१५ अस्सू २०१७ बिक्रमी केशोदास दे घर पिण्ड जंडोके सिरहाली ज़िला अमृतसर
आदि जुगादी हरि भगवान, हरि जू हरी हरि मन्दिर सोभा पाईआ। हरी ओम देवे तत्त शब्द ज्ञान, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सुंदरी बाला करे परवान, सरीअँ आपणा रूप दरसाईआ। बन महि खेल दो जहान, बस अप यस आपणी धार चलाईआ। जुगा जुगन्तर हो प्रधान, निगहबान रूप प्रगटाईआ। निष्अक्खर बणाए वेदांत विधान, विद्वत आपणा रूप दरसाईआ। राग नाद अगम्म धुनकान, शब्द शमशान आप समाईआ। करे खेल गुण निधान, गहर गम्भीर बेपरवाहीआ। चतुर्भुज नौजवान, ना मरे ना जाईआ। इष्ट दृष्ट रूप साचा काहन, वास्तक वशिष्ट खेल खिलाईआ। लेखा जाणे धुर दी बाण, धुर फ़रमाणा आप अल्हाईआ। गावत गीत गोबिन्द गाए महान, अक्खर वक्खर अलक्ख पढ़ाईआ। गुण निधान वखाए इक्क निशान, निर्धन निरवैर आप झुलाईआ। ओअँ खेल करे बेपहचान, महिबान आपणी धार बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
किरपा कर, आदि जुगादी एका हरि, हरि मंदर रिहा सुहाईआ। हरि मन्दिर सोहे उच्च महल्ला, परम पुरख सुहाईआ। निराकार निज घर वासी बैठा इक्क इकल्ला, अकल कल आपणी खेल खलाईआ। जुगा जुगन्तर रूप अनूप अछल अछला, वल छलधारी भेव ना राईआ। सच संदेश नर नरेश निराकार एका घल्ला, धुन अनाद ब्रह्मादि आप सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी एका हरि, एका मन्दिर दए वड्याईआ। हरि मन्दिर वडियाई वड, सो पुरख निरँजण आप वड्यांअदा। आपणे विच्चों आपा कढ्ढ, आप आपणा रूप धरांयदा। आपणे मन्दिर आप लडाए लड, प्रेम प्यार पीआ प्रीतम प्रिया नारी आप करांयदा। अगम्म अगम्मड़ा अलक्ख अलक्खणा आप सुणाए आपणा छन्द, बोध अगाध आप अल्हांयदा। आपे आपणा लेखा जाणे बन्दी बन्द, दूसर बन्धन ना कोए वखांयदा। एकँकारा इक्क इकल्ला सदा सुहेला सद बख्शिंद, बख्शश आपणी आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी एका हरि, हरि मन्दिर थान सुहांयदा। हरि मन्दिर थान सुहंदड़ा, सुहाए आप करतार। अनुभव प्रकाश करंदड़ा, निर्मल जोत जोत उज्यार। आदि जुगादी वेख वखंदड़ा, जुग करता बेऐब परवरदिगार । दाता दानी गुणी गहिन्दड़ा, गहर गम्भीर सच्ची सरकार। निरगुण निरगुण खेल खिलंदड़ा, खेले खेल अगम्म अपार। एका मन्त्र नाउँ दृढ़ंदड़ा, हरी ओम एका तत्त विचार। रूप अनूप आप दसंदड़ा, शाहो भूप सच्चा सिक्दार। दो जहानां लेख लिखंदड़ा, लिख लिख लेखा वेखे वेखणहार। कागद कलम ना कोए रखंदड़ा, मस्स बनास्पत ना कोए आधार। आपणी इच्छया आपे पूर करंदड़ा, भविख्त भिच्छया पाए हरि गिरधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि मन्दिर सोहे एका घर, दर घर साचा आप सुहांयदा। दर घर हरि नर सुहांयदा, निरगुण निरवैर पुरख अकाल। जूनी रहित आपणा रूप आप प्रगटांयदा, भाग लगाए सचखण्ड सच्ची धर्मसाल। जोती जाता खेल खिलांयदा, जागरत जोत दीन दयाल। आपणा वेला वक्त आप सुहांयदा, थित वार ना सके कोए सुरत संभाल। एका अक्खर आप प्रगटांयदा, इक्क ओम हो मेहरवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर रंग रंगांयदा। हरि मन्दिर रंग रंगीला, रंग रंग विच चमकाईआ। आदि निरँजण छैल छबीला, जोबनवन्त सहिज सुखदाईआ। रूप प्रगटाए लाल कंचन सूहा चिट्टा पीला, नीला काला भेव ना राईआ। दरगह साची आदि जुगादी आपणा बणया रहे आप वकीला, आपणी दलील दए सवाईआ। दूसर करे ना कोए अपीला, हुक्मी हुक्म ना कोए सुणाईआ। निरगुण निरगुण बणाए इक्क कबीला बंस सरबंस आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि मन्दिर वखाए एका घर, घर मन्दिर सोभा पाईआ। घर मन्दिर हरि सुहावणा, सति पुरख निरँजण आप सुहाया। मूर्त अकाल आसण लावणा,
❋
❋
भेव अभेदा भेव छुपाया। भगवन भगवन्त रूप इक्क दरसावणा, आदि शक्ति जोत रुशनाया। रक्त बूंद ना मेल मिलावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर साचा इक्क सुहावणा। दर सुहाए पारब्रह्म, उच्च अगम्म अथाह। आप उपजाए आपणा नाम, दो जहान बणाए सच मलाह। पूरन करे आपणा काम, सिफ्ती देवे सिफ्त सालाह। दरगाह साची वसे धाम, धाम अवल्लड़ा रिहा सुहा। करे प्रकाश एका राम, रमिआ रहे सभनी थाँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी साचा हरि, आपणा हुक्म आपे रिहा सुणा। एका हुक्म हरि करतार, एका सिख्या सच जणाईआ। एका मन्दिर इक्क दुआर, एका हरि हरि सोभा पाईआ। एका शब्द इक्क जैकार, एका नमो नमो निमस्कार, एका बैठा सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि नमो आपणी आपे रीत चलाईआ। आदि नमो नमस्कार गुरदेव, देव देवा खेल खिलांयदा। पारब्रह्म प्रभ अलक्ख अभेव, अगम्म अथाह बेपरवाह दर घर साचा आप सुहांयदा। आपे जाणे आपणी सेव, सेवक सेवादार साची सेवा आप करांयदा। रूप अनूप भूप शाहो सच्ची सरकार, साचे तख्त सोभा पांयदा। तख्त ताज सिर रक्ख दस्तार, एका हुक्म नाम दृढ़ांयदा । नमो सति वरते वरतार, सति सति आपणी धार बंधांयदा। सति रूप हरि करतार, सति रूप पारब्रह्म आधार, सति रूप सभ तों वसे बाहर, सति सिँघसण सति पुरख अबिनाशन सति सतिवादी आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका वसे साचा हरि, साचा मन्दिर आप वड्यांअदा। साचा मन्दिर सोभावन्त, सति पुरख निरँजण आप सुहाया। आपणी गाए महिमा अगणत, गावणहारा दिस ना आया। लेखा जाणे जुगा जुगन्त, जुग करता बेपरवाहया। आपणी इच्छया बणाए आपणा मंत, आपणा नाउँ आप दृढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका सति एका तत्त, पारब्रह्म प्रभ आपणा आप प्रगटाया। सति सति सति कर प्रधान, सति पुरख निरँजण खेल खिलांयदा। सति शब्द नाद धुनकान, सति नादी नाद वजांयदा। सति सचखण्ड दुआरा इक्क मकान, सति थिर घर साचा आप सुहांयदा। सति निरगुण निरगुण देवे दान, सति वस्तू झोली आप भरांयदा। सति विष्न कर प्रधान, सति अमृत कँवल टिकांयदा। सति ब्रह्मा ब्रह्म निशान, सति सरूप आप वखांयदा। सति शंकर गुण निधान, गुणवन्ता वेख वखांयदा। एका सति कर परवान, तिन्नां एका रंग रंगांयदा। एका सति देवे दान, सांतक सति सति समझांयदा। एका सति देवे ज्ञान, ब्रह्मा चारे वेद गांयदा। एका सति करे पछाण, शंकर हथ्थ त्रिसूल उठांयदा। एका सति करे ध्यान, विष्नूं सांगोपांग सेज हंढांयदा। एका सति होए मेहरवान, त्रैगुण वण्डण वण्ड वण्डांयदा। एका सति पाए आण, पंज तत्त आप प्रगटांयदा। एका सति करे वख्यान, आपणा हुक्म आप
❋
❋
सुणांयदा। एका सति लक्ख चुरासी घाड़न घड़े आण, विष्न ब्रह्मा शिव सेव लगांयदा। एका सति काया मन्दिर अंदर घर विच घर वखाए सच मकान, आत्म ब्रह्म आप बहांयदा। एका सति अमृत आत्म देवे पीण खाण, एका आपणे रंग रंगांयदा। एका सति शब्द नाद वजाए सच्ची धुनकान, अनहद आपणा ताल वजांयदा। एका सति ईश जीव कर परवान, परम आत्मा आपणा खेल खिलांयदा । एका सति पंज तत्त देवे दान, काम क्रोध लोभ मोह हँकार जगत वासना विच रखांयदा। एका सति आसा तृष्ना खोल्ह दुकान, जूठ झूठ विच विकांयदा । एका सति होए जाणी जाण, जानणहारा दिस ना आंयदा। एका सति दो जहानां वण्डे वण्ड श्री भगवान, लोकमात फेरा पांयदा। एका सति सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग करे कल्याण, सति सति आपणी धार वखांयदा। एका सति गुर अवतार होए मेहरवान, सन्त भगवन्त सति सतिवादी मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क उपजाया नाम सति, शब्द अगम्मी रचना रच, पारब्रह्म प्रभ खेल खिलांयदा। खेल खिलाए सति करतार, सति बाणी शब्द चलाईआ। आदि जुगादी साची कार, जुगा जुगन्तर वेस वटाईआ। हरि जू हरि मन्दिर सुहाए बंक दुआर, घर सुहञ्जणा इक्क वड्याईआ। नमो सति ब्रह्ममत इक्क तत्त, लक्ख चुरासी जीव जंत आत्म ब्रह्म सहिज सुखदेव, नेहकेव नेहकर्मी करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि मन्दिर बैठा साचा हरि, साचा पौड़ा इक्क लगाईआ। हरि जू हरि मन्दिर लाए पौड़ा, चौथा जुग वेख वखाईआ। रूप अनूप वटाए ब्रह्मण गौड़ा, रूप रंग रेख ना कोए वखाईआ। सम्बल नगर कोए ना जाणे उच्चा लम्मां चौड़ा, रविदास चम्मयार गया समझाईआ। चार कुंट चार दीवार चार जुग सस्से उप्पर पाए होड़ा, निरगुण सरगुण खेल खलाईआ। हँ ब्रह्म आप बुझाए लग्गी औड़ा, अमृत मेघ मेघ बरसाईआ। लक्ख चुरासी वेखे फल मिट्ठा कौड़ा, सति असति आपणी धार बंधाईआ। निराकार निरवैर पुरख अकाल, आदि जुगादि जुगा जुगन्त फिरे दौड़ा, सख़ी सुल्तान दाता दानी गहर गम्भीर गुणी गहिन्द गुर गुर आपणा रूप वटाईआ। शाहो भूप वड पीरन पीर, नाम निधान सागर सिन्ध, भगत वछल मीत मुरार, दर दरवेश दर दर अलक्ख जगाईआ। भगत भगवन्त ल्ए उभार, साचे सन्त इक्क प्यार, गुरमुख गुरसिख आत्म अन्तर मेल मिलाईआ। नाता तोड़ सर्ब संसार, देवे नाम इक्क आधार, ब्रह्म तत्त करे विचार, मन मति बुध भेव ना राईआ। सुहाए एका बंक दुआर, हरि मन्दिर खोल्ह किवाड़, सति सरूप सति सतिवादी करे साची कार, हरिजन साचे मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, आदि अन्त एका हरि, ना जन्मे ना जाए मर, हरि मन्दिर अंदर बैठा वड़, सच सिँघासण आसण सोभा पाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन लगाए आपणे लड़, लक्ख चुरासी लड़ छुडाईआ।
