पुस्तकालयभाग १०

१ चेत २०१८ बिक्रमी दिल्ली शब्द सिँघासण पर

सो पुरख निरँजण हरि बलवाना, आदि अन्त सच्चा शहिनशाहीआ। हरि पुरख निरँजण नौजवाना, इक्क इकल्ला बेपरवाहीआ। एकँकारा वसणहारा सचखण्ड सच्चे मकाना, दर घर साचे सोभा पाईआ। आदि निरँजण जोती नूर नूर महाना, निरवैर निराकार अजूनी रहत डगमगाईआ। अबिनाशी करता लेखा जाणे दो जहाना, वेखणहारा थाउँ थाँईंआ। श्री भगवान सति सरूपी आदि जुगादि जुगा जुगन्तर आप झुलाए सच निशाना, सति सतिवादी हथ्थ उठाईआ। पारब्रह्म आपणे गृह हो प्रधाना, लेखा जाणे जाणी जाणा, जानणहार इक्क अख्वाईआ। आपणी इच्छया देवे दाना, साची भिच्छया मर्द मरदाना, बेऐब नाउँ ख़ुदाईआ। एका नाद धुर तराना, शब्द अगम्मी हरि फ़रमाना, तुरीआ तूरत आप वजाईआ। थिर घर सुहाए हो मेहरवाना, तख्त निवासी शाह शाहाना, शाहो भूप राज राजाना, सच सिँघासण आसण लाईआ। दर दरवेश गुण निधाना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख आपणी धारा आप चलाईआ। आदि पुरख साची धारा, हरि हरि आप चलाइंदा। नूर उजाला हो उज्यारा, नूर नूराना डगमगाइंदा। साचे तख्त बण सिक्दारा, धुर फ़रमाना हुक्म अल्हाइंदा। साचा साज कर त्यारा, निरगुण आपणी बणत बणाइंदा। घाड़न घड़त घड़े अपर अपारा, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। हरि का रूप ना किसे विचारा, बेअन्त बेअन्त सर्ब गाइंदा। आपे वसे सभ तों बाहरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख एका नर, नर नरायण आपणा नाउँ धराइंदा। नर नरायण नर निरँकारा आपे रक्ख, आपणे नाउँ दए वड्याईआ। निरगुण रूप निरगुण हो प्रतक्ख, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। निरगुण दाता पुरख समरथ, अकल कल बेपरवाहीआ। आप चलाए आपणा रथ, रथ रथवाही दिस ना आईआ। आपणी महिमा गाए अकथ, कथनी कथ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख एका हरि, इक्क इकल्ला वड वड्याईआ। इक्क इकल्ला सच महल्ला, आप सुहाइंदा। जोती शब्दी आपे रला, शब्द अनादी नाद सुणाइंदा। आपे फड़े आपणा पल्ला,

