पुस्तकालयभाग ११

८ चेत २०१९ बिक्रमी नरैण सिँघ दे गृह पिण्ड कंग ज़िला अमृतसर

सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे आदि अन्त। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाम दृढ़ाए मणीआ मंत। सतिगुर सच्चा जाणीए, शब्द मिलावा नारी कन्त। सतिगुर सच्चा जाणीए, गढ़्ह तोड़े हउमे हंगत। सतिगुर सच्चा जाणीए, नाता तोड़े भुख नंगत। सतिगुर सच्चा जाणीए, ज्ञान बोध देवे आत्म पंडत। सतिगुर सच्चा जाणीए, लख चुरासी करे खण्डत। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि बणाए बणत। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोधा

सूरबीर बलवाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादी गाए शब्द तराना। सतिगुर सच्चा जाणीए, दो जहानां मारे इक्क निशाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, लेखा जाणे विष्नूं भगवाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, सो पुरख निरँजण गुण निधाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, हँ ब्रह्म देवे माणा। सतिगुर सच्चा जाणीए, घर विच घर वखाए सच मकाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, अनहद राग सणाए तराना। सतिगुर सच्चा जाणीए, अमृत आत्म देवे पीणा खाणा। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल विच जहानां। सतिगुर सच्चा जाणीए, दो जहानां वाली। सतिगुर सच्चा जाणीए, आदि जुगादि चले चाल निराली। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका नूर एका जोत पुरख अकाली। सतिगुर सच्चा जाणीए, जन भगतां करे सच दलाली। सतिगुर सच्चा जाणीए, जगत अन्धेरा मेटे रैण काली। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे शाह सुल्तानी। सतिगुर सच्चा जाणीए, अलख अगोचर अगम्म अथाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, जुगा जुगन्तर बेपरवाह। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका मन्त्र नाम दए दृढ़ा। सतिगुर सच्चा जाणीए, बिन रसना जिह्वा दए पढ़ा। सतिगुर सच्चा जाणीए, काया मन्दिर अंदर निरगुण नूर करे रुशना। सतिगुर सच्चा जाणीए, आत्म ताकी बजर कपाटी दए तुड़ा। सतिगुर सच्चा जाणीए, आत्म सेजा सच सिँघासण दए सुहा। सतिगुर सच्चा जाणीए, आत्म परमात्म मेला लए मिला। सतिगुर सच्चा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाह। सतिगुर सच्चा जाणे कोए, भेव किसे ना आइंदा। सतिगुर सच्चा दो जहानां देवे ढोए, नाम ढोआ इक्क वखाइंदा। सतिगुर सच्चा प्रकाश करे त्रै त्रै लोए, निरगुण नूर नूर प्रगटाइंदा। सतिगुर सच्चा आपे जेहा आपे होए, दूसर संग ना कोए रलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल इक्क कराइंदा। साचा खेल हरि हरि सतिगुर, सति सतिवादी आप कराईआ। जुगां जुगन्तर वेस कर कर, करता पुरख फेरा पाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग अन्तर अन्तर आपे वड़ वड़, लख चुरासी वेख वखाईआ। पंज तत्त काया साचे मन्दिर आपे खड़ खड़, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। बोध अगाधा निष्अक्खर विद्या आपे पढ़ पढ़, वेद पुराण शास्त्र सिमरत अंज़ील कुरान आपे लए सुणाईआ। निरभउ चुका भय डर डर, भयानक रूप ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा एका माहीआ। सतिगुर सच्चा एका माही, आदि जुगादि समाया। जुग जुग वेस नूर इलाही, इक्क इकल्ला वेस वटाया। गुर अवतारां दए सलाही, पीर पैग़म्बर आप पढ़ाया। भगत भगवन्त पकड़े बाही, साचे सन्तां लए जगाया। गुरमुखां देवे आपणा थाईं, थाँन थनंतर इक्क रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणा नाउँ रखाया। सतिगुर सच्चा

