पुस्तकालयभाग ११

१९ माघ २०१८ बिक्रमी ज्ञान चन्द दे गृह खैरोवाली जम्मू

निरगुण कहे श्री भगवान, सरगुण देवां माण वड्याईआ। तत्तव तत्त कर प्रधान, हड्ड मास नाड़ी रत्त जोड़ जुड़ाईआ। ब्रह्म तत्त इक्क वखाण, नूर नूर नूर दरसाईआ। घट घट कर पछाण, आपणी बूझ बुझाईआ। लोकमात सच निशान, सति सतिवादी आप झुलाईआ। जुग चौकड़ी वंड वंडान, गेड़ा गेड़े विच भुवाईआ। गुर अवतार खेल महान, पीर पैग़म्बर नाल रलाईआ। सति सतिवादी सारे पाण, साची सिख्या इक्क समझाईआ। बोध अगाधी शब्द महिमान, जुग जुग फेरा पाईआ। करे खेल ख़लक महान, हरि ख़ालक बेपरवाहीआ। रहिमत करे रहीम रहिमान रहिम आपणा आप कमाईआ। सरगुण देवे साचा माण, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। नाम निधाना तीर कमान, साचा चिल्ला इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण सार आपे पाईआ। सरगुण तेरी पावे सार, निरगुण दया कमाइंदा। जुग चौकड़ी वेख विचार, सगला संग निभाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर उतरया पार, कलयुग अन्तिम खेल कराइंदा। निरगुण निरगुण करे प्यार, निरगुण नाता जोड़ जुड़ाइंदा। निरगुण दाता देवणहार, निरगुण झोली आप भराइंदा। निरगुण अमृत बूंद स्वांती ठंडी ठार निरगुण सच प्याला आप प्याइंदा। निरगुण एकँकार इक्क इकांता सचखण्ड वसे सच दरबार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण आपणा आप वड्याइंदा। सरगुण तेरा साचा रंग, निरगुण निरगुण आप चढ़ाईआ। सरगुण तेरी जगत सेज पलँघ, निरगुण निरगुण आप हंढाईआ। सरगुण तेरा नाम मृदंग, निरगुण तार सितार बिन आप वजाईआ। सरगुण तेरे वसे संग, निरगुण आपणे अंग लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण आपणे लेखे लाईआ। सरगुण तेरा मुक्के पन्ध, निरगुण आप मुकाइंदा। सरगुण तेरा साहिब सदा बख्शंद, जुग जुग दया कमाइंदा। सरगुण टुट्टी देवे गंढ्ढ, निरगुण आपणी गंढ्ढ पुवाइंदा। सरगुण तेरा गीत सुहागी छन्द, निरगुण आपणा नाउँ समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण आपणे लेखे लाइंदा। सरगुण तेरा जगत महल्ला, निरगुण आपणी बूझ बुझाईआ। निराकार फड़ाए एका पल्ला, एका हथ्थ वखाईआ। जोती शब्दी अनुभव धार रला, रूप रंग रेख ना कोए