❋
❋
१५ अस्सू २०१७ बिक्रमी सन्ता सिँघ दे घर, तरनतारन ज़िला अमृतसर
सति पुरख निरँजण अगम्म अथाह, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। सो पुरख निरँजण बण मलाह, निरगुण आपणी कल वरतांयदा। हरि पुरख निरँजण सच्चा शहनशाह, दर घर साचे सोभा पांयदा। एकँकारा आपणा नाउँ प्रगटा, नाम नामा आप उपांयदा। आदि निरँजण नूर नुराना डगमगा, निरगुण जोती जोत जगांयदा। अबिनाशी करता आपणा खेल आप खिला, हरि आपे वेख वखांयदा। श्री भगवान आपणी रचना आप रचा, आपणा बन्धन आपे पांयदा। पारब्रह्म वसणहारा साचे थाँ, दर घर साचा आप सुहांयदा। सचखण्ड दुआरा आप वडिया, आप आपणा रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, करे कराए करनेहारा, आप आपणी धार चलांयदा। धार चलाए हरि करतार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सचखण्ड सुहाए इक्क दरबार, दर घर साचे सोभा पाईआ। निरगुण दीआ बाती कर उज्यार, कमलापाती वेख वखाईआ। साचे तख्त बैठ सच्चा सिक्दार, राज राजाना शाह सुल्ताना आप अख्वाईआ। एका हुक्म वरते वरतार, हुक्मी हुक्म खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा वेस आप वटाईआ। वेस वटाए इक्क इकल्ला, दर घर साचे सोभा पांयदा। सच सिँघासण एका मल्ला, पुरख अबिनाशी आसण लांयदा। आपणी जोती आपे रला, नूरो नूर डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर आप सुहांयदा। हरि मन्दिर सोभावन्त, हरि पुरख निरँजण आप सुहाईआ। एकँकारा वसे साचा कन्त, कन्त कन्तूल बेपरवाहीआ। आपणी महिमा जाणे अगणत, लेखा लेख ना कोए लिखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर सुहञ्जणा आप सुहाईआ। साचा घर कर उज्यारा, आपणी धार चलाईआ। आदि पुरख हरि खेल अपारा, एकँकारा आप कराईआ। निरगुण नूर कर उज्यारा, नूरो नूर डगमगाईआ। सचखण्ड वसाए इक्क दुआरा, धुर दरबारा बेपरवाहीआ। सच सिँघासण कर त्यारा, अगम्म अपारा आप सुहाईआ। शाहो भूप बण सिक्दारा, राज राजान वड वड्याईआ। एका हुक्म वरते वरतारा, हुक्मी हुक्म आप अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अनुभव आपणी धार चलाईआ। अनुभव धार हरि प्रकाश, नूरो नूर समाया। करे खेल पुरख अबिनाश, अबिनासी करता वेस वटाया। आदि जुगादि ना जाए विनास, जुग करता भेव ना राया। साचे मंडल पावे रास, एकँकारा खेल खलाया। शाहो भूप वड शाहो शाबास, सच सुल्ताना नाउँ धराया। आपणे अग्गे आपणी आप करे अरदास, आपणी भिच्छया मंग मंगाया। आपणी वस्त आपे रक्खे पास, निरगुण निरगुण दए वरताया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचा हरि,
❋
❋
हरि मन्दिर आप सुहाया। हरि मन्दिर हरि सुहांयदा, दरगाह साची धाम न्यार। सो पुरख निरँजण आसण लांयदा, हरि पुरख निरँजण मीत मुरार। एकँकारा मेल मिलांयदा, आदि निरँजण जोत उज्यार। श्री भगवान छत्र झुलांयदा, अबिनाशी करता बणे भिखार। पारब्रह्म मंग मंगांयदा, देवणहार आप निराकार। साची वस्त वण्ड वण्डांयदा, आप आपा विच्चों कढ्ढे बाहर। आप आपणी कल वरतांयदा, खेले खेल अपर अपार। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह आपणा बेड़ा आप चलांयदा, आपे होए सेवादार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका घर आप वसांयदा। एका घर हरि वसाया, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सचखण्ड दुआरा आप वड्याआ, आपणा रूप आप प्रगटाईआ। सूरज चन्न ना कोए चढ़ाया, दीवा बाती ना कोए रुशनाईआ। कमलापाती वेख वखाया, दिवस राती ना कोए वड्याईआ। जिमी अस्मान ना कोए सुहाया, गगन मंडल ना कोए रुशनाईआ। इक्क इकल्ला खेल खलाया, ना आदि पुरख सच्चा शहनशाहीआ। आपणा भाणा आपणे विच टिकाया, आपणे भाणे आपे रिहा फिराईआ। साचा राणा आप अख्वाया, साचे तख्त सोभा पाईआ। साची वण्डण आप वण्डाया, आदि आदि बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, आपे तोले आपणा तोल, तोलणहारा इक्क अख्वाईआ। तोलणहारा तोले तोल, आदि जुगादि आपणा तोल तुलांयदा। आपणे मन्दिर दर दरवाजा आपे खोल्ह, आपे वेख वखांयदा। आपे बैठा रहे अडोल, अडुल आपणी धार आप चलांयदा। आपे जाणे आपणा कौल, कीता कौल आपे पूर करांयदा। आपणी जोत आपे जाए मौल, आपणे