एकँकारा, एका एक वड्डी वड्याईआ। जुगा जुगन्तर खेल न्यारा, जुग करता आप कराईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर वेखे वेखणहारा, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। सच सुनेहड़ा देदां रिहा वारो वारा, पुरख अबिनाशी कर पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह सतिगुर मीता, एका रंग समाइंदा। आदि जुगादि जाणे रीता, जुग जुग वेस वटाइंदा। मिट्ठा करे कौड़ा रीठा, अमृत एका रस भराइंदा। सदा सुहेला इक्क अकेला, बैठा रहे अतीता, त्रैगुण विच कदे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराइंदा। साची खेल करे करतारा, करनहार इक्क अख्वाइंदा। गुर गुर रूप अपर अपारा, शब्दी शब्द वंड वंडाइंदा। निरगुण सरगुण पावे सारा, सरगुण निरगुण आपणे रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वखाइंदा। आपणा खेल पुरख समरथ, सति सतिवादी आप जणाईआ। जुगा जुगन्तर महिमा अकथ, अकथ कथा आप सुणाईआ। निरगुण सरगुण चलाए रथ, बण रथवाही सेव कमाईआ। जन भगतां करे पूरी आस, निरासा कोए रहिण ना पाईआ। लेखा जाणे पवण स्वास, सोहँ हँसा एका जाप जपाईआ। हँ ब्रह्म कर प्रकाश, प्रकाश प्रकाश विच मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप वखाईआ। साचा खेल करने योग, हरि करता आप कराइंदा। आदि जुगादी धुर संजोग, धुर दरबारी आप मिलाइंदा। कटणहारा हउमे रोग, माया ममता मोह चुकाइंदा। इक्क चुगाए साची चोग, रसना जिवहा रस चखाइंदा। इक्क कराए साचा भोग, आत्म परमात्म एका सेज हंढाइंदा। इक्क सुणाए सच सलोक, विष्न ब्रह्मा शिव आप पढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा ढोला आपे गाइंदा। साचा ढोला आपे बोल, आपणा नाउँ लए प्रगटाईआ। आपणे कंडे आपणे तोल, तोलणहारा वेख वखाईआ। सचखण्ड दुआरे रखे आपणे कोल, वस्त अमोलक आपणी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी दया कमाईआ। सतिगुर सच्चा एकँकार, अकल कल वरताइंदा। निरगुण नानक कर त्यार, सरगुण नानक मेल मिलाइंदा। साचा ढोला बोल जैकार, जै जैकार इक्क सुणाइंदा। सचखण्ड सुहाए बंक दुआर, बंक दुआरी सोभा पाइंदा। शाहो भूप बण सच्ची सरकार, सीस जगदीस ताज़ सुहाइंदा। हुक्मी हुक्म हुक्म वरतार, धुर फ़रमाणा आप सुणाइंदा। एका नाम सति अधार, सतिनाम आप पढ़ाइंदा। मित गत जाणे संसार, गति मित आपणी खेल वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी बूझ बुझाइंदा। सतिगुर बूझे बूझणहारा, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। नानक निरगुण बण वणजारा, सरगुण साचा हट्ट चलाईआ। वस्त अमोलक एका थारा, थिर घर वासी झोली पाईआ। शब्दी शब्द शब्द नगारा, सति अनादी नाद वजाईआ।

गृह मन्दिर अंदर साची सख़ीआं मंगलचारा, गीत गोबिन्द इक्क अल्हाईआ। दो जहानां इक्को अखाड़ा, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी आपणा आप वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण नानक सतिगुर सच्चा एका पाईआ। नानक निरगुण सतिगुर सच्चा पाया, पुरख अबिनाशी एकँकार। महल अटल डेरा लाया, सचखण्ड वसे वसणहार। साचा खेड़ा रिहा वसाया, उजड़ ना जाए दूजी वार। तख्त निवासी साचे तख्त आसण लाया, हुक्म हुक्म करे वरतार। धुर फ़रमाणा इक्क जणाया, शब्द अगम्मी बोल जैकार। जै जैकारा राग अल्हाया, ना कोई तन्द ना सितार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर खेल करे करतार। सतिगुर सच्चा जोती जाता, जोती जोत जोत समाइंदा। आदि जुगादी जाणे गाथा, जुग जुग विद्या आप पढ़ाइंदा। गुर पीर अवतार देवे साथा, सगला संग निभाइंदा। कोटन कोटि प्रगटा त्रैलोकी नाथा, कोटन कोटि राम सेवा लाइंदा। कोटन कोटि ब्रह्मा विष्न शिव गायण गाथा, कोटन कोटि सीस झुकाइंदा। कोटन कोटि वेद पुराण शास्त्र सिमरत गायण बहु बिध भांता, भेव अभेद ना किसे जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा आपणा रूप वटाइंदा। सतिगुर साचा साचा रूप, अनुभव आप वटाईआ। वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा वेख वखाईआ। निरगुण उपर निरगुण तुट्ठ, निरगुण आपणी दया कमाईआ। आपणे अन्तर आपे उठ, आपणा बल प्रगटाईआ। आपे माता पिता बणे सुत, जन जनणी आप अख्वाईआ। आप सुहाए आपणी रुत्त, जोती जोत जोत रुशनाईआ। करे खेल अबिनाशी अचुत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा वेस वटाईआ। सतिगुर सच्चा पुरख अकाल, अकल कला अख्वाइंदा। सचखण्ड वसे दीन दयाल, दीनन आपणी दया कमाइंदा। इक्क वसा सच्ची धर्मसाल, धर्म दुआरा इक्क बणाइंदा । थिर घर साचे शब्दी शब्द आप बहाल, सच महल्ला आप वसाइंदा। आदि जुगादि चले नाल नाल, विछड़ कदे ना जाइंदा। आपणी घालणा आपे घाल, बण सेवक सेव कमाइंदा। आप उपाए आपणा लाल, गोबिन्द नाउँ धराइंदा। एका मार्ग दस्से सुखाल, पुरख अबिनाशी मेल मिलाइंदा। निरगुण सरगुण बण दलाल, जगत दलाली आप कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा एका राह चलाइंदा। सतिगुर सच्चा एका राह, आदि पुरख चलाईआ। नानक निरगुण मेला सहिज सुभा, सो पुरख निरँजण करे कुड़माईआ। हरि पुरख निरँजण सगन मना, एकँकारा रंग चढ़ाईआ। आदि निरँजण जोत जगा, अबिनाशी करता करे रुशनाईआ। श्री भगवान सीस छत्र झुला, पारब्रह्म प्रभ वेखे चाँईं चाँईंआ। एका अक्खर दए पढ़ा, एका नाम नाम जणाईआ। एका मार्ग देवे ला, लख चुरासी बन्धन पाईआ। आत्म परमात्म दए समझा, ज़ात पात वंड ना कोए वंडाईआ। वरन बरन दए मिटा, क्षत्री

