२५ कतक २०१७ बिक्रमी नरायण सिँघ दे घर पिण्ड कंग ज़िला अमृतसर
सो पुरख निरँजण हरि मेहरवान, हरि वड्डा वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण नौजवान, आदि जुगादी एका रंग समाईआ। एकँकारा वड बलवान, निराकार ना मरे ना जाईआ। आदि निरँजण सदा सहेला निगहबान, निरवैर आपणी खेल खलाईआ। अबिनाशी करता वसणहारा सच मकान, सच दुआरे सोभा पाईआ। श्री भगवान लेखा जाणे दो जहान, इक्क इकल्ला बेपरवाहीआ। पारब्रह्म प्रभ गुण निधान, गुणवन्ता भेव ना राईआ। जोती जोत नूर महान, जोत उजाला डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणी धार आप बंधाईआ। आपणी धार बन्न्हणहारा, एका रंग समाया। इक्क इकल्ला एकँकारा, सचखण्ड दुआरे सोभा पाया। आपणा करे आप सच विहारा, साचा सगन आप मनाया। आपे जाणे आपणी कारा, करता पुरख भेव ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे
❋
❋
खेल साचा हरि, हरि मन्दिर एका डेरा लाया। हरि मन्दिर हरि सुहांयदा, पारब्रह्म बेअन्त। निरगुण निरवैर आसण लांयदा, लेखा जाणे आदि अन्त, जोती जाता डगमगांयदा, आप आपणी बणाए बणत। आप आपणा संग निभांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल श्री भगवन्त। श्री भगवन्त खेल खिलांयदा, पुरख अगम्म अगम्मड़ी कार। सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा, थिर घर साचा खोल्ह किवाड़। आप आपणा मेल मिलांयदा, लेखा जाणे आपणी वार। आप आपणा रूप प्रगटांयदा, आपे बणे कन्त भतार। आपे नारी नर नरायण अख्वांयदा, आपे सेजा माणे साची सार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादी एका कार। साची कार करांयदा, अबिनाशी करता पुरख अकाल। आपणा मेला आप मिलांयदा, इक्क इकल्ला दीन दयाल। नारी कन्त रूप प्रगटांयदा, सचखण्ड बैठ सच्ची धर्मसाल। आपणा अंग आप लगांयदा, आपे चले अवल्लड़ी चाल। आपणी गोद आप सुहांयदा, आप जन जननी जन्मे बाल। सुत दुलारा आप उपांयदा, आपे होया आप कृपाल। एका मन्दिर आप बहांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सुत वसाए एका घर, आपे चले नाल नाल। सुत दुलारा जाया, किरपा कर पुरख अकाल। आपणे मन्दिर आप बहाया, वेखणहारा दीन दयाल। आपणी कुक्खों बाहर कढाया, लाल अनमुल्लड़ा एका लाल। करता कीमत आपे पाया, आदि जुगादी बण दलाल। साचा लेखा बह समझाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचे बाल। बाल निधाना शब्द सुत, पारब्रह्म उपजांयदा। लेखा जाणे अबिनाशी अचुत, लेखा लेख ना कोई वखांयदा। आप वखाए आपणी रुत्त, रुत रुतड़ी आप महिकांयदा। ना कोई सीस ना कोई धड़ ना कोई दिसे बुत, रूप रंग ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द वसाए साचे घर, घर मन्दिर आप उपांयदा। शब्द दुलार उपाया, कर किरपा गुण निधान। सचखण्ड दुआरे आप बहाया, इक्क वखाए सच निशान। दाई दाया एका नज़री आया, मात पित श्री भगवान। पुरख अबिनाशी जोत जगाया, आदि जुगादी रूप महान। आपणा भेव आप खुल्हाया, लेखा जणाए दो जहान। तेरा नाअरा अगम्म प्रगटाया, श्री भगवान हो मेहरवान। साचा बेड़ा बन्न्ह चलाया, आपे वेखे आण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन दुआरे बख्शे माण। चरन दुआर हरि पेख्या, शब्द सुत करे प्रनाम। तूं साहिब सच्चा लिखणहारा लेखया, हउँ मूर्ख बाल अंञाण। कवण रूप होए तेरा भेख्या, कवण खेल करे दो जहान। कवण नाम होए अदेसया, कवण घर करीं परवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हउँ सेवक बालक चरनी डिग्गा आण। चरन ध्यान लगाया, सुत दुलारा बाल निधान। दोए जोड़ सीस झुकाया, मंग मंगे एका दान। तेरा विछोड़ा विछड़
❋
❋
