१४ अस्सू २०१७ बिक्रमी बली सिँघ दे घर पिण्ड कैरों ज़िला अमृतसर
सो पुरख निरँजण खेल खिलांयदा, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह। हरि पुरख निरँजण वेख वखांयदा, आदि जुगादी इक्क मलाह। एकँकारा बंक सुहांयदा, सचखण्ड दुआरा आप उपा। आदि निरँजण जोत जगांयदा, घर साचे करे रुशना। श्री भगवान सेव कमांयदा, थिर घर साची बणत बणा। अबिनाशी करता सोभा पांयदा, सच सिँघासण वेख वखा। पारब्रह्म प्रभ आपणा चरन टिकांयदा, शहनशाह सच्चा पातशाह। निरगुण आपणी धार बंधांयदा, निरवैर कल वरता। जूनी रहित नज़र ना आंयदा, अनुभव प्रकाश रिहा वखा। पुरख अकाल नाउँ धरांयदा, नाउँ निरँकार आप प्रगटा। आपणा आप आपे वेख वखांयदा, आपणा पर्दा ल्ए उठा। दरगाह साची सोभा पांयदा, आदि जुगादी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे वसे आपणे थाँ। साचा थान सुहांयदा, सोभावन्त गहर गम्भीर। इक्क इकल्ला आसण लांयदा, एकँकारा चोटी चढ़ अख़ीर। साची सेज आप हंढांयदा, पातशाह वड पीरन पीर। एका हुक्म आप वरतांयदा, आपे देवणहारा धीर। आपणा राज आप कमांयदा, आपे होए शाह फ़कीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण बन्न्हे आपणी
❋
❋
बीड़। निरगुण दाता हरि भगवन्त, एका रंग समाया। आप बणाए आपणी बणत, दूजा घाड़न ना कोए घड़ाया। लेखा जाणे आदि अन्त, जुग जुग आपणा खेल खलाया। आप उपजाए आपणा नाउँ मंत, एका मन्त्र आप दृढ़ाया। लेखा जाणे नारी कन्त, नर नरायण सेज हंढाया। इक्क सुहाए रुत बसन्त, दरगाह साची धाम वड्याआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि आपणा खेल आप खलाया। आपणा खेल खलंदड़ा, एका एकँकार। सचखण्ड दुआर सुहंदड़ा, निरगुण दीवा बाती कर उज्यार। साचा तख्त आप वछंदड़ा, हरि सच सिँघासण कर त्यार। शाहो भूप आसण आप लगंदड़ा, राज राजाना बण सिक्दार। हुक्मी हुक्म आप वरतन्दड़ा, दो जहानां पावे सार। शब्द नाद इक्क वजंदड़ा, नाद अनादी कर त्यार। थिर घर साचा आप खुलंदड़ा, बंक दुआरी खोल्ह किवाड़। आपणा रूप आप रगंदड़ा, रेख रंग ना कोए विचार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि आदि आपे बन्न्हे आपणी धार। आपणी धार बंधांयदा, निरगुण रूप श्री भगवान। सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा, साचे तख्त बैठ सुल्तान। शब्दी शब्द हुक्म वरतांयदा, देवणहारा धुर फ़रमाण। शाहो भूप इक्क अख्वांयदा, वड दाता राज राजान। लोआं पुरीआं रचन रचांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड करे प्रधान। आपणा बंस आप सुहांयदा, विष्न देवे एका दान। अमृत रस आप चुआंयदा, नाभी कँवल हो मेहरवान। ब्रह्म रूप आप प्रगटांयदा, पारब्रह्म कर पछाण। सुन्न अगम्म आप समांयदा, आपे होए जाणी जाण। आपणा पर्दा आपे लांहयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल हरि महान। हरि साचा खेल खिलांयदा, खेलणहार पुरख अगम्म। सचखण्ड दुआर सुहांयदा, आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह। निरगुण आपणा नूर रखांयदा, ना मरे ना पए जम्म। जागरत जोत जोत डगमगांयदा, करे प्रकाश रवि ससि सूरज चन्न। विष्न ब्रह्मा शिव आप प्रगटांयदा, एका राग सुणाए कन्न। त्रैगुण माया रंग रंगांयदा, देवे वस्त अमुलड़ा धन। पंज तत्त नाता जोड़ जुड़ांयदा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश लेखा जाणे छप्पर छन्न। साचा मार्ग आपे लांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि आपे जननी आपे जन। आपे जन जणेंदी माई, पारब्रह्म अख्वांयदा। आपे निरगुण जोत नूर कर रुशनाई, आदि शक्ति वेस वटांयदा। आपे चतुर्भुज साचा थान रिहा सुहाई, दरगाह साची सोभा पांयदा। आपे नाद धुन धुन नाद रिहा वजाई, शब्द अनादी नाद अल्हांयदा। आपे अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह, बेपरवाह बेड़ा रिहा चलाई, सच मलाह सेव कमांयदा। आपे सच सिँघासण पुरख अबिनाशन सोभा रिहा पाई, सीस ताज आप टिकांयदा। आपे सति निशाना सति सतिवादी रिहा झुलाई, सति पुरख निरँजण आपणी कार आप करांयदा। आपे ब्रह्मण्ड खण्ड रचना रिहा रचाई, रच रच आपे वेख वखांयदा। आपे विष्न ब्रह्मा शिव रिहा उपजाई, आपे आपणा हुक्म सुणांयदा। जोती जोत
