पुस्तकालयभाग १२

९ जेठ २०१९ बिक्रमी चेला सिँघ दे गृह जम्मू

तख्त निवासी एकँकार, अकल कल आपणी खेल कराइंदा। सचखण्ड निवासी अगम्म अपार, अलख अगोचर भेव ना आइंदा। निरगुण निरवैर निराकार हो त्यार, अनभउ प्रकाश आप धराइंदा। घर विच घर खोल्ह किवाड़, थिर घर साची बणत बणाइंदा। धुर फ़रमाणा हुक्म वरतार, अबिनाशी करता आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धार आप चलाइंदा। साची धार पुरख अकाला, हरि जू हरि हरि आप चलाईआ। सचखण्ड बैठा सच्ची धर्मसाला,

दरगाह साची धाम सुहाईआ। निरगुण जोत नूर निराला, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह खेल अवल्ला, निरगुण नर हरि नरायण कराइंदा। सच सिँघासण एका मला, सति पुरख निरँजण सोभा पाइंदा। सति संदेश एका घल्ला, धुर फ़रमाणा आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल आप कराइंदा। साचा खेल हरि करतार, दरगाह साची आप कराईआ। इक्क इकल्ला हो त्यार, साची बणत आप बणाईआ। निरगुण निरगुण कर प्यार, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। कलयुग अन्त खेल अपार, करनी करता आप अख्वाईआ। सुत दुलारा शब्दी धार, धार धार विच प्रगटाईआ। थिर घर साचे देवे वाड़, गृह मन्दिर आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचना आप रचाईआ। साची रचना पुरख अबिनाश, सो पुरख निरँजण आप रचाइंदा। हरि पुरख निरँजण कर प्रकाश, एकँकारा डगमगाइंदा। आदि निरँजण खेल तमाश, श्री भगवान आप वखाइंदा। अबिनाशी करता हो हो दास, पारब्रह्म प्रभ साची सेवा आप कमाइंदा। सचखण्ड दवारे आपणी करे पूरी आस, आसा आसा विच मिलाइंदा। थिर घर साचे कर निवास, सुत दुलारा सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची धार आप प्रगटाइंदा। साची धारा थिर घर, हरि साचा करता आप प्रगटाईआ। आपे नारी आपे नर, नर नरायण वड वड्याईआ। आपणी करनी आपे कर, करता पुरख खेल वखाईआ। आपणी सेजा आपे चढ़, सेज सुहञ्जणी आप सुहाईआ। निरगुण अंदर निरगुण वड़, निरगुण मेला मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति सतिवादी आपणी धारा आप प्रगटाईआ। साची धारा पुरख अकाल, पुरख इकल्ला आप प्रगटाइंदा। वसणहारा सचखण्ड दवार, धुर दरबारा आप सुहाइंदा। सुत दुलारा जन्मे एका लाल, लालन आपणी गोद बहाइंदा। थिर घर साचे दए बहाल, गृह मन्दिर बंक वड्याइंदा। आदि जुगादि सदा सद करे प्रितपाल, बण सेवक सेव कमाइंदा। निरगुण दाता पुरख बिधाता बण रखवाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर आपणा वेस वटाइंदा। थिर घर वेस श्री भगवान, निरगुण निरगुण आप प्रगटाईआ। सुत दुलारा कर बलवान, बल आपणा आप समझाईआ। लेखा जाणे दो जहान, दोए दोए आपणा रूप वखाईआ। दाता भिखारी खेल महान, घर घर विच सोभा पाईआ। तख्त निवासी हो मेहरवान, शाह पातशाह शहिनशाह आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। भूपत भूप बण राज राजान, इक्क इकल्ला साचे तख्त आसण लाईआ। दर दरवेश बण दरबान, सीस जगदीश आपणा आप झुकाईआ। पारब्रह्म प्रभ मंगे दान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दूसर भेव ना कोए जणाईआ।

दूसर भेव ना कोई राह, मार्ग हथ्थ किसे ना आइंदा। तख्त निवासी बण मलाह, आदि आपणा पर्दा आप चुकाइंदा। शब्द सरूपी सुत बणा, जननी जन आपणी गोद उठाइंदा। दाई दाया सेव कमा, सिर तेरे हथ्थ टिकाइंदा। रैहबर बण बेपरवाह, बेनज़ीर नज़र आपणी आप टिकाइंदा। जोती नूर कर रुशना, नूर नुराना डगमगाइंदा। दीआ बाती आप टिका, दरगाह साची आप सुहाइंदा। कमलापाती वेख वेख आपणी ख़ुशी रिहा मना, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। सचखण्ड दवारा इक्क वड़या, वड वड्डा सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सिँघासण आपे चढ़, आपणा हुक्म आप वरताइंदा। साचे तख्त चढ़ निरँकार, सचखण्ड साचा हुक्म जणाईआ। थिर घर खोल्ह आप किवाड़, दर दरवाज़ा दए खुल्हाईआ। सुत दुलारा कर त्यार, हुक्मी हुक्म इक्क सुणाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं भर भण्डार, वस्त अमोलक झोली पाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव दे आधार, त्रै त्रै एका रंग रंगाईआ। पंचम जोड़ अगम्म अपार, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश निरगुण निरगुण गंढ्ढ पुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेशा नर नरेशा आदि पुरख पुरख अबिनाशा, दरगाह साची आप सुणाईआ। दरगाह साची मुकामे हक़, हक़ हक़ीक़त आप जणाइंदा। करे खेल पुरख समरथ, समरथ आपणी धार बणाइंदा। आप चलाए आपणा रथ, रथ रथवाही सेव कमाइंदा। सुत दुलारे मार्ग दस्स, शब्दी शब्द आप वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क जणाए साचा रस, रस आपणा आप प्रगटाइंदा। साचा रस श्री भगवान, आपणा आप प्रगटाईआ। शब्दी सुत देवे दान, दाता दानी झोली पाईआ। चरन कँवल कँवल ध्यान, कँवल कँवल वेख वखाईआ। आप वसाए सच मकान, छप्पर छन्न ना कोए छुहाईआ। सूरज चन्न ना कोई भान, नूर नूर ना कोए वड्याईआ। ना ज़िमी ना असमान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे सुत आप सुणाईआ। साचे सुत सच संदेशा, सति पुरख निरँजण आप जणाइंदा। तख्त निवासी इक्क नरेशा, निरगुण निरँकार आप अख्वाइंदा। आदि जुगादी साचा पेशा, बेपरवाह आप प्रगटाइंदा। वसणहारा सचखण्ड साचे देसा, घर घर आपणा भेव खुल्हाइंदा। रूप रंग ना कोए रेखा, नूर नुराना डगमगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप खुल्हाइंदा। साचा भेव खोल्ह निरँकार, अभेद आप जणाईआ। सुत दुलारे कर विचार, सति सतिवादी आप समझाईआ। तेरा मेरा इक्क भण्डार, अखुट्ट कदे ना जाईआ। देवणहार हरि दातार, सचखण्ड वसया सच्चा माहीआ। विष्न ब्रह्मा शिव दए आधार, तेरी गोदी गोद सुहाईआ। पंज तिन्न वणज वपार, हट्ट हट्टवाणा इक्क वखाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ कर आकार, सच अखाड़ा दए वखाईआ। रवि ससि दए आधार, नूर नूर नूर रुशनाईआ। लख चुरासी कर त्यार, त्रै त्रै मेला सहिज

