पुस्तकालयभाग ९

२६ कत्तक २०१७ बिक्रमी दारा सिँघ दे घर पिण्ड नौरंगाबाद ज़िला अमृतसर

तख्त निवासी शाह पातशाह, पुरख अबिनाशी इक्क अख्वांयदा। शाहो शाबासी बेपरवाह, निरगुण निरवैर नाउँ रखांयदा। वसणहारा साचे थाँ, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। आदि जुगादी करे इक्क न्याँ, हुक्म हाकम इक्क सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता इक्क भगवन्ता, आपणी रचना आप रचांयदा। शाह पातशाह हरि भगवाना, परम पुरख वड्डी वड्याईआ। खेले खेल दो जहाना, जागरत जोत कर रुशनाईआ। शब्द सुणाए धुर फ़रमाणा, बोध अगाधा आप अल्हाईआ। आपे जाणे आपणा भाणा, सद भाणे हरि समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। शहनशाह सच दरबारा, दरगाह साची आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण बण सिक्दारा, साचे तख्त सोभा पांयदा। हरि पुरख निरँजण वरतणहारा सति वरतारा, सति सतिवादी धार जणांयदा। एकँकारा बणे घड़न भन्नणहारा, समरथ पुरख रूप वटांयदा। आदि निरँजण कर पसारा, जोत उजाला वेख वखांयदा। श्री भगवान दर दरबार बणे भिखारा, मंगणहारा रूप वटांयदा। अबिनाशी करता देवणहारा अतोट भण्डारा, अतुट आप वरतांयदा। पारब्रह्म आपे जाणे आपणी कारा, करनी किरत करता पुरख आप करांयदा। जुगा जुगन्तर हो उज्यारा, लोकमात वेस वटांयदा। विष्न ब्रह्मा शिव दए आधारा, त्रै त्रै लेखा बह समझांयदा। शब्द अनाद सच्ची धुन्कारा, गृह मन्दिर आप वजांयदा। लेखा जाणे शाह दारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा खेल आप खिलांयदा। शहनशाह हरि ग़रीब निवाज़ा,

❋

❋

महिमा अकथ कथी ना जाईआ। भूपन भूप वड वड राजा, राज राजान इक्क अख्वाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां रचया काजा, रवि ससि करे रुशनाईआ। आदि जुगादि फिरे भाजा, निरगुण निरगुण वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि वडा वड वड्याईआ। शाह पातशाह हरि भगवन्त, दर घर साचे सोभा पांयदा। लेखा जाणे जुगां जुगन्त, जुग चौकड़ी वण्ड वण्डांयदा। आपणी महिमा जाणे बेअन्त, लेखा लेख ना कोए वखांयदा। धार बंधाए नारी कन्त, नरायण सेज सुहांयदा। लेखा जाणे जीव जंत, लक्ख चुरासी बन्धन पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दरगाह साची धाम सुहांयदा। शाह पातशाह सच्चा सुल्ताना, हरि पुरख निरँजण आप अख्वांयदा। आदि जुगादी नौजवाना, बिरध बाल ना रूप वटांयदा। हथ्थ उठाए सति निशाना, सच दरबारे आप झुलांयदा। आपे जाणे आपणा आवण जाणा, जुग जुग आपणा वेस धरांयदा। आप प्रगटाए आपणा बाणा, अनुभव आपणी जोत डगमगांयदा। आपे गाए आपणा गाणा, तुरीआ राग नाद वजांयदा। वसणहारा सच मकाना, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। थिर घर देवणहारा माणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल एका हरि, आदि अन्त आपणा रूप आप प्रगटांयदा। शाह पातशाह पारब्रह्म, इक्क इकल्ला एकंकारया। ना मरे ना पए जम्म, निरगुण जोत नूर उज्यारया। गगन पाताल रहाए बिन बिन थम्म, करे खेल अपर अपारया। साचे मन्दिर वसे बिन छप्पर छन्न, चार दीवार ना बणत बणा रिहा। ना कोई जननी जणे जन, मात पित ना कोए वखा रिहा। आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, पुरख अकाल आप चला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सीस ताज आप सुहा ल्या। शाह पातशाह सीस सुहाए ताज, इक्क इकल्ला वड वड्याईआ। दो जहानां करे साचा राज, शहनशाह बेपरवाहीआ। जुगा जुगन्तर रच रच काज, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। गुरूआं पीरां साधां सन्तां देवणहारा एका दाज, नाम वस्त अमोलक झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता हरि करनेहारा, करे खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर भेव अभेदा भेव खुल्हाईआ। शाह पातशाह हरि दीन दयाला, दयानिध आप अख्वांयदा। एका वसे सचखण्ड सच्ची धर्मसाला, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। सेवा लाए काल महांकाला, जुग चौकड़ी गेड़ा आप दुआंयदा। लक्ख चुरासी फुल फलवाड़ी वेखे पत डाल्हा, नव खण्ड पृथ्मी फोल फुलांयदा। शब्द अगम्मी बण दलाला, पवण स्वासी दमी मूल मुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तोड़नहारा जगत जंजाला, त्रैगुण माया पन्ध मुकांयदा। शाह पातशाह हरि साचा सतिगुर, एका एक अख्वांयदा। लेखा जाणे लिख्या धुर, धुर लेखा आप लिखांयदा। जुगा जुगन्तर दो जहानां

