सुत सुत समझांयदा। आदि जुगादि सुणाए धुर फ़रमाण, आपणा नाउँ तेरी झोली पांयदा। तेरा नाउँ मेरा निशान, दो जहान इक्क वखांयदा। तेरा माण मेरा ताण, निगहबान आप अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, साचा मेला मेल मिलांयदा। शब्द सुत निवाए सीस, निउँ निउँ करे निमस्कारा। पारब्रह्म सच जगदीश, हउँ सेवक खड़ा दुआरा। एका छत्र वेखां तेरे सीस, दो जहान बणया रहे सच्चा सिक्दारा। जुगा जुगन्तर तेरा पीसण लवां पीस, हुक्मी हुक्म वरते वरतारा। इक्क उपजाए सच हदीस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, देवे वर एकँकारा। एकँकार दया कमांयदा, दयानिध श्री भगवान। आपणे सुत सेव लगांयदा, अबिनाशी अचुत्त वड मेहरवान। धुर फ़रमाणा इक्क सुणांयदा, वण्डे वण्ड गुण निधान। निरगुण निरगुण अंग कटांयदा, विश्व रूप कर परवान।

❋

❋

विष्न आपणी अंस बणांयदा, आपे रक्खणहारा माण। निराकार साकार हो जांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, साचा तख्त आप सुहांयदा। शब्द दुलारा उठया, थिर घर साचे ल्ए अंगड़ाईआ। सो पुरख निरँजण एका तुट्ठया, वस्त अमोलक झोली पाईआ। आदि जुगादि ना जाए लुट्टया, जुग जुग वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण सु वेला सोहां दर, आदि पुरख दए समझाईआ। आदि पुरख समझांयदा, कर किरपा मेहरवान। सुत शब्द आप उठांयदा, दाता दानी दयावान। हुक्मी हुक्म आप वरतांयदा, शाहो भूप हुक्मरान। आपणा भेव आप खुलांयदा, लेखा लिखे ना कोए गुण निधान। तेरी साची वण्ड वण्डांयदा, वण्डणहारा आप भगवान। विष्न ब्रह्मा शिव तेरी झोली पांयदा, अंस बंस कर सन्तान। त्रैगुण माया रूप प्रगटांयदा, करे खेल खेल महान। लक्ख चुरासी भाण्डे आप घड़ांयदा, घाड़न घड़े वड मेहरवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, साचे शब्द आप समझांयदा। सुत दुलारे कर ध्यान, हरि साचा सच जणाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं तेरा इक्क निशान, गगन मंडल तेरी वड्याईआ। सूरज चन्न मंगण तेरे कोलों दान, किरन किरन विच समाईआ। मंडल मंडप ज़िमी अस्मान, तेरी गोद बहाईआ। जल बिम्ब कर परवान, नीर नीर विच समाईआ। लक्ख चुरासी निगहबान, घट घट जोत करे रुशनाईआ। तेरा संग निभाए ब्रह्मा विष्न शिव एका देणा साचा दान, दाता दानी आप समझाईआ। विष्नूं घर घर रिज़क पुचाए आण, भुल्ल रहे ना राईआ। ब्रह्मा ब्रह्म करे प्रधान, कोटन कोटि गढ़्ह वसाईआ। शंकर अन्त करे कल्याण, त्रैगुण त्रसूल हथ्थ उठाईआ। करे खेल श्री भगवान, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, थिर घर साचे आपे खड़, एका शब्द दए वड्याईआ। शब्द दुलारा नौंजवान, आपणी सेव कमांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव कर प्रधान, साची सिख्या इक्क समझांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म चरन ध्यान, दूजी लिव ना कोए धरांयदा। निश अक्खर देवे इक्क ज्ञान, लिखण पढ़ण विच ना आंयदा। नाम निधाना मारे बाण, तिख़ी मुखी मुख सालांहयदा। चारों कुंट हो प्रधान, दहि दिशां वेख वखांयदा। चारे वेद गाए गाण, गीत गोबिन्द अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका देवे साचा वर, साचे सुत हरि समझांयदा। हरि समझाए आपणी धार, निश अक्खर करे पढ़ाईआ। लक्ख चुरासी कर पसार, घट घट बैठा जोत जगाईआ। निरगुण सरगुण दए आधार, सरगुण निरगुण विच टिकाईआ। बणे वचोला आप करतार, साचा ढोला शब्द सुणाईआ। बणया तोला तोलणहार, अतोल अतुल आप अख्वाईआ। करे खेल अपर अपार, अगम्म अगम्मड़ी कार कमाईआ। कागद कलम ना लिखणहार, सत्त समुंदर मस्स रोवे छाहीआ। पुरख

