पुस्तकालयभाग ११

१५ माघ २०१८ बिक्रमी चेला सिँघ दे गृह जम्मू

सति पुरख निरँजण शाह सुल्तान, हरि आदि जुगादि समाइंदा। निरगुण जोत नूर महान, निराकार डगमगाइंदा। वसणहारा सचखण्ड सच मकान, पुरख अबिनाशी सोभा पाइंदा। शाहो भूप राज राजान, सच सुल्तान वेस वटाइंदा। जोधा सूरबीर बली बलवान, बल आपणा आप धराइंदा। अगम्म अगम्मड़ा इक्क निशान, पुरख अगम्म आप झुलाइंदा। पुरख अबिनाशी धुर फ़रमाण, हुक्मी आप सुणाइंदा। शब्दी शब्द कर परवान, धार धार प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। शब्दी धार खेल अपारा, निरगुण निरवैर आप कराईआ। सचखण्ड निवासी खोल्ह

किवाड़ा, थिर घर आपणा रंग रंगाईआ। एका वस्त दए हरि थारा, अनमुलड़ी आप वरताईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यारा, त्रैगुण साचा बन्धन पाईआ। एका वस्त सति भण्डारा, सति सतिवादी झोली पाईआ। एका ब्रह्म ब्रह्म पसारा, ब्रह्म वेता खेल कराईआ। एका शंकर दए हुलारा, हथ्थ त्रिसूल फड़ाईआ। तिन्नां विचोला एकँकारा, अकल कला वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख एका हरि, सच सिँघासण सोभा पाईआ। सच सिँघासण सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहाइंदा। हरि पुरख निरँजण आदि अन्त, वेस अनेक वटाइंदा। एकँकार बणाए बणत, साचा घाड़त आप घड़ाइंदा। आदि निरँजण महिमा अगणत, भेव कोए ना पाइंदा। अबिनाशी करता आपे जाणे आपणा मंत, नाउँ निरँकारा आप अख्वाइंदा। श्री भगवान खेले खेल जुगां जुगन्त, जुग करता आपणे रंग समाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म लेखा जाणे जीव जंत, जागरत जोत आप जगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कराइंदा। साची करनी कर करतार, कुदरत कादर खेल कराईआ। निरगुण रूप अपर अपार, अलख अगोचर वेस वटाईआ। अजूनी रहित वसणहारा धाम न्यार, मूर्त अकाल भेव चुकाईआ। चतुर्भुज हो त्यार, करे खेल अपर अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। आपणा भेव सच निशानी, हरि साचा सच जणाइंदा। निरगुण जोत नूर नूरानी, रूप रंग रेख ना कोए वखाइंदा। प्रगट हो आदि भवानी, अनुभव आपणी धार चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रूप अनूप सति सरूप आप प्रगटाइंदा। सति सरूप सति सतिवाद, आदि पुरख प्रगटाईआ। आपे खेले खेल तमाश, वेखणहार आप हो जाईआ। आपे जाणे आपणी मंडल रास, आपे गोपी काहन अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। सच वड्याई हरि जू हथ्थ, आदि जुगादि रखाइंदा। प्रगट हो पुरख समरथ, आपणा भेव चुकाइंदा। निरगुण निरगुण चलाए रथ, साची सेव कमाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर प्रगट, साची गोद बहाइंदा। त्रैगुण अतीता खोल्ह हट्ट, साचा वणज कराइंदा। इक्क वखाए तत्तव तत्त, तत्त आपणा आप समझाइंदा। एका देवे ब्रह्म मति, ब्रह्म विद्या आप पढ़ाइंदा। इक्क बंधाए साचा नत, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाइंदा। इक्क वखाए हरि जू घाट, साचा तट आप सुहाइंदा। इक्क जणाए साची गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी आप कराइंदा। आपणी करनी आपे कर, श्री भगवान दया कमाईआ। विष्नूं देवे एका वर, वर दाता बेपरवाहीआ। ब्रह्मे ब्रह्म जोत धर, पारब्रह्म वेस वटाईआ। एका अक्खर लैणा पढ़, चार वेद पढ़ाईआ। शंकर त्रिसूल हथ्थ धर, सब दा लेखा दए चुकाईआ। तिन्नां विचोला आपे बण, सगला संग

निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, त्रैगुण माया घाड़न घड़, रजो तमो सतो एका बन्धन पाईआ। त्रैगुण बन्धन एका पा, एका रंग वखाइंदा। धुर फ़रमाणा इक्क सुणा, एका हुक्म वरताइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव सेव लगा, साची सेवा इक्क जणाइंदा। पंज तत्त काया जोड़ जुड़ा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश रंग वखाइंदा। लख चुरासी बणत बणा, घड़ भाण्डे सोभा पाइंदा। निरगुण निरगुण जोत जगा, आदि निरँजण डगमगाइंदा। अनहद नादी नाद सुणा, गृह मन्दिर साज वजाइंदा। पवण स्वास आप चला, रसना जेहवा नाल मिलाइंदा। नौ दुआरे आप खुल्हा, जगत क्रिया विच फसाइंदा। मन मति बुध आप धरा, निरगुण आपणी वंड वंडाइंदा। पंचम पंचम मेला सहिज सुभा, दहि दिशा वेख वखाइंदा। अमृत सर आत्म इक्क वखा, साचा झिरना आप झिराइंदा। बजर कपाटी ताला ला, डूँग्घी कंदर सोभा पाइंदा। आत्म सेजा इक्क विछा, सच सिँघासण आसण लाइंदा। ब्रह्म पारब्रह्म रंग वटा, रूप अनूप धराइंदा। ईश जीव खेल करा, जगदीस सोभा पाइंदा। अण्डज जेरज विच समा, उत्भुज सेत्ज बणत बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाणा आप समझाइंदा। लख चुरासी घाड़न घड़ना, हरि जू आख सुणाया। निरगुण निरगुण अंदर वड़ना, सरगुण मेल मिलाया। साचे पौड़े आपे चड़ना, घर मन्दिर आप सुहाया। दीआ बाती एका धरना, जोती जोत जोत रुशनाया। साचा अक्खर एका पढ़णा, हरि हरि नाम ध्याया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक्क समझाया। साची सेवा विष्न ब्रह्मा शिव कर परवान, प्रभ अग्गे सीस झुकाईआ। तूं साहिब सच्चा सुल्तान, सचखण्ड तेरी शहिनशाहीआ। तूं हाकम हुक्मरान, हुक्मी हुक्म भुवाईआ। एका देणा साचा दान, बण बाले मंग मंगाईआ। तेरा झुलदा रहे निशान, आदि जुगादि सोभा पाईआ। तेरा शब्द सुत बलवान, ना मरे ना जाईआ। तेरी महिमा अगणत महान, भेव कोए ना आईआ। तेरा इक्को सच्चा नाम, देवे सच वड्याईआ। विष्नूं करे आप प्रणाम, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। ब्रह्मा गाए साचा गाण, चार वेद वेद सुणाईआ। शंकर खेले खेल महान लख चुरासी पन्ध मुकाईआ। लेखा जाणे दो जहान, दोए दोए रूप आप धराईआ। निरगुण सरगुण हो प्रधान, जीव जंत वंड वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी आपणी धार चलाईआ। सति सतिवादी चले धार, आदि पुरख आप चलाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार, लोआं पुरीआं सोभा पाइंदा। ब्रह्मण्ड खण्ड कर उज्यार, गगन मंडल आप रुशनाइंदा। रवि ससि कर त्यार, किरनी किरन जोत जगाइंदा। आकाश प्रकाश दे आधार, परम पुरख सोभा पाइंदा। जल बिम्ब खेल न्यार, धरनी धरत धवल टिकाइंदा। निरगुण सरगुण कर आकार, निराकार साकार आपणा रूप वखाइंदा। चारे खाणी कर त्यार, साची

वंडण वंड वंडाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव सेवादार, बण चाकर सेव कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लख चुरासी घाड़न घड़, घट घट आपणी सेज हंढाइंदा। लख चुरासी घाड़न घड़या, हरि अचरज खेल रचाया। आपे देवे साचा वरया, वर दाता भेव चुकाया। डूँग्घी भँवरी काया कवरी उच्च महल्ले हरि जू वड़या, दर घर साचे आसण लाया। शब्द अगम्मी एका पढ़या, साचा ढोला रिहा सुणाया। ना जन्मे ना कदे मरया, आवण जावण खेल वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लख चुरासी घाड़न घड़, जीव जंत उपजाया। जीव जंत हरि का रंग, हरि हरि आप कराइंदा। सदा सुहेला वसे संग, सगला संग निभाइंदा। आत्म सेजा इक्क पलँघ, सो पुरख निरँजण आप हंढाइंदा। निज आत्म रखे अनन्द, अनन्द अनन्द विच वखाइंदा। अनाद अनादी बोल छन्द, नाम निधाना आप सुणाइंदा। साहिब दयाल बण बख्शंद, दीनन आपणी दया कमाइंदा। दो जहानां मुकाए पन्ध, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्न ब्रह्मा शिव देवे वर, वस्त अमोलक झोली पाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव कर परवान, प्रभ अग्गे सीस झुकाईआ। तेरी सेवा करीए विच जहान, लोकमात वड्डी वड्याईआ। तूं साहिब सच्चा काहन, दरगाह साची सोभा पाईआ। मुकामे हक़ तेरा निशान, हक़ीक़त तेरी रुशनाईआ। लाशरीक तूं मिहबान, बीदो तेरा नूर अलाहीआ। तूं चतुर्भुज भगवान, आदि सकत रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण वेला कवण वक्त मेल मिलाए विच जगत, जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ। अन्तिम वेला दस्स करतार, विष्न ब्रह्मा शिव मंग मंगाइंदा। किव बिध खेलें खेल विच संसार, निरगुण सरगुण रूप वटाइंदा। पुरख अबिनाशी कर विचार, भेव अभेद खुल्हाइंदा। गुर गुर रूप बणां अवतार, लोकमात फेरा पाइंदा। वंडां वंड अपर अपार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणे अंग लगाइंदा। जुग चौकड़ी खेल न्यार, बण बण पाँधी पन्ध मुकाइंदा । हट्ट हटवाणा बण वणजार, नाम वस्त इक्क वकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप समझाइंदा। आपणा भेव हरि जू दस्स, एका गुण जणाईआ। जुग जुग वेस करां अलख, अलख अलख एका नाअरा लाईआ। सरगुण रूप हो प्रतख, जीव जंत करां पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आप उठाईआ। आपणा पड़दा देवे खोल्ह, प्रभ वड्डा वड वड्याईआ। चारे जुग तोला तोल, बण तोला फेरा पाईआ। रखां वस्त नाम अनमोल, अनमुलड़ी दात वरताईआ। जन भगतां वसा सदा कौल, विछड़ कदे ना जाईआ। सन्तां अंदर आपे मौल, मौला रूप वखाईआ। गुरमुखां पूरा करा कौल, कीता कौल भुल्ल ना जाईआ। गुरसिखां देवां वड्याई उपर धौल, धरनी धरत धवल सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