वड्याईआ। सच संदेस एको घल्ला, एका करे पढ़ाईआ। वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, सरगुण तेरे अंदर डेरा लाईआ। दीपक जोती आपे बला, तेल बाती ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण आपणा रंग चढ़ाईआ। सरगुण रंग दए चढ़ा, निरगुण आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। जुग जुग पाँधी पन्ध दए मुका, कलयुग अन्तिम फेरा पाईआ। सूरा सरबंग वेस वटा, नाउँ निरँकारा आप प्रगटाईआ। सरगुण तेरा निरगुण मृदंग दए वजा, आपणी सेवा आप कमाईआ। दूई द्वैती हउमे हंगता झूठी कंध दए ढाह, एका ठोकर नाम लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण देवे माण वड्याईआ। सरगुण देवे सच सहारा, निरगुण दया कमाइंदा। बन्द ताकी खोल्ह किवाड़ा, आपणा भेव चुकाइंदा। वा ना लग्गी तत्ती विच संसारा, अग्नी तत्त बुझाइंदा। एका देवे नाम अधारा, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। एका मन्दिर इक्क घर बारा, एका बंक सुहाइंदा। एका गुर इक्क अवतारा, एका शब्दी शब्द पढ़ाइंदा। एका राग नाद जैकारा, एका धुनी धुन समाइंदा। एका वसे सब तो बाहरा, निरगुण खेल कराइंदा। सरगुण तेरा मीत मुरारा, दर तेरे फेरा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणा खेल वखाइंदा। निरगुण सरगुण उपर पए तुट्ठ, मेहरवान दया कमाईआ। एका अमृत देवे घुट्ट, अमिउँ रस आप चखाईआ। बाल नादाना पए उठ, आपणा बल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा सदा सहाईआ। तेरा सहाई सदा सद सज्जण, हरि सच्चा आप अख्वाइंदा। जुग जुग कराए एका मजन, चरन धुड़ी टिक्का लाइंदा। सज्जण सुहेला होया परदे कज्जण, सच दुशाला उपर पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा संग निभाइंदा। सरगुण तेरा सगला संग, सो पुरख निरँजण आप निभाईआ। गृह गृह घर घर चाढ़े चन्द, जोती जोत जोत रुशनाईआ। आत्म परमात्म इक्क अनन्द, निज़ानंद दरसाईआ। गीत सुहागी साचा छन्द, सोहँ ढोला गाईआ। जन्म जन्म जग मुक्के पन्ध, लख चुरासी रहिण ना पाईआ। नाता तुट्टे जेरज अंड, ब्रह्मण्ड ना वेख वखाईआ। होए वसेरा सचखण्ड, अन्त जोती मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण आपणे लेखे लाईआ। सरगुण निरगुण रखे याद, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। जुगां जुगन्तर सुण फ़रयाद, जन भगतां होए सहाईआ। एका नाम देवे दात, वस्त अमोलक झोली पाईआ। लख चुरासी विच्चों लए काढ, आप आपणा मेल वखाईआ। निरगुण सरगुण करे लाड, बेअन्त बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा फेरा पाईआ। जुग जुग वेस अवल्लड़ा, निरगुण सरगुण धार। हरिजन फड़ाए पलड़ा, पारब्रह्म गुर करतार। वसणहारा निहचल धाम अचल्लड़ा, लोकमात होए उज्यार।

सच संदेसा एका घलड़ा, शब्दी शब्द शब्द जैकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण दए दीदार। निरगुण सरगुण देवे दरस, आपणी बूझ बुझाईआ। जन्म जन्म दी मेटे हरस, हिरस अवर ना कोए वधाईआ। अमृत मेघ देवे बरस, अग्नी तत्त बुझाईआ । जन भगतां उपर कर कर तरस, आपणी बूझ बुझाईआ। लख चुरासी विच्चों परख, नाम कसवटी एका लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ना कोई सोग ना कोई हरख़, चिंता दुःख ना कोए वखाईआ। सरगुण तेरा निरगुण सहारा, सदा सदा अख्वाईआ। कलयुग अन्तिम वेख किनारा, जोती जामा भेख वटाईआ। जुग जुग दे विछड़े मेले मेलणहारा, आप आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण बन्धन एका पाईआ। निरगुण सरगुण साचा बन्धन, पुरख बिधाता आप रखाइंदा। निरगुण सरगुण लगाए चन्दन, तिलक लिलाटी जोत जगाइंदा। निरगुण सरगुण तोड़े फंदन, फांदी अवर ना कोए वखाइंदा। निरगुण सरगुण खेले खेल मुकंद मनोहर मुकंदन, कँवल नैण नैण मटकाइंदा। निरगुण सरगुण त्रिलोकी नंदन, नंद जशोधा माण दुवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल आप कराइंदा। निरगुण सरगुण सच वैराग, हरि वैरागी आप उपाईआ। निरगुण सरगुण खोल्हे जाग, नेत्र नैण इक्क दरसाईआ। निरगुण सरगुण अंदर लाए भाग, आपणे आसण सोभा पाईआ। निरगुण सरगुण जगाए चिराग़, जोती जोत जोत रुशनाईआ। निरगुण सरगुण धोवे दाग़, दुरमति मैल रहिण ना पाईआ। निरगुण सरगुण सच्चा काज, घर घर विच आप वखाईआ। निरगुण सरगुण रखे लाज, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। निरगुण सरगुण मारे अवाज़, शब्द अगम्मी तार हिलाईआ। निरगुण सरगुण ग़रीब निवाज़, बण निमाणा सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेस अवल्लड़ा आप वटाईआ। निरगुण सरगुण वेस अवल्ला, भेव कोए ना पाइंदा । निरगुण सरगुण इक्क इकल्ला, लख चुरासी खेल कराइंदा। निरगुण सरगुण वसणहारा सच महल्ला, सोभावन्त दर घर साचे सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी किरपा आप कराइंदा। निरगुण सरगुण करे किरत, वड किरती किरत कमाईआ। निरगुण सरगुण दो जहानी फिरत, फिर फिर वेस वटाईआ। निरगुण सरगुण मेटे हरस, आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण होए सहाईआ। निरगुण नूर श्री भगवान, आदि जुगादि समाया। सरगुण वेखे विच जहान, लोकमात फेरा पाया। साचे भगत करे परवान, जिस जन आपणी बूझ बुझाया। सन्तन देवे एको माण, दर दुआर सुहाया। गुरमुख वेखे चतुर सुघड़ सुजान, आपणा रंग रंगाया। गुरसिखां देवे इक्क ज्ञान, एका मन्त्र नाम दृढ़ाया। एका इष्ट श्री भगवान, एका मन्दिर डेरा लाया। सरगुण

