१० जेठ २०१८ बिक्रमी गूहड़ा राम दे घर शेख़सर जम्मू
भिन्नी रैनड़ीए तेरी ठंडी पौण, गुरमुखां रही जगाईआ। हरि का रूप जाणे कौण, बिन गुरमुख नज़र किसे ना आईआ। मनमुख गूढ़ी नींदे सौण, सोइआं मात ना कोए उठाईआ। लाड़ी मौत भन्ने धौण, धरनी धरत दए टिकाईआ। गुरमुख गुर गुर हरि हरि रसना जिहवा गौण, हिरदे राम नाम वसाईआ। दूर दुराडे चल मनाउण, नेत्र लोचण दर्शन पाईआ। सचखण्ड निवासी लोकमात अख्वौण, जिस मिल्या बेपरवाहीआ। कलिजुग मेट मिटाए झूठा रौण, राम रामा होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण दए वड्याईआ। भिन्नड़ी रैण चढ़या चाअ, हरिसंगत दर्शन पाया। पुरख अबिनाशी मिल्या इक्क मलाह, लोकमात मेल मिलाया। आपणा नाउँ देवे सच सलाह, साचा सोहला आपे गाया। विछोड़ा कटे दो जहां, दो जहानां वेख वखाया। ग़रीब निमाणयां पकड़े बांह, आप आपणी सेवा लाया। निर्धन सरधन बणे पिता मां, हरिजन सच्चे गोद उठाया। निथाव्याँ देवे साचा थाँ, दरगाह साची धाम उपाया। सचखण्ड दुआरे करे सच न्याँ, सच सिँघासण आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण दए वड्याआ। भिन्नड़ी रैण उठ उठ जाग, हरि सतिगुर आप जगाइंदा। कलिजुग अन्तिम लग्गा भाग, लोकमात खेल खिलाइंदा। तेरा अन्धेरा दीपक जोत जगे चराग़, तेल बाती ना कोए रखाइंदा। दुरमति तेरा धोवे दाग़, आप आपणे रंग रंगाइंदा। तेरा मेला हरिजन कन्त सुहाग, सुहागी सुत आप सुहाइंदा। लेखा जाणे जुगादि आदि, जुग जुग आपणा वेस वटाइंदा। तिन्न सौ सट्ठ विच्चों आपे
काढ, आपणा लेखा आप समझाइंदा। तेरे मन्दिर वज्जे नाद, तेरा राग आप अल्हाइंदा। तेरा प्रीतम माधव माध, मोहण आपणा रूप धराइंदा। तेरा मेला सन्तन साध, हरिसंगत वेख वखाइंदा। कलिजुग अन्तिम सुणे तेरी फ़रयाद, तेरा रोणा आपणी झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण आप वड्यांअदा। भिन्नड़ी रैण उठ उठ नेत्र खोल्ह, हरि साचा सच दृढ़ाईआ। तेरे घर वज्जे ढोल, हरिजन साचे वेख वखाईआ। तेरा तेरे मन्दिर रिहा बोल, तेरा तेरी करे शनवाईआ। तेरा चुक्के पर्दा ओहल, साचा रूप दए दरसाईआ। तेरे रंग जाए मौल, मौला आपणा रूप वटाईआ। तेरा अमृत भरे कँवल, साचा सर आप सुहाईआ। तेरी वड्याई उप्पर धवल, धरनी धरत वेख वखाईआ। तेरा भेव ना जाणे कोए पंडत पांधा रौल, गृह फड़ ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरी वण्ड इक्क रखाईआ। भिन्नड़ी रैण तेरी वण्डे वण्ड, सो पुरख निरँजण वण्डण आया। तेरा माण रक्खे विच ब्रह्मण्ड, ब्रह्मण्ड तेरी धार जणाया। तेरा नाता छुट्टा दुहागण रंड, सुहागी कन्त इक्क मनाया। तेरा मोह तुट्टा झूठ पखण्ड, माया तन रहे ना राया। तेरा विछोड़ा चुक्का पन्ध, दूर दुराडा पन्ध मुकाया। तेरे घर सुहागी छन्द, हरिजन साचे बह बह गाया। तेरा अन्धेरा गुरमुखां परमानंद, सूरज चन्न रिहा सीस झुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण आप सालाहया। भिन्नड़ी रैण करे पुकार, नेत्र नैण नीर वहाईआ। खुल्हड़े केस रोवे ज़ारो ज़ार, जगदीश अग्गे सीस झुकाईआ। तूं साहिब सतिगुर सुण पुकार, मैं कुचज्जी कमली कार किसे ना आईआ। मेरा नाता जुड़या संग चोर यार, राती सुत्तयां लुट्ट लुट्ट झूठा तन बंधाईआ। कलिजुग सन्त सुत्ते पैर पसार, कलिजुग माया बेअन्त पाईआ। तूं राखा हो सिरजणहार, मेरी पति ना कोए रखाईआ। मेरा वसदा घर दिता उजाड़, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। कलिजुग अग्नी दिता साड़, रती रत रहिण ना पाईआ। करी किरपा कीता दरस दीदार, मैं बैरागण राह तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी अग्नी अग्ग बुझाईआ । हरि सतिगुर दया कमाइंदा, शब्द संदेशा इक्क सुणा। तेरा दर्द दुःख मिटाइंदा, दरदी दर्द ल्ए वण्डा। लोकमात कलिजुग अन्तिम गुरमुख साचे आप जगाइंदा, एका नाम दए पढ़ा। जूठ झूठ मेट मिटाइंदा, माया ममता करे स्वाह। वरना बरना आप खपाइंदा, ऊँचां नीचां भेव चुका। राउ रंकां आपणा धाम वखाइंदा, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाह। धुर फ़रमाना हुक्म सुणाइंदा, ब्रह्म पारब्रह्म वेखे एका थाँ। आपणा पर्दा आप उठाइंदा, जोती नूर करे रुशना। हरिजन साचे वेख वखाइंदा, एका पल्लू नाम फड़ा। वरनां बरनां एका रंग रंगाइंदा। हरिसंगत बणाए भैण भ्रा। तेरा फेर मेल मिलाइंदा, कलिजुग नाता दए जुड़ा। संगत तेरे संग रखाइंदा, तेरा दुःख दए गवा। तेरा दुःख हरिसंगत