ना जाया, तेरा रूप अगम्म श्री भगवान। तेरा वसेरा एका पाया, सचखण्ड सच्चा मकान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, झुलदा रहे तेरा सच निशान। पुरख अबिनाशी दया कमांयदा, देवे दरस दातार। साची तेरी सेवा इक्क वखांयदा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्ड कर त्यार। ब्रह्मा विष्न शिव तेरा संग निभांयदा, लक्ख चुरासी कर अकार। निराकार तेरा खेल खिलांयदा, घट घट वजाए तेरी सितार। नौं नौं चार वेख वखांयदा, आदि जुगादी मीत मुरार। एका चौकड़ वण्ड वण्डांयदा, वण्डण वण्ड अपर अपार। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग झोली पांयदा, नाता तोड़ सर्ब संसार। भगत भगवन्त साध सन्त सेवा लांयदा, अवतारां देवे इक्क अधार। गुर गुर तेरा नाउँ धरांयदा, आप वजाए सच सितार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा यार। साचा यार मीत मुरारा, पिता पूत वेख वखाईआ। पुरख अगम्मा हो त्यारा, सचखण्ड दुआरे दए वड्याईआ। तेरा मेरा इक्क प्यारा, विछड़ कदे ना जाईआ। जुगा जुगन्तर साची कारा, जुग चौकड़ी गेड़ा आप दवाईआ। एका चौकड़ लेखा जाणे जगत अवतारा, नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग दए गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, आदि पुरख एका आपणा भेव खुल्हाईआ। आदि पुरख प्रभ भेव खुल्हाया, पुरख अबिनाशी हो मेहरवान। साचे सुत आप समझाया, एका देवे साचा दान। नौं नौं चार गेड़ा आपणे हथ्थ रखाया, लेखा जाणे दो जहान। जुग जुग आपणा वेस वटाया, वेस अवल्लड़ा श्री भगवान। कलिजुग अन्तिम होए सुहाया, जोद्धा सूरबीर बली बलवान। पंज तत्त चोला इक्क हंढाया, विचोला बणे निगहबान। नानक तोला नाल रखाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे कौल हरि मेहरवान। हरि साचा कौल करार किया, कीमत करता कोए ना पांयदा। आपणा बीज आपे बीआ, आपे वेख वखांयदा। आपणी जोत आपे दीपक दीआ, प्रकाश प्रकाश आप धरांयदा। आपे बीवी आपे मीआँ, नारी कन्त आप हंढांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। लेखा हथ्थ करतार, एका एक जणाईआ। कलिजुग आए अन्तिम वार, सुत दुलारे तेरी वज्जे वधाईआ। तेरा रूप धरे आप निरँकार, लोकमात करे कुड़माईआ। तेरा खण्डा तेज कटार, तेरा नाम सिफ्त सलाहीआ। तेरा रूप ब्रह्म अपार, अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह आपणी घाड़त आप घड़ाईआ। तेरा करे सच प्यार, सगला संग आप हो जाईआ। तेरा मृदंग वजाए आप करतार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख दित्ता वर, आदि आपणा भेव आप खुल्हाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल खिलाउणा, सति सति सति समझांयदा। नानक निरगुण जोत जगाउणा, नौं नौं जामे वेस वटांयदा। नौं खण्ड पृथ्मी भेव खुलौ्हणा, नौं दुआरे पन्ध मुकांयदा। नौं नौं नाथ रहिण
❋
❋
ना पाउणा, चुरासी कल ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचे सुत दित्ता वर, एका दर समझांयदा। साचा दर समझावणहारा, एका रंग समाया। कलिजुग वेखे इक्क दुआरा, एका घर दए वड्याआ। एका जोत ना कोई वरन ना कोई गोत आदि अन्त होए पसारा, निरगुण आपणा रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, वर दाता भेव खुलाया। कलिजुग वेला अन्त आउणा, हरि साचा शब्द जणाईआ। सृष्ट सबाई चार वरन अठारां बरन घर घर करलाउणा, धीरज धीर ना कोए धराईआ। शाह सुल्ताना सच धर्म ना किसे वखाउणा, रईयत रोवे नेत्र नैणा नीर वहाईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करते तेरा रूप इक्क प्रगटाउणा, तेरे नाम दए वड्याईआ। आपणा सुत आप बनाउणा, पुरख अकाल बणे पिता माईआ। माता गुजरी कुक्ख भाग लगाउणा, अंदर वड़ किसे लभ्भे ना साचा माहीआ। दस दस मास ना किसे बन्द रखाउणा, गर्भ वास ना अग्न तपाईआ। तेग बहादर पिता जगत मनाउणा, हरि का भेव ना कोई पाईआ। चुताली बरस मात पित सति सन्तोख हंढाउणा, चौथे जुग वज्जे वधाईआ। अबिनाशी करते तेरा बीज आप बिजाउणा, निरगुण सरगुण मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, सुत दुलारा आपणा आप उपाईआ। सुत दुलारा हरि हरि साज, आपणी दया कमांयदा। पुरख अकाल मारे इक्क