पुस्तकालयभाग ११

१८ फग्गण २०१८ बिक्रमी शाशतरी नगर दे गृह कानपुर

सति पुरख निरँजण सतिवादी धारा, निरगुण निराकार आप कराईआ। आदि जुगादी खेल अपारा, जुग करता आपणे हथ्थ रखाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी कर पसारा, पारब्रह्म भेव चुकाईआ। नाद अनादी सच्ची धुन्कारा, शब्द अगम्मी ढोला गाईआ। जोती जोत कर पसारा, नूर नूर नूर रुशनाईआ। सचखण्ड खोल्ह किवाड़ा, साचे मन्दिर आसण लाईआ। छप्पर छन्न ना कोए दीवारा, रूप रंग रेख ना कोए रखाईआ। थिर घर आपणा कर पसारा, तख्त निवासी सोभा पाईआ। सो पुरख निरँजण वसणहारा ठांडे दरबारा, हरि पुरख निरँजण आपणी बणत बणाईआ। एकँकारा करे खेल अगम्म अपारा, अलख अगोचर अथाह वड्डी वड्याईआ। आदि निरँजण जोत उज्यारा, नूरो नूर महल अटल सोभा पाईआ। श्री भगवान हुक्मी हुक्म करे वरतारा, धुर फ़रमाणा आपणे हथ्थ रखाईआ। अबिनाशी करता अजूनी रहित अनुभव धार आपे जाणे जानणहारा, दूसर संग ना कोए रखाईआ। पारब्रह्म प्रभ हो त्यारा, शाहो भूप बण सिक्दारा, राजन राज आपणा नाउँ धराईआ। आपणी इच्छया भर भण्डारा, साची वस्त आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ।

बेपरवाह खेल अपारा, एकँकारा आप कराइंदा । सच महल अटल मुनारा, सचखण्ड साचे सोभा पाइंदा। निरगुण दीआ बाती कर उज्यारा, कमलापाती आपणा आसण लाइंदा। लेखा जाणे धुर दरबारा, धुर दी धार आप प्रगटाइंदा। चतुर्भुज, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल आप कराइंदा । चतुर्भुज श्री भगवन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। आप बणाए आपणी बणत, मात पित ना कोए रखाईआ। असुत्ते प्रकाश आदि अन्त, नूर नुराना डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। शहिनशाह श्री भगवाना, आदि जुगादि अख्वाइंदा । साचे तख्त बैठ राज राजाना, हुक्मी हुक्म आप भुवाइंदा। देवणहारा धुर फ़रमाणा, धुर दा राग आप अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाइंदा। आपणा भेव नूर नुरानी, जोती जोत जोत रुशनाईआ। आदि शक्ति शक्ति भवानी, भगवन्त आपणा रूप धराईआ। आपे मर्द मर्द मर्दानी, वड मर्दाना आप अख्वाईआ। आपे तीर बण निशानी, साचा चिल्ला आप उठाईआ । आपे जाणे अकथ कहाणी, महिमा अकथ आप रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, नर नरायण वड्डी वड्याईआ। नर नरायण निराकार, निरगुण आपणा रूप धराइंदा। खेले खेल अपर अपार, अपरम्पर दिस किसे ना आइंदा। आदि जुगादी साची कार, सति पुरख निरँजण आप कराइंदा। आपणी इच्छया आपे देवे देवणहार, वस्त अमोलक आप रखाइंदा। आपणे घर आपणा कर पसार, नर हरि आपे वेख वखाइंदा। निरगुण अंदर निरगुण वाड़, निरगुण मेला इक्क अकेला आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप चुकाइंदा। आपणा भेव विश्व धार, निराकार कार कमाईआ। खेले खेल अपर अपार, आपणा बन्धन आपणे हथ्थ रखाईआ। साचे मन्दिर हो त्यार, रूप अनूप आप धराईआ। कँवल नैण नैण शृंगार, मधुर नैण खेल वखाईआ। सागों पांग कर त्यार, साची सेज आसण लाईआ। विष्नूं रूप आप करतार, भगवन आपणा नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा मार्ग आपे लाईआ। साचा मार्ग विष्नूं रंग, हरि जू हरि हरि आप लगाइंदा। इक्को सेज इक्क पलँघ, एका घर सोभा पाइंदा। एका नाम इक्क मृदंग, एका गीत गीत गाइंदा। करे खेल सूरा सरबंग, सूरबीर आपणा वेस वटाइंदा। ना कोई सूरज ना कोई चन्द, जोती जाता पुरख बिधाता डगमगाइंदा। परम पुरख दीन दयाल सर्ब सुख इक्क अनन्द, ठाकर स्वामी आपणे दर जणाइंदा। आदि जुगादि सदा नेहकामी, निहचल धाम आपणा आसण लाइंदा। आपे जाणे पद निरबाणी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। साचा खेल श्री भगवान, एका एक कराईआ। विष्नूं देवे एका दान, वस्त अमोलक

