८ चेत २०१९ बिक्रमी हरी सिँघ दे गृह पिण्ड कला ज़िला अमृतसर
हरि मन्त्र नाउँ सतिगुर सति, सति असति जणाइंदा। पारब्रह्म पुरख परमेश्वर पत, हरि पतिवन्ता दया कमाइंदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर ब्रह्म मति, जन भगतां आप जणाइंदा। एथे ओथे दो जहानां लए रख, समरथ सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। बोध अगाध गुण निधाना दस्से गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। लख चुरासी जीव जंत साध सन्त भेव चुकाए पुरख समरथ, महिमा कथ आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण चलाए रथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। सचखण्ड निवासी सचखण्ड दुआरे रिहा वस, दो जहानां सोभा पाइंदा। जन भगतां एका देवे नाम रस, बण रसया रस वखाइंदा। जन्म जन्म दी पूरी करे आस, पूरब लेखा आप चुकाइंदा। निरगुण जोत कर प्रकाश, डंका शब्दी इक्क सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी दया कमाइंदा। सतिगुर ठाकर दीन दयाला, दयानिध बेपरवाहीआ। करे खेल जगत निराला, भेव कोए ना पाईआ। लोकमात बणाए सचखण्ड सच्ची धर्मसाला, सच सिँघासण इक्क सुहाईआ। लहिणा देणा चुकाए गोबिन्द सुत छोटे लाला, लालण आपणा रंग रंगाईआ। गुरमुखां तोड़े जगत जंजाला, त्रैगुण बन्धन रहिण ना पाईआ। चार वरन वखाए राह सुखाला, साचा मार्ग आप लगाईआ। भय चुकाए कलयुग काला, काल ग्रास नेड़ ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी दया कमाईआ। सतिगुर सज्जण हरि हरि मीत, सो पुरख निरँजण दया कमाइंदा। आदि जुगादी ठंडा सीत, अमृत झिरना आप झिराइंदा। शब्द अगम्मी एका गीत, सोहँ ढोला आप सुणाइंदा। सति सतिवादी सति चलाए रीत, सति पुरख खेल कराइंदा। सदी चौधवीं रही बीत, बीस बीसा राह वखाइंदा। सृष्ट सबाई इक्क हदीस, कलमा नबी आप पढ़ाइंदा। लेखा चुक्के राग छतीस, छत्ती जुग पन्ध मुकाइंदा। राज राजानां शाह सुलातानां खाली करे खीस, खाली हथ्थ चारों कुण्ट फिराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि सतिगुर आपणी खेल कराइंदा। सतिगुर सज्जण हरि निरँकारा, निरगुण निरवैर इक्क अख्वाइंदा। जुगा जुगन्तर कर पसारा, बण पसारी वेख वखाइंदा। भगतन देवे दरस अपारा, भगवन आपणी बूझ बुझाइंदा। सन्तन बणे मीत मुरारा, दर घर साचे सोभा पाइंदा। गुरमुखां देवे एका नाम अधारा, सांतक सति सति कराइंदा। गुरसिखां बख्शे चरन धूढ़ी छारा, मस्तक टिक्का नूरी लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणा रंग रंगाइंदा। रंग रंगीला मोहण माधव माध, बेअन्त वड वड्याईआ। सन्त सुहेले गुरू गुर चेले लख चुरासी विच्चों लाध, लहिणा देणा रिहा मुकाईआ। हरिजन हरि जू आप बणाए साचे साध, सन्तन आपणी गोद बहाईआ। त्रैगुण माया विच्चों
काढ, जगत जंजाला दए तुड़ाईआ। आत्म परमात्म कर कर लाड, साचा बन्धन इक्क वखाईआ। भगत भगवन्त सुणे फ़रयाद, सच सिँघासण सोभा पाईआ। जुग चौकड़ी रखे याद, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। आपणा नाउँ चलाया आदि, शब्दी गुर गुर प्रगटाईआ। आपे वेखे अन्त जुगादि, निरगुण निरवैर सच्चा शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा इक्क हो जाईआ। आदि उपाया सतिगुर हरि, हरि शब्दी शब्द खेल कराइंदा। अन्त वेखे आपे दर दर, घर घर फेरी पाइंदा। योधा सूरबीर बलवान आपणा बल आपे धर धर, चारों कुण्ट कुण्ट निवाइंदा। नाम खण्डा सूरा सरबंगा आपणे हथ्थ आपे फड़ फड़, दो जहाना आप चमकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी खेल कराइंदा। सतिगुर साहिब सच्चा सुल्तान, सुरती शब्दी मेल मिलाइंदा। सुरत सवाणी हाणी एका मिले काहन, नाम बंसरी इक्क सुणाइंदा। साचा सईया लेखा जाणे रमइया राम, रघपत आपणे रंग रंगाइंदा। नबी रसूल देवे सच पैग़ाम, पीर पैग़म्बर आप पढ़ाइंदा। लख चुरासी जीव जंत देवणहारा इलजाम, आपणा फतवा आपे लाइंदा। चार युग करे ग़ुलाम, बरदा आपणे घर बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणा भेस वटाइंदा। भेस वटाए एकँकारा, ओंकारा वेख वखाईआ। आदि गुर शब्दी धारा, अन्त शब्द गुर सलाहीआ। सतिजुग त्रेता द्वापर पंज तत्त लेखा गुर अवतारा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश बन्धन पाईआ। निरगुण सरगुण अंदर लगा रिहा अखाड़ा, आप आपणा नाच नचाईआ। सति सतिवादी सति जैकारा, बोध अगाधी नाउँ प्रगटाईआ । रसना