पुस्तकालयभाग ११

१८ माघ २०१८ बिक्रमी देवा सिँघ धंगाली ज़िला जम्मू

पीर पैग़म्बर तक्की आस, आस इक्क रखाईआ। तेरा खेल पृथ्मी आकाश, आकाश तेरी वड्याईआ। असी वेखणी तेरी रास, कवण दुआरे पाईआ। कवण सखी तेरे वसे पास, परवरदिगार सच्चे गुसांईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव देणा खुल्हाईआ । तेरी रास तक्कण दा चाअ, इक्को ओट रखाईआ। तूं देणी सच सलाह, शाह पातशाह सच्चे शहिनशाहीआ। असीं रैहबर तेरे गए आ, दर तेरे सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा दे उठाईआ। तेरा तक्कणा जल्वा नूर, नूर नूरानी मेहरवाना । तेरा घर वेखणा हज़ूर, मेरे हज़ुरत शाह सुल्ताना। तूं शहिनशाह गफ़ूर, मरदे मर्द मर्दाना। तूं सर्बकला भरपूर, आदि जुगादि नौजवाना । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरा मंडल कवण निशाना। कवण मंडल तेरी रास, कवण घर वज्जे वधाईआ । कवण रूप खेल तमाश, ख़ालक ख़लक विच खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बिरध बाल ना कोई बच्चा, वड्डा छोटा ना कोई अख्वाईआ। जिस जन मिल्या सतिगुर सच्चा, एका रंग रंगाईआ। त्रैगुण अग्न कदे ना मच्चा, गुरमुख वड्डी वड्याईआ। लेखे लग्गा भाण्डा कच्चा, करता कीमत आपे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख एका घर बहाईआ । ना कोई बच्चा ना नादान, बाली बुध ना कोई रखाईआ। गुरमुख सूरा चतुर सुजान, मिली मात वड्याईआ। जिस जन दरस देवे भगवान, सो जन सच दुआरे सोभा पाईआ। नाता तुट्टे जगत जहान, जीवण जुगत इक्क समझाईआ। दीन दयाल ठाकर स्वामी वेखे मार ध्यान, मेहरवान निगह इक्क उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। ना कोई

बच्चा बाली बुध, बाली बाल ना कोई जणाइंदा। जन भगतां करे कारज सुध, हरि साची सेव कमाइंदा। गुरमुख जोधा सूरबीर एका उठ, आपणा बल रखाइंदा। जिस उपर दीन दयाल जाए तुट्ठ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। ना कोई बच्चा मूर्ख मति, मूढ़ नज़र कोई ना आईआ। सतिगुर देवे साची मति, एका गुण समझाईआ। घर घर अंदर हरि हरि तत्त, निक्का वड्डा ना वंड वंडाईआ। साढे तिन्न हथ्थ अंदर रख्या ढक, दिस किसे ना आईआ। जिस भावे तिस पड़दा देवे ढक, आपणा मुख वखाईआ। उह बोले नाअरा हक़, कूक कूक सुणाईआ । प्रभ सांई गया लभ्भ, घर मिल्या सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे दए वड्याईआ। गुरमुख बच्चा सदा जवान, हरि साचा सच रखाइंदा। आत्म परमात्म इक्क ज्ञान, एका गुर वखाइंदा। एका मन्दिर इक्क मकान, एका घर बहाइंदा। एका अमृत पीण खाण, रस रसीआ आप चखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तराइंदा। गुरमुख बच्चा सूरबीर, वड सूरा नाउँ धराईआ। जगत माया तोड़ जंजीर, इक्को ओट तकाईआ। चोटी चढ़ बैठा अख़ीर, उतर कदे ना जाईआ। प्रभ मिल्या गहर गम्भीर, गुण आपणा दए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। गुरमुख बच्चा सदा गुणवन्त, गुणवन्ता आप बणाईआ। देवे वड्याई विच जीव जंत, जागरत जोत कर रुशनाईआ। एका नाउँ मणीआ मंत, मन मनसा दए खपाईआ। गढ़्ह तोड़ हउमे हंगत, गृह गृह नाद सुणाईआ। रंग चाड़्ह इक्क बसन्त, काया चीथड़ा आप रंगाईआ। जिस जन बणाई बणत, घड़न भन्नणहार सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे आप जगाईआ। गुरमुख बच्चा जाए जाग, पुरख अबिनाशी आप जगाईआ। आपणे हथ्थ पकड़े वाग, डोेरी तन्द बंधाईआ। दीपक जोत जगाए चिराग़, अन्ध अन्धेर मिटाईआ। जन्म जन्म दा धोवे दाग़, दुरमति मैल धुवाईआ। अन्तर आत्म इक्क वैराग, बिरहों चोट लगाईआ। जगत तृष्ना बुझे आग, माया ममता दए खपाईआ। शब्द अगम्मी इक्क अवाज़, छोटे बाले दए सुणाईआ। छोटा बाला रच के काज, हरिसंगत गया समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, छोटे बाले दए वड्याईआ। छोटे बाले तेरा माण, हरि साचा सच रखाइंदा। छोटी उमरे खेल महान, लोकमात कराइंदा। सिँघ मनजीता नौजवान, आपणे रंग वखाइंदा। बच्चिआं देवे पहलों ज्ञान, बुढ्ढयां फिर समझाइंदा। अंदर वड़ श्री भगवान, आपणा खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, छोटे बाले आप तराइंदा। छोटा बाला वड प्रधाना, सच प्रधानगी आप समझाईआ । लोआं पुरीआं वेखे मार ध्याना, फिर फिर ख़ुशी मनाईआ। करोड़ तेतीसा होया हैराना, भेव कोए ना पाईआ। सुरपति इन्द