किरपा कर, आपणा भेव रिहा समझाईआ। आपणा भेव श्री भगवान, विष्न ब्रह्मा शिव जणाइंदा। सति सतिवादी सति निशान, दो जहानां आप झुलाइंदा। जुग जुग लोकमात हो प्रधान, आपणा हुक्म वरताइंदा। गुर अवतार दे दे दान, सच भण्डारा आप वखाइंदा। चारे वेद कर परवान, जगत मार्ग एका लाइंदा। चारे खाणी खेल महान, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वंड वंडाइंदा। चारे बाणी नाद धुन्कान, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपणे रंग रंगाइंदा। चारे कुण्टां वेखे मार ध्यान, उतर पूरब पच्छिम दक्खण आपणा खेल कराइंदा। चारे जुग देवे माण, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणी गोद बहाइंदा। चारे वरन करे प्रधान, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश वंड वंडाइंदा। बरन अठारां रखे आण, एका हुक्म सुणाइंदा। शास्त्र सिमरत वेख वखाण, अक्खर अक्खर आप पढ़ाइंदा। वेद व्यासा दे दे दान, पुराण अठारां आप जणाइंदा। नारद मुन कर ध्यान, राग छतीसा एका गुण समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा राह आप वखाइंदा। आपणा हरि जू दस्से राह, विष्न ब्रह्मा शिव जणाइंदा। जुग जुग बणां मात मलाह, निरगुण सरगुण वेस वटाइंदा। भगत भगवन्त लवां जगा, जागरत जोत इक्क जगाइंदा। सन्त साजन मेल मिला, घर साचा सोभा पाइंदा। एका नाम नाम दृढ़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप समझाइंदा। साचा खेल श्री भगवन्त, आपणा आप जणाईआ। लेखा जाणां जुगा जुगन्त, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। सतिजुग बणा बणत, सति सतिवादी धार चलाईआ। आत्म परमात्म मणीआ मंत, ओम आपणा रूप रंग ना कोए वखाईआ। स्ंवयम् खेल करे भगवन्त, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आत्म परमात्म वेख वखाईआ। आत्म परमात्म हरि हरि वंड, निरगुण धार धार प्रगटाइंदा। करे खेल सूरा सरबंग, भेव कोए ना पाइंदा। आत्म सेजा सच पलँघ, सच सिँघासण इक्क वखाइंदा। करे प्रकाश बिन सूरज चन्द, जोत उजाला इक्क वखाइंदा। खेले खेल जीउ पिण्ड इंड ब्रह्मण्ड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप चुकाइंदा। आपणा भेव चुकाए हरि हरि, आपणी दया कमाईआ। सो पुरख निरँजण देवे वर वर, वर दाता आप हो जाईआ। हँ ब्रह्म वखाए घर घर, ईश जीव होए कुड़माईआ । सोहँ अक्खर आपे पढ़ पढ़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ दए वड्याईआ। सोहँ अक्खर आत्म परमात्म धार, परम पुरख प्रगटाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव करन जै जैकार, जै जैकारा इक्क सुणाइंदा। वाह वाह तेरी कुदरत मेरे करतार, तेरा भेव कोए ना आइंदा। तूं वसें हरि घट संसार, घट घट आपणी जोत जगाइंदा। चेला रूप गुर अवतार, लोकमात फेरी पाइंदा। तेरा नाम संदेसा अपर अपार, रसना जेहवा सर्ब समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा

नाम इक्क प्रगटाइंदा। इक्को नाम सच्चा राम, हरि हरि आप सुणाया। जुगा जुगन्तर दे पैग़ाम, पीर पैग़म्बर आप पढ़ाया। करे कराए आपणा काम, करता पुरख खेल कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम रूप आप समझाया। एका राम रम्मईआ नाम, घट घट रिहा समाईआ । एका नईया चलाए जहान, जुग जुग गेड़ा विच भुवाईआ। एका दए सब नूं ताम, घर घर रिज़क पुचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम नाम दए समझाईआ। राम नाम एका ओट, आदि जुगादि रखाइंदा। सति सतिवाद भण्डार अतोट, एका वार वरताइंदा। जीवां जंतां वासना कढ्ढे खोट, अमृत रस इक्क चखाइंदा। हरि का नाम ना कोई वरन ना कोई गोत, जात पात विच कदे ना आइंदा। मेल मिलाए निर्मल जोत, जोती जोत जोत समाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका आपणा नाम प्रगटाइंदा। एका नाम खोल्हे हट्ट, जगत वणजारा वेस वटाईआ। करे खेल पुरख समरथ, समरथ वड्डी वड्याईआ। साचा मार्ग आपे दस्स, आपे बणे पाँधी राहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम सालाहीआ। एका नाम सिफ्त सालाह, हरि साचा सच जणाइंदा। एका नाम घट घट रिहा समा, घट घट डेरा लाइंदा। एका नाम गुर अवतार रिहा पढ़ा, रसना जेहवा नाल मिलाइंदा। एका नाम भगतां लए उठा, भगवन आपणी गोद बहाइंदा। एका नाम सन्तां लए मिला, जगत विछोड़ा पन्ध मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम आप धराइंदा। आपणा नाउँ रख निरँकार प्रभ साचे खेल कराया। राम राम हो उज्यार, एका राम रूप दरसाया। साचा कान्हा मीत मुरार, दो जहानां वेख वखाया। नाम बंसरी इक्क जैकार, गीत तराना इक्क सुणाया। एका नूर नूर उज्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहया। एका नाम सच निशान, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। एका नाम गीता ज्ञान, अठारां अध्याए दए वड्याईआ। एका नाम शास्त्र सिमरत वेद पुराण, पुराण पुराणी करे पढ़ाईआ। एका नाम सच अशनान, दुरमति मैल धुवाईआ। एका नाम मेले साचे काहन, मिल गोपी ख़ुशी मनाईआ। एका नाम मुकंद मनोहर लखमी नरायण करे परवान, मधुर धुंन बंसरी आप वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम दए समझाईआ। एका नाम कलमा कलाम, कायनात आप पढ़ाइंदा। एका नाम सच अमाम, अमाम अमामा सिर अख्वाइंदा। एका नाम सच पैग़ाम, पीर पैग़म्बर आप सुणाइंदा। एका नाम पकड़े दाम, दामनगीर फेरा पाइंदा। एका नाम सच्चा जाम, अमृत रस वखाइंदा। एका नाम करे प्रकाश कोटन भान, अन्ध अन्धेर गवाइंदा। एका नाम सच सलाम, निउँ निउँ सजदा सीस झुकाइंदा। एका नाम दो जहान, चौदां तबक फेरा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा भेव