ब्रह्मण शूद्र वैश एका रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा सिफ्त सलाहीआ। सिफ्त सलाही सतिगुर मीता, मित्र प्यारा दया कमाइंदा। करे खेल इक्क अनडिठा, पुरख अकाल आप कराइंदा। कलयुग अन्तिम जाणे रीता, साची रीती आप बणाइंदा। आदि जुगादी पत्तत पुनीता, पतित पापी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा नर नरेशा सतिगुर गुर गुर आप समझाइंदा। सतिगुर देवे सच्ची दात, गुर गुर झोली पाईआ। गुर गुर बन्ने्ह आपणा नात, सतिगुर मेला सहिज सुभाईआ। सतिगुर बैठा रहे इक्क इकांत, गुर गुर सेवक सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर साची वस्त गुर गुर झोली आप भराईआ। सतिगुर पूरा दीन दयाल, दयानिध आप अख्वाइंदा। खेले खेल पुरख अकाल, भेव कोए ना पाइंदा। गोबिन्द उठाए आपणा लाल, लालण आपणा रंग चढ़ाइंदा। चार वरनां कर दलाल, सच दलाली इक्क समझाइंदा। ग़रीब निमाणयां करे प्रितपाल, फड़ बांहों गले लगाइंदा। अमृत आत्म जाम प्याल, दुरमति मैल धुवाइंदा। साचा मार्ग इक्क वखाल, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश एका घर बहाइंदा। एका वस्त सच्ची धन माल, सच ख़ज़ीना आप लुटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा देवे वर, गुर गुर झोली आप भराइंदा। गुर गुर झोली भरे आप, आपणी दया कमाईआ। गोबिन्द बण पिता बाप, पुरख अकाल नाउँ रखाईआ। गोबिन्द जणाए वड प्रताप, गुरमुख गुर गुर गोद बहाईआ । गुरसिख बणाए सज्जण साक, मात पित पिता पूत भेंट चढ़ाईआ। सति सतिवादी खोल्ह हाट, साचा लाहा इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर देवे साचा वर, गुर गुर आपणी गंढ्ढ पुवाईआ। सतिगुर गुर एका गंढ्ढ, हरि जू हरि हरि आप रखाइंदा । गुर गुर आपणी दात देवे वंड, गुरसिखां झोली पाइंदा। गुरसिख नंगी ना होवे कन्ढ्ढ, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। आपणे हथ्थ फड़ तीर कमंद चिल्ला एका नाम चढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लहिणा देणा गुर गुर आपणी खेल खिलाइंदा। लहिणा देणा गुरसिख, गुर गोबिन्द धार चलाईआ। पुरख अकाल दिती भिख, गुरसिखां आप वरताईआ। आपणी हथ्थीं लेखा लिख, गुरमुखां देवे माण वड्याईआ। तेरा मेरा इक्को हिस, साची वंडण वंड वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गोबिन्द देवे साचा वर, गुरसिख आपणे रंग रंगाईआ। गोबिन्द सूरा गुरसिख देणा, देवणहार आप हो जाइंदा। सर्बकला कल भरपूरा, आपणी कल आप वरताइंदा। लेखा जाणे नेड़ दूरा, दूर दुराडा पन्ध मुकाइंदा। नाता तोड़ कूड़ो कूड़ा, सच सुच्च इक्क समझाइंदा। करे खेल ज़ाहर ज़हूरा, पड़दा ओहला ना कोए वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गोबिन्द

देवे एका वर, गुरसिख आपणा रूप बणाइंदा। गुरसिख तेरा मेरा रंग, गोबिन्द गुर गुर आप जणाईआ। तेरी सेज मेरा पलँघ, तेरा प्यार मेरा प्रेम हंढाईआ। मेरा गीत तेरा छन्द, तेरा छन्द जगत शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गुरमुखां देवे माण वड्याईआ। गुरसिख देवे गोबिन्द माण, आपणा माण गवाइंदा। भिच्छया मंगे बण बाल अञ्याण, अग्गे झोली डाहइंदा। पंचम उत्तों हो कुरबान, पंचम आपणी भेंट कराइंदा। पंचम दे इक्क निशान, पंचम एका रंग वखाइंदा। पंचम पंच कर प्रधान, पंचां एका हुक्म सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेद आप जणाइंदा। गोबिन्द गुरसिख देवे दाना, आपणी दया कमाईआ। भाग लगाए गढ़्ही चमकौर कच्च मकाना, काची गगरी सोभा पाईआ। गुरसिख सच्चा इक्क पहचाना, सिँघ संगत माण वड्याईआ। आपणा बदल्या आपे जामा, आपणा बाणा आप पलटाईआ। करे खेल गुण निधाना, भेव कोए ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर सेवा गुरसिखां सेव कमाईआ। गोबिन्द संगत सिँघ दे वड्याई, हरि वड्डा वड वड्याइंदा। सीस नाल जगदीस वटाई, छत्र सीस सीस झुलाइंदा। मिल्या माण जट्ट छीबें नाई, कल्गी तोड़ा आप सजाइंदा। धन्न गुरसिख तेरी वड्याई, तुध बिन मेरा संग ना कोए निभाइंदा। पुरख अकाल तेरा होए सहाई, जो तेरी मेरी बणत बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। सिँघ संगत मारे धाह, नेत्र नैणां नीर वहाया। गल विच पल्लू चरनीं डिगा आ, सिर चरनां उपर टिकाया। मेरी पकड़ सतिगुर सच्चे बांह, तुध बिन नज़र कोए ना आया। मैं आपणे केसां तेरे चरनां चवर लवां झुला, बण सेवक सेव कमाया। तेरा ताज़ आपणे सीस ना सका उठा, निउँ निउँ सजदा सीस झुकाया। मेरे पिछले बख्शे गुनाह, मेरा नैण तेरे अग्गे शरमाया। मैं मंगां तेरे चरन पनाह, तेरा रूप किस बिध लवां वटाया। गोबिन्द बोले सहिज सुभा, धुर फ़रमाणा इक्क सुणाया। पुरख अकाल पिच्छों रिहा जणा, गुरसिखां दे माण वड्याआ। गुरसिखां बिनां गुरू कम्म किसे ना आया, निरगुण सरगुण रसना जिह्वा कोए ना गाया। सुर नाल सुर लैणा वटा, पटका सीस सीस बंधाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अग्गे मार्ग लैणा ला, हरि का मार्ग दिस किसे ना आया। गोबिन्द कहे मन्न लै कहिणा, संगत सिँघ समझाईआ। पंज तत्त गुरू कोई मात ना रहिणा, कलयुग अन्त करे सफ़ाईआ। पुरख अकाल वेखणा नैणां, नेत्र लोचण दरसन पाईआ। आदि जुगादि जिस ने साचे तख्त बहणा, ना मरे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रीती तैनूं रिहा समझाईआ। साची रीती दस्से दयाल, आपणी दया कमाइंदा। कलयुग अन्तिम खेल करे कमाल, हरि करता वेस वटाइंदा। गुरसिख उठाए