मन्दिर अंदर आपे सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा हुक्म आप सुणांयदा। आपे राणा धुर दरबार, शहनशाह आप अख्वाईआ। आपे फ़रमाणा देवे सच्ची सरकार, सति पुरख वड्डी वड्याईआ। आपे करे आपणा आकार, निराकार निरवैर आपणी खेल खलाईआ। जूनी रहित ना कोए धार, मूर्त अकाल बेपरवाहीआ। साचे मन्दिर पैज संवार, करे खेल सच सच्ची दरगाह एका धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, वस्त अमोलक आपणे हथ्थ रखाईआ। साची वस्त हरि करतार, आपणी आप उपांयदा। निरगुण निरगुण कर प्यार, निरगुण निरगुण विच टिकांयदा। निरगुण नार निरगुण भतार, निरगुण कन्त सुहाग हंढांयदा। निरगुण सेजा सुत्ता पैर पसार, निरगुण आलस निन्दरा विच ना आंयदा। निरगुण सचखण्ड खोल्ह किवाड़, निरगुण थिर घर कुण्डा लांहयदा। साची जनणी बण करतार, आपणा जन इक्क उपांयदा। सुत दुलारे कर प्यार, आपणी गोद बहांयदा। देवे हुक्म सच्ची सरकार, धुर फ़रमाणा आप सुणांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं एका महल्ल लैणा उसार, जोग जुगत आप जणांयदा। जोती जाता देवे धार, इक्क इकांता वेस
❋
❋
वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचे देवे वर, शब्द सुत आप समझांयदा। शब्द सुत उठाया दुलारा, पुरख अबिनाशी करे जणाईआ। एका बख्शे चरन प्यारा, एका ओट पुरख अकाल वखाईआ। एका वस्त देवे हरि थारा, अतोट अतुट आप वरताईआ। एका रंग रंगाए हरि हरि अपारा, उतर कदे ना जाईआ। दो जहानां करया ख़बरदारा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्डां सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणी बूझ आप बुझाईआ। हरि हरि आपणी बूझ बुझांयदा, शब्द सुत कर त्यार। सचखण्ड दुआरे ख़ुशी मनांयदा, थिर घर साचा रिहा संवार। नाद अनादी ताल वजांयदा, धुनी धुन करे विचार। अलक्ख अगोचर खेल खिलांयदा, बेऐब परवरदिगार। आपणी रचना आप रचांयदा, एका सुत दए हुलार। साचा मंडल मंडप आप सुहांयदा, आप आपणी किरपा धार। आपणा अंग आप कटांयदा, करे खेल आप करतार। विष्न ब्रह्मा शिव उपजांयदा, शब्दी शब्द कर विचार। त्रैगुण माया बन्धन पांयदा, पंज तत्त दए आधार। विष्नूं वंस आप सुहांयदा, लेखा जाणे धुर दरबार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, करे खेल अपार। विष्न ब्रह्मा शिव उपाया, हरि शब्द वड्डी वड्याआ। शब्द राग शब्द धुन शब्द नाद शब्द शब्दी रिहा सुणाया। शब्द सुन्न शब्द समाध, शब्द बाणी बोध अगाध, शब्द ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर दी बाणी बाण लगाया। धुर दी बाणी शब्द निष्अक्खर, हरि पुरख निरँजण आप जणाईआ। विष्न नेत्र नीर वरोले अथ्थर, रो रो चरन कँवल मंगे इक्क सरनाईआ। ब्रह्मा वछाए आपणा सथ्थर, पारब्रह्म अग्गे झोली डाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणी इच्छया पाए भिच्छया, सच भण्डार आप वरताईआ। शब्द सूरबीर सुल्तान, सो पुरख निरँजण आप उठाया। शब्द आदि जुगादी नौजवान, ना मरे ना जाया। शब्द ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं वसाए इक्क मकान, शब्द शब्दी वेख वखाया। शब्द विष्न ब्रह्मा शिव देवे इक्क ज्ञान, एका मन्त्र आप दृढ़ाया। शब्द त्रैगुण माया करे प्रधान, सतो तमो रजो मेल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा भेव आप खुलाया। हरि शब्दी भेव खुलांयदा, पारब्रह्म पुरख अगम्म। विष्नूं वंस आप उठांयदा, इक्क जणाए साचा कम्म। ब्रह्मा ब्रह्म रूप प्रगटांयदा, पारब्रह्म बण जननी जन। शंकर सुन्न समाध उठांयदा, एका राग सुणाए कन्न। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा खेल आप खिलांयदा। खेल खिलंदड़ा श्री भगवान, ब्रह्मा विष्न शिव सेव लगाईआ। देवणहारा दाता दानी दान, दयानिध बेपरवाहीआ। हुक्मी हुक्म करे फ़रमाण, धुर फ़रमाणा आप
❋
❋