मुख शरमाना, नेत्र नैण ना सके उठाईआ। छोटा बाला बन्न्ह के आया गाना, साचा सगन मनाईआ। सोहँ ढोला गाए तराना, एका राग सुणाईआ। प्रभ पुरख पाया इक्क मर्दाना, वड मर्दानगी रिहा समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, छोटे बच्चे आप प्रगटाईआ। छोटे बच्चे साचे लाल, हरि लालन रंग रंगाइंदा। शब्द सरूपी बण दलाल, लोकमात सेव कमाइंदा। साची घाली घालण आपे घाल, नीहां हेठ दबाइंदा। करे खेल बेमिसाल, बेनज़ीर तकदीर सर्ब बदलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे बाले वेख वखाइंदा। छोटे बाले उच्च महल्ला, एका गढ़्ह बणाईआ। वेखणहारा इक्क इकल्ला, पुरख अबिनाशी फेरा पाईआ। बहत्तरां अंदर आपे रला, आपणा गुण समझाईआ। सच संदेसा एका घल्ला, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवे माण वड्याईआ। छोटे बाले नीहां हेठ रख, हरि राखी करन आया। छोटे बच्चे कर प्रतख, प्रतख रूप धराया। छोटे बाले कर कर वक्ख, हरि आपणी वंड वंडाया। छोटे बाले पड़दा ढक, सिर आपणा हथ्थ टिकाया। छोटे बच्चे गोदी चक्क, सचखण्ड दुआर बहाया। छोटे बाले रखे पत्त, पति पतिवन्ता होए सहाया। छोटे बच्चे लेखे लग्गे रत्त, रत्ती रत्त नाल रंगाया। छोटे बाले इक्को तत्त, हरि तत्त तत्त समाया। करे खेल पुरख समरथ, भेव किसे ना आया। साचा मार्ग रिहा दस्स, बाले नीहां हेठ धराया। उत्ते त्रैगुण माया देवे रख, आपणी हथ्थीं पड़दा पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अचरज खेल आप कराया। छोटे बाले उठे कुद्द, आपणा बल रखाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी वेखणा युद्ध, सत्तां दीपां नैण उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बाली बाले लए तराईआ। छोटा बाला बाल अञ्याण, एका मति रखाईआ। कलयुग अन्त हो प्रधान, सतिजुग साचा राह वखाईआ। सति सतिवादी मन्दिर सच मकान, सचखण्ड निवासी आप बणाईआ। सत्त रंग झुलाए इक्क निशान, सत्तां दीपां करे रुशनाईआ। सति धर्म दी सति दुकान, सति पुरख निरँजण आप खुल्हाईआ। चार वरनां देवे इक्क ज्ञान, एका करे पढ़ाईआ। ग़रीब निमाणयां देवे माण, चरन सरन सरनाईआ। तख्त निवासी भूप राजान, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। गुरमुख उठाए चतुर सुजान, साची सोझी आपे पाईआ। चतुर्भुज नौजवान, आपणीआं भुजां बल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, छोटे बाले होए सहाईआ। छोटे बाले सदा सहायक, हरि साची सेव कमाइंदा। छोटा बाला होया लायक, हरि आपणी गोद बहाइंदा। करे खेल नर नरायण नायक, नईआ जगत आप चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचे वर, छोटे बाले पार कराइंदा।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी पिण्ड धंगाली जम्मू

गुर अवतार करो ध्यान नेत्र खुल्ल्हे, बेपरवाह रिहा जणाईआ। जीव जंत लोकमात साध सन्त फिरन भुल्ले, आत्म ज्ञान ना कोए दृढ़ाईआ। भाग ना लग्गे किसे कुल्ले, काया खाली हट्ट विकाईआ। माया ममता झूठी रुल्ले, मोह विकारा नाल रलाईआ। अन्त पैणा ना कोई मल्ले, कीमत मात ना कोए चुकाईआ। जगत अन्धेरा एका झुल्ले, कच्चे बिरहों दए झड़ाईआ। अमृत जल सब दे डुल्ले, सरोवर सच ना कोए नहाईआ। सिंमल बूटे फले फुल्ले, अन्त रस ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नैण रिहा खुल्हाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर करो ध्यान, हरि सच्चा सच जणाइंदा। वेद शास्त्र सिमरत पूजा पाठ ना कोई ज्ञान, आत्म परमात्म मेल ना कोई मिलाइंदा। शरअ शरीअत ना कोई इमान, सच मुसल्ला हेठ ना कोई विछाइंदा। तीस बतीस हदीस ना कोए कुरान, शरअ शरीअत ना कोए वड्याइंदा। हक़ हक़ीक़त ना कोए पैग़ाम, सच संदेस ना कोए सुणाइंदा। सच महिराबे ना कोए कलाम, कलमा नबी ना कोए पढ़ाइंदा। नूरी जल्वा ना कोए इमाम, आपणी आमद ना कोए वखाइंदा। सजदा सीस ना कोए सलाम, सलामत नज़र कोए ना आइंदा। आपणी उम्मत वेखो सारे होए हराम, साचा हुरम ना कोए सुहाइंदा। पंज तत्त शैताना बणे ग़ुलाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका भेव खुलाइंदा। गुर अवतार वेखो मार झात, हरि झाकी इक्क जणाइंदा। कलयुग रैण अन्धेरी रात, चारों कुण्ट अन्धेरा छाइंदा। कोई ना दिसे पूजा पाठ, पढ़ पढ़ जीव सर्ब कुरलाइंदा। हरि का नाम मिले किसे ना हाट, सच वणज़ारा नज़र कोए ना आइंदा। दुरमति मैल ना देवे काट, सरोवर नीर ना कोए सुहाइंदा। पार ना करे कोई घाट, बण मलाह ना बेड़ा चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक्क सुणाइंदा। सुणो संदेसा ला के कन्न, हरिजू आख सुणाया। चारों कुण्ट खंन खंन, बन्धन बंध ना कोए बंधाया। जगत विद्या होई अन्न्ह, नेत्र ज्ञान ना कोए खुल्हाया। सिक्दार बणया मनुआ मन, आपणा हुक्म मनाया। पंच विकारा चढ़या चन्न, घर घर करे रुशनाया। किसे ना लभ्भे नाम धन्न, खाली हथ्थ सर्ब फिराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका खेल रिहा वखाया। उठो वेखो करो विचार, हरि सच्चा सच जणाईआ। चौथे जुग दी चौथी धार, नज़र किसे ना आईआ। त्रैगुण माया कर प्यार, बह बह ख़ुशी मनाईआ। दोए दोए रूप भुलया निरँकार, निरगुण सरगुण भेव ना राईआ। इक्क इकल्ला हो त्यार, लोकमात फेरा पाईआ। सच महल्ला धुर दरबार, लोकमात लए प्रगटाईआ। दूजा खेल करे निरँकार, भगवन देवे माण वड्याईआ। तीजा नेत्र खोल्ह किवाड़, आपणी बूझ बुझाईआ। चौथे पद दे सहार, साची मंज़ल पार कराईआ।