जिह्वा गावे वारा, गावत गावत आपणी ख़ुशी मनाईआ। लेखा लेख लिख लिख विच संसारा, जगत लेखा नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर सच्चा वेख वखाईआ। वेखणहारा सतिगुर एक, एका घर सोभा पाइंदा। आदि जुगादि जुग जुग वेस, वेस अनेका आप कराइंदा। जन भगतां बख्शे साची टेक, साचा दर इक्क समझाइंदा। घट घट अन्तर जाणे भेत, भेदी आपणा भेव छुपाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा दीन दयाल, दयानिध ठाकर निहकर्मी आपणा कर्म कमाइंदा। निहकर्मी कमाए कर्म, कर्म कांड ना कोए जणाईआ। चार वरन दा इक्को धर्म, एक सरन दए सरनाईआ। आत्म ब्रह्म साचा वरन, ऊँच नीच ना कोए रखाईआ। इष्ट गुरदेव स्वामी एका सरनी पड़न, सीस जगदीस इक्क झुकाईआ। लख चुरासी जीव जंत हरि का नाउँ साचा पढ़न, गीत गोबिन्द गोबिन्द अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर मार्ग इक्क वखाईआ। साचा मार्ग सतिगुर घाट, घाटा कोए रहिण ना पाइंदा। मेट मिटाए अन्धेरी रात, सति सतिवादी साचा चन्द चढ़ाइंदा। नाम निधाना श्री भगवाना अलख अगोचर सुणाए गाथ, कथनी कथ कथ अल्हाइंदा।
लहिणा देण चुकाए मस्तक माथ, पूरब लेखा वेख वखाइंदा। करे खेल पुरख समराथ, जन भगतां आप जगाइंदा। रातीं सुत्तयां वसे साथ, दिने नज़र किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणा भेव खुल्हाइंदा। सतिगुर खोल्हे आपणा भेव, जन भगतां माण वड्याईआ। निरगुण करे सरगुण सेव, साचे सन्तां होए सहाईआ। गुरमुखां अमृत आत्म देवे सच्चा मेव, रसना रस इक्क चखाईआ। गुरसिख लेखे लाए सेव, सेवक आपणे रंग रंगाईआ। हरि की महिमा गा ना सके रसना जिहव, गा गा पन्ध ना कोए मुकाईआ। आदि जुगादि सदा नेहकेव, निहचल धाम बैठा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा बेपरवाहीआ। निहचल आसण गुरसिख अंदर, दूजा धाम ना कोए बणाइंदा। करे खेल पुरख अबिनाशन चढ़ के बहे साचे मन्दिर, हरि का मन्दिर नज़र किसे ना आइंदा। आदि जुगादि दासी दास वसणहारा डूँग्घी कंदर, रूप रंग रेख ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा रंग चढ़ाइंदा। सतिगुर पूरा चाढ़े रंग, रंग रंगीला सच्चा माहीआ। गुरसिख आत्म सेज पलँघ, सच सिँघासण आप सुहाईआ। गुरमुखां अन्तर वजाए मृदंग, अनहद नादी नाद अल्हाईआ। साचे सन्तां देवे अनन्द, अनन्द अनन्द विच वखाईआ। भगत भगवन्त चढ़ाए चन्द, बिन सूरज चन्द करे रुशनाईआ। जन्म जुग दी टुट्टी गंढ्ढ, आपणा बन्धन आपणे हथ्थ रखाईआ। लख चुरासी भौदयां पाए ठंड, जिस जन आपणा दरस दिखाईआ। जगत रंडेपा चुक्के रंड, विभचार दए गंवाईआ। पंच विकारा खण्ड खण्ड, खण्डा खड़ग नाम खड़काईआ। इक्क सुणाए सुहागी छन्द, सोहला ढोला आपे गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा शहिनशाहीआ। सतिगुर सच्चा शहिनशाह, हरि हरि साजन मीत। आदि जुगादी बण मलाह, लोकमात चलाए रीत। कलयुग अन्तिम सच सलाह, सोहँ गाउणा साचा गीत। चार वरन दा इक्को नाँ, नाता तोड़े मन्दिर मसीत। ग़रीब निमणयां पकड़े बांह, पत्तत पापी करे पुनीत। जन्म जन्म दे बख्श गुनाह, काया करे ठंडी सीत। जो जन चरनी सीस लए निवा, तिस दा एथे ओथे होए मीत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ठग्गां चोरां देवणहार पनाह, साहिब दयाल सदा अनडीठ। ठग्ग चोर यार जो दर आए भज्ज, एका ओट रखाईआ। किरपा निध सिन्ध सागर पड़दा देवे कज, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। ग़रीब निमणयां रखे लज, पति आपणी आप वड्याईआ। प्रेम प्रेम अंदर जाए बज्झ, पुरख अबिनाशी हरि रघुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी दया कमाईआ। दया कमाए दीनन दीन, दयानिध हरि अख्वाइंदा। गुरसिख गुरमुख मेला जिउँ जल मीन, जल मीन विछोड़ा कदे ना भाइंदा। साहिब दातार दाता वड प्रबीन, परम पुरख परमेश्वर
जन भगतां वेख वखाइंदा। आपणा बल सद रखे महीन, जन भगतां बल मात वखाइंदा। आप बणया रहे मस्कीन, हरिजन साचे आप वड्याइंदा। आप बणया रहे महीन, बिन भगतां नज़र किसे ना आइंदा। जन भगतां सदा रहे अधीन, निरबल आपणा बल ना कोए वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर पूरा हाज़र हज़ूरा एकँकारा हरि निरँकारा इक्क इकल्ला आप अख्वाइंदा।
८ चेत २०१९ बिक्रमी रूड़ सिँघ दे गृह पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर
आदि जुगादी हरि हरि तोला, ब्रह्मण्ड खण्ड तोल तुलाइंदा। आदि जुगादि हरि विचोला, गुर शब्दी रूप वटाइंदा। आदि जुगादी हरि हरि नाउँ सोहला, गीत गोबिन्द सुणाइंदा। आदि जुगादी चुकाए पड़दा ओहला, अनुभव आपणा खेल वखाइंदा। आदि जुगादी पूर कराए कौला, कीता कौल भुल्ल ना जाइंदा। आदि जुगादी प्रगट होए उपर धौला, निरगुण सरगुण वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराइंदा। आदि जुगादी एका रंग, हरि जू हरि हरि आप चढ़ाइंदा। आदि जुगादी इक्क अनन्द, गृह मन्दिर आप वखाइंदा। आदि जुगादी इक्क मृदंग, मर्द मर्दाना आप वजाइंदा। आदि जुगादी एका छन्द, गीत सुहागी एका गाइंदा। आदि जुगादी एका पन्ध, बण पाँधी आप मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करनी किरत आप कराइंदा। आदि जुगादी करनी कर, करता पुरख खेल कराईआ। निरगुण सरगुण वेस धर, धरनी धरत धवल दए वड्याईआ। भगत भगवन्त आपे फड़, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। सन्त दुआरे आपे वड़, डूँग्घी भँवरी सोभा पाईआ। गुरमुख लगाए आपणे लड़, सुरती शब्दी बन्धन पाईआ। गुरसिख वेखे आपे खड़, महल अटल आसण लाईआ। जुग चौकड़ी देवे वर, गुर अवतार कर पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल करे बेपरवाहीआ। गुर अवतार देवे ज्ञान, एका आपणा नाउँ दृढ़ाइंदा। धुरदरगाही सच निशान, सचखण्ड निवासी आप वखाइंदा। शाहो भूप राज राजान, आपणा हुक्म वरताइंदा। बोध अगाध गुण निधान, गुण आपणा आप समझाइंदा। सच संदेसा श्री भगवान, नर नरेशा आप अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराइंदा। साचा तोला तोले नाउँ, नाउँ आपणा आप उठाईआ। करे खेल अगम्म अथाहो, अलख अगम्म बेपरवाहीआ। दो जहान घट घट वेखे आपणा थाउँ, थान थनंतर सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे नाम दए वड्याईआ। साचा नाम सच भण्डारा, सतिजुग त्रेता द्वापर आप वरताइंदा। गुर
अवतार सेवादारा, लोकमात साची सेव कमाइंदा। जुग चौकड़ी पार किनारा, चौकड़ आपणे हथ्थ रखाइंदा। खाणी बाणी भेव न्यारा, भेव अभेदा आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अक्खर नाम सर्ब पढ़ाइंदा। चार जुग अक्खर गाथा, हरि जू हरि हरि आप जणाईआ। निरगुण सरगुण देवे साथा, सरगुण खेल करे बेपरवाहीआ। लख चुरासी जीव जंत सरगुण अग्गे टेके माथा, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम आप वरताईआ। एका नाम हरि वरतंता, भेव कोए ना आइंदा। खेले खेल जुगा जुगन्ता, जुग जुग आपणा वेस वटाइंदा। मेल मिलाए साचे सन्तां, सतिगुर आपणी दया कमाइंदा। वेख वखाए नारी कन्ता, नर नरायण भेव जणाइंदा। काया चोली रंग चढ़ाए बसन्ता, उतर कदे ना जाइंदा। गढ़्ह तोड़े हउमे हंगता, निवण सो अक्खर इक्क वखाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर प्रभ दुआर होया रिहा मंगता, दर साचे खाली झोली सर्ब वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा तोला एका तोल तुलाइंदा। साचे तोले तोलया तोल, गुर पीर अवतार आपणे कंडे पाईआ। आप बैठा रिहा अडोल, सचखण्ड सच्चे सच्चा माहीआ। वेले अन्त कल सब दे पड़दे देवे फोल, फोलणहारा बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप वरताईआ। साचा कंडा हरि करतार, एका एक उठाया। सो पुरख निरँजण ख़बरदार, आलस निंद्रा ना कोए वखाया। चार युग दी पावे सार, छत्ती छत्ती मेल मिलाया। नव नौ बेड़ा पार, चार चार रहे ना राया। लेखा जाणे गुर अवतार, पीर पैग़म्बर नाल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा तोला इक्क अख्वाया। तोला बण श्री भगवान, गुर पीर अवतार तोल तुलाईआ। आओ वेखो मात निशान, जो बूटा गए लगाईआ । हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई होए बेईमान, हक़ीक़त हक़ ना कोए जणाईआ। घर घर वड़या पंज शैतान, दिवस रैण करे लड़ाईआ। पढ़ पढ़ थक्के पंडत पांधे वेद पुराण, शास्त्र सिमरत पड़दा द्वैत ना कोए मिटाईआ। बिस्मिल रूप करे अञ्जील कुरान, शरअ शरीअत साची शरअ ना कोए रखाईआ। उम्मती उम्मत ना कोए ईमान, इबनुलवक्त ना कोए जणाईआ। चारों कुण्ट होए वैरान, साचा घर ना कोए वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका तोल दए तुलाईआ। एका तोल तोले तोलणहारा, निरगुण आपणा खेल कराइंदा। नानक नाम बणे वणजारा, बण वणजारा हट्ट चलाइंदा। तेरा बोले तेरी धारा, तेरां तेरां अल्हाइंदा। आदि जुगादी तेरा नाअरा, तेरे रंग समाइंदा। बेअन्त बेपरवाह तख्त निवासी एकँकारा, सच्चे शहिनशाह तेरा दर मोहे भाइंदा। लख चुरासी जीव जंत साध तेरा पसारा, हस्त कीट वेख वखाइंदा। वरन बरन ज़ात पात दीन मज़्हब वसे बाहरा, शरअ बन्धन ना कोए जणाइंदा। जिस जन वखाएं आपणा
