११ भाद्रों २०१९ बिक्रमी बलवन्त सिँघ दे गृह तलवंडी ज़िला फिरोज़पुर
गुर अवतार तेरा निशान, त्रैभवन धनी आप प्रगटाइंदा। गुर अवतार देण ब्यान, रसना जिह्वा सिफ्त सालाहइंदा। गुर अवतार करन ध्यान, दीर्घ रोग इक्क लगाइंदा। गुर अवतार मन्नण आण, निउँ निउँ सीस सर्ब झुकाइंदा। गुर अवतार
होण हैरान, हरि का भेव कोए ना पाइंदा। गुर अवतार बाल अञ्याण, निरगुण सरगुण खेल वखाइंदा। गुर अवतार तेरे तेरी करन पहिचाण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे गृह दए वड्याईआ। गुर अवतार दासी दास, सेवक सेव सेव जणाइंदा। गुर अवतार तेरी रास, तेरे मंडल आप बहाइंदा। गुर अवतार तेरा साथ, सत्थर तेरा इक्क सुहाइंदा। गुर अवतार डाल्ही पात, पत डाल्ही मात महकाइंदा। गुर अवतार तेरा नात, नाता बिधाता जोड़ जोड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर तेरे हथ्थ रखाइंदा। शब्द सुत सच दुआर, प्रभ अग्गे सीस झुकाईआ। तेरा अन्त ना पारावार, बेअन्त तेरी शहिनशाहीआ। लख चुरासी कर पसार, घट घट डेरा लाईआ। एका नाद सच धुन्कार, गृह गृह राग सुणाईआ। साची सख़ीआं मंगलाचार, मंगल आपणे नाउँ वड्याईआ। खेले खेल अपर अपार, अपरम्पर रूप रंग रेख ना कोए वखाईआ। पंज तत्त तत्त आधार, ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म सहाईआ। कर्म कर्म कर विचार, धर्म धर्म वंड वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण रूप वेस धराईआ। कवण रूप वेस रख, रख्या सर्ब कराइंदा। कवण रूप हो प्रतख, पारखू आपणी दया कमाइंदा। कवण रूप मार्ग दस्स, महिमा सिफ्त सालाह जणाइंदा। कवण रूप देवें रस, बण रसीआ एका रस चखाइंदा। कवण रूप, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरा मोहे भाइंदा। दर तेरा सद उडीक, नित नवित ध्यान लगाईआ। परवरदिगार लाशरीक, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। तेरा मार्ग बेनज़ीर बारीक, नज़र किसे ना आईआ। दो जहान बिन कलम शाही खिच्चें लीक, सच निशाना इक्क लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तुध अग्गे मेरी अरज़ोईआ। तुध अग्गे अरज़ोई साहिब सुल्तान, दोए दोए जोड़ सीस झुकाया। कवण बिध खेल करें जहान, दोए जहानां दोए दोए रूप धराया। निरगुण सरगुण हो प्रधान, सच प्रधानगी आप कमाया। कवण वस्त अमोलक देवें दान, दाता दानी बण वरताया। कवण मन्दिर वसें मकान, गृह मन्दिर डेरा लाया। कवण रूप झुलाएं निशान, सच निशान इक्क वखाया। कवण रूप गाएं गान, मन्त्र अन्तर अन्तर मन्त्र निष्अक्खर अक्खर वक्खर आप पढ़ाया। कवण रूप आपणा नाउँ परसिद्ध करें श्री भगवान, भगवन आपणी धार चलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तुध बिन नज़र कोए ना आया। पुरख अबिनाशी हो दयाल, आपणी दया कमाइंदा। शब्द सुत साचे लाल, लालण एका रंग रंगाइंदा। करे खेल गुर गोपाल, गुर गुर वेस धराइंदा। पंज तत्त दुआर बणाए सच्ची धर्मसाल, धर्म दुआरा इक्क बणाइंदा। दीपक दीआ आपे बाल, जोती जाता डगमगाइंदा। निर्मल जीआ कर निहाल, निहचल