❋
❋
सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख पुरख अबिनाशा, आपे वेखे आपणा खेल तमाशा, दूसर संग ना कोए रखाईआ। ना कोई संग ना कोई साथा, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। पारब्रह्म प्रभ पुरख समराथा, दर घर साचे सोभा पांयदा। आप चलाए आपणा राथा, रथ रथवाही दिस ना आंयदा। शब्द अगम्मी गाए गाथा, लिखण पढ़न विच ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि सो एका अक्खर निष्अक्खर आप उपांयदा। निष्अक्खर हरि की धार, जोती जोत जोत जगाईआ। निष्अक्खर एकँकार, ओंकार ल्ए वड्याईआ। निष्अक्खर सांझा यार, आदि जुगादि रिहा समाईआ। निष्अक्खर हरि भण्डार, जुगा जुगन्तर रिहा वरताईआ। निश अक्खर वसे धाम न्यार, दरगाह साची आप बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी महिमा आप गणाईआ। आपणी महिमा आपे गाए, रसना जिह्वा ना कोए हलाईआ। आपणी धुन आप उपजाए, धुन धुन विच टिकाईआ। आपणी सुन्न आप खुल्हाए, सुन्न समाध वेख वखाईआ। आपणी कुल आप प्रगटाए, कुलवन्ता सच्चा शहनशाहीआ। आपणी जोत आप जगाए, निरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। आपणा कोट आप बणाए, थिर घर साचा हरि मन्दिर आप सुहाईआ। आपणी ओट आप तकाए, आपे होए सदा सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा सुहाए दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। दर दरवाज़ा ग़रीब निवाज़ा, दर घर साचे आप खुल्हांयदा। सच सिँघासण साचा राजा, तख्त निवासी सोभा पांयदा। शब्द अगम्मी मारे वाजा, आपणा नाउँ आप सालांहयदा। लेखा जाणे अनहद वाजा, हद हद ना कोए वखांयदा। साचे मन्दिर बह बह रचया काजा, करता पुरख कार करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख अबिनाशी करता, आपणी करनी आप करांयदा। आपणी करनी आपे कर, आपे दए सलाहीआ। आपे देवणहारा वर, आपे झोली रिहा भराईआ। आपे करे सच प्यार, नारी कन्त रूप वटाईआ। आपे करे सति शंगार, सति सतिवादी बेपरवाहीआ। आपे गाए आपणा मंगलाचार, घर वज्जदी रहे वधाईआ। आपे लेखा जाणे अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर भेव ना राईआ। आपे सुत दुलारा करया ख़बरदार, शब्दी शब्द दए वड्याईआ। आपे विष्न विश्व देवे धार, निरगुण निरवैर दया कमाईआ। आपे पारब्रह्म ब्रह्म ल्ए आधार, आप आपणी गोद सुहाईआ। आपे शंकर संसा दए नवार, एका हुक्मी हुक्म सुणाईआ। आपे तिन्नां करे सच प्यार, एका चेला गुर गुर माईआ। आपे देवे दाता दान, गुण निधान वस्त अमोलक झोली पाईआ। आप जणाए धुर फ़रमाण, सो पुरख निरँजण करे पढ़ाईआ। हँ रूप होए प्रधान, सोहँ आपणी बणत बणाईआ। ना कोई ज़िमी ना अस्मान, धरत धवल ना कोए वड्याईआ। लेखा जाणे श्री भगवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। श्री
❋
❋