झोली पाईआ। अमृत आत्म पीण खाण, एका रस भराईआ । नाभी कँवला कर परवान, कँवल कँवल खेल कराईआ। लेखा जाणे सुंझ मसाण, धूआँधार आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म आपणी वंड वंडाईआ। साची वंड वंडे निरँकारा, वंडणहारा दिस ना आइंदा। विष्नूं अंदर खेल न्यारा, निरगुण निरगुण आप कराइंदा। अमृत जल सच भण्डारा, घर साचे आप टिकाइंदा। कँवल कँवलां कर पसारा, कँवल नैण वेख वखाइंदा। एका ब्रह्म पारब्रह्म अधारा, ब्रह्म वेता रूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि आदि आपणी रचना आप रचाइंदा। विष्नूं ब्रह्मा एका धार, नूर नूर नूर जणाईआ। लेखा जाणे हरि करतार, भेव अभेद आप खुल्हाईआ। दोहां विचोला अगम्म अपार, साचा सोहला दए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया नाल मिलाईआ। आपणी इच्छया आपे रख, आपणी दया कमाइंदा। आपणे विच्चों कर प्रतख, आपणा रूप वटाइंदा। एका बोल सच अलख, अलख अलख आप जणाइंदा। एका मार्ग देवे दस्स, साचे राह आप चलाइंदा। हिरदे अन्तर आपे वस, आपणा मेल मिलाइंदा। आपे गाए साचा जस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा आप सुहाइंदा। दर घर साचा सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहाईआ। आपे नार आपे कन्त, कन्त नार रूप धराईआ। आप बणाए साची बणत, बण बण दाई दाया सेव कमाईआ। आपे होए सदा बेअन्त, बेअन्त सच्ची शहिनशाहीआ। आपे जाणे आपणा मंत, एका मन्त्र करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शंकर मेला सहिज सुभाईआ। शंकर मेला धूआँधार, सुन्न अगम्म खोज खुजाइंदा। भोला नाथ कर त्यार, आप आपणा बन्दन पाइंदा। बाशक तशका कर त्यार, कंठ माला इक्क बणाइंदा । साची त्रिसूल दे निरँकार, त्रैगुण माया रूप वटाइंदा। रजो तमो सतो दे अधार, सति सतिवादी एका गंढ्ढ पुवाइंदा। पंचम मेला अपर अपार, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश, साची वंडण वंड वंडाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, विष्न ब्रह्मा शिव एका गुण वखाइंदा । साचा गुण श्री भगवान, एका एक जणाईआ। तिन्ना देवे एको दान, एका वस्त वस्त वरताईआ। आदि जुगादि इक्क ज्ञान, एका नाम करे पढ़ाईआ। जुगा जुगन्तर खेल महान, जुग करता वेख वखाईआ। विष्नूं तेरी सेव महान, घर घर रिज़क पुचाईआ । ब्रह्मे तेरा ब्रह्म निशान, पारब्रह्म रिहा जणाईआ। शंकर अन्त करे कल्याण, जो घड़या भन्न वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। साचा भेव हरि जू खोल्ह, गुण एका एक जणाइंदा। पंज तत्त त्रैगुण तोलणा साचा तोल, तोलणहारा वेख वखाइंदा। घट घट अन्तर जाणा मौल, निरगुण सरगुण रूप वटाइंदा। शब्द अगम्मी एका बोल,