❋

❋

अबिनाशी सभ तों वसया बाहर, भेव अभेदा भेव छुपाईआ। आपणी रचना रच संसार, लोकमात वेख वखाईआ। घाड़न घड़े अपर अपार, साची भट्ठी अग्न तपाईआ। जोती लम्बू लाए एका वार, त्तत्व तत्त इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे शब्द भेव खुल्हाईआ। भेव खुलाए पारब्रह्म, महिमा कथ ना सके कोई राईआ। आदि जुगादि ना मरे ना पए जम्म, जुग जुग आपणी रचन रचाईआ। जुगा जुगन्तर करता पुरख करे कारज कम्म, करनहार आप हो जाईआ। लक्ख चुरासी देवे दम, पवण स्वासी स्वास समाईआ। चारे खाणी बेड़ा बन्न्ह, धुर दी बाणी आप अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, एका सिख्या हरि समझाईआ। सिख्या सिख छोटा बाला, शब्दी सीस झुकांयदा। तेरा खेल पुरख अकाला, लोकमात खलांयदा। तूं दीनां बंधू दीन दयाला, दे दया तेरी मंग मंगांयदा। लक्ख चुरासी रची धर्मसाला, घर घर तेरा मन्दिर बणांयदा। एका शब्द वजाए ताला, अनहद साची सेव लगांयदा। आपणा मार्ग दस्सणा इक्क सुख़ाला, कवण वेला मेल मिलांयदा। कवण जुग पूरी होए घाला, चौकड़ी जुग कवण बितांयदा। कवण रूप होए दलाला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साची मंगण मंग मंगांयदा। देवे वर पुरख अबिनाशा, भेव रहे ना राईआ। साचे सुत रख भरवासा, पुरख अकाल अकाल समझाईआ। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग रहिणा दासी दासा, लक्ख चुरासी सेव कमाईआ। गगन मंडल लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां पौणी रासा, लक्ख चुरासी गोपी काहन नचाईआ। गुर अवतार देवण आयण जगत दिलासा, हुक्मी हुक्म इक्क सुणाईआ। भगतां अंदर कर कर वासा, जगत वासना बाहर कढ्ढाईआ। सन्तन पूरी करे आसा, आलस निन्दरा रहे ना राईआ। गुरमुखां अमृत रस चवाए काया कासा, निझर झिरना आप झिराईआ। गुरसिखां अंदर करे वासा, गुर मन्त्र करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। निरगुण निरगुण भेव खुलांयदा, लिखण पढ़न विच ना आया। पिता पूत आप समझांयदा, साचा लेखा लेखे ल्ए लगाया। नौं नौं चार पन्ध मुकांयदा, जुग चौकड़ी गेड़ा आप दवाया। सूरज चन्न आप भवांयदा, ज़िमी अस्मान वेख वखाया। लक्ख चुरासी खेल खिलांयदा, ख़ालक ख़लक रूप वटाया। जुग जुग आपणा मृदंग वजांयदा, एका नाउँ कर रुशनाया। जुग जुग आपणा पन्ध मुकांयदा, पान्धी होए हरि शहनशाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका नाउँ दए दृढ़ाया। नाउँ दृढ़ाए आप निरँकार, निरवैर खेल खलाईआ। जुग जुग बेड़ा जाए तार, पुरख अबिनाशी बेपरवाहीआ। लेखा जाणे लक्ख चुरासी कर विचार, नव सत्त फोल फुलाईआ। ब्रह्म मति दए आधार, एका त्तत्व तत्त समझाईआ। गति मित हथ्थ रक्खे करतार,