सुभाईआ। निरगुण सरगुण वेख पसार, ब्रह्म पारब्रह्म वंड वंडाईआ। ईश जीव खेल अपार, जगत जगदीश आप समझाईआ। आत्म परमात्म खेल न्यार, निरगुण सरगुण दए समझाईआ। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वेखे विगसे वेखणहार, वेख वेख वेख बिगसाईआ। चार कुण्ट इक्क अखाड़, उतर पूरब दक्खण पच्छिम आपणा रंग रंगाईआ। दहि दिशा वेख पुलाड़, पारब्रह्म आपणा हुक्म वरताईआ। जुग चौकड़ी वंड संसार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरी झोली पाईआ। वस्त अगम्म अगोचर कर त्यार, त्रैभवण धनी दए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, शब्दी सुत इक्क समझाईआ। शब्दी सुत सुत दुलार, हरि जू हरि हरि आप जणाइंदा। पुरख अबिनाशी खेल न्यार, निराकार आप कराइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव सेवादार, साची सेवा आप वखाइंदा। हुक्मी हुक्म हुक्म वरतार, धुर फ़रमाणा आप अल्हाइंदा। थिर घर बैठ करन सच्ची कार, सच सुच आप दृढ़ाइंदा। तेरा लेखा अपर अपार, अपरम्पर आपणे हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लख चुरासी तेरा रूप प्रगटाइंदा। लख चुरासी तेरा रूप, शब्दी शब्द हरि जणाइंदा। लेखा जाणे शाहो भूप, भूपत आपणी खेल रचाइंदा। वसणहारा चारे कूट, तेरा नाद नाद सुणाइंदा। निरगुण सरगुण ताणा पेटा सूत, तन्द तन्द नाल जुड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लख चुरासी खेल कराइंदा। लख चुरासी खेलणा खेल, हरि जू हरि हरि आप जणाईआ। निरगुण सरगुण कर कर मेल, पंचम पंच पंच वखाईआ। करना प्रकाश बिन बाती तेल, निरगुण जोत नूर रुशनाईआ। आत्म परमात्म मेला सज्जण सुहेल, घर घर विच ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक्क समझाईआ। साची सिख्या लैणी सिख, हरि जू हरि हरि आप समझाइंदा। सचखण्ड दवारे देवे भिख, थिर घर शब्दी झोली आप भराइंदा। इक्क रखावे तेरा हिस्स, नज़र किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेद अभेव आप समझाइंदा। तेरा हिस्सा वंडे वंड, नर हरि साचा आप जणाईआ। खेले खेल विच ब्रह्मण्ड, ब्रह्मांड करे कुड़माईआ। लेखा जाणे जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज सोभा पाईआ। तेरा नाउँ सुणाए छन्द, गीत गीत आप अल्हाईआ। बन्धन पाए बन्द बन्द, बन्दी सके ना कोए तुड़ाईआ। तेरा रूप तेरा अनन्द, घर घर विच दए टिकाईआ। करे खेल सूरा सरबंग, समरथ पुरख बेपरवाहीआ। हुक्मे अंदर सूरज चन्द, आदि जुगादि सेव कमाईआ। हुक्मे अंदर कोट ब्रह्मण्ड, खण्डन खण्ड खण्ड वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, शब्दी एका वस्त दए वरताईआ। शब्द सुत उठ बलवान, हरि जू हरि हरि आप उठाइंदा। निरगुण वेखे मार ध्यान, निरगुण मेल मिलाइंदा। निरगुण गोपी