नाद अनादी नाद वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक्क सुणाइंदा। सच संदेसा खोल्हे भेव, अनुभव करे जणाईआ। ब्रह्मा लेखा जाणे चारे वेद, वेद विदांता आप अख्वाईआ। निरगुण सरगुण अछल अछेद, अछल अछल भेव ना राईआ। आप चलाई आपणी खेड, आपे वेखे चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा रंग वखाईआ। निरगुण सरगुण साचा राह, हरि जू हरि हरि आप चलाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव दए सलाह, लख चुरासी घाड़न आप घड़ाइंदा। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज लए बणा, चारे खाणी सोभा पाइंदा। चारे वेद आप जणा, चारे बाणी राग अल्हाइंदा। चार जुग वंड वंडा, चारों कुण्ट वेख वखाइंदा। चार यारी बन्धन पा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा राह आप वखाइंदा। साचा राह हरि करतार, लख चुरासी बणत बणाईआ। घट घट अंदर हो उज्यार, जोत निरँजण करे रुशनाईआ। घट घट अंदर अमृत ठंडा ठार, निझर झिरना आप वखाईआ। घट घट अंदर शब्द धुन्कार, धुन आत्मक आप सुणाईआ । घट घट अंदर सुखमन टेढी दिसे नाड़, ईड़ा पिंगल नाल मिलाईआ। घट घट अंदर बजर कपाटी लाए पाड़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराईआ। घट घट अंदर हरि पसारा, निरगुण सरगुण रंग रंगाइंदा। घट घट अंदर साचा मन्दिर गुरदुआरा, काया काअबा इक्क समझाइंदा। घट घट अंदर पारब्रह्म ब्रह्म वेखे वेखणहारा, ईश जीव पड़दा लाहइंदा। घट घट अंदर आत्म सेजा खेल न्यारा, नारी कन्त श्री भगवन्त आपणा भेव चुकाइंदा। घट घट अंदर नाम वणजारा, चौदां लोकां हट्ट खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंज तत्त आपणा बन्धन पाइंदा। घट घट अंदर धूआँधार, अन्ध अन्धेरा छाईआ। घट घट अंदर पंज तत्त काम क्रोध लोभ मोह हँकार, आसा तृष्ना आसण लाईआ। घट घट अंदर जूठ झूठ हउमे हंगता गढ़्ह अपार, भाण्डा भरम ना कोए भनाईआ। घट घट अंदर मन वासना करे खुआर, दहि दिशा रही भुवाईआ। घट घट अंदर मति मतवाली जाए हार, आपणा बल ना कोए जणाईआ। घट घट अंदर बुध बिबेकी पाए सार, सार सार विच रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण पंज तत्त करे कुड़माईआ। पंज तत्त साचा मेला, निरगुण सरगुण आप कराइंदा। आदि जुगादि सज्जण सुहेला, जुग जुग वेस वटाइंदा। शब्दी शब्द गुरू गुर चेला, आत्म परमात्म खोज खुजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा वेस वटाइंदा। जुग जुग वेस पुरख समरथ, सतिजुग त्रेता द्वापर आप हंढाईआ। त्रैगुण अतीता ठांडा सीता आप चलाए साचा रथ, बण रथवाही सेव कमाईआ। साचा मार्ग आपे दस्स, गुर अवतार करे पढ़ाईआ। भगत भगवन्त मेला हस्स हस्स,