❋

❋

आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नौं नौं चार भेव खुलाईआ। नव नौं चार भेव खुल्हाया, नर नरायण दया कमांयदा। आदि जुगादि शब्द ब्रह्मादि साचा नाद वजाया, लोआं पुरीआं आप सुणांयदा। आपणे विच्चों काढ आपणी सेवा लाया, आपे वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। लेखा हथ्थ रक्खे करतार, करता भेव ना कोए पांयदा। आदि जुगादी लै अवतार, गुर गुर आपणा नाउँ धरांयदा। शब्द अगम्मी बोल जैकार, लोकमात मात प्रगटांयदा। भगत भगवन्त कर प्यार, साचे सन्त मेल मिलांयदा। पंज तत्त काया करे शंगार, रंग मजीठी इक्क चढ़ांयदा। जोत जगाए डूँग्घी गार, अन्ध अन्धेर सर्ब मिटांयदा। सुख़मन नाड़ी करे पार, टेढी बंक वेख वखांयदा। ईड़ा पिंगल कर विचार, साचे मार्ग आपे लांयदा। नाभी कँवला अमृत धार, निझर झिरना आप झिरांयदा। कँवल कँवला मुख उग्घाड़, अमृत रस आप वहांयदा। आपणा नेत्र आप उग्घाड़, आपणा रूप आप दरसांयदा। नाता तोड़े पंचम धाड़, पंचम धुन शब्द उपजांयदा । अनहद गाए आपणी वार, गीत अनादी आप सुणांयदा। साचा लाए इक्क अखाड़, साची सख़ीआं मेल मिलांयदा। साचा हाणी शब्द करे प्यार, सुरत सवाणी वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा सुत शब्द वड्यांअदा। सुत शब्द बल लैणा रक्ख, समरथ पुरख दए वड्याईआ। जुग जुग होए आप प्रतक्ख, लोआं पुरीआं वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी कीमत करता आपे पाए करोड़ी लक्ख, कक्ख कक्ख आप विकाईआ। निरगुण निरवैर मार्ग एका दस्स, चार वरन राह वखाईआ। शब्द बाण मारे कस, बजर कपाटी दए तुड़ाईआ । आत्म सेजा बहे हस्स हस्स, घर साची सेज सुहाईआ। भोग बिलास देवे एका रस, रस भिन्नां इक्क समझाईआ। रैण भिन्नड़ी राह तक्के नस्स नस्स, मिले मेल साचे माहीआ। गुरमुख प्यार अंदर जाए फस, लक्ख चुरासी तोड़े फाहीआ। घर करे प्रकाश कोटन कोटि रवि ससि, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचा हरि, जुग जुग गेड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ। जुग जुग गेड़ गड़ांयदा, गेड़नहार आप निरँकार। सतिजुग त्रेता द्वापर पन्ध मुकांयदा, कलिजुग आए अन्तिम वार। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग कोलू चक्की चक्क भवांयदा, त्रैभवन कर ख्वार। अवण गवण वेख वखांयदा, निरगुण रूप निराकार। लक्ख चुरासी पन्ध मुकांयदा, जो घड़या भन्ने विच संसार। थिर कोए रहिण ना पांयदा, खेले खेल अगम्म अपार। सुत दुलारा आप सुहांयदा, पारब्रह्म प्रभ कर विचार। कलिजुग अन्तिम वेस वटांयदा, निरगुण रूप होए उज्यार। तेरी कीमत आपे पांयदा, गुण अवगुण ल्ए विचार। सुण पुकार दया कमांयदा, धरत धवल दए सहार। विष्नूं लेखा मूल चुकांयदा, पावे सार आप