आवाज़, गोबिन्द एका नाउँ धरांयदा। गग्गा गोबिन्द गुर कर प्यार, गहर गम्भीर दया कमांयदा। काया गोर वसया बाहर, डूँग्घी कंदर ना डेरा लांयदा। बब्बा बिन्द इक्क अपार, पुरख अबिनाशी आपणी आप उपजाईआ। दद्दा देवे देवणहार, दिस किसे ना आंयदा। एका होड़ा कर त्यार, निरगुण सरगुण खेल खिलांयदा। बिहारी अंदरे अंदर करे विचार, घर घर विच बूटा लांयदा। उत्ते टिपी रोवे ज़ारो ज़ार, हरि दा विछोड़ा झल्लया कदे ना जांयदा। गोबिन्द अक्खर तिन्ने कर त्यार, तिन्ने लावा बिन्दी होड़े मेल मिलांयदा। तिन्नां तत्तां वसया बाहर, तिन्नां गुणां विच कदे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका सुत अबिनाशी अचुत, गोबिन्द सूरा आप उपांयदा। गोबिन्द सूरा सुत उपाया, पुरख अकाल दया कमाईआ। त्रैगुण माया विच ना आया, काल महांकाल चरना हेठ दबाईआ। पंज तत्त साची धर्मसाल इक्क वखाया, घर मिल्या साचा माहीआ। नाद अनादी ताल वजाया, दिवस रैण वज्जदी रहे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, दर घर साचे सोभा पाईआ। गोबिन्द अक्खर अक्खर अपारा, निष्अक्खर मेल मिलाया। सस्सा किला कर त्यारा, सतिगुर साचा वेख वखाया। स्यारी मंगे बण भिखारा, चारों कुंट फेरा पाया। उत्ते टिपी करे हाहाकारा, हरि का भेव कोई ना आया। घग्गा घाड़न घड़े अपर अपारा, घड़न भन्नणहार पुरख समरथ इक्क अख्वाया।
❋
❋
जोद्धा सूरबीर बली बलकारा, दो जहानां आपणा नाउँ धराया। गोबिन्द सिँघ मार शब्द ललकार, पुरख अकाल आपणा सुत उपजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचा भेव दए जणाया। गोबिन्द अक्खर तिन्न तिन्न छे, छे शास्त्र भेव ना पांयदा। पुरख अबिनाशी घट घट वासी आप मुकाया आपणा पन्ध, चार वेद दिस ना आंयदा। अमृत बरखे एका मेंह, पुराण अठारां सर्ब कुरलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा भेव आपणे हथ्थ रखांयदा। सूरबीर सुत उपन्नया, वड जोद्धा बलकार। लोकमात चढ़या चन्नया, जगत अन्धेर होया उज्यार। कूड़ विकारा फिरे भन्नया, चारों कुंट आए हार। बिन वसे छप्पर छन्नया, काया मन्दिर करे प्यार। दिवस रैण फिरे भन्नया, ग़रीब निमाणे पावे सार। चार वरनां देवे डन्नया, एका रूप वखाए पुरख अकाल। गुरमुख विरला लोकमात मन्नया, लक्ख चुरासी होए ख़ुवार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे करे कौल इकरार। कौल इकरार घर साचे, हरि साचा सच करांयदा। कलिजुग वेखे लग्गी आंचे, त्रैगुण माया तत्त तपांयदा। कूड़ कुड़यारा घर घर नाचे, माया ममता नाच करांयदा। कोई ना ढले साचे ढांचे, जूठ झूठ सर्ब हंढांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, आपणा भेव आप खुल्हांयदा। गोबिन्द तेरी साची कार, सिँघ रूप आप लगाईआ। सिँघ होए सच्चा शाहकार, शहनशाह वड्डी वड्याईआ । चार वरनां करे पार, पारब्रह्म सिफ्त सलाहीआ। पंचम देवे इक्क अधार, पंचम मेला सहिज सभाईआ। अमृत बख्शे ठंडी ठार, सति प्याला हथ्थ उठाईआ। शब्द अगम्मी खिच कटार, दो धारा आप चलाईआ। आपे गुरमुखां उत्तों आपणा करे वार, आर पार आपणे पार कराईआ। गुरमुख लहू लाल रंग प्रेम सितार, प्रेमी प्रेम नाल वजाईआ। गुरसिख आपणी हथ्थीं ना करया कोई कुरबान, भरमे भुल्ली सर्ब लुकाईआ। सतिगुर पूरा देवणहारा जीआ दान, जीव बुध ना सेव कमाईआ। आपणा आप करे कुरबान, करबला लेखा दए मुकाईआ। चार यार संग मुहम्मद दूर दुराडा बैठे रोवण कुरलाण, अल्ला राणी खुल्हड़े केस गल वखाईआ। जबराईल देवे धुर फ़रमाण, असराईल नाल रलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आपे ल्ए वड्याईआ। पंचम मेला जोड़ जुड़ाया, शब्दी खण्डा हथ्थ उठांयदा। वरनां बरनां भेव चुकाया, एका रंग रंगांयदा। अमृत साचा जाम प्याया, बीर रस आप भरांयदा। साचे पौड़े आप चढ़ाया, पूजा पाठ ना कोई करांयदा। एका दरस कर तरस, गुरमुखां आप कराया, दे दरस तृप्त वखांयदा। पुरख अकाल इष्ट इक्क जणाया, आप आपणा सीस झुकांयदा। गुरसिखां अग्गे झोली आपे डाहया, आपणी भिच्छया मंग मंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणी धारा आप बंधांयदा। साची धारा गुरू गुर चेला,