❋

❋

लाए एका पौड़, लोक परलोक वेख वखांयदा। वसणहारा अन्धघोर, दीपक जोत ज्ञान आपे डगमगांयदा। लेखा जाणे पंज चोर, पंचम शब्द नाद धुन आप वजांयदा। पंचम नाता आपे जोड़, पंचम मोह मिटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा साचा हरि, राज राजान इक्क अख्वांयदा। राज राजाना शाहो भूप, सति पुरख वड्डी वड्याईआ। आपणा जाणे सति सरूप, महिमा कहिण ना जाईआ। लेखा जाणे चारे कूट, चारे जुग फोल फुलाईआ। शब्द दौड़ाए साचा दूत, दिवस रैण सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। नूर उजाला हरि गोपाला, हरि जू हरि हरि खेल खिलांयदा। जुगा जुगन्तर बण दलाला, लोकमात वेस वटांयदा। जन भगतां दस्से राह सुख़ाला, साचा मार्ग एका लांयदा। गुरमुखां चले नाल नाला, गुरसिख साची गोद बहांयदा। एका देवे नाम सच्चा धन माला, ठग्ग चोर यार लुट्ट कोए ना जांयदा। लेखा जाणे शाह कंगाला, राज राजानां शाह सुल्तानां ग़रीब निमाणे फोल फुलांयदा । निमाणयां देवे एका माणा, आप चलाए आपणे भाणा, धुर फ़रमाणा राग सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, आपणा खेल आप खलांयदा। जुग जुग खेल खिलांयदा, गुर सतिगुर लै अवतार। लोकमात वेख वखांयदा, निरगुण सरगुण पावे सार। वेला वक्त आपणे हथ्थ रखांयदा, कोए ना जाणे थित वार। गुर पीर अवतार आप प्रगटांयदा, आपे देवणहारा सच सहार। भगत भगवन्त खेल खिलांयदा, सन्त साजण ल्ए उभार। गुरमुख साचे रंग रंगांयदा, उतर ना जाए विच संसार। गुरसिख एका दरस दिखांयदा, तृष्ना भुक्ख दए नवार। अर्श फर्श चार कुंट दहि दिशा आपणी वण्ड आप वण्डांयदा, ब्रह्मण्ड खण्ड वण्डणहार। जुग चौकड़ी पन्ध मुकांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदी जुगादी साची कार। आदि जुगादि साची कार, करता पुरख आप कराईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर निरगुण सरगुण धर धर आपे अवतार, माणस मानुख पंछी पसू रूप वटाईआ। लेखा जाणे धुर दरबार, धुर दरबारी इक्क मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नौं नौं लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। नौं नौं लेखा हथ्थ करतार, चार चार वज्जे वधाईआ। चारे जुग रोवण वारो वार, चारे वेद रहे कुरलाईआ। चारे बाणी करे पुकार, चारे खाणी दए दुहाईआ। चारे वरन ना कोए आधार, चार यारी उच्ची कूके कूक कूक सुणाईआ। चार कुंट धूंआँधार, साचा चन्द ना कोए चढ़ाईआ। नौं नौं होए मात ख्वार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि अन्त आपणे हथ्थ रखाईआ। आदि अन्त खेल खिलांयदा, मधि आपणी किरपा धार। सतिजुग त्रेता द्वापर पार करांयदा, कलिजुग आए अन्तिम वार। गुर पीर अवतार सभ हरि हरि रसना