सदा करे प्रणाम, निउँ निउँ सीस झुकाया। निरगुण जणाए आपणी कलाम, कलमा कायनात सुणाया। सरगुण निउँ निउँ करे सलाम, सजदा सीस वखाया। निरगुण सद सद दए पैग़ाम, पीर पैग़म्बर आप पढ़ाया। सरगुण सुणे धुर फ़रमाण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणा खेल रचाया। निरगुण निराकार श्री भगवन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। सरगुण गुरमुख मेला नारी कन्त, घर साचे वज्जे वधाईआ। काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। गढ़्ह तोड़्हे हउमे हंगत, जूठ झूठ दए मिटाईआ। मेल मिलावा साची संगत, हरि सज्जण आप कराईआ। मानस जन्म ना होए भंगत, लख चुरासी फंद कटाईआ। एथे ओथे सच वखाए साची जन्नत, चरन सरन सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप उठाईआ। हरिजन सच्चा सरगुण धार, निरगुण मेल मिलाया। बण विचोला एकँकार, आपणा बन्धन पाया। नाता तोड़ सर्ब संसार, साचा मार्ग इक्क वखाया। सुरती शब्दी करे प्यार, शब्द सुरत मेल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण अंदर निरगुण वड़, निरगुण निरगुण रंग चढ़ाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां बांह आपे फड़, आपणे नाल मिलाया।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी नवां चक्क दौलत सिँघ दे गृह

निरगुण घर निरगुण वासा, सरगुण बन्धन पाईआ। निरगुण अंदर निरगुण धरवासा, सरगुण आस तकाईआ। निरगुण अंदर निरगुण तमाशा, सरगुण खेल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अचरज लीला आप रचाईआ। निरगुण सतिगुर गुर गुर धार, सरगुण रंग वटाईआ। नूरो नूर अगम्म अपार, अनभउ प्रकाश कराईआ। बोध अगाध शब्द धुन्कार, अनादी नाद सुणाईआ। नाता जोड़ गुर अवतार, लोकमात बन्धन पाईआ। नेत्र लोचन खोल्ह किवाड़, प्रतख रूप दरसाईआ। घर मन्दिर कर त्यार, श्री भगवन्त सोभा पाईआ। आत्म अन्तर दे दीदार, तृष्ना भुख गवाईआ। सरगुण निरगुण कर प्यार, घर साचे मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर साचा सदा सदा होए सहाईआ। निरगुण सरगुण सच वसेरा, घर घर विच मेल मिलाइंदा। पन्ध मुकाए नेरन नेरा, दूर दुराडा मोह चुकाइंदा। इक्क वसाए साचा खेड़ा, पंज तत्त चोला आप हंढाइंदा। खुल्ल्हा रखे हरि जू वेहड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण साचा संग मिलाइंदा। निरगुण सतिगुर मेहरवान, सरगुण दए वड्याईआ। गुर गुर रूप हो प्रधान, तत्तव तत्त समाईआ। सति सतिवादी खोल्ह दुकान, नाम हट्ट वणजारा एका एक वजाईआ। लोकमात हो प्रधान, वस्त अमोलक इक्क वरताईआ।