घर बारा, तिस आपणी बूझ बुझाइंदा। सो जन बोले तेरा नाअरा, नानक निरगुण नानक सरगुण नानक नूं समझाइंदा। जोती जोत जोत चमत्कारा, नूर नुराना डगमगाइंदा । पारब्रह्म ब्रह्म पसारा, ईश जीव रचन रचाइंदा। निरगुण निरगुण हो न्यारा, निरगुण आपणी वंड वंडाइंदा। निरगुण जोत निरगुण शब्दी धारा, निरगुण सचखण्ड सोभा पाइंदा। निरगुण थिर घर खोल्हे किवाड़ा, निरगुण आपणा आसण लाइंदा। निरगुण निरगुण करे पसारा, आपणी वंड आप वंडाइंदा। नानक सतिगुर दरगाह साची सचखण्ड दुआरे हरि चरन बोले एका नाअरा, उच्ची कूक कूक सुणाइंदा। तेरा खेल अगम्म अपारा, भेव कोए ना आइंदा। पुरख अबिनाशी किरपा निध देवे इक्क सहारा, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। तेरा मेरा रूप न्यारा, निरगुण निरगुण मेल मिलाइंदा। नानक गाउणा सोहँ इक्क जैकारा, जै जैकार दो जहान जणाइंदा। आत्म नाम हरि विचारा, अक्खर जोड़ ना कोए जुड़ाइंदा। आत्म परमात्म करे प्यारा, ब्रह्म पारब्रह्म समाइंदा। सोहँ शब्द जगत वणजारा, आदि जुगादि समाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर गा गा गए आपणी वारा, अन्तर आत्म हरि हरि हरि बूझ बुझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा कंडा इक्क उठाइंदा। साचा कंडा निरगुण सरगुण धार, सोहँ हरि जू हरि उठाईआ। लख चुरासी तोले तोलणहार, एका वार भार वंडाईआ। भगत भगवन्त लए उभार, पुरख अबिनाशी आपणी दया कमाईआ। सन्त साजन पैज स्वार, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर लोकमात छड्ड के गए घर बार, आपणा पल्लू बन्न्ह ना किसे फड़ाईआ। लिख लिख बाणी बण बण गए लिखार, कातब लेखा इक्क जणाईआ। सर्ब जीआं दा एका यार, परम पुरख वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। साचा खेल श्री भगवान, कलयुग अन्त कराइंदा। चार युग दा वेख निशान, कूड़ी क्रिया मूल चुकाइंदा। चार वरन दा इक्क ज्ञान, आत्म परमात्म आप समझाइंदा। चार वरन दा एका दान, एका वार झोली पाइंदा। चार वरन दा इक्क मकान, काया मन्दिर आप वखाइंदा। मन्दिर मस्जिद मट्ठ शिवदुआले तट अन्त मिट जाण, थिर कोए रहिण ना पाइंदा। जीव जंत साध सन्त इक्को ढोला सारे गाण, सतिगुर साचा आप पढ़ाइंदा। सो पुरख निरँजण हो प्रधान, सच प्रधानगी आप कमाइंदा। हरि पुरख निरँजण जाणी जाण, घट घट आपणा आसण लाइंदा। एकँकारा वड बलवान, बल आपणा आप जणाइंदा। आदि निरँजण नूर महान, घर घर दीआ बाती डगमगाइंदा। अबिनाशी करता वेखे मार ध्यान, दूई द्वैती पड़दा लाहइंदा। श्री भगवान झुलाए सच निशान, सच निशाना हथ्थ रखाइंदा। पारब्रह्म अन्तिम देवे आपणा आप ब्यान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म आपणे संग मिलाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म साचा मेला, हरि जू हरि हरि आप कराइंदा। एका
घर वसे गुरू गुर चेला, चेला गुरू जोड़ जुड़ाइंदा। सतिगुर साहिब सज्जण सुहेला, साख्यात रूप प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, निरगुण तोला इक्क अख्वाइंदा। निरगुण तोले तोल, जीव जंत उठाईआ। सच वस्त ना किसे कोल, खाली हथ्थ फिरे लोकाईआ। गुरमुख विरले सोहँ जैकारा रहे बोल, आत्म परमात्म गंढ्ढ पुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरिजन आपणे विच मिलाईआ। हरिजन मेला आत्म घाट, तीर्थ तट ना कोए वड्याईआ। हरिजन मेला साचे नाथ, अनाथां होए सहाईआ। हरिजन मेला पुरख समराथ, समरथ पुरख सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां देवे साचा दान, नाम भण्डारा एका वार वरताईआ।
८ चेत २०१९ बिक्रमी सुखदेव सिँघ दे गृह पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर
सतिगुर सच्चा जाणीए, सो पुरख निरँजण शहिनशाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, हरि पुरख निरँजण बेपरवाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, एकँकारा इक्क मलाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि निरँजण नूर रुशना। सतिगुर सच्चा जाणीए, अबिनाशी करता वसे हर घट थाँ। सतिगुर सच्चा जाणीए, श्री भगवान सच निशाना रिहा झुला। सतिगुर सच्चा जाणीए, पारब्रह्म रूप रंग रेख रिहा ना कोए वखा। सतिगुर सच्चा जाणीए, अनभउ प्रकाश रिहा करा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत रिहा डगमगा। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपणी इच्छया रिहा प्रगटा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सचखण्ड दुआर रिहा बणा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सच सिँघासण रिहा सुहा। सतिगुर सच्चा जाणीए, शाहो भूप आपणा नाउँ रिहा धरा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सीस जगदीस ताज़ रिहा टिका। सतिगुर सच्चा जाणीए, सचखण्ड दुआरे बणे साचा हुक्मरां। सतिगुर सच्चा जाणीए, धुर फ़रमाणा रिहा सुणा। सतिगुर सच्चा जाणीए, दर दरवेश रिहा कहा। सतिगुर सच्चा जाणीए, निउँ निउँ सीस रिहा झुका। सतिगुर सच्चा जाणीए, नारी कन्त रूप रिहा वटा। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण निरगुण सेजा रिहा हंढा। सतिगुर सच्चा जाणीए, महल अटल रिहा समा। सतिगुर सच जाणीए, आपणी घाड़त रिहा घड़ा। सतिगुर सच्चा जाणीए, दाई दाया बण बण सेवा रिहा कमा। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपणी गोदी रिहा सहा। सतिगुर सच्चा जाणीए, शब्द दुलारा रिहा जा। सतिगुर सच्चा जाणीए, थिर घर आपणा रंग रिहा रंगा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल रिहा वखा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सो पुरख निरँजण साचा मीत, सतिगुर सच्चा जाणीए,
हरि पुरख निरँजण इक्क अनडीठ। सतिगुर सच्चा जाणीए, एकँकारा आदि जुगादि चलाए आपणी रीत। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि निरँजण ठाडा सीत। सतिगुर सच्चा जाणीए, अबिनाशी करता पत्तत पुनीत। सतिगुर सच्चा जाणीए, श्री भगवान वसणहारा हस्त कीट। सतिगुर सच्चा जाणीए, पारब्रह्म ब्रह्म रखे एका प्रीत। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा गीत। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक गोबिन्द। सतिगुर सच्चा जाणीए, हरि दाता गुणी गहिन्द। सतिगुर सच्चा जाणीए, सूरबीर सदा बख्शंद। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सदा बख्शिंद। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी दीन दयाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण निरगुण उपजाए आपणा लाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, सचखण्ड वसे सच्ची धर्मसाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिन तेल बाती दीपक देवे बाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, बोध अगाधी सुणाए आपणा गाण। सतिगुर सच्चा जाणीए, सति सतिवादी दो जहान वखाए निशान। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण निरगुण देवे दान। सतिगुर सच्चा जाणीए, विष्न ब्रह्मा शिव करे प्रधान। सतिगुर सच्चा जाणीए, त्रैगुण माया खेल करे महान। सतिगुर सच्चा जाणीए, पंज तत्त प्रगटाए आपणा नाम। सतिगुर सच्चा जाणीए, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ बणाए अनडिठ मकान। सतिगुर सच्चा जाणीए, रवि ससि सूरज चन्द वेखे मार ध्यान। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एक श्री भगवान। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक श्री भगवाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादि झुलाए निशाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका राग सुणाए तराना। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका मन्दिर वसे मकाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका नूर नूर नुराना। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल दो जहाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, सो पुरख निरँजण एक। सतिगुर सच्चा जाणीए, देवणहारा साची टेक। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी करे हेत। सतिगुर सच्चा जाणीए, अनुभव खोल्हे आपणा भेत। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिन नेत्र लए वेख। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद रखे साया हेठ। सतिगुर सच्चा जाणीए, सूरबीर सुल्तान। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका देवे नाम निशान। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका देवे सच ज्ञान। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका राग सुणाए कान। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका वस्त देवे पीण खाण। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका तीर निराला मारे बाण। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे दो जहान। सतिगुर सच्चा जाणीए दिवस रैण, रैण दिवस आपणा दर्शन देवे आण। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निमाणयां देवे आपणा माण। सतिगुर सच्चा जाणीए,
