३१ अस्सू २०१८ बिक्रमी हरबंस सिँघ बलवन्त सिँघ दे गृह पिण्ड माहल ज़िला अमृतसर
आदि जुगादि खेल न्यारा, जग करता हरि कराइंदा। करे खेल अगम्म अपारा, रूप अनूप वेस वटाइंदा। जोती जाता हो उज्यारा, नूर नुराना डगमगाइंदा। धुन अनाद सच्ची धुन्कारा, अनादी नाद सुणाइंदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां दए सहारा, गगन मंडल सोभा पाइंदा। कर प्रकाश रवि ससि सतारा, चन्द चांदना आप चमकाइंदा। जल थल महीअल दए अधारा, धरत धवल वेख वखाइंदा। बंस सरबंस कर त्यारा, आपणा मार्ग आपे लाइंदा। विष्नूं विश्व कर त्यारा, साचा मेला मेल
मिलाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, आपणा बंस आप सुहाइंदा। कँवल कँवला साची धारा, निर्मल निर्मल कर उज्यारा, नूर नुराना आप अख्वाइंदा। आदि जुगादि एका हरि, साची धारा आप चलाइंदा। आदि जुगादि पुरख समरथ, सो पुरख निरँजण वडी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण महिमा अकथ, एकँकारा सिफ्त सलाहीआ। आदि निरँजण निर्मल जोत, जोती जोत जोत रुशनाईआ। अबिनाशी करता वसणहारा साचे कोट, सचखण्ड बैठा आसन लाईआ। श्री भगवान आदि जुगादि एका बख्शे ओट, दूसर ओट ना कोए तकाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निरगुण निरवैर जाए मिल आपणा ओत, विश्व सोहँ सो आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, विश्व धार आप पढ़ाईआ। विश्व धार हरि का रंग, निरगुण आपणा आप जणाइंदा। पारब्रह्म सूरा सरबंग, शाह पातशाह खेल खिलाइंदा। नाद अनादी इक्क मृदंग, ब्रह्मादि आप वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा भेव आपणे हथ्थ रखाइंदा। साचा भेव हरि निरँकार, आदि पुरख आदि आदि आदि आपणे हथ्थ रखाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार, निरगुण निरगुण निरगुण मेला मेल मिलाईआ। हुक्मी हुक्म हुक्म वरतार, सच संदेसा इक्क सुणाईआ। त्रैगुण माया भर भण्डार, राजस तामस सातक झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवे वस्त अपार, पंचम नाता जोड़ जुड़ाईआ। लक्ख चुरासी कर त्यार, साचा घाड़न दए घड़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म कर पसार, ब्रह्म वेखे चाँईं चाईआ। घर विच घर कर त्यार, महल्ल अटल सोभा पाईआ। ईश जीव निराकार, जगदीसा खेल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा मार्ग आपे लाईआ। साचा मार्ग पुरख अबिनाशा, आदि जुगादि लगाइंदा। आपणे मंडल पावे रासा, गोपी काहन आप हो जाइंदा। आपे जाणे खेल तमाशा, पृथ्मी आकाश खेल कराइंदा। आपे विष्नूं अंदर कर कर वासा, अमृत आपणा आप प्रगटाइंदा। आपे नाभी कँवल दे भरवासा, फुल फुलवाड़ी आप महिकाइंदा। आपे पारब्रह्म ब्रह्म करे भोग बिलासा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणी धारा आप चलाइंदा। साची धार पुरख अगम्म, इक्क इकल्ला आप चलाईआ। आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, आपे बणे मलाहीआ। करे खेल श्री भगवन, भगवन आपणी दया कमाईआ। आपे जनणी आपे जन, दाई दाया आप अख्वाईआ। आपे घड़े आपे ल्ए भन्न, घड़न भन्नणहार पुरख बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता, वस्त अमोलक आपणे हथ्थ रखाईआ। साची वस्त हरि गुणवन्त, आपणे हथ्थ रखाइंदा। आदि जुगादि महिमा अगणत, भेव कोए ना पाइंदा। आपे विश्व आपे मणीआ मंत, नाउँ निरँकारा आप अख्वाइंदा।