❋
❋
गुर आप बंधाईआ। आपे बणया सज्जण सुहेला, आपे होए साचा माहीआ। आपे जाणे आपणा वक्त वेला, आपे पुरी अनन्द तजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा भाणा इक्क समझाईआ। साचा भाणा हरि समझांयदा, भुल्ल रहे ना राया। कलिजुग आपणी खेल खिलांयदा, मेटणहारा आप हो जाया। लोकमात वेख वखांयदा, जगत नाता जोड़ जुड़ाया। चारे जुग फोल फुलांयदा, चारे सुत ल्ए प्रगटाया। सतिजुग अजीत नाउँ धरांयदा, जुझार त्रेता वण्ड वण्डाया। ज़ोरावर सिँघ द्वापर अंग लगांयदा, कलिजुग फ़तह सिँघ फ़तह डंका इक्क वजाया। चौवां आपणी हथ्थीं भेट चढ़ांयदा, पुरख अकाल शुकर इक्क मनाया। माता पिता ना संग रखांयदा, बिरध अवस्था लेखे लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर दरवेश आपणा भेव खुल्हाया। दर दरवेश गुर गोबिन्द, आपणा खेल खिलांयदा। गढ़्ही ताज गुणी गहिन्द, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। सिँघ संगत कोलों मंगी इक्क मंग, सीस सीस नाल वटांयदा। गुरसिख तेरे उत्तों आपणा आप वारे वाली हिन्द, हिन्द दी ख़ाक आपणा सथ्थर हेठ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, पुरख अकाल साचा सुत, गोबिन्द एका जांयदा। गोबिन्द सुत गुजरी लाल, सूलां सेज हेठ वछाईआ। उप्पर बैठा मार छाल, जगत जहाना साचा माहीआ। आपे बणया शाह कंगाल, नंगी पैंरी फेरी पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे आपणे दर, दूसर अवर ना कोए जणाईआ। यारड़ा सथर हंढांयदा, गुर गोबिन्द नौजवान। पुरख अकाल इक्क मनांयदा, देवणहारा धुर फ़रमाण। हाल मुरीदां इक्क सुणांयदा, आप आपणी कर भाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल अवल्लड़ी चाल। गुर गोबिन्द शब्द सुणाया, सिँघ रूप अश्व अस्वार। पुरख अबिनाशी दया कमाया, लोकमात बण दलाल। लेखा लेखे आपे पाया, सुत साचे कर संभाल। तेरा लहिणा दए चुकाया, तेरी पूरी करे घाल। कलिजुग अन्तिम होए सहाया, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां नौं खण्ड पृथ्मी तेरा वजाए ताल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, निरगुण रूप पुरख अकाल। पुरख अकाल दया कमांयदा, गुर गोबिन्द गले लगा। तेरा रूप अनूप मात प्रगटांयदा, शब्द शब्दी नाउँ धरा। पंज तत्त चोला तेरा आप हंढांयदा, सम्बल नगरी नाउँ रखा। जोती जोत डगमगांयदा, नूरो नूर करे रुशना। दिस किसे ना आंयदा, कोटन कोटि राह रहे तका। ध्यान विच किसे ना आंयदा, साध सन्त आदि अन्त आपणा बैठे ध्यान लगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा दए समझा। लेखा हरि समझाया, कर किरपा गुण निधान। गोबिन्द सूरा आप मनाया, पुरख अबिनाशी हो मेहरवान। तेरा नाउँ नाद साची तूरा दए वजाया, पुरीआं
❋
❋
लोआं होण हैरान। कलिजुग नाता कूड़ा दए तुड़ाया, सच सुच्च करे प्रधान। तेरी मस्तक धूढ़ा गुरमुखां मस्तक दए लगाया, चतर सुघड़ बणाए मूर्ख मुग्ध अञ्याण। तेरा बेड़ा ल्ए तराया, एका चप्पू लाए आण। जो सरसे आया रुढ़ाया, लोकमात करे प्रधान। पहलों आपणे चरन मिलाया, नाता तोड़ सर्ब जहान। निहकलंक आपणा नाउँ रखाया, प्रगट होए जोद्धा सूरबीर बली बलवान। एका बंका दए सुहाया, बंक दुआरी हरि भगवान। एका डंका दए वजाया, पकड़ उठाए राज राजान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख आदि आदि, निरगुण निरगुण करया कौल, पूरा करे उप्पर धौल, धरनी धरत धवल वेख वखाण। कलिजुग अन्तिम पूर कराउणा, लिख्या लेख ना कोए मिटाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी सत्तां दीपां एका रंग रंगाउणा, लक्ख चुरासी एका मन्त्र नाम दृढ़ाईआ। शाहो भूप राज राजान इक्क अख्वाउणा, जगत जगदीस वड्डी वड्याईआ। साचा छत्र सीस झुलाउणा, बीस बीस सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे आपणे दर, दर दरवेशा नर नरेशा, लेखा जाणे ब्रह्मा विष्न महेष गणेशा, शंकर लेखा रहे ना राईआ। ब्रह्मा विष्न शिव पन्ध मकाउणा, त्रै त्रै आपणी खेल खिलांयदा। एका डंका नाम वजाउणा, करोड़ तेतीस सफ उठांयदा। मनमति मलेछ कोए रहिण ना पाउणा, गणपति गणेश ना कोए मनांयदा। रिखी केश गोवर्धन ना किसे सीस झुकाउणा, मस्तक तिलक ना कोए लगांयदा। पुरख अबिनाशी रूप प्रगटाउणा, पुरख अकाल नाउँ रखांयदा। गोबिन्द सूरा नाल रलाउणा, शब्द शब्दी मेल मिलांयदा । सम्बल नगरी धाम सुहाउणा, साढे तिन्न हथ्थ गढ़्ह उपांयदा। सच सिँघासण पुरख अबिनाशन डेरा लाउणा, उच्च महल्ल अटल मुनारा एका वसे हरि निरँकारा, दूसर संग ना कोए रखांयदा। गोबिन्द सुत सुत दुलारा, आदि जुगादी इक्क प्यारा, जुगा जुगन्तर बन्न्हे धारा, कलिजुग वेखे अन्तिम वारा, कूड़ कुड़यारा पन्ध मुकांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदिन अन्ता खेल महान, देवणहारा साचा दान, जुगां जुगन्तर आपणी रचना आपे रच, आपे वेख वखांयदा।
२६ कत्तक २०१७ बिक्रमी गुरनाम सिँघ दे घर पिण्ड कंग ज़िला अमृतसर
थिर घर ठांडा साचा दर, सो पुरख निरँजण आप उपाया। निरगुण निरवैर अंदर वड़, हरि पुरख निरंजण आसण लाया। एकँकारा आपणी किरपा आपे कर, साचा मन्दिर आप सुहाया। आदि निरँजण दीप उजाला एका कर, नूर नुराना डगमगाया। श्री भगवान सच दुआरे आपे खड़, रूप अनूप आप प्रगटाया। अबिनाशी करता देवणहारा वर, आदि जुगादि आपणी खेल खिलाया। पारब्रह्म सरन सरनाई जाए पड़, आपणी भिख्या मंग मंगाया। सति पुरख निरँजण सति दुआरे सच
❋
❋
सिँघासण पुरख अबिनाशण आपणा खेल करे हरि, भेव अभेदा आप खु्हलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच डेरा लाया। सचखण्ड अंदर थिर दरबारा, पुरख अबिनाशी आप उपांयदा। करे खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। ना कोई दीसे चार दीवारा, छप्पर छन्न ना कोए छुहांयदा। रवि ससि ना कोए उज्यारा, मंडल मंडप ना कोए वखांयदा। गगन गगनंतर ना कोए अखाड़ा, लोआं पुरीआं ना वेख वखांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव ना लाए कोए नाअरा, त्रैगुण माया ना वण्ड वण्डांयदा। ना कोई करे पारा, साध सन्त गुर पीर अवतार जीव जंत ना कोए प्रगटांयदा। करे खेल प्रभ करनेहारा, करता पुरख आपणा खेल आप खलांयदा। जूनी रहित वसे सभ तों न्यारा अनुभव प्रकाश आपणी धार चलांयदा। घर मन्दिर सोहे इक्क दुआरा, महल्ल अटल उच्च मुनारा, आप आपणा आप उपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर दुआरा आपे खोल्ह, आदि जुगादी बैठा रहे अडोल, अडुल आपणा नाउँ धरांयदा। थिर घर वासा पुरख अबिनाशा, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। करे खेल शाहो शाबासा, शहनशाह वड्डी वड्याईआ। आपे होए तख्त निवासा, तख्त ताज आप हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका घर, घर सुहञ्जणा निरगुण जोत, इक्क रुशनाईआ। थिर घर साचा हरि भगवन्त, आदि जुगादि सुहांयदा। इक्क इकल्ला साचा कन्त, सति पुरख निरँजण आसण लांयदा। आदि जुगादी महिमा अगणत, लेखा लेख ना कोए लिखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ठांडा दर सच्चा दरबारा, थिर घर खोल्हे आप किवाड़ा, आपणा मन्दिर वेख वखांयदा। साचे मन्दिर खोल्ह किवाड़, आपणी दया आप कमाईआ। पुरख अबिनाशी हो उज्यार, निरगुण दाता पुरख बिधाता एका जोत करे रुशनाईआ। बैठा रहे इक्क इकांता, अकल कल भेव ना राईआ। उत्तम रक्खे आपणी ज़ाता, जोती जाता बेपरवाहीआ। सर्बकल आपे समराथा, समरथ पुरख वड्डी वड्याईआ। आपे देवणहारा दाता, साची इच्छया भिच्छया झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका घर, घर वड्डा वड वड्याईआ। घर वड्डा हरि सालांहयदा, एका एकँकार। पुरख अबिनाशी वेख वखांयदा, निरगुण रूप अगम्म अपार। पारब्रह्म भेव ना आंयदा, श्री भगवान खेले खेल खेलणहार। सो पुरख निरँजण आपणा पर्दा आपे लांहयदा, हरि पुरख निरँजण मेला अपर अपार। आदि निरँजण रूप प्रगटांयदा, जोती जोत कर उज्यार। साचे तख्त सोभा पांयदा, तख्त निवासी बैठ सच्ची सरकार। थिर घर साचा इक्क वड्यांअदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल हरि करतार। हरि करता खेल खिलांयदा, सचखण्ड दुआरा खोल्ह। घर विच घर आप बणांयदा, थिर मन्दिर इक्क अडोल। थिर घर साचे आसण लांयदा,