निरगुण काहन, निरगुण बंसरी नाम सुणाइंदा। निरगुण वसे दो जहान, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आपणा हुक्म वरताइंदा। निरगुण देवे धुर फ़रमाण, सच संदेशा आप अल्हाइंदा। निरगुण लख चुरासी करे परवान, नाम परवाना हथ्थ फड़ाइंदा। निरगुण विष्न ब्रह्मा शिव करे ज्ञान, निष्अक्खर अक्खर आप पढ़ाइंदा। निरगुण एका खेल करे महान, ख़ालक ख़लक वेख वखाइंदा। नूर इलाही हो प्रधान, मुकामे हक़ सोभा पाइंदा। मिहबान बीदो नौजवान, बिस्मिल आपणा रूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख एका हरि, धुर संदेशा नर नरेशा थिर घर साचे आप सुणाइंदा। सुत दुलारा हो त्यार, दोए जोड़ प्या सरनाईआ। हउँ बालक सेवक सेवादार, बेअन्त तेरी शहिनशाहीआ। हुक्मी हुक्म वरते वरतार, शाह पातशाह तेरी वड्याईआ। जुग चौकड़ी लख चुरासी वेखां विच संसार, बण सेवक सेव कमाईआ। निरगुण रूप मेरा ना कोई आकार, पंज तत्त वंड ना कोए वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण बिध तेरा भेव दयां खुल्हाईआ। कवण बिध खोल्हां भेव, शब्दी सुत मंग मंगाइंदा। कवण रूप करां सेव, बण सेवक सेव कमाइंदा। तूं आदि जुगादी अलख अभेव, तेरा भेव कोए ना पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे मंग मंगाइंदा। देवे वर श्री भगवन्त, भगवन आपणी दया कमाईआ। मेरा खेल आदि अन्त, मध तेरी धार वखाईआ। ब्रह्म जणाई जीव जंत, लख चुरासी विच समाईआ। करां खेल इक्क बेअन्त, बेअन्त वड वड्याईआ। तेरा रूप प्रगटा बण बण साचा कन्त, नारी निरगुण वेस वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सुत शब्द दए समझाईआ। सुत शब्द हरि कर प्यार, परम पुरख दया कमाइंदा। जुग जुग खेल करां अपार, भेव कोए ना पाइंदा। पंज तत्त नाता जोड़ संसार, गुर अवतार तेरा नाउँ रखाइंदा। पीर पैग़म्बर दे आधार, कलमा नबी इक्क पढ़ाइंदा। भगवन्त भगत खोल्ह किवाड़, तेरा नाद धुन सुणाइंदा। साचे सन्तां वेख विचार, नेत्र नैण तेरा वखाइंदा। बिन पढ़यां दे ज्ञान, अज्ञान अन्धेर मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा मार्ग आप वखाइंदा। साचा मार्ग लोकमात, हरि जू हरि हरि आप जणाईआ। शब्दी शब्द देवे दात, पंचम पंच पंच कुड़माईआ। निरगुण निरगुण बन्न्हे नात, सरगुण सरगुण वज्जे वधाईआ। जुग जुग वेखे मार झात, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणा खेल कराईआ। बैठा रहे इक्क इकांत, इक्क इकल्ला वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पर्दा दए उठाईआ। आपणा पर्दा देवे खोल्ह, खोल्हणहार इक्क अख्वाइंदा। तेरा नाउँ तेरे मन्दिर देवे बोल, अनबोलत आपणा राग अल्हाइंदा। लख चुरासी जीव जंत आदि जुगादि जुगा जुगन्तर तेरे कंडे देवे तोल, तोलणहारा

नज़र किसे ना आइंदा। बैठा रहे सदा अडोल, अनुभव आपणी खेल वखाइंदा। लख चुरासी अंदर रिहा मौल, मौला आपणा रंग रंगाइंदा। सुत दुलारे तेरे संग करे कौल, कीता कौल भुल्ल ना जाइंदा। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग तेरा रखे माण उपर धौल, धरनी धरत धवल वड्याइंदा। अन्तिम सद्दे आपणे कोल, गृह मन्दिर आप बहाइंदा। तेरा भेव ना जाणे कोई पंडत पांधा रौल, चौदां विद्या अन्त ना आइंदा। चौदां लोक रहे डोल, चौदां तबक सर्ब कुरलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर फ़रमाणा एका वार सुणाइंदा। धुर फ़रमाणा हरि जगदीश, आदि पुरख आप जणाईआ। सुत दुलारे सच हदीस, सचखण्ड निवासी इक्क रखाईआ। जुग चौकड़ी पीसण पीस, कोटन काल काल बिताईआ। शाहो भूप बण बण सीस जगदीश सोहे कोए ना करे रीस, नव नौ नईया जगत डुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह करना खेल, ख़ालक ख़लक वेख वखाईआ। नव नौ चार लख चुरासी आत्म परमात्म वेखे जेल, बन्धन बंध ना कोए तुड़ाईआ। जुग जुग गुर अवतार पीर पैग़म्बर साध सन्त बण बण सज्जण सुहेल, सोहला हरि हरि नाम सुणाईआ। पुरख अबिनाशी वसे सदा नवेल, आपणा भेव ना किसे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मी हुक्म आप वरताईआ। साचा हुक्म साचा राणा, राजन राज आप जणाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर रखे आपणे भाणा, सद भाणे आप वखाइंदा। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग करे खेल महाना, शास्त्र सिमरत वेद पुराण, गीता ज्ञान, अञ्जील कुरान बोध अगाध खाणी बाणी पर्दा लाहइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा हुक्म वरताइंदा। जुग जुग हुक्म शब्द ज्ञान, हरि शब्दी शब्द जणाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बाल अञ्याण, दे मत्त आप समझाईआ। गुर अवतार कर प्रधान, नाम प्रधानगी हथ्थ फड़ाईआ। सति सति संदेशा देवे श्री भगवान, साची सिख्या इक्क वखाईआ। निष्अक्खर कर परवान, अक्खर अक्खर वंड वंडाईआ। लेखा लिख लिख लेख महान, लोकमात दए वड्याईआ। पीर पैग़म्बर करन कलाम, कायनात नात सुणाईआ। दो जहानां इक्क पैग़ाम, वड पैग़म्बर आप पढ़ाईआ। आपे पकड़नहारा दामन दाम, दामनगीर बेपरवाहीआ। साचा सजदा करे सलाम, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। साचे सुत तेरा खेल महान, अबिनाशी अचुत आप वखाईआ। अन्तिम चौकड़ वेखे आण, निरगुण निरगुण वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेशा आप समझाईआ। धुर संदेशा एका वार, इक्क इकल्ला आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी जाए हार, थिर कोए रहिण ना पाइंदा। अन्तिम ब्रह्मा विष्न शिव रोवण ज़ारो ज़ार, धीरज धीर ना कोए रखाइंदा। त्रैगुण माया करे पुकार, सिर हथ्थ ना कोए टिकाइंदा। पंज तत्त मंगण धूढ़ी