सोहँ साची धार, गुर चेला रूप जणाईआ। जुग जुग करन प्यार, प्रभ साचा मेल मिलाईआ। विछड़ हो हो होण ख्वार, अभुल भुल्ले साचा माहीआ। जग रोवन ज़ारो ज़ार, दोवें नैण वहाईआ। सोहे आप दुआर, बंस मिले ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कराईआ। सोहँ धार पारब्रह्म, ब्रह्म हरि साचे खेल खिलाया। जुगा जुगन्तर बेड़ा बन्न्ह, साचा मार्ग लाया। एका वसण एका तन, दोहां मेला सहिज सुभाया। साची छपरी सोहे छन्न, जिस गृह अंदर सोभा पाया। इक्क दूजे दा कहिणा लैण मन्न, मति सुमत ना कोए वड्याआ। मिल मंगल कहिण धन्न धन्न, घर सज्जण सच्चा पाया। झूठा भरम निकले जन, गढ़्ह हँकार तुड़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सोहँ साचा बन्धन पाया। सोहँ बन्धन दूआ एक, इक्क अकाला आप प्रगटाईआ। ब्रह्म पारब्रह्म साची टेक, एका ओट रखाईआ। जीव ईश ल्ए वेख, दर्शन चाँईं चाईआ। जगत अवल्लड़ा चले भेख, रूप रंग ना कोए वखाईआ। घर वसे साचा देस, मिल साची ख़ुशी मनाईआ। हँ ब्रह्म कर प्रवेश, सो आपणे विच छुपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा संग आप रखाईआ। आत्म परमात्म साचा संग, सदा सद रखाइंदा। जुगा जुगन्तर कारज अनन्द, अनन्द अनन्द वखाइंदा। गीत गोबिन्द साचा छन्द, हँ ब्रह्म सुणाइंदा। सो पुरख निरँजण मेटे पन्ध, पान्धी राह ना कोए वखाइंदा। पल्लू पल्लू देवे गंढ्ढ, साची गंढ्ढ, पवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दर आप सुहाइंदा। साचा दर सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। हँ ब्रह्म बणा बणत, घाड़न घड़त ल्ए घड़ाईआ। लेखा जाणे जीव जंत, जीव जीव वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुरमुख विरले करे जणाईआ। गुरमुख विरला सोहँ रंग, काया तन चढ़ाइंदा। गुर चेला नच्चन बण मलंग, लोक लाज ना कोए वखाइंदा। बिन सितारों वज्जे तन्द, तन्दी राग ना कोए अल्हाइंदा। गुण ना जाणे कोए बत्ती दन्द, बिन रसना आप सुणाइंदा। गीत गोबिन्द सुहागी छन्द, घर मंगल आप प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे बूझ बुझाइंदा। सोहँ बुझे आपणा रूप, अनूप मिले वड्याईआ। घट प्रकाश चारे कूट, गृह मन्दिर वज्जे वधाईआ। नाता तुट्टे जूठ झूठ, कूड़ी क्रिया रहिण ना पाईआ। गोदी सोहे पूत सपूत, पिता वेखे चाँईं चाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। हरिजन तरया सोहँ बेड़ा, सुरत शब्द मेल मिलाया। काया वसया साचा खेड़ा, निरगुण साचा चन्द चढ़ाया। हक हकीकत कर नबेड़ा, पिछला पन्ध मुकाया। एका रंग वखाए सन्झ सवेरा, दिवस रैण ना कोए वड्याआ। गुरसिखां मन चाउ घनेरा, सतिगुर पूरा पाया। नाता तुट्टा मेरा तेरा, तेरा
मेरा सोहँ रूप अख्वाया। आवण जावण चुक्का गेड़ा, पान्धी झूठा पन्ध मुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर चेला खेल खिलाया। गुर चेला खेले खेल, ख़ालक ख़लक रूप वटाईआ। साचा मेला ल्ए मेल, गुरमुख सज्जण मात उठाईआ। बणे साजन सखा सुहेल, साची प्रीत इक्क निभाईआ। निरगुण दीवा निरगुण बाती निरगुण जगाए बिन तेल, हवण हवणी आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर चेला मिले एका घर, बंक दुआरा इक्क सुहाईआ। घर दुआरा सोहे बंक, गृह मेला हरि करतार। गुरमुख वड्याई जिउँ जन जनक, भगत भगवन्त ल्ए अधार। नाम हलूणा लाए तनक, निरगुण खिच्चे सच सतार, करया खेल बार अनक, जुग जुग लै मात अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन करे सच प्यार। कर प्यार दिती दात, हरि सतिगुर दया कमाईआ। सोहँ नाम सच सौगात, रोग सोग दए गंवाईआ। मेटे रैण अन्धेरी रात, गुर चेला चन्द चढ़ाईआ। आत्म परमात्म इक्को गाथ, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। ईश जीव निभे साथ, जगदीस संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे इक्को वर, सोहँ शब्द वड करामात, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर गुरमुख विरले चढ़न इस जमात, दूजी होर ना कोए पढ़ाईआ।