पुस्तकालयभाग ११

१७ चेत २०१९ बिक्रमी जगीर सिँघ दे गृह गगोबूआ ज़िला अमृतसर

गुरसिख गुर गुर देवे देणा, देवणहार इक्क अख्वाइंदा। जन्म जन्म दा मुक्के लहिणा, लहिणा आपणे खाते पाइंदा। दरस दिखाए नेत्र नैणां, नैण नैणां नाल मिलाइंदा। तन बस्त्र पाए इक्को गहिणा, नाम रंगीला रंग चढ़ाइंदा। सतिगुर शब्द साक सज्जण साचा सैणा, सगला संग आप निभाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख झोली आप भराइंदा। गुरसिख झोली मात भर, हरि जू आपणी दया कमाईआ। जुग जुग देवणहारा वर, दाता दानी बेपरवाहीआ। निरभउ चुकाए भय डर, भय आपणा इक्क रखाईआ। चरन सरोवर नुहाए साचे सर, दुरमति मैल धुवाईआ। काया मन्दिर आपे वड़, आपणा पड़दा लाहीआ। साचे पौड़े आपे चढ़, साचा बंक सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख मेला सहिज सुभाईआ। लहिणा देणा हथ्थ निरँकार, जुग जुग खेल कराइंदा। साचे भगतां करे प्यार, प्रेम आपणा इक्क सिखाइंदा। साचे हट्ट बणे वणजार, नाम हट्ट इक्क खुल्हाइंदा। साचे घर कर उज्यार, घर घर विच दीप जगाइंदा। गृह मन्दिर सुणाए नाद शब्द धुन्कार, अनहद नादी नाद वजाइंदा। साची सख़ीआं मंगलाचार, घर साचे रास रचाइंदा। गुरसिख प्रेम वज्जे तार, बिन तन्दी तार इक्क हलाइंदा। आत्म परमात्म दे अधार, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म पावे सार, दूई द्वैती पड़दा आप उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख लहिणा गुर गुर देणा, साचा खेल आप कराइंदा। देवणहार पुरख समरथ, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। जुग जुग जन भगतां देवे नाम वथ, वस्त अमोलक झोली पाईआ। साचे सन्तां मार्ग दस्स, आपणा भेव खुल्हाईआ। गुरमुखां अन्तर आपे वस, आपणी बूझ बुझाईआ। गुरसिखां देवे इक्को रस, निझर झिरना अमृत आप झिराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लहिणा देणा एका घर वखाईआ। एका घर पुरख अबिनाश, अबिनाशी आपणा आप प्रगटाइंदा। निरगुण सरगुण रखे वास, सरगुण निरगुण मेल मिलाइंदा। जन्म जन्म भगतां पूरी करे आस, आपणी आसा पूर आप वखाइंदा। लहिणा देणा तोड़ पृथ्मी आकाश, गगन मंडल पन्ध आप मुकाइंदा। घर विच घर वखाए रास, गोपी काहन नचाए नाच, मधुर धुन आप सुणाइंदा। सदा सुहेला इक्क अकेला सतिगुर पूरा वसे पास, साचे मन्दिर आसण पुरख अबिनासण आपणा लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख लहिणा आपणे हथ्थ रखाइंदा। गुरसिख लहिणा लोकमात, गुर सतिगुर आप चुकाईआ। आवण जावण चुक्के वाट, लख चुरासी रहिण ना पाईआ। एका नाम सुणाए साची गाथ, लिखण पढ़न विच ना आईआ। मेटे रैण अन्धेरी रात, सति सतिवादी साचा चन्द चढ़ाईआ। एथे ओथे दो जहानां पुच्छे वात, पारब्रह्म

