१९ माघ २०१८ बिक्रमी गुरदित सिँघ संसार सिँघ दे गृह छम्ब जम्मू
सति पुरख निरँजण सच सुल्तान, आदि जुगादि समाया। सो पुरख निरँजण वड मेहरवान, नूरो नूर रुशनाया। हरि पुरख निरँजण नौजवान, ना मरे ना जाया। एकँकारा वड बलवान, बल आपणा आप धराया। आदि निरँजण खेल महान,
जोती जाता डगमगाया। अबिनाशी करता वसणहारा सच मकान, दर घर साचा आप सुहाया। श्री भगवान सति निशान, निरगुण निरवैर आप उठाया। पारब्रह्म प्रभ बण प्रधान, सच प्रधानगी आपणे हथ्थ रखाया। इक्क इकल्ला खेल महान, अकल कला कल वड्याआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहया। बेपरवाह खेल अवल्ला, हरि सच्चा सच कराइंदा। वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, सच सिँघासण सोभा पाइंदा। नूर नूराना दीपक नूर आपे बला, जोती जोत डगमगाइंदा। शाहो भूप राज राजाना, शहिनशाह नाउँ रखाइंदा। हुक्मी हुक्म धुर फ़रमाणा, धुर दरबारी आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। खेले खेल श्री भगवन्त, बेअन्त वड वड्याईआ। निरगुण रूप नारी कन्त, नर नरायण सच्चा शहिनशाहीआ। आप बणाए आपणी बणत, घाड़न साची आप घड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप चुकाईआ। आपणा भेव चुकाए आप करतार, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। निरगुण नूर खेल अपार, अलख अगोचर आप कराइंदा। अगम्म अगम्मड़ा हो त्यार, निरगुण आपणा आप धराइंदा। सचखण्ड दुआर खोल्ह किवाड़, शहिनशाह आपणा आसण लाइंदा। थिर घर पाए आपे सार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख एका हरि, आपणी खेल आप कराइंदा। आपणा खेल करे निरँकार, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। अजूनी रहित हो त्यार, अनभउ प्रकाश कराईआ। साचे मन्दिर जोत उज्यार, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा नाउँ धराईआ। निरगुण रूप हरि निराकार, एका एक अख्वाइंदा । थिर घर साचा कर त्यार, चरनां हेठ दबाइंदा। शब्दी शब्द शब्द आधार, पूत सपूता विच सुहाइंदा। पूत सपूता कर प्यार, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। साची वस्त वस्त वणजार, नाउँ अमोलक झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप समझाइंदा। सचखण्ड निवासी भेव खोल्ह, एका करे जणाईआ। शब्द अगम्मी आपे बोल, अनादी नाद सुणाईआ। साचे कंडे तोले तोल, तोलणहारा इक्क हो जाईआ। सच दुआरा देवे खोल्ह, आप आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी दया कमाईआ। निरगुण आपणी दया कमा, एका राह जणाइंदा। थिर घर दुआरा आप सुहा, घर साचे मेल मिलाइंदा। शब्द दुलारा आप उठा, साचा मोह वखाइंदा। हुक्मी हुक्म दए सुणा, धुर फ़रमाणा आप जणाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव झोली पा, एका दर बहाइंदा। एका तत्त दए प्रगटा, त्रैगुण मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा खेल कराइंदा। निरगुण खेल करे भगवान, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। तख्त निवासी वड मेहरवान, भूपत भूप रूप वटाईआ। शब्दी