लोकमात फेरा पाईआ। साचे सन्तां होए वस, बण सेवक सेव कमाईआ। गुरुमखां तीर निराला मारे कस, अणयाला आप चलाईआ। गुरसिखां गाए साचा जस, जुगा जुगन्तर दया कमाईआ। जुग चौकड़ी पन्ध मुकाए नट्ठ नट्ठ, बण बण पाँधी सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। जुग चोकड़ी होए दूर, लोकमात रहिण ना पाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर उतरया आपणे पूर, रामा कृष्ना सेव कमाईआ। कलयुग अन्त वेखे हरि जू आप जरूर, निरगुण निरगुण रूप धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा पड़दा लाहीआ। कलयुग अन्तिम खेल कराउणा, हरि वड्डा वड वड्याईआ। वेद व्यासा लिख्या लेख पूर कराउणा, पूत सपूता ब्रह्मण गौड़ा, उच्चे टिल्ले पर्बत फेरा पाईआ। ईसा आस इक्क रखाउणा, एका ओट तकाईआ। मेरा परवरदिगार लोकमात आउणा, बेऐब नाम ख़ुदाईआ। मुकामे हक़ डेरा लाउणा, हक़ हक़ीक़त वेखे थाउँ थाईंआ। एका कलमा नबी सुणाउणा, आयत शरायत इक्क पढ़ाईआ। नानक निरगुण ओट इक्क तकाउणा, नेत्र नैण नैण उठाईआ। गोबिन्द साची मंग मंगाउणा, आपणी झोली रिहा वखाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निरगुण निराकार कलयुग वेले अन्तिम आउणा, निहकलंका नाउँ रखाईआ । सम्बल नगर डेरा लाउणा, छप्पर छन्न ना कोए छुहाउणा, आप आपणा पड़दा दए उठाईआ। नाम मृदंग इक्क वजाउणा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां जेरज अंडां आप उठाउणा, उत्भुज सेत्ज नाल मिलाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव आप जगाउणा, सुरपति राजा इन्द करोड़ तेतीसा आपणा भेव खुल्हाईआ। गीत गोबिन्द सुहागी छन्द एका गाउणा, सोहँ ढोला आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म चुकाए पड़दा ओहला, आप आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। शहिनशाह हरि जू आउणा, कलयुग अन्तिम हो उज्यार। जूठ झूठ डेरा ढाउणा, सच सुच्च करे प्यार। चार वरनां एका घर बहाउणा, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश दए अधार। राम कृष्न ईसा मूसा नानक गोबिन्द सब नूं नज़री आउणा, नेत्र खोल्हे बन्द किवाड़। साचे भगतां आपे जगाउणा, देवे दरस अगम्म अपार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग खेल करे करतार। जुग जुग खेल करंदड़ा, सो पुरख निरँजण बेपरवाह। जन भगता मेल मिलंदड़ा, ग़रीब निमाणे गले लगा। नित नवित वेस वटंदड़ा, निरगुण सरगुण होए सहा। साचा घर इक्क वखंदड़ा, चरन दुआरा बेपरवाह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर जन भगतां मेल लए मिला। मिले मेल हरि बनवारी, बसन आपणी खेल कराइंदा। रघपत रघुनाथ एकँकारी, ओंकारी सोभा पाइंदा। ओम रूप अपर अपारी, सो पुरख निरँजण वेख वखाइंदा। हँ ब्रह्म लख चुरासी जीव जंत अधारी,

निहकर्मी कर्म गुण आपणे हथ्थ रखाइंदा। आवण जावण पत्तत पावण लेखा जाणे धुर दरबारी, काल महांकाल दीन दयाल हुक्मी हुक्म आप फिराइंदा। धर्म राए दे सिक्दारी, चित्तर गुपत बणाए लिखारी, लेखा सब दा आप गणाइंदा। लाड़ी मौत करे शंगारी, नेत्र नैण कजल धारी, जीव जंत लख चुरासी अन्त कन्त प्रनाइंदा। गुरमुख विरला साचा सन्त प्रभ चरन दोए जोड़ करे निमस्कारी, दूसर ओट ना कोए रखाइंदा। सतिगुर पूरा एका देवे नाम ख़ुमारी, अठ्ठे पहर दिवस रात एका रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर त्रैगुण माया बुझाए लग्गी बसन्तर, आपणा अमृत मेघ इक्क बरसाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि खेल महान, जुग जुग ना ना रूप करे आण, रूप रंग रेख नज़र किसे ना आइंदा।