ब्रह्म वेखे चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे होए सहाईआ। गुरमुख लहिणा देवे जग, जग जीवण दाता दया कमाइंदा। जगत तृष्ना मेटे अग्ग, दूजी हवस ना कोए वखाइंदा। सति सन्तोखी बन्न्हे तग्ग, नाम डोर इक्क रखाइंदा। फड़ फड़ हँस बणाए कग्ग, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। लख चुरासी नालों करे अलग्ग, आपणा बन्धन आपे पाइंदा। दरस दिखाए उपर शाह रग, शहिनशाह आपणा रूप प्रगटाइंदा। त्रैगुण माया डस्से ना डसणी नग, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख लेखा आप वखाइंदा। गुरसिख लेखा धुर दरबार, धुर दरबारी आप जणाईआ। मानस जन्म पैज दए संवार, जिस जन आपणा मेल मिलाईआ। मात गर्भ उलटा रुख दुःख दए निवार, हवन कुण्ड ना कोए तपाईआ। दरस दिखाए आप निरँकार, निरगुण आपणा रूप वटाईआ। गुरमुख तेरा लेखा लिख्या ना जाए विच संसार, ब्रह्मा वेता दए दुहाईआ। भेव ना पाइन वेद चार, पुराण अठारां रहे कुरलाईआ । भगत भगवान वसण इक्क दुआर, सचखण्ड साचे डेरा लाईआ। महल अटल उच्च मुनार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। तख्त निवासी एकँकार, साचे तख्त बैठा शहिनशाहीआ। हुक्मी हुक्म करे वरतार, हुक्मे हुक्म सर्ब भुवाईआ। हुक्मे अंदर लहिणा देणा कर्ज़ दए उतार, मकरूज़ आपणा पल्ला आप छुडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन लेखा वेखे थाउँ थाईंआ। हरिजन लेखा थान थनंतर, दो जहानां वाली वेख वखाइंदा। पावे सार गगन गगनंतर, गगन मंडल आपणा फेरा पाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी वेखे लग्गी बसन्तर, अग्नी तत्त ना कोए बुझाइंदा। चार जुग दा भुल्लया मन्त्र, नमो सति सति नाम राम अकसर नज़र किसे ना आइंदा। चार वरन अठारां बरन काम क्रोध लोभ मोह हँकार होए ग़ुलाम, जगत ग़ुलामी ना कोए तुड़ाइंदा। पीर पैग़म्बर काया मन्दिर अंदर सुणाए ना कोए पैग़ाम, शरअ शरीअत घर घर डेरा लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुख विरला आप उठाइंदा। गुरमुख उठे जाए जाग, सतिगुर साचा आप जगाईआ। आत्म अन्तर दए वैराग, वैरागी आपणा भेव खुल्हाईआ। पंज तत्त काया साजण साज, निरगुण सरगुण आपणा बन्धन पाईआ। घर घर विच करे आपणा काज़, सुरती शब्द शब्द कुड़माईआ। सच संदेसा देवे मार अवाज़, बोध अगाधा नाद सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख आपणी बूझ बुझाईआ। गुरमुख बुझे गुर गुर ज्ञान, गुर दीनन दया कमाइंदा। चरन कँवल इक्क ध्यान, सरन सरनाई इक्क समझाइंदा। धुर फ़रमाणा सति निशान, दो जहानां आप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख लहिणा गुरमुख झोली आप भराइंदा। गुरमुख झोली भरे करतारा, करता आपणी किरत कमाईआ। लोकमात जुग जुग बणे वरतारा, निरगुण सरगुण

वेख वखाईआ। कलयुग अन्तिम खेल करे निराकारा, निरगुण आपणा वेस वटाईआ। शब्द अगम्मी इक्क भण्डारा, धुरदरगाही लै के आईआ। सोहँ नाउँ बोल जैकारा, आत्म परमात्म करे कुड़माईआ। साचे मन्दिर मेल मिलाए मेलणहारा, घर घर विच ख़ुशी मनाईआ। नाद अनादी इक्क धुन्कारा, धुन आत्मक राग सुणाईआ। गुरमुख तेरा पिछला लहिणा कर्ज़ उतारा, अगला लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। बांहों पकड़ उठाए अगम्म अपारा, अगम्म अगम्मड़ा राह चलाईआ। एका वणज इक्क वपारा, एका हट्ट दए वखाईआ। एका सतिगुर सज्जण मीत मुरारा, पुरख अकाल नज़री आईआ। पंज तत्त ना कोए सहारा, गुर शब्द होए सहाईआ। लहिणा देणा चुक्के विच संसारा, कूड़ी क्रिया रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख वेखे चतुर सुघड़ सुजान, लख चुरासी विच्चों आप पछाण, आपणा बन्धन नाम डोर एका पाईआ।