जन भगतां देवे दान, जीवण जुगत इक्क समझाईआ। आत्म अन्तर ब्रह्म ज्ञान, ब्रह्म विद्या कर पढ़ाईआ। नाता तोड़ पंज शैतान, पंचम नाद शब्द धुंन शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण वेखे चाँईं चाँईंआ। निरगुण सरगुण सदा दयाल, सरगुण दया कमाइंदा। त्रैगुण माया तोड़ ज़ंजाल, आपणा बन्धन पाइंदा। पंज तत्त अंदर सच्ची धर्मसाल, घर विच घर आप सुहाइंदा। दीपक जोती एका बाल, अज्ञान अन्धेर मिटाइंदा। एका राग सुणाए कान, शब्दी शब्दी धुंन उपजाइंदा। आत्म परमात्म कर पहचान, पुरख बिधाता मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण खेड़ा आप वसाइंदा। निरगुण दाता गहर गम्भीर, सरगुण दए वड्याईआ। पंज तत्त काया शांत सरीर, सांतक सति सति वरताईआ। सति सन्तोखी देवे धीर, एका तत्त जणाईआ। बजर कपाटी पड़दा चीर, रूप अनूप दरसाईआ। अमृत बख्शे ठंडा सीर, निझर झिरना आप झिराईआ। चोटी चाढ़े फड़ अख़ीर, महल अटल करे रुशनाईआ। निरगुण सतिगुर सच्चा पीर, मुरीद मुर्शद लए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सरगुण बेड़ा बन्न्ह चलाईआ। निरगुण सतिगुर पुरख समरथ, आदि जुगादि समाया। सरगुण चलाए तेरा रथ, जुग जुग वेस वटाया। नाम जणाए महिमा अकथ, कथनी कथ ना सके राया। जिस जन देवे साची वथ, वस्त अमोलक झोली पाया। जो सरन सरनाई जाए ढट्ठ, निउँ निउँ सीस झुकाया । लहिणा देणा चुक्के सीआ साढे त्रै त्रै हथ्थ, मानस जन्म लेखे लाया। एथे ओथे दो जहानां हरिजन तेरा गाए जस, जस वेद पुराण भेव ना आया । जन भगतां पूरी करे आस, नित नवित वेस वटाया। खेले खेल पृथ्मी आकाश, गगन मंडल फेरा पाया। कलयुग अन्तिम निरगुण जोत कर प्रकाश, जोती जामा वेस वटाया। हरिजन वसे सदा पास, सगला संग निभाया। गुरमुखां बण बण दासी दास, सेवक आपणी सेव कमाया । काया मन्दिर अंदर पावे रास, गोपी काहन आप नचाया। जन्म जन्म दी पूरी करे आस, जुग विछड़े लए मिलाया। लेखा जाणे पवण स्वास, स्वास स्वासी डेरा लाया। अन्तिम करे बन्द खुलास, राए धर्म ना दए सजाया। निरगुण मेला शाहो शाबाश, सरगुण आपणे अंग रखाया । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण गुर चेला रूप वटाया।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी पूरन चन्द दे गृह मलक कैंप जम्मू

सरगुण तेरा घाड़न घड़, हरि निरगुण खेल खिलाया। निरगुण अंदर बैठा वड़, आपणा मुख छुपाया। साचे पौड़े गया चढ़, साचा मन्दिर इक्क सुहाया। निष्अक्खर बाणी रिहा पढ़, बोध अगाध समझाया। दरस दिखाए अग्गे खड़, नेत्र