साचे लाल, लालण आपणा रंग चढ़ाइंदा। गुरसिख काया बणाए सच्ची धर्मसाल, घर मन्दिर डेरा लाइंदा। गुरसिख अंदर वज्जे अनादी ताल, अनहद राग सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि जू आपणा भेव जणाइंदा। संगत सिँघ कलयुग वेला अन्तिम आउणा, गुर सतिगुर आप समझाईआ। पुरख अकाल फेरा पाउणा, तेरा मेरा जोड़ जुड़ाईआ। निरगुण दीवा इक्क जगाउणा, लख चुरासी करे रुशनाईआ। मेरा दुआर जिस सुहाउणा, सो साहिब सच्चा माहीआ। तेरा लहिणा देणा जिस मुकाउणा, निरगुण दाता पुरख बिधाता एकँकार आपणा बल रखाईआ। साचा सीस जगदीस सुहाउणा, सोभावन्त ख़ुशी मनाईआ। धुरदरगाही सच्चा ताज़ लोकमात फेर बणाउणा, पंचम पंच पंच वड्याईआ। तेरा मेरा कर्ज़ा आप मुकाउणा, मुकावणहार इक्क अख्वाईआ। तेरे हथ्थीं मेरे सीस बंधाउणा, मेरा सीस जगदीस दए वड्याईआ। तेरा नैण इक्क खुलाउणा, नर नरायण मेल मिलाईआ। कलयुग जीव भेव किसे ना पाउणा, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। गुरमुख विरले गीत गोबिन्द एका गाउणा, वाहवा वज्जदी रहे वधाईआ। गुर चेला गुर रूप वटाउणा, चेला गुर आप अख्वाईआ। सोहँ ढोला एका गाउणा, ब्रह्म पारब्रह्म मेला सहिज सुभाईआ। पुरख अकाल खेल खलाउणा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। चार जुग दा पन्ध मुकाउणा, गुर अवतार पीर पैग़म्बर आपणी गोद बहाईआ। सच संदेसा इक्क सुणाउणा, दो जहानां आप समझाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव पन्ध मुकाउणा, जो घड़या भन्न वखाईआ। वरन बरन मेट मिटाउणा, ऊँच नीच राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान एका घर बहाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल लख चुरासी रसना जिह्वा गाउणा, दूसर होर ना कोए पढ़ाईआ। साचे तख्त पुरख निरँजण डेरा लाउणा, गोबिन्द हुक्मी हुक्म हुक्म जणाईआ। नाम खण्डा चण्ड प्रचण्डा खड़ग इक्क चमकाउणा, चार कुण्ट कुण्ट रुशनाईआ। गढ़्ह हँकारी सब दा ढाउणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुरसिखां देवे माण वड्याईआ। गुरसिख तेरे सिर दा ताज, सतिगुर सच्चा आप अख्वाइंदा। जुग जुग रखे तेरी लाज, लाजावन्त आप हो आइंदा। कलयुग सतिजुग रचे काज, रच रच काज वेख वखाइंदा। प्रगट होवे देस माझ, सम्बल नगर डेरा लाइंदा। आत्म परमात्म रखे सांझ, ब्रह्म पारब्रह्म वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा भेव चुकाइंदा। सतिगुर पूरा चुकाए भेव, भेद कोए रहिण ना पाईआ। लेखा चुक्के चार वेद, शास्त्र सिमरत पुराण ना कोए पढ़ाईआ। करे खेल अछल अछेद, अछल छल धारी हथ्थ किसे ना आईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड दो जहान श्री भगवान खेडे खेड, बण खिडारी आपणी हद्द वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग करता करता जुग आप उलटाईआ।