पंचम मेला मीत मुरार, घर घर विच होए सहाईआ। छेवें घर खेल करतार, गुर उपदेस आप सुणाईआ। सति सतिवादी एकँकार, अकल कला अख्वाईआ। अठ्ठां तत्तां कर प्यार, आपणा बन्धन पाईआ। नौ दुआरे कर ख़ुआर, दसवें रंग चढ़ाईआ। किरपा कर आप करतार, आपणी खेल आप समझाईआ। वरन बरन कढ्ढे बाहर, साची सरन इक्क सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर पकायण मता, एका दूआ बन्धन रखाईआ। पारब्रह्म प्रभ किसे ना बणया कदे सका, आपणा भेव ना किसे जणाईआ। आदि जुगादि कदे ना थक्का, जुग जुग वेस वटाईआ। मुहम्मद कहे पहलां माण दिता मैनूं मक्का, हुण मक्का करे सफ़ाईआ। ज़ोरावर आपणा करे धक्का, साडी चले ना कोए चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद चले सच रज़ाईआ। पीर पैग़म्बर गुर अवतार करन विचार, एका घर वज्जे वधाईआ। असीं सेवा करीं जुग चार, जुग जुग वेस वटाईआ। मन्नदे रहे इक्क निरँकार, निरगुण नूर रुशनाईआ। पंज तत्त काया कर अकार, लोकमात ख़ुशी हंढाईआ। दोए दोए रूप विच संसार, जीवण जुगत बिताईआ। सरगुण नाता जोड़या पुरख नार, पुत्तर धीआं बंस सुहाईआ। निरगुण खेल अपर अपार, जोती जोत जोत मिलाईआ। सरगुण खेल विच गए हार, जगत बन्धन नाल रखाईआ। निरगुण जोत कर उतरे पार, घर मिली सरन सरनाईआ। करे खेल अगम्म अपार, आपणा राह आप चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप समझाईआ । सरगुण तेरी जगत धार, गुर अन्तर मुख छुपाया। पंज तत्त काया काम क्रोध लोभ मोह हँकार, जगत सुवाणी सेज हंढाया। आत्म अन्तर खेल अपार, पारब्रह्म प्रभ आप कराया। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण एका घर बाहर, एका मन्दिर डेरा लाया। सरगुण आसा तृष्ना करे विचार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराया। सरगुण मंगे शमशीर, तीर कमान चिल्ला नाल उठाईआ। निरगुण करे अन्त अख़ीर, आपणा रूप ना कोए वखाईआ। सरगुण जोधा सूरबीर बली बलवान, भुजां आपणीआं आप उठाईआ। निरगुण करे खेल महान, हुक्मी हुक्म हुक्म वरताईआ। सरगुण वेखे जगत नेत्र मार ध्यान, निरगुण बण उठ करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर धार विच संसार, निरगुण सरगुण हो उज्यार, आपणा रंग आप वखाईआ। निरगुण तत्त कहे तन नानक, सरगुण नानक निरगुण रिहा वड्याईआ। निरगुण खेल अत भयानक, सरगुण निउँ निउँ सीस झुकाईआ। सरगुण कहे प्रभ खेल अचन अचानक, भेव कोए ना आईआ। निरगुण कहे सरगुण अणजाणत, सरगुण कहे बिन निरगुण बूझ ना कोए बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी धार चलाईआ।