सगला संग आप निभाइंदा। आपणा आसण आपे मल्ला, सच सिँघासण सोभा पाइंदा। आपणा संदेश आपे घल्ला, नर नरेश हुक्म अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया आपणा भण्डारा आपे भर, आपे वेख वखाइंदा। सचखण्ड हरि निरँकारा, निरगुण आपणी वस्त आप वरताईआ। लेखा जाणे अंदर बाहरा गुप्त ज़ाहरा, रूप अनूप सच्चा शहिनशाहीआ। साचे मन्दिर साचे गृह साचे घर होए मंगलचारा, गीत गोबिन्द आपे गाईआ। लेखा जाणे धुर दरबारा, सचखण्ड वज्जे वधाईआ। ना कोई पुरख ना कोई नारा, आपणी बणत आप बणाईआ। लेखा जाणे कन्त भतारा, सेज सुहञ्जणी आप हंढाईआ। इक्क इकल्ला सुत दुलारा, शब्दी शब्द दए वड्याईआ। एका करे सच विहारा, सति सतिवादी आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। साचा सुत शब्द उठाया, कर किरपा गुण निधान। धुर फ़रमाना इक्क सुणाया, कर किरपा हो मेहरबान। तेरी सेवा इक्क लगाया, साची सेवा इक्क पछाण। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां तेरी रचन रचाया, मेरा हुक्म तेरा फ़रमान। तेरा बन्धन एका पाया, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ान। विश्व आपणा नाउँ रखाया, वास्तक खेल करे भगवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे होए जाणी जाण। शब्द दुलार निमस्कारया, दोए जोड़ जगदीस। हउँ बालक बाल याणया, तूं शाह पातशाह शहिनशाह तेरा हुक्म तेरी हदीस। तेरा दर मोहे परवानया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा आपणा वर, मैं पीसण रिहा पीस। हरि साचा हुक्म सुणाइंदा, पुरख अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार। तेरी सेवा सच लगाइंदा, विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार। त्रैगुण तेरी चरनां धूढ़ बणाइंदा, पंज तत वेखे तेरी छार। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां रवि ससि तेरी किरन किरन प्रगटाइंदा, इक्क इक्क इक्क नाल कर प्यार। आपणी खेल आप खिलाइंदा, खेल करे अपर अपार। चेला गुर रूप वटाइंदा, इक्क इकल्ला एकँकार। सज्जण सुहेला वेख वखाइंदा, भुल ना जाए दूजी वार। लक्ख चुरासी तेरी झोली पाइंदा, घाड़न घड़ अपर अपार। जुग चौकड़ी वण्ड वंडाइंदा, नौं नौं रक्खया धुर दरबार। चार चार पन्ध समझाइंदा, पुरख अबिनाशी बेऐब परवरदिगार। गुर पीर अवतार तेरा रंग रंगाइंदा, मेरा नाउँ तेरी सतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप सुणाए आपणी सच्ची गुफ्तार। सच संदेश सुणाया, पारब्रह्म करतार। शब्दी सुत उठाया, घर साचे कर प्यार। साचा मार्ग इक्क जणाया, आप वखाए एकँकार। कागद कलम ना लेख लिखाया, लेखा जाणे ना कोए संसार। नौं नौं एका भगत दृढ़ाया, चार चार दए आधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे कराए साची कार। साचा सुण हरि फ़रमाना, शब्दी सुत सीस झुकाइंदा। तूं शाह पातशाह साचा राणा, सीस जगदीस चरन कँवल

टिकाइंदा। नव नौं चार मनाया तेरा भाणा, नेत्र नैण ना कोए उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण वेला कवण वक्त कवण वार कवण थित कवण सच्ची साची रुत्त, लोकमात वेख वखाइंदा। वेला वक्त हरि जणा, सुत करे दोए जोड़ निमस्कारया। पुरख अबिनाशी भेव खुल्हा, हउँ बालक बाल नादानया। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरी सेवा लवां कमा, विष्न ब्रह्मा शिव कर परवानया। त्रैगुण बन्धन एका पा, पंज तत खेलां खेल जहानया। गुर पीर अवतार आपणे रंग रंगा, तेरा देवां धुर फ़रमानया। सच संदेश इक्क सुणा, साहिब सच सुल्तानया। कवण वेला कवण वक्त आपणा मेला ल्ए मिला, नाता तुट्टे जीव जहानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा सच्चा दानया। कर किरपा हरि समझाइंदा, गुणवन्ता गुण निधान। शब्द सुत तेरा मेल मिलाइंदा, नव नौं चार कर परवान। कलिजुग अन्तिम खेल खिलाइंदा, खेले खेल श्री भगवान। जुग चौकड़ी मेट मिटाइंदा, लेखा जाणे आप निगहबान। गुर अवतार तेरा मेरा नाउँ गाइंदा, मेरा नाउँ सच निसान। कलिजुग अन्तिम वेस वटाइंदा, प्रगट होए आप भगवान। निरगुण जोती जोत जगाइंदा, रूप रंग रेख ना सके कोए पछाण। तेरा नाउँ शब्द डंक वजाइंदा, आप सुणाए दो जहान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्तिम मेला करे आण। अन्तिम मेल करावणा, हरि करता करनेहार। नव नव चार पन्ध मुकावणा, लेखा जाणे धुर दरबार। सचखण्ड लोकमात सुहावणा, निरगुण जोत कर उज्यार। साचा मन्दिर आप बणावणा, आपे होए घड़नहार। दीपक जोती आप जगावणा, शब्द अनाद वज्जे धुन्कार। तेरा रूप आप दरसावणा, प्रगट हो विच संसार। कूड़ी क्रिया मेल मिलावणा, चारों कुण्ट करे उज्यार। विष्न ब्रह्मा शिव आपणे विच मिलावणा, आपे जाणे आपणी धार। त्रैगुण त्रै त्रै लोकां खाते पावणा, चौदां हट्ट वेखे वणज वपार। पंज तत मूल चुकावणा, रती रत करे ख्वार। पारब्रह्म ब्रह्म आपणा वेख वखावणा, वेखे विगसे करे विचार। एका धारा एका नाअरा नाउँ निरँकारा आप समझावणा, करे खेल अगम्म अपार। सो पुरख निरँजण आपणा दर वखावणा, हँ ब्रह्म ल्ए उभार। एका मन्दिर सोभा पावणा, एका सोहे बंक दुआर। एका किला कोट बणावणा, एका खड़ग खण्डा कटार। एका शाह पातशाह अख्वावणा, एका हुक्म सच्ची सरकार। एका भाणा आप वरतावणा, ना कोई मेटे मेटणहार। शाह सुल्तानां ख़ाक मिलावणा, कूड़ी क्रिया दए निवार। तेरा रूप आपणे विच समावणा, आप आपणा कर प्यार। आपणा डंका फेर वजावणा, लोकमात करे ख़बरदार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी जाणे साची कार। आदि जुगादी खेल खिलाइंदा, जुग करता बेपरवाह। जुग जुग आपणा वेस वटाइंदा, वेस अवल्लड़ा इक्क धरा। निरगुण सरगुण संग निभाइंदा, सरगुण देवे शब्द सलाह। बोध अगाधा