छार, मस्तक टिक्का ख़ाक ना कोए रमाइंदा। तेई अवतार दोए जोड़ करन निमस्कार, प्रभ अग्गे सीस झुकाइंदा। ईसा मूसा संग मुहम्मद चार यार करन हाहाकार, अल्फ़ ये पन्ध ना कोए मुकाइंदा। दस गुर जोत इक्क निरँकार, निरगुण वेख वेख बिगसाइंदा। गोबिन्द मेला सुत दुलार, चेला गुर वड वड्याइंदा। पंचम पंच कर परवान, पंच प्रधान आप वखाइंदा। पंचम सोहण दर राजान, दरगाह साची आप बहाइंदा। पंजां देवे इक्क ज्ञान, एका अक्खर आप पढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, शब्दी शब्द भेव खुल्हाइंदा। शब्द सुत रखणा याद, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। हरि पुरख निरँजण सुणे फ़रयाद, अन्तिम आपणा वेस वटाईआ। एकँकारा देवे दाद, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। आदि निरँजण दो जहानां लए लाध, त्रै त्रै आपणा पन्ध मुकाईआ। श्री भगवान लख चुरासी विच्चों लए काढ, मेल मिलाए सहिज सुभाईआ। अबिनाशी करता मोहण माधव माध, मोह आपणा इक्क वखाईआ। पारब्रह्म प्रभ देवे साथ, सगला संग रखाईआ। ब्रह्म गाए तेरी गाथ, हँ ब्रह्म वडी वड्याईआ। सो पुरख निरँजण वखाए आपणा घाट, पत्तण बैठा सच्चा माहीआ। नव नौ चार मुके वाट, पाँधी पन्ध ना कोए वखाईआ। सत्त चार रूप दरसाए साख्यात, निरगुण सरगुण लए समझाईआ। जन भगतां करे पूरी आस, निरासा कोए रहिण ना पाईआ। गुरसिखां अंदर कर कर वास, गृह मन्दिर दए सुहाईआ। निर्मल नूर जोत कर प्रकाश, पुरख अबिनाशी लए मिलाईआ। करे कराए बन्द ख़लास, लख चुरासी बन्धन दए तुड़ाईआ। जिस उपजाया मासों मास, तोला रत्ती मासा अन्त आपणे हथ्थ वखाईआ। लहिणा देणा चुकाए पृथ्मी आकाश, गगन मंडल फेरा पाईआ। निरगुण निरगुण रखे साथ, जोती शब्दी जोड़ जुड़ाईआ। आत्म परमात्म करे निवास, निज घर साचे वज्जे वधाईआ। प्रगट हो पुरख अबिनाश, निहकलंका नाउँ रखाईआ। सम्बल नगर रख निवास, गोबिन्द वेखे चाँईं चाँईंआ। उच्चा टिल्ला पर्बत माण गंवाए कैलाश, केशव आपणी खेल वखाईआ। निरगुण नूर कर प्रकाश, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द सुत दए वड्याईआ।

१० जेठ २०१९ बिक्रमी प्रकाश चन्द दे गृह जम्मू

हरि तख्त निवासी शाहो शाबाश, शहिनशाह दया कमाइंदा। सुत दुलारे पूरी आस, बिन आसा आप वखाइंदा। विष्नूं विश्व रखे साथ, सगला संग निभाइंदा। ब्रह्मा ब्रह्म करे प्रकाश, पारब्रह्म प्रभ दया कमाइंदा। शंकर खेल वेख कैलाश, कल आपणी आप प्रगटाइंदा। त्रैगुण माया तोड़े फास, फंधन आपणा आप बंधाइंदा। पंज तत्त करे दासी दास, दासन

दास सेव कमाइंदा। तेई अवतार जाणे खेल तमाश, खेलणहारा भेव ना आइंदा। भगत अठारां इक्को राग रिहा भास, धुन अनादी नाद सुणाइंदा। ईसा मूसा मुहम्मद चार यार उपजाए आपणी शाख़, पत डाल्ही आप महकाइंदा। गुर गुर अन्तर करे वास, दस दस आपणा मेल मिलाइंदा। पंचम मेला पुरख अबिनाश, निरगुण जोती जोत समाइंदा। सचखण्ड निवासी आपे जाणे खेल तमाश, ख़ालक ख़लक रूप वटाइंदा। जुग चौकड़ी हास बलास, बेअन्त बेपरवाह आपणी धार वखाइंदा। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ जाणे घाट, पत्तण माही डेरा लाइंदा। नव नौ चार वेखे वाट, दो जहानां नैण उठाइंदा। लोक परलोक सगला साथ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप जणाइंदा। साचा खेल हरि हरि रंग, रंग रंगीला आप जणाईआ। सच दुआरे सति पलँग, थिर घर साची सेज सुहाईआ। आदि जुगादि ब्रह्माद वज्जे मृदंग, पारब्रह्म आपणा राग अल्हाईआ। लख चुरासी जीव जंत आत्म परमात्म इक्क अनन्द, अनन्द आपणा आप वखाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण खाणी बाणी अञ्जील कुरान गाए छन्द, सोहला ढोला आप प्रगटाईआ। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वंडे वंड, जोती जाता पुरख बिधाता निरगुण सरगुण बन्धन पाईआ। लेखा जाणे रवि ससि सूरज चन्द, मंडल मण्डप गृह गृह एका नूर रुशनाईआ। नव नौ चार पाए बन्धन बन्द, बन्दी बन्द ना कोए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी ओहला द्वैती कंध, पर्दा राखे बेपरवाहीआ। बेपरवाह पर्दा ढक, शब्दी शब्द खेल खलाइंदा। पुरख अकाल अकाल समरथ, समरथ आपणा वेस वटाइंदा। बिन रसना जिह्वा महिमा गाए अकथ, लेखा लेख आप समझाइंदा। साचे मन्दिर आपे जाणे आपणा जस, जस वेद पुराण हथ्थ ना आइंदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर दो जहानां रिहा नस्स, बण पाँधी सेव कमाइंदा। सति सतिवादी हर घट आपे वस, घट घट आपणा खेल वखाइंदा। शब्द अगम्मी एका नद, अनादी नाद आप सुणाइंदा। सदा सुहेला रखे याद, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाइंदा। सुत दुलार तेरी सुणे फ़रयाद, भेव अभेद आप खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा आप जणाइंदा। साचा लेखा बिन लिख्यां लेख, लिख्त विच कदे ना आइंदा। वेखणहारा बिन रूप रंग रेख, रूप रंग रेख विच कदे ना आइंदा। जुग चौकड़ी अवल्लड़ा भेख, बण भेखी वेस वटाइंदा। थिर घर सुहाए तेरा देस, सचखण्ड आपणा आसण लाइंदा। लख चुरासी अन्तर कर प्रवेश, तेरी विषेशता आप वधाइंदा। इक्क इकल्ला लए वेख, दूसर दिस किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मन्दिर इक्क समझाइंदा। गृह मन्दिर हरि मकान, बेमुकाम आप जणाईआ। धरत धवल ना कोए निशान, धरनी धार ना कोए रखाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर देण ब्यान, कलम शाही नाल गवाहीआ। हक़ हक़ीक़त लाशरीक