ज्ञान इक्क खुल्हाया। अमृत नुहाए साचे सर, सरोवर इक्को इक्क बणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा खेल कराया। सरगुण तेरा जोड़ जुड़ा, हरि अचरज बणत बणाईआ। निरगुण अंदर डेरा ला, आपणा आसण रिहा सुहाईआ। निर्मल दीप जोत जगा, महल अटल करे रुशनाईआ । एका नाद दए वजा, धुन अनादी नाद सुणाईआ। साचा सोहला आपे गा, एका करे पढ़ाईआ। आत्म सेजा दए सुहा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा रंग वखाईआ। सरगुण तेरा लेखा पंज तत्त, हरि तत्तव तत्त रखाइंदा। तेरे अंदर खेल समरथ, हरि आपणी खेल कराइंदा। नाम अनमुल्ली रखे वथ, साचे हट्ट विकाइंदा। घर सरोवर वखाए तट, तट किनारा आप बणाइंदा। घर दीपक जोत लट लट, नूर नूराना डगमगाइंदा। घर निरगुण होए प्रगट, सरगुण माण वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा रंग महल्ल इक्क सुहाइंदा। सरगुण तेरा सच मुनारा, हरि तत्तव तत्त उपाईआ। अंदर वड़ हरि निरँकारा, निरगुण वेखे चाँईं चाँईंआ । खेल खेल अगम्म अपारा, खेलणहारा दिस ना आईआ। आदि जुगादी साची कारा, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। गुर अवतार दे सहारा, एका ओट जणाईआ। एका नाम सति वरतारा, सति सतिवादी आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण भण्डारा इक्क वखाईआ। सरगुण तेरे अंदर भण्डार, निरगुण आपणा आप टिकाइंदा। जुग जुग बणे मात वरतार, गुर गुर रूप वटाइंदा। जन भगतां देवे कर प्यार, साची भिच्छया झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा भण्डार इक्क समझाइंदा। सरगुण तेरे अंदर वस्त अनमोल, निरगुण आपणी आप रखाईआ। आपणा पड़दा लैणा खोल्ह, घर वेखणा चाँईं चाँईंआ। लोकमात ना रहिणा अनभोल, भुल्ल रुल्ल ना जन्म गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल काया चोल, चोली काया इक्क समझाईआ। सरगुण तेरे अंदर वस्त अतुट, अतोट हरि रखाइंदा। तूं आपणा पड़दा वेख चुक, सतिगुर साचा सच समझाइंदा। दरस दिखाए जो बैठा लुक, नेत्र नैणां नाल मिलाइंदा। पंच विकारा जड़्ह देवे पुट्ट, सच सुच्च इक्क जणाइंदा। नाम प्याला देवे घुट्ट, मधुर जाम हथ्थ रखाइंदा। आवण जावण जाए छुट, सरगुण निरगुण विच समाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा बन्धन आप तुड़ाइंदा। सरगुण तेरा सच दुआरा, हरि साचा सोभा पाइंदा। जुग जुग खेल करे निरँकार, अगम्म अगम्मड़ी कार कराइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर वेखे वेखणहारा, रूप अनूप वखाइंदा। कलयुग अन्तिम हो उज्यारा, जोती जामा वेस वटाइंदा। शब्द अगम्मी लै भण्डारा, निरगुण लोकमात फेरा पाइंदा। साचा हट्ट खोल्ह वणजारा, साची वस्त विच टिकाइंदा। जन भगतां देवे कर प्यारा, प्रेम सिख्या इक्क समझाइंदा।

सन्तां देवे इक्क हुलारा, साची जोती आप मिलाइंदा। गुरमुखां खोल्हे बन्द किवाड़ा, बजर कपाटी कुण्डा लाहइंदा। गुरसिखां देवे दरस दीदारा, निज आत्म मेल मिलाइंदा। निरगुण सरगुण खेल अपारा, हरि ख़ालक ख़लक वखाइंदा। बेऐब वेखे परवरदिगारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा पन्ध मुकाइंदा। सरगुण तेरा मुक्के पन्ध, निरगुण आप मुकाईआ। एका गीत गाउणा छन्द, सोहँ रिहा समझाईआ। ख़ुशी कराए बन्द बन्द, बन्दीख़ाना दए तुड़ाईआ। दीन दयाल ठाकर सदा बख्शंद, स्वामी सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। सरगुण तेरी नंगी ना होवे कंड, निरगुण आपणा पड़दा पाईआ। तेरा विकारा करे खण्ड खण्ड, नाम खण्डा इक्क चमकाईआ। तेरा नाता पार कराए ब्रह्मण्ड, इंड पिण्ड ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण देवे माण वड्याईआ। सरगुण रूप गुर गुर धार, पंचम पंच समाया। सरगुण रूप भगत आधार, भगवन भगती एका लाया। सरगुण रूप सन्त संसार, निरगुण आपणा रंग चढ़ाया। सरगुण गुरमुख खेल अपार, काया चोली भेव छुपाया। सरगुण गुरसिख कर त्यार, निरगुण सरगुण वेख वखाया। कलयुग अन्तिम खेल अपार, निराकार आप कराया। गुरमुख साचे कर प्यार, त्रैगुण अतीता मेल मिलाया। ठांडा सीता इक्क दरबार, दर दरवाज़ा दए खुल्हाया। जन्म जन्म दे विछड़े मेले यार, तुट्टी गंढ्ढ पुवाया। लख चुरासी पार किनार, राए धर्म ना दए सजाया। काल महांकाल रोवे नेत्र ज़ारो ज़ार, नेत्र नैणां नीर वहाया। जिस मिल्या आप निरँकार, तिस माया पोह ना सके राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, हरिजन साचे आप मिलाया। हरिजन हरि जू मिल्या आण, आपणी दया कमाईआ। शब्द संदेसा धुर फ़रमाण, अगम्मी नाद सुणाईआ। पंज शब्द होए हैरान, प्रभ अचरज खेल वखाईआ। साडी करे ना कोई पहचान, पड़दा सके ना कोई उठाईआ। असीं बन्द होए पंज तत्त काया मकान, काया मकबरा इक्क बणाईआ। हरिजू सच संदेसा लै के आया सच निशान, सच निशाना दए वखाईआ। साडे उपर सेज महान, सो पुरख निरँजण आप लगाईआ। आत्म परमात्म वेखे मार ध्यान, जोती जोत कर रुशनाईआ। कलयुग अन्तिम प्रगट होया निहकलंक बली बलवान, साचा मार्ग रिहा चलाया। एका वार देवे ब्रह्म ज्ञान, जिस जन आपणा दरस कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सरगुण सज्जण लए फड़, निरगुण दाता अंदर वड़, अंदर बाहर भीतर आपणा रंग वखाईआ। अंदर बाहर इक्को रंग, निरगुण सरगुण आप रंगाइंदा। गुरमुख मेला सूरे सरबंग, गुर गुर गोद उठाइंदा। नाद अनादी इक्क मृदंग, ब्रह्मण्डां खण्डां आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला साचे घर, घर मन्दिर आप सुहाइंदा। साचा मन्दिर सतिगुर चरन, दूसर अवर ना

