पुस्तकालयभाग ९

२२ अस्सू २०१७ बिक्रमी जेठूवाल दरबार विच

पारब्रह्म प्रभ आत्म धार, निरगुण निरवैर आप चलांयदा। पुरख अकाल खेल अपार, अलक्ख अगोचर आप खिलांयदा। सचखण्ड वसे धाम न्यार, धाम अवल्लड़ा सोभा पांयदा। कमलापाती एकँकार, इक्क इकल्ला आप सुहांयदा। दीवा बाती कर उज्यार, आदि निरँजण डगमगांयदा। सगला साथी मीत मुरार, आदि जुगादी संग निभांयदा। लक्ख चुरासी कर पसार, घट घट आपणी जोत जगांयदा। त्तत्व तत्त इक्क विचार, रती रत रत रंगांयदा। रवि ससि सूरज चन्न पावे सार, मंडल मंडप वेस वटांयदा। गगन गगनंतर दए सहार, जल थल महीअल डेरा लांयदा। निरगुण सरगुण खेल अपार, निराकार भेव ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म आपणा नाउँ धरांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, आदि जुगादी खेल खिलांयदा। मूर्त अकाल हो उज्यारा, घर घर मन्दिर सोभा पांयदा। शब्द अनाद वजाए सच्ची धुन्कारा,

❋

❋

गीत सुहागी आप अल्हांयदा। लेखा जाणे धुर दरबारा, दर घर साचा आप सुहांयदा। रंग रंगीला मोहण माधव हरि निरँकारा, छैल छबीला भेव ना आंयदा। सति सतिवादी सति पुरख निरँजण साचे धाम वसे न्यारा, थिर घर साचे आसण लांयदा। सच सिँघासण कर प्यारा, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। कागद कलम ना लिखणहारा, वेद कतेब भेव ना पांयदा। जूनी रहित वसे सभ तों बाहरा, निरभउ आपणी कल आप धरांयदा। जोती जाता हो उज्यारा, नूर नुराना नूर धरांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म दए आधारा, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा मेल मिलांयदा। पारब्रह्म प्रभ पुरख बिधाता, आदि जुगादी एका रंग समाया। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म देवे साची दाता, निरगुण निरगुण वण्ड वण्डाया। नाद अनादी सुणाए एका गाथा, शब्द अगम्मी नाद वजाया। रथ रथवाही चलाए एका राथा, जुगा जुगन्तर सेव कमाया। आपे जाणे आपणी पूजा पाठा, एका मन्त्र नाम दृढ़ाया। लेखा जाणे पृथ्मी आकाश चौदां लोक एका हाटा, घर मन्दिर खोज खुजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म आपे ल्ए उपाया। पारब्रह्म ब्रह्म आप उपाया, अंस बंस आप सुहांयदा। आपणा फुल आप उपाया, कँवल कँवला नाउँ धरांयदा। साचे मन्दिर आप टिकाया, निरवैर अमृत सिंच हरा करांयदा। चोटी जड़ ना कोई वखाया, आपणी धार धार विच टिकांयदा। आपणा रूप आप प्रगटाया, पत डाल्ही वेख वखांयदा। साची कली आप महिकाया, नाम सुगंधी विच रखांयदा। बन्दीख़ाना तोड़ आपणा बन्धन आप कटाया, रूप रंग रेख ना कोए वखांयदा। शब्द सुहागी छन्दन एका गाया, रसना जिह्वा ना कोए हिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म देवे वर, दर घर साचा इक्क समझांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म पावे सार, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। इक्क इकल्ला करे प्यार, घर मन्दिर वज्जे वधाईआ। ना कोई जाणे थित वार, रुतड़ी रुत ना कोए वड्याईआ। इक्क इकल्ला निरँकार, लेखा जाणे सहिज सुभाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणे रंग रवे करतार, करता पुरख पुरख वड्याईआ। लक्ख चुरासी भर भण्डार, एका वस्त अतोट अतुट वरताईआ। नाम दाता सिरजणहार, सिर सिर देवे रिज़क सबाईआ। घट घट अंदर हो उज्यार, जोत निरँजण आप जगाईआ। अमृत बूंद स्वांती ठंडी ठार, भर प्याला जाम प्याईआ। सांतक सति सति करे वरतार, सति सन्तोखी बेपरवाहीआ। राग रागनी करन पुकार, उच्ची कूकण देण दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म आपणा खेल खलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म खेल अवल्ला, निरगुण निरगुण आप करांयदा। सच सिँघासण बैठ उच्च अटला, थिर दरबारे सोभा पांयदा। करे खेल वला छला, अछल छल धारी भेव ना आंयदा। सच सिँघासण एका मल्ला, निरगुण निराकार सोभा पांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म फड़ाए आपणा पल्ला, शब्द डोरी