भगत भगवन्त एका ओट, अकाल पुरख रखाइंदा। भगत भगवन्त इक्को गोत, दीन मज़्हब इक्क बणाइंदा। भगत भगवन्त इक्को जोत, जोती जाता डगमगाइंदा। भगत भगवन्त इक्को कोट, साचे मन्दिर सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतां संग सदा समाइंदा। भगत भगवन्त इक्को आस, जुग जुग हरि रखाईआ। भगत भगवन्त इक्क दूजे दे दासी दास, बण बण सेवक सेव कमाईआ। भगत भगवन्त इक्को घर पायण रास, साचे मंडल सोभा पाईआ। भगत भगवन्त एका वेखण खेल तमाश, अनडिठड़ी खेल आप जणाईआ। भगत भगवन्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा दर सुहाईआ। भगत भगवन्त इक्को रंग, रंग रंगीला इक्क रखाइंदा। भगत भगवन्त इक्क पलँघ, सच सिँघासण आसण लाइंदा। भगत भगवन्त इक्क मृदंग, अनहद नादी नाद वजाइंदा। भगत भगवन्त सदा संग, सगला संग रखाइंदा। भगत भगवन्त इक्क अनन्द, अनन्द अनन्द विच जणाइंदा। भगत भगवन्त एको छन्द, आत्म परमात्म ढोला गाइंदा। भगत भगवन्त इक्को चन्द, अमावस रूप ना कोए वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्दिर आप सुहाइंदा। भगत भगवन्त एको रूप, एका घर वज्जे वधाईआ। भगत भगवन्त एका कूट, एका धाम रहे सुहाईआ। भगत भगवन्त ताणा पेटा इक्को सूत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला लए मिलाईआ। भगत भगवन्त इक्क प्रकाश, हरि प्रकाशी आप कराइंदा। भगत भगवन्त एका शाख, पत्त डाली आप महकाइंदा। भगत भगवन्त एका रास, बारां रासी भेव चुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे मेल मिलाइंदा। भगत भगवन्त इक्को जोड़, हरि जोड़ी जोड़ जुड़ाइंदा। भगत भगवन्त इक्को घोड़, नाम घोड़ा आप दुड़ाइंदा। भगत भगवन्त इक्को डोर, तन्दी तन्द ना कोए रखाइंदा। भगत भगवन्त आदि जुगादि मिलण दी रखण लोड़,

मिल मिल आपणी ख़ुशी मनाइंदा। भगत भगवन्त इक्क दूजे नूं जायण बौहड़, लोकमात खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन एका दर वखाइंदा। भगत भगवन्त इक्को जोग, जीवण जुगत जुगत जणाईआ। भगत भगवन्त इक्क संजोग, एका घर लए प्रनाईआ। भगत भगवन्त इक्क विजोग, विछोड़ा सहि सके ना राईआ। भगत भगवन्त इक्को भोग, एका सेजा सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा मेला आप मिलाईआ। भगत भगवन्त इक्को ढोला, बिन रसना जिह्वा आपे गाइंदा। भगत भगवन्त इक्को सोहला, लिख लिख लेख ना कोए समझाइंदा। भगत भगवन्त इक्क विचोला, बण विचोला मेल मिलाइंदा। भगत भगवन्त चुक्के पड़दा ओहला, दूई द्वैती पड़दा लाहइंदा। भगत भगवन्त सदा सद वसण कोला, दूर दुराडा पन्ध मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन आपणा दर वखाइंदा। भगत भगवन्त इक्को ज़ात, अज़ाती रूप ना कोए रखाईआ। भगत भगवन्त इक्क प्रभात, संधया नज़र कोए ना आईआ। भगत भगवन्त इक्को साक, बण बण सज्जण ख़ुशी मनाईआ। भगत भगवन्त इक्को घाट, साचे पत्तण बैठे डेरा लाईआ। भगत भगवन्त इक्क हाट, बण वणजारे हट्ट चलाईआ। भगत भगवन्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप जणाईआ। भगत भगवन्त सगला साथ, बण संगी संग रखाइंदा। भगत भगवन्त इक्को गाथ, मिल मिल आपणा गीत अल्हाइंदा। भगत भगवन्त पुच्छे वात, निरगुण सरगुण रूप धराइंदा। भगत भगवन्त मेटे रैण अन्धेरी रात, नूरो नूर इक्क दरसाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां आप उठाइंदा। भगत भगवन्त इक्को बन्धन, एका डोर रखाईआ। भगत भगवन्त इक्को चन्दन, निम्म वास ना कोए जणाईआ। भगत भगवन्त इक्क दूजे नूं करन बन्दन, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। भगत भगवन्त तोड़े फंदन, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा आप कमाईआ। भगत भगवन्त इक्को घाट, एका दर सुहाइंदा। भगत भगवन्त मेटे वाट, बण पाँधी पन्ध मुकाइंदा। भगत भगवन्त करे कराए बन्द खुलास, बन्दीखाना आप तुड़ाइंदा। भगत भगवन्त सद वसे पास, विछड़ कदे ना जाइंदा। जन्म जन्म पूरी करे आस, जुग जुग आपणा रूप धराइंदा। कलयुग अन्तिम वेखे खेल तमाश, लख चुरासी नटुआ नाच नचाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां आप मिलाइंदा। साचे भगतां मेला जाए मिल, मिल मिल आपणी ख़ुशी रखाईआ। दिलदार दिलबर दीन वेखे दिल, भरवासा दिलासा इक्क इक्क समझाईआ। गुरसिख गुरमुख कदे ना जाए हिल, हौला भार आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगतन भगती एका झोली पाईआ।