९ चेत २०१९ बिक्रमी कुंदन सिँघ दे गृह माल चक्क ज़िला अमृतसर

अलख अगोचर अगम्म अपर, बेअन्त वड वड्याईआ। असुत्ते प्रकाश आपे कर, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। सचखण्ड दुआरे आपे वड़, दर घर साचा आप सुहाईआ। जोती जाता नूर उजाला एका कर, नूरो नूर डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। भेव खुल्हाए एकँकारा, अकल कला वड्याईआ। सति पुरख निरँजण खेल न्यारा, सो पुरख निरँजण भेव चुकाईआ। हरि पुरख निरँजण निराकारा, निरगुण निरवैर नज़र ना आईआ। एकँकारा कर पसारा, जोती धारा धार प्रगटाईआ। आदि निरँजण नूरो नूर खेल न्यारा, जोती जाता इक्क अख्वाईआ। अबिनाशी करता वसणहारा धाम न्यारा, सचखण्ड साचे आसण लाईआ। श्री भगवान सच हुलारा, सति सतिवादी आप जणाईआ। पारब्रह्म सेवादारा, बण सेवक सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बल आप जणाईआ। सो पुरख निरँजण खेल अवल्ला, एका एक कराइंदा। आदि जुगादी वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, अनुभव आपणी धार चलाइंदा। जोती नूर आपे रल्ला, निरगुण निरगुण विच समाइंदा। सच सिँघासण एका मल्ला, तख्त निवासी साचे तख्त सोभा पाइंदा। धुर फ़रमाणा एका घल्ला, नर नरेश आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। आपणा खेल करे करतारा, बेअन्त वड वड्याईआ। निरगुण निरगुण हो उज्यारा, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। निरगुण नारी कन्त भतारा, निरगुण साची सेज हंढाईआ। निरगुण वेखे विगसे वेखणहारा, निरगुण आपणे घर सोभा पाईआ। निरगुण दाई दाया बणे अगम्म अपारा, बण सेवक सेव कमाईआ। निरगुण जननी जन बणाए सुत दुलारा, गोदी गोद गोद सुहाईआ। वसणहारा धाम न्यारा, सचखण्ड बैठा सच्चा माहीआ। दीआ बाती ना कोए उज्यारा, नूर नुराना डगमगाईआ। छप्पर छन्न ना चार दीवारा, सूरज चन्द ना कोए रुशनाईआ। मंडल मण्डप ना कोए अखाड़ा, लोआं पुरीआं ना रचन रचाईआ। जंगल जूह ना उजाड़ पहाड़ा, समुंद सागर ना कोए रखाईआ। इक्क इकल्ला एकँकारा, सचखण्ड साचे आसण लाईआ। आपणा दस्से सच पसारा, आपणी इच्छया आप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ । करे खेल बेपरवाह, भेव अभेद जणाइंदा। साचे तख्त सोभा पा, तख्त निवासी हुक्म वरताइंदा। भूपत भूप राज राजान शहिनशाह, आपणा भेव चुकाइंदा। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणा, हुक्मी हुक्म आप वरताइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा आप उठाइंदा। आपणा पड़दा आपे चुक्क, निरगुण निरगुण दया कमाईआ। निरगुण अंदर निरगुण उठ, निरगुण वेखे चाँईं चाँईंआ। निरगुण भण्डार निरगुण देवे अतुट, निरगुण आपणा आप वरताईआ।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह एकँकारा, अकल कला अख्वाइंदा। सचखण्ड वसे सच दुआरा, सोभावन्त सोभा पाइंदा। एका सुत जणे दुलारा, बाली बाला गोद सुहाइंदा। एका मन्दिर कर त्यारा, थिर घर साचा आप वड्याइंदा। शब्दी शब्द कर पसारा, साचे धाम बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक्क सुणाइंदा। सच संदेसा साचे सुत, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। हरि पुरख निरँजण सुहाए आपणी रुत्त, एकँकारा वेखे चाँईं चाँईंआ। आदि निरँजण सचखण्ड निवासी आपे उठ, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता ठाकर स्वामी आपे तुट्ठ, निहकर्मी कर्म कमाईआ। श्री भगवान इक्क जणाए आपणी ओट, शब्दी शब्द शब्द समझाईआ। पारब्रह्म वखाए किला कोट, थिर घर साचे आप बहाईआ। मेल मिलावा निर्मल जोत, पुरख अकाल अकाल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। साचा खेल करे करतार, आपणी दया कमाइंदा। निरगुण निरगुण करे विहार, शब्दी शब्द बणत बणाइंदा। शब्दी शब्द सच सलाहकार, सतिगुर हरि हरि आप अख्वाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाणा आप सुणाइंदा। धुर फ़रमाणा सच संदेसा, आदि पुरख जणाईआ। शाहो भूप नर नरेशा, एकँकार वड्डी वड्याईआ। शब्दी तेरा विष्न ब्रह्मा शिव लेखा, लिख लिख लेखा आप समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी वंड वंडाईआ। निरगुण दाता वड्डा दानी, आपणी दया कमाइंदा। सचखण्ड जोत नुरानी, नूर नूराना डगमगाइंदा। थिर घर गाए आपणी बाणी, बोध अगाध राग अल्हाइंदा। साची वस्त वस्त महानी, सति सतिवादी झोली पाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव गुण निधानी, तेरा बंस सुहाइंदा। त्रैगुण माया कर प्रधानी, साचा बन्धन पाइंदा। पंज तत्त खेल महानी, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश आप कराइंदा। एका देवे धुर फ़रमानी, सच संदेसा आप सुणाइंदा। आदि जुगादि अकथ कहाणी, बिन अक्खर आप पढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निराकार हुक्म वरताइंदा। निराकार हरि निरँकारा, हुक्मी हुक्म आप जणाईआ। शब्दी शब्द कर पसारा, भेद अभेद खुल्हाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ तेरा अखाड़ा, मंडल मण्डप दए वड्याईआ। रवि ससि तेरी किरन किरन उज्यारा, इक्क इक्क इक्क वंड वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द शब्द समझाईआ। शब्दी हरि शब्द ज्ञाना, शब्द शब्द जणाइंदा। शब्दी मन्दिर शब्दी मकाना, हरि शब्दी आप वसाइंदा। शब्दी राग शब्द तराना, हरि शब्दी आपे गाइंदा। शब्दी हुक्म शब्द फ़रमाणा, हरि शब्दी सीस झुकाइंदा। शब्दी विष्न शब्दी ब्रह्म निशाना, शब्द शंकर धार बनाइंदा। शब्दी त्रैगुण बन्न्हे गाना, एका तन्द वखाइंदा। शब्दी पंज तत्त वखाए निशाना, निशाना आपणा आप प्रगटाइंदा।