१७ चेत २०१९ बिक्रमी गुरबख्श सिँघ दे गृह गगोबूआ ज़िला अमृतसर

गुर किरपा हरि जाणया, हरि किरपा गुर मीत। गुर किरपा रंग माणया, हरि किरपा घर मिल्या ठांडा सीत। गुर किरपा हरि जाणया, हरि किरपा गुर मिल्या इक्क अतीत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर करे सच प्रीत। गुर किरपा हरि पेख्या, हरि किरपा गुर सज्जण पाया एक। गुर किरपा मिटी रेख्या, हरि किरपा सतिगुर साचे लिख्या लेख। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल आपणे देस। हरि का देस अगम्म अथाह, हरि जू हरि हरि आप बणाईआ। गुर गुर वेस आप प्रगटा, पंज तत्त दए वड्याईआ। बण विचोला शहिनशाह, साचा हुक्म सुणाईआ। निरगुण सरगुण बण मलाह, साचा बेड़ा आप चलाईआ। एका नाउँ दए सलाह, साची सिख्या सिख समझाईआ। गुर किरपा हरि मिल्या आ, हरि किरपा गुर हरि जस रिहा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धारा आपणे हथ्थ रखाईआ। हरि किरपा गुर मेला जग, गुर किरपा हरि वेखे चाँईं चाँईंआ। हरि किरपा गुर चरनी जाए जन लग्ग, गुर किरपा देवे सच निशानीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल पुरख समरथ, आपणी जाणे अकथ कहाणीआ। अकथ कहाणी सतिगुर धार, गुर गुर शब्दी रूप वटाईआ। नाम नाम नाम जैकार, जै जैकार गीत अल्हाईआ। अक्खर वक्खर कर उज्यार, साची घाड़त आप घड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर हरि हरि आपणा नाउँ रखाईआ। आपे हरि नरायण, निरगुण आपणा खेल खलाइंदा। आपे गुर

गुर खोल्हे आपणा नैण, आपणी बूझ आप बुझाइंदा। आपे सरगुण सज्जण सैण, सगला बंधप आपे पाइंदा। आपे रसना आपे कहिण, आपे गा गा गीत सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर आपणा रंग रंगाइंदा। हरि किरपा गुर वेखे रंग, गुर किरपा हरि रूप रंग रेख नज़र कोए ना आईआ। हरि किरपा गुर मेला सेज पलँघ, गुर किरपा हरि देवे माण वड्याईआ। हरि किरपा गुर गुर इक्क अनन्द, गुर किरपा सूरा सरबंग होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर आपणी खेल कराईआ। आपणा खेल सतिगुर सति, सति पुरख निरँजण आप कराइंदा। आपणी किरपा गुर गुर मति, गुर ज्ञान ज्ञान दृढ़ाइंदा। आप विरोलणहारा तत्त, तत्तव आपणा भेव खुल्हाइंदा। आप प्रगटाए ब्रह्म रत्त, रत्ती रत्त ना कोए जणाइंदा। आपे करनहार उत्पत, आपे आपणे विच छुपाइंदा। आपे खाली भाडें करे सख, खाली भर आप वखाइंदा। आपे देवणहारा वथ, साची झोली आप भराइंदा। हरि किरपा गुर मार्ग देवे दस्स, गुर किरपा हरि होए अन्त सहाईआ। करे खेल पुरख समरथ, समरथ आपणी धार चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। गुर किरपा हरि बूझे बूझ, गुर सतिगुर आप बुझाइंदा। नाता तुट्टे एका दूज, दूज एका नज़र कोए ना आइंदा। नेत्र खोल्हे एका तीज, त्रैलोआं पन्ध मुकाइंदा। चौथे पद आपे भेज, भिन्नड़ा रंग आप रंगाइंदा। पंचम नाता तोड़ हस्त कीट, हद्द एका एक बुझाइंदा। छेवें छहबर लाए अनडीठ, आपणी रहिमत आप कमाइंदा । सत्तवे सति सतिवादी ठांडा सीत, अतीत आपणा आसण लाइंदा। नौ दुआर मन्दिर मस्जिद चार दीवारी गायण गीत, रसना जिह्वा सर्ब हलाइंदा । दस्म दुआरा घर अनडीठ, बिन गुर किरपा नज़र किसे ना आइंदा। हरि किरपा गुर पाया पत्तत पुनीत, गुर किरपा हरि पत्तत पापी पार कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुर आपणा खेल कराइंदा। गुर किरपा मिले भगवान, भगवन किरपा गुर गुर संग रखाईआ। गुर किरपा हरि जाणी जाण, हरि किरपा गुर गुर बूझ बुझाईआ। गुर किरपा मिले नाम निशान, हरि किरपा जोती जोत जोत मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर आपणा बन्धन पाईआ। गुर सतिगुर गुर गुर एका बन्धन, शब्दी शब्द डोर बंधाइंदा। भेव ना पाए त्रैलोकी नंदन, हरि जू आपणा पड़दा ना कोए उठाइंदा। दोए जोड़ सर्ब करन बन्धन, निउँ निउँ सीस सर्ब झुकाइंदा। दीन दयाल ठाकर स्वामी आपे होए बख्शंदन, बख्शिश आपणे हथ्थ रखाइंदा। लख चुरासी ताणा पेटा जाणे तन्दन, तन्दी तन्द नाल बंधाइंदा। जन भगतां चाढ़े आपणे नाम रंगण, रंग रंगीला एका रंग वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणी दया कमाइंदा। सतिगुर दीआ गुर गुर हित, हरि सज्जण आप