चरना हेठ दबाइंदा, सिर आपणा हथ्थ टिका। भिन्नड़ी रैण मेल मिलाइंदा, गुरसिखां मेला सहिज सुभा। कलिजुग अन्तिम खेल खिलाइंदा, चार जुग दे मेले विछड़े मेले भैण भ्रा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण दए समझा। भिन्नड़ी रैण सुणया बोला, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। कवण दुआरे बैठा तोला, तेरे हथ्थ वडी वड्याईआ। मैं सुणन आई तेरा ढोला, सच संदेश सुण साचे माहीआ। मेरा चुक्के पर्दा ओहला, दूई द्वैत रहिण ना पाईआ। किशना सुखला पख आपे फोला, अन्ध अन्धेर वेख वखाईआ। ठग्ग चोर पावण रौला, गुरमुख बैठे ध्यान लगाईआ। सच वस्त हरि तेरे कोला, दूसर अवर नज़र ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण एका मंग मंगाईआ। मंगे मंग भिन्नड़ी रैण, दोए जोड़ चरन निमस्कार। पुरख अबिनाशी मन्न मेरा कहिण, तेरे चरन जावां बलिहार। हरिसंगत लेखा मेरा चुक्के लैण देण, लैणा देणा रहे ना विच संसार। तेरे गुरमुख लाड़ी मौत ना खाए डाइण, ल्ए जन्म ना दूजी वार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देणा वर सच्ची सरकार। भिन्नड़ी रैण हरि देवे वर, हरिसंगत माण रखाईआ। हरिजन चुक्के मौत डर, काल ग्रास ना कोए खाईआ। सदा सुहेला खुल्ल्हा रक्खे दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। हरिजन साचे ल्ए फड़, नारी पुरष एका रंग रंगाईआ। अद्धविचकार ना जाए कोई रुड़्ह, जो जन रसना जिहवा सोहँ गाईआ। सच भण्डारा देवे भर, जो जन चरन सीस झुकाईआ। आपणी करनी जाए कर, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। आदि जुगाद ना जाए मर, जग करता बेपरवाहीआ। दरस वखाए अग्गे खड़्ह, गुरमुखां वेख वखाईआ। जिस जन फड़ाया आपणा लड़, आदि अन्त छुट्ट कदे ना जाईआ। भिन्नड़ी रैण तेरा घाड़न घड़, तेरा रूप अनूप वटाईआ। तेरे अन्तर आपणा मन्त्र किरपा कर, तेरी बसन्तर दए बुझाईआ । तेरी दुरमति मैल धोवे आपणे सर, सर सरोवर इक्क नुहाईआ। तेरा वसदा रहे सदा जन घर, घर सज्जण मेल मिलाईआ। उठ उदम आहर कर, हरिसंगत आई चाँईं चाँईंआ। निव निव सीस जगदीश हरिसंगत प्रेम कर, प्रेम रुतड़ी एका रंग वखाईआ। निरभउ चुकाए तेरा डर, भय भयानक होए सहाईआ। झक्खड़ झांजा झुल्ले विच संसार, कलिजुग झूठे बिरछ बिरख दए उखड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण इक्क मनाईआ। भिन्नड़ी रैण मन्नया मन, हरि हरि दर्शन पाया। गुरमुख वेख्या चढ़या चन्न, घर साचे होया रुशनाया। लोक परलोक कहिन्दी फिरे धन्न धन्न, धन्न धन्न हरि हरि शुकर मनाया। चार जुग जो देंदा आया डन्न, अज्ज सिखी गुरमुख साचे मेल मिलाया। चार वरन जो राग सुणौंदा आया कन्न, अज्ज संदेशा रिहा सुणाया। लक्ख चुरासी जो घड़ घड़ रिहा भन्न, अज्ज भज्जे ठीकर आप आपणी हथ्थीं जोड़ जुड़ाया। जुग जुग जो बेड़ा रिहा बन्न्ह, अज्ज बेड़ा नाम रिहा