❋

❋

नाल बंधांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, ब्रह्म पारब्रह्म उपांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, घट आपणी जोत जगाईआ। नूरो नूर नूर उज्यारा, नूर नुराना सच्चा शहनशाहीआ। त्तत्व तत्त दए आधारा, पंज तत्त करे कुड़माईआ। मन मति बुध पावे सारा, सारंगधर भगवान बीठलो इक्क अख्वाईआ। हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, शाह पातशाह सच्चा शहनशाहीआ। जुगा जुगन्तर लै अवतारा, निरगुण सरगुण अंग लगाईआ। सरगुण मेला विच संसारा, निरगुण वेखे थाउँ थाँईआ। शब्द ढोला गाए आपणी वारा, एका अक्खर कर पढ़ाईआ। तोला बणे गिरवर गिरधारा, लक्ख चरासी तोल तुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म मेला साचे घर, पारब्रह्म मेल मिलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म मेल मिलांयदा, कर किरपा गुण निधान। साचे तख्त आप सुहांयदा, सोभावन्त श्री भगवान। आत्म ब्रह्म वेख वखांयदा, धुर दरगाही हरि मेहरवान। आपणा भेव आप खुल्हांयदा, इक्क वखाए सच निशान। आपणी सेवा आप कमांयदा, आपे देवे धुर फ़रमाण। आपणा राग आप अल्हांयदा, आपे गीत गावण गाए गाण। आपणा मृदंग आप वजांयदा, आपे सारंग सारंगी कर पछाण। नाम सितार इक्क हिलांयदा, लेखा जाणे धुर दीबाण। आपणा माण आप धरांयदा, पारब्रह्म ब्रह्म देवे एका दान। जीआ दाता आप अख्वांयदा, जीवण जुगत दए जहान। साची सिख्या इक्क समझांयदा, साख्यात सर्ब ज्ञान। एका अक्खर आप पढ़ांयदा, लेखा जाणे ना वेद पुराण। शास्त्र सिमरत सर्ब सालांहयदा, सिफ्त सालाही वड मेहरवान। ब्रह्म आपणे लेखे पांयदा, पारब्रह्म कर कल्याण। आपणे रंग आप रंगांयदा, रंग रंगीला गुण निधान। साचे मन्दिर आप सुहांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म देवे एका माण। पारब्रह्म ब्रह्म माण रखांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। विष्न साची सेव कमांयदा, भगवन जोती कर प्यार। ब्रह्मा पारब्रह्म राह तकांयदा, एका नेत्र नैण उग्घाड़। शंकर शहनशाह एका सीस झुकांयदा, एका ओट श्री भगवान। पुरख अबिनाशी खेल खिलांयदा, जुगा जुगन्तर खेल महान। नाम निधाना मन्त्र अन्तर इक्क पढ़ांयदा, जोती जाता कर परवान। बोध अगाधा भेव ना आंयदा, शब्द अनादा धुर फ़रमाण। सन्तन साध आप समझांयदा, भगत भगवन्त खेल महान। गुरमुख चतर सुघड़ आप बणांयदा, गोबिन्द मेला एका राम। गुरसिख एका मार्ग लांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म मेला एका घर, पारब्रह्म संग निभांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म सगला साथ, विछड़ कदे ना जाया। जुगा जुगन्तर चलाए राथ, रथ रथवाही सेव कमाया । निरगुण सरगुण सुणाए आपणी गाथ, निष्अक्खर ढोला आप अल्हाया। आपे जाणे आपणी वाट, आप आपणा पन्ध मुकाया। आपे सुत्ता आपणी खाट, आपे सेजा रिहा हंढाया। आपे ब्रह्मा मेला कमलापात, पारब्रह्म सहिज सुखदाया। आपे मेटे अन्धेरी रात, साचा चन्द आप

❋

❋

चढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, पारब्रह्म ब्रह्म सच्ची सरनाया। पारब्रह्म ब्रह्म इक्क सरनाई, एका इष्ट वखांयदा। हरि मन्दिर वज्जे नाम वधाई, पुरख अबिनाशी आप वजांयदा। ब्रह्म मेला चाँईं चाँईं, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। लेखा जाणे बेपरवाही, बेपरवाह आपणे रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका ब्रह्म पारब्रह्म धार, धरनी धरत धवल दए सहार, पंज तत्त चोला आप हंढांयदा। पंज तत्त चोला काया गढ़्ह, पारब्रह्म ब्रह्म एका घर वखांयदा। निरगुण निर्धन बहे अंदर वड़, दिस किसे ना आंयदा। दस्त बदस्त ना सके कोई फड़, बन्दी बन्धन ना कोए रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, पारब्रह्म ब्रह्म दए आधारा, अंस बंस आप सुहांयदा। अंस बंसा सूरबीर सूरा सरबंग, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। जुग जुग वजाए आपणा मृदंग, सति मृदंगा हथ्थ उठाईआ। कलुजग अन्तिम काल महांकाल रक्खे संग, जगत संगत वेखे थाउँ थाँईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आपे लँघ, नव खण्डां फेरी पाईआ। सत्त दीप वण्डे वण्ड, जेरज अंड वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी तोड़े माण घुमंड, घनक पुर वासी सच्चा शहनशाहीआ। गुरमुखां वखाए एका परमानंद, निजानंद निज घर निज रस दए चुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म मेला एका दर, दर सुहञ्जणा इक्क सुहाईआ। दर सुहञ्जणा सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। भगत वछल महिमा अगणत, लेखा लेख ना कोए लिखांयदा। जगत जुग जगत गावे भगत भगवन्त, साचे सन्त आप उठांयदा। रसना जिह्वा मणीआ मंत, मन वास्तक रूप दरसांयदा। ब्रह्म पारब्रह्म बणाए बणत, घड़न भन्नणहार दिस ना आंयदा। लक्ख चुरासी जीव जंत, घट घट आपणा रूप वखांयदा। लेखा जाणे आदि अन्त, मधि आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म रुत्त बसन्त आप सुहांयदा। रुत बसन्त जाए मौल, पारब्रह्म ब्रह्म खेल खलाईआ। लेखा जाणे धरत धवल धौल, धरनी धर वेख वखाईआ। अमृत रस भरे एका नाभ कँवल, कँवल कँवला वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म वेखे थाउँ थाँईआ। थान थनंतर वेखणहारा, एका एकंकारया। आदि जुगादी लै अवतारा, लोकमात होए उज्यारया। कलिजुग अन्तिम पावे सारा, चारों कुंट मेटे अन्ध अँध्यारया। नाम खण्डा फड़ कटारा, चण्ड प्रचण्ड आप चमका रिहा। वरभण्डी करे ख्वारा, मूर्ख मूढ़े अंञाणे कूड़े धन्दे आप लगा रिहा। गुरमुख सज्जण करे प्यार, काया चोली रंग चाढ़े गूढ़ा, एका रंगण आप रंगा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म मेला एका घर, घर मन्दिर आप सुहा रिहा। घर मन्दिर सोभावन्त, हरी हरि हरि खेल खिलांयदा। घर फुलवाड़ी रुत बसन्त, घर

❋

❋

कली कली महिकांयदा। घर घर लेखा जाणे जीव जंत, जंत जीव वेख वखांयदा। घर घर नाम मणीआ मंत, दिवस रैण आप सुणांयदा। घर घर मेला पूरन भगवन्त, पूरन ब्रह्म ब्रह्म ज्ञान आप दृढ़ांयदा। घर घर सेज सुहाए हरि हरि कन्त, सुहञ्जणी सेज आप हंढांयदा। घर घर ज्ञान बोध अगाधा पंडत, आपणी विद्या आप पढ़ांयदा। घर घर हँकार विकार करे खण्डत, घर घर खड़ग खण्डा आप चमकांयदा। घर घर बणया रहे मंगत, पारब्रह्म ब्रह्म भिच्छया मंग मंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचे सोभा पांयदा। दर घर हरि सुहांयदा, पारब्रह्म ब्रह्म किरपा धार। काया बंक वेख वखांयदा, कंचन गढ़्ह अगम्म अपार। निरगुण अंदर आसण लांयदा, सरगुण मेला नारी कन्त भतार। सच सुहञ्जणी सेज हंढांयदा, पीआ प्रीतम मीत मुरार। एका आपणा हुक्म सुणांयदा, सुणे सुणावे सुणनेहार। राग रागनी भेव ना आंयदा, गा गा थक्के वेद चार। शास्त्र सिमरत सर्ब कुरलांयदा, पुरख अबिनाशी सभ तों वसे बाहर। जो जन आपणा पर्दा लांहयदा, दूई द्वैती करे पार। ब्रह्म पारब्रह्म समांयदा, नाता तुटे सर्ब संसार। साचे मन्दिर सोभा पांयदा, जगमग जोत जगे अपार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि मन्दिर वेखे इक्क दुआर। हरि मन्दिर हरि सुहाया, गुण अवगुण ना जाणे कोए। इक्क इकल्ला वेख वखाया, वेखणहार आपे होए। नेत्र नैण आप खुल्हाया, आपे लोयण देवे आपे लोए। चौथे पद आप समाया, पंचम देवे साचे ढोए। छेवें छप्पर छन्न छुहाया, सत्तवें सति पुरख निरँजण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म ल्ए वर, आपणा नूर आप बलोए। नूर नुराना कर प्रकाश, पृथ्मी आकाश वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म दासी दास, सेवक साची सेवा सच कमाईआ। गृह मन्दिर पावे रास, हरि मन्दिर कर रुशनाईआ। सच सिँघासण कर निवास, तख्त सुहाए सच्चा शहनशाहीआ। करे खेल शाहो शाबास, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म ब्रह्म एका धार, वरते वरतावे विच संसार। लेखा जाणे आर पार, आदि अन्त इक्क अख्वाईआ। आदि अन्त श्री भगवान, एका एक अख्वांयदा। जुगां जुगन्तर दानी दान, आपणा भण्डार आप वरतांयदा। खेले खेल दो जहान, लोकमात वेख वखांयदा। शब्द अगम्मी देवे धुर फ़रमाण, लक्ख चुरासी आप सुणांयदा। गुरमुख गुरसिख कर पछाण, आप आपणा मेल मिलांयदा। हउमें हंगता तुट्टे माण, माया ममता मोह चुकांयदा। इक्क वखाए सच निशान, दरगाह साची आप झुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका ब्रह्म ल्ए फड़, पारब्रह्म आपणा बन्धन पांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म बन्धन डोर, शब्दी तन्द हथ्थ रखाईआ। लेखा जाणे अन्ध घोर, घोरी रूप भेव ना राईआ। पकड़नहारा ठग्ग चोर, जगत ठगोरी आपे पाईआ। फल वेखे लक्ख चुरासी रीठा कौड़, पत डाल्ही फोल फुलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म वखाए एका पौड़, सच महल्ला

❋

❋

सोभा पाईआ। जन भगतां आपे जाए बौहड़, अन्त कन्त भगवन्त होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म मिलाए आपणे घर, दर घर हरि नर सच्चा सुहाईआ।