सरगुण कहे निरगुण बाप, निरगुण कहे सरगुण पूत रूप अख्वाईआ। सरगुण कहे निरगुण प्रताप, निरगुण कहे सरगुण मेरी वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण जाप, निरगुण कहे सरगुण करे पढ़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे साथ, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरी ना कोए रुशनाईआ। सरगुण कहे निरगुण समरथ, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरी चले ना कोए वड्याईआ। सरगुण कहे महिमा अकथ, निरगुण कहे सरगुण रागी राग अलाईआ। सरगुण कहे निरगुण सच्ची वथ, निरगुण कहे सरगुण आप वरताईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे घट घट, निरगुण कहे सरगुण मेरे सिर पड़दा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। सरगुण कहे निरगुण दाता, निरगुण कहे सरगुण भण्डार वरताइंदा। सरगुण कहे निरगुण पुरख बिधाता, निरगुण कहे सरगुण पुरख नारी खेल कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण उत्तम ज़ाता निरगुण कहे सरगुण ज़ात पात रंग चढ़ाइंदा। सरगुण कहे निरगुण बैठा रहे इक्क इकांता, निरगुण कहे सरगुण अंदर मेरा आसण लाइंदा। सरगुण कहे निरगुण खेल तमाशा, निरगुण कहे सरगुण गोपी काहन रूप धराइंदा। सरगुण कहे जोत प्रकाशा, निरगुण कहे सरगुण जोती जोत डगमगाइंदा। सरगुण कहे निरगुण सचखण्ड रखे वासा, निरगुण कहे सरगुण अंदर रूप अनूप धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर आपणी बूझ बुझाइंदा। सरगुण कहे निरगुण बलवान, आदि जुगादि समाया। निरगुण कहे सरगुण मेरा निशांन, लोकमात मात वड्याआ। सरगुण कहे निरगुण मेहरवान, निरगुण कहे सरगुण दीनन दया कमाया। सरगुण कहे निरगुण बेपहचान, निरगुण कहे सरगुण मेरा रूप वटाया। सरगुण कहे मेरा भगवान, निरगुण कहे सरगुण साचा पूत सुहाया। सरगुण कहे निरगुण देवे दान, निरगुण कहे सरगुण साची वंड वंडाया। सचखण्ड करे खेल महान, आपणा झगड़ा आप मुकाया। आपणी इच्छया कर परवान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा अंग वखाया। गुर गुर रूप विच जहान, लोकमात फेरा पाया। बाहरों दिसे पंज तत्त दुकान, सरगुण रूप नज़री आया। अंदर लुकया रहे भगवान, निरगुण आपणा मुख छुपाया। बाहरों बोले रसना जबान, बत्ती दन्द जगत वखाया। अंदरों निरगुण देवे धुर फ़रमाण, सचखण्ड निवासी आप सुणाया। बाहरों वेखण नक्क मूँह हथ्थ दो दो कान, अंदर बिन रंग रूप रिहा समाया। बाहरों तक्कण बिरध बाल जवान, अंदर निरगुण बिरध बाल रूप ना कोए वटाया। बाहरों तक्कण जीव जहान, जगत नेत्र वेख वखाया। अंदरों निरगुण भगतां वखाए आपणा सच निशान, सति सतिवादी दया कमाया। सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण खेल श्री भगवान, गुर गुर बन्धन एका पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा टिक्का आपणे मस्तक इक्क लगाया।

सरगुण कहे निरगुण बेपरवाह, बेअन्त भेव ना आइंदा। निरगुण कहे सरगुण चलाए राह, लोकमात राह वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण शहिनशाह, निरगुण कहे सरगुण जीव जंत रईयत हंढाइंदा। सरगुण कहे निरगुण प्रगटाए आपणा नाँ, निरगुण कहे सरगुण रसना जेहवा सर्ब जपाइंदा। सरगुण कहे निरगुण वसे साचे थाँ, निरगुण कहे सरगुण मेरा बंक सुहाइंदा। सरगुण कहे निरगुण आदि जुगादि बेपहिचां, निरगुण कहे सरगुण मेरा रूप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणे रंग रंगाइंदा। सरगुण कहे निरगुण बेअन्त, निरगुण कहे सरगुण सन्त रूप वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरा कन्त, निरगुण कहे सरगुण बण सवाणी साची सेव कमाईआ। सरगुण कहे निरगुण आदि अन्त, निरगुण कहे सरगुण जुग जुग वेस वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरा मणीआ मंत, निरगुण कहे सरगुण मेरा नाउँ सलाहीआ। सरगुण कहे निरगुण वसे धाम सोभावन्त, निरगुण कहे सरगुण मेरी बणत बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी खेल कराईआ। निरगुण कहे सरगुण सुखवन्त, सरगुण कहे निरगुण हथ्थ वड्याईआ। निरगुण कहे सरगुण सोभावन्त, सरगुण कहे निरगुण सच्चा माहीआ। निरगुण कहे सरगुण महिमा अगणत, सरगुण कहे निरगुण हथ्थ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप छुपाईआ। सरगुण कहे निरगुण खेल, निरगुण कहे सरगुण मेल मिलाइंदा। सरगुण कहे निरगुण सज्जण सुहेल, निरगुण कहे सरगुण संग रखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण वसे धाम नवेल, निरगुण कहे सरगुण बन्धन पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणा वेस वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण दातार, निरगुण कहे सरगुण होए सहाईआ। सरगुण कहे निरगुण प्यार, निरगुण कहे बिन सरगुण प्यार मेरा रूप नज़र किसे ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण आधार, निरगुण कहे बिन सरगुण टेक ना कोए रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण जैकार, निरगुण कहे बिन सरगुण जै जैकारा ढोला ना कोए सुणाईआ। सरगुण कहे निरगुण उज्यार, निरगुण कहे सरगुण करे जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वरताईआ। सरगुण कहे निरगुण सुख, निरगुण कहे सुख सरगुण विच रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण उज्जल मुख, निरगुण कहे सरगुण साचे मुख सलाहीआ। सरगुण कहे निरगुण कदी ना आया किसे कुक्ख, निरगुण कहे सरगुण मेरी कुक्ख सुहाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना मानस ना कोई मानुख, निरगुण कहे सरगुण मेरा मानस रूप वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना तृष्ना ना कोए भुक्ख, निरगुण कहे सरगुण मिलण दी तृष्ना भुख मैं रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सरगुण कहे निरगुण जस, निरगुण कहे सरगुण जस मेरी वड्याईआ।