आपे गाइंदा, भेव अभेदा भेव खुल्हा। ब्रह्मा वेता आप उठाइंदा, चारे वेदां ल्ए पढ़ा। पुराण अठारां एका धार जणाइंदा, वेद विद्दत मूल चुका। शास्त्र सिमरत आपणे अंग लगाइंदा, अंगीकार करनेहारा दए पनाह। रूप अनूप आप धराइंदा, प्रगट होए विच जहां। खाणी बाणी खेल खिलाइंदा, बिस्मिल रूप अनूप ख़ुदा। आपणा ढोला आप सुणाइंदा, आपणा कलमा आपे ल्ए पढ़ा। आपणा मन्त्र नाम दृढ़ाइंदा, सच संदेश इक्क जणा। गुर अवतार सेवा लाइंदा, जुग जुग पकड़नहारा बांह। सतिजुग त्रेता द्वापर पार कराइंदा, कलिजुग अन्तिम वेखे आ। गुर गुर निउँ निउँ सीस झुकाइंदा, दर दरवेश तक्के राह। शाह पातशाह सच्चा शहिनशाह साचे तख्त आसण लाइंदा, एकँकारा अगम्म अथाह। अलख अलखना भेव कोए ना पाइंदा, अगम्म अगम्मड़ा आपणे मार्ग आपे रिहा चला। निरगुण निरगुण जोती जामा वेस वटाइंदा, उच्चे टिल्ले पर्बत जंगल जूह उजाड़ पहाड दिसे किसे ना। कोटन कोटि जीव जंत साध सन्त राह तकाइंदा, निज घर बैठे ताड़ी ला। सति सतिवादी मेल ना कोए मिलाइंदा, आत्म अन्तर मेला मेल ना ल्ए मिला। साची बणतर आप बणाइंदा, कलिजुग अन्तिम निहकलंकी जामा पा। शब्द खण्डा इक्क चमकाइंदा, इक्क अठ्ठ करनहार फ़नाह। अठ्ठां तत्तां पर्दा लांहयदा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध दए गवा। साची सुध आप जणाइंदा, जिस सिर आपणा हथ्थ दए टिका। आत्म ब्रह्म पारब्रह्म आपणे रंग रंगाइंदा, रंग मजीठी इक्क चढ़ा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम फेरा पा। अन्तिम फेरा हरि जगदीस, पुरख अकाल वडी वड्याईआ। एका ताज रक्खे सीस, तख्त निवासी सच्चा शहिनशाहीआ। लेखा चुक्के बीस बीस, राग छतीस देण दुहाईआ। नाता तुट्टे कुरान हदीस, वेद पुराण नेत्र नैणां नीर वहाईआ। लक्ख चुरासी पीसण रिहा पीस, कलिजुग कूड़ी चक्की मात चलाईआ। राज राजानां शाह सुल्ताना करे ख़ाली ख़ीस, त्रैगुण अग्नी तत जलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका खण्डा नाम उठाईआ। साचा खण्डा हरि का नाउँ, दूसर अवर ना कोई जणाइंदा। लक्ख चुरासी सृष्ट सबाई नौं नौं वेखे थाईं थाउँ, सति सति आपे फेरा पाइंदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर जुग करता करे सच न्याउँ, लेखा कोई रहिण ना पाइंदा। हरिभगत उठाए फड़ फड़ बाहों, शब्द संदेश इक्क सुणाइंदा। हँस बणाए फड़ फड़ काउँ, जिस जन सोहँ हँसा मोती चोग चुगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, एकँकारा एका रंग रंगाइंदा। एका रथ हरि रथीआ, दोए दोए रक्खे धार। नौं सौ चुरानवे चौकड़ी जुग जो रिहा लुकया, प्रगट होया विच संसार। शाह सुल्तान श्री भगवाना एका तुठया, जगत राजानां करे ख़बरदार। जूठा झूठा बूटा जाणा पुट्टया, थिर रहे ना विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणे हथ्थ खिच्चे