❋
❋
पुरख अबिनाशन आपणा कंडा आपे तोल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका हरि, आपणा भेव अलक्ख अलक्खणा आप खोल्ह। ठांडा दर धुर दरबारा, हरि साचे सच खुल्हाया। आदि जुगादी वेखे वेखणहारा, जुग जुग आपणा रूप प्रगटाया। साचा नाद सच्ची धुन्कारा, गृह मन्दिर आप वजाया। एका शब्द बोल जैकारा, आपणा अक्खर नाम पढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा मन्दिर इक्क सुहाया। साचा मन्दिर सुहांयदा, निरगुण दाता बेपरवाह। जुगा जुगन्तर वेस वटांयदा, शब्द गुर बण मलाह। लोकमात वेख वखांयदा, लक्ख चुरासी थाउँ थाँ। गुरमुख साचे आप उठांयदा, आप दृढ़ाए आपणा नाँ। हरिजन साचे मेल मिलांयदा, लेखा जाणे पिता माँ। हरि सन्तन साचा रंग रंगांयदा, रंग मजीठी इक्क चढ़ा। भगत भगती मार्ग लांयदा, आत्म ब्रह्म ज्ञान दृढ़ा। रूप अनूप आप दरसांयदा, आत्म दरसी दरस करा। आपणा भेव आप खुल्हांयदा, दूई द्वैती पर्दा लाह। साचे मन्दिर सोभा पांयदा, पारब्रह्म अगम्म अथाह। एका जोती जोत जगांयदा, नूर नुराना कर रुशना। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, थिर दरबारा इक्क सुहा। थिर दरबारा खेल अपारा, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। गुरमुखां मिटाए पंचम धाड़ा, झूठा नाता तोड़ तुड़ांयदा। गुरमुखां देवे इक्क अधारा, शब्द शब्दी मेल मिलांयदा। सृष्ट सबाई साचा नाअरा, नाद अनादी धुन सुणांयदा। भगतां सुहाए सच मुनारा, घर मन्दिर खोज खुजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क वखाए ठांडा दर, दर ठांडा आप खुल्हांयदा। दर दरवाज़ा ग़रीब निवाज़ा, एका एक खुल्हाईआ। गुरमुखां मारे नित नवित अवाजा, दिवस रैण सेव कमाईआ। गुरमुखां दर फिरे भाजा, सतिगुर पूरा वड वड्याईआ। सन्तन रक्खे साची लाजा, लाजावन्त सच्चा शहनशाहीआ। जन भगतां रचे आपे काजा, करता पुरख दया कमाईआ। हथ्थ रखाए अनहद वाजा, घट घट आप वजाईआ। अश्व घोड़े चढ़े ताजा, शब्द शब्दी रिहा दुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, थिर घर साचे रिहा बोल, बोल बोला भेव ना कोई जणाईआ । साचा शब्द बोल जैकारा, पुरख निरँजण आप अल्हांयदा। रसना जिह्वा ना कोए सहारा, बत्ती दन्द ना कोए हिलांयदा। त्रैगुण तत्त ना कोए वणजारा, पंज तत्त ना कोए हंढांयदा। रक्त बूंद ना लाए कोए गारा, पुरख अबिनाशी आपणा रूप आपे आप धरांयदा। जुगा जुगन्तर लै अवतारा, लोकमात वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, थिर घर साचा इक्क वखांयदा। थिर घर साचा सच महल्ला, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। अबिनाशी करता बैठा इक्क इकल्ला, दूसर संग ना कोए रलांयदा। आपणा दीपक आपे बला, जोती जोत डगमगांयदा। सच संदेश
❋
❋
नर नरेश एका घल्ला, शब्द शब्दी ताल वजांयदा। लोकमात मार झात, पंज तत्त आत्म ब्रह्म पारब्रह्म फड़ाए पल्ला, सगला संग निभांयदा। वसणहारा जला थला, जल थल महीअल आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, थिर दरबारा आप खुलांयदा। थिर दरबारा अपर अपार, सतिगुर पूरा आप खुल्हाईआ। गुरमुख विरला पावे सार, जिस जन आपणी बूझ बुझाईआ। जुगा जुगन्तर लक्ख चुरासी सुत्ती रहे पैर पसार, हरि का रूप दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साची कार, करे कराए करनेहार, हरिजन मेले सहिज सुभाईआ। हरिजन मेले थिर घर, थिर वज्जदी रहे वधाईआ। सतिगुर पूरा