वखाया। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग ठग्ग चोर राती सुत्तयां मेरे घर लाउँदे रहे सन्न्ह। जूठा झूठा खेल रचाया। कलिजुग अन्तिम पारब्रह्म अबिनाशी करता सुण बेनन्ती गया मन्न, निरगुण आपणा रूप धराया। गुरसिखां अंदर चाढ़े साचा चन्न, अन्धेरा लोकमात रहिण ना पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण वेख वखाया। भिन्नड़ी रैण नेत्र पेख, हरि हरि ख़ुशी मनाईआ। तूं साहिब सतिगुर लिखणहारा लेख, तेरे हथ्थ मेरी वड्याईआ। जोती जामा धरया भेख, तेरा रूप नज़र किसे ना आईआ। मुच्छ दाढ़ी ना तेरे केस, ना कोई मूंड मुंडाईआ। जे कोई आखे गुरु दशमेश, भुल रहे ना राईआ। जे कोई वेखे करया खेल विष्न महेष, शंकर आपणा रूप वटाईआ। जे कोई वेखे रामा कृष्ना करे आदेश, सीता सुरती ल्ए प्रनाईआ। जे कोई कहे ईसा मूसा सत समुंदर मन्नया नर नरेश, दर दरवेश आपणी अलख जगाईआ। लक्ख चुरासी सुत्ती निरगुण रिहा वेख, आपणा नैण इक्क उठाईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन सज्जण आपणे बस्त्र ल्ए लपेट, सच दोशाला हथ्थ उठाईआ। मैं बण निमाणी हथ्थ रक्खां गुरसिखां पैरां हेठ, मेरी तकदीर दए बदलाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी धुप्प लग्गे जेठ, गुरमुख अमृत मेघ बरसाईआ। कलिजुग अन्तिम करन आया हेत, रूप अनूप धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी रुतड़ी दए सुहाईआ। साची रुतड़ी रुत्त बसन्त, भिन्नड़ी रैण वज्जे वधाईआ। नारी नर मिल्या हरि हरि कन्त, कन्त कन्तूहल ख़ुशी मनाईआ। भेव ना पाए जीव जंत, खाणी चार रही कुरलाईआ। लेखा जाणे आदि अन्त, इक्क इकल्ला सच्चा शहिनशाहीआ। जिस बणाई मेरी बणत, सूरज चन्न रिहा भुआईआ। घड़ी पल गिणती करे अगणत, लेखा आपणा ना किसे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रैण भिन्नड़ी आप वखाईआ। भिन्नी रैनड़ीए तेरा रंग अनूपा, त्रैगुण मूल चुकाया। भिन्नी रैनड़ीए तेरा सति सरूपा, सति सतिवादी वेखण आया। भिन्नी रैनड़ीए तेरा तत्त अंगीठा, अग्नी तत्त दए बुझाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पवण पवणां वेख वखाया। भिन्नी रैनड़ीए तेरी पवणा धार, अन्न पाणी समाईआ। मंगण मंग तेरा खेल अपार, ब्रह्मण्ड खण्ड तेरी वण्ड वंडाईआ। लक्ख चुरासी तेरा आधार, जीव जंत रहे जस गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा मूल दए वखाईआ। तेरा मूल सदा अनडिठ, आलस नाम रखाईआ। नींदर अंदर करे हित, विछड़े ल्ए मिलाईआ। तेरा रूप ना सके कोई वेख, नेत्र खोल्हे सर्ब लोकाईआ। जिस जन किरपा करे सदा हमेश, सो जन तेरे रंग समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण इक्क वड्याईआ। भिन्नड़ी रैण आलस निन्दरा, जगत विहार चलाया। गोपी काहन खेले खेल जिउँ बण बिन्दरा, रूप अनूप धराया। आसण सिँघासण सोहे करोड़ तेतीसा सुरपति राजा इन्दरा,
इन्दर इन्दरासन वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण तेरा रंग, गुरमुखां दए जणाया। कलिजुग आलस निन्दरा रूप, जीव जंत सवाईआ। गुरमुख वेखे चारे कूट, कवण दुआरे हरि हरि फेरा पाईआ। अठ्ठे पहर मंगे मंग मेरा नाता तुट्टे जूठ झूठ, सच सुच्च होए कुड़माईआ। मैं साहिब सतिगुर दा बणां सच्चा पूत, कपूत आखे ना कोए लोकाईआ। मेरा ताणा पेटा एका सूत, पारब्रह्म प्रभ मेरी ब्रह्म बणत बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका आलस दए समझाईआ। एका आलस झूठी माया, ममता मोह रखाईआ। सृष्ट सबाई पाई छाया, ना कोई सके सीस उठाईआ। गुरमुख विरला आप जगाया, जिस जन आपणी बूझ बुझाईआ। ठग्ग चोर ल्ए तराया, चोरां ठग्गां आपणे लेखे लाईआ। आपणा कौल दए समझाया, कीता कौल भुल ना जाईआ। एका बचन आप समझाया, आलस निन्दरा दए वखाईआ। भिन्नड़ी रैण मेल मिलाया, मिल्या मेल साचे माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नींदरा तेरा रूप गुरमुख साचे दए वखाईआ। नींदर साचा रूप, गुर गुरमुख दर्शन पाया। सिँघ तारा त्रै जन्म बणया रिहा अवधूत, ख़ाकी ख़ाक तन रमाया। त्रै जन्म फिरदा रिहा चारे कूट, हरि का मन्दिर नज़र ना आया। सत्तवें जामे तत्त बध्धा आपणे सूत, एका गंढ्ढी गंढ्ढ पवाया। अठवें जामें सुणया जो गया रूठ, मस्तक टिक्का धूढ़ी लाया। नौवें जन्म बणाया पूत सपूत, पूर्ब लहिणा आप चुकाया। आलस निन्दरा