भगवान गहर गुण सागर, भेव कोए ना आंयदा। आदि जुगादी इक्क सौदागर, साचा वणज इक्क करांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर उजागर, आपणा अक्खर आप पढ़ांयदा। आपे देवे साचा आदर, सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे साचा हरि, दूसर भेव कोए ना पांयदा। हरि का भेव ना जाणे कोए, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सचखण्ड दुआरे एका सोए, निरगुण बैठा सेज विछाईआ। आदि जुगादी एका होए, ना मरे ना जाईआ। निरगुण जोत बख्शे लोए, लोयण आपणा आप खुलाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बीज आपे बोए, मात पित ना कोए बणाईआ। एकँकारा देवे साचे ढोए, नाम वस्त अमोलक झोली पाईआ। अमृत मुख सच्चा चोए, चरन चरनोदक सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला एकँकारा, आदि पुरख आपणा करे सच पसारा, सच साची जोत टिकाईआ। विष्न पसारा सच्चे हरि, सच साचा मेल मिलाया। कँवल कँवला कर उत्पत, नाभी अमृत आप भराया। पारब्रह्म ब्रह्म उपजाए आपणी रत, रक्त बूंद ना मेल मिलाया। आपणे मन्दिर आपे रक्ख, आपे बणे जणेंदी माया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख खेल अपारा, करे कराए करनहारा, धुर दरबारा आप सुहाया। धुर दरबारा सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण एका कन्त, नर नरायण नाउँ वड्यांअदा। एकँकारा बणाए आपणी बणत, साचा घाड़न वेख वखांयदा। आदि निरँजण महिमा अगणत, लेखा लिख्त विच ना आंयदा। श्री भगवान रूप अनूप आदि अन्त, जुग जुग आपणी खेल खिलांयदा, अबिनाशी करता आप उपाए आपणा मंत, नाउँ निरँकारा आप सुणांयदा। पारब्रह्म प्रभ बणया रहे मंगत, आपणी झोली आपणे अग्गे डांहयदा। विष्नूं चाढ़े एका रंगत, रंग रंगीला रंग इक्क वखांयदा। ब्रह्मा दर भिखार प्रभ लाए आपणे अंगद, अंगीकार आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल साचा हरि, दर घर साचे सोभा पांयदा। साचा घर पुरख बिधाता, एका एक सुहाईआ। आदि जुगादी गाए आपणी गाथा, निरवैर करे पढ़ाईआ। एका पूजा एका पाठा, एका मन्त्र ल्ए उपजाईआ। एका सतिगुर एका साथा, एका सगला संग निभाईआ। एका देवणहारा दाता, दाता दानी इक्क अख्वाईआ। एका त्रैगुण माया रूप पछाता, करे किरपा सच्चा गोसाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्मा विष्न शिव आपणी जोत धर, नूरो नूर करे रुशनाईआ। नूर उजाला हरि गोपाला, पारब्रह्म प्रभ दया कमांयदा। करे खेल सच्ची धर्मसाला, दर दुआर आप सुहांयदा। शब्द सरूपी बण दलाला, आदि पुरख सेव कमांयदा। आपणी चली अवल्लड़ी चाला, लेखा लेख ना कोए वखांयदा। शब्द जणाए दया कमाए सेव लगाए रूप महांकाला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटांयदा।
❋
❋
वेस वटाए इक्क इकल्ला, एका रंग समाया। वसणहारा उच्च महल्ला, सच मुनारा सोभा पाया। सच संदेश एका घल्ला, विष्न ब्रह्मा शिव समझाया। त्रैगुण माया फड़ाए पल्ला, रजो तमो सतो संग निभाया। आपे करे खेल कर कर वल छला, अछल छल धारी आपणा वेस वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेश नर नरेश, नर नरायण आप अल्हाया। सच संदेशा हरि का नाउँ, पुरख अबिनाशी आप जणाईआ। सचखण्ड दुआर वसे एका नगर ग्राउँ, साचे खेड़े मिले वडियाईआ। तिन्नां मेला एका पिता एका माउँ, एका नैण वेख वखाईआ। एका पकड़नहारा बाहों, समरथ पुरख इक्क हो जाईआ। एका देवे ठंडी छाउँ, जुग जुग होए सदा सहाईआ। एका करे सच नयाउँ, निरँकार बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे घाड़न घड़, लोआं पुरीआं आपे वड़, निरगुण निराकार साकार खेल खलाईआ। साकार खेल अपारा, निराकारा आप खिलांयदा। जोती जोत कर उज्यारा, त्तत्व तत्त मेल मिलांयदा। त्रैगुण माया इक्क भण्डारा, हरि निरँकारा आप वरतांयदा। विष्नूं बणे सेवादारा, साची सेवा इक्क वखांयदा। ब्रह्मा बणे घाड़न घड़नहार ठठयारा, लक्ख चुरासी भाण्डे आप घड़ांयदा। शंकर लेखा अन्तिम दए नवारा, सति त्रिसूल हथ्थ फड़ांयदा। तिन्नां विचोला बण