❋

❋

भण्डार। ब्रह्मे ब्रह्म मेल मिलांयदा, मेलणहारा एकँकार। शंकर हथ्थ त्रिशूल सुटांयदा, पुरख अबिनाशी करे विचार। चारों कुंट अन्धेरा छांयदा, रैण अन्धेरी धूंआँधार। भैणां भइया सेज हंडांयदा, सुत मात करे विभचार। नारी कन्त ना कोए मनांयदा, नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग आई हार। पुरख अबिनाशी दया कमांयदा, शब्द सुत करे प्यार। आपणा भेव आप खुलांयदा, अलक्ख अगोचर अगम्म अपार। देवी देव ना कोए वखांयदा, गुर पीर ना कोए अवतार। विष्नूं सेज ना कोए हंढांयदा, सांगोपांग करे प्यार। ब्रह्मा वेद ना कोए लिखांयदा, वेदां वाला पावे सार। शंकर बाशक तशका ना गल लटकांयदा, कंठ माला ना सोहे हार। इंदर सेज ना कोए हंडांयदा, करोड़ तेतीस ना मीत मुरार। लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। घट घट आपणी सेज विछांयदा, आपे सुत्ता पैर पसार। आपणी करवट नर हरि प्रगटांयदा, बदले करवट ना निराकार। कलिजुग कूड़े धन्दे लांयदा, कूड़ी क़िया दए आहार। जूठ झूठ हथ्थ फड़ांयदा, चारों कूंट करे पुकार। आसा तृष्ना मेल मिलांयदा, गढ़ वसाए काम क्रोध लोभ मोह हँकार। हरि का नाम ना कोए ध्यांअदा, रसना जेहवा भरया इक्क विकार। इष्ट देव ना कोए मनांयदा, दृष्ट खोल्हे ना कोए संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका शब्द दए आधार। शब्द दुलारा हरि समझाउणा, आदि पुरख बेपरवाहीआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग पन्ध मुकाउणा, काल काल बीत बिताईआ। कलिजुग वेला अन्त सुहाउणा, निरगुण निरवैर खेल खलाईआ। बल बावन हरि भेख वटाउणा, राम रावण दए घाईआ। कान्हा कंसा मेट मिटाउणा, कँवल नैण इक्क अख्वाईआ। ईसा मूसा काला सूसा तन छुहाउणा, कलमा कायनात इक्क पढ़ाईआ। संग मुहम्मद चार यार ढोला एका गाउणा, ऐनलहक नाअरा लाईआ। नानक निरगुण वेस वटाउणा, सति नाम नाम पढ़ाईआ। चार वरनां मेल मिलाउणा, ऊँच नीच रहिण ना पाईआ। आदि शब्द गुर इक्क वखाउणा, गुर अर्जन गुर गुर समझाईआ। जोद्धा सूरबीर नाउँ धराउणा, पुरख अकाल सुत दुलारा इक्क प्रगटाईआ। चण्ड प्रचण्ड हथ्थ उठाउणा, तिक्खी धार आप वखाईआ। कलिजुग अन्तिम राह तकाउणा, नानक गोबिन्द दए सलाहीआ। वेद व्यासा लेख लिखाउणा, पुराण अठारां सलोक लक्ख चार हजार सतारां गया लिखाईआ । निहकलंक प्रभ जामा पाउणा, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। कलि कल्की अवतार इक्क अख्वाउणा, दूसर अवर ना कोए जणाईआ। पुरख अकाल इक्क मनाउणा, आदि जुगादि सचा गोसाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आदि जुगादि जुगादि आदि आपणे हुक्म आप फिराईआ। आपणे हुक्म अंदर आपे वसया, बाहर हुक्म ना कोए। पुरख अबिनाशी फिरे नस्सया, जुगां जुगन्तर तीनों लोए। जन भगतां मार्ग साचा दस्सया, नाम सुणाए साची सोए। जोती