१८ फग्गण २०१८ बिक्रमी गुरदित सिँघ दे गृह कानपुर

जुग जुग खेल करे भगवान, भगवन आपणी दया कमाईआ। भगवत हर घट वेखे आण, भावी भय भेव जणाईआ। साचे भगत करे परवान, हरिजन साचे लए मिलाईआ। आत्म अन्तर देवे ज्ञान, एका राम नाम पढ़ाईआ। शास्त्र सिमरत सारे गाण, वेद कतेब रहे जस गाईआ। पुरख अबिनाशी वड मेहरवान, दीना नाथ दीनन दया कमाईआ। सन्त सुहेले करे पहचान, दुरमति मैल धुवाईआ। हरिजन वेखे चतुर सुघड़ सुजान, जीवण जुगत इक्क जणाईआ। काया मन्दिर वेख मकान, घट पड़दा दए उठाईआ। स्वच्छ सरूपी दर्शन देवे आण, दरसी आपणा दरस कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भगतन वेखे चाँईं चाँईंआ। भगत मिलण दा चाउ घनेरा, हरी हरि नरायण आप रखाइंदा। जुगा जुगन्तर पावे फेरा, वेस अनेक वटाइंदा। लख चुरासी जीव जंत भुलाए कर कर हेरा फेरा, त्रैगुण माया पड़दा पाइंदा। हरिजन विरले करे आप निबेड़ा, निज आत्म निज घर निज परमात्म वेख वखाइंदा। जन्म जन्म दा चुक्के गेड़ा, जम का फास आप कटाइंदा। दूर दुराडा दिसे नेरा, नेरन नेर आप हो जाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां सदा सलाहइंदा। हरिभगत सलाह सदा सद, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त सलाहया। सच दुआरे लए सद्द, नाम संदेसा इक्क सुणाया। लख चुरासी विच्चों लए कढ्ढ, आप आपणी गोद बहाया। अमृत जाम प्याए मदि, रसना रस इक्क वखाया। जगत दुआरा करे पार हद्द, दस्म दुआरी कुण्डा लाहया। लेखा जाणे रत्त नाड़ी मास हड्ड, तत्तव तत्त फोल फुलाया। पाए सार विष्नूं यद, विश्व आपणी धार रखाया। कोटन कोटि गए लद, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां विच समाया। साचे भगतां अंदर वड़, हरि जू आपणा घर वखाइंदा। किला तोड़ हँकारी गढ़्ह, ममता मोह मिटाइंदा। अमृत झिरना जाए झर, निझर रस चखाइंदा। सुरती शब्दी लए फड़, आप आपणी दया कमाइंदा। राम सीता एका घर, अनडिठड़ा वर आप वड्याइंदा। राधा कृष्ना पल्लू फड़, नाम बंसरी इक्क वजाइंदा। अल्ला राणी हू हू हक़ हक़ देवे वर, ऐनलहक़ भेव चुकाइंदा। नानक आत्म परमात्म देवे वर, ब्रह्म पारब्रह्म वखाइंदा। गोबिन्द गुरसिख लाए लड़, पल्लू आपणी गंढ्ढ दिवाइंदा। सर्ब जीआं दा इक्को दाता हरि, सचखण्ड बैठा खेल कराइंदा। निरभउ चुकाए भय डर, भयानक रूप ना कोए जणाइंदा । भगत भगवन्त दरस दिखाए अग्गे खड़, आप आपणा पड़दा लाहइंदा। काया मन्दिर सच महल्ले बहे चढ़, आसण सिँघासण सोभा पाइंदा। शब्द अगम्मी आपे पढ़, ताल तलवाड़ा आप वजाइंदा। लेखा जाणे चोटी जड़्ह, मध आपणा भेव चुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां आप वड्याइंदा। साचा भगत वड्डा