आप समझाइंदा। एका नाम नाम सति, सतिनाम करे पढ़ाईआ। एका नाम ब्रह्म मति, ब्रह्म विद्या दए जणाईआ। एका नाम वसे चौदां हट्ट, लोक परलोक डेरा लाईआ। एका नाम खेल बाजीगर नट, जुग जुग वेस वटाईआ। एका नाम वसे घट घट, गुरमुख विरला बूझ बुझाईआ। एका नाम अमृत रस देवे झट्ट, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम आप समझाईआ। एका नाम सच जैकारा, जै जैकार आप कराइंदा। एका नाम रहे विच संसारा, दूसर कोए नज़र ना आइंदा। एका नाम सर्ब प्यारा, ग़रीब निमाणे गले लगाइंदा। एका नाम ज़ात पात दीन मज़्हब तों वसे बाहरा, ऊँच नीच राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान एका घर बहाइंदा। एका नाम सच भण्डारा, आदि पुरख पतिपरमेश्वर आपणा आप वखाइंदा। काग़ज़ कलम लिखण तो बाहरा, खाणी बाणी हरि का नाम सिफ्त सालाहइंदा। एका नाम वसे धाम न्यार, हरि साचा आपणे विच छुपाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव दे सहारा, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग बीते वारो वारा, थिर कोए रहिण ना पाइंदा। नव नौ चार खेल न्यारा, जुग चौकड़ी वंड वंडाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव वेख अखाड़ा, लख चुरासी नाच नचाइंदा। बहत्तर नाड़ी वज्जे तलवाड़ा, ताल तलवाड़ा आपणे हथ्थ रखाइंदा। दो जहान वज्जे नगारा, हरि नौबत नाम सुणाइंदा। जुग जुग मेटे दुष्ट हँकारा, रावण गढ़्ह तुड़ाइंदा। जुग जुग बणे भगत रखवारा, बिदर सुदामा गले लगाइंदा। जुग जुग बोले हक़ जैकारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप समझाइंदा। हरि का खेल इक्क अवल्ला, भेव कोए ना पाईआ। वसणहारा सचखण्ड महल्ला, दरगाह साची आसण लाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव फड़ाए पल्ला, एका डोरी नाम बंधाईआ। सच संदेस एका घल्ला, त्रैगुण मेला सहिज सुभाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपे रला, घट घट रिहा समाईआ। जुगा जुगन्तर अछल अछला, वल छल रूप धराईआ। आपे फड़े आपणा चिल्ला, तीर कमान आप उठाईआ। आपे तारे पाथर सिला, चरन पाहन टिकाईआ। आपे आपणे भगतां मिला, मिल मिल ख़ुशी बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी किरपा दए समझाईआ। आपे रम्मईआ आपे राम, आपे सीआ खेल कराइंदा। आपे घनईआ आपे शाम, आपे मोर मुक्ट सुहाइंदा। आपे ईसा मूसा दे पैग़ाम, पैग़म्बर वेस वटाइंदा। आपे मुहम्मद देवे इक्क कलाम, कलमा नबी आप पढ़ाइंदा। आपे नानक देवे सतिनाम, वस्त अमोलक आप वरताइंदा। आपे गोबिन्द करे प्रणाम, डंका फतिह इक्क वजाइंदा। करे खेल श्री भगवान, जुग जुग आपणी वंड वंडाइंदा। लेखा जाणे दो जहान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग चौकड़ी खेल कराइंदा। जुग चौकड़ी खेल कराउणा, हरि हरि आप सुणाया। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी वेस वटाउणा, रूप रंग रेख ना कोए वखाया।