❋

❋

गांयदा, एका इष्ट देव अगम्म अपार। निउँ निउँ सीस सर्ब झुकांयदा, दर मंगण बण भिखार। पुरख अबिनाशी दया कमांयदा, निरगुण दाता बणे सति वरतार। सति वस्तू एका झोली पांयदा, भरया रहे भण्डार। लोकमात खेल खिलांयदा, जीआं जंतां दए आधार। एका शक्ती ब्रह्म वखांयदा, पारब्रह्म प्रभ पावे सार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुगां जुगन्तर हो त्यार। जुग जुग खेल अवल्लड़ा, हरि साचा सच करांयदा। वसणहारा इक्क इकल्लड़ा, दरगाह साची धाम सुहांयदा। तेई दस अठारां फड़ाए आपणा पल्लड़ा, पंज इक्क मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, एका दूजा दूजा एका आपणे अंग लगांयदा। इक्क इकल्ला खेल अपारा, दूजी कुदरत रूप वटाईआ। तीजे नेत्र हो उज्यारा, चौथा पद वेख वखाईआ। पंचम शब्द नाद धुन्कारा, छेवें घर आप सुणाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण सति सतिवादी बोल जैकारा, आदि जुगादि एका नाअरा लाईआ। अठ्ठां तत्त वसे बाहरा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध ना कोए चतराईआ। नौं दुआरे दए हुलारा, जगत वासना विच रखाईआ। दसवें खोल्हे इक्क किवाड़ा, घर घर विच आप बणाईआ। वा ना लग्गे तत्ती हाढ़ा, अग्नी तत्त ना कोए जलाईआ। सख़ीआं वखाए साचा इक्क अखाड़ा, वाह वा गीत गोबिन्द गाईआ। ताल वजाए अनहद तलवाड़ा, धुनी नाद नाद शुनवाईआ। अमृत बख्शे ठंडी ठारा, भर प्याला जाम प्याईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन मेले आपणी वारा, जुगा जुगंतर वेस वटाईआ। कलिजुग अन्तिम कूके करे पुकारा, चारों कुंट होए हलकाईआ। वरन बरन होए ख्वारा, ख़ालक ख़लक रूप वेख वखाईआ। साचा हक ना किसे विचारा, शरअ शरीअत बैठी मुख छुपाईआ। लेखा जाणे बेऐब परवरदिगारा, मुकामे हक सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुगा जुगन्तर लग्गी बसन्तर, लोकमात दए बुझाईआ। कलिजुग अन्तिम लग्गी अग्ग, त्रैगुण माया तत्त जलांयदा। जगत अन्धेरी रही वग, धूंआँधार सर्ब वखांयदा। माणस मानुख होए कग्ग, हँस रूप ना कोए वटांयदा। कूड़ी क़िया पीती मदि, अमृत रस हथ्थ किसे ना आंयदा। गुर का शब्द काया विच्चों कढ्ढ, पंजां चोरां जड़ लगांयदा। ख़ाली दिसे काया माटी बहत्तर नाड़ तिन्न सौ सट्ठ हड्ड, रती रत ना कोए जणांयदा। गृह मन्दिर सतिगुर पूरा ना लडाए किसे लड, सिर हथ्थ ना कोए टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, जगत पसारा वेख वखांयदा। जगत पसारा वेखण आया, निरगुण रूप निराकार। दाई दाया बण जिस जगत बणाया, लेखा जाणे अन्तिम वार। विष्न ब्रह्मा शिव जिस आपणी गोदी जाया, इक्क हुलारा देवे मार। रजो तमो सतो जिस घाड़न आप घड़ाया, आपे होए घड़न भन्नणहार। पंज तत्त जिस रंग चढ़ाया, अन्तिम आपणी आप

❋

❋

करे विचार। लक्ख चुरासी जिस वेस वटाया, घर घर बैठा कर जोत उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर अवतार। कलिजुग अन्तिम कूड़ पसारा, कलि कल्की वेख वखाईआ। वेद पुराण शास्त्र सिमरत करन पुकारा, अञ्जील कुरान तीस बतीस दए दुहाईआ। खाणी बाणी मारे मारा, साचा चिल्ला तीर कमान नाम उठाईआ। वेद व्यासा कर पुकारा, उच्ची कूक गया सुणाईआ। करे खेल ब्रह्मण गौड़ा सुत दुलारा, उच्चे टिल्ले पर्बत चढ़ चढ़ फेरी पाईआ। हरि का भेव ना किसे विचारा आदि जुगादि जुगा जुगन्तर सभ बैठे ध्यान लगाईआ। आपे वसे सभ तों बाहरा, गुप्त ज़ाहरा रूप रंग रेख ना कोए जणाईआ। कागद कलम ना लिखणहारा, लिख थक्के सत्त समुंदर मस्स जगत शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आपे जाणे, करे खेल श्री भगवान, हरि सच्चा शहनशाहीआ। शहनशाह हरि सतिगुर पूरा, एका एकंकारया। कलिजुग अन्तिम आपणा कारज करे पूरा, ना कोई जाणे जीव गंवारया। बल धारे जोद्धा सूरा, जोती जामा भेख अपारया। कलिजुग नाता तोड़े कूड़ा, कूड़ कुड़यारा करे ख्वारया। जन भगतां मस्तक लाए चरन धूढ़ा, जन्म मरन गेड़ निवारया। रंग चढ़ाए एका गूढ़ा, लालन लाल आप रंगा रिहा। आपणा बचन आपे करे पूरा, गोबिन्द कोल आप वखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, शाह पातशाह आपणा नाउँ धरा ल्या। शाह पातशाह हरि नाउँ रक्ख, एका डंका शब्द वजांयदा। लेखा जाणे चुरासी लक्ख, लुकया कोए रहिण ना पांयदा। भगत भगवन्त करे वक्ख, निरगुण निरवैर वण्ड वण्डांयदा। सतिजुग मार्ग साचा दस्स, साचा पन्थ इक्क बणांयदा। चार वरन मिलावा हस्स हस्स, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश एका रंग रंगांयदा। दो जहानां पन्ध मुकाए नस्स नस्स, साचा अश्व आप दौड़ांयदा। दूई द्वैती मेटे रैण अन्धेरी मस्स, निरगुण साचा चन्द इक्क चढ़ांयदा। ऊँचां नीचां राउ रंकां हिरदे अंदर जाए वस, माया ममता मोह मिटांयदा। काम क्रोध लोभ मोह हँकार आसा तृष्ना चरनां हेठां देवे झस्स, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम करे खेल साचा हरि, साचा खेल आप खिलांयदा। साचा खेल हरि खिलावणा, भेव अभेदा भेव खोल्ह। शाह सुल्तानां ख़ाक मिलावणा, अन्तिम तोले साचा तोल। नव नव एका कंडे पावणा, नाम कंडा हथ्थ उठाए इक्क अडोल। जगत खेड़ा फेर वसावणा, लेखा जाणे धरनी धरत धौल। लक्ख चुरासी अंग समावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, जूठा झूठा पन्ध मुकावणा। जूठा झूठा पन्ध जाए मुक्क, कूड़ी क़िया रहिण ना पाईआ। ठग्ग चोर यार अंदर वड़या रहे ना कोए लुक, दर दर घर