आपणा धाम वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप जणाइंदा। भेव अभेदा श्री भगवाना, एकँकारा एका वार जणाईआ। बोध अगाध शब्द तराना, निरगुण निरगुण करे पढ़ाईआ। शब्द गुर गुर खेल महाना, गुर गुर वेखे थाउँ थाईंआ। सतिगुर रूप सद सद जणाए इक्क पद निरबाणा, निरबाण पद इक्क प्रगटाईआ। पंज तत्त ब्रह्म मति पारब्रह्म सुणाए साचा गाणा, गा गा आपणा हुक्म मनाईआ। सति संदेसा नर नरेशा देवणहारा चतुर सुजाना, मूर्ख मूढ़ दए वड्याईआ। करे खेल विच जहाना, जागरत जोत कर रुशनाईआ। गुर अवतार पहरे बाणा, बांहों पकड़ आप उठाईआ। अन्तर आत्म बन्न्हे गाना, साचा सगन मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द वसेरा एका घर, पूत सपूते दए वड्याईआ। पूत सपूते तेरा राग, अनरागी आप जणाइंदा। पूत सपूते तेरा वैराग, बण वैरागी आप प्रगटाइंदा। पूत सपूते तेरा ताग, बिन तन्दी तन्द बंधाइंदा। बिन नेत्र खोल्हे जाग, बिन अक्ख अक्ख प्रतख मिलाइंदा। कन्त सुहेला सच सुभाग, घर सख़ीआं मेल मिलाइंदा। निर्मल निर्मल धोवणहारा दाग़, उज्जल उज्जल रूप वटाइंदा। आपणे अन्तर आपे काढ, आप आपा गोद सुहाइंदा। निरगुण सरगुण लडाए लाड, समरथ पुरख महिमा अकथ, कथ कथ आपणा राग अल्हाइंदा। आपे जाणे आपणी आर पार मध हद्द, गृह गृह घर घर आपणा ताल वजाइंदा। पंच पंचम मार्ग एका दस्स, पंचम पंचम पंच जोड़ जोड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द शब्द सालाहइंदा। शब्द सालाह साहिब गुर पीर, पैग़म्बर एका रंग रंगाईआ। दस्सणहार आप तदबीर, तरतीब आपणे हथ्थ वखाईआ। पढ़नहार आप तकबीर, तसबी माला ना कोए बणाईआ। घड़नहार आप ज़ंज़ीर, शरअ ज़ंजीर इक्क वखाईआ। वेखणहारा अन्त अख़ीर, आख़र आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। वसे धाम बेनज़ीर, नज़रीआ रूप ना कोए जणाईआ। साहिब सुल्तान शाह हकीर, शहिनशाह आपणा नाउँ धराईआ। आदि जुगादि ना होए दिलगीर, एका रंग समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, शब्दी शब्द शब्द जणाईआ। शब्दी राग शब्दी धुंन, हरि शब्दी शब्द जणाइंदा। शब्दी लेखा सचखण्ड दवारे थिर घर मेला सुत सुत आपे चुण, अबिनाशी अचुत्त दया कमाइंदा। सुन अगम्म ना कोई गुण, गुणवन्ता भेव ना कोए रखाइंदा। लेखा जाणे आपणा फुन, फुन मन्त्र हथ्थ किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप चुकाइंदा। साचा भेव शब्द गुर मीत, हरि सज्जण सच जणाइंदा। तेरी इच्छया साची रीत, गुर अवतार रूप धराइंदा। अन्तर वड़ हरि अनडीठ, अनडिठड़ा धाम सुहाइंदा। बिन रसना गाए गीत, गीत गोबिन्द अल्हाइंदा। माणस जन्म मानुख जीत, हार जित ना कोए बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा
वर, साचा भेव आप खुल्हाइंदा। शब्द सुत चरनी ढट्ठ, मस्तक चरनां नाल छुहाईआ। सचखण्ड दवारे रिहों वस, थिर घर देवें मोहे वड्याईआ। इक्को मार्ग देणा दस, जिस मार्ग निउँ निउँ लागां पाईंआ। इक्को नाउँ देणा दस्स, आदि जुगादि सिफ्त सालाहीआ। एका मन्दिर जावां वस, दूसर छन्न ना कोए छुहाईआ। एका ढोला गावां जस, लेखा लिखे ना कलम शाहीआ। अन्त कन्त भगवन्त पारब्रह्म मेरी पूरी करनी आस, आस तेरे अग्गे इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरे नाउँ नाउँ रुशनाईआ। पुरख अबिनाशी सच्चा ठाकर, हरि जू हरि हरि दया कमाइंदा। मेरा खेल अथाह सागर, डूँग्घा नज़र किसे ना आइंदा। पूत सपूते देवे आदर, बाले बाली गोद उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर पर्दा आप चुकाइंदा। दर पर्दा चुक्के चुकाए ओहला, वाह वा आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। पुरख अबिनाशी बणे गोला, बण सेवक सेव कमाईआ। शब्दी सुत तेरा ढोला, आपणा नाउँ प्रगटाईआ। निरगुण सरगुण आपे मौला, मौला आपणी खेल कराईआ। निझर रखे अमृत कौला, चरन चरन नाल रगड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरी धार आप बंधाईआ। तेरी धार हरि निरँकार, वड्डा निक्का आप बणाइंदा। आपणी इच्छया हो त्यार, साची भिच्छया आप वरताइंदा। असंख असंखा किणके विच्चों किणका किणका कर त्यार, भोरा भोरा वंड वंडाइंदा। गुर पीर अवतारां दे आधार, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा बंस आप बणाइंदा। असंख असंखां विच्चों वंड, आपणी साची वंड वंडाईआ। सब तों निक्का हो हो खण्ड खण्ड, खण्डा आपणा नाम उठाईआ। निरगुण निरगुण हो प्रचण्ड, प्रचण्ड वेस वटाईआ। साहिब दयाल सूरा सरबंग, सूरबीर इक्क रघुराईआ। कर किरपा सचखण्ड दवारयों बाहर सुणाए आपणा छन्द, बन्द आपणा बन्धन पाईआ। नाता जोड़ बत्ती दन्द, रसना जिह्वा अंग लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत तोहे देवे वर, गुर अवतार तेरी झोली पाईआ। गुर अवतार निक्के निक्के, नंन्हे नंन्हे बाले आप प्रगटाइंदा। पीर पैग़म्बर दरगाह साची इक्को अक्खर सिक्खे, सिख्या सिख सिख दृढ़ाइंदा। बिन कलम दवात, शाही हरफ़ हरूफ़ आपे लिखे, अल्फ़ ये ना नाल मिलाइंदा। पैंती अक्खर ना किसे हिस्से, आपणा हिस्सा ना किसे वखाइंदा। देवणहारा जिथे किथे, इधर उधर आपणी धार चलाइंदा। गुर अवतार पढ़ाए आपणे बाहर मुखी चिट्ठे, अन्तर हरफ़ ना किसे दसाइंदा। सारे अन्तिम होयण फिक्के, मिट्ठा रस आपणा आप छुपाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बिन आपणे किसे उत्ते ना विसे, डोरी हथ्थ ना किसे फड़ाइंदा। डोरी देवे ना हथ्थ करतार, बन्धन एका आपणा पाईआ। सेवा ला गुर अवतार, धुर
संदेसा इक्क अल्हाईआ। हुक्मे अंदर कर त्यार, त्रैगुण मेला लए मिलाईआ। गुर चेला वेखणहार, सज्जण सुहेला देवे माण वड्याईआ। वक्त वेला विच संसार, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा खेल आप कराईआ। साचा अक्खर ना देवे दान, अक्खर सिफ्त ना सुणाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर गायण गान, गा गा आपणा हुक्म मनाