पुस्तकालयभाग ९

२० कत्तक २०१७ बिक्रमी नाज़र सिँघ दे घर पिण्ड मल्लीआं ज़िला अमृतसर

सति पुरख निरँजण अगम्म अपारा, अलक्ख अलक्खणा इक्क अख्वांयदा। सो पुरख निरँजण वसे ठांडे दरबारा, निरगुण निराकार वेस वटांयदा। हरि पुरख निरँजण सोहे मन्दिर दुआरा, सचखण्ड दुआरा आप उपांयदा। एकँकारा करे खेल न्यारा, निरवैर आपणी कल धरांयदा। आदि निरँजण नूर उज्यारा, जोती जोत डगमगांयदा। अबिनाशी करता आपे जाणे आपणी धारा, धार धार विच रखांयदा। श्री भगवान उच्च महल्ल अटल सुहाए इक्क मुनारा, आसण सिँघासण इक्क सुहांयदा। पारब्रह्म प्रभ भेव न्यारा, अनुभव आपणा रंग रंगांयदा। शाहो भूप बण सिक्दारा, शाह सुल्तान आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला वसणहारा सच महल्ला, दर घर साचे आप सुहांयदा। सति पुरख निरँजण सोभावन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सो पुरख निरँजण बेअन्त बेअन्त बेअन्त, बेपरवाह भेव ना राईआ। हरि पुरख निरँजण आदि अन्त, आपणी कल आप वरताईआ। एकँकारा हरि निरँकारा धाम सुहाए सोभावन्त, सचखण्ड दुआर दए वड्याईआ। आदि निरँजण आप बणाए आपणी बणत, घड़न भन्नणहार होर दिस कोए ना आईआ। अबिनाशी करता करे खेल नारी कन्त, नर नरायण वड्डी वड्याईआ। श्री भगवान आप आपणे लाए अंगत, अंगीकार आप हो जाईआ। पारब्रह्म प्रभ बणे मंगत, दर दरवेश अलक्ख जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि आपणी रचना आप रचाईआ। सति पुरख निरँजण ठांडा दरबारा, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। अगम्म अगम्मड़ा रूप अपारा, महिमा अनूप ना कोए जणांयदा। जोती जाता हो उज्यारा, जागरत जोत डगमगांयदा। घर विच घर कर त्यारा, थिर घर साचा आप सुहांयदा । कमलापाती बण बण मीत मुरारा, नारी कन्त सेज हंढांयदा। अंदर बाहर गुप्त ज़ाहरा, आपणा मेला आप मिलांयदा। लेखा जाणे सच्ची सरकारा, शाह सुल्तान भेव ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर सोभा पांयदा। हरि मन्दिर उच्च मुनारा, पुरख अबिनाशी आप उपजांयदा। सचखण्ड निवासी खोल्ह किवाड़ा, आपणा कुण्डा आपे लांहयदा। थिर घर साचे पावे सारा, आपणी कल आप धरांयदा। चार कुंट ना कोए सहारा, दहि दिशां ना वण्ड वण्डांयदा। इक्क इकल्ला खेल न्यारा, निरगुण आपणा आप करांयदा। रवि ससि ना कोए सतारा, प्रकाश प्रकाश ना कोए जणांयदा। शब्द धुन ना कोए जैकारा, राग नाद ना कोए सुणांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड ना कोए पसारा, मंडल मंडप ना कोए वखांयदा। नौं खण्ड ना कोए अखाड़ा, सत्त धार ना कोए बणांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए पसारा, त्रैगुण माया बन्धन ना कोए रखांयदा। पंज तत्त ना कोए पसारा, मन मति बुध ना मेल मिलांयदा। लक्ख चुरासी ना कोई घाड़न घड़े ठठयारा,

❋

❋

खाणी बाणी ना कोए वखांयदा। जल बिम्ब ना कोए आधारा, धरनी धरत धवल ना कोए प्रगटांयदा। इक्क इकल्ला एकँकारा, आपणे मन्दिर आप सोभा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जूनी रहित पुरख अकाला, सचखण्ड दुआर वसे सच्ची धर्मसाला, धुर दरबारा आप सुहांयदा। धुर दरबार सुहांयदा, पुरख अबिनाशी बेपरवाह। आपणी रचना आप रचांयदा, निरगुण निरगुण बण मलाह। साची सेवा आप करांयदा, आपे सिफ्ती सिफ्त सालाह। आपणा भार आप उठांयदा, खेवट खेटा बण मलाह। आपणा रंग आप रंगांयदा, रंगणहारा एका थाँ। आपणा नाउँ आप प्रगटांयदा, नाउँ निरँकारा ल्ए रखा। आपणी धारा आप चलांयदा, जोती जोत जोत जगा। आपणा गाणा आपे गांयदा, शब्द नाद धुन सुणा। आपणा मन्दिर आप सुहांयदा, आदि निरँजण जोत प्रगटा। उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खण वण्ड ना कोए वण्डांयदा, चारे दिशां एका रूप रिहा दरसा। थिर घर साचा आप सुहांयदा,। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासा पुरख अबिनाशा, आपे जाणे आपणे खेल तमासा, आपणी रास आप वखांयदा। सति पुरख निरँजण गहर गम्भीरा, एका रंग समाया। आपे पहने आपणा बस्त्र चीरा, आपणा शंगार आप वखाया। आपे होए जोद्धा सूरबीरा, आपणा बल आप धराया। आपे होए पीरन पीरा, सतिगुर आपणा नाउँ रखाया। आप आपणा बन्धन पाए ज़ंज़ीरा, तोड़नहार आप रघराया। आपे चोटी चढ़या अख़ीरा, आपे निउँ निउँ सीस झुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड महल्ला पुरख अबिनाशी वसे इक्क इकल्ला, दूसर संग ना कोए रखाया। ना कोई संग रखांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। दरगाह साची सोभा पांयदा, धुर दरगाही साचा यार। अमाम अमामां सिर आप अख्वांयदा, नूर इलाही बेऐब परवरदिगार। हक हक मुकामे हक आपणा जल्वा नूर प्रगटांयदा, शाह पातशाह सच्ची सरकार। साचे तख्त सोभा पांयदा, राजन राज वड मेहरवान। हुक्म हाकम आप सुणांयदा, धुर फ़रमाणा बोल जैकार। शब्द अनादी नाद वजांयदा, सुणे सुणाए सुणनेहार। दूसर संग ना कोई वखांयदा, ना कोई दिसे गुर पीर अवतार। साचे मन्दिर डेरा लांयदा, अनुभव प्रकाश निरगुण जोत कर उज्यार। पुरख अकाल आपणा नाउँ रखांयदा, निरभउ खेल करे सच्ची सरकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका रंग सूरा सरबंग, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। रूप अनूपा शाहो भूपा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सति पुरख निरँजण सति सरूपा, सांतक सति सति सहिज सुखदाईआ। आदि जुगादि वसणहारा चारे कूटा, आपणी दिशां आपणा हिस्सा आपे वण्ड वण्डाईआ। अबिनाशी अचुत निरगुण निरवैर निराकार आलस निन्दरा विच कदे ना सुत्ता, ना मरे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, आपणा नाउँ आपे बोल, हरि जू हरि मन्दिर आपे

❋

❋

ल्ए सुणाईआ। हरि मन्दिर हरि खोल्हया, कर किरपा गुण निधान। पुरख अकाल शब्द अगम्मी बोलया, शाह पातशाह सच्चा सुल्तान। आपणा आप आपणे कंडे आपे तोलया, तोलणहारा श्री भगवान। आदि जुगादि रहे अडोलया, अडोल गुर गुरू मेहरवान। सद वसे आपणे कोलया, हथ्थ उठाए इक्क निशान। आपणी शक्ती आपे मौलया, आपे देवणहारा दान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा हरि निरँकारा लेखा जाणे जाणी जाण। जानणहार पुरख समरथ, एका रंग समाया। सो पुरख निरँजण महिमा अकथ, हरि पुरख निरँजण रिहा जस गाया। एकँकारा आपणे मन्दिर आपे वस, आदि निरँजण दीपक डगमगाया। श्री भगवान आपणा मार्ग आपे दस्स, अबिनाशी करता राह चलाया। पारब्रह्म आपणा पन्ध मुकाए नस्स नस्स, आपणा लेखा लेखे पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणी महिमा आप सुणाया। हरि महिमा शब्द जणांयदा, इक्क इकल्ला एकँकार। आदि पुरख आप अख्वांयदा, जूनी रहित मीत मुरार। धुर दरबारा सोभा पांयदा, जगमग जोत जगे अपार। सचखण्ड दुआरा इक्क वड्यांअदा, थिर घर खोल्ह किवाड़। सच सिँघासण इक्क वछांयदा, पुरख अबिनाशी हो त्यार। आपणा हुक्म आप सुणांयदा, हुक्मी हुक्म वरते वरतार। आपणा चोबदार आप बणांयदा, आपे सेवक सेवा करे बण भिखार। आपणा ताज आपणे आप उठांयदा, आपे होए पहनणहार। आपणा निशाना आप चढ़ांयदा, सति सतिवादी साची कार। आपणा जोबन वेख वखांयदा, पुरख अबिनाशी हो त्यार। साचे तख्त चरन टिकांयदा, वड भूप जोद्धा सूरबीर बलकार। आपणी रचना आपे वेख वखांयदा, रच रच वेखे वेखणहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर साचा आप सुहांयदा। आपणी रचना हरि रचांयदा, रचणहार दीन दयाल। जोती जोत नूर प्रगटांयदा, नेड़ ना आए काल महांकाल। साचा मन्दिर आप सुहांयदा, आदि जुगादि करे प्रितपाल। छप्पर छन्न ना कोए बणांयदा, चार दीवारी ना रक्खे नाल। सचखण्ड दुआरा इक्क वड्यांअदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भेव अभेद आप खुल्हांयदा। भेव अभेदा खोल्हणहारा, निरगुण रूप समाया। आदि पुरख निरँजण हो उज्यारा, रूप अनूप आप दरसाया। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकारा, तख्त निवासी आसण लाया। एका हुक्म वरते वरतारा, आपणा बन्धन आपे पाया। लेखा जाणे गुप्त ज़ाहरा, नारी कन्त खेल खिलाया। रंग रलीआं माणे कन्त भतारा, निरगुण निरगुण सेज हंढाया। आपे उत्पत किया सुत दुलारा, शब्द शब्दी नाउँ रखाया। दाई दया अगम्म अपारा, रूप रेख ना कोए बणाया। विष्न शिव कर त्यारा, ब्रह्मा आपणे अंग लगाया। शंकर तेरा खोल्ह किवाड़ा, साची धारा विच समाया। त्रैगुण माया भर भण्डारा, त्रै त्रै लेखा दए समझाया। पंज तत्त दए अधारा, आप आपणा मेल

❋

❋

मिलाया। रवि ससि कर उज्यारा, आकाश प्रकाश विच समाया। लोआं पुरीआं दए सहारा, गगन मंडल आप सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण दाता पुरख बिधाता, पारब्रह्म वड वड्याआ। हरि वड्डा वडियाई वड, आपणा लेखा आप लिखांयदा। आपणे अंदरों आपा कढ्ढ, विष्न ब्रह्मा शिव प्रगटांयदा। शब्द सरूपी लडाए लड, शब्द शब्दी धार रखांयदा। आपे पेखणहारा वरभण्ड, भगत भिखारी आप अख्वांयदा। त्रैगुण माया आपे वण्ड, रजो तमो सतो संग निभांयदा। आपे बन्धन पाए बंध, एका डोरी नाम हथ्थ रखांयदा। आपे पंज तत्त जोती, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा घाड़न आप घड़ांयदा। घाड़न घड़नहार हरि, हरि का भेव किसे ना पाया। आपणी किरपा आपे कर, ब्रह्मा विष्न शिव उपजाया। आप बहाए आपणे दर, सिर आपणा हथ्थ टिकाया। आपे लेखा देवे साचे घर, एका अक्खर आप पढ़ाया। आपे नारी आपे नर, नर नरायण आपणा रंग आप रंगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा एका दर, दर दर आप खुलाया। दर दुआरा खोल्हया, कर किरपा गुण निधान। शब्द अगम्मी एका बोलया, विष्न ब्रह्मा शिव देवे ज्ञान। पारब्रह्म अबिनाशी करता सति सतिवादी बणया एका तोलया, तोलणहारा इक्क भगवान। त्रै अंदर मन्दिर आपे मौलया, रूप रंग ना चतर सुजान। ब्रह्मा तेरा उलटा करे नाभ कवलया, दानी देवे साचा दान। शंकर हौला भार करे धवलया, लेखा जाणे धरत धवल ज़िमी अस्मान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे सच्चा वर, दरगाह साची सच्चा धुर फ़रमाण। सच फ़रमाणा हरि जणाया, भुल्ल रहे ना राईआ। विष्न ब्रह्मा शिव सेवा लाया, शंकर हथ्थ त्रसूल रखाईआ। लक्ख चुरासी घाड़न ल्ए घड़ाया, वड ठठयारा सच्चा शहनशाहीआ। मन मति बुध विच दए टिकाया, डूँग्घी कंदर सेवा लाया। आपणा अंग आप कटाया, पारब्रह्म आपणा नाउँ उपजाईआ। आपणी इच्छया भिच्छया वेख वखाया, ईश जीव वड्डी वड्याईआ। जगत जगदीश वेख वखाया, छत्र सीस आप टिकाईआ। पंज दस बीस रचन रचाया, राग छतीस करे पढ़ाईआ। इक्क इकीस फेरा पाया, गुण अवगुण ना सके कोई जणाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाया, त्रैगुण एका रंग रंगाईआ। आत्म वत बीज बिजाया, पुरख समरथ खेल खलाया। ख़ालक ख़लक रूप वटाया, तेरी नथ्थ आपणे हथ्थ रखाईआ। सचखण्ड दुआरा बैठा आसण लाया, एका वथ्थ आप वरताईआ। सच भण्डारा नाम समझाया, ब्रह्मा विष्नूं शिव दए चाँईं चाँईंआ। सो पुरख निरँजण आप पढ़ाया, हँ रूप सृष्ट सबाईआ। पारब्रह्म आपणी कुखों आपे जाया, सोहँ नाम दए वड्याईआ। निरगुण सरगुण रूप वटाया, करे खेल बेपरवाहीआ। जगत परवाह आप चलाया, लेखा जाणे एका माईआ। त्रै त्रै चेले सेव कमाया, वाह वा वज्जदी रहे

❋

❋

वधाईआ। सतिगुर साचे खेल खलाया, कागद कलम ना लिखे छाहीआ। चारे मुख चारे वेद ब्रह्म सुत रिहा कुरलाया, अबिनाशी अचुत भेव ना राया, मन मति बुध ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर सुहञ्जणा जगे जोत आदि निरँजणा, निरगुण निरवैर आपणा नूर आप धराईआ। हरि आपणा नूर धरांयदा, पुरख अकाल अगम्म। सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा, ना मरे ना पए जम्म। मात पित ना कोए रखांयदा, भैण भाई जननी जणे ना कोए जन। काया तत्त ना कोए हंढांयदा, ना कोई पीण ना कोई खाण। धन वस्त ना कोए लुटांयदा, ना कोई भार बैठा बन्न्ह। दीवा बाती ना कोए जगांयदा, ना कोई रखाए सूरज चन्न। आपणा संग आप निभांयदा, आपणे मन्दिर आपे मन्न। आपणा खेल आप खिलांयदा, अबिनाशी करता सूरा सरबंग। साचा नाम मृदंग वजांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर घर साचा इक्क सुहांयदा। दर घर साचा हरि सुहांयदा, पारब्रह्म सच्चा शहनशाह। लक्ख चुरासी रचन रचांयदा, चारे खाणी बणत बणा। जेरज अंडज फोल फुलांयदा, उत्भुज सेत्ज लेखा लिखे थाउँ थाँ। नौं खण्ड पृथ्मी वण्ड वण्डांयदा, सत्तां दीपां हिस्सा पा। सत्त सरोवर फोल फुलांयदा, समुंद सागर बेपरवाह। एका हुक्म नाम चलांयदा, बिन हुक्मे दिसे ना कोए थाँ। ब्रह्मा विष्न शिव सीस झुकांयदा, दर मंगण भिख्या बैठे आ। पुरख अबिनाशी दया कमांयदा, साची वण्डण दए वण्डा। तिन्नां एका मार्ग लांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे तख्त सोभा पांयदा। तख्त निवासी सतिगुर सूरा, साहिब सच्चा सुल्तान। आदि जुगादी हाज़र हज़ूरा, हरि वाली दो जहान। जोत उजाला नूरो नूरा, महिमा अनूप श्री भगवान। शब्द नाद वजाए साची तूरा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां देवे इक्क ज्ञान। आत्म ब्रह्म देवे सति सरूरा, अमृत बख्शे पीण खाण। ब्रह्मा विष्न शिव त्रै त्रै मंगण चरन धूढ़ा, ख़ाकी ख़ाक मिले दान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर आज्ञा शब्द आपे करे पूरा, ना कोई मेटे हरि निशान। सच निशाना हरि झुलांयदा, जुगा जुगन्तर साची कार। सचखण्ड दुआरे आप उठांयदा, लेखा जाणे धुर दरबार। त्रै त्रै जगदीस सीस झुकांयदा, लोक परलोक मन्नण आण। करोड़ तेतीसा थर थरांयदा, सुरपति रोवे बाल अञ्याण। लक्ख चुरासी भरम मिटांयदा, शब्द अगम्मी मारे बाण। त्रैगुण नाता तोड़ तुड़ांयदा, पंचम लेखा चुक्के जगत मकान। साचे मन्दिर जोत जगांयदा, निरगुण सरगुण देवे एका दान। काया माटी फोल फुलांयदा, डूँग्घी भँवरी काया कँवरी आपे वेखे आण। जोत निरँजण डगमगांयदा, अनहद शब्द सुणाए सच्ची धुनकान। आपणा राग आप अल्हांयदा, पंचम मीता गुण निधान। ठांडा सीता दर रखांयदा, नाता तोड़े पंज शैतान। घर घर विच आप सुहांयदा,

❋

❋

आत्म सेजा इक्क निशान। निरगुण निरवैर आसण लांयदा, आत्म ब्रह्म हो प्रधान। पारब्रह्म प्रभ खेल खिलांयदा, ख़ालक रूप श्री भगवान। ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमांयदा, भुल्ल ना जाए बण नादान। त्रैगुण अतीता आपणा रंग रंगांयदा, रंग वेखे निगहबान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा नाम इक्क दृढ़ांयदा। साचा नाम शब्द अनमोल, पुरख अबिनाशी आप जणाईआ। आपणे मन्दिर आपणे अंदर लैणा फोल, दूजे दर ना मंगण जाईआ। दिवस रैण वज्जे मृदंग ढोल, अनहद तार सितार हिलाईआ। आपणा पर्दा आपे लैणा खोल्ह, बजर कपाटी कुण्डा लाहीआ। आपणी सुरती आपणे शब्द जाणा मौल, शब्द सुरत होए कुड़माईआ। घर घर अंदर भरया अमृत नाभ कँवल, साचा झिरना आप झिराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ब्रह्मा विष्न शिव एका तत्त दृढ़ाए, ब्रह्म मति एका रूप अनूप दरसाईआ। ब्रह्म मति ब्रह्म ब्रह्म धारा, पारब्रह्म जणांयदा। सति सरूप निराकारा, निरवैर आपणा नाउँ रखांयदा। लक्ख चुरासी कर पसारा, घट घट आसण लांयदा। करे खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर आपणी अलक्ख आप जगांयदा। वण्डण वण्ड वण्डे संसारा, आपणा हिस्सा आपणे हथ्थ रखांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कर त्यारा, कलिजुग एका मंग मंगांयदा। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग बण वरतारा, लक्ख चुरासी खेल वखांयदा। जून अजूनी बण वरतारा, वास्तक आपणा रूप दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका लेखा लिखणहारा, लक्ख चुरासी वसे बाहरा, हुक्मी हुक्म वरते सच वरतारा, साचा हुक्म इक्क चलाईआ। हुक्म वरते हरि निरँकार, आदि जुगादि चलाया। जुग चौकड़ी करे विचार, निरगुण सरगुण रूप वटाया। भगत भगवन्त ल्ए अधार, आप आपणा मेल मिलाया। सन्त साजन ल्ए उभार, सतिजुग साचा दर सुहाया। गुरमुखां खोल्हे बन्द किवाड़, साची हाटी वणज कराया। गुरसिख फड़ फड़ लाए पार, जगत बेड़ा आप तराया। लोकमात ल्ए अवतार, गुर गुर आपणा नाउँ धराया। नित नवित साची कार, हरि हरि साचे खेल खलाया। नौं नौं चार उतरे पार, नौं नौं लेखा दए वखाया। चौथे जुग पावे सार, चारे वेद रहे कुरलाया। चारे खाणी करे पुकार, चारे बाणी दए दुहाया। चारे यार रोवण ज़ारो ज़ार, चार वरन धीर ना कोई धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, जुगा जुगन्तर आपणा रूप आप प्रगटाया। जुगा जुगन्तर हरि निरँकारा, सति पुरख खेल खिलांयदा। सतिजुग करया पार किनारा, सति सतिवादी दया कमांयदा। त्रेता लेखा आप विचारा, भेव कोई ना पांयदा। द्वापर वेखे जगत धाड़ा, सृष्ट अखाड़ा आप लगांयदा। कलिजुग अन्तिम धूंआँधारा, चारों कुंट अन्धेरा छांयदा। साचा चन्न ना कोई उज्यारा, सांतक सति ना कोई करांयदा। हरि का रूप ना किसे विचारा, वरन

❋

❋

बरन सर्ब कुरलांयदा। जूठा झूठा जगत अखाड़ा, माया ममता मोह नाल रलांयदा। नाल रलाया काम क्रोध लोभ मोह हँकारा, आसा तृष्ना नाच नचांयदा। नाता तुटा मन्दिर गुरुदुआरा मस्जिद मठ शिवदुआला, साचा रंग ना कोई रखांयदा। एका भुल्लया हरि निरँकारा, हरि का रूप ना कोई दरसांयदा। साध सन्त करन विभचारा, आत्म सेज ना कोई सुहांयदा। कलिजुग कूके जोद्धा सूरबीर बली बलकारा, उच्ची कूक सर्ब सुणांयदा। जूठा झूठा दए ललकारा, सति धर्म पैरां हेठ दबांयदा। कोई ना मन्ने गुर अवतारा, गुर का हुक्म सीस ना कोई रखांयदा। कोटन कोटि लभ्भदे फिरदे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ा, काया मन्दिर कोए ना फोल फुलांयदा। कोटन कोटि पढ़ पढ़ करन विचारा, चौदां विद्या भेव ना आंयदा। कोटन कोटि उच्ची कूकण करन पुकारा, रसना जिह्वा सर्ब हिलांयदा। बिन सतिगुर पूरे दूई द्वैती पड़दा कोए ना लांहयदा। मेल मिले ना हरि जू हरि हरि कन्त भतारा, साची सेज ना कोए सुहांयदा। घर दिसे ना मीत मुरारा, दीन ईमान ना कोए रखांयदा। भरमे भुल्ला जीव गंवारा, एका नाम पुरख अकाल सर्ब जणांयदा। छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश उतरन पारा, निज आत्म निज घर निज मन्दिर जो जन ध्यान लगांयदा। देवे दरस अगम्म अपारा, कलिजुग कूड़ा अन्धेरा रहिण ना पांयदा। सच दीपक होए उज्यारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग जुग भगत भगवन्त साध सन्त इक्क वखाए सच दरबारा, हरिभगत सदा वड्यांअदा। जुगा जुगन्तर साची कार, हरि सन्त सदा सालांहयदा। लोकमात खेल अपार, सतिजुग त्रेता द्वापर पार करांयदा। कलिजुग अन्तिम आई वार, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। आप आपणी किरपा धार, गुरमुख साचे मेल मिलांयदा। पूर्ब लहिणा कर्म विचार, नेत्र नैणां दरस दिखांयदा। तीजा लोचण कर उज्यार, चौथे पद आप समांयदा। पंचम लेखा छुट्टे संसार, छेवें छे घर फोल फुलांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण साची कार, अठ्ठां तत्तां मूल चुकांयदा। नौं दुआरे कर ख्वार, दसवें घर आप बहांयदा। जोत शब्द शब्द जोत वखाए इक्क प्यार, किला कोट इक्क वखांयदा। काया गढ़्ह सच्ची सरकार, शब्द नगारे चोट आप लगांयदा। अनहद धुन सच्ची धुन्कार, गुरमुख चुण चुण मेल मिलांयदा। आप आपणी किरपा धार, कलिजुग तेरा पन्ध मुकांयदा। झूठी क़िया करे ख्वार, सृष्ट सबाई एका छन्द सुणांयदा। एका वरते सच वरतार, इष्ट देव इक्क मनांयदा। आत्म ब्रह्म करे प्यार, त्रैगुण बन्धन तोड़ तुड़ांयदा। राए धर्म ना करे ख्वार, चित्रगुप्त ना लेख वखांयदा। लाड़ी मौत ना करे शंगार, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। दो जहानां करे पार, कलिजुग अन्तिम वेस वटांयदा। निहकलंका जामा धार, शब्द शब्दी आप अख्वांयदा। जोती जोत कर पसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, नर हरि आपणी खेल खिलांयदा।

❋

❋