ना सके कोए पहिचान, पहचान विच कदे ना आईआ। रसना जिह्वा गाए पीर मिहबान, मेहरबान, वडी वड्याईआ। भगत भगवन्त मंगण एका दान, दोए जोड़ जोड़ सरनाईआ। करे खेल श्री भगवान, भेव अभेद आप छुपाईआ। सुत दुलार कर प्रधान, जगत प्रधानगी इक्क वखाईआ। सति संदेशा देवे आण, सति सति सति सालाहीआ। ब्रह्म मति दे इक्क ज्ञान, आत्म तत्त तत्त जणाईआ। लेखा जाणे दो जहान, दोए दोए आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हर घट वसे साचा साँईंआ। साँईं सच्चा वसे हर घट, घट घट भेव जणाइंदा। जुग चौकड़ी चलाए रथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। लख चुरासी पाए नथ्थ, चारों कुण्ट आप भुवाइंदा। शब्दी तेरा मार्ग दस्स, गुर गुर आप सालाहइंदा। गुर सतिगुर कर प्रकाश, नूरी जोत डगमगाइंदा। पंज तत्त पूरी करे आस, सच भरवासा इक्क वखाइंदा। काया मन्दिर अंदर वखाए पृथ्मी आकाश, गगन मंडल रूप वटाइंदा। प्रगट होए साख्यात, सखी सरवर सुल्तान शाह पातशाह आपणा पर्दा लाहइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द गुर सालाहइंदा। शब्दी शब्द गुरदेव, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। पारब्रह्म प्रभ जाणे साची सेव, सेवक सेवा हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। अलख अगोचर अगम्म अथाह अभेव, भेव अभेद ना किसे जणाईआ। आदि जुगादि सदा सदा नेहकेव, निहचल धाम बैठा आसण लाईआ। तेरा गीत गाए गोबिन्द बिन रसना जेहव, रस आपणा आप वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी सुत तेरी सुहाए साची रुत्त, रुत्त रुतड़ी आप महकाइंदा। रुतड़ी सोहे हरि बसन्त, पत डाल्ही आप महकाइंदा। तेरा खेल जुगा जुगन्त, लख चुरासी बूटा लाइंदा। वेखणहारा श्री भगवन्त, नेत्र नैण नैण उठाइंदा। घट घट बणाए आपणी बणत, घर घर आपणा आसण लाइंदा। तेरा नाउँ जणाए मंत, मन मणीआं आप प्रगटाइंदा। सुरत सवाणी बणे कन्त, कन्त कन्तूहल शब्दी वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचे दर, दर मन्दिर आप सुहाइंदा। दर मन्दिर गृह प्रकाश, घर घर नाद वजाईआ। आदि अन्त पावे रास, निरगुण सरगुण गोपी काहन नचाईआ। निराकार साकार खेल तमाश, निराधार वेख वखाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड लोअ पृथ्मी आकाश, आकाश आकाशां पन्ध मुकाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव जुग जुग रखण आस, नेत्र नैण नैण उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। सच प्रकाश करे गृह मन्दिर, घर घर वज्जे वधाईआ। तेरा मेला साचे अंदर, अंदरे अंदर वेख वखाईआ। तेरा वासा डूँग्घी कंदर, कन्ढ्ढा घाट ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा इक्को वर, एका गुण समझाईआ। एका गुण हरि गुणवान, सच सच दृढ़ाइंदा। शब्दी मेला विच

जहान, हरिजन रूप वखाइंदा। हरिभगत कर परवान, आप आपणे अंग लगाइंदा। हरि सन्त सति निशान, सति दुआरे आप उठाइंदा। गुरमुख वेखे चतुर सुजान, सुघड़ आपणा बन्धन पाइंदा। गुरसिख लेखा मुके आण, जिस जन आपणी बूझ बुझाइंदा। कर प्रकाश उच्च मकान, दीआ बाती कमलापाती आप जगाइंदा। साचा साथी बणे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा लेखा लिख्त विच ना आइंदा।

