पुस्तकालयभाग १०

२७ सावण २०१८ बिक्रमी बूड़ सिँघ दे गृह कादराबाद

सति अंदर सति धार, सति पुरख निरँजण आप रखाइंदा। ब्रह्म अंदर ब्रह्म प्यार, पारब्रह्म छुपाइंदा। रत अंदर रत अपार, रती रत आप टिकाइंदा। मति अंदर मति अपार, गुरमति आप जणाइंदा। घर विच घर खोल्ह किवाड़, घर घर विच मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग आप रंगाइंदा। सति अंदर सति रंग, सति सतिवादी आप रखाइंदा। ब्रह्म अंदर ब्रह्म तत्त, पारब्रह्म प्रगटाइंदा। घर विच घर घर पलँघ, घर साची सेज सुहाइंदा। घर वस्त घर मंगे मंग, घर झोली अग्गे डांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच आप सुहाइंदा। घर दात घर दातारा, देवणहार हरि अख्वाईआ। घर नाम घर भण्डारा, घर घर विच रिहा वरताईआ। घर मन्दिर घर गुरदुआरा, घर बैठा बेपरवाहीआ। घर नूर घर जोत उज्यारा, घर घर विच करे रुशनाईआ। घर नाद घर शब्द धुन्कारा, घर रागी राग सुणाईआ। घर अमृत घर ठंडा ठारा, घर बूंद स्वांत चुआईआ। घर पुरख घर नारा, नार कन्त घर घर वेस वटाईआ। घर साजन घर मीत मुरारा, घर मेला सहिज सुभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर विच घर आप सुहाईआ। सति अंदर सति रक्ख, सति सतिवन्ता खेल खिलाइंदा। घर विच घर कर प्रतक्ख, घर घर जोत जगाइंदा। घर घर करे आपा वख, आप आपणा मुख छुपाइंदा। घर घर बोले इक्क अलख, अलखना अलख आप सुणाइंदा। घर अंदर घर रिहा दस्स, घाड़त घड़त ना कोए जणाइंदा। पुरख अबिनाशी रिहा वस, रूप रंग रेख ना कोए वखाइंदा। हरिजन मार्ग देवे दस्स, आदि जुगादि बूझ बुझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर में सोभा पाइंदा। सति अंदर सति सतिवाद, हरि साचा सच जणाईआ। घर विच घर घर ब्रह्माद, ब्रह्मादी

आप वखाईआ। घर विच सज्जण साचा लाध, घर घर विच ख़ुशी मनाईआ। घर रक्खे साची याद, घर विसर कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा घर इक्क समझाईआ। साचा घर गुरु चरन दुआरा, गुर साचा सच जणाइंदा। आदि जुगादी खेल न्यारा, जुग जुग वेस वटाइंदा। घर घर बैठे हो न्यारा, निरगुण आपणा दर सुहाइंदा। सच सिँघासण अपर अपारा, सचखण्ड दुआरे आप टिकाइंदा। थिर घर चरन कँवल दए सहारा, आप आपणा चरन टिकाइंदा। गुरमुख सज्जण कर प्यारा, आप आपणे रंग रंगाइंदा। मस्तक धूढ़ ख़ाक देवे छारा, दुरमति मैल धवाइंदा। पाकी पाक परवरदिगारा, पतित पुनीत पार कराइंदा। साची रीत विच संसारा, जुग जुग आप चलाइंदा। हरिजन मेले आपणी वारा, आप आपणा बन्धन पाइंदा। घर विच खोल्हे बन्द किवाड़ा, घर मन्दिर आप सुहाइंदा। घर दीवा बाती कर उज्यारा, घर कमलापाती खेल खिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे आप मिलाइंदा। गुरमुख साचे घर घर मेला, गुर सतिगुर आप कराईआ। लेखा जाणे गुरु गुर चेला, गुर गोबिन्द भेख वटाईआ। जगत जुग सज्जण सुहेला, जुग जुग होए सहाईआ। आदि जुगादी इक्क इकेला, ब्रह्मादी खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच होए सहाईआ। सति अंदर सति रिहा छुप, सो पुरख निरँजण आप छुपाया। घर घर दिसे अन्धेरा घुप्प, चन्द चांदनी ना कोए चमकाया। घर विच घर बैठा लुक, पर्दा सके ना कोए उठाया। नज़र ना आए चारे कुण्ट, दहि दिशा वेख वखाया। गुरमुख विरले तेरे मन्दिर बहे उठ, आप आपणा पर्दा लाहया। साहिब सुल्तान जाए तुट्ठ, गुर सतिगुर रूप वटाया। अमृत जाम प्याए घुट्ट, सच प्याला हथ्थ उठाया। सच फुलवाड़ी जाए फुट्ट, पत्त डाल्ही आप महिकाया। गुरसिख सुहाए तेरी रुत, रुत रुतड़ी वेख वखाया। करे खेल अबिनाशी अचुत, अचरज आपणी रीत चलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच दीप जगाया। घर दीपक प्रकाश, अन्ध अन्धेर गंवाईआ। घर पुरख अबिनाश, एका रंग चढ़ाईआ। घर सज्जण मिले साक, नाता बन्धन तोड़ तुड़ाईआ। घर गुरमुख लेवे राख, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। घर देवे साचा साथ, विछड़ कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर वेखे थाउँ थाँईंआ। घर वेखे थान थनंतर, दर दर घर घर खेल खिलाइंदा। घर बुझाए लग्गी बसन्तर, अग्नी अग्ग तत्त मिटाइंदा। घर जणाए साचा मन्त्र, सो पुरख निरँजण आप पढ़ाइंदा। घर वखाए गगन गगनंतर, गगन मंडल सोभा पाइंदा। घर हँ ब्रह्म बणाए बणतर, आत्म ब्रह्म आप उपाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति अंदर सति धराइंदा। सति अंदर सति प्रकाश, हरि साचा सच कराईआ। आदि अन्त ना होए विनास, अबिनाशी खेल