गुर अवतार सेवा लाउणा, साची सेव समझाया। कोटन कोटि नाम प्रगटाउणा, नाम नामा दए वड्याआ । अन्तिम लहिणा सर्ब मुकाउणा, थिर कोए रहिण ना पाया। विष्नूं तेरी विश्व धार, आपणे विच समाउणा, आप आपणा रंग चढ़ाया। ब्रह्मे तेरा ब्रह्म पारब्रह्म अंग लगाउणा, अंगीकार दया कमाया। शंकर तेरा पन्ध मुकाउणा, संसा रोग रहे ना राया। सुरपति इन्द आप उठाउणा, करोड़ तेतीसा नाल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा भेव रिहा खुल्हाया। आपणा भेव खोल्ह भगवान, आपणी दया कमाईआ। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग खेल महान, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वेखे चाँईं चाँईंआ। भगत भगवन्त इक्क निशान, आप प्रगटाए विच जहान, ध्रू प्रहिलाद दए वड्याईआ। आपे वेखे मार ध्यान, धरनी धरत धवल सहाईआ। बिन पढ़यां देवे ज्ञान, जगत विद्या ना कोए वखाईआ। चौदां विद्या होए हैरान, हरि का भेव कोए ना पाईआ। काग़ज़ कलम सर्ब पछताण, लिख लिख लेख ना कोए मुकाईआ। आपे दाता श्री भगवान, घर घर रिज़क सुबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा खेल रिहा वखाईआ। साचा खेल हरि आदि निरँजण, आपणा आप जणाइंदा। जुग जुग कराए साचा मजन, धूढ़ी इश्नान इक्क वखाइंदा। सन्त सुहेले मेले सज्जण, लख चुरासी विच्चों उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आप चुकाइंदा। साचा पड़दा देवे चुक्क, हरि सन्तन बूझ बुझाईआ। नज़री आए जो बैठा लुक, रूप अनूप दरसाईआ। लै करवट पए उठ, आपणा रुख़ बदलाईआ। साहिब दयाल सतिगुर तुट्ठ, देवे दरस चाँईं चाँईंआ। भाग लगाए काया किला कोट, महल अटल करे रुशनाईआ। निर्मल नूर जगाए जोत, जोती जोत डगमगाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव तेरा ओत पोत, बंस सरबंस आप सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या आप समझाईआ। साची सिख्या एका वार, हरि एका एक सुणाइंदा। जुग चौकड़ी रहिणा ख़बरदार, आलस निंद्रा ना कोए वखाइंदा। नव नौ चार होए उज्यार, नव खण्ड आपणा भेव खुल्हाइंदा। सत्तां दीपां बोल जैकार, जै जैकार आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा राह आप चलाइंदा। हरि जू चले आपणे राह, साचा मार्ग एका लाईआ। जुग जुग बणे आप मलाह, खेवट खेट बेड़ा आपणे कंध उठाईआ। शब्दी शब्द दए सलाह, गुर गुर करे पढ़ाईआ। जन भगतां बणे पिता मां, बाल अञ्याणे गोद उठाईआ। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी पन्ध मुका, अन्तिम चौकड़ भेव दए खुल्हाईआ। तेई अवतार दर बहा, भगत अठारां लए जगा, ईसा मूसा संग मुहम्मद लए रला, नानक गोबिन्द वेखे थाँ, थान थनंतर आप सुहाईआ। खाणी बाणी वेद पुराणी अंज़ील कुरानी वेखे मार ध्याँ, ध्यान ध्यान विच मिलाईआ। अठ सठ तीर्थ वेखे

पाणी, गंगा गोदावरी जमना सुरस्ती खेल महानी, केशव आपणा रूप वटाईआ। शंकर देवे इक्क निशानी, ब्रह्मे तेरा पद निरबाणी, विष्नूं खेल दो जहानी, भगवन आपणा संग रखाईआ। विष्नूं भगवान आदि शक्ति नूर नूरानी दूसर दिसे ना कोए निशानी, गुर अवतार गायण कहानी महिमा कथ कथ सुणाईआ। कलयुग दस्से इक्क निशानी, जोधा सूरबीर बली बलवानी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, विष्न ब्रह्मा शिव आप समझाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव रखणा याद, हरि साचा सच जणाइंदा । पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निरगुण रूप अन्त सुणे फ़रयाद, नौ सौ चुरानवें चौकड़ी पन्ध मुकाइंदा। एका देवे साची दाद, नाम वस्त झोली पाइंदा। सच निशाना देवे गाड, सति सतिवादी आप उठाइंदा। ब्रह्मण्ड खण्ड वेखे ब्रह्मांड, लोआं पुरीआं फेरा पाइंदा। आपे जाणे किनारा पार हद्द, हद्द हदूद ना किसे जणाइंदा। गुर अवतार आपणा भार गए लद, वेला वेला सब दे हथ्थ वखाइंदा। कलयुग अन्तिम प्रगटे पुरख समरथ, वेद व्यासा भेव चुकाइंदा। निहकलंक नाउँ रख, एका डंका नाम वजाइंदा। उच्चे टिल्ले चढ़े पर्बत, सच सिँघासण सोभा पाइंदा। पूत सपूता ब्रह्मण गौड़ा अबिनाशी अचुत्त, मन्दिर अंदर डेरा लाइंदा। अन्त सुहाए साची रुत्त, रुत्त रुत्तड़ी आप महकाइंदा। भाग लगाए काया चोला पंज तत्त बुत्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप समझाइंदा। साचा भेव अन्तिम कल, कुलवन्ता आप समझाईआ। पुरख अबिनाशी अछल अछल, वेस अवल्ला आप वटाईआ। लेखा चुकाए बावन बल, पाँधी पन्ध मुकाईआ। विष्नूं जोत आपे रल, भगवन करे रुशनाईआ । ब्रह्मे ब्रह्म मेटे सल, पारब्रह्म कर कुड़माईआ। शंकर नेत्र वेखे खल, नैण नैण खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आप उठाईआ। आपणा पड़दा देवे लाह, कलयुग अन्त वड्डी वड्याआ। निरगुण नूर जोत धरा, जोती जोत करे रुशनाया। निहकलंक नाउँ रखा, सम्बल साचा डेरा लाया। बंक दुआर दए सुहा, बंक दुआरी भेव चुकाया। राउ रंक दए जगा, एका हुक्म दए सुणाया। कलयुग लहिणा दए मुका, जूठ झूठ कर सफ़ाया। नाता ममता हउमे हंगता दए तुड़ा, काम क्रोध लोभ मोह हँकार रहिण ना पाया। वरन बरन दए खपा, ऊँच नीच ना कोए वंड वंडाया। क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश एका धाम बहा, एका ब्रह्म दए समझाया। मन्दिर मस्जिद शिवदुआला मट्ठ, गुरुदुआर एका घर बणा, एका इष्ट दए समझाया। एका राम नज़री जाए आ, एका कृष्ना रंग रंगाया। एका नाम नमो सति दए सुणा, वास्तक आपणा भेव चुकाया। एका जाप दए जपा, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाया। सोहँ ढोला इक्क सुणा, दो जहानां विचोला फेरा पाया। पर्दा ओहला दए उठा, स्वच्छ सरूपी दरस कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल रिहा समझाया। कलयुग वेला अन्तिम आउणा, हरि साचा

सच जणाईआ। जोती जामा वेस वटाउणा, ना कोई पिता ना कोई माईआ। विष्न ब्रह्मा शिव आपणी गोद बहाउणा, सुरपति राजा इन्द नाल मिलाईआ। धुर फ़रमाणा इक्क सुनाउणा, शाह पातशाह सच्चे शहिनशाहीआ । कलयुग कूड़ी क्रिया मेट मिटाउणा, सतिजुग साचा मार्ग लाईआ। भगत भगवन्त आप उठाउणा, आप आपणी बूझ बुझाईआ। साचा दर इक्क खुलाउणा, दर दरवाज़ा कुण्डा लाहीआ। एका पुरख नज़री आउणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। कलयुग अन्तिम जावे आ, हरि साचा सच जणाइंदा। नानक निरगुण गया ध्या, गोबिन्द इक्को ओट रखाइंदा। मूसा कहे मेरा ख़ुदा, मेरा नूर नूर वखाइंदा। मुहम्मद कहे मेरा इमाम जाए आ, लाल लाल आपणा रंग चढ़ाइंदा। पुरख अबिनाशी कहे मैं वसां हर घट थाँ, मेरी वंड ना कोए वंडाइंदा। जिउँ भावे तिउँ लवां चला, जुग जुग खेल कराइंदा। गुर पीर अवतार लोकमात सेव लगा, साचा राह चलाइंदा। अन्तिम लहिणा सर्ब चुका, आपणे विच छुपाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव दए सलाह, एका गुण समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। कलयुग अन्तिम खेल करना, श्री भगवान आप जणाईआ। नाता तोड़े बरनां वरनां, ऊँच नीच रहिण ना पाईआ। सतिजुग साचा मात धरना, एका धर्म दए वड्याईआ। एको इष्ट एको सरना, गुरूदेव इक्क अख्वाईआ। एका मन्दिर सब ने वड़ना, एका नाम करे पढ़ाईआ। एका तीर्थ सब ने तरना, सर सरोवर इक्क नुहाईआ। एका पौड़े सब ने चड़ना, एका मन्दिर दए सुहाईआ। एका भाणा सब ने जरना, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। एका घाड़न हरि जू घड़ना, साची घाड़त लए घड़ाईआ। निरभउ चुकाए भय डरना, भय अवर ना कोए वखाईआ। राउ रंक इक्को जिहा करना, शाह पातशाह ना कोए अख्वाईआ। सीस ताज किसे ना धरना, चोबदार ना कोए बणाईआ। दीन मज़्हब ना किसे लड़ना, जात पात ना कोए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, साचा मार्ग इक्क लगाईआ। साचा मार्ग लाए निरँकार, सति सरूपी दया कमाइंदा। सतिजुग सच करे प्यार, साची सिख्या इक्क समझाइंदा। सचखण्ड निवासी खोल्ह दुआर, साचा मन्दिर इक्क वखाइंदा। भगवन भगतन दे दीदार, तृष्ना भुख गवाइंदा। दर घर साचे लवे वाड़, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। अग्नी लगे ना तत्ती हाढ़, जेठ धुप ना कोए तपाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, साचा मार्ग आप लगाइंदा। साचा मार्ग विच संसार, हरिजू हरि हरि आप लगाईआ। भगत सुहेले लए उभार, आपणी बूझ बुझाईआ। राग नाद वजाए सितार, अनडिठड़ी तार हिलाईआ। गुफ़त शुनीद करे गुफ़तार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचा राह चलाईआ।