जणाईआ। करे खेल नित नवित, जुग जुग वेस वटाईआ । सन्त प्यारा करे खेल मात पित, पिता पूत पूत सहाईआ। प्रगट हो अबिनाशी अचुत्त, साची रुत्त आप वखाईआ। गुरमुख फुलवाड़ी पई फुट, पत्त डाल्ही आप महकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर आपणा भेव खुल्हाईआ। गुरमुख फुलवाड़ी फुल्लया फुल, फूलन बरखा हरि हरि लाइंदा। भाग लगाए साची कुल, कुलवन्ता दया कमाइंदा। गुरसिख तेरी कीमत पाए मुल, दूसर कीमत ना कोए चुकाइंदा। नाम कंडे तोले तोल, तोलणहारा फेरा पाइंदा। लख चुरासी विच्चों विरोल, तेरी सुगंधी आपणे विच टिकाइंदा। सोहँ धारा आपे बोल, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। निज घर वासी वसे कोल, घनकपुर वासी वेख वखाइंदा। जोत प्रकाश सदा अडोल, अनडोलत आपणी धार बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा साहिब सुल्तान इक्क अख्वाइंदा। साहिब सुल्तान सतिगुर मित, मित्र प्यारा आप अख्वाईआ। जन भगतां करे साचा हित, कलयुग अन्तिम फेरा पाईआ। काया मौली खिड़ी रुत्त वेखे फुलवाड़ी अबिनाशी अचुत्त, अबगत आपणी धार चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर एका नाउँ वड्याईआ। गुर सतिगुर नाउँ वड्डा वड, हरि जू हरि हरि आप प्रगटाइंदा। जुगा जुगन्तर आपणे विच्चों कढ्ढ, लोकमात धराइंदा। अन्त अन्त अक्खर रूप जाए छड्ड, सति आपणे विच मिलाइंदा। आपणे नालों कर अड्ड, आपे विच छुपाइंदा। अग्गे मार्ग आपे दस्स, जुग जुग राह चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि सतिगुर खेल कराइंदा। जुग जुग राह इक्क इकल्ला, सदा सदा समझाईआ। सतिजुग फड़ाए सच्चा पल्ला, एका पल्लू गंढ्ढ बंधाईआ। सच संदेस एका घल्ला, नर नरेश करे पढ़ाईआ। सच सिँघासण साचे मल्ला, साचे तख्त सोभा पाईआ। जोती शब्दी आपे रल्ला, रल मिल आपणा खेल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर शब्दी ढोला आपे गाईआ। शब्दी ढोला सतिगुर रंग, हरि हरि आप जणाइंदा। निरगुण निरँकार निराकार वजाए मृदंग, सारंगी सारंग हथ्थ ना कोए उठाइंदा। साचे तख्त बैठ सूरा सरबंग, राग नाद आपणी सेव कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा इक्क प्रगटाइंदा। सतिगुर सच्चा सोहँ रूप, गुर गुर नाउँ रखाईआ। पावे सार चार कूट, उतर पूरब पच्छिम दक्खण आपणा हुक्म वरताईआ। नाता तोड़े जूठ झूठ, एका वणज दए वखाईआ। गुरसिख बणाए सच सपूत, पुरख अबिनाशी पिता गोद सुहाईआ। लख चुरासी मानस मानुख जीव जंत चारे खाने जाए ऊत, वेले अन्त ना कोए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख सज्जण आप मिलाईआ। सतिगुर मेला विच संसार, गुर शब्दी सेव कमाइंदा । कलयुग अन्तिम कर प्यार, गुरमुख साचे वेख वखाइंदा।