सुत सुत बलवान, बलधारी इक्क प्रगटाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव देवे दान, साची गोदी गोद सुहाईआ। तिन्ने चेले कर परवान, चेला गुर रूप बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी वंड वंडाईआ। निरगुण वंडे साची वंड, भेव कोए ना पाइंदा। वसणहारा सचखण्ड, थिर घर वेख वखाइंदा। शब्दी शब्द साचा चन्द, निरगुण निरगुण आप प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप चुकाइंदा। साचा भेव खोल्हे करतार, सचखण्ड बैठा साचा माहीआ। त्रैगुण अतीता कर त्यार, त्रै त्रै मेल मिलाईआ। एका रंग चाढ़े आपार, उतर कदे ना जाईआ। एका मन्दिर सच मुनार, सति सतिवादी दए वखाईआ। विष्नूं अंदर अमृत धार, अंमिउँ रस आप भराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आपणे हथ्थ रखाईआ। विष्नूं अंदर अमृत रस, निझर आप झिराइंदा। पारब्रह्म प्रभ अंदर वस, ब्रह्म रूप प्रगटाइंदा। शंकर मेला हस्स हस्स, शब्द विचोला नाल रलाइंदा। त्रैगुण मेला नस्स नस्स, पंचम बन्धन पाइंदा। लख चुरासी मार्ग दस्स, साची घाड़त घड़न घड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी कार कमाइंदा। निरगुण कार करे अपार, आपणी धार चलाईआ। लख चुरासी कर त्यार, विष्न ब्रह्मा शिव सेव लगाईआ। हुक्मी हुक्म वरते वरतार, धुर फ़रमाणा इक्क जणाईआ। वंडे वंड अगम्म अपार, ब्रह्मण्ड खण्ड करे रुशनाईआ। सूरज चन्द कर उज्यार, मंडल मण्डप आप सुहाईआ। धरत धवल वेख अखाड़, जल बिम्ब आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। साचा खेल पुरख अगम्म, आदि जुगादि कराइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव बेड़ा बन्न्ह, लख चुरासी खेड़ा आप वसाइंदा। करे खेल श्री भगवन, हरि का भेव कोए ना पाइंदा। एका वस्त नाम धन्न, साचे हट्ट आप वकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा वेस वटाइंदा। निरगुण वेस निराकार, निर्धन आपणा खेल कराईआ। दाता दानी सच भण्डार, सति सतिवादी आप वरताईआ। लख चुरासी देवणहार, घर घर रिज़क पुचाईआ। एथे ओथे दए सहार, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह खेल अपारा, हरि अपरम्पर आप कराइंदा। निरगुण नूर कर पसारा, सरगुण वेस वटाइंदा। सरगुण रूप सर्ब संसारा, लख चुरासी बन्धन पाइंदा। लख चुरासी जोत उज्यारा, नूर नूराना डगमगाइंदा। घर घर अंदर खोल्ह किवाड़ा, हरि आपणा आसण लाइंदा। वेखे विगसे वेखणहारा, दिस किसे ना आइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव दए हुलारा, सच्चा झूला आप झुलाइंदा। लोआं पुरीआं आप अखाड़ा, एकँकारा वेख वखाइंदा। लेखा जाणे पुरख नारा, नर नरायण वेस वटाइंदा। निरगुण सरगुण कर पसारा, जोती जोत डगमगाइंदा। जोती जोत
सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप धराइंदा । आपणी कल कर प्रतख, आपणा भेव चुकाईआ। निरगुण सरगुण हो हो वक्ख, दोए दोए धार समझाईआ। शब्द अनाद वज्जे घट घट, अनरागी राग अलाईआ। निरगुण जोत कर प्रकाश, जोत निरँजण विच टिकाईआ। करे खेल शाहो शाबाश, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। लेखा जाणे पृथ्मी आकाश, गगन गगनंतर आप सुहाईआ। निरगुण सरगुण करे पूरी आस, इच्छा पूर आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण साचा राह चलाईआ। सरगुण मार्ग आपे ला, हरि जू आपणा खेल कराइंदा। लख चुरासी घाड़न घड़त घड़ा, घड़ भाण्डे वेख वखाइंदा। जेरज अण्डज उत्भुज सेत्ज वंड वंडा, चारे खाणी बन्धन पाइंदा। चारे बाणी राग सुणा, आपणा भेव चुकाइंदा। चारे जुग वंड वंडा, एका हुक्म सुणाइंदा। चारे वरन मात