आपणी किरपा कर, कर किरपा होए सहाईआ। आवण जावण चुकाए डर, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। राए धर्म ना मारे मार, वेले अन्त ना दए सज़ाईआ। नर्क निवास ना वेखे घर, गर्भ वास ना फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख विरले साचा घर वखाईआ। साचा घर सच दरबारा, हरि सन्तन वण्ड वण्डांयदा। जुगा जुगन्तर लै अवतारा, गुर मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। एथे उथे दए सहारा, दो जहानां वेख वखांयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां करे पार किनारा, जेरज अंडां उत्भुज सेत्ज पन्ध मुकांयदा। एका बख्शे चरन दुआरा, चरन चरनोदक मुख चुवांयदा। कागद कलम ना लिखणहारा, चारे वेद मुख शर्मांयदा। अठारां पुराण करन पुकारा, शास्त्र सिमरत सर्ब कुरलांयदा। गीता ज्ञान ना कोए सहारा, अठारां अध्याए एका एक एका रंग रंगांयदा। तीस बतीस जगत नाअरा, जगत हदीस अञ्जील कुरान पढ़ांयदा। बाणी बाण गुर एका मारा, आर पार आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला साचा हरि, जुगा जुगन्तर वेस धर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। हरिजन साचे थिर घर वड़ना, सतिगुर पूरा आप बहाईआ। आत्म अन्तर चौथे पौड़े आपे चढ़ना, चौथा पद इक्क वखाईआ। त्रैगुण अग्नी कदे ना सड़ना, माया ममता मोह मिटाईआ। दोए दोए लोचण दरसण करना, नेत्र नैण इक्क समझाईआ । एकँकारा हरि निरँकारा कन्त भतारा एका दाता वरना, सुहञ्जणी सेज सच हंढाईआ। पंचम मीता इक्क अतीता दर दुआरे दरसन करना, आसा तृष्ना दए बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे एका घर, कमलापाती दीवा बाती इक्क जगाईआ। घर दीआ घर बाती, घर कँवल कँवल प्रकाशया। घर मेला हरि हरि कमलापाती, घर मंडल साची रासया। घर देवे अमृत बूंद स्वांती, घर पूरी करे आसया। घर दरस दिखाए इक्क इकांती, गुरसिख होए ना कोए निरासया। घर खोल्हे बन्द ताकी, अन्ध अन्धेर आप मिटासया। घर जोत निरँजण इक्क प्रकाशी, घर मेला शाहो शाबासया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगां जुगन्तर जन
❋
❋
भगतां बुझाए लग्गी बसन्तर, लेखा चुकाए दस दस मासया। दस दस मास लेख चुकाउणा, गुरमुखां गुर गुर दया कमांयदा। साचा मन्दिर इक्क वखाउणा, डूँग्घी कंदर फोल फुलांयदा। त्रैगुण माया जंदर आप तुड़ाउणा, नाम खण्डा हथ्थ चमकांयदा। उच्चे टिल्ले पर्बत आप चढ़ाउणा, बजर कपाटी पार करांयदा। अनहद साचा राग सुणाउणा, घर धुन नाद वजांयदा। ब्रह्म ब्रह्मादि खोज खुजाउणा, आत्म दरसी खेल खिलांयदा। अमृत आत्म जाम पिआउणा, निझर झिरना सति झिरांयदा। आत्म सेजा आप सुहाउणा, बंक दुआरी डेरा लांयदा। सुरती शब्दी मेल मिलाउणा, जगत विछोड़ा पन्ध कटांयदा। साचे मन्दिर सोभा पाउणा, निरगुण जोती जोत रूप प्रगटांयदा। थिर घर साचा इक्क वसाउणा, गुरमुख साचे आप बहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सृष्ट सबाई देवे वर, एका तत्त आप समझांयदा। थिर घर बैठण बैठण योग, दूसर अवर ना कोए चतराईआ। भगतन मेला धुर संजोग, सति पुरख निरँजण ल्ए मिलाईआ। माया ममता हउमे हंगता दूई द्वैती कट्टे रोग, एका अक्खर दए पढ़ाईआ। हरि का नाउँ चुगाए साची चोग, रस फीका सर्ब लोकाईआ। अगम्म अगम्मड़ा बोले इक्क सलोक, निष्अक्खर करे पढ़ाईआ। लेखा जाणे लोक परलोक, दो जहानां होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क वखाए साचा घर, थिर दरबारा आप सुहाईआ। थिर दरबारा सच दुआर, हरि साचा सच समझांयदा। गुरसिख गुरमुख हरिजन हरिभगत मेल मिलाए एका वार, मिल्या मेल विछड़ ना जांयदा। सतिगुर पूरा कारज दए संवार, पंज दूत नेड़ कोए ना आंयदा। गृह मन्दिर कर उज्यार, घर दीपक डगमगांयदा। एका बख्शे अमृत ठंडा ठार, आसा तृष्ना भुक्ख गवांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन बहाए साचे घर, साचा मन्दिर आप सुहांयदा। साचा मन्दिर