❋

❋

जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगादि आदि आपणा बीज आपे बोए। आपणा बीज आपे बीजदा, बीजणहार आप निरँकार। आपणे अमृत आपे सीजदा, सिंच क्यारी वेखे हरि अवर ना जाणे कोए। आपणे अंदर आपे भिंच दा, रस लहिणा देवे साचे ढोए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि आपणे जेहा आपे होए। आपणे जेहा आपे होया, दूसर रूप ना कोए वटाईआ। ना जन्मे ना कदे मोआ, आवण जावण खेल खलाईआ। आलस निन्दरा विच ना कदे सोया, दिवस रैण ना कोए वड्याईआ। जुगा जुगन्तर देवे साचा ढोआ, नाम नामां ल्ए प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगादि आदि आपणी खेल खलाईआ। आपे खेले खेल खिलारी, खेलणहारा आप अख्वाया। आपे निरगुण जोत करे उज्यारी, आपे सुन्न समाध समाया । आपे जुग जुग लै अवतारी, करता पुरख आपणा वेस वटाया। आपे आपणी बाज़ी जाए हारी, जित हार आपणे हथ्थ रखाया। आपे आपणी पैज जाए संवारी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका वसे साचे घर, घर सचखण्ड दुआरा साचा खोल्ह, शब्द रागी एका बोल, आदि जुगादि तोले तोल, लक्ख चुरासी अंदर जाए मौल, आप आपणा रूप दरसाईआ। रूप दरसाए पुरख अकाला, घट घट जोत रुशनाईआ। जन भगतां करे सदा प्रितपाला, प्रितपालक इक्क अख्वाईआ। सचखण्ड वखाए सच्ची धर्मसाला, जिस जन आपणी दया कमाईआ। लक्ख चुरासी तोड़े जंजाला, राए धर्म ना दए सजाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म गल पाए माला, सोहँ अक्खर हँ ब्रह्म पढ़ाईआ। सतिजुग चले अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणा देवे वर, शब्दी शब्द वड वड्याईआ। शब्द गुर वड बलवाना, आदि जुगादि समाया। जुगां जुगन्तर नौजवाना, दो जहाना खेल खलाया। लेखा जाणे मर्द मरदाना, महिरम आपणा भेव खुल्हाया। कलिजुग अन्तिम होए प्रधाना, निरगुण निरवैर नाउँ रखाया । छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश चार वरन बन्न्हे गानां, जो जन हरि हरि रहे ध्याया। नाम जणाए धुर फ़रमाणा, धुर दी बाणी बाण लगाया। इष्ट देव गुर शब्द मनाणा, पंज तत्त नाता तोड़ तुड़ाया। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर हरी हरि वरताए आपणा भाणा, हरि भाणे विच समाया। कलिजुग अन्तिम तख्तों लाहे राजा राणा, सीस ताज ना कोए रखाया। नौं खण्ड पृथ्मी रक्खे एका आणा, बीस बीसा होए रुशनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, शब्दी डंका इक्क वजाया। हरि डंका शब्द वजांयदा, निरगुण चोट अगम्म अपार। राउ रंकां आप उठांयदा, शाह सुल्तानां करे बेदार। मुल्ला शेख़ मुसायक पीर आप जगांयदा, सोया रहे ना कोए विच संसार। पंडत पांधे अक्ख खुलांयदा, जोत ललाटी करे विचार। साधां सन्तां भेव जणांयदा, आत्म खोल्हे बन्द किवाड़। गुरमुख साचे दर बहांयदा, नाता तोड़

❋

❋

पंचम धाड़ । काम क्रोध लोभ मोह हँकार नेड़ ना आंयदा, जिस जन सतिगुर पूरा करे प्यार। गुरसिख विरला नानक गोबिन्द दर्शन पांयदा, लक्ख चुरासी सुत्ती पैर पसार। कान्हा कृष्ना नज़र किसे ना आंयदा, कलिजुग गोपी कूड़ा करया तन शंगार। सीता सुरत ना कोए प्रनांयदा, जनक सपुत्री ना कोए दुलार। राम धनुख ना कोए उठांयदा, घर घर काज रचया विभचार। नमो नमो सर्ब कुरलांयदा, पारब्रह्म करे ना कोए निमस्कार। रसना जिह्वा जीव जंत सभ गांयदा, अजपा जाप ना करे प्यार। दोए दोए लोचण वेख वखांयदा, तीजा नेत्र खोल्हे ना कोए किवाड़। अठसठ तीर्थ जा जा नहावण नहांयदा, दुरमति मैल ना देवे कोए उतार। बिन सतिगुर पूरे बन्द ताक ना कोए खुल्हांयदा, आत्म ब्रह्म ना पाए सार। ईश जीव ना मेल मिलांयदा, जीवण जुगती दए संवार। आदि शक्ती शक्ति धरांयदा, चतुर्भुज खेल अपार। सच भवानी आप प्रगटांयदा, सच निशानी हथ्थ निरँकार। दो जहानी खेल खिलांयदा, कलिजुग वेखे अन्तिम वार। सूरबीर बलकार आपणा बल धरांयदा, इक्क इकल्ला परवरदिगार। मुख नकाब पर्दा लांहयदा, अहिबाब रबाब वजाए सितार। गुरमुख साचे मेल मिलांयदा, पूर्ब कर्मां कर विचार। जन्म जुग विछड़े मेल मिलांयदा, मेल मिलाए मेलणहार। कलिजुग सुतड़े आप उठांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, हरि नर नरायण नर हरि सच्ची सरकार।