निर्धन सरधन पावे सार। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे वारो वार। सतिगुर सच्चा जाणीए, भरम भुलेखा कढ्ढे विच संसार। सतिगुर सच्चा जाणीए, मूंड मुंडाए ना केस रखाए पंज तत्त ना कोए अकार। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी करे आपणी कार। सतिगुर सच्चा जाणीए, कागद कलम लिख लिख ना पाए सार। सतिगुर सच्चा जाणीए, हर घट अंदर वसे आपे वसे सब तों बाहर। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका देवे अमृत रस रस रसना ठंडा ठार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल अपर अपार। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक रखाए ओट। सतिगुर सच्चा जाणीए, जन्म जन्म दा कढ्ढे खोट। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाम भण्डारा दए अतोट। सतिगुर सच्चा जाणीए, आलणयों डिगे उठाए बोट। सतिगुर सच्चा जाणीए, निर्मल नूर जगाए जोत। सतिगुर सच्चा जाणीए, अजपा जाप जपाए बिन रसना होट। सतिगुर सच्चा जाणीए, ना कोई वरन ना कोई गोत। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन आपे होए मोहत। सतिगुर सच्चा जाणीए, सोभावन्त करतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी बन्ने धार। सतिगुर सच्चा जाणीए, शब्दी शब्द करे जैकार। सतिगुर सच्चा जाणीए, ब्रह्म ब्रह्मादी खेल करे न्यार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी धार। सतिगुर सच्चा जाणीए, रंगे रंग चलूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुगा जुगन्तर जाए ना भूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, पूरब लहिणा चुकाए मूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपणा दस्से सच असूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे कातिल मकतूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका देवे चरन साची धूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, ग़रीब निमाणे कोझे कमले करे कबूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका राग सुणाए माकूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, गुरमुख गुरसिख वेखे पत डाल्ही साचे फूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, दो जहानां कन्त कन्तूहल। सतिगुर सच्चा जाणीए, किरपा करे राए धर्म ना लए मसूल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा सति असूल। सतिगुर सच्चा जाणीए, सागर सिन्ध गहर गम्भीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, चोटी चाढ़े फड़ अख़ीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, निर्मल अमृत प्याए नीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, बजर कपाटी देवे चीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, हउमे हंगता कढ्ढे पीड़। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे आदि अन्त अख़ीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, तन बस्त्र पहनाए साचा चीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, दो जहानां वेखे घत वहीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिरहों मारे निराला तीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, त्रैगुण माया कटे ज़ंजीर। सतिगुर सच्चा जाणीए, राए धर्म दी कटे भीड़। सतिगुर सच्चा जाणीए, मानस जन्म बन्न्हे बीड़। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बदल दए तकदीर। सतिगुर