मानस जन्म पैज संवार, आपणा बन्धन पाइंदा। एका शब्द गुण विचार, गुर गुर बूझ बुझाइंदा। एका अक्खर बोल जैकार, सोहँ ढोला आप सुणाइंदा। बण विचोला, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लख चुरासी विच्चों बाहर कढाइंदा।

१७ चेत २०१९ बिक्रमी कर्म सिँघ दे घर गगोबूआ ज़िला अमृतसर

निरगुण सरगुण इक्क अधार, हरि जू हरि हरि आप रखाइंदा। निरगुण सरगुण कर प्यार, हरि जू हरि हरि दया कमाइंदा। निरगुण सरगुण कर उज्यार, हरि जू जोती दीप दीप जगाइंदा। निरगुण सरगुण कर वणजार, नाम निधाना वस्त वरताइंदा। निरगुण सरगुण बोल जैकार, अनहद नादी नाद सुणाइंदा। निरगुण सरगुण किरपा धार, अमृत रस रस चुआइंदा। निरगुण सरगुण खोल्ह किवाड़, आपणा पड़दा लाहइंदा। निरगुण सरगुण अग्नी अग्ग देवे साड़, सीतल सति सति कराइंदा। निरगुण सरगुण अंदर पावे सार, निरगुण निरगुण मेल मिलाइंदा। निरगुण ब्रह्म कर त्यार, पारब्रह्म निरगुण आपणे रंग रंगाइंदा। निरगुण आत्म कर उज्यार, निरगुण परमात्म वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे खेल कराइंदा। साचा घर सच महल्ला, हरि जू हरि हरि आप वसाइंदा । वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, निरगुण निरगुण वंड वंडाइंदा। सरगुण फड़ाए आपणा पल्ला, पल्लू हथ्थ ना किसे जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणा खेल कराइंदा। निरगुण दाता बण वरतार, सरगुण इच्छया पूर कराईआ। सरगुण मंगे बण भिखार, निरगुण अग्गे झोली डाहीआ। निरगुण देवणहारा एकँकार, सरगुण सदा सदा सहाईआ। सरगुण ढह ढह पए दुआर, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। निरगुण इक्क बोल जैकार, आपणा नाउँ नाउँ समझाईआ। सरगुण पावे साची सार, सारंगधर आपणा खेल कराईआ। निरगुण अंदर निरगुण कर उज्यार, निरगुण मेल मिलाए चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण वेखे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण मंडल निरगुण रासा, निरगुण गोपी काहन नचाइंदा। निरगुण पृथ्मी निरगुण अकासा, निरगुण मंडल मण्डप सोभा पाइंदा। निरगुण आदि जुगादि जुगा जुगन्तर सरगुण तेरा वेखे तमाशा, बण नटुआ नाट नचाइंदा। सरगुण मंगे इक्क धरवासा, निरगुण अग्गे झोली डाहइंदा। निरगुण शहिनशाह शाह पातशाह शाह शाबासा, आपणी रहिमत आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप जणाइंदा। निरगुण दाता निरगुण दानी, निरगुण झोली आप भराईआ। निरगुण नूर नूर निरगुण जोत नूरानी, निरगुण प्रकाश प्रकाश समाईआ। निरगुण अकथ कथा जाणे सच कहाणी, कह कह आपणा हुक्म वरताईआ। सरगुण सुण सुण गाए बाणी, रसना

जिह्वा नाम मिलाईआ। निरगुण देवे सच निशानी, सरगुण लोकमात वखाईआ। करे खेल बेपहचानी, रूप रंग रेख ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा बन्धन पाईआ। सरगुण रखे निरगुण आस, निरगुण सरगुण ओट तकाईआ। दोहां मेला एका रास, एका घर वज्जे वधाईआ। बणे विचोला पुरख अबिनाश, सेवक साची सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराईआ। निरगुण खेल सरगुण रंग, हरि साचा सच जणाइंदा। सरगुण सेज निरगुण पलँघ, सच सिँघासण सोभा पाइंदा। निरगुण नाउँ सरगुण मृदंग, बण मृदंगा आप वजाइंदा। करे खेल सूरा सरबंग भेव कोए ना पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा वेस वटाइंदा। निरगुण सरगुण वेस अवल्ला, भेखाधारी आप कराईआ। आदि जुगादि अछल अछला, वल छल आपणी खेल वखाईआ। जोती शब्दी आपे रला, रूप रंग रेख ना कोए जणाईआ। शब्दी गुर पंज तत्त गुर अवतार फड़ाए पल्ला, नाम डोरी बन्धन पाईआ। सच संदेस नर नरेश एका घल्ला, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां लोकमात करे पढ़ाईआ। वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, सचखण्ड वसे चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण दए समझाईआ। निरगुण सरगुण लाए बाण, तीर निराला इक्क चलाइंदा। शब्द अगम्मी इक्क निशान, जगत निशाना इक्क वखाइंदा। गुर अवतार दे ज्ञान, गुर आपणी बूझ बुझाइंदा। रसना जिह्वा गए वखान, लिख लिख लेख मात रखाइंदा। रसना जिह्वा कर कल्याण, साचा कलमा सर्ब पढ़ाइंदा। वेखणहार इक्क भगवान, नेत्र नैण दिस किसे ना आइंदा। जुग चौकड़ी वेखे आण, नित नवित खेल कराइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर प्रगट हो विच जहान, निरगुण सरगुण आपणा हुक्म सुणाइंदा। कलयुग अन्तिम जोधा सूरबीर बली बलवान, बल आपणा आप धराइंदा। निहकलंक श्री भगवान, भगवन आपणी खेल कराइंदा। निरगुण देवे निरगुण दात, निरगुण झोली आप भराइंदा। सरगुण बध्धा सरगुण नात, सरगुण नाता मात जुड़ाइंदा। शब्द अगम्मी गाए गाथ, साचा ढोला आप सुणाइंदा। निरगुण निरगुण चलाए राथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। सति सतिवादी साची गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। सोहँ शब्द नाता तोड़े जात पात, वरन बरन विच ना आइंदा। आत्म परमात्म इक्को ज़ात, अज़ात अज़ाती ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, निरगुण सरगुण आप पढ़ाइंदा। निरगुण सरगुण पढ़ाए अक्खर, आख़र आपणा भेव जणाईआ। जगत विकारा करे सत्थर, नाम खण्डा इक्क चमकाईआ। तोड़णहारा तोड़े बजर कपाटी पत्थर, आपणा पड़दा दए उठाईआ। नेत्र नीर विरोले अथ्थर, नैण नैणां नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि,

आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण दए समझाईआ। निरगुण सरगुण बणाए तत्त, तत्तव तत्त आप रखाइंदा। आदि जुगादी ब्रह्म मति, पारब्रह्म वड्याइंदा। निरगुण रूप सदा सति, असति रूप ना कोए वखाइंदा। कलयुग अन्त होए उत्पत, जोती जामा भेख वटाइंदा। भगत सुहेले आपे रख, आपणी बूझ बुझाइंदा। साहिब दयाल स्वामी कर प्रतख, लख चुरासी विच्चों आप वड्याइंदा। साचा मार्ग एका दस्स, सोहँ अक्खर आप पढ़ाइंदा। हिरदे अन्तर आत्म आपे वस, आपणा मेल मिलाइंदा। घर प्रकाश कर रवि ससि, नूरो नूर डगमगाइंदा। गुरमुख पूरी करे आस, जन्म जन्म दा फंद कटाइंदा। लख चुरासी बन्द खुलास, मात गर्भ ना फेर तपाइंदा । गुरसिख कोई ना रहे निरास, जिस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणा दरस कराइंदा।