विच दे आपणा सबूत, राती सुत्तयां ल्ए मिलाया। नींदर तेरा साचा रूप, आपणा प्रेम दए रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण आपणे अंग लगाया। लग्गी अंग आसा पूर, हरिसंगत जोड़ जुड़ाया। पुरख अबिनाशी घट घट वासी मिल्या हाज़र हज़ूर, दूर नेड़ा पन्ध मुकाया। जगत हँकार ना तुट्टा ग़रूर, माण अभिमान आप चुकाया। गुरमुख तेरा दर्शन कर मेरी आत्म चढ़या सति सरूर, भिन्नड़ी रैण शुकर मनाया। चार जुग तेरे विछोड़े कीता चूर चूर, बलहीण बल ना कोए धराया। मेरा नाता तुट्टा कूड़ो कूड़, हरिसंगत तेरा दर्शन पाया। मैं चतुर सुघड़ सुवाणी बण मूढ़, मेरे मन का भउ मिटाया। मैं बण सवालण मंगां धूढ़, चरन धूढ़ वस्त अमोलक इक्क वरताया। तेरा हीला मेरी चोली रंगण गूढ़, साची कफ़नी वेख वखाया। मैं मिल के जाणा ज़रूर, घर तेरे सज्जण आया। कलिजुग दूर दुराडा रिहा घूर, नेत्र नैण उठाया। चौदां सदीआं बन्न्ह के रक्खया पा पा जूड़, अन्तिम संगल दए कटाया। चार कुण्ट तेरा जल्वा तक्कां नूरो नूर, मेरा अन्धेरा रहे ना राया। तूं सर्ब कला भरपूर, लोकमात मातलोक विच आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क वसाउणा मेरा घर, एका मंग मंगाया। मंगे वर सज्जण मीत, गुरमुख मेल मिलाईआ। सतिजुग चलाउणी साची रीत, वाह वा तेरी वडी वड्याईआ। मिल संगत गावां तेरे गीत,
तेरा नाम इक्क अल्हाईआ। तेरी चरन निभे प्रीत, सच प्रीती इक्क वखाईआ। तेरा रूप हस्त कीट, घट घट तूं ही नज़री आईआ। मैं जूठा झूठा पीसण ल्या पीस, कलिजुग चक्की ना जाए चलाईआ। देणा दरस साहिब अनडीठ, मैं नढ्ढी बैठी राह तकाईआ। सदा सुहेले वसणा चीत, चित वित ठगौरी कोए ना पाईआ। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग तेरी रक्खी उडीक, कोटन कोटि काल बताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग दए वखाईआ। साचा मार्ग देणा दस्स, हरि जू हरि हरि आप सुणाइंदा। घट घट अंदर आपे वस, आपणा भेव खुल्हाइंदा। तेरा अन्धेरा मेटे रैण मस, सतिजुग साचा चन्न चढ़ाइंदा। हरिजन मेले नस्स नस्स, मेल मिलावा आपणे हथ्थ रखाइंदा। करे प्रकाश कोटन रवि ससि, नूरन नूरन नूर धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिन्नड़ी रैण करे वस, आपणा हुक्म आप सुणाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राम रामा रसीआ रस, रस एका नाम चखाइंदा।
११ जेठ २०१८ बिक्रमी राम चन्द दे गृह पिण्ड देवा जम्मू
राम प्रगटिओ राम मेला, चन्द चकोर प्रीत निभाईआ। राम गुरु राम चेला, राम इष्ट देव मनाईआ। राम साहिब राम सज्जण सुहेला, राम राम नाम पढ़ाईआ। राम मेला इक्क इकेला, राम रामा होए सहाईआ। राम वसे सर्ब नवेला, राम हरि घट आसण लाईआ। राम जाणे आपणा वेला, राम थित वार वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग आप समाईआ। राम सज्जण राम मीत, राम राम अधारया। राम गाए राम गीत, राम मेला विच संसारया। राम करे पतित पुनीत, पतित पापी राम अधारया। राम होए ठंडा सीत, राम अगणत तत निवारया। राम वसे हस्त कीट, राम राम रूप उज्यारया। राम करे खेल अनडीठ, राम राम वेख वखा रिहा। राम सृष्ट सबाई रिहा जीत, हरिजन साचे राम उपा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खिला ल्या। राम गोबिन्द नाम रंग, रंग रंगीला आप चढ़ाईआ। राम सूरा राम सरबंग, राम राम निउँ निउँ सीस झुकाईआ। राम शब्द राम मृदंग, राम रामा रिहा वजाईआ। राम रामा देवे परमानंद, आत्म राम वेख वखाईआ। राम गाए सुहागी छन्द, वाह वा राम वज्जी वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेस आप वटाईआ। राम रंग राम रूप राम रेख, राम राम विच समाईआ। राम रामा धर धर भेख, धरनी धरत धवल दए वड्याईआ। राम लिखणहारा लेख, हरि रामा दए बुझाईआ। आदि जुगादी सदा आदेश, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। त्रै त्रै लेखा जाणे ब्रह्मा विष्न महेष, महेषवर आपणी खेल खिलाईआ।