१० जेठ २०१९ बिक्रमी सदरो देवी पिण्ड दुमाणा जम्मू

आदि जुगादि सति भण्डारा, हरि हरि राम नाम वरताइंदा। जुगा जुगन्तर खोल्ह दुआरा, गुर अवतार सेव लगाइंदा। आत्म परमात्म दे सहारा, निरगुण निरगुण मेल मिलाइंदा। लेखा जाणे अगम्म अपारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप उपाइंदा। साचा नाम एकँकार, ओअंग आपणा रूप जणाईआ। करे खेल अपर अपार, पारब्रह्म वडी वड्याईआ। लख चुरासी दए आधार, जीव जंत समझाईआ। शब्द अनादी इक्क धुन्कार, नाद अनादी आप अल्हाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी पावे सार, आदि जुगादी वड शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम आप वड्याईआ। एका नाउँ हरि निरँकार, नर हरि नरायण आप प्रगटाइंदा। जन भगतां देवे कर प्यार, परम पुरख झोली पाइंदा। काया मन्दिर खोल्ह किवाड़, गृह साचे आप टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप वखाइंदा। साचा नाम बिन रूप रंग, रंग रंगीला आप जणाईआ। करे खेल सूरा सरबंग, पुरख अबिनाशी वड वड्याईआ। घट घट वजाए मृदंग, मर्द मर्दाना आपणी दया कमाईआ। आत्म परमात्म इक्क अनन्द, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आप वखाईआ। जन्म जन्म दी टुट्टी गंढ्ढ, हरिभगत लए प्रगटाईआ। गीत सुहाग सुणाए छन्द, अक्खर राम नाम पढ़ाईआ। जगत विकारा खण्ड खण्ड, कूड़ी क्रिया दए मिटाईआ। करे प्रकाश बिन सूरज चन्द, निर्मल जोत जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, राम नाम इक्क समझाईआ । राम नाम गुरू गुरदेव, देव आत्मा आप जणाइंदा। पारब्रह्म प्रभ साची सेव, निरगुण सरगुण आप समझाइंदा। गायण गीत रसना जेहव, मन्दिर मसीत शिवदुआला मट्ठ वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम हर घट आप धराइंदा। घट घट अंदर हरि हरि राम, रमइया आपणा रूप वखाईआ। जन भगतां करे पूरन काम, पूरन इच्छया आप कराईआ। अमृत आत्म प्याए जाम, जगत तृष्ना भुख गंवाईआ। अन्ध अन्धेर मिटाए अन्धेरी शाम, निरगुण साचा चन्द चढ़ाईआ। एका जोत करे प्रकाश कोटन भान, रवि ससि मुख शरमाईआ।

सति पुरख निरँजण सति सतिवादी देवे दान, नाम अमोलक झोली पाईआ। एका सुणाए शब्द धुन्कान, अनादी धुन आप उपजाईआ। गुरमुख सज्जण बह बह गाण, गावत गा गा ख़ुशी मनाईआ। काया मन्दिर सच मकान, हरि जू ठाकर बैठा आसण लाईआ। दिवस रैण रैण दिवस वेखे मार ध्यान, नेत्र नैण नैण खुल्हाईआ। जिस जन देवे आपणा नाम, सच पैग़ाम दए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका राम राम एका नाम नाम समझाईआ। राम नाम इक्को रंग, दूसर वेस ना कोए वटाइंदा। इक्को सेज इक्क पलँग, एका आसण लाइंदा। इक्क मर्दाना इक्क मृदंग, एका नौबत आप वजाइंदा। एका दूई द्वैत भरमां ढाहे झूठी कंध, भाण्डा भरम भउ भनाइंदा। इक्क वखाए परमानंद, निज आत्म रस चखाइंदा। इक्क मिटाए काम क्रोध लोभ मोह हँकार झूठा गंद, सच सुच इक्क दृढ़ाइंदा। इक्क भगत भगवान पाए आत्म ठंड, परमात्म मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा नाम वर, वस्त अमोलक काया गोलक आप टिकाइंदा। काया गोलक साचा मन्दिर, हरि जू हरि हरि आप बणाया। जन भगतां वखाए अंदरे अंदर, दूसर नज़र किसे ना आया। लख चुरासी मन वासना भाउँदी बन्दर, मन का मणका ना कोए भुवाया। साढे तिन्न हथ्थ वसे खण्डर, महल अटल ना कोए रुशनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम हर घट आप छुपाया। घट घट अंदर हरि का नाउँ, हरि जू हरि हरि आप टिकाईआ। गुरमुखां वखाए फड़ फड़ बाहों, निज नेत्र नैण खुल्हाईआ। सुरत सवाणी शब्द हाणी मेल मिलाए अगम्म अथाहों, बेपरवाहो वड वड्याईआ। लेखा जाणे पिता माउँ, बालक आपणी गोद सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन एका राम नाम समझाईआ। एका राम नाम वड वड्डा गुण, हथ्थ किसे ना आइंदा। लख चुरासी सरवण रही सुण, हिरदे हरि ना कोए वसाइंदा। आत्म उपजे ना कोई धुन, रसना जिह्वा राग सर्ब अल्हाइंदा। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर भगत भगवन्त साचे सन्त जुगा जुगन्तर लए चुण, नौ खण्ड पृथ्मी फोल फुलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन वखाए आपणा घर, तिस आपणी दया कमाइंदा। दया कमाए ठाकर स्वामी, निर्धन सरधन देवे वड्याईआ। ग़रीब निमाणा अन्तरजामी, निर्धन आपणा रूप वटाईआ। शब्द अगम्मी इक्को बाणी, भगत भगवन्त आप सुणाईआ। सीता सुरती राम कहाणी, गोपी काहन बंसरी नाम वजाईआ । साची नईया खेल महानी, साचा सईया आप वखाईआ। अमृत जल ठंडा पाणी, घर सागर दए प्रगटाईआ। मेल मिलावा हाणीउँ हाणी, हरि जू आपणी बणत बणाईआ। राम नाम अकथ कहाणी, बिन हरिभगत हथ्थ किसे ना आईआ। भरमे भुल्ली चार खाणी, जेरज अंड उत्भुज सेत्ज रही कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

कर, एका राम नाम जन भगतां झोली आप भराईआ। राम नाम झोली भर, भय भयानक आप आप धराइंदा। निरभउ चुकाए झूठा डर, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। हरिजन इक्को अक्खर लए पढ़, चौदां विद्या माण मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लख चुरासी देवे इक्को दान, एका मन्त्र नाम दृढ़ाइंदा। एका मन्त्र नमो जप, वास्तक साची बूझ बुझाईआ। त्रैगुण ममता तोड़े तप, अग्नी तत्त दए गंवाईआ। इक्क वखाए साचा हट्ट, चौदां लोक हट्ट विच खुल्हाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव एका मन्त्र रहे रट, एका नाम रसना जिह्वा नाल सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर आप चलाए आपणा मन्त्र, मन्त्र नाम आप पढ़ाईआ। नाम मन्त्र हरिजन पढ़, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। पुरख अबिनाशी घट घट वासी दरस दिखाए अग्गे खड़, स्वच्छ सरूपी रूप धराइंदा। राम रमइया नरायण नर, नर हरि आपणा खेल कराइंदा। डुब्बदे पत्थर जायण तर, जिस जन आपणा चरन छुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग विछड़े जग लए फड़, फड़ फड़ आपणी गंढ्ढ पुवाइंदा ।