❋

❋

घर वेख वखाईआ। दुष्ट दुराचार जननी जणे ना कोए कुक्ख, सतिगुर पूरा दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, चार वरन मेटे तृष्ना भुक्ख, अठारां बरन दु:ख ना कोई वखाईआ। हउमे रोग देवे कट्ट, दु:ख दलिद्दर आप निवारना। दूई द्वैती मेटे फट, सतिगुर पूरे काज संवारना। चौदां लोक वखाए एका हट्ट, चौदां तबकां पार उतारना। नौं खण्ड पृथ्मी वखाए इक्क तीर्थ तट्ट, सच सरोवर पैज संवारना। घर घर जोत जगाए लट लट, अज्ञान अन्धेर आप निवारना। सतिजुग साचा कर प्रगट, धरत मात दी गोद बहावणा। एका लाहा ल्ए साचा खट्ट, निरगुण दरसन हरि हरि पावना। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, सच दरबारा इक्क खुल्हावणा। सति दरबार जाए खुल्ह, सतिगुर पूरा आप खुल्हांयदा। चार वरन बणाए एका कुल, हरि हरि रूप सर्ब दरसांयदा। शाह सुल्तान राज राजान ग़रीब निमाणे एका कंडे जायण तुल, ऊँच नीच ना कोई बणांयदा। लक्ख चुरासी आप उपजाए आपणे कँवल फुल्ल, डाल्ही पत पत डाल्ही आप महिकांयदा। आपे पावणहारा मुल्ल, करता कीमत आप चुकांयदा। कलिजुग कूड़ा दीपक होणा गुल, गुल चराग ना कोई वखांयदा। अग्नी मिले ना किसे चुल, घर घर सगन ना कोई मनांयदा। सति पुरख निरँजण जो जन गए भुल्ल, आपणा लेखा लेखे ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शाह पातशाह सच्चा सुल्ताना, साचे तख्त बैठ श्री भगवाना, जन भगतां बन्न्हे एका गाना, आपणा बन्धन आपे पांयदा। साचा बन्धन पाए डोर, तन्दन तन्द हथ्थ रखांयदा। सृष्ट सबाई दिसे अन्धघोर, जगत अन्धेरा इक्क वखांयदा। पंचम मचायण आपणा शोर, उच्ची कूक सर्ब सुणांयदा। गुरमुखां सतिगुर पूरा आपे जाए बौहड़, फड़ बांहों बाहर कढांयदा। चरन प्रीत निभाए तोड़, जिस जन आपणे चरन लगांयदा। शब्द चढ़ाए साचे घोड़, वागां आपणे हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। हरिजन साचा वेखदा, वेखणहार हरि करतार। लेखा जाणे जन्म दे भेख दा, भेखाधारी अपर अपार। लहिणा देणा चुकाए मुच्छ दाढ़ी केस दा, नाता वेखे मूंड मुंडाए यार। करे खेल श्री दस्मेश दा, पुरख अकाला हो त्यार। सम्मत सतारां आपे अंदर बह बह वेखदा, जगत भुलिआं गुज्झी मारे मार। नाता तोड़े औलीए पीर शेख़ दा, मुला मुसायक कर ख्वार। पुरख अकाल दीन दयाल नाउँ एका चेत दा, चेतन्न करे आप सर्ब संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर प्रगट होवे कलि कल्की अवतार। कलि कल्की अवतार, हरि जू हरि मन्दिर सोभा पाईआ। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकार, हुक्मी हुक्म इक्क जणाईआ। नौं सत्त सत्त नौं करे ख़ुवार,

❋

❋

शाह सुल्तान राज राजान ख़ाक मिलाईआ। हथ्थ ना फड़े कोई कटार, तरकश तीर कमान ना कोई उठाईआ। सूरबीर ना रक्खे कोई नाल बलवान, घोड़ा जगत ना कोए दुड़ाईआ। एका शब्द मारे बाण, एका दर्द धायल सर्ब वखाईआ। दो जहानां लाहे आपे घाण, दुर्गा अष्टभुज निउँ निउँ चरन सरन सरन चरन पए सरनाईआ। हरि का भाउ भेव ना सके कोई पछाण, गुर अवतार देण गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगवन लेखा आपणा आपे विच टिकाईआ।