सरगुण कहे निरगुण आपणे अंदर गया वस, निरगुण कहे मैं सरगुण अंदर डेरा लाईआ । सरगुण कहे निरगुण जोत करे प्रकाश, निरगुण कहे सरगुण अंदर नूर नूर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण आपणा भेव चुकाईआ। सरगुण कहे निरगुण मित, निरगुण कहे सरगुण मित्र प्यारया हथ्थ वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण रहे नित, निरगुण कहे सरगुण नवित फेरा पाईआ। सरगुण कहे निरगुण करे हित, निरगुण कहे सरगुण मिल मिल ख़ुशी मनाईआ। सरगुण कहे निरगुण अबिनाशी अचुत्त, निरगुण कहे सरगुण चेतन रूप वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण एका घर घर मन्दिर दए वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण बंक, निरगुण कहे सरगुण बंक दुआरी सोभा पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण डंक, निरगुण कहे सरगुण मेरा नाद सुणाइंदा। सरगुण कहे निरगुण महिमा अगणत, निरगुण कहे सरगुण मेरा भेव खुलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि एका हरि, निरगुण सरगुण धार चलाइंदा। सरगुण कहे निरगुण ओट, निरगुण कहे सरगुण माण वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण भण्डार अतोट, निरगुण कहे सरगुण हथ्थ फड़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे साचे किला कोट, निरगुण कहे सरगुण अंदर डेरा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणी धार आप चलाईआ।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी इन्दर राम दे गृह धंगाली जम्मू

सरगुण कहे निरगुण सहारा, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा रूप ना कोए जणाईआ। सरगुण कहे निरगुण शहिनशाह सच्ची सरकारा, निरगुण कहे सरगुण सच्ची कार कमाईआ। सरगुण कहे निरगुण हुक्म वरतारा, निरगुण कहे सरगुण चले सच रज़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बन्धन आप रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण पुरख अकाल, निरगुण कहे सरगुण जोत रुशनाईआ। सरगुण कहे निरगुण दीन दयाल, निरगुण कहे सरगुण साचा लाल नाउँ रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण चले अवल्लड़ी चाल, निरगुण कहे सरगुण चाल निराली इक्क जणाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना खाए काल, निरगुण कहे सरगुण तेरे काल चरन सरन बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप समझाईआ। सरगुण कहे निरगुण नूरानी जोत, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरी जोत कम्म किसे ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे साचे कोट, निरगुण कहे बिन सरगुण लोकमात किला कोट नज़र कोए ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण उत्ते मैं होया मोहत, निरगुण कहे मैं सरगुण पिच्छे फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेस

अवल्लड़ा आप कराईआ। सरगुण कहे निरगुण अनभउ प्रकाश, निरगुण कहे सरगुण नूर नूर समाया। सरगुण कहे निरगुण शाहो शाबाश, निरगुण कहे सरगुण शहिनशाह लोकमात वड्याआ। सरगुण कहे मैं निरगुण दास, निरगुण कहे मैं सरगुण बण दासी दास सेव कमाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव ना किसे जणाया। सरगुण कहे निरगुण अछल, निरगुण कहे अछल सरगुण विच समाया। सरगुण कहे निरगुण बीर बल, निरगुण कहे बल सरगुण अंदर धराया। सरगुण कहे निरगुण अटल्ल, निरगुण कहे अटल्ल मुनारा सरगुण मात वड्याआ। सरगुण कहे निरगुण जोत रिहा रल, निरगुण सरगुण तेरी जोती जोत डेरा लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा फेरा आपे पाया। सरगुण कहे निरगुण गुण निधान, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा गुण कम्म किसे ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण शाह सुल्तान, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरी चले ना कोई शहिनशाहीआ। सरगुण कहे निरगुण इक्क सति निशान, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा सति निशाना ना कोए उठाईआ। सरगुण कहे निरगुण नौजवान, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा जोबन ना कोए हंढाईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे सचखण्ड मकान, निरगुण कहे बिन सरगुण सचखण्ड दुआरा कम्म किसे ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण ईमान, निरगुण कहे बिन सरगुण शरअ ना कोए चलाईआ। सरगुण कहे निरगुण सूरबीर बलवान, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा बल ना कोए अजमाईआ। सरगुण कहे निरगुण इक्को आण, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरा हुक्म कीमत कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण खेल खेल खेल आपणी ख़ुशी मनाईआ। सरगुण कहे निरगुण सूरा सरबंग, निरगुण कहे सरगुण सूरबीर प्रगटाया। सरगुण कहे निरगुण मृदंग, निरगुण कहे मृदंग सरगुण हथ्थ फड़ाया। सरगुण कहे निरगुण बिन रूप रंग, निरगुण कहे आपणा रूप रंग सरगुण मात धराया। सरगुण कहे निरगुण सोहे सच पलँघ, निरगुण कहे सच पलँघ सरगुण अंदर आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख एका हरि निरगुण सरगुण आपणी वंड वंडाया। सरगुण कहे निरगुण निरँकार, निरगुण कहे सरगुण विहार चलाईआ। सरगुण कहे निरगुण अगम्म अपार, निरगुण कहे सरगुण अगम्मड़ी धार वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण अलख जैकार, निरगुण कहे सरगुण जै जै मेरी वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण किसे ना आए विच विचार, निरगुण कहे सरगुण अंदर वड़ वड़ आपणी बूझ बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख एका हरि, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा भेव रखाईआ।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी वकील सिँघ दे गृह धंगाली जम्मू