कोए वड्याईआ। नेत्र खुल्ल्हे हरन फरन, द्वैती पड़दा दए उठाईआ। नाता तुट्टे मरन डरन, जीवण मुक्त कराईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करता इक्क वखाए साची सरन, सरनगति समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, हरिजन साचे आपणा संग निभाईआ। सगला संग हरिजू साथा, विछड़ कदे ना जाइंदा। जन भगतां देवे इक्को दाता, नाम अमोलक झोली पाइंदा। कलयुग मिटे रैण अन्धेरी राता, साचा सतिगुर चन्द चढ़ाइंदा। चरन कँवल इक्को नाता, पुरख बिधाता आप बंधाइंदा। काया मन्दिर अंदर बह बह गाए गाथा, आपणी सिफ्त सुणाइंदा। सर्बकल आपे समराथा, दूसर ओट ना कोए तकाइंदा। ना कोई पूजा न कोई पाठा, मेहर नज़र इक्क टिकाइंदा। जन्म जन्म दा पूरा करे घाटा, जिस जन दरस दिखाइंदा। अग्गे नेड़े रखे वाटा, लख चुरासी पन्ध मुकाइंदा। खेले खेल बाज़ीगर नाटा, स्वांगी आपणा स्वांग रचाइंदा। कलयुग अन्त वेखण आया तमाशा, लख चुरासी नाच नचाइंदा। हरिजन तेरे दरस प्यासा, दर दर घर घर फेरी पाइंदा। निज आत्म परमात्म कर कर वासा, झूठी वासना बाहर कढाइंदा। लेखे लाए पवण स्वासा, सोहँ अजपा जाप जपाइंदा। चरन कँवल सच भरवासा, भाण्डा भरम भउ भनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण खेल कर, जन भगतां देवे नाम दिलासा।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी मलक कैंप भाग सिँघ दे गृह जम्मू

सरगुण तेरा साचा राग, निरगुण नाम वड्याईआ। सरगुण तेरा सच सुहाग, हरि कन्त कन्तूहल अख्वाईआ। सरगुण तेरा सच समाज, हरिसंगत मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग आप वखाईआ। साचा मार्ग विच संसार, निरगुण सरगुण आप चलाइंदा। गुरमुख सज्जण कर त्यार, आपणी बूझ बुझाइंदा। काया हट्ट खोल्ह किवाड़, वस्त अनमुल्ल वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची दया आप कमाइंदा। सरगुण तेरा साचा रूप, एका एक जणाईआ। पुरख अबिनाशी शाहो भूप, देवे नाम वड्याईआ। तेरा नगारा जगत कूट, दहि दिशा आप सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण साचा बन्धन पाईआ। सरगुण तेरा सच्चा रूप, गुरमुख गुर गुर आप सलाहइंदा। जन्म जन्म मिटे दुःख, दर्दी दर्द वंडाइंदा। आप उठाए आपणी कुक्ख, साची गोद बहाइंदा। झूठी मेटे तृष्ना भुख, सांतक सति कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन हरि हरि मेल मिलाइंदा। सरगुण तेरा रूप गुरसिख, गुर गुर बूझ बुझाईआ। सच दुआरयों मिले भिख, सतिगुर पूरा आप