खिलाईआ। लक्ख चुरासी कर कर वास, घर घर जोत जगाईआ। दर दर पावे मंडल रास, साची सख़ीआं नाच नचाईआ। गुरमुखां करे पूरी आस, पूर्ब लहिणा झोली पाईआ। नाता तोड़े दस दस मास, मात गर्भ ना फेरा पाईआ। सेवा करे दासी दास, माणस जन्म सेव कमाईआ। बन्दीख़ाना तोड़ करे बन्द ख़ुलास, राए धर्म ना दए सज़ाईआ। लेखे लाए स्वास स्वास, जो जन रहे हरि हरि गाईआ। जन्म जन्म दी बुझाए प्यास, तृष्ना तृखा दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच वज्जे वधाईआ। घर वज्जे नाद धुन, हरि साचा सच वजाइंदा। गुरसिख विरला ल्ए सुण, सृष्ट सबाई गूढ़ी नींद सवाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी विच्चों चुण, हरिजन आपणे मेल मिलाइंदा। आपे जाणे गुण अवगुण, लेखा लेख ना कोए वखाइंदा। सृष्ट सबाई छाण पुण, हरिजन साचे बाहर कढाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच खेल खिलाइंदा। घर नाम मधाणा वरोले छाछ, गुर सतिगुर गेड़ा आप दिवाईआ। घर गुरमुख गुरसिख मक्खण ल्ए राख, आप आपणी झोली पाईआ। करे खेल पुरख अबिनाश, गति मित ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घट घट अंदर कर कर वास, घर घर लेखा रिहा मुकाईआ। घर लेखा मुके मुके हक, बाकी कोए रहिण ना पाईआ। घर लहिणा चुक्के गुरमुख राह रिहा तक्क, नेत्र नैण नैण उठाईआ। घर सिँघ शेर एका बुक्के, जम्बक कोए रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर भय भउ सर्ब चुकाईआ। घर चुक्के भै, भउ कोए नज़र ना आया। जिस दर सतिगुर सच्चा बहे, सो दर सोभा पाया। जगत विकारा होए खय, खण्डा नाम चमकाया। गुरसिख गुर एका रहे, दूसर अवर ना कोए जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे मेल मिलाया । घर मेला गुर करतार, सति पुरख निरँजण आप कराईआ। लक्ख चुरासी अंदर गुरसिख धार, सतिगुर पूरे आप वहाईआ। कोटन विच्चों कर प्यार, गुरमुख हीरा इक्क उठाईआ। लाल अनमुल्लड़ा आप संभाल, आपणे ख़ज़ाने लवे पाईआ। ना शाह ना कोए कंगाल, भगतां आपणी खेल खिलाईआ। निर्धन सरधन बण दलाल, निर्धन आपणी झोली पाईआ। आदि जुगादि बणे प्रितपाल, प्रितपालक सेव कमाईआ। गुरसिख सज्जण साची घालन रहे घाल, सोहँ ढोला साचा गाईआ। पुरख अबिनाशी चले नाल नाल, दिवस रैण संग निभाईआ। कलिजुग कूड़ ना खाए काल, कालख टिक्का दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख गुर गुर रूप वखाईआ।