सरगुण कहे निरगुण वसे ओहले, निरगुण कहे सरगुण आपणा भेव जणाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरे अन्तर बोले, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरी धुन ना कोए सुणाईआ। सरगुण कहे निरगुण रहे सदा अडोले, निरगुण कहे सरगुण अडोल रूप वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरा पड़दा खोल्हे, निरगुण कहे सरगुण सेवा करनी मेरी वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण साचा तोल तोले, निरगुण कहे सरगुण कंडा हथ्थ फड़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण सुणाए अगम्मी ढोले, निरगुण कहे बिन सरगुण मेरे गीत ना कोए सुणाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरे अन्तर मौले, निरगुण कहे सरगुण फल फुलवाड़ी इक्क लगाईआ। सरगुण कहे निरगुण अमृत भरया कौले, निरगुण कहे सरगुण हरी सिंच क्यारी आप कराईआ। सरगुण कहे निरगुण देवे माण उपर धौले, निरगुण कहे सरगुण धौल उपर मेरी करे रुशनाईआ। सरगुण कहे निरगुण नूर अव्वले, निरगुण कहे सरगुण मेरा नूर इलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नूर नूर विच धराईआ। सरगुण कहे निरगुण परवरदिगार, एका नूर समाया। निरगुण कहे सरगुण मेरा यार, साची यारी आप हंढाया। सरगुण कहे निरगुण वसे धाम न्यार, निरगुण कहे सरगुण खेड़ा आप वसाया। सरगुण कहे निरगुण हक़ बोले जैकार, निरगुण कहे सरगुण जगत रिहा समझाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग आप समाया। सरगुण कहे निरगुण बेऐब, निरगुण कहे सरगुण ऐब ना कोए जणाईआ। सरगुण कहे निरगुण मेरा साहिब, निरगुण कहे सरगुण मेरा साबत रूप वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण गाइब, निरगुण कहे सरगुण ज़ाहर ज़हूर नूर धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बन्धन आप वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण जलाल, निरगुण कहे सरगुण जल्वा मात प्रगटाइंदा। सरगुण कहे निरगुण दलाल, निरगुण कहे सरगुण विचोला खेल कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण वसे सच्ची धर्मसाल, निरगुण कहे सच्ची धर्मसाल सरगुण गढ़्ह बणाइंदा। सरगुण कहे निरगुण वजाए ताल, निरगुण कहे ताल तलवाड़ा सरगुण हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भरम आप चुकाइंदा। सरगुण कहे निरगुण जोती जाता, निरगुण कहे सरगुण जोत जोत रुशनाईआ। सरगुण कहे निरगुण पुरख बिधाता, निरगुण कहे सरगुण पुरख रूप वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना किसे पछाता, निरगुण कहे सरगुण गुरमुख आपणे आप जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सरगुण कहे निरगुण संजोग, निरगुण कहे सरगुण संग निभाया। सरगुण कहे निरगुण दरस अमोघ, निरगुण कहे सरगुण दरसी दरस दे दे तृप्त बुझाया। सरगुण कहे निरगुण वसे चौदां लोक, निरगुण कहे सरगुण कोटन कोटि लोक

चरनां हेठ दबाया। सरगुण कहे निरगुण सुणाए सलोक, निरगुण कहे कोटी कोट सलोक सरगुण रहे सालाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप चुकाया। सरगुण कहे निरगुण सतिगुर, निरगुण कहे सरगुण गुर गुर रूप वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण लेखा जाणे धुर, निरगुण कहे सरगुण धुर मस्तक लेख समझाइंदा। सरगुण कहे निरगुण चड़े्ह साचे घोड़, निरगुण कहे सरगुण तेरा प्रेम घोड़ा इक्क वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण जाए बौहड़, निरगुण कहे सरगुण तेरी जुग जुग सेव कमाइंदा। सरगुण कहे निरगुण आदि जुगादि रिहा दौड़, निरगुण कहे सरगुण सदा सदा आपणी गोद बहाइंदा। सरगुण कहे निरगुण बुझाए औड़, निरगुण कहे सरगुण अमृत मेघ बरसाइंदा। सरगुण कहे निरगुण दो जहानां लाए पौड़, निरगुण कहे सरगुण फड़ बांहों उपर उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण इके घर, घर घर विच वेख वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण अमीर, निरगुण कहे सरगुण उमराउ उपजाईआ। सरगुण कहे निरगुण पीरे पीर, निरगुण कहे सरगुण पीरी तेरे हथ्थ फड़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण मारे ज़ंजीर, निरगुण कहे सरगुण जगत ज़ंजीर तेरी वस्त वखाईआ। निरगुण सरगुण आदि अन्त जुगां जुगन्त खेल अख़ीर, आखर आपणी खेल वखाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि सच निशान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण दो जहान रिहा झुलाईआ।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी धंगाली लक्षमण सिँघ दे गृह जम्मू

सरगुण कहे निरगुण कार, निरगुण तेरा भेव कोए ना पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण तेरा नूर उज्यार, नूर नज़र किसे ना आइंदा। सरगुण कहे निरगुण तेरा सचखण्ड दुआर, अंदर वड़ दरस कोए पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण तेरा वड भण्डार, वड भण्डारी हथ्थ किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा राह आप चलाइंदा। सरगुण कहे तेरा भेव न्यारा, अभेद तेरी वड्याईआ । सरगुण कहे निरगुण तूं अगम्म ठठयारा, घड़न भन्नणहार अख्वाईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरा सच विहारा, तूं साची सेव कमाईआ। सरगुण कहे निरगुण विष्न ब्रह्मा शिव दएं अधारा, आपणा बंस सुहाईआ। सरगुण कहे निरगुण तूं सति वरतारा, रजो तमो सतो आप वरताईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरा अखाड़ा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश तत्तव तत्त नाच कराईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरा पसारा, लख चुरासी बणत बणाईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरा जैकारा, चारे बाणी दए दुहाईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरी सितारा, चारे खाणी तन्द रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण

तेरा वरतारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आपे पाईआ। सरगुण कहे निरगुण तेरा नूर, नूरो नूर समाइंदा। सरगुण कहे निरगुण सर्बकला भरपूर, बेअन्त नाउँ धराइंदा। सरगुण कहे निरगुण आसा मनसा पूर, निराशा रूप ना कोए जणाइंदा। सरगुण कहे निरगुण तेरा आदि जुगादि सति सरूप, सच ख़ुमारी इक्क रखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण तूं आदि जुगादि हज़ूर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण मीत, मित्र प्यारे सच्चे माहीआ। सरगुण कहे निरगुण अतीत, त्रैगुण अतीता आसण लाईआ। सरगुण कहे निरगुण अनडीठ, अनडिठड़ा धाम सुहाईआ। सरगुण कहे निरगुण सुणाए गीत, अक्खर अक्खर कर पढ़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण ठांडा सीत, अग्नी तत्त ना कोए रखाईआ। सरगुण कहे, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचना आप रचाईआ। सरगुण कहे निरगुण सच्च, घर साचे सोभा पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण आपणे अंदर गया रच, रूप रंग रेख ना कोए जणाइंदा। सरगुण कहे निरगुण जोती जोत रिहा मच्च, नूरो नूर नूर रुशनाइंदा। सरगुण कहे निरगुण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप चुकाइंदा। सरगुण कहे निरगुण निरँकार, निराकार समाईआ। सरगुण कहे निरगुण दातार, दाता दानी वड वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण भण्डार, बण भण्डारी आप वरताईआ। सरगुण कहे निरगुण पसार, निरगुण वेखे चाँईं चाँईंआ। सरगुण कहे निरगुण जीव जंत आधार, घट घट रिहा समाईआ। सरगुण कहे निरगुण नाद शब्द धुन्कार, विष्न ब्रह्मा शिव करे पढ़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण इच्छया वेद चार, शास्त्र सिमरत आप सालाहीआ। सरगुण कहे निरगुण प्राण प्राणी दए आधार, अठ्ठ दस मेल मिलाईआ। सरगुण कहे निरगुण शब्द नाद ज्ञान, ज्ञाता गीता इक्क पढ़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण ईमान, अंज़ील कुरान रिहा सुणाईआ। सरगुण कहे नानक नाम निशान, नाम सति सति प्रगटाईआ। सरगुण कहे निरगुण निशान, गोबिन्द सूरा रिहा झुलाईआ। सरगुण कहे लेखा जाणे दो जहान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेड़ा आप वसाईआ। सरगुण कहे निरगुण अधार, दूसर ओट ना कोए तकाईआ। सरगुण कहे निरगुण अवतार, जुग जुग वेस वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण सिक्दार, गुर गुर रूप वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण प्यार, निरगुण सरगुण संग निभाईआ। सरगुण कहे निरगुण विहार, बण विवहारी वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्त, जुग जुग खेल कराईआ। सरगुण कहे निरगुण जोग, हरि साचा सच कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण संजोग, सति सतिवादी आप कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण भोग, साचा भोगी भोग भुगाइंदा। सरगुण कहे निरगुण होंद, आदि जुगादि ना कोए मिटाइंदा। सरगुण कहे