१० जेठ २०१९ बिक्रमी कर्म देई दे गृह करंघील जम्मू

राम भगत राम भगत, राम राम राम वड्याईआ। राम नूर राम शक्ति, बेअन्त बेपरवाहीआ। राम बूंद राम रक्त, राम हर घट रिहा समाईआ। राम निरगुण राम सरगुण जगत, अजूनी जून राम खेल खलाईआ। राम आदि जुगादि जुग जुग होए प्रगट, दर दर घर घर आपणा खेल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नूर नूर वखाईआ। नूर राम राम नाम, नाम नामा हरि जणाइंदा। आदि जुगादी इक्को बाण, एकँकारा आप उठाइंदा। जुगा जुगन्तर दो जहान, दोए दोए रूप वेख वखाइंदा। शब्दी जोती हो प्रधान, जोती जाता वेस वटाइंदा। नाउँ रख गोपी काहन, आत्म परमात्म बन्धन पाइंदा। गृह बंसरी नाम धुन्कान, घट मन्दिर आप वजाइंदा। करे खेल नौजवान, बिरध बाल रूप ना कोए वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगत भगवन्त आदि अन्त जुगा जुगन्त, जुग जुग आपणे रंग रंगाइंदा । राम भगत जुगत धार, जग जीवण आपणे हथ्थ रखाईआ। एथे ओथे वेखे विगसे करे विचार, पारब्रह्म बेअन्त बेपरवाह वड वड्याईआ। कादर कुदरत ख़ालक ख़लक पावे सार, मख़लूक आपणे रंग रंगाईआ। सालस बण आप निरँकार, हक़ हक़ीक़त वेखे सांझा यार, लाशरीक नूर ख़ुदाईआ। दर बदर फिरे वारो वार, बण दरवेश परवरदिगार एका अल्फ़ी तन हंढाईआ।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे विच संसार, जन जननी रूप वटाईआ। जन जननी पारब्रह्म, भेव अभेद आपणे हथ्थ रखाइंदा। सन्त सुहेले गुरू गुर चेले शब्दी धारा आपे जम्म, आप आपणी गोद सुहाइंदा। नाम निधाना श्री भगवाना सति सतिवादी बेड़ा बन्न्ह, अवण गवण पार वखाइंदा। बोध अगाधी शब्द अनादी एका राग सुणाए कन्न, राग रागां मूल चुकाइंदा। भाण्डा भरम भउ गढ़्ह हँकारी तोड़ गृह मन्दिर वखाए एका प्रकाश साचा चन्न, सूरज चन्द मुख शरमाइंदा। भगत भगवान घर जाए मन्न, मन्न मनसा पूर वखाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नज़र ना आए नेत्र अन्न्ह, ज्ञान नेत्र गुरमुखां आप खुल्हाइंदा।

१० जेठ २०१९ बिक्रमी तेज भान दे गृह शेख़सर जम्मू

साचे तख्त हरि जू चढ़दा, सचखण्ड निवासी आसण लाईआ। आपणी करनी करता पुरख आपे करदा, दूसर संग ना कोए रलाईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर लेखा जाणे दो जहान दा, लोक परलोक वेख वखाईआ। सति संदेश नर नरेश श्री भगवान शब्द अगम्मी आया घल्लदा, गुर अवतार पीर पैग़म्बर करे पढ़ाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव अमृत रस चरन कँवल पी पी पलदा, अनुभव आपणी धार चलाईआ। दीपक प्रकाश बिन बाती तेल बलदा, सचखण्ड निवासी घर घर करे रुशनाईआ। अग्नी हवन त्रैभवन कदे ना सड़दा, जन्म मरन विच कदे ना आईआ। भगत भगवन्त सन्त सुहेले आपे फड़दा, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। लख चुरासी अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज घाड़न घड़दा, भन्नणहार आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। रूप धरे नर हरि नरायण हरि दा, नारी कन्त आप अख्वाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण बणे बरदा, बण सेवक सेव कमाईआ। निष्अक्खर साचे मन्दिर बह बह आपे पढ़दा, अक्खशर मातलोक करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे तख्त आसण लाईआ। साचे तख्त हरि सुल्तान, तख्त निवासी आसण लाइंदा। दो जहानां भूप राजान, भूपत भूप खेल कराइंदा। शब्द अगम्मी धुर फ़रमाण, सच संदेशा आदि जुगादि सुणाइंदा। जुग चौकड़ी वेखे मार ध्यान, रूप अनूप आप वटाइंदा। निरगुण सरगुण दे ज्ञान, बोध अगाध आप जणाइंदा। साची रीती विच जहान, जग जीवणदाता आप रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वखाइंदा। साचा खेल हरि निरँकार, आदि जुगादि जणाईआ। जुग चौकड़ी कर कर पार, लेखा लहिणा दए मुकाईआ। सेवा ला गुर अवतार, हुक्मी हुक्म आप सुणाईआ। पीर पैग़बर करे ख़बरदार, बेख़बर आप जगाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वेखणहारा वारो वार, वार थित ना कोए वखाईआ। सति संदेशा देवणहारा अन्तिम वार, आदि पुरख आदि आदि करे जणाईआ। साचे