सुणाईआ। लक्ख चुरासी कर प्रधान, घड़ भाण्डे आप घड़ाईआ। लेखा जाणे गुण निधान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची वस्त आप उपाईआ। लक्ख चुरासी घाड़न घड़, विष्न ब्रह्मा शिव सेव लगांयदा। पंज तत्त अंदर आपे वड़, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। निरवैर पुरख अकाल नूरी दरस देवे खड़, आत्म ब्रह्म नाउँ धरांयदा। ईश जीव बंधाए लड़, जगदीश वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा भेव आप जणांयदा। हरि का भेव बोध अगाध, शब्दी शब्द करे सुणाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे एका दाद, एका वस्त वण्ड वण्डाईआ। सरगुण वजाए अनादी नाद, तुरीआ राग आप अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वस्त अमोलक इक्क वखाईआ। वस्त अमोलक देवे कर प्यार, आपणे नाउँ रक्खे वड्याईआ। चारे मुख पावे सार, चारे कूटां देण गवाहीआ। चारे वेद दए उच्चार, चारे जुग वण्ड वण्डाईआ। चारे बाणी दए हुलार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपे गाईआ। चार वरन दए आधार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आप समझाईआ। हरि लेखा आप समझांयदा, रचना रच रच वेद चार। विष्नूं साचा हुक्म सुणांयदा, लक्ख चुरासी देणा आधार। ब्रह्मा ब्रह्म रूप प्रगटांयदा, घट घट अंदर करे उज्यार। शंकर अन्तिम लेख मुकांयदा, जो घड़े सो भन्ने विच संसार। तिन्नां मेलां आप मिलांयदा, गुर चेला खेल अपार। साचा सईया वेख वखांयदा, नईया चलाए हरि करतार। विष्न ब्रह्मा शिव निउँ निउँ सीस झुकांयदा, दर बैठे बण भिखार। तेरा भेव कोए ना आंयदा, बेअन्त बेअन्त बेअन्त कहिण करतार। कवण रथ मात चलांयदा, रथ रथवाही होए अस्वार। कवण गाथ मात चलांयदा, रसना गाए जीव जंत आधार। कवण सगला संग निभांयदा, आदि जुगादी चले नाल। कवण ब्रह्म ब्रह्मादी खोज खुजांयदा, लेखा जाणे शाह कंगाल। कवण शब्द अनादी ताल वजांयदा, कवण देवे धुर फ़रमाण। कवण आदि आदि आपणी खेल खिलांयदा, कवण जुगादि करे संभाल। कवण मधि वेस वटांयदा, लोकमात चले अवल्लड़ी चाल। कवण ब्रह्म मेल मिलांयदा, पारब्रह्म कर ध्यान। कवण काया बंक सुहांयदा, पंज तत्त वखाए निशान। कवण अमृत जाम प्यांअदा, कवण लेखा मंगे आण। कवण साचा बंक सुहांयदा, कवण सोभा होए सच्ची धर्मसाल। कोटी जन्म जन्म जूनी जून भवांयदा, लक्ख चुरासी करे परवान। कवण जुग जुग वण्ड वण्डांयदा, कवण होए निगहबान। कवण सतिजुग राह वखांयदा, कवण त्रेते करे कल्याण। कवण द्वापर पन्ध मुकांयदा, कवण कलिजुग मेटे निशान। कवण चार वेद लिखांयदा, देवणहारा धुर फ़रमाण। कवण आपणा विच्चों आपा काढ घट घट जोत जगांयदा, आदि निरँजण इक्क निशान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा
❋
❋
वर, विष्न ब्रह्मा शिव सच जणांयदा। पुरख अबिनाशी उठया, निरगुण दाता बेपरवाह। शब्द सरूपी हो हो तुठया, जोती नूर डगमगा। चार जुग निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी खेल करे लुकया, काया चोला तत्त हंढा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा दए समझा। लेखा हरि समझांयदा, विष्न करना इक्क ध्यान। ब्रह्म आप जणांयदा, देवे पारब्रह्म ज्ञान। विष्नूं आपणे रंग रंगांयदा, शब्द जणाए धुर फ़रमाण। चारे जुगां वण्ड वण्डांयदा, वण्डणहार श्री भगवान। गुरू पीर अवतार साध सन्त सेवा लांयदा, जुग जुग देवे इक्क फ़रमाण। राग अनादी कन्न सुणांयदा, ब्रह्म ब्रह्मादी कर पहचान। साचा नाउँ राह चलांयदा, मार्ग पन्थ इक्क वखान। धरत धवल आप सुहांयदा, निरगुण सरगुण हो प्रधान। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ वेख वखांयदा, उच्चे टिल्ले पर्बत वेखे मार ध्यान। समुंद सागर वरोल वखांयदा, नाम मधाणा एका डाल्ह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल करे भगवान। भगवन आपणी खेल खिलांयदा, आदि जुगादी साची कार। विष्न ब्रह्मा शिव आप समझांयदा, चारे जुग कर विचार। चारे वेदां आपे गांयदा, देवणहारा धुर दी धार। आपणी वण्ड आप वण्डांयदा, करे खेल अपर अपार। सतारां लक्ख अठाई हज़ार सतिजुग झोली पांयदा, पुरख अबिनाशी किरपा धार। बारां लक्ख छिआनवें हज़ार त्रेता रंग रंगांयदा, रंग रंगीला कन्त भतार। अठ्ठ लक्ख चौसठ हज़ार द्वापर झोली पांयदा, गोकल मथरा कर विचार। कलिजुग साचा संग निभांयदा, लेखा जाणे चार लक्ख बत्ती हज़ार। चार तिन्न बीस बीस आपणी खेल खिलांयदा, पारब्रह्म सच्ची सरकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचा हरि, दूसर अवर ना कोए विचार। लेखा लिख्या धुर दरगाह, पुरख अबिनाशी आप लिखांयदा। जुगा जुगन्तर बण मलाह, निरगुण सरगुण बेड़ा आप चलांयदा। शब्द सरूपी देवे सच सलाह, आपणे मार्ग आपे लांयदा। गुर पीर अवतार आप अख्वा, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। सतिजुग दुआरे ल्ए बहा, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। सति सति सति इक्क समझा, सांतक सति रूप दरसांयदा। मित गत जाणे बेपरवाह, रती रत ना कोए तपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जगत अवतार लाए कार, गुरू गुर उपदेश दए संसार, हरि साचा हुक्म चलांयदा। भाणे अंदर गुर अवतार, भाणे अंदर सृष्ट सबाईआ। भाणे अंदर रवि ससि उज्यार, भाणे अंदर मंडल मंडप आप सुहाईआ। भाणे अंदर लक्ख चुरासी कर पसार, भाणे अंदर डेरा ढाहीआ। भाणे अंदर आयू देवे आप करतार, भाणे अंदर ल्ए मिलाईआ। सतिजुग त्रेता आपणा आप गया हार, थिर कोए रहिण ना पाईआ। द्वापर रोवो ज़ारो ख़ार, पूरा तोल ना कोए तुलाईआ। कलिजुग निहकलंक मारनी मार, नाम खण्डा हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा
❋
❋
साचा वर, साची खेल आप खलाईआ। चौथा वेद अथरबन धार, ऐड़ा अक्ख इक्क खुल्हांयदा। पुरख अबिनाशी खेल अपार, अगम्म अपारा आप करांयदा। ईसा मूसा कर त्यार, काला सूसा तन छुहांयदा। संग मुहम्मद कर प्यार, चार यारी चौथे जुग वेख वखांयदा। एका कलमा कर त्यार, चार लक्ख पन्ध मुकांयदा। शरअ शरीअत मारे मार, हक हकीकत आप जणांयदा। लाशरीक सांझा यार, भेव कोए ना पांयदा। कूड़ कूड़ा कर पसार, कूड़ कूड़ी खेल खिलांयदा। नानक जोती इक्क अवतार, वरन गोती पार करांयदा। शब्दी सोटी फड़ निरँकार, लोकमात फेरा पांयदा। एका नूर दस दस धार, गोबिन्द सूरा आप रखांयदा। शब्द खण्डा तेज़ कटार, तन गात्रे आप पहनांयदा। पंज पंज पंज पंज पंज कर त्यार, पंज पंज हज़ार इक्क इक्क चरनां हेठ दबांयदा। फ़तह ज़ोरावर सिँघ चुकया पार, इक्क दो पंज सत्त खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि का भेव कोए ना पांयदा। चार लक्ख बत्ती हज़ार कलिजुग वणजारा, काची वंग हथ्थ उठाईआ। चारों कुंट उच्ची कूक कूक सुणाए हलकारा, दिवस रैण दए दुहाईआ। फिरे दुआरे गली महल्ला, घर घर वाजां मारे, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि का भेव कोए ना पाईआ। कलिजुग वणज वणजारड़ा, चार कुंट उठ धाया। पुरख अबिनाशी खेल न्यारड़ा, चौथे जुग आप वरताया। चार यारी चार लक्ख करे प्यारड़ा, चार लक्ख माणस जून वेख वखाया। नौं दस ग्यारां बीस तीस दए आधारड़ा, चुरासी पन्ध आप मुकाया। पंचम मिल्या मीत मुरारड़ा, पंज पचीस नाता दए तुड़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा लहिणा झोली पाया। जीव जंत हरि उपांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। जन्म कर्म आपणे हथ्थ रखांयदा, धर्म नाता जोड़ संसार। मात कुक्ख कोटन कोटि गिरांयदा, दस दस मास ना दए आधार। कोटन कोटि बाल रूप मेट मिटांयदा, तन माटी करे छार। कोटन कोटि जोबन अवस्था पन्ध मुकांयदा, नाता तोड़ सर्ब संसार। कोटन कोटि जगत बुड़्हेपा वेख वखांयदा, काया गढ़्ह पैज संवार। उलटी खेल आप खलांयदा, उलटा कूआं गगन धार। उलटा रुक्ख आप लटकांयदा, मात गर्भ खेल अपार। बुड़्हेपा सतिजुग रूप वखांयदा, पुरख अबिनाशी साची कार। जोबन त्रेता मात हंढांयदा, त्रिया तरीमत कर प्यार। द्वापर बाली बुध शर्मांयदा, बाली बाला जाए हार। कलिजुग कच्चा फल आपे तोड़ तुड़ांयदा, नाता तोड़ चार लक्ख बत्ती हज़ार। जीव जंत कर्म कुकर्म वेख वखांयदा, माया भरम सर्ब संसार। हरि का नाम ना कोए ध्यांअदा, चारों कुंट कूड़ कूड़यार। साचा कन्त ना कोए हंढांयदा, जीव जंत नार विभचार। निरगुण सरगुण दरस कोए ना पांयदा, मिले मेल ना मीत मुरार। चार वरन एका रंग ना कोए समांयदा, सृष्ट सबाई होई ख़ुवार। जागरत
❋
❋
जोत ना कोए जगांयदा, नौं खण्ड पृथ्मी धूंआँधार। सत्त दीप साचा इष्ट ना कोए वखांयदा, शास्त्र सिमरत वेद पुराण गए हार। कलिजुग आपणी कालख आपणे मुख लगांयदा, आपणे कर्म कुकर्मां कर विचार। पुरख अबिनाशी अग्गे सीस झुकांयदा, हउँ मूर्ख मुग्ध गंवार। धरत धवल मेरा भार ना कोए उठांयदा, धरनी रोवे ज़ारो ज़ार। विष्न रिज़क ना कोए पुचांयदा, घर घर ग़रीब निमाणे करन गिरयाज़ार। ब्रह्मा ब्रह्म रूप ना कोए दरसांयदा, आत्म जोती कर उज्यार। शंकर त्रिशूल ना कोए उठांयदा, बाशक तशका ना कोए शंगार। तिन्नां एका रंग वखांयदा, वखावणहार आप करतार। त्रैगुण माया बन्धन पांयदा, लक्ख चुरासी इक्क जंजाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग लेखा चुकाए काल महांकाल। काल वण्डे वण्ड, चार यारी संग निभाईआ। महांकाल फिरे ब्रह्मण्ड, पंज पचीस रहिण ना पाईआ। दोए धार करे रंड, दो जहाना सच्चा शहनशाहीआ। पंचम चढ़ाए साचा चन्द, पंचम मोख देवे सच्चा पातशाहीआ। चौदां लोक करे खण्ड खण्ड, चौदां तबकां दए सज़ाईआ। दूई द्वैती मेटे झूठी कंध, किला