तख्त सुहावा, सतिगुर पूरा आप उपांयदा। ना कोई चूल ना कोई पावा, ना कोई बाढी बणत बणांयदा। ना कोई रूप रंग रेख दिसे नावां, अगम्म अगम्मड़ी खेल खिलांयदा। ना कोई नगर खेड़ा दिसे गरावां, गृह मन्दिर आपणा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचे आपे वड़, ना कोई सीस ना कोई धड़, साचे तख्त बैठा चढ़, गुरमुखां फड़ाए एका लड़, शब्दी डोर हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर देवे वर, लेखा जाणे नारी नर, नर नरायण हरि निरँकारा, कलिजुग अन्तिम लै अवतारा, गुरमुख साचे मेल मिलांयदा। कलिजुग अन्तिम हरि अवतार, निरगुण जोती जोत जगाईआ। वसणहारा सचखण्ड दुआर, लोकमात करे रुशनाईआ। ठांडा रक्खे इक्क दरबार, थिर घर बैठा सेज सुहाईआ। डंका वजाए अपर अपार, शब्द शब्दी नाउँ प्रगटाईआ। जुग जुग विछड़े मेले यार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग अन्तिम वेख वखाईआ। पूर्ब लहिणा कर्म विचार,
❋
❋
कर्म कुकर्मां डेरा ढाहीआ। नाता जोड़े आप करतार, जोड़नहारा दिस ना आईआ। लक्ख चुरासी विच्चों कढ्ढे बाहर, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। आत्म अन्तर करे प्यार, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाईआ। रसना बोले ना कोए जैकार, बत्ती दन्द ना कोए सुणाईआ। निरगुण निरगुण निरगुण नाल करे गुफ़तार, बेऐब सच्चा माहीआ। भगत भगवन्त वसे इक्क दरबार, सच दरबारा आप सुहाईआ। सतिगुर पूरा करे प्यार, हरि सज्जण ल्ए मिलाईआ। माणस जन्म पैज जाए संवार, आपणे लेखे आपे पाईआ। ग़रीब निमाणयां दए आधार, जिस बख्शे सच सरनाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां करे बाहर, चौदां लोक चरनां हेठ दबाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव गुरमुख साचे तेरे चरन करन निमस्कार, अद्धविचकार बैठे निउँ निउँ सीस झुकाईआ। जिस जन सतिगुर मिल्या मीत मुरार, संसा रोग रहे ना राईआ। सुन्न अगम्मी करे पार, धूंआँधार ना कोए वड्याईआ। थिर घर दरबारा खोल्ह किवाड़, आपणी हथ्थीं सेव कमाईआ। गुरसिख साचे अंदर वाड़, आपे वेखे थाउँ थाँईआ। बणया रहे चोबदार, सेवक सेवा सच कमाईआ। आदि जुगादी ख़बरदार, आलस निन्दरा विच ना आईआ। मरे ना जम्मे विच संसार, मढ़ी गोर ना कोए दबाईआ। चौदां विद्या ना करे कोए विचार, लेखा जाणे जगत पढ़ाईआ। आपे वसे सभ तों बाहर, निरगुण दाता बेपरवाहीआ । आपे घट घट रिहा पसार, लक्ख चुरासी आसण सिँघासण आत्म सेजा आप सुहाईआ। कलिजुग तेरी अन्तिम वार, निरगुण निरवैर पुरख अकाल जूनी रहित दीन दयाल, जोती जामा भेख वटाईआ। निहकलंका लै अवतार, शब्द डंका वजाए विच संसार, समुंद सागर जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर फोल फुलाईआ। गुरसिखां करे इक्क प्यार, मति सुरमत देवे इक्क आधार, एका इष्ट पुरख अकाल, अन्तर दृष्ट दए खुल्हाईआ। सुरती सुरत ना होए बेहाल, मूर्त अकाल होए दयाल, गुरमुख वेखे साचे लाल, गुर गोबिन्द सूरा हाज़र हज़ूरा रूप अनूप शाहो भूप सति सरूप अनुभव धार, खेल अपार, हरिजन हरि जू हरि मन्दिर ल्ए मिलाईआ। किरपा कर गुण निधान, शब्द रखाए इक्क निशान, चरन कँवल कँवल चरन बख्शे भगत ध्यान, भगत भगवन्त नारी कन्त साजण मीत मुरार हरि करतार, जगत विछोड़ा देवे कट्ट, थिर घर वखाए एका हट्ट, गुरमुख सज्जण बहे डट, तीर्थ तट जगत किनार गुरमुख नहावण कदे ना जाईआ। जिस जन मिल्या सतिगुर समरथ, महिमा आपणी आप जणाए अकथना अकथ, नाम चढ़ाए साचे रथ, सति सरूपी देवे वथ्थ, हउमे हंगता हँकारी बुरज जाए ढट्ठ, मन मनूआ गेड़े उलटी लट्ठ, अन्तर जोत जगाए लट लट, दूई द्वैती मेटे फट, अमृत आत्म सति प्याला एका जाम एका वार एका देवे घत, लेखा जाणे हड्ड मास नाड़ी रत, मेल मिलावा कमलापत, त्रैगुण तत्त ना अग्न जलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर मेले साचा हरि, गुरमुख सज्जण एका करन मजन, दुरमति मैल रहे ना राईआ ।
❋
❋