गिरधारा, गृह आपणे सेव कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या शाह सुल्तान एका एक समझांयदा। एका सिख्या एका गुर, एका रूप दए दरसाईआ। एका मेला पारब्रह्म प्रभ दरगाह साची धुर, धुर बैठा सच्चा शहनशाहीआ। आदि जुगादि चढ़या रहे आपणे घोड़, शाह सवारा नाउँ रखाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव हरि साचा जाए बौहड़, एका दूजा भउ चुकाईआ। एका नैण दिसे ना कोए अवर और, गहर गम्भीर वड्डी वड्याईआ। चौथे पद लाया पौड़, घर सुहञ्जणा सेज सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, वर दाता सच्चा शहनशाहीआ। देवे वर श्री भगवान, दाता दानी इक्क अख्वाईआ। लक्ख चुरासी होए परवान, घट घट आपणी जोत करे रुशनाईआ। पंज तत्त वेखे जगत मकान, काया बंक आप सुहाईआ । नौं दर वेखे मात दुकान, वेखणहारा दिस ना आईआ। घर विच घर खेल महान, डूँग्घी कंदर फोल फुलाईआ। आदि निरँजण जोत निरँजण जगाए महान, दीपक दीआ डगमगाईआ। अमृत आत्म देवे दान, निझर झिरना आप झिराईआ। आत्म सेजा करे परवान, ब्रह्म मेला सहिज सभाईआ । शब्द नाद वजाए अनहद धुनकान, तार सितार ना कोए हलाईआ। ईश जीव करे कल्याण, कागद कलम ना लिखे छाहीआ। जुग जुग होए मात प्रधान, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, एका करे सच पढ़ाईआ। सच पढ़ाई एकँकार, एका अक्खर आप जणांयदा।
❋
❋
त्रैगुण माया वसे बाहर, त्रैगुण अतीता खेल खिलांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, घट घट आपणा नूर टिकांयदा। माणस मानुश करे विचार, मानुख आपणा मेल मिलांयदा। धरत धवल पावे सार, आदि जुगादि वेस वटांयदा। जुगां जुगन्तर साची कार, करनेहारा आप करांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव रहिणा ख़बरदार, आलस निन्दरा ना कोए वखांयदा। जुग चौकड़ी वरते वरतार, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणांयदा। शब्द अगम्मी बोल जैकार, आपणा हुक्म आप अल्हांयदा। चारे मुख करे पुकार, चारे कूटां फोल फुलांयदा। चारे जुग बन्न्हे धार, चारे वेदां आपे गांयदा। एका चौकड़ कर पसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि खेल अपारा, विष्न ब्रह्मा शिव अवतारा, लोकमात हरि कर उज्यारा, वसे धाम न्यारा, साची सेवा सेव लगांयदा। साची सेवा कर परवान, तिन्ने बैठे सीस झुकाईआ। पुरख अबिनाशी वेखे मार ध्यान, नैनण नैण इक्क खुल्हाईआ। एका देवे नाम निधान, वस्त अमोलक झोली पाईआ। जुग जुग आपणे हथ्थ रक्खे निशान, सृष्ट सबाई आप उठाईआ। लक्ख चुरासी बणया रहे काहन, नव सत्त गोपी आप नचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, एका अक्खर रिहा समझाईआ। एका अक्खर लैणा पढ़, ब्रह्म पारब्रह्म पढ़ाया। अग्नी हवन ना जाणा सड़, मढ़ी गौर ना कोए दबाया। ताणा पेटा बहत्तर नड़, हड्ड मास नाड़ी रत जोड़ जुड़ाया। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश घाड़न घड़, मन मति बुध विच रखाया। घर विच सुहाए घर, ब्रह्म साची वण्ड वण्डाया। डूँग्घी कंदर बैठा वड़, दिस किसे ना आया। इक्क फड़ाए आपणा लड़, एका डोरी हथ्थ रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग चौकड़ी खेल खलाया। जुग चौकड़ी खेले जुग चार, चार वेद करे पढ़ाईआ। चारे खाणी पावे सार, उत्भुज सेत्ज जेरज अंड वण्ड वण्डाईआ। चारे बाणी करे प्यार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपे गाईआ। चारे वरनां दए आधार, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश एका रंग रंगाईआ। चारों कुंट होए उज्यार, उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खण फेरा पाईआ। चारे जुग करे