वड, सिफ्ती सिफ्त ना कोए जणाईआ। लख चुरासी विच्चों होए अड्ड, दरगाह साची मिले वड्याईआ। पार किनारा वेखे हद्द, आपणा पन्ध मुकाईआ। धर्म निशाना देवे गड्ड, वरन बरन ना कोए लड़ाईआ। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश इक्क यद, ब्रह्म पारब्रह्म प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां वेख वखाईआ। हरि भगतां वेखे नेत्र खोल्ह, निज नेत्र आप खुल्हाइंदा। अठ्ठे पहर वजाए ढोल, नाद मृदंग ना कोए जणाइंदा। सखा सखाई वसे कोल, सदा सुहेला मोह वधाइंदा। भाग लगाए काया चोल, चोला काया आप बदलाइंदा। सुरती शब्दी जाए मौल, मौला आपणा रूप वखाइंदा। उलटा करे नाभ कौल, कँवल कँवला आप भुवाइंदा। देवे वड्याई उपर धौल, धरनी धरत धवल सुहाइंदा। साचे भगतां वसे कोल, घर साचे डेरा लाइंदा। आदि जुगादि रहे अडोल, अडुल आपणी धार वखाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी लख चुरासी घट घट अन्तर रिहा फोल, फोलणहारा दिस ना आइंदा। कलयुग अन्त श्री भगवन्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगत लए वरोल, नाम मधाणा एका पाइंदा। नाम मधाणा विरोले छाछ, साख्यात रूप वटाईआ। रिड़कणहारा ज़ात पात, वरन बरन आप भुवाईआ। बैठा रहे इक्क इकांत, अकल कला अख्वाईआ। दो जहान श्री भगवान वेखे मार झात, चौदां लोक फेरा पाईआ। चौदां तबक जाणे खात, खाता आपणा आप बणाईआ। मुरीद मुर्शद करे पाकी पाक, मुर्शद मुरीद एका दर वखाईआ। बंक दुआरी खोल्हे ताक, ताकी आपणी आपे लाहीआ। चरन कँवल कँवल चरन उपर धवल बंधाए नात, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाईआ। जन भगतां बणे सच्चा साक, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे भगतां होए सहाईआ। होए सहाई श्री भगवन्त, भगवन दया कमाइंदा। नाता तोड़ जीव जंत, आपणा बन्धन इक्क वखाइंदा। एका नाउँ मणीआ मंत, मन्त्र नाम इक्क पढ़ाइंदा। एका रूप नार कन्त, कन्त कन्तूहला सेज सुहाइंदा। एका रंग चाढ़े बसन्त, फुल फुलवाड़ी आप महकाइंदा। एका मेला साची संगत, हरिसंगत विच समाइंदा। हरिजन हरि जू लाए आपणे अंगत, अंगीकार आप हो जाइंदा। गुरमुख दूजे दर ना होए मंगत, साची वस्त आप वरताइंदा। दु:ख दर्द सर्ब अखण्डत, खण्डा नाम विच फिराइंदा। लेखा जाणे वरभण्डी वरभण्डत, ब्रह्मण्डी वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां देवे एका वर, बोध ज्ञाना नाम पंडत, पंडत आपणा भेव जणाइंदा। साचा पंडत हरि निरँकार, भगतन करे पढ़ाईआ। कागद कलम ना पावे सार, लिख लिख शाही लेख ना कोए मुकाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर उच्ची कूक कूक गए पुकार, दोए जोड़ जोड़ सरनाईआ। बेअन्त बेपरवाह शाह पातशाह सच्ची सरकार, शहिनशाह अन्त ना कोए पाईआ। जुगा जुगन्तर गुर अवतारां दे सहार, लोकमात सेवा लाईआ। कलयुग अन्तिम हो त्यार,

निरगुण आपणा वेस वटाईआ। भगत भगवन्त लए उठाल, फड़ बांहों गले लगाईआ। त्रैगुण माया तोड़ जंजाल, जीवण जुगत इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत भगवन्त एका मन्दिर एका घर बैठे आसण लाईआ।