प्रगटा, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश नाउँ धराइंदा। चारे कूट फेरा पा, आपणा खेल वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धारा आप चलाइंदा। साची धारा हरि करतार, आदि जुगादि चलाईआ। निरगुण सरगुण हो त्यार, त्रैभवण धनी वेस वटाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां दे अधार, एका बन्धन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। करे खेल पुरख समरथ, इक्क इकल्ला वड वड्याईआ। निरगुण चलाए सरगुण रथ, बण रथवाही सेव कमाईआ। जुग जुग महिमा अकथना अकथ, एका शब्द करे पढ़ाईआ। साचा मार्ग आपे दस्स, आपे वेखे चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण खेल वखाईआ। निरगुण सरगुण साचा रंग, रंग रंगीला आप चढ़ाइंदा। पारब्रह्म सूरा सरबंग, घर साचे सोभा पाइंदा। आदि जुगादि एका मृदंग, जुग करता आप वजाइंदा। घर घर वेख साचा अनन्द, अनन्द अनन्द विच रखाइंदा। गीत सुहागी गाए छन्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप समझाइंदा। आपणा खेल श्री भगवान, निराकार निरँकार आप कराईआ। सरगुण वखाए इक्क निशान, सति सतिवादी आप उठाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म कर परवान, मेल मिलाए साचे थाईंआ। बन्धन पाए गोपी काहन, साचे मंडल रास रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण देवे माण वड्याईआ । सरगुण अंदर सतिगुर धार, गुर गुर आप प्रगटाइंदा। जोती जोत कर पसार, जोती जोत मेल मिलाइंदा। शब्दी शब्द जैकार, नाम जैकारा इक्क सुणाइंदा। अमृत अमृत ठंडा ठार, निझर झिरना आप झिराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण धार आप समझाइंदा। सरगुण धार पुरख अकाल, निरगुण आप बणाईआ। आदि आदि हो दयाल, दीनन आपणी दया कमाईआ। वसणहारा सचखण्ड सच्ची धर्मसाल, लोकमात फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा
कर, सरगुण देवे माण वड्याईआ। सरगुण देवे माण, हरि वड्डा वड वड्याइंदा। खेले खेल दो जहान, दोए दोए रूप धराइंदा। दाता दानी वड मेहरवान, आपणा रूप वटाइंदा। ब्रह्मा देवे इक्क ज्ञान, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। चारे वेद कर प्रधान, चारे कुण्ट वंड वंडाइंदा। चारे जुग इक्क निशान, एका घर झुलाइंदा। चारे बाणी कर प्रधान, चारे खाणी आप समझाइंदा। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण खेल महान, आदि पुरख आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आप उठाइंदा। आपणा पड़दा देवे लाह, हरि वड्डा वड वड्याईआ। जुग जुग बणे मात मलाह, निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। सतिजुग त्रेता ल्या हंढा, द्वापर अंग रखाईआ। कलयुग अन्त वेखण दा चाअ, पारब्रह्म प्रभ ख़ुशी मनाईआ। जुग चौकड़ी गए विहा, थिर कोए रहिण ना पाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव पन्ध रहे मुका, बण बण पाँधी राहीआ। गुर अवतार सेव कमा, गए मुख छुपाईआ। पीर पैग़म्बर डौरू डंक वजा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा खेल कराईआ। निरगुण खेल अपर अपार, हरि साचा सच कराइंदा। लेखा जाणे जुग चार, जुग चौकड़ी फोल फुलाइंदा। नाता जोड़ गुर अवतार, पुरख बिधाता बन्धन पाइंदा। खेले खेल परवरदिगार, पीर पैग़म्बर आप वड्याइंदा। मुकामे हक़ सांझा यार, नबी रसूल आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर निरगुण आपणे रंग समाइंदा। निरगुण नूर पुरख अकाल, इक्क इकल्ला वड वड्याईआ। आदि जुगादि खेल कमाल, भेव कोए ना पाईआ। चरनां हेठ दबाए काल महांकाल, जुग जुग हुक्म सुणाईआ। निरगुण सरगुण बण दलाल, गुर गुर रूप वटाईआ। बाणी बोध शब्द ज्ञान, जीव जंत करे पढ़ाईआ। शास्त्र सिमरत वेख पुराण, वेद विदाता रूप वटाईआ। भगतन मेला श्री भगवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मार्ग आपे लाईआ। साचा मार्ग निरगुण धार, सरगुण वेख वखाईआ। रूप धराय गुर अवतार, मातलोक लए अंगड़ाईआ। खड़ग खण्डा तेज कटार, चण्ड प्रचण्ड हथ्थ उठाईआ। तीर तरकश फड़ कमान, जोधा सूरबीर बली बलवान, बल आपणा आप वखाईआ। पीर पैग़म्बर वेखे मार ध्यान, मिहबान बीदो निगहबान बी खैर या अल्ला इलाही नूर आप अख्वाईआ । करे खेल श्री भगवान, निरगुण सरगुण देवे दान, लेखा जाणे दो जहान, ब्रह्मण्ड खण्ड जेरज अंड उत्भुज सेत्ज आपणी रचन रचाईआ। करे प्रकाश रवि ससि सूरज चन्द भान, दाता जोधा सूरबीर श्री भगवान इक्क वखाए सच निशान, दरगाह साची आप झुलाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव देवे दान, आत्म अन्तर इक्क ज्ञान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता पुरख बिधाता इक्क इकल्ला, वसणहार सच महल्ला, दो जहानां आपणा खेल कराईआ। दो जहानां खेल अपारा, हरि निरँकारा आपणा
आप कराइंदा। निरगुण सरगुण पावे सारा, लोकमात हो उज्यारा, लख चुरासी जीव जंत साध सन्त आपणा भेव चुकाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग करे पार किनारा, वेखे विगसे वारो वारा, जुग चौकड़ी पन्ध मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख एका हरि, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा रंग रंगाइंदा। जुग चौकड़ी बीते काल, थिर कोए रहिण ना पाईआ। पुरख अबिनाशी वसणहारा सचखण्ड सच्ची धर्मसाल, थिर घर आपणा रंग वखाईआ। जुग जुग चले अवल्लड़ी चाल, वेद कतेब भेव ना राईआ। गुर अवतार कर बहाल, लोकमात सेव लगाईआ। हुक्म देवे आप महांकाल, मिहबान बीदो आपणा नाउँ धराईआ। नूरी जल्वा जोत जलाल, जोती जाता डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला पुरख अकाल, अनक कल आपणी रखे वड्याईआ। अनक कल पुरख अकाला, एका एक अख्वाइंदा। जुग जुग खेल करे निराला, भेव कोए ना पाइंदा। जन भगतां दस्से राह सुखाला, आपणा पड़दा लाहइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग त्रेता द्वापर आप हंढाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर मुक्या पन्ध, कलयुग अन्तिम वेला आईआ। करे खेल सूरा सरबंग, निरगुण आपणा रूप धराईआ। वेखणहारा नौ खण्ड पृथ्मी सति दीप सूरज चन्द, विष्न ब्रह्मा शिव आप उठाईआ। खेले खेल विच वरभण्ड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप प्रगटाईआ। निरगुण हरि इक्क बलवान, आदि पुरख अख्वाइंदा। कलयुग अन्तिम वेखे आण, निरगुण रूप वटाइंदा। सचखण्ड वखाए सच मकान, लोकमात प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बल आप धराइंदा। आपणा बल आपे रख, हरि आपणी धार चलाईआ। निरगुण रूप हो प्रतख, घर साचे सोभा पाईआ। भगत भगवन्त कर कर वक्ख, आपणी बूझ बुझाईआ। लख चुरासी विच्चों लए रख, अग्नी तत्त ना लागे राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन आप तराईआ। हरि पुरख अगम्म प्रभ एक है, एका रंग समाया। गुर सतिगुर साची टेक है, सरन सच्ची सरनाया। भगत भगवन्त रिहा वेख है, जुग जुग वेस वटाया। सन्तां लिखणहारा लेख है, लहिणा देणा मूल चुकाया। गुरमुख मेला साचे देस है, महल अटल करे रुशनाया। गुरसिख खोले्ह आपणा भेत है, दूई द्वैती पड़दा लाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे रिहा तराया। हरि पुरख निरँजण अगम्म अथाह है, बेअन्त बेपरवाह। गुर सतिगुर देवे सच सलाह है, एका नाम प्रगटा। भगतन मेला सहिज सुभा है, गुर सतिगुर लए मिला। सन्तन सदा इक्को चाअ है, प्रभ दर्शन लईए पा। गुरमुख गुर गुर रहे ध्या है, चरन कँवल ध्यान लगा। गुरसिखां पकड़े आपे बांह है, एथे ओथे होए सहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा
कर, आपणी दया आप कमा। हरि पुरख सदा समरथ है, आदि जुगादी कार। गुर सतिगुर चलाए रथ है, जुग जुग मात लए अवतार। जन भगतां देवे साची वथ है, एका नाम अपार। सन्त साजन लए रख है, जगत जलंदे लाए पार। गुरमुखां मार्ग आपणा दस्स है, खोल्हे बन्द कवाड़। गुरसिखां हिरदे अंदर वस है, देवे दरस दीदार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल अपर अपार। हरि पुरख दीन दयाल, आपणी दया कमाइंदा। गुर सतिगुर वेख साचे लाल, भगत भगवन्त रंग चढ़ाइंदा। सन्तन सति सतिवादी बण दलाल, दर घर साचे मेल मिलाइंदा। गुरमुखां माया तोड़ ज़ंजाल, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता एका घर बहाइंदा। गुरसिखां चले नाल नाल, दिवस रैण करे प्रितपाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे पार कराइंदा। हरिजन तेरा बन्न्हे बेड़ा, सतिगुर पूरे हथ्थ वड्याईआ । वसदा रहे काया खेड़ा, घर मन्दिर वज्जे वधाईआ। अन्त करे हक़ निबेड़ा, झूठी माया दए तजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख देवे माण वड्याईआ। गुरमुख तेरा सच्चा माण, घर साचे आप बणाया। जिथे झुल्ले सच निशान, सो पुरख निरँजण रिहा झुलाया। ओथे ना जिमीं असमान, सूरज चन्द नज़र कोए ना आया। ना कोई विद्या ना ज्ञान, शास्त्र सिमरत ना कोए पढ़ाया। ना कोई मन्दिर मस्जिद मट्ठ दिसे मकान, गुरदुआर ना कोए वखाया। जिस घर वसे श्री भगवान, सो मन्दिर सोभा पाया। एका जोत जगे महान, नूर नूराना डगमगाया। शब्द अगम्म इक्क धुन्कान, ढोलक छैणा ना कोए वजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख तेरा बंक सुहाया। गुरसिख बंक सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। जिस घर मिलावा हरि जू कन्त, तिस गृह वज्जे वधाईआ। हरिजन होया साचा सन्त, सति सतिवादी आप बणाईआ। गढ़्ह तुट्टा हउमे हंगत, झूठी ममता दए तजाईआ। मेल मिलावा साची संगत, हरिसंगत विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सच वड्याईआ। सच वड्याई साचे घर, हरि साचा सच रखाइंदा। गुरसिखां देवे एका वर, एका बन्धन पाइंदा। आवण जावण चुक्के डर, लख चुरासी फंद कटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, एका रंग रंगाइंदा। एका रंग रंगे गुलाल, प्रभ साचा दया कमाईआ। गुरमुख वेखे साचे लाल, दर घर साचे लए मिलाईआ। माया ममता तोड़ ज़ंजाल, निवण सु अक्खर इक्क पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा गुण दए समझाईआ। साचा गुण शब्द धार, एका एक रखाइंदा। एका गुण शब्द जैकार, सोहँ ढोला आपे गाइंदा। शब्द विचोला एकँकार, गुर चेला रूप वटाइंदा। पड़दा ओहला विच संसार, अबिनाशी करता आपे पाइंदा। जन भगतां