२७ कत्तक २०१७ बिक्रमी मक्खण सिँघ दे घर नौरंगाबाद ज़िला अमृतसर

हरि किरपा गुर जाणदा, गुर किरपा भगतन दान। हरि किरपा गुर पछाणदा, गुर किरपा सन्तन मान। हरि किरपा गुर वखाणदा, गुर किरपा गुरमुख आत्म ब्रह्म ज्ञान। हरि किरपा गुर वेख वखाणदा, गुर किरपा गुरमुखां देवे साचा दान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी इक्क भगवान। हरि किरपा गुर गुर रंग, गुर गुर रंग भगत चढ़ाईआ। हरि किरपा गुर गुर मंग, गुर गुर मंग सन्त दरसाईआ। हरि किरपा गुर गुर संग, गुरमुखां गुर गुर ल्ए मिलाईआ। हरि किरपा गुर गुर मृदंग, गुर मृदंग गुर गुरमुख शब्द आप सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी एका हरि अख्वाईआ। हरि किरपा गुर भण्डारा, गुर भण्डारा भगत वड्याईआ। हरि किरपा गुर वरतारा, सन्तन झोली आप भराईआ। हरि किरपा गुर वणजारा, गुरमुख साचे वणज वखाईआ। हरि किरपा गुर अधारा, गुरमुखां माण धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी एका हरि, हरि सच्चा शहनशाहीआ। गुर किरपा गुर जवान, हरि आपणी खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर मेहरवान, गुर भगतन वेख वखांयदा। हरि किरपा गुर सति निशान, गुर सन्तन हथ्थ फड़ांयदा। हरि किरपा गुर जाणी जाण, गुर गुरमुखां जाण पछाण आप करांयदा। हरि किरपा गुर इक्क ध्यान, गुरमुखां गुर इक्क ध्यान लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला साचा हरि, सच दुआरा सोभा पांयदा। हरि किरपा गुर प्रगटाया, सति पुरख अगम्म अपार। हरि किरपा गुर जाया, मात पित सुत दुलार। हरि किरपा गुर दरस दखाया, करे खेल अपर अपार। हरि किरपा गुर मार्ग लाया, निरगुण निरगुण दए अधार। हरि किरपा गुर राग सुणाया, शब्द अनादि बोल जैकार। हरि किरपा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रूप दरसाया। हरि किरपा गुर वेस धर, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। हरि किरपा गुर खेल कर, घर साचे खेल

❋

❋

खिलांयदा। हरि किरपा गुर मेल दर, दर दर आप सुहांयदा। हरि किरपा गुर निरभउ होए ना रक्खे कोए डर, भय सिर ना कोई वखांयदा। हरि किरपा गुर ना जन्मे ना जाए मर, जून अजूनी ना कोई वखांयदा। हरि किरपा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर शाह सुल्ताना, साचे तख्त सुहाईआ। हरि किरपा गुर जोद्धा सूरबीर बली बलवाना, बल आपणा आप रखाईआ। हरि किरपा गुर नौजवाना, बिरध बाल ना रूप वटाईआ। हरि किरपा गुर मर्द मरदाना, पुरख नार ना कोई दिसाईआ। हरि किरपा गुर इक्क ज्ञाना, निष्अक्खर करे पढ़ाईआ। हरि किरपा गुर वसे सच मकाना, सचखण्ड दुआर वज्जे वधाईआ। हरि किरपा गुर वेखे मार ध्याना, थिर घर साचे सोभा पाईआ। हरि किरपा गुर गाए तराना, आपणी तार सितार आप हिलाईआ। हरि किरपा गुर हरि मन्त्र जाणा, आपणी गति मित आपे वेख वखाईआ। हरि किरपा गुर वरते भाणा, गुर भाणा वड वड्याईआ। हरि किरपा गुर खेले खेल आवण जाणा, रूप अनूपा आप दरसाईआ। हरि किरपा गुर पाए माणा, दर घर साचे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, वड वड्डा बेपरवाहीआ। हरि किरपा गुर शाहो भूप, भूपत भूप इक्क अख्वांयदा। हरि किरपा गुर सति सरूप, रूप रेख ना कोई जणांयदा। हरि किरपा गुर महिमा अनूप, वेद कतेब ना वेख वखांयदा। हरि किरपा गुर वसे चारे कूट, दहि दिशा फेरी पांयदा। हरि किरपा गुर एका रूप, तन्दन तन्द वखांयदा। हरि किरपा गुर ना बणाए कोई कलबूत, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला एका हरि, एका दर सुहांयदा। हरि किरपा गुर जोद्धा सूरबीर बलकार, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर बोल जैकार, आपणा नाअरा आपे लांयदा। हरि किरपा गुर शंगार, आप आपणी सेज सुहांयदा। हरि किरपा गुर कर प्यार, आप आपणा अंग लगांयदा। हरि किरपा गुर बख्शे धार, धार विच्चों आप प्रगटांयदा। हरि किरपा गुर अंदर बाहर, गुप्त ज़ाहर खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर मीत मुरार, मीत मुरारा इक्क बण जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा वेस आप धरांयदा। हरि किरपा गुर साची टेक, एका ओट जणाईआ। हरि किरपा गुर लिखे लेख, लेखा लेख ना कोई जणाईआ। हरि किरपा गुर आपा वेख, आपणा रूप आप दरसाईआ। हरि किरपा गुर धारे भेख, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। हरि किरपा गुर पंज तत्त करे प्रवेश, त्रै माया अग्न अंग समाईआ । हरि किरपा गुर बणे नर नरेश, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां आपणा हुक्म सुणाईआ। हरि किरपा गुर आपणे नेत्र आपे ल्ए पेख, लोचण आपणा आप खुल्हाईआ। हरि किरपा गुर लेखा जाणे मुछ दाढ़ी केस, मूंड मुंडाए वेखे थाउँ थाँईआ। हरि किरपा गुर सेवा लाए ब्रह्मा विष्न महेष,