१८ फग्गण २०१८ बिक्रमी सरधा सिँघ दे गृह कानपुर

पंज तत्त काया जगत नाता, तत्तव तत्त खेल रखाइंदा। अंदर वड़ पुरख समराथा, निरगुण आपणा आप छुपाइंदा। हरिजन हरि जू हरि हरि एका दस्से नाम गाथा, नाम निधाना झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, काया तत्त वेख वखाइंदा। काया तत्त अप तेज वाए पृथ्मी आकाश, सरगुण एका एक जणाइंदा। रोग सोग चिंता दुःख घर विच घर कर निवास, बन्धन बंध पवाइंदा। ब्रह्म पारब्रह्म निरगुण जोत नूर प्रकाश, साचे मन्दिर आप टिकाइंदा। जुगा जुगन्तर खेल तमाश, ईश जीव वेख वखाइंदा। गुरमुख विरले करे बन्द खुलास, बन्दीखाना आप तुड़ाइंदा। लेखे लाए पवण स्वास, रसना जिह्वा जो जन गाइंदा। अन्त भगवन्त पूरी करे आस, जम्म की फाँसी फंद तुड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंज तत्त तत्त वेख वखाइंदा। पंज तत्त अंदर दु:ख सुख, सुख दु:ख आपणा रंग वखाईआ। पंज तत्त काया माणस मनुक्ख, मानव रूप धराईआ। पंज तत्त काया उज्जल मुख, जिस मुखड़ा हरि हरि नाम ध्याईआ। पंज तत्त काया आवण जावण जाए छुट्ट, लख चुरासी गेड़ ना कोए भुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दुखी दु:ख दर्दी दर्द दए गंवाईआ। दु:ख दर्द होए दूर, तन ख़ाकी रहिण ना पाईआ। आत्म अन्तर इक्क सरूर, अमृत आत्म जाम प्याईआ। दरस दिखाए वसणहारा दूरन दूर, नेरन नेर आपे आईआ। चिंता चिखा करे चूर चूर, सांतक सति सति वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। अन्तिम लेखा जाए लग्ग, सो पुरख निरँजण आप लगाइंदा। सरन सरनाई हरि पुरख निरँजण जो जन जाए लग्ग, लग्गी प्रीती तोड़ निभाइंदा। त्रैगुण माया बुझाए अग्ग, तत्तव तत्त ना कोए जणाइंदा। अन्तिम पड़दा लवे कज्ज, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्त आपणा रंग वखाइंदा। अन्त अन्त श्री भगवान, जन जन दया कमाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे दान, ईश जीव वंड वंडाईआ। दो जहानां वाली वेखे आण, दर दुआरे फेरा पाईआ। नाता तुट्टे जगत जहान, जीवण मुक्त आप कराईआ। एथे ओथे देवे माण, निमाणयां होए सहाईआ। जोती जोत

सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंज तत्त काया वेख वखाईआ। पंज तत्त काया वेखे चोला, चोली आपणे रंग रंगाइंदा। आप चुकाए पड़दा ओहला, रूप अनूप आप दरसाइंदा। सच दुआरा एका खोल्हा, दीना नाथ दीनन दया आप कमाइंदा। इक्क सुणाए साचा ढोला, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीव ईश आपणे दर सुहाइंदा। साचा दर सच्चा दरबारा, सचखण्ड निवासी इक्क बणाईआ। जुगा जुगन्तर हो उज्यारा, रूप अनूप आप वटाईआ। मानस मनुख वेखे विगसे वेखणहारा, आप आपणी दया कमाईआ। रोग सोग चिंता दु:ख पार किनारा, साचा सुख सुख समझाईआ। सोहँ नाम सच जैकारा, अन्तिम लहिणा दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दरगाह साची एका धाम बहाईआ। दरगाह साची धाम अवल्ला, हरि साचा सच रखाइंदा। जिस जन फड़ाए आपणा पल्ला, फड़या पल्लू ना कोए छुडाइंदा। बिन हरि नामे जीव जंत साध होए झल्ला, ज्ञान ध्यान ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे सच्चा दान, तत्तव तत्त तत्त आपणे लेखे पाइंदा।