रसना जिहवा गाए शेष, सहँसर मुख हिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बल आप वखाईआ। आपे राम बल बल बावन, बलधारी आप अख्वाइंदा। आपे दुष्ट हँकारी मारे रावन, लंका गढ़्ह आप तुड़ाइंदा। आपे भगत वछल होए ज़ामन, भगवन भगत दया कमाइंदा। आपे मेटणहारा अन्धेरी शामन, साचा चन्द आप चढ़ाइंदा। जुगा जुगन्तर पकड़े दामन, दामनगीर खेल खिलाइंदा। लेखा जाणे काया नगर ग्रामन, काया खेड़ा फोल फुलाइंदा। लहिणा चुक्के शूद्र वैश क्षत्री ब्रह्मण, ब्रह्म आपणा रूप दरसाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा संग आप निभाइंदा। साचा संग रमईआ राम, राम राम राम निभाईआ। पूरन करे हरि हरि काम, आदि जुगादि वडी वड्याईआ। हरिजन प्याए अमृत जाम, निझर झिरना आप झिराईआ। जगत अन्धेरा मेटे शाम, साचा नूर कर रुशनाईआ। शब्द अगम्मी मारे बाण, चिल्ला तीर कमान उठाईआ। लेखा जाणे चतुर सुघड़ सुजान, अभुल भुल कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। राम उपाया राम राज, राम राम वज्जी वधाईआ । सतिजुग त्रेता द्वापर चल आया बण , कलिजुग अन्तिम वेख वखाईआ। निरगुण सरगुण देवे दाज, नाम भण्डारा इक्क वरताईआ। नाता तोड़े जगत लाज, लोक लाज रहिण ना पाईआ। जगत मुलम्मा लाहे पाज, कंचन रूप आप वटाईआ। किरपा करे ग़रीब निवाज़, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। सच चढ़ाए इक्क जहाज़, नाम नईआ राम रखाईआ। शब्द अगम्मी मारे अवाज़, सोई सुरत मात उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका घर दए वड्याईआ। एका घर वसया राम, राम रूप अख्वाइंदा। हड्ड मास नाड़ी ना दिसे चाम, हड्ड मास नाड़ी रत मेल मिलाइंदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर किसे ना ल्ए आण, लक्ख चुरासी हुक्म सुणाइंदा। शब्द अनाद धुर फ़रमान, धुर दी बाणी बाण लगाइंदा। जन भगतां देवे साचा माण, माण निमाणयां आप हो आइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी विच्चों ल्ए पछाण, जिस जन आपणा बन्धन पाइंदा। कोटन कोटि रसना जिहवा गाण, राम नज़र किसे ना आइंदा। लक्ख चुरासी बैठी बण अन्जाण, बुध बिबेक ना कोए कराइंदा। माया ममता मोह होई बलवान, दर दर घर घर डंक वजाइंदा। नाता जुड़या पंज शैतान, काम क्रोध लोभ मोह हँकार सर्ब हल्काइंदा। जूठ झूठ बेईमान, साचा धर्म ना कोए धराइंदा। आसा तृष्ना भरी ना खाण, मति मोह ना कोए छुडाइंदा। पढ़ पढ़ विद्या थक्के वेद पुराण, आत्म ब्रह्म ना कोए दृढ़ाइंदा। हवण धूप करे जहान, सच समग्री हथ्थ ना कोए रखाइंदा। राम राम करन प्रनाम, राम सीस जगदीश ना वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राम सर्ब समाइंदा। एका राम सर्ब समाया, दसरथ बेटा राम अख्वाईआ। एका राम घट घट आसण लाया, एका बैठा मुख
छुपाईआ। एका हरिजन ल्ए जगाया, जुगा जुगन्तर वेख वखाईआ। एका आपणा नाउँ दए दृढ़ाया, एका नाम करे पढ़ाईआ। एका मन्दिर दए वखाया, उच्च अटल मनार सुहाईआ। एका जोती जोत दए जगाया, निरगुण जोत नूर रुशनाईआ। एका किला कोट दए बणाया, चार दीवार ना कोए रखाईआ। एका शब्द नगारे चोट दए लगाया, लक्ख चुरासी सोई ल्ए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राम राम समझाईआ। एका राम राम जी दास, दासी दास सेव कमाइंदा। एका हरिजन वसे पास, आदि जुगादि विछड़ ना जाइंदा। एका देवे पवण स्वास, पवण पवण खेल खिलाइंदा। एका लेखा जाणे दस दस मास, मात गर्भ वेख वखाइंदा। एका देवे सास ग्रास, एका आलस निन्दरा मोह चुकाइंदा। एका काया मंडल पावे रास, गोपी काहन आप नचाइंदा। एका निर्मल जोत करे प्रकाश, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। एका लेखा जाणे पृथ्मी आकाश, गगन गगनंतर सोभा पाइंदा। एका विष्न ब्रह्मा शिव करे दासी दास, सेवक सेवा सच समझाइंदा। एका