सच कटार। सच कटारा चण्डी चमके, दामनगीर आप चमकाईआ। लक्ख चुरासी जाए डन्न के, बचया कोई रहिण ना पाईआ। आपणा बल आपणा जोध आपे कर के, आपणी करे सच्ची शहिनशाहीआ। दूजे नाल ना बहे रल के, निरगुण इक्क इकल्ला वडी वड्याईआ। शाह पातशाह जाए छल के, अछल अछल आपणा आप कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सृष्ट सबाई रिहा भुलाईआ। सृष्ट सबाई रिहा भुला, अभुल्ल भुल्ल विच कदे ना आया। गुरमुख सज्जण ल्ए मिला, मेल मिलावा आप कराया। वीह सौ अठारां बिक्रमी पहली चेत्र दिवस सुहा, दीन दुनी आपणे हथ्थ रखाया। राष्ट्रपति दए जगा, सोहँ अक्खर इक्क पढ़ाया। रसना गाउणा मिले बेपरवाह, स्वच्छ सरूपी रूप वटाया। अन्त दिसे ना कोई थाँ, ना कोई होए मात सहाया। चरन कँवल ध्यान इक्क लगा, दूसर ओट ना कोई जणाया। वीह सौ वीह बिक्रमी पंदरां कत्तक आपणा तख्त ताज ल्ए सुहा, शाह पातशाह आसण सिँघासण डेरा लाया। नाम खण्डा जाए हथ्थ फड़ा, भुल रहे ना राया। चार जुग जिस पाई वण्डा कलिजुग अन्तिम आया बण मलाह, दो जहानां बेड़ा रिहा चलाया। भारत खण्ड पहलां देवे इक्क सलाह, सृष्ट सबाई फेर हिलाया। राती सुत्तयां शब्दी जेवड़ा गल विच ल्ए पा, सगला साथी ना कोई छुडाया। सोहँ गाउणा हरि का नाँ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा राह चलाया। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश एका मार्ग दए पा, इष्ट देव इक्क वखाया। राम कृष्न आपणा रूप ल्ए वटा, नानक गोबिन्द जोत जगाया। ईसा मूसा लड़ ल्ए फड़ा, संग मुहम्मद चार यार आपणी उँगली लाया। सभ दा सांझा पीर दस्तगीर बणे आप ख़ुदा, पारब्रह्म बेपरवाहया। निरगुण नूर जोती रिहा डगमगा, जल्वा जलाल आप वखाया। आपणे मन्दिर आपे सोभा रिहा पा, सति सतिवादी सच सिँघासण दए वड्याआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी खेल महान, जुग करता आपणी कार कराया।

सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै

१ चेत २०१८ बिक्रमी पंजां प्यारयां अते लिखारी नाल लै के नंगी तलवार राष्ट्रपती डाकटर राजिंदर प्रसाद नूं
दिती, जिस उत्ते शब्द लिख्या है। जो संसार विच सतिजुग दी धार प्रसिद्ध करेगी। अते सर्ब जीव
आत्म दी शांती दा सच्चा राज जोग करन दी निशानी निरगुण सरूप निहकलंक वलों मातलोक विच
प्रगट कीती गई है। जिस दी आण सर्ब संसार नूं २०२० बिक्रमी नूं मन्नणी पवेगी।

पंजा प्यारयां दे नाम इस तरां हन : -
श्री बिशन सिँघ जी गुड़गाउँ, श्री इन्दर सिँघ जी नवीं दिल्ली
श्री प्रीतम सिँघ जी जेठूवाल अमृतसर, श्री डा० पाल सिँघ जी भलाई पुर
श्री गुरमुख सिँघ जी भलाई पुर, श्री दर्शन सिँघ जी लिखारी ललीआं जलन्धर
श्री नाज़र सिँघ जी नाथेवाल, अते श्री डा० रूप लाल बत्तरा कौंसलर दिल्ली