शब्दी महल अटल इक्क मकाना, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां घाड़त आप घड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निराकार अजूनी रहित पुरख अकाल अकल कल आपणी खेल खिलाइंदा। शब्दी शब्द तेरा पसारा, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। शब्दी शब्द तेरा अकारा, हरि पुरख निरँजण आप समझाईआ। शब्दी शब्द तेरा अखाड़ा, एकँकारा वेख वखाईआ। शब्दी शब्द सच्चा लाड़ा, आदि निरँजण सोभा पाईआ। शब्दी शब्द नूर चमत्कारा, अबिनाशी करता नूर रुशनाईआ। शब्दी शब्द श्री भगवान दए हुलारा, साचा झूला आप झुलाईआ। शब्दी शब्द पारब्रह्म निउँ निउँ करे निमस्कारा, दर साचे सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख सच्चा हरि, सच संदेसा नर नरेशा, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी एका वार सुणाईआ। सच संदेसा हरि हरि राणा, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव सेव लगाना, शब्दी बन्धन एका पाइंदा। त्रैगुण त्रै कर प्रधाना, रजो तमो सतो जोड़ जुड़ाइंदा। पंचम बणाए इक्क मकाना, सेवक बण बण सेव कमाइंदा। सति सतिवादी शाह सुल्ताना, शहिनशाह भेव कोए ना पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप वरताइंदा। आपणा हुक्म शब्दी धार, सतिगुर पूरा आप वरताईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर सेवादार, साची सेवा इक्क लगाईआ। आपे बणे सच्चा ठठयार, घड़ भाण्डे वेख वखाईआ। लख चुरासी कर त्यार, तिन्न पंज मेला सहिज सुभाईआ। पंज दस्स हो उज्यार, अठ तिन्न वज्जे वधाईआ। नौ दर वेखे वेखणहार, आसा जगत नाल मिलाईआ। काया मन्दिर कर त्यार, काम क्रोध लोभ मोह हँकार हउमे हंगता विच वसाईआ। शब्दी शब्द खेल न्यार, गुर शब्दी आप समझाईआ। घर विच घर कर त्यार, चार दीवार ना कोए वखाईआ। डूँग्घी कंदर पावे सार, काया भँवरी सोभा पाईआ। सुखमन टेढी कर त्यार, बंक बंक दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्न ब्रह्मा शिव आप समझाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव हरि देवे मत्त, शब्दी सुत दया कमाइंदा। तिन्नां लेखा पंज तत्त, तत्तव तत्त नाल मिलाइंदा। पुरख अबिनाशी महिमा अकथ, भेव कोए ना पाइंदा। लख चुरासी चलाए रथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। आपणा मार्ग रिहा दस्स, पारब्रह्म ब्रह्म आपणी वंड वंडाइंदा। सरगुण अंदर निरगुण जाए वस, महल अटल आप सुहाइंदा। निरगुण जोत करे प्रकाश, आदि निरँजण जोत निरँजन वंड वंडाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराइंदा। विष्न ब्रह्मे शिव हरि मार्ग दस्स, एका बूझ बुझाईआ। लख चुरासी मेरा प्रकाश, रूप नज़र कोए ना आईआ। सरगुण अंदर निरगुण दास, बण सेवक सेव कमाईआ। अन्तर अन्तर भोग बिलास, आत्म सेजा इक्क सुहाईआ। साचे मंडल साची रास, बण गोपी काहन नचाईआ। मेरा मेला सुरती शब्दी रास, बण बण चेला