आदि जुगादि ना जाए विनास, जुग जुग आपणा खेल खिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम रामा वेख वखाइंदा। राम चन्द वेख्या राम रामा कथ कथी ना जाईआ। हरिजन लिखणहारा लेख, लेखा लेखे रिहा वखाईआ। मुच्छ दाढ़ी ना दिसे केस, सो राम सर्ब गोसाँईंआ। तिस अग्गे चले ना कोई किसे पेश, लक्ख चुरासी घड़े भन्ने घड़ण भन्नणहार आप अख्वाईआ। जन भगतां देवे सच संदेश, एका राम नाम वड्याईआ। दाता दानी वड मृगेश, नर नरेश सच्चा शहिनशाहीआ। टिल्ले पर्बत रिहा वेख, डूँग्घी कंदर फोल फुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। राम पाया राम रघुनाथ, रघपति आपणी दया कमाइंदा। दीनां बंधप दीनां साथ, दीनण आपणा संग निभाइंदा। सगल वसूरे जायण लाथ, जिस जन आपणा दरस वखाइंदा। एका राम एका पूजा पाठ, इष्ट देव इक्क हो जाइंदा। एका तीर्थ एका ताट, सर सरोवर इक्क नुहाइंदा। इक्क दुआरा एका हाट, एका मन्दिर सोभा पाइंदा। एका भूशन एका खाट, एका बस्त्र आप सुहाइंदा। एका पान्धी एका वाट, एका पन्ध आप मुकाइंदा। ना कोई वरन ना कोई ज़ात, निरगुण आपणा खेल खिलाइंदा। सर्ब जीआं दा कमलापात, कँवल नैण रूप धराइंदा। हरिजन मेला हरि हरि माई बाप, पिता पूत आप अख्वाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेला आप सुहाइंदा। राम पाया राम रघुवंस, भेव कोए ना जाणया। लेखा जाणे कोटन कोटि जन्म सहँस, सहँसर रूप श्री भगवानया। आपे जाणे आपणा बंस, सरबंस कर प्रधानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे दर करे परवानया। दर परवान करे राम, राम चन्द वड्याईआ। कँवल चरन चरन कँवल बख्शे इक्क ध्यान, बन्दी बन्द बन्द बन्धन दए तुड़ाईआ।
आत्म अन्तर इक्क ज्ञान, गीत सुहागी छन्द सुणाईआ। चतुर सुघड़ बणाए बाल अञ्याण, जिस जन आपणी दया कमाईआ। नाता तुट्टे जीव जहान, हरिसंगत मेल मिलाईआ। अमृत आत्म पीण खाण, रसना रस ना कोए वखाईआ। साचे मन्दिर हो प्रधान, काया बंक दए वड्याईआ। राम नाम सुणाए एका कान, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। एका वस्त देवे दान, अतोट अतुट रखाईआ। एका राज राज राजान, राम राजा इक्क हो जाईआ। एका शाह इक्क सुल्तान, शाह पातशाह इक्क अख्वाईआ। एका तख्त बहे हो मेहरबान, दीनन आपणी दया कमाईआ। एका सच झुलाए निशान, सति सतिवादी धार बंधाईआ। एका लेखा जाणे दो जहान, दोए दोए आपणा रूप वटाईआ। एका भगत भगवन्त करे परवान, भगतन भगती लेखे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, एका चिल्ला दए वखाईआ। राम चिल्ला नाम कमान, तीर तुफ़ंग उठाइंदा। राम सूरा नाम बलवान, जोद्धा आपणा मृदंग वजाइंदा। राम भगवन नाम दान, भगतन झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मन्दिर आप सुहाइंदा। हरि मन्दिर हरि सुहञ्जणा, सोभावन्त सुहाए राम। आदि जुगादी दर्द दुःख भय भंजना, जन भगतां पूर कराए काम। नेत्र नाम नरायण पाए अंजना, जगत अन्धेरी मेटे शाम। दीनां नाथ दर्द दुःख भय भंजना, हरिजन पकड़े आपणा दाम। दो जहान रक्खे लज्जना, चरन कँवल कँवल चरन देवे माण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा चन्द करे प्रधान। साचा चन्द सीतल धार, किरन किरन टपकाईआ। लोकमात दए आधार, नूर नूर विच समाईआ। अठ्ठे पहर इक्क गुलज़ार, दिवस रैण ना कोए जणाईआ। रसना गाए एका राम, राम अक्खर ल्ए पढ़ाईआ। एका राम इक्क अवतार, इक्क दरबार दए समझाईआ। एका खेड़ा कर त्यार, एका मन्दिर दए बहाईआ। एका बेड़ा लावे पार, भव सागर होए सहाईआ। एका राह तक्के साचे यार, नेत्र नैण नैण उठाईआ। एका उठ उठ वेखे वारो वार, वेखणहारा दिस ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम राम रहे शरनाईआ। राम राजा राम सरनागति, राम राम निमस्कारया। राम रक्खे हरिजन पत, राम राम ल्ए अधारया। राम धीरज राम जति, राम सति सन्तोख सुणा रिहा। राम पूजा राम पाठ, राम रसना जिहवा करे पुकारया। राम सरोवर राम ठाठ, तट किनारा राम अख्वा रिहा। राम पिता राम मात, पूत सपूता राम जा ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम राम मेल मिला ल्या। राम अंदर राम वड़या, रंग आपणा आप रंगाईआ। राम पौड़्हे राम चढ़या, राम राम वेख वखाईआ। राम दूआ राम त्रीया, राम राम करे पढ़ाईआ। राम रूप राम घड़या, वेखणहार राम हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राम दए वड्याईआ।
राम सेवक राम सेवादार, राम सेवा राम कमाईआ । राम रंग सर्ब संसार, रंग रंगीला राम अख्वाईआ। राम हरिजन साचे करे प्यार, हरिजन साचा राम समाईआ। जगत कबीला अपर अपार, गुरमुख हरि हरि हरिजन आप उपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी सेवा आपणे लेखे पाईआ। राम सेवा राम कर कर, चन्द चकोर मस्तानया। राम वेखे राम घर घर, दूर दुराडा पन्ध मुकानया। राम चुकाए राम डर डर, निरभउ भय ना कोए वखानया। राम लेखा चुकाए राम राम, राम राम करे परवानया। राम अग्नी राम सड़ सड़, राम लेखा जाणे दो जहानयां। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल श्री भगवानया। राम सेवा राम दुआर, राम राम रही जस गाईआ। राम शाह राम भिखार, राम मंगे देवणहार राम अख्वाईआ। राम भिखक राम दरवेश राम शाह सुल्तान, शाह पातशाह राम अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच भण्डार इक्क वखाईआ। राम भण्डार राम वरतारा, राम आपणी मंग मंगाईआ। राम वस्त हरि एका थारा, दूसर वस्त ना कोई रखाईआ। राम राम दए कर प्यारा, पीआ प्रीतम इक्क जणाईआ। राम कन्त राम नारा, राम राम ल्ए प्रनाईआ। राम सेजा राम सुत्ता पैर पसारा, राम भतारा ख़ुशी मनाईआ। राम रूप राम शृंगारा, राम नेत्र नैण रिहा मटकाईआ। राम नूर राम उज्यारा, राम जोत जोत रुशनाईआ। राम दूल्हा राम दूल्हण राम विचोला बण संसारा, राम राम करे कुड़माईआ। राम अमृत बख्शे ठंडा ठारा, अमृत धारा राम चुआईआ। सौहरे पेईए राम प्यारा, लेखा जाणे वारो वारा, आवण जावण आपणा खेल खिलाईआ। चन्द चकोर दए सहारा, आलस निन्दरा कर ख्वारा, नैण नैण ल्ए मिलाईआ। जिस जन खोल्हे बन्द किवाड़ा, अठ्ठे पहर शब्द अगम्मी वज्जे ताड़ा, अनहद नाद नाद वजाईआ। मन्दिर सोहे बंक दुआरा, होए प्रकाश डूँग्घी गारा, साचा चन्द चन्द चढ़ाईआ। चेतन्न मिले रूप निरँकारा, बातन सुणे आप पुकारा, अन्तर मन्दिर खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राम एका चन्द, इक्क चकोर रूप धराईआ। राम चन्द मात चकोर, नेत्र नैण उठाया। पुरख अबिनाशी घट घट वासी आपणा नेत्र आपे खोल्ह, वेखणहारा वेखण आया। त्रेता द्वापर रिहा अनभोल, कलिजुग भेव चुकाया। कलिजुग कन्ढ्ढी बैठा अडोल, अडोल ल्ए मिलाया। साचे कंडे तोले तोल, एका वट्टा नाम रखाया। जगत पत्थरां विच्चों ल्ए फोल, माणक मोती हीरा लाल अनमुल्लड़ा आपणे हथ्थ रखाया। सदा सुहेला रक्खे कोल, आप आपणे रंग रंगाया। राम अंदर राम गया मौल, फुल्ल फुलवाड़ी आप महिकाया। राम वजाउणा राम ढोल, राम रामा घर में पाया। जिस दे गाउँदे रहे बोल, सो बोल सुनावण आपणी सेव कमाईआ। आंढ गुआंढ ना रहे अनभोल, पुरख अबिनाशी वेस वटाया। कर किरपा पर्दा जाए खोल्ह, जिस जन नेत्र दर्शन पाया। हरि
नाम वस्त अमोल, राम राम रिहा वरताया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिजन देवे आपणा दान, आप आपणा रंग रंगाया।
११ जेठ २०१८ बिक्रमी मलूका राम दे घर पिण्ड देवा जम्मू