सुत दे आधार, शब्दी शब्दी बूझ बुझाईआ। कलयुग अन्तिम होए त्यार, त्रैगुण अतीता आपणा रंग वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप खलाईआ। खेले खेल पुरख अकाल, अकल कल भेव ना आइंदा। शब्द सरूपी बण दलाल, दो जहानां वेख वखाइंदा। लेखा जाणे काल महांकाल, भेव अभेद आप जणाइंदा। लख चुरासी फुल्ल फुलवाड़ी वेखे पत डाल्ह, चारों कुण्ट फेरा पाइंदा। जुगा जुगन्तर भगत भगवन्त साची घालण घाल, कीती घाल लेखे लाइंदा। गुरमुख गुरसिख हरिजन वेखे लाल, लालन आपणे रंग रंगाइंदा। सदा सुहेला इक्क इकेला करे सदा प्रितपाल, बण प्रितपालक सेव कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची धार आप बंधाइंदा। साची धारा हथ्थ निरँकार, निरगुण आपणा खेल कराईआ। विष्न ब्रह्मा शिव सेवादार, साची सेवा इक्क समझाईआ। जुग चौकड़ी कर विचार, आप आपणा बन्धन पाईआ। अन्तिम लहिणा देणा दए कर्ज़ उतार, सब दा लेखा आप मुकाईआ। शब्द संदेशा नर नरेशा देवणहारा एका वार, इक्क इकल्ला आप सुणाईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी साचे तख्त बैठ सच्ची सरकार, सच सिँघासण आप वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सुनेहड़ा इक्क सुणाईआ। सच सुनेहड़ा देवणहार, हरि जू आपणा हुक्म वरताइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव लए उठाल, सोया कोए नज़र ना आइंदा। जगत अवल्लड़ी चले चाल, जुग चौकड़ी पन्ध मुकाइंदा। गुरमुख सज्जण गुर गुर भाल, हरि हरि मेला आप कराइंदा। एथे ओथे दो जहान अंदर बाहर गुपत ज़ाहर चले नाल नाल, जगत नेत्र नज़र किसे ना आइंदा। लेखा जाणे शाह कंगाल, निर्धन सरधन देवे माण, माण निमाणयां आप धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल श्री भगवान, भगतन आपणे रंग रंगाइंदा। भगतन रंग रंग चलूल, काया चोला आप रंगाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी सदा सुहेला ना जाए भूल, अभुल्ल बेअन्त बेपरवाहीआ। गुरमुख बणाए उपजाए आपणी कुल, कुलवन्ता आपणा नाउँ आप प्रगटाईआ। सदा सुहेला आपे होए सुलाहकुल, हुक्मी हुक्म आप जणाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव तोलणहारा तोल, नाम कंडा हथ्थ उठाईआ। एथे ओथे दो जहान रहे अडोल, ना डोले ना कोए डुलाईआ। साची वस्त हरि रखे कोल, गुर अवतार पीर पैग़म्बर आप वरताईआ। दरगाह साची सचखण्ड दवारा आपे खोल्ह, थिर घर आपणा हट्ट चलाईआ। नाम धारन एकँकारा बोल, आपणा अंक दए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दूसर अवर ना कोए वखाईआ। दूसर अवर ना कोए पेख, नज़र नैण नैण ना आइंदा। पुरख अबिनाशी निरगुण सरगुण वटाए भेख, भेख अवल्लड़ा आप कराइंदा। वसणहारा सचखण्ड साचे देस, लोकमात फेरा पाइंदा। आदि जुगादि रहे हमेश, विष्न ब्रह्मा

शिव सेव कमाइंदा। लेखा जाणे मूंड मुंडाए धारी केस, धरनी धरत धवल आपणा चरन टिकाइंदा। लेखा जाणे पीर पैग़म्बर गुर अवतार दहि दिशा आपे वेख, साचा हिस्सा आप वंडाइंदा। लहिणा देण चुकाए औलीए पीर मुलां शेख़, शरअ शरीअत वंड वंडाइंदा। सन्त सुहेले भगत भगवन्त गुरू गुर चेले रखे साया हेठ, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। दरस दिखाए नेतन नेत, सदा सद करे साचा हेत, नित नवित वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर आपणा आसण लाइंदा। हरि मन्दिर सोहे साचा आसण, हरि जू हरि हरि आप लगाईआ। तख्त निवासी पुरख अबिनाशण, साचे तख्त सोभा पाईआ। हुक्मे अंदर पृथ्मी आकाशन, गगन मंडल रवि ससि सूरज चन्द रिहा भुवाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर करे कराए दासी दासन, सेवक सेवादार साची सेव इक्क समझाईआ। घट घट अंदर नूर कर प्रकाश, जोती जोत डगमगाईआ। शब्द अनाद धुन अनहद वाजण, घर मन्दिर आप सुणाईआ। करे खेल ग़रीब निवाजण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दुआरा आप सुहाईआ। सच दुआरा सोभावन्त, सतिगुर पूरा आप सुहाइंदा। आपणी महिमा जाणे बेअन्त, भेव अभेद ना किसे खुल्हाइंदा। करे खेल आदि अन्त, जुग जुग आपणी धार चलाइंदा। लख चुरासी साचा कन्त, कन्त कन्तूहल सेज हंढाइंदा। गुरमुख गुरसिख काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, भगत भगवान आपणे रंग रंगाइंदा। लहिणा देणा चुकाए साचे सन्त, सति सतिवादी फेरा पाइंदा। कलयुग वेखे लेखा अन्तिम अन्त, अन्त आपणा रूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप धराइंदा। आपणी धर आपे कल, कलयुग अन्तिम वेख वखाईआ। नव नौ चार अछल अछल, वल छल आपणी धार वखाईआ। सच सिँघासण बैठा मल, एथे ओथे दो जहान आपणा हुक्म आप वरताईआ। आप प्रगटाए आपणा बल, बलधारी आप हो जाईआ। जोती शब्दी निरगुण निरगुण रल, सरगुण सरगुण लए उठाईआ। वसणहारा धाम अबचल, अबचल नगरी इक्क वखाईआ। सम्बल संदेसा एका घल्ल, सच सच दए प्रगटाईआ। नव नौ खण्ड पृथ्मी जाए हल्ल, धौल धर्म नेत्र नैणां नीर वहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा हुक्म बिन हुक्मे आप वरताईआ।