गुर गुर आपणा रंग वखाईआ। आदि जुगादि ना होए विनास, खेले खेल पृथ्मी आकाश, सचखण्ड निवासी शाहो शबाश, निरगुण निरगुण आपणी वंड वंडाईआ। निरगुण दाता निरगुण भण्डारी, निरगुण दयावान अख्वाइंदा। निरगुण नूर जोत निरँकारी, निरगुण इष्ट गुरदेव रूप वटाइंदा। निरगुण सरगुण अंदर जोती जाता करे खेल न्यारी, आपणा रूप आप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लख चुरासी आपणा मेल मिलाइंदा। निरगुण वंड निरँकार, पारब्रह्म प्रभ आप कराईआ। आदि पुरख आदि जाणे आपणा सच विहार, दूसर भेव कोए ना राईआ। शब्दी शब्द इक्क बलकार, जोधा सूरबीर बल आपणा आप धराईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर त्यार, त्रैगुण अतीता त्रै त्रै बन्धन पाईआ। घाड़न घड़ बण ठठयार, लख चुरासी वेखे चाँईं चाँईंआ। घर विच घर खेल अपार, गृह मन्दिर आप कराईआ। घर सरोवर ठंडा ठार, अमृत नीर आप भराईआ। घर नाद शब्द धुन्कार, अनहद नादी नाद वजाईआ। घर जोत निरँजण कर उज्यार, नूर नुराना डगमगाईआ। घर आत्म सेजा पसर पसार, ब्रह्म पारब्रह्म वड्याईआ। घर आत्म परमात्म करे प्यार, निरगुण खेल करे चाँईं चाँईंआ। घर ईश जीव अधार, जगदीस वेख वखाईआ। निरगुण वसे सचखण्ड सच्चे दरबार, सच सिँघासण आसण लाईआ। आपणी इच्छया लख चुरासी कर त्यार, साची भिच्छया आपणी झोली आपे पाईआ। निरगुण सरगुण अंदर वाड़, रूप रंग रेख ना कोए रखाईआ। डूँग्घी कंदर सुत्ता पैर पसार, बेअन्त बेपरवाहीआ। जिस जन किरपा करे आप निरँकार, तिस आपणी बूझ बुझाईआ। बिन पेखत बिन नेत्र वेखत कोई ना करे विचार, विचार विच कदे ना आईआ। घट घट अंदर कर पसार, रमइया राम रूप आप हो जाईआ। अगला लेखा आपणे हथ्थ रखे करतार, लख चुरासी जून अजून वंड वंडाईआ। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज कर त्यार, चारे खाणी बन्धन पाईआ। चारे बाणी नाद धुन्कार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आप सुणाईआ। निरगुण सरगुण पावे सार, गुर शब्दी रूप वटाईआ। पंज तत्त दए अधार, आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। जुग रीती चलाए विच संसार, गुर अवतार आप प्रगटाईआ। आपणी महिमा आपे दए वखाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। आपणा अक्खर आपे दए सिखाल, बिन पढ़यां करे पढ़ाईआ। साचे भगतां देवे आप ज़माल, नूरी जल्वा आप वखाईआ। साचे सन्तां बण दलाल, सच दलाली इक्क कमाईआ। साचे गुरमुखां चले नाल नाल, निरगुण निरगुण सरगुण सरगुण संग निभाईआ। नानक सतिगुर सचखण्ड वखाई इक्क धर्मसाल, सचखण्ड वसे सच्चा माहीआ। बण दाता दानी गृह गृह घट घट जीव जंत साध सन्त लख चुरासी करे प्रितपाल, बण सेवक सेव कमाईआ। हर घट वसया दीन दयाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर बूझ बुझाईआ। सतिगुर होए मेहरवान, सो पुरख निरँजण वड्डी वड्याईआ। गुर गुर देवे इक्क

ध्यान, एका घर वखाईआ। गुर गुर बोले धुर फ़रमाण, शब्दी शब्द ढोला गाईआ। कलम शाही वखाए निशान, अक्खर अक्खर नाल मिलाईआ। रसना जिह्वा करे कलाम, कलमा नबी आप समझाईआ। धुर संदेसा सच पैग़ाम, लोकमात मात सुणाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर पारब्रह्म दर अग्गे करन सलाम, सही सलामत एका नज़री आईआ। घट घट अंदर करे बिसराम, बिस्त्र सेज इक्क सुहाईआ। सचखण्ड वसे आप भगवान, साचे मन्दिर डेरा लाईआ। आदि जुगादी इक्क निशान, दो जहाना आप झुलाईआ। जुगा जुगन्तर धुर फ़रमाण, गुर गुर बाणी आप पढ़ाईआ। पीर पैग़म्बर गुर अवतार दे दे गए ब्यान, लेखा लिख लिख जीव जंत समझाईआ। आदि जुगादी इक्क निगहबान, ना मरे ना जाईआ। बिन किरपा ना सके कोई पछाण, जगत नेत्र कम्म किसे ना आईआ। गोबिन्द सिँघ सूरा बोल जैकारा सुणाए बलवान, पुरख अकाल इक्क सच्चा शहिनशाहीआ। लख चुरासी घर घर अंदर वखाए आपणी धर्मसाल, सच दुआरे बैठा आसण लाईआ। नित नवित कर कर हित, मात पित ना कोई जाणे वार थित, जन भगतां साचे सन्तां आपणी बूझ बुझाईआ। सचखण्ड वसे धाम अनडिठ, आपणा आसण आप सुहाईआ। बिन नानक कबीर दर जा के कोई ना सके वेख, अद्धविचकारे सारे बैठे डेरा लाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला लोकमात गुर गोबिन्द नाल करया हेत, पूत सपूता दए वड्याईआ। वसणहारा नेतन नेत, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। बिन सतिगुर पूरे गुरू पाए ना कोई भेत, पढ़यां सुणयां हथ्थ किसे ना आईआ। सदा स्वामी इक्क नेहकामी लख चुरासी रखे आपणी छाया हेठ, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घट घट रमिआ आपे राम, घट घट जपाए आपणा नाम, घट घट प्याए एका जाम, अमृत आत्म रस चखाईआ। सर्ब व्यापी हरि भगवन्त, आदि जुगादि समाइंदा। सर्ब जीआं दा साचा कन्त, नर नरायण इक्क अख्वाइंदा। सर्ब जीआं बणाए बणत, घड़न भन्नड़हार भेव ना आइंदा। सर्ब जीआं दा मणीआं मंत, आपणा नाउँ पढ़ाइंदा। सर्ब जीआं दा इक्क भगवन्त, घर घर सेज हंढाइंदा। सर्ब जीआं दा लेखा जाणे आदि अन्त, मध आपणी धार वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घट घट आपणा आसण लाइंदा। घट घट आसण एकँकार, आत्म सेज सुहाईआ। आत्म परमात्म अग्गे करे पुकार, दोए दोए जोड़ सीस झुकाईआ। तेरा खेल अगम्म अपार, अलख अगोचर तेरी वड्याईआ। तूं वसे धाम न्यार, सचखण्ड साचे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे बैठा चढ़, सरगुण अंदर आपे वड़, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा रंग वखाईआ। पंज तत्त तन काया नाता, सो पुरख निरँजण खेल कराईआ। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश बणाए साथा, त्रैगुण बन्धन बंध बंधाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म कर कर वासा, ईश जीव वड्याईआ। जुग