❋

❋

गृह मन्दिर डेरा लाईआ। हरि किरपा गुर इक्क अदेस, गुर इक्क देहु बुझाईआ। हरि किरपा गुर रहे हमेश, ना मरे ना जाईआ। हरि किरपा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहनशाहीआ। हरि किरपा गुर करतारा, गुर गुर आपणा रूप वटांयदा। हरि किरपा गुर खेल अगम्म अपारा, लेखा लेख ना कोई वखांयदा। हरि किरपा गुर शब्दी धारा, शब्द शब्द विच समांयदा। हरि किरपा गुर ठांडा दरबारा, दर घर साचा आप सुहांयदा। हरि किरपा गुर अवतारा, नित नवित लोकमात वेख वखांयदा। हरि किरपा गुर मीत मुरारा, हरिभगत साचे वेख वखांयदा। हरि किरपा गुर साचा यारा, सन्तन साचा संग निभांयदा। हरि किरपा गुर गुरमुख वेखे सुत दुलारा, पूत सपूता गले लगांयदा । हरि किरपा गुर करे खेल विच संसारा, संसार सागर फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका हरि एका गुर, एका लेखा जाणे धुर, धुर लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। हरि किरपा गुर उठया, सतिगुर सच्चा हो मेहरवान। जन भगतां उप्पर आपे तुठया, गुर गुर रूप श्री भगवान। देवे नाम भण्डार अतुटया, निखुट ना जाए विच जहान। अमृत आत्म देवे घुट्टया, अमृत आत्म पीण खाण। तन लगाए शब्द चोटया, नाद सुणाए सच्ची धुनकान। काया रखाए किला कोटया, घर मन्दिर हरि बैठा निगहबान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी एका हरि, करे खेल श्री भगवान। हरि किरपा गुर दया कर, दीन दयाल खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर गुरमुख साचे ल्ए वर, आप आपणा मेल मिलांयदा। हरि किरपा गुर गुरमुख सज्जण ल्ए फड़, नाता बिधाता जोड़ जुड़ांयदा। हरि किरपा हरि सन्तन वखाए इका घर, घर घर विच जोत जगांयदा। हरि किरपा गुर भगतन अंदर जाए वड़, आत्म सेजा सोभा पांयदा। हरि किरपा गुर लेखा जाणे नारी नर, नर नरायण खेल खिलांयदा। हरि किरपा गुर लक्ख चुरासी घाड़न घड़, घट घट आपणा रूप धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुर गुर आपणा नाउँ धरांयदा। हरि का नाउँ गुर गुर धार, वेद कतेब कथन ना जाईआ। गुर गुर खड़े दर दुआर, हरि हरि लेखा रिहा पाईआ। हरि हरि सच्चा देवणहार, गुर गुर ढह पए सरनाईआ। गुर गुर वेखे इक्क वरतार, हरि सच्चा शहनशाहीआ। बणे हरि सच्ची सरकार, गुर गुर दर दरबान बहाईआ। गुर गुर मंगे एका दान, हरि हरि अग्गे झोली डाहीआ। हरि हरि सूरा सूरबीर बली बलवान, गुर गुर एका बल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि पुरख वड वड्याईआ। हरि दाता गुर भिखारी, एका महल्ल सुहाया। हरि वणज गुर वपारी, वाह वाह एका वणज कराईआ। हरि नाउँ गुर धारी, वाह वाह इक्क अधार रखाया। हरि घर गुर सच दुआरी, वाह वाह चाकर सेव कमाया। हरि कन्त