करे हौला भार, सिर आपणे गंढ्ढ उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन हरि आपणे विच छुपाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत नेत्र दिस किसे ना आइंदा।
२० माघ २०१८ बिक्रमी सरदारा सिँघ दे गृह छम्ब जम्मू
हरि सरन सच्ची सरनाई, जुग जुग दया कमाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, हरि भगतां माण रखाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, हरि सन्तन नाम जपाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, हरि गुरमुख मेल मिलाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, हरि गुरसिख आप उठाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, दुरमति मैल धुवाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, माया ममता मोह चुकाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, चिंता रोग गवाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, लख चुरासी फंद कटाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, घर साचा सुख उपजाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, उज्जल मुख मात कराइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सरन इक्क रखाइंदा। हरि चरन सच्ची सरनाई, जन भगतां देवे माण। हरि चरन सच्ची सरनाई, साचे सन्तां देवे दान। हरि चरन सच्ची सरनाई, गुरमुख वेखे बाल अञ्याण। हरि चरन सच्ची सरनाई, गुरसिख देवे इक्क ज्ञान। हरि चरन सच्ची सरनाई, मिले वड्याई दो जहान। हरि चरन सच्ची सरनाई, नाता तुट्टे पंज शैतान। हरि चरन सच्ची सरनाई, घर मिले अमृत पीण खाण। हरि चरन सच्ची सरनाई, जम की चुक्के काण। हरि चरन सच्ची सरनाई, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। हरि सरन इक्को ओट, हरिजन हरि रखाइंदा। भाग लग्गे काया कोट, गढ़्ह बंक आप सुहाइंदा। जगत वासना कढे खोट, दुरमति मैल धुवाइंदा। मेल मिलावा निर्मल जोत, जोती जोत मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सरन इक्क वखाइंदा। साची सरन पुरख अकाल, आदि जुगादि सहाईआ। भगत भगवन्त लए उठाल, आपणी बूझ बुझाईआ। सन्तां बणे सति दलाल, सति सतिवादी सेव कमाईआ। गुरमुखां चले नाल नाल, आपणा पन्ध मुकाईआ। गुरसिख वेखे साचे लाल, बाल अञ्याणे गोद बहाईआ। काया मन्दिर अंदर सच्ची धर्मसाल, गृह दीवा बाती इक्क टिकाईआ। लेखा तोड़ शाह कंगाल, शरअ बन्धन दए मुकाईआ। एका वस्त नाम धन माल, सच सुच्च झोली पाईआ। काया कच्च तोड़ ज़ंजाल, कंचन रूप आप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सरनाई इक्क जणाईआ। सच सरनाई सतिगुर शब्द, चरन सरन सहारा। करे कराए पत्तत पुनीत, पत्तत पावण एकँकारा। नाम सुणाए अगम्मी गीत, सोहँ