जोत शब्द अधार, पूरन सिँघ, पंज मुख ताज अते चुरासी कलीआं वाला चोला पा के अते नंगी तलवार हथ्थ विच लै के गए सन जी। पंजां प्यारयां दे पीले बस्त्र पहने होए सन, लिखारी दर्शन सिँघ काले कपड़िआं दे

लिबास विच नकाब पहन के गए सन जी। नाजर सिँघ नौ ग्रन्थ जो लिखे जा चुक्के सन उहनां नूं
लै के नाल गए सन जी। डाकटर रूप लाल बत्तरा प्रेम बन्धन विच गया सी जी।
जो बचन राष्ट्रपती नाल उस जगा राष्ट्रपती हाउस विच होए, नीचे लिखे गए हन जी :

भगत भगवन्त एका धार, आदि जुगादि रखाइंदा। जुग जुग लोकमात ल्ए अवतार, हरिजन साचे मेल मिलाइंदा, सतिजुग त्रेता द्वापर करया सच विहार, रामा कृष्ना रूप वटाइंदा। ग़रीब निमाणे लाए पार, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। हँकारीआं तोड़े गढ़्ह हँकार, दुष्ट हँकारी आप खपाइंदा। खड़ग खण्डा फड़ कटार, तीर कमाना हथ्थ उठाइंदा। रथ रथवाही बणे गिरवर गिरधार, महांसारथी रथ चलाइंदा। एका राम नाम घट उज्यार, जीवां जंतां आप समझाइंदा। कलिजुग अन्तिम खेल अपार, निरगुण निरवैर आप कराइंदा। जोती जामा अलख अगम्म अपार, निहकलंका नाउँ रखाइंदा। सृष्ट सबाई वेखे विभचार, नौं खण्ड पृथ्मी कूड़ कुड़यार चार कुण्ट अन्धेरा छाइंदा। सत्त दीप हाहाकार, जीव जंत धीरज धीर ना कोए धराइंदा। पुरख अबिनाशी घट घट वासी पावणहारा सार, गृह गृह अंदर मन्दिर वेख वखाइंदा। एका शब्द सच जैकारा, सति सतिवादी आप लगाइंदा। दो हज़ार बिक्रमी हो त्यारा, निरगुण सरगुण खेल खिलाइंदा। वीह सौ तेरां बिक्रमी शब्द अगम्मी इक्क हुलारा, राज राजानां शाह सुल्तानां आप लगाइंदा। राष्ट्रपति राजिंदर साद भगत भगवन्त एका घर सुहाए बंक दुआरा, पंचम भेंट खेवट खेटा आप चढ़ाइंदा। सत रंग निशाना सत्तां दीपां वखाए एका घर बारा, पंचम पंच मुख सालाइंदा। पंचम राज जोग ताज आदि जुगादी साची कारा, ब्रह्मण्डां खण्डां खेल खिलाइंदा। चरन कँवल जोड़ा जगत