❋

❋

गुर एका नारी, वाह वाह नारी कन्त हंढाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका हरि, दूसर अवर ना कोई जणाया। हरि किरपा गुर भेटया, भगतन भगवन मेला दो जहान। हरि किरपा गुर मिल्या खेवट खेटया, हरि सन्तन बेड़ा चलाए आण। हरि किरपा गुर नाता बंधाए मात पित बेटी बेटया, गुरमुख साचे सुरत संभाल। हरि किरपा गुर गुरसिख आपणे शब्द लपेटया, नाम अगम्मां फड़ रुमाल। हरि किरपा गुर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लिखणहारा साचा लेखया, जुगा जुगन्तर बण दलाल। हरि किरपा गुर एक, गुर किरपा हरि पछाण। गुर किरपा हरि टेक, लेखा चुक्के दो जहान। आदि जुगादि रिहा वेख, वड दाता हरि मिरहरवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुर गुर रूप कर प्रधान। हरि हरि गुर गुर एका रंग, आदि जुगादि समाया। करे खेल सूरा सरबंग, अनरंग रूप प्रगटाया। इक्क इकल्ला फड़ मृदंग, सच दुआरे आप वजाया। आपे जाणे आपणा अनन्द, अनन्द मंगल ना किसे गाया। आप मुकाए आपणा पन्ध, पांधी राही संग ना कोए रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त श्री भगवन्त, जुगा जुगन्तर वेस धराया। जुगा जुगन्तर साची धार, गुर गुर रूप मात प्रगटाईआ। आपणी कल वरते करतार, कल विच आपणा आप बन्द रखाईआ। नौं नौं चार करया खेल अपार, जुग चौकड़ी गेड़ा रिहा दुवाईआ। पंज तत्त तत्त बोल जैकार, रत्ती रत्त लेखे लाईआ। समरथ पुरख खेल अपार, महिमा अकथ आप सुणाईआ। रथ चलाए सर्ब संसार, रथ रथवाही सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर साचा हरि, गुर गुर एका रूप दरसाईआ। एका रूप गुर गुर दरस, दरस दरसी आप करांयदा। जन भगतां उप्पर करे तरस, सन्त साजण वेख वखांयदा। गुरमुखां मेटे जगत हरस, गुरसिखां तृष्ना मूल मुकांयदा। अमृत मेघ अंमिउँ रस देवे बरस, सांतक सति सति करांयदा। लेखा जाणे अर्श कुर्श, फर्श आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादी आपणा नाउँ धरांयदा। आदि जुगादी हरि करतारा, एका दूआ खेल खिलांयदा। त्रै त्रै लोआं कर पसारा, चारे जुग वण्ड वण्डांयदा। चारे खाणी बाणी बोल जैकारा, चारे वेदां वेख वखांयदा। चार वरन कर उज्यारा, चार कुंट खेल खिलांयदा। चार यारी कर पसारा, एका चौकड़ बन्धन पांयदा। आपे वसे सभ तों न्यारा, नर हरि आपणा नाउँ धरांयदा। जुगा जुगन्तर आपणा नाउँ कर उज्यारा, गुरूआं पीरां एका सबक पढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे हरि आपे गुर, आपे ताल आपे सुर, आपे शब्द आपे सुरत जाए जुड़, आपे लग्गी तोड़ निभांयदा। आपे गुर आपे अवतारा, आपे आपणा रूप प्रगटांयदा। आपे शाह आपे सिक्दारा,

❋

❋

शाह सुल्तान आपणा नाउँ धरांयदा। आपे हुक्म आप वरतारा, हुक्मी हुक्म आप फिरांयदा। आपे जगत जुग बणे अखाड़ा, आपे त्रिलोकी नाच नचांयदा। आपे चौदां लोकां दए सहारा, आपे चौदां तबकां फोल फुलांयदा। आपे लक्ख चुरासी कर पसारा, आपे घट घट जोत जगांयदा। आपे ब्रह्मा विष्न शिव कर सेवादारा, साची सिख्या इक्क समझांयदा। आपे करोड़ तेतीसा दए आधारा, इंद इंदरासण आप टिकांयदा। आपे करे खेल विच संसारा, कुदरत कादर वेख वखांयदा। आपे सतिजुग त्रेता द्वापर करे खेल अपर अपारा, अनक गुण आपणे आप जणांयदा। आपे राम बण अवतारा, आपे रावण गढ़्ह तुड़ांयदा। आपे कान्हा कंसा मिल सख़ीआं गाए मंगलाचारा, मंगल रास आप रचांयदा। आपे ईसा मूसा काला सूसा तन शंगारा, अल्फ़ी एका तन रंगांयदा। आपे निरगुण निरवैर बोल जैकारा, नाम सति नानक मन्त्र इक्क दृढ़ांयदा। आपे वाहिगुरू फ़तेह सुणाए सुणनेहारा, एका डंका शब्द वजांयदा। आपे इष्ट बणया रिहा सर्ब संसारा, गुर पीर अवतार सर्ब ध्यान लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल एका हरि, गुर गुर आपणा नाउँ वड्यांअदा। आपणा नाउँ गुरू गुर गुर करतार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। लोकमात हो उज्यार, माणस माणस ल्ए समझाईआ। उच्ची कूक करे पुकार, सरगुण साची सेव कमाईआ। निरगुण वसया धाम न्यार, जीवां जंतां दए समझाईआ। घट घट अंदर करे प्यार, जो जन आत्म अन्तर इक्क लिव लाईआ। गुर किरपा हरि वेखे गुरमुख विरला वेखणहार, दूसर दिस किसे ना आईआ। साचे भगत भगवन्त कर दीदार, सांतक सति सति आपणे तत्त वरताईआ। कबीर जोलाहा उतरया पार, घर साचे वज्जी वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भगतन एका लेखा दए समझाईआ। हरिभगत एका दर मंगदा, दूसर दर ना कोए परवान। बिन हरि नाम ना चोली रंग दा, अवर करे ना कोए पछाण। बिन सचखण्ड दुआरे दूजा दर ना कोए लँघणा, रक्खे सिर ना किसे दी आण। मेला मंगे सूरे सरबंग दा, नाता तोड़ दो जहान। आपणा आप सति सरूपी अंदर आपे टंगदा, दूसर दिसे ना कोए निशान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सृष्ट सबाई देवे इक्क ज्ञान। हरि किरपा गुर देवे ज्ञान, गुर किरपा कहिण ना जाईआ। हरि किरपा भगत मिले भगवान, वेद शास्त्र सिमरत करे ना कोए पढ़ाईआ। चारे बाणी साचे भगत निउँ निउँ चरन सरन करन निमस्कार, बिन भगत बाणी मात ना कोए प्रगटाईआ। साची बाणी हरि का नाउँ विच संसार, गुरमुख आपणी रसना जिह्वा गाईआ। गुर गुर खेल करे अपार, गुरमुख साचे ल्ए जगाईआ। बिन जोग अभ्यास फड़ फड़ बांहों देवे तार, गुर नानक साची रीत चलाईआ। गुर गोबिन्द देवे इक्क दीदार, कल्गी तोड़ा सीस टिकाईआ। वाह वा गुरू बोले जो इक्क जैकार, सचखण्ड दुआरे दए