विचार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। चारे घर करे ख़बरदार, चौथे पद इक्क वड्याईआ। त्रैगुण माया तेरी धार, लोकमात आप चलाईआ। ठांडा सीता वसे सच दरबार, सचखण्ड निवासी बेपरवाहीआ। आपणी रीता जाणे आप निरँकार, पतित पुनीता भेव ना राईआ। नौं दर खोल्हे जगत दुआर, दसवां आपणे हथ्थ रखाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी कर पसार, लक्ख चुरासी जून गेड़ा रिहा दुआईआ। चारे जुग कर ख़ुवार, जुग जुग आपणा हुक्म वरताईआ। नौं नौं चार एका धार, नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग जोड़ जुड़ाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बणया रहिणा सेवादार, तेरा मनवन्तर तेरी झोली पाईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करता अन्तिम लहिणा देणा ल्ए विचार, अभुल्ल अभुल्ल सच्चा शहनशाहीआ। करता कीमत
❋
❋
पाए विच संसार, निरगुण निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। कलिजुग आए अन्तिम वार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, तिन्नां एका गुण रिहा समझाईआ। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी पन्ध मुकाउणा, आपणा गेड़ा आप दुआईआ। कलिजुग वेला अन्तिम आउणा, पुरख अबिनाशी होए सहाईआ। पुरीआं लोआं ब्रह्मण्डां खण्डां फेरा पाउणा, गगन गगनंतर वेखे थाउँ थाईंआ। ज़िमी अस्मानां पन्ध मुकाउणा, पान्धी बणे सच्चा माहीआ। चौदां लोक वेख वखाउणा, चौदां तबकां हट्ट कुण्डा लाहीआ। तीर्थ तट्टां भेव खुलाउणा, अठसठ फोले फोल फुलाईआ। चार वरन चार कुंट अठारां बरन अंदर मन्दिर वेख वखाउणा, काया बंक कवण सुहाईआ। गुर पीर अवतार साध सन्त भगवन्त साचे मन्दिर आप बहाउणा, महल्ल अटल उच्च मुनार सोभा पाईआ। शब्द अनादि ब्रह्मादि हुक्म सुनाउणा, नाद अनादी ढोला गाईआ। त्रैगुण माया फंद कटाउणा, जगत जंजाल रहिण ना पाईआ। निहकलंका नाउँ धराउणा, निरगुण निरवैर पुरख अकाल ब्रह्मा विष्न शिव रिहा समझाईआ। विष्नूं साचा संग रखाउणा, विछड़ कदे ना जाईआ। ब्रह्मे पारब्रह्म ब्रह्म मेल मिलाउणा, एका घर वज्जे वधाईआ। शंकर जोती जोत समाउणा, हथ्थ त्रसूल रहिण ना पाईआ। एका ढोला दो जहानां सभ ने गाउणा, सोहँ शब्द सच्ची पढ़ाईआ। तख्त निवासी साचा तख्त सुहाउणा, साचे तख्त बहे सच्चा शहनशाहीआ। चारे बाणी एका राग अलाउणा, चारे खाणी दए वड्याईआ। चारे वरनां एका रंग रंगाउणा, ऊँच नीच राउ रंक कोए रहिण ना पाईआ। सृष्ट सबाई इष्ट दृष्ट इक्क वखाउणा, एका रूप अनूप प्रगटाईआ। घर घर दीपक मन्दिर जोत जगाउणा, घर घर विच करे रुशनाईआ। घर घर अनहद शब्द वजाउणा, छत्ती राग रहे जस गाईआ। घर घर ब्रह्म पारब्रह्म मिलाउणा, जगत विछोड़ा रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर आप चलाए आपणा मन्त्र, आपणे नाम करे पढ़ाईआ। साचा नाम हरी हरि मन्त्र, नमो देव वास्तक रूप सर्ब समाईआ। लेखा जाणे जुगा जुगन्तर, जुग करता सच्चा पातशाहीआ। सर्ब जीआं बिध जाणे अन्तर, घट घट बैठा आसण लाईआ। सतिजुग साची बणाए बणतर, कलिजुग मेटे झूठी शाहीआ। एका नाउँ प्रगटाए गगन गगनंतर, लोकमात पुरीआं लोआं ब्रह्मण्डां खण्डां एका पुरख अकाल दीन दयाल आपणा नाउँ रिहा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण दाता पुरख बिधाता उत्तम रक्खे आपणी ज़ाता, सृष्ट सबाई पिता माता, लक्ख चुरासी पूत सपूता वेखणहारा दहि दिशां चारे कूटां, गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत मेल मिलाए थाउँ थाईंआ। सति सतिवादी लाए बूटा, अमृत सिंच हरया आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, लेखा जाणे दो जहान, आपणा लेखा आपणे लेखे पाईआ।
❋
❋