चौकड़ी वेखे खेल तमाशा, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। आपणी इच्छया आपे करे पूरी आसा, आसावन्त आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंज तत्त वेखे चाँईं चाँईंआ। पंज तत्त मेला हरि निरँकार, सरगुण निरगुण दया कमाइंदा। पंज तत्त अंदर सतिगुर धार, गुर गुर शब्द अल्हाइंदा। पंज तत्त अंदर जोत निरँकार, जोती जोत डगमगाइंदा। पंज तत्त अंदर अमृत ठंडा ठार, सच सरोवर इक्क भराइंदा। पंज तत्त अंदर सूरज चन्द करन निमस्कार, मंडल मण्डप सीस झुकाइंदा। पंज तत्त अंदर विष्न ब्रह्मा शिव चरन धूढ़ी मंगण छार, सीस जगदीस राह तकाइंदा। पंज तत्त अंदर सच गुफ़तार, गुफ़त शनीद आप समझाइंदा। पंज तत्त गुर अवतार, पीर पैग़म्बर रूप वटाइंदा। पंज तत्त अंदर धुर फ़रमाण, धुर फ़रमाणा आप सुणाइंदा । पंज तत्त अंदर नाम ज्ञान, सच ज्ञाना इक्क दृढ़ाइंदा। पंज तत्त अंदर खेल महान, ख़ालक ख़लक आप खलाइंदा। पंज तत्त अंदर चार जुग दी वेखे आण, चारे खाणी चारे बाणी बाण लगाइंदा। पंज तत्त अंदर हरि का मकान, नानक निरगुण सिफ्त सलाहइंदा। पंज तत्त अंदर नानक अंगद देवे दान, आपणी भिच्छया झोली पाइंदा। पंज तत्त अंदर अमरदास कराए इश्नान, अमरापद इक्क वखाइंदा। पंज तत्त अंदर राम दास करे ध्यान, वड ध्यानी मेल मिलाइंदा। पंज तत्त अंदर गुरू अर्जन धुर बाणी लाए बाण, पुरख अबिनाशी एका पाइंदा। पंज तत्त अंदर गुरू ग्रन्थ गुरदेव बणाया विच जहान, चार वरन अठारां बरन जीव जंत सर्ब समझाइंदा। पंज तत्त अंदर तीर कमान, हरि गोबिन्द खण्डा खड़ग हथ्थ उठाइंदा। पंज तत्त अंदर हरिराय दए ब्यान, लिख लिख लेख सर्ब समझाइंदा। पंज तत्त अंदर हरि कृष्ना छोटे बाले दए ज्ञान, गूंगिआं ज्ञान आप समझाइंदा। पंज तत्त अंदर गुर तेग बहादर झुलाया सच निशान, पंज तत्त आपणा भेंट चढ़ाइंदा। पंज तत्त अंदर गोबिन्द सूरा प्रगटया आप बलवान, पुरख अकाल आपणा सुत बणाइंदा। पंज तत्त अंदर पंज प्यारे कर परवान, धुर फ़रमाणा हथ्थ फड़ाइंदा। पंज तत्त अंदर गुर अवतार पीर पैग़म्बर मंगण दान, पुरख अबिनाशी अग्गे झोली डाहइंदा। पंज तत्त अंदर नानक गोबिन्द दे दे गया ज्ञान, अक्खर अक्खर जगत समझाइंदा। पंज तत्त अंदर सूरबीर सुल्तान दस्स के गया निशान, सच निशाना इक्क लगाइंदा। पंज तत्त सम्बल घर बणे मकान, साढे तिन्न हथ्थ वंड वंडाइंदा। पंज तत्त निरगुण वेस करे श्री भगवान, पंज तत्त आपणे उपर पड़दा पाइंदा। पंज तत्त अंदर गोबिन्द खण्डा चमके दो जहान, नाम खण्डा इक्क उठाइंदा। पंज तत्त अंदर धुर फ़रमाण, पुरख अबिनाशी जुग जुग आप सुणाइंदा। बिनां पंज तत्त हरि जू किसे ना दस्से आपणा नाम, आपणी इच्छया खातर पंज तत्त आपणा डेरा लाइंदा। कलयुग अन्तिम खेल महान, भेव कोए ना पाइंदा। जिस काया अंदर वसे आप मेहरवान, तिस उपर मेहर नज़र आप टिकाइंदा। जे कोई आ

के मथ्था टेके उहनूं नज़री आए विष्नूं भगवान, पूरन सिँघ पंज तत्त कम्म किसे ना आइंदा। एह झूठी माटी खेल जहान, जगत खेड़ा आप वसाइंदा। जिस ने मिलणा सतिगुर पूरे जाणी जाण, तिस आपणी बूझ बुझाइंदा। राती सुत्तयां गुरसिखां अग्गे खलोवे आण, गोबिन्द आपणा रूप वटाइंदा। कलयुग अन्तिम भरम भुलेखे विच आप भुल्ल गया भगवान, आपणा जोती जामा पाइंदा। जगत नेत्र दिसे ना शाह सुल्तान, आत्म परमात्म नेत्र खेत्र ना कोए खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग आदि जुगादि सदा सद समाइंदा।