❋

❋

बहाईआ। एका इष्ट वखाए पुरख अकाल, साचा भगती मार्ग रिहा वखाईआ। भय ना वखाए कोए सिर काल, महांकाल नेड़ ना आईआ। जिस जन सतिगुर पूरा होए आप मेहरवान, दर घर साचे ल्ए बहाईआ। हरि हरि रूप नज़री आए इक्क भगवान, साचे तख्त बैठा सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुर गुर एका भेव खुल्हाईआ। हरि गुर भेव खुल्हांयदा, गुर हरि एका प्यार। हरि गुर सेव कमांयदा, गुर हरि एका धार। हरि गुर जोत जगांयदा, गुर हरि नूर उज्यार। हरि गुर चोट लगांयदा, गुर हरि शब्द धुन्कार। हरि गुर लोक परलोक हुक्म चलांयदा, गुर हरि वरते विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर करे खेल सच्ची सरकार। हरि गुर सेव कमांयदा, निरगुण सरगुण हो उज्यार। हरि गुर जोग वखांयदा, नेहकर्मी कर प्यार। हरि गुर सलोक सुणांयदा, शब्द अगम्मी इक्क जैकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, मन्दिर बैठ सच्चे दरबार। हरि मन्दिर दर सुहावणा, गृह वसे हरि निरँकारा। करे खेल श्री भगवानना, जोती जाता हो उज्यारा। जुग जुग झुलाए आपणा सति निशानना, लोकमात लै अवतारा। गुरमुखां फड़ाए एका दामना, छुट्ट ना जाए विच संसारा। खेड़ा वसाए नगर ग्रामना, काया मन्दिर दए सहारा। दरगाह साची बणे ज़ामना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला साचा हरि, आपणी पूरी करे आप भावणा। आपणी भावना भावी अंदर रक्ख, भगतन दए जणाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों कर कर वक्ख, निष्अक्खर नाम करे पढ़ाईआ। श्री भगवान एका मार्ग दस्स, निरवैर रूप दरसाईआ। पुरख अकाला मेल मिलावा हस्स हस्स, हसरत जगत रहे ना राईआ। भगतां अंदर आपे जाए वस, रूप अनूप आप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, साचा मार्ग इक्क समझाईआ। हरि गुर गुर मार्ग लाया, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। गुर गुर हरि हरि रूप वटाया, हरि हरि गुर गुर कर धार। पंज तत्त ना कोई रखाया, निरगुण जोत जोत उज्यार। वरन गोत ना कोए बणाया, राज राजान ना शाह सुल्तान। ऊँच नीच ना वण्ड वण्डाया, चारे वरन ना कोए ज्ञान। चारे वेद ना सीस झुकाया, अठारां प्राणां ना करे ध्यान। गीता ज्ञान ना रसना गाया, अञ्जील कुरान ना करे सलाम। खाणी बाणी ना सीस झुकाया, आपे होया जाणी जाण। कलिजुग अन्तिम वेस वटाया, निहकलंक बली बलवान। गुरमुख साचे ल्ए जगाया, सोया रहे ना कोए नादान। पुरख अकाल इक्क मिलाया, हरि जू होया आप मेहरवान। चाल अवल्लड़ी इक्क चलाया, साचे भगत कर परवान। जगत जंजाला गलों तुड़ाया, लक्ख चुरासी चुक्की काण। पूजा पाठ अभ्यास ना कोए वखाया, गुरमुखां घर घर दरस देवे आण। जिस जन एका वार दरसन पाया, दरगाह साची झुलदा

❋

❋

जाए निशान। वेले अन्त सति बबाण ल्ए बिठाया, पुरख अबिनाशी आपणा देवे धुर फ़रमाण। गुरसिखां बण कहार सेव कमाया, डोली चुक्की जाए दो जहान। दूसर हथ्थ ना डोर फड़ाया, तेई अवतार होण हैरान। अठारां भगत रहे जस गाया, दस गुरू करन परवान। कलिजुग अन्तिम गुरमुखां लेखा आपणे हथ्थ रखाया, आपणी पाई एका आण। नानक गोबिन्द लिख्या पूर कराया, भुल्ल ना जाए गुण निधान। नारी पुरष एका थाँ बहाया, वण्डे वण्ड श्री भगवान। हरिजन साचे वारो वारी आपणी गोदी ल्ए बहाया, हरख सोग करे ना कोए विच जहान। भैणा भइया नाता जगत बंधाया, सिँघ नरायण दीआ ज्ञान। मक्खण सिँघ नेत्र नीर ना कोए वहाया, बाल अञ्याणे आपे ल्ए संभाल। हरबंस अंस गुर सतिगुर आपणे बंस रलाया, जगत सुत साचे पिता पुरख मिले आण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां दित्ता दान एका वार, दूजी वार थित ना कोए जणाया ।