सतिजुग साचा सच निशान, सति सतिवादी आप रखाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी इक्क ज्ञान, एका नाम पढ़ाइंदा। सत्तां दीपां इक्क निशान, सति सतिवादी आप झुलाइंदा। भगतां मिले श्री भगवान, जुग जुग दया कमाइंदा । गोपी मिले साचा काहन, घर बह बह रास रचाइंदा। सीता सुरती कर परवान, राम रामा गोद बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चार वरन इक्को घर, घर मन्दिर आप सुहाइंदा। घर मन्दिर सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप बणाईआ। हँ ब्रह्म आदि अन्त, पारब्रह्म सरनाईआ। लेखा लेख जीव जंत, जुगत जगत आपणे हथ्थ रखाईआ। करे खेल श्री भगवन्त, भेव अभेद आप खुलाईआ। एका नाम जणाए मंत, मन्त्र अन्तर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं देवे दान, आत्म परमात्म एका बन्धन पाईआ। आत्म परमात्म बन्न्हे डोर, नाम तन्दी हथ्थ रखाइंदा। नाता तोड़ पंज चोर, शरअ शरीअत ना वंड वंडाइंदा। शब्द चढ़ाए साचे घोड़, वागां आपणे हथ्थ रखाइंदा। करे प्रकाश अन्ध घोर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्त सुहेले लए फड़, गुर चेले मेल मिलाइंदा।

१६ माघ २०१८ बिक्रमी अमरो देवी दे गृह जम्मू

हरि सरनाई साचा जाप, जीवण जुगत दए वड्याईआ। कोट कोट जन्म उतारे पाप, पापी पतित पुनीत कराईआ। भेव अभेद चुकाए आपणा आप, अनुभव आपणी खेल कराईआ। हरिजन वेखे जिउँ बाल सखाई पिता बाप, पूत सपूता गोद बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे सच्चा नाम हरि गुसाईआ। साचा नाम सतिगुर सरन, हरि सज्जण सच जणाइंदा। नाता तुट्टे मरन डरन, लख चुरासी फंद कटाइंदा। मेट मिटाए वरन बरन, ज़ात अज़ात ना कोए रखाइंदा। करता पुरख करनी करन, साची क्रिया इक्क समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप दृढ़ाइंदा। साचा नाम हरि हरि ओट, दूसर अवर ना कोए वड्याईआ। भय विच कढ्ढणहारा खोट, ममता मोह चुकाईआ। नाता तोड़ वरन गोत, एका रंग रंगाईआ। मेल मिलावा निरगुण जोत, जोती जोत समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क जणाईआ। साचा नाम एका रंग, हरि हरि आप रंगाइंदा। आदि जुगादि सदा सद आत्म सेजा बैठ पलँघ, निरगुण सरगुण भेव चुकाइंदा। नाद अनादी वज्जे अगम्म, धुनी धुन सुणाइंदा।

मन मनसा मन माहे जाए मन, मन का मोह मिटाइंदा। ज्ञान प्रकाश करे साचा चन्न, अन्ध अज्ञान गवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क वड्याइंदा। साचा नाम सतिगुर धार, सति सति वड्याईआ। कर्म कांड ते वसया बाहर, क्रिया विच ना कोए फसाईआ। जिस जन देवे किरपा धार, आपणी तिस जन बूझ बुझाईआ। सो गुरमुख चतुर सुजान, तिस मिल्या हरि रघुराईआ। अठ्ठे पहर इक्क ध्यान, निगहबान होए सहाईआ। दर दरबार देवे माण, दर्दी दर्द वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम करे पढ़ाईआ। एका नाम साची वस्त, वस्त अमोलक आप वरताइंदा। ना कोई कीट ना कोई हस्त, लख चुरासी एका रंग वखाइंदा। शब्द ख़ुमारी सदा मस्त, मस्त अलमस्त आपणा भेव जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, नाम नामा झोली पाइंदा। हरि का नाम हरि ही जेहा, नज़र किसे ना आइंदा। गुर अवतारा रसना किहा, कह कह शुकर मनाइंदा। निरगुण सरगुण लाए नेंहा, साचा नेंह जणाइंदा। अमृत बरसे एका मेंहा मेघला रूप धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप प्रगटाइंदा । साचा नाम हरि सरनागत, गति मित आपणी आप जणाईआ। हरि का नाम साचा तत्त, तत्तव तत्त ना वंड वंडाईआ। हरि का नाम ब्रह्म मति, पारब्रह्म सच पढ़ाईआ। हरि का नाम धीरज सति, सति सन्तोख इक्क रखाईआ। हरि का नाम महिमा अकथ, कथनी कथ ना सके राईआ। हरि का नाम साचा रथ, जुग जुग भगतां लए चढ़ाईआ। हरि का नाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका गुण जणाईआ। साचा नाम साचा गुण, हरि सतिगुर आप जणाइंदा। लख चुरासी छाण पुण, भगत भगवन्त मेल मिलाइंदा। लेखा जाणे गुण अवगुण, भेव अभेद खुल्हाइंदा। नाता तोड़ रिख मुन, सन्त सुहेले आपणे अंग लगाइंदा। हरि का लेखा जाणे कवण, शास्त्र सिमरत वेद पुराण सीस झुकाइंदा। पन्ध ना मुक्के उणंजा पवण, पवणी पवण भुवाइंदा। खेले खेल अवण गवण, त्रैभवण फेरा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम सच दरसाइंदा। एका नाम एका धार, धार धार विच समाईआ। एका नाम सतिगुर प्यार, प्यार प्यार नाल मिलाईआ। एका नाम वणज वापार, हट्ट हट्ट विच वखाईआ। एका नाम दरस दीदार, दीद ईद चन्द चढ़ाईआ। एका नाम दए आधार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। एका नाम हरि हरि सो, सो पुरख निरँजण आप उपाया। एका नाम हँ ब्रह्म बीज बो, पत्त डाली आप महकाया। एका नाम जणाए साचा मोह, जूठा नाता तोड़ तुड़ाया। एका नाम दुरमति मैल देवे धो, निर्मल नीर सीर प्याया। एका नाम अमृत देवे चो, मुख मुखड़ा आप सुहाया। एका नाम ढोआ ढोअ, सति पुरख निरँजण आप वरताया।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम दए समझाया। साचा नाउँ आदि पुरख, आदि आदि उपजाया। आपे करके आपणी परख, आपणी कीमत आपे पाया। आपे मेट आपणी हरस, सांतक सति सति वरताया। आपे दे आपणा दरस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ दए वड्याआ। आपे नाउँ आपे निरँकार, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। आपे मन्दिर आप मुनार, आपे बैठा आसण लाईआ। आपे शब्द नाद धुन्कार, आपे रागी राग अल्हाईआ। आपे सुत्ता पैर पसार, आपे करवट रिहा बदलाईआ। आपे बन्न्हे हरि साची धार, आपे हुक्मी हुक्म वरताईआ। आपे कागद कलम बणे लिखार, आपे लिख लिख वेख वखाईआ। आपे वसे सब तों बाहर, समरथ पुरख वड्डी वड्याईआ। आपे गुरू आप अवतार, आपे जुग जुग वेस धराईआ। आपे भगत भगवन्त करे प्यार, आपे सन्त लए उठाईआ। आपे गुरमुखां निभाए नाल, आपणा संग रखाईआ। आपे गुरसिखां करे सदा प्रितपाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। आपे प्रगट हो दीन दयाल, दीनन आपणे गले लगाईआ। आपे साचा नाम सच्ची धर्मसाल, काया मन्दिर सर्ब टिकाईआ। तिस नाम ना खाए काल, महांकाल नेड़ ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सो साहिब नाम रिहा समझाईआ। साचा नाम एका सो, सो पुरख आप जणाइंदा। हँ ब्रह्म ढोआ ढो, बण विचोला खेल कराइंदा। सोहँ शब्द नवां नरो, आत्म परमात्म बन्धन पाइंदा। आदि जुगादि त्रै त्रै लोअ, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखाइंदा। बिन सोहँ दिसे ना को, लख चुरासी मौल कन्त कन्तूहल एका नाम जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप समझाइंदा। साचा नाम सोहँ हँसा, हँस मुख वड्याईआ। विष्न विश्व एका बंसा, बंसावली आप अख्वाईआ। सहँसर मुख शेष गाए सहँसा, कोटन कोटि नाल सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सोहँ एका रूप समझाईआ। सोहँ रूप लख चुरासी नाता, ईश जीव खेल कराइंदा। हँ ब्रह्म पंज तत्त दिती दाता, ब्रह्म मेला मेल मिलाइंदा। अंदर वड़ पुरख समराथा, समरथ आपणी गंढ्ढ पुवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप प्रगटाइंदा। सोहँ नाम कर प्रगट, प्रगट आपणा भेव चुकाइंदा। आदि जुगादी साचा हट्ट, सो पुरख निरँजण आप चलाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग कोटन नाम पढ़ पढ़ जाण रट, मन का मणका नाल रखाइंदा। एका नाम वसे घट घट, बाहर नज़र किसे ना आइंदा। गुरमुख लाहा लए खट्ट, जिस जन आपणी बूझ बुझाइंदा। सोहँ शब्द महिमा अकथ, नानक निरगुण सिफ्त सालाहइंदा। सोहँ शब्द चलाए रथ, लख चुरासी गेड़ भुआइंदा। सोहँ शब्द साची वथ, घर साचे आप रखाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर सोहँ रूप कर प्रतख, हँ ब्रह्म पारब्रह्म मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन नाम देवे

दस्स, तिस आपणे विच समाइंदा। साचा नाम पूरन काम, इच्छया अवर रहिण ना पाईआ। निरगुण मिल्या हरि भगवान, श्री भगवान ख़ुशी मनाईआ। आत्म परमात्म मिल्या दान, परम पुरख दए वड्याईआ। घर सज्जण मिले साचा काहन, हरि मंडल रास रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे आपणा वर, तिस आपणा भेव चुकाईआ। मिल्या नाम चुक्कया भेव, भेव रहे ना राया। पारब्रह्म प्रभ साची सेव, हँ ब्रह्म सेव कमाया। अलख अगोचर देवी देव, देवत आपणा रूप धराया। आदि जुगादि सदा निहकेव, निहचल धाम सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर आदि जुगादि, एका वक्खर आत्म परमात्म बन्धन पाया। आत्म परमात्म साचा बन्धन, हरि सतिगुर आप रखाईआ। जोत लिलाटी एका चन्दन, मस्तक टिक्का लाईआ। अन्तर अन्तर इक्क परमानंदन, परम पुरख रखाईआ। गीत सुहागी एका छन्दन, सोहँ शब्द करे पढ़ाईआ। नाता तुट्टे जेरज अंडन, अंदरे अंदर गंढ्ढ पुवाईआ। गुरमुख मेला मुकंद मनोहर मकुंदन, नेत्र नैण नैण दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम वखाए साचे घर, घर साचा आप सुहाईआ। साचा घर गुरमुख दुआर, गुर गुर आप वड्याइंदा। कलयुग अन्तिम वेख विचार, वेखणहारा दया कमाइंदा। जुग चौकड़ी कर्ज उतार, आप आपणा मूल समझाइंदा। हरिजन साचे करे प्यार, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। हरि का नाम वणज वापार, साची हट्ट वखाइंदा। रसना जेहवा इक्क अधार, मन मनसा पूर कराइंदा। सोहँ शब्द सच जैकार, आत्म परमात्म रंग चढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे साचा दान, साची वस्त आत्म झोली पाइंदा।