विहारा, राम राज इक्क वखाइंदा। नाम खण्डा डण्डा भारा, मनमुख जीवां आप लगाइंदा। एका शब्द सोहँ लिख्या लेख अपर अपारा, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दा सांझा यारा, क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई एका रंग रंगाइंदा। लिख लिख लेख भेजे भेजणहारा, वेद कतेब भेव ना आइंदा। ब्रह्मा विष्न शिव पावे सारा, निरगुण आपणा पर्दा लांहयदा। वीह सौ अठारां बिक्रमी पहली चेत्र दिवस विचारा, सच कटारा हथ्थ उठाइंदा। भारत खण्ड सच्ची सरकारा, नव खण्ड आप वड्यांअदा। वीह सौ वीह बिक्रमी पंदरां कत्तक करे खेल अगम्म अपारा, अलख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह शहिनशाह शाह पातशाह आपणा हुक्म सुणाइंदा। ज़ात पात ऊँच नींच राउ रंक राज राजान सोहण इक्क दुआरा, वरन बरन मेट मिटाइंदा। तख्त निवासी एका तख्त सुहाए हरि निरँकारा, सीस जगदीस ताज टिकाइंदा। एका शब्द एका नाम एका इष्ट गुरदेव वखाए सर्ब संसारा, वास्तक आपणा रूप धराइंदा। कूड़ कुड़यारा जूठ झूठ हउमे हंगता माया ममता मोह तुट्टे दिस ना आए किसे विभचारा, सच विहारा इक्क कराइंदा। राष्ट्रपति पति पति भगवन्त सहारा, भगत भबीखन राम रामा मेल मिलाइंदा। नाम खण्डा सच कटारा, उप्पर सोहँ लिख्या लेख अपारा, ना कोई मेटे मेट मिटाइंदा। पंदरां कत्तक वीह सद बीस सच दिहाढ़ा, नर निरँकारा वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेले आपणे दर, भगत भगवन्त पल्लू फड़, लोकमात ना कोए छुडाइंदा। राष्ट्रपत राजिंदर प्रसाद, भगत भगवन्त मेल मिलाईआ। आत्म अन्तर मिली साची दाद, अठ्ठे पहर हरि गुण गाईआ। जगत मेटणी अन्धेरी रात, सच सुच्च कर रुशनाईआ। सोहँ शब्द सुणाउणी साची गाथ, बवन्जा देशां हुक्म सुणाईआ। प्रगट होए कमलापात, कमल नैण नैण मटकाईआ। सृष्ट सबाई वेखे मार झात, लुकया कोए रहिण ना पाईआ। लहिणा देणा चुकाए हथ्थो हाथ, हरिजन वेखे थाउँ थाँईंआ। वेले अन्त पुच्छे वात, आप आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछला लेखा दए समझाईआ। अस्सू तिन्न सच दिहाढ़ा, हरि साचा सच जणाइंदा। अद्धी रात वक्त विचारा, रूप अनूप दरस दिखाइंदा। एकम एक आया चल दुआरा, चाल निराली आप रखाइंदा। धन्न वड्याई हरिभगत जो रसना जिहवा गाए एकँकारा, ओम रूप सति सरूप नज़री आइंदा। अंदर लुकया डूँग्घी ग़ारा, दिस किसे ना आइंदा। निरगुण निरगुण निरगुण हो उज्यारा, सरगुण सरगुण सरगुण आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर वेस धर, हरिजन साचे वेख वखाइंदा। कलिजुग अन्तिम वेस अवल्ला, हरि साचा सच कराइंदा। साढे तिन्न हथ्थ वेखे इक्क महल्ला, सम्बल नगरी डेरा लाइंदा। वेद व्यास फड़ाया पल्ला, पुराण अठारां हरि जस गाइंदा। चार वेद संदेश घल्ला,

ब्रह्मा वेता आप अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर आपणी धार चलाइंदा। राष्ट्रपति भगत भगवान, एका तत जणाइंदा। सति धर्म दा सच निशान, भारत खण्ड हथ्थ वखाइंदा। नौं खण्ड पृथ्मी मन्ने आण, श्री भगवान आप मनाइंदा। हथ्थ फड़ाए जगत कृपाल, भगत नाम उप्पर लेख वखाइंदा। त्रेता जुग दिता दान, कलिजुग अन्तिम आपणी झोली पाइंदा। करे खेल वाली दो जहान, खेलणहारा दिस ना आइंदा। पहली चेत्र दिवस महान, वीह सौ अठारां बिक्रमी नाल रलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवणहारा दान, काया पंज तत्त वखाए झूठ म्यान, नाम कृपाल आपणे हथ्थ रखाइंदा। हरि भगतां दया कमाइंदा, सिर हथ्थ रक्ख निरँकार। आत्म अन्तर जोत जगाइंदा, निरगुण रूप अपर अपार। कोटन कोटि जन्म दे पाप गवाइंदा, जिस बख्शे चरन प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे नाम आधार। साची असीस हरि जगदीस, जन भगतां आप रखाइंदा। लक्ख चुरासी पीसण रिहा पीस, साचा राह ना कोए वखाइंदा। हरिजन हरिभगत हरि दर गायण इक्क हदीस, हरि हरि नाम रसना इक्क सुणाइंदा। लहिणा देणा चुक्के बीस बीस, भगत भगवन्त आपणे गल लगाइंदा। तेरे हथ्थ झुलाए छत्र साचे सीस, साचा सीस जगदीस भगतां अग्गे आप टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राष्ट्रपत मिले हरि, काया मन्दिर अंदर डूँग्घी कंदर मेल मिलाइंदा। सच सहारा हरि हरि नाम, दूसर अवर ना कोए वड्याईआ। पूरन भगवन्त पूरन करे काम, पूरी इच्छया पूर कराईआ। साचे सन्त सदा करे प्रनाम, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। सतारां साल बणया रिहा अञ्याण, साल अठारवें वज्जे वधाईआ। राष्ट्रपति मिले भगवान, भगवन आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची असीस आत्म आस आसा पूर कराईआ।