कोट ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग आयू आपणे विच समाईआ। कलिजुग आयू मुके पन्ध, पुरख अबिनाशी आप मुकांयदा। लेखा जाणे बन्दी बन्द, बन्दीख़ाना खोल्ह खुल्हांयदा। आदि जुगादी होए सदा बख्शंद, बख्शणहारा भेव ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आपे रक्ख, कलिजुग क़िया करे वक्ख, पंज पंज विच टिकांयदा। पंज पंज कर बाहरा, पंज पचीस दए मुकाईआ। चारे जुग पावे सारा, चार यारी दए वड्याईआ। जुग जुग गेड़ा अपर अपारा, लक्ख लक्ख गेड़ा आप भुवाईआ। रसना जिह्वा ना करे विचारा, मन मति बुध भेव ना राईआ। पढ़ पढ़ थक्के जीव गंवारा, अलक्ख निरँजण लख्या ना जाईआ। रागां नादां वसे बाहरा, छत्ती राग देण गवाहीआ। आपणा खेल करे आप करतारा, जुग करता साचा माहीआ। आपे घड़े आपे भन्नणहारा, समरथ पुरख वड वड्याईआ। जगत लेखा जगत जीवां विचारा, जगत जुगत जगत हथ्थ रखाईआ। आपणा भेव सभ तों रक्खे बाहरा, वेद पुराण शास्त्र सिमरत अञ्जील कुरान भेव कोए ना पाईआ। करे खेल गुप्त ज़ाहरा, ज़ाहरा ज़हूर शहनशाहीआ। देवणहारा राज जोग सच्चा सिक्दारा, जोत जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ। नव नौं चार लेखा जाणे आर पार किनारा, मँझधार आप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर साची कार, करे कराए करनेहार, करता पुरख इक्क अख्वाईआ। करता पुरख हरि करने जोग, आदि पुरख अबिनासया। जुग जुग लेखा जाणे धुर संजोग, पारब्रह्म पुरख अबिनासया। इक्क इकल्ला सुणाए सच सलोक, लक्ख चुरासी रसना जिह्वा आप प्रकाशया। आपणा भाणा आदि अन्त आप
❋
❋
ना सके रोक, करे खेल हरि तमासया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लक्ख चुरासी करे बन्द ख़ुलासया। साची वस्त आप उपा, चार लक्ख बत्ती हज़ार नाउँ धरांयदा। आपणी हथ्थीं दए वण्ड वण्डा, वण्डणहारा आप अख्वांयदा। करे खेल निरगुण नूरी नूर ख़ुदा, जल्वा जलाल आप प्रगटांयदा। मुकामे हक डेरा ला, लाशरीक खेल खिलांयदा। कलमा अमाम इक्क बणा, कायनात वेस वटांयदा। सति सतिवादी एका अक्खर ल्या पढ़ा, सति सति सति आप समझांयदा। दोए जोड़ करे दुआ, सीस जगदीस इक्क झुकांयदा। इक्क चार ल्ए मिला, एका चौका रंग रंगांयदा। चौदां चौदां वण्ड वण्डा, चौदस चौदां खेल खिलांयदा। चार यारी देवे इक्क पनाह, बेपरवाह सीस हथ्थ रखांयदा। सदी सदीव करे गुनाह, अबलीस मेल मिलांयदा। ऐली अल्ला नाउँ रखा, दो जहानां फेरा पांयदा। बिस्मिल रूप आप वटा, किला कोट आप सुहांयदा। चौदां सद छिला ल्ए कमा, चार यारी संग निभांयदा। चार लक्ख आपणी झोली ल्ए पा, वक्ख वक्ख वेख वखांयदा। कादर करीम बख्शे सर्ब गुनाह, सिफ्त सलाह दया कमांयदा। पीर पीरां आए पकड़े बांह, दस्तगीरां वेख वखांयदा। मुल्ला शेख़ मुसायक कोई ना अगों करे नाह, मुरीद मुर्शद मुर्शद मुरीद एका धाम बहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, लक्ख चार बत्ती हज़ार आपे वर, आपणी झोली आपे पांयदा। आपे देवणहारा दात, आपे वण्ड वण्डाईआ। आपे जाणे आपणी गाथ, समरथ पुरख बेपरवाहीआ। आपे लेख लिखाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हाथ, रविदास चुमारा दए गवाहीआ। आपे लेखा जाणे पूजा पाठ, अन्तर मन्त्र करे पढ़ाईआ। आपे भेव खुल्हाए तीर्थ अठसाठ, सर सरोवर इक्क जणाईआ। आपे जुग जुग जाणे आर पार आपणा घाट, मँझधार बेड़ा आप चलाईआ। आपे लक्ख चुरासी आत्म सेजा सुत्ता खाट, आपे बैठा मुख छुपाईआ। आपे चौदां लोक विके हाटो हाट, करता कीमत कोए ना पाईआ। आपे खेले खेल बाज़ीगर नाट, स्वांगी आपणा सांग रचाईआ। आपे कलिजुग अन्तिम पन्ध मुकाए झूठी वाट, गेड़ा गेड़े विच भुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुगां जुगन्तर आप बुझाए लग्गी बसन्तर, सर्ब जीआं बिध जाणे अन्तर, शब्द मन्त्र इक्क प्रगटाईआ। नाउँ प्रगटाए गहर गम्भीर, गुण निधान दया कमांयदा। लेखा जाणे आदि अन्त अख़ीर, दो जहान वेख वखांयदा। जन भगतां बख्शे अमृत आत्म सीर, नाम प्याला इक्क प्यांअदा। सन्तन देवे साची धीर, धीरज जत सति सन्तोख एका रंग रंगांयदा। गुरमुखां बन्न्हे आपे बीड़, जुग जुग पीड़ा आप चुकांयदा। गुरसिखां तन पहनाए बस्त्र साचा चीर, शब्द दोशाला हथ्थ उठांयदा। कलिजुग अन्तिम नेत्र रोवे वहाए नीर, सगला संग ना कोए वखांयदा। नव सत्त पंज तत्त वज्झा इक्क ज़ंज़ीर, त्रै त्रै बन्धन ना कोए तुड़ांयदा।
❋
❋
जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण दाता पुरख बिधाता आपणी कल आप वरतांयदा। वरताए कल निहकलंक निरँकार, कलिजुग कूड़ी मेटे शाहीआ। शब्द डंक वज्जे संसार, नौं खण्ड पृथ्मी सोया कोए रहिण ना पाईआ। राउ रंकां शाह सुल्तानां करे ख़बरदार, राज राजानां दए उठाईआ। सत्त रंग निशाना झुलाए आप सच्ची सरकार, सति सतिवादी राह वखाईआ। बोध अगाधी शब्द धुन्कार, अगम्म अगम्मड़ी कार कमाईआ। धुर दी वादी धुर दी बाण, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। चार वरनां देवे इक्क ज्ञान, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश करे इक्क पढ़ाईआ। रूप प्रगटाए सीता राम, कान्हा बंसरी आप वजाईआ। ईसा मूसा करे सलाम, दीन इस्लाम आपे होए सहाईआ। चार यारी संग मुहम्मद देवे इक्क पैग़ाम, अज़मतो कस्मतो अजिबवा अतिलहे महिबान बीदो इक्क ख़ुदाईआ। नानक निरगुण सरगुण करे परवान, नाम सति मन्त्र दृढ़ाईआ। गोबिन्द सिँघ सूरबीर नौजवान, ना मरे ना जाईआ। नाम खण्डा तेज़ कृपान, चण्ड प्रचण्ड आप चमकाईआ। सृष्ट सबाई वेखे मार ध्यान शब्द गुरू बेपरवाहीआ। चार कुंट मेटे कूड़ निशान, पंज शैतान दए खपाईआ। अन्त कल ना दीसे कोई बेईमान, नानक कंडा तेरां तेरां तोल तुलाईआ। राह तक्के निहकलंक बली बलवान, साढे तिन्न हथ्थ काया मन्दिर सेज सुहाईआ। प्रगट होए वाली दो जहान, कलिजुग मेटे झूठी शाहीआ। सृष्ट इष्ट दृष्ट वखाए इक्क भगवान, पुरख अकाल इक्क सरनाईआ। हँ ब्रह्म देवे माण, पारब्रह्म सच्ची सरनाईआ। चार जुग एका एक गान, बत्ती दन्द दन्द सलाहीआ। बत्ती दन्द बत्ती हजार मोहण मुकाण, जिस भुल्लया बेपरवाहीआ। चार लक्ख चौथे जुग चार कुंट ख़ाली करया मकान, सति नाम किसे ना हट्ट विकाईआ। प्रगट होवे पारब्रह्म सख़ी सुल्तान, शहनशाह सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादि हरि ब्रह्मादि, शब्द नाद इक्क वजाईआ। शब्द नाद जग वज्जया, सो पुरख निरँजण आप वजांयदा। कूड़ कुड़यारा जाए भज्जया, धीरज धीर ना कोए धरांयदा। एकँकारा साचे मन्दिर बह बह सजया, सच निशान आप झुलांयदा। आदि निरँजण फिरे भज्जया, दो जहानां जोत जगांयदा। अबिनाशी करता चढ़े साचे ताजया, शब्द अश्व आप दौड़ांयदा। श्री भगवान राजन राजया, लक्ख चुरासी रईयत वेख वखांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म आपे साजण साजया, जीव जंत आप उपांयदा। जुग जुग रचया आपणा काजया, सतिजुग त्रेता द्वापर पन्ध मुकांयदा। कलिजुग अन्तिम निरगुण निरवैर हो हो गाजया, पुरख अकाल रूप वटांयदा। भाग लगाए सम्बल नगर देस माज्झया, हरि मन्दिर छे छे जोजन वेख वखांयदा। करे खेल कल कि आजया, हरि का भेव कोए ना पांयदा। तख्तों लाहे शाह नवाब्या, सीस ताज ना कोए टिकांयदा। जन भगतां रक्खे हरि जू लाजया, हरी हरि साची सेव कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि,
❋
❋
आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता निराकार, कलिजुग अन्तिम पावे सार, महांसार्थी आप हो जांयदा। महांसार्थी चलाए रथ, रथ रथवाही आप अख्वांयदा। नौं खण्ड सत्त दीप लक्ख चुरासी पाए नथ्थ, शब्द डोरी हथ्थ उठांयदा। वरन बरन दूई द्वैत हउमे हंगत पंच विकारा करे भट्ठ, त्रैगुण अग्नी जोती लम्बू एका लांयदा। जुगा जुगन्तर आपे गेड़े आपणी लट्ठ, कलिजुग गेड़ा आपणे हथ्थ रखांयदा। लहिणा देणा चुक्के अठसठ, घर घर अमृत झिरना निझर आप झिरांयदा। गुरमुखां मार्ग एका दस्स, सन्त सतिगुर मेल मिलांयदा। गुरू बाणी गुरू का रस, मुख रसना आप सालांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर सोभा पांयदा । हरि मन्दिर हरि सुहांयदा, सोभावन्त श्री भगवान। एका अक्खर आपे गांयदा, गावणहारा गुण निधान। भगत भगवन्त आप उठांयदा, आत्म देवे ब्रह्म ज्ञान। सन्त साजण मेल मिलांयदा, शब्द जणाए धुर फ़ुरमाण। गुरमुख आपणे रंग रंगांयदा, काया चोली करे पछाण। गुरसिख आपणे दर बहांयदा, चरन कँवल हरि भगवन बख्शे इक्क ध्यान। एका मन्दिर सोभा पांयदा, सचखण्ड दुआरा सच निशान। ब्रह्मा विष्न शिव गुरमुख साचे सीस झुकांयदा, जिस मिल्या हरि भगवान। कलिजुग कूड़ा रहिण ना पांयदा, नाता तोटे जगत नादान। सतिजुग साचा बल धरांयदा, लोकमात होए प्रधान । बीस बीसा राह तकांयदा, जगत जगदीसा देवे इक्क फ़रमाण। गोबिन्द सूरा हाज़र हज़ूरा जागरत जोत इक्क जगांयदा, लक्ख चुरासी पाए आण। नौं खण्ड पृथ्मी एका हुक्म सुणांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि हरि आपणा खेल खिलांयदा।