शब्द सच जैकारा। जन्म जन्म वेखे लग्गी प्रीत, पूरब लहिणा देवणहारा। सदा सदा सद अतीत, त्रैगुण अतीता एकँकारा। एका जाणे हस्त कीट, घट घट कर पसारा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सरन दे सहारा। साची सरन सतिगुर सज्जण, दूसर अवर ना कोए रखाईआ। धूढ़ कराए साचा मजन, मजन माघ मुख शरमाईआ। जगत विकार गुरमुख तजण, जीवण जुगत जणाईआ। नाम नगारे साचे वज्जण, आत्म परमात्म रंग चढ़ाईआ। सच प्रीती गुरमुख बज्झण, नाम डोरी तन्द बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची बख्शे इक्क सरनाईआ। साची सरन सतिगुर सेव, सेवक सेवा इक्क समझाइंदा। आदि पुरख अलख अभेव, अगोचर खेल कराइंदा। सदा सदा सद निहकेव, निहचल धाम सुहाइंदा। लेखा जाणे रसना जिहव, जो जन सोहँ ढोला गाइंदा। आत्म अन्तर एका मेव, अमिउँ रस आप चखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सरन इक्क वखाइंदा। साची सरन एको इक्क, एका एक जणाइंदा। भगत भगवन्त लेखा लिख, लिख लिख लेख समझाइंदा। जुगां जुगन्तर वंडे हिस, साची वंड वंडाइंदा। बिन किरपा ना पए दिस, नेत्र सब दे बन्द कराइंदा। जिस जन पाए नाम भिख, दीनन आपणी दया कमाइंदा। सो गुरमुख सिख्या लए सिख, साची सिख्या इक्क समझाइंदा। हरि भेव ना जाणे मुन रिख, रिख मुन सर्ब कुरलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सरनाई इक्क रखाइंदा। सच सरनाई एको आस, एका घर वड्याईआ। जन्म जन्म दी मिटे प्यास, कर्म कर्म दा रोग गंवाईआ। लेखे लग्गे पवण स्वास, स्वास स्वासां लेखे लाईआ। होए सहाई जंगल जूह उजाड़ पहाड़ विच प्रभास, डूँग्घी कंदर वेख वखाईआ। दीन दयाल ठाकर अबिनाश, अबिनाशी करते आपणी दया कमाईआ। करे कराए बन्द खुलास, बन्दी तोड़े झूठी फाहीआ। नाता तोड़ गर्भवास, आवण जावण पन्ध मुकाईआ। सच मन्दिर वखाए एका रास, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी दया आप कमाईआ। सच सरनाई मेहरवान, इक्को इक्क जणाइंदा। भगतां देवे भगती दान, वस्त दस्त हथ्थ फड़ाइंदा। सन्तन राग सुणाए कान, रसना जिह्वा ना कोए हिलाइंदा। गुरमुखां मेला मेले आण, गुर गुर वेस वटाइंदा। गुरसिखां देवे इक्क ध्यान, चरन कँवल समझाइंदा। दाता दानी श्री भगवान, आपणी खेल कराइंदा । महांबली नौजवान, आपणा बल धराइंदा। प्रगट हो विच जहान, आपणा खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सरन इक्क रखाइंदा। साची सरन श्री भगवान, आदि जुगादि जणाईआ। जन भगतां देवे विच जहान, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। निरगुण सरगुण दरसन देवे आण, रूप अनूप वखाईआ। जन्म जन्म दी चुक्के काण, कानी तीर ना कोए लगाईआ। हो प्रतख करे पहचान, माया पड़दा आप
हटाईआ। अलख निरँजण खेल महान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। सच सरनाई पारब्रह्म, प्रभ एका एक रखाइंदा। हरख़ सोग ना कोए ग़म, चिंता दुःख ना कोए जणाइंदा। जगत तृष्ना ना कोए तम, आसा मनसा पूर कराइंदा। भाण्डा भरम भउ देवे भन्न, घड़न भन्नणहार खेल खिलाइंदा। जगत जुगत जीव बेड़ा देवे बन्न्ह, जीवण आपणे रंग रंगाइंदा। भाग लगाए काया तन, पंज तत्त माटी हाटी सोभा पाइंदा। जूठ झूठ देवे डंन, एका डंका नाम वजाइंदा। मन का मणका फेरे मन, मन मनसा माहि समाइंदा। इक्क चढ़ाए साचा चन्न, चन्द चांदनी आप प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा साचे जन, जन जनणी आप हो जाइंदा। सच सरनाई सर्ब गुणवन्त, वड वड्डा वड वड्याईआ। एथे ओथे बणाए बणत, खेले खेल बेपरवाहीआ। कलयुग अन्त महिमा अगणत, लिख लिख लेख ना कोए मुकाईआ। हरिजन वेखे साचे सन्त, गुरमुख आपणे रंग रंगाईआ। एका नाम मणीआ मंत, सोहँ सति करे पढ़ाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई विच जीव जंत, जीवण जीवण विच बदलाईआ।