एका ओट राखो हरि, हरि बिन अवर ना कोए तराइंदा। निरभउ चुकाए जगत डर, भय भयानक ना कोए वखाइंदा। सच्चा वखाए एका घर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। हरिजन बणाए साचे सर, अमृत सरोवर ताल भराइंदा। कर किरपा जन विरले फड़, नाम डोरी बन्धन पाइंदा। डूँग्घी भँवरी आपे वड़, काया कवरी फोल फुलाइंदा। लेखा जाणे चोटी जड़्ह, मध्ध आपणा रंग रंगाइंदा। सरन सरनाई सरनगत जो जन जाए पड़, परम पुरख वेख वखाइंदा। लेखा चुक्के नारी नर, नर नरायण लेख मिटाइंदा। ना जन्मे ना जाए मर, लक्ख चुरासी फंद कटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची ओट इक्क समझाइंदा। एका ओट अलख अपार, लेखा लेख ना लिख्या जाईआ। डुबदे पाहिन लाए पार, पर्बत चोटी आप तराईआ। देवे नाम गुण निधान, गुण अन्तर कहिण ना जाईआ। लेखा जाणे बिरध बाल नौजवान, हर घट आपणा खेल खिलाईआ। हरिजन विरला चतुर सुजान, जिस जन दर घर बूझ बुझाईआ। आत्म जोती नूर महान, दीआ दीपक आप टिकाईआ। शब्दी शब्द धुर फ़रमान, सच संदेशा सति सुणाईआ। एका ओट श्री भगवान, दूसर दर ना मंगण जाईआ। किला कोट विच जहान, गुर चरन वडी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका घर दए वखाईआ। एका ओट नाम सहारा, सहिँसा रोग रहिण ना पाईआ। एका राम दए आधारा, एका घर दए वसाईआ। इक्क वखाए पार किनारा, मँझधार ना कोए रुढ़ाईआ। एका खोल्हे बन्द किवाड़ा, दूई द्वैती पर्दा दए उठाईआ। एका मेटे अग्नी तत्त हाढ़्हा, सीतल सांतक धार चुआईआ। एका जोत प्रकाश करे बहत्तर नाड़ा, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। एका सख़ीआं गाए मंगलाचारा, गीत गोबिन्द इक्क अल्हाईआ। एका मन्दिर सुहाए सच दुआरा, सोभावन्त सच्चा शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सीस जगदीश हथ्थ रखाईआ। एका ओट श्री भगवान, भगवन एका रंग रंगाइंदा। आदि जुगादि सदा मेहरवान, हरिजन साचे वेख वखाइंदा। लेखा जाणे गोपी काहन, काहन आप नचाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे खेल खिलाइंदा। एका ओट पुरख समरथ, दूसर दर ना मंगण जाईआ। काया चोली चलाए रथ, रथ रथवाही सेव कमाईआ। नाम अनमुल्ल देवे वथ, वस्त अमोलक झोली पाईआ।
आपणी महिंमा सुणाए अकथ, रसना जिहवा कथ ना सके राईआ। लेखा जाणे रामा दसरथ, दहिसर रावन आपे घाईआ। नाता तोड़े तत्त अठ्ठ, नौ दर वेखे थाउँ थाँईंआ। एका रूप बणाए सति, सति सतिवादी एका रूप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका ओट हरि चरन सरन, सरन चरन इक्क जणाईआ। एका ओट पुरख अकाल, अकल कल आपणी खेल खिलाइंदा। दीनां बंधप दीन दयाल, दीनां अनाथां दया कमाइंदा। काया मन्दिर वखाए सच्ची धर्मसाल, घर ठाकर मेल मिलाइंदा। जगत नाता तोड़ जंजाल, जाग्रत जोत नूर जगाइंदा। हरिजन वेखे आपणे लाल, पूत सपूता गले लगाइंदा। लक्ख चुरासी विच्चों भाल, माणक मोती आप उठाइंदा। लेखा जाणे शाह कंगाल, ऊँच नीच एका रंग समाइंदा। शब्द सरूपी बण दलाल, दिलबर दलील गुरमुख आप बदलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे मरीदां हाल, हाल मुरीदां आप सुणाइंदा। एका ओट पुरख अबिनाशा, अबिनाशी पुरख खेल खिलाइंदा। एका घर मंडल रासा, एका रूप अनूप धराइंदा । एका हरि इक्क भरवासा, धीरज धीर इक्क धराइंदा। एका चरन कँवल दए दिलासा, एका हुक्मी हुक्म सुणाइंदा। लेखे लाए पवण स्वासा, पवण पवणी आप सुहाइंदा। जन भगतां पूरी करे आसा, जो जन हरि हरि ओट रखाइंदा। नाता तोड़े दहि दिश मासा, मात गर्भ फंद कटाइंदा। निज आत्म निज घर निज गृह कर कर वासा, तीजे नेत्र आप खुल्हाइंदा। भगत वछल पूरी करे आसा, जगत रास सर्ब गंवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका ओट एका दर वखाइंदा। एका दर इक्क दरबारा, दर दरवाज़ा इक्क खुल्हाईआ। एका नाम इक्क जैकारा, एका ढोला रिहा सुणाईआ। एका वणज इक्क वपारा, एका हट्ट रिहा खुल्हाईआ। एका वस्त इक्क भण्डारा, एका राम रिहा वरताईआ। एका मंगे मंगणहारा, जिस जन आपणी दया कमाईआ। देवे वस्त वस्त हरि थारा, त्रैगुण अतीता साचा माहीआ। एका ओट इक्क सहारा, एका एक होए सहाईआ। कलिजुग अन्तिम करे पार किनारा, नईआ नाम आप चढ़ाईआ। सोहँ शब्द हरि जैकारा, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे सच पढ़ाईआ।