वरताईआ। पूरब जन्म दी मेटे रेख, अग्गे लेखा दए समझाईआ। नेत्र लोचण साचे वेख, आपणे अंग लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दीनन आपणी दया कमाईआ। दीन दयाल सर्ब गुणवन्त, जन भगतां दया कमाइंदा। लेखा जाणे आदि अन्त, जुग जुग वेस वटाइंदा। लख चुरासी माया बेअन्त, जीव जंत भुलाइंदा। हरिजन मेले नारी कन्त, हरि मंगल गीत सुणाइंदा। मानस जन्म बणाए बणत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मनुख आपणे रंग रंगाइंदा। मानुख देह मानस ज़ात, मानव माण रखाइंदा। अन्तर आत्म मेट अन्धेरी रात, साचा चन्द चमकाइंदा। सति सतिवादी साची गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। लहिणा चुक्के मस्तक माथ, पूरब झोली पाइंदा। दरस दिखाए बहु बिध भांत, स्वच्छ सरूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तराइंदा। हरिजन तरया विच संसार, डूँग्घी भँवरी पार कराईआ। इक्क वखाए दर दरबार, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। साची ख़ुशीआं मंगलाचार, एका गीत अलाईआ। साचे मन्दिर नाद शब्द धुन्कार, ताल तलवाड़ा इक्क सुणाईआ। साचे गृह शब्द सुरत करे प्यार, मिल मिल आपणी ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे चाँईं चाँईंआ। हरिजन वेखे हरि निरँकार, आपणा नैण खुल्हाइंदा। भगत भगवन्त लए उठाल, साची सेव कमाइंदा। निरगुण सरगुण बण दलाल, साची सेव कमाइंदा। गुरमुख वेखे साचे लाल, आपणी गोद बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप वड्याइंदा। हरिजन वड्डा वड्याई वड, हरि सतिगुर आप वड्याइंदा। जीव जंत विच्चों कढ्ढ, एका रंग रंगाइंदा। सच दुआरे आपे सद्द, साची सिख्या गुर समझाइंदा। लख चुरासी पार हद्द, आवण जावण फंद कटाइंदा। इक्क प्याए नाम मदि, सति सरूर चढ़ाइंदा। सच नगारा जाए वज्ज, अनादी नाद अल्हाइंदा। घर विच वखाए काअबा हज्ज, साचा हुजरा आप सुहाइंदा। साचे मन्दिर बैठा सज, निरगुण आपणा आसण लाइंदा। सरगुण मेला भज्ज भज्ज, जुग जुग पन्ध मुकाइंदा। जन भगतां प्रेम अंदर जाए बज्झ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तराइंदा। हरिजन बन्न्हे डोरी तन्द, प्रेम प्रेम वखाईआ। साहिब सुल्तान गाए छन्द, गुरमुख करे वड्याईआ। निज घर देवे इक्क अनन्द, आत्म अनन्द दरसाईआ। अन्त कन्त भगवन्त सदा बख्शंद, बख्शिश आपणे हथ्थ रखाईआ। गुरसिख चढ़ाए साचे चन्द, चन्द चांदनी इक्क चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां देवे इक्क ज्ञान, आत्म परमात्म खेल महान, सोहँ शब्द गुण निधान, गुण गुण आपणा रूप जणाईआ।