सच्चा जाणीए, सेवक सेवादार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुग जुग लए अवतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, खाणी बाणी वसे बाहर। सतिगुर सच्चा जाणीए, वेद चार ना पावण सार। सतिगुर सच्चा जाणीए, पुराण अठारां ना करन विचार। सतिगुर सच्चा जाणीए, गीता ज्ञान इक्क आधार। सतिगुर सच्चा जाणीए, अंज़ील कुरानां दए भण्डार। सतिगुर सच्चा जाणीए, ईसा मूसा करे शृंगार। सतिगुर सच्चा जाणीए, मुहम्मद लेखा जाणे चार यार। सतिगुर सच्चा जाणीए, नानक देवे पद निरबाण। सतिगुर सच्चा जाणीए, गोबिन्द बणाए आपणा लाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, खेले खेल हरि कमाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, घट घट वखाए आपणी धर्मसाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, नेड़ ना आए काल। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे राह सुखाल। सतिगुर सच्चा जाणीए, जीवण जुगत दाता। सतिगुर सच्चा जाणीए, एकँकारा पुरख बिधाता। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण सरगुण जुड़ाए नाता। सतिगुर सच्चा जाणीए, बोध अगाध सुणाए गाथा। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे त्रैलोकी नाथा। सतिगुर सच्चा जाणीए, भेव जणाए रामा सुत दसराथा। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक अलखना अलाखा। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण निरवैर पुरख अकाल घट घट रखे वासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, भेव खुल्हाए पृथ्मी आकाशा। सतिगुर सच्चा जाणीए, विष्न ब्रह्मा शिव वेखे तमाशा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सुरपति राजा इन्द करोड़ तेतीसा करे दासी दासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जन भगतां मानस जन्म करे रहिरासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिन रसना जिह्वा आपणा सुणाए हक़ खुलासा। सतिगुर पूरा जाणीए, साचे सन्तां पूरी करे आसा। सतिगुर सच्चा जाणीए, गुरमुखां देवे इक्क भरवासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, गुरसिखां लेखे लाए पवण स्वासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, मंडल मण्डप गोपी काहन पाए रासा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सदा सुहेला होए इक्को राखा। सतिगुर सच्चा जाणीए, ऊँचो ऊँच महल अटल मुनार। सतिगुर सच्चा जाणीए, त्रैभवण धनी खेल करे न्यार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुग जुग सेवा लाए गुर अवतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, खोल्हे हट्ट बण वणजार। सतिगुर सच्चा जाणीए, तीर्थ तट उपजाए किनार। सतिगुर सच्चा जाणीए, शास्त्र सिमरत वेद पुराण बणे लिखार। सतिगुर सच्चा जाणीए, हुक्मी हुक्म वरते वरतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुग चौकड़ी लेखा जाणे वारो वार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल करे करतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक पुरख अगँम। सतिगुर सच्चा जाणीए, ना मरे ना पए जम्म। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी जाणे आपणा कम्म। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाम वस्त रखे साचा धन्न। सतिगुर सच्चा जाणीए, जन भगतां राग सुणाए कन्न। सतिगुर सच्चा
जाणीए, मनमुखां देवे आपे डंन। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुग जुग बेड़ा देवे बन्न्ह। सतिगुर सच्चा जाणीए, करे प्रकाश नेत्र अन्न्ह। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिन मिन्नता जाए मन्न। सतिगुर सच्चा जाणीए, नूर वखाए बिन सूरज चन्न। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपे घड़े आपे लए भन्न। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल खेल भगवन। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक एकँकार। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण करे पसार। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी दए अधार। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाम निधान श्री भगवान जुग जुग वंडे वारो वार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्ची सरकार। सतिगुर सच्चा जाणीए, शाहो राजन भूप। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी सति सरूप। सतिगुर सच्चा जाणीए, रेख रंग ना कोए रूप। सतिगुर सच्चा जाणीए, वसणहारा चारे कूट। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी लेखा जाणे ताणा पेटा सूत। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा देवे आप सबूत। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका दात देवे वंड। सतिगुर सच्चा जाणीए, पंच विकारां करे खण्ड खण्ड। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाता तोड़े सुरत दुहागण रंड। सतिगुर सच्चा जाणीए, दूई द्वैती भरमां ढाहे कंध। सतिगुर सच्चा जाणीए, इक्क जणाए परमानंद। सतिगुर सच्चा जाणीए, इक्क सुणाए सुहागी छन्द। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाता तोड़े बत्ती दन्द। सतिगुर सच्चा जाणीए, जन्म जन्म दी टुट्टी देवे गंढ्ढ। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा चुकाए जेरज अंड। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सदा सुहेला इक्क बख्शंद। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक बोध अगाध। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादि रहे विस्माद। सतिगुर सच्चा जाणीए, सन्त सुहेले लए लाध। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी विच्चों लए काढ। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपणी गोद लडाए लाड। सतिगुर सच्चा जाणीए, मेट मिटाए वाद विवाद। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका राग सुणाए नाद। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी हद्द। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि पुरख अपारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, निरगुण निरवैर अजूनी रहित एकँकारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी निरगुण सरगुण खेले खेल अपारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, विष्न ब्रह्मा शिव त्रैगुण अतीता ठांडा सीता पंज तत्त करे ना कारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी मीतन मीता, पत्तत पुनीता, घर घर करे पसारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, आपणा राग सुणाए गीता, जुग जुग चलाए आपणी रीता, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वेखे वारो वारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, ठांडा सीता इक्क अनडिठा, सद वसे धाम
न्यारा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे आप निरँकारा। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका एक मलाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाउँ निरँकारा दए सलाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, फड़ फड़ अन्धे पाए राह। सतिगुर सच्चा जाणीए, उजड़े खेड़े दए वसा। सतिगुर सच्चा जाणीए, झूठे झेड़े दए मुका। सतिगुर सच्चा जाणीए, खुल्ल्हे वेहड़े दए वखा। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी जेड़े दए कटा। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाम बेड़े दए चढ़ा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव दए खुल्हा। सतिगुर सच्चा जाणीए, निर्धन रूप निरँकार। सतिगुर सच्चा जाणीए, नेत्र नज़र ना आए विच संसार। सतिगुर सच्चा जाणीए, सचखण्ड वसे धाम न्यार। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल आप करतार। सतिगुर सच्चा जाणीए, गुर अवतार रहे जस गाए। सतिगुर सच्चा जाणीए, कागद कलम शाही लिख लिख रही समझाए। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादि करे सच न्याएं। सतिगुर सच्चा जाणीए, वसे हर घट थांएँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहे। आदि जुगादि एका सतिगुर, सति पुरख निरँजण खेल कराइंदा। जुग चौकड़ी सेवा गुर गुर, गुर शब्दी शब्द जणाइंदा। लेखा जाणे धुरदरगाही धुर धुर, धुर धाम वेख वखाइंदा। राग सुणाए आपणी सुर सुर, अनहद नादी नाद वजाइंदा। सुरती शब्द आपे जुड़ जुड़, भेव अभेद खुल्हाइंदा। जोती जाता जुग जुग आपे आए मुड़ मुड़, सरगुण वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त सतिगुर इक्क अख्वाइंदा। आदि अन्त सतिगुर सज्जण, एका एक अख्वाया। मध गुर अवतारां कराए मज़न, चरन धूढ़ मस्तक टिक्का लाया। आपे घड़े आपे भन्ने आपे दीन दर्द दु:ख भंजन, भउ आपणा खेल जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त सच्चा सतिगुर इक्क अख्वाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निरगुण निराकार अजूनी रहित अनभउ प्रकाश जन्म मरन विच कदे ना आया।