निरगुण ओट, दूसर ओट ना कोए तकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेड आप कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण आस, आदि अन्त रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण बुझाए प्यास, तृष्ना रोग मिटाईआ। सरगुण कहे निरगुण वखाए रास, मंडल मण्डप दए वड्याईआ। सरगुण कहे निरगुण करे प्रकाश, दो जहान जहान रुशनाईआ। सरगुण कहे निरगुण करे बन्द खुलास, बन्दीख़ाना दए तुड़ाईआ। सरगुण कहे निरगुण वसे पास, आप आपणा पन्ध मुकाईआ। सरगुण कहे निरगुण खेल तमाश, दीन दुनी आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आपणे विच छुपाईआ। सरगुण कहे निरगुण जगत, जागरत जोत जगाइंदा। सरगुण कहे निरगुण भगत, भगवन आपणी बूझ बुझाइंदा। सरगुण कहे निरगुण सन्त, सति सति अंदर धार वखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण कन्त, नर नरायण साची सेजा सोभा पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण बणाए बणत, घड़ भाण्डे वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। सरगुण कहे निरगुण रहे जुग चार, आदि जुगादि दया कमाईआ। सरगुण कहे निरगुण खेले खेल विच संसार, रूप अनूप वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण हर घट पावे सार, घट घट आसण लाईआ। सरगुण कहे निरगुण गुर अवतार, पीर पैग़म्बर रूप वटाईआ। सरगुण कहे निरगुण अकार, साकार नज़री आईआ। सरगुण कहे जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा वेला आप सुहाईआ। सरगुण कहे निरगुण धारा, धरनी धरत धवल चलाइंदा। सरगुण कहे निरगुण पसारा, निर्धन सरधन रंग रंगाइंदा। सरगुण कहे निरगुण जैकारा, जुग जुग आपणा नाउँ प्रगटाइंदा। सरगुण कहे निरगुण घर बाहरा, घर मन्दिर सोभा पाइंदा। सरगुण कहे निरगुण तीर्थ तट किनारा, सच सरोवर इक्क वड्याइंदा। सरगुण कहे निरगुण शब्द जैकारा, बोध ज्ञान आप दृढ़ाइंदा। सरगुण कहे निरगुण लिखारा, जुग जुग आपणा लेख लिखाइंदा। सरगुण कहे निरगुण करे आपणी कारा, करता पुरख नाउँ धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची करनी आप कमाइंदा। सरगुण कहे निरगुण उडीक, नित नित आस रखाईआ। सरगुण कहे निरगुण अतीत, पारब्रह्म बेपरवाहीआ। सरगुण कहे निरगुण ठांडा सीत, सीतल धारा इक्क वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण मन्दिर मसीत, मट्ठ शिवदुआला नाउँ धराईआ। सरगुण कहे निरगुण अजीत, जितया कदे ना जाईआ। सरगुण कहे निरगुण नज़ीक, जगत नेत्र नज़र ना आईआ। सरगुण कहे निरगुण कोटन कोटि काल वेखे ठीक, जुग जुग ठीकरा भन्न वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण बेप्रीत, साची प्रीत ना किसे समझाईआ। सरगुण कहे निरगुण जुग जुग गुर अवतारा कोलों चलौदा रिहा आपणी रीत, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणाईआ। सरगुण कहे निरगुण खेल कराया धन्दे लाया जीव जंत मन्दिर मसीत, मुल्ला शेख़ पंडत करे पढ़ाईआ। जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण निरगुण आपणा आप वखाईआ। सरगुण कहे निरगुण अभुल्ल, भुल्ल कदे ना जाईआ। सरगुण कहे निरगुण अमुल, मुल ना कोए चुकाईआ। सरगुण कहे निरगुण अतुल, तोल्यां तोल ना कोए तुलाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना जाए रुल, एका रंग समाईआ। सरगुण कहे निरगुण ना जाए हुल, आदि जुगादि रिहा लहराईआ। सरगुण कहे निरगुण जाए आपणी कुल, दूसर भेव कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सरगुण बैठा सीस झुकाईआ। सरगुण मंगे दान, प्रभ अग्गे सीस झुकाया। किरपा कर श्री भगवान, हउँ एका मंग मंगाया। तूं खेले खेल दो जहान, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां वेस वटाया। तूं लख चुरासी कर प्रधान, घर घर जोत जगाया। तूं गुर अवतार पीर पैग़म्बर दे दे दान, आपणा नाम पढ़ाया। तूं काया मन्दिर कर परवान, आत्म सेजा आसण लाया। तूं शब्द अनादी सच फ़रमाण, धुरदरगाही आप सुणाया। हउँ बाला बाल नादान, तेरा अन्त कोए ना आया। तूं भाण्डे घड़ें चतुर सुघड़ सुजान, विच आपणी वस्त टिकाया। अन्त मेटें जगत निशान, थिर कोए रहिण ना पाया। आपणा दस्स भेव श्री भगवान, एह की खेल रचाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव रिहा समझाया। घड़न भन्नण दी मेरी कार, मैं आपणा खेल खिलाईआ। कदे थथवा फड़ बणां घुम्यार, कदे ठीकर फोड़ वखाईआ। कदे विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार, त्रैगुण माया बन्धन पाईआ। कदे लख चुरासी कर उज्यार, घट घट जोत जगाईआ। कदे गुर पीर धर अवतार, धरनी धरत धवल दयां वड्याईआ। कदे भगतन देवां इक्क अधार, साची भगती नाम पढ़ाईआ। कदे जल थल महीअल डूँग्घी कंदर वेखां गार, कदे उच्चे टिल्ले पर्बत आसण लाईआ। कदे वंडां वंड जुग जुग चार, चार चार बन्धन पाईआ । कदे सब नूं करां ख़ुआर, आपणा बल रखाईआ। निरगुण नूर नूर उज्यार, दो जहान मेरी रुशनाईआ। सरगुण रहिणा ख़बरदार, पुरख अबिनाशी रिहा समझाईआ। पिच्छे आउँदा रिहा सरगुण रूप जामा धार, जगत नाता कर कुड़माईआ। कोई कहे राम अवतार, जनक सपुत्तरी गया प्रनाईआ । कोई कहे कृष्न मुरार, राधा आपणी गोद बहाईआ। कोई कहे मुहम्मद यार, यारी यारां नाल निभाईआ। कोई कहे नानक निरगुण धार, पुत्तर धीआं गया तजाईआ। कोए कहे गोबिन्द सरदार, बाले नीहां हेठ दबाईआ। कोई कहे लेखा वेद चार, कोई कहे पुराण पढ़ाईआ। कोई कहे गीता ज्ञान, बिन गीता हथ्थ किसे ना आईआ। कोई कहे अञ्जील कुरान, आला मरतबा रहे समझाईआ। कोई कहे खाणी बाणी प्रधान, नानक अर्जन करी पढ़ाईआ। श्री भगवान कहे मैं सब दा मेटां निशान, अन्तिम आपणे विच समाईआ। कलयुग निरगुण हो के आया विच जहान, रूप रंग रेख ना कोए वखाईआ। ना कोई नारी दिसे सन्तान, पिता

पूत ना कोए वड्याईआ। इक्को नाता विच जहान, जन भगतां नाल ल्या जुड़ाईआ। अंदर वड़ के वसां सच मकान, सच दुआरे आसण लाईआ। दिस ना आए किसे श्री भगवान, जगत लोकाई रही कुरलाईआ। हरिजन हरि जू मिल्या आण, आपणी दया कमाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक निरगुण निरगुण रिहा उठाईआ।