१९ माघ २०१८ बिक्रमी धर्म चन्द दे गृह बाले वाला जम्मू

सरगुण कहे निरगुण मेला, मेलणहार आप निरँकार। निरगुण कहे सरगुण चेला, चेला गुर रूप अवतार। सरगुण कहे निरगुण सज्जण सुहेला, आदि जुगादी मीत मुरार। निरगुण कहे सरगुण सोहे वेला, थित वार ना कोए विचार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण खेल आपार। निरगुण कहे सरगुण बल, बलधारी आप जणाइंदा। सरगुण कहे निरगुण जोत जावां रल, आपा आप गवाइंदा। निरगुण कहे मैं आदि जुगादि अछल अछल, मेरा भेव कोए ना पाइंदा। सरगुण कहे मैं तेरा दुआरा लैणा मल्ल, तुध बिन अवर ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण खेल वखाइंदा। निरगुण कहे सरगुण साथ, सगला संग निभाईआ। सरगुण कहे निरगुण पूजा पाठ, अक्खर वक्खर पढ़ाईआ। निरगुण कहे मैं वसां हर घाट, घट घट डेरा लाईआ। सरगुण कहे मैनूं तेरी आस, इक्को ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणा भेव चुकाईआ। सरगुण कहे निरगुण मीत, मिल मिल ख़ुशी मनाईआ। निरगुण कहे सरगुण अनडीठ, दर तेरे सोभा पाईआ। आदि जुगादि अवल्लड़ी रीत, हरि साचा सच चलाईआ । सरगुण सुणाए सुहागी गीत, निरगुण आप अलाईआ। करे कराए पतित पुनीत, पतित पापी आप तराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। निरगुण आपणा भेव खोल्ह, सरगुण बूझ बुझाइंदा। देवे दरस दरस अनमोल, हरिजन आप जगाइंदा। काया मन्दिर अंदर वसे कोल, विछड़ कदे ना जाइंदा। दिवस रैण प्रभात संधया करे चोल्ह, आपणी गोद बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान आपणी मेहर आप कराइंदा। करे मेहर श्री भगवान, भगतन माण रखाईआ। साचे सन्तां देवे नाम निधान, निज आत्म करे रसाईआ। गुरमुख सज्जण मेले आण, जगत विछोड़ा पन्ध मुकाईआ। हरिजन मेला दो जहान, एथे ओथे होए सहाईआ। एका नाद शब्द धुन्कान, बण वैरागी आप सुणाईआ। गुरसिख सोहँ ढोला गाण, घर वज्जदी रहे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण मेला चाँईं चाँईंआ। सरगुण मेला चाओ घनेरा, घर घर खेल कराया। निरगुण वसणहारा दूर नेरा, नेरन नेरा आपणा पन्ध मुकाया। कलयुग अन्तिम बन्न्हे बेड़ा, सिर आपणे भार उठाया। हरिजन तेरा वसे खेड़ा, बंक दुआरा आप सुहाया । अन्तिम करे हक़ निबेड़ा, निरगुण दाता बेपरवाहया। जम की फाँसी कटे जेड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा होए सहाया। तेरा सहाई सदा प्रभ, जुग जुग सेव कमाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर लभ्भ लभ्भ, आपणा मेल मिलाइंदा। कलयुग अन्त हो प्रगट, साची खेल वखाइंदा।

भगत दुआरा खोल्ह हट्ट, एका वणज कराइंदा। गुरमुख लाहा लैण खट्ट, दूसर दिस किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहरवान मेहरवान आपणी नज़र आप उठाइंदा। मारे नज़र बेनज़ीर, निरगुण नैण नैण उठाईआ । शाह पातशाह वड पीरन पीर, पीत पितम्बर सीस सुहाईआ। हरिजन वेखे अन्त अख़ीर, आख़र आपणी दया कमाईआ। माया ममता कट ज़ंजीर, शरअ बन्धन दए तुड़ाईआ। अमृत बख्शे साचा सीर, एका रस चुआईआ। हउमे कढ्ढे झूठी पीड़, द्वैती दुःख रहिण ना पाईआ। सण देही बन्न्हे बीड़, अन्त कन्त सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप समझाईआ। हरिजन साचे इक्को मति, सति पुरख निरँजण आप जणाइंदा। आदि जुगादी ब्रह्म तत्त, घट घट आसण लाइंदा। पारब्रह्म बंधाए नात, साचा नाता जोड़ जुड़ाइंदा। नाम निधान सुणाए गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। कलयुग मेट अन्धेरी रात, साचा चन्द इक्क चमकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दीना नाथ दीनन दया कमाइंदा। दीन दयाल दया निध ठाकर, गहर गम्भीर वड्डी वड्याईआ। हरिजन रखे विच्चों कलयुग सागर, डूँग्घी भँवरी फोल फुलाईआ। निर्मल कर्म करे उजागर, देवे चरन सच्ची सरनाईआ। एका वणज नाम सौदागर, वस्त अमोलक आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साजण आप मिलाईआ। साजण मिल्या हरि हरि धार, मिल मिल ख़ुशी मनाईआ। गुर गुर शब्द करे प्यार, दर दर वज्जे वधाईआ। गृह गृह सखीआं मंगलाचार, गीत गोबिन्द अलाईआ। पुरख परखोतम कर प्यार, पीआ प्रीतम लए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे माण वड्याईआ। माण वड्याई आपणे हथ्थ, सतिगुर पूरा आप रखाइंदा। गुरमुख विरले मार्ग दस्स, आपणी बूझ बुझाइंदा। अमृत आत्म सच्चा रस, प्रेम प्याला इक्क प्याइंदा । हिरदे अंदर आपे वस, आपणा रंग चढ़ाइंदा। जोत नूर कर प्रकाश, अन्ध अन्धेर गुआइंदा। जन्म जन्म दी पूरी करे आस, जिस जन आपणा दरस दिखाइंदा। जगत तृष्ना बुझे प्यास, सांतक सति सति वरताइंदा। घर मन्दिर वखाए साची रास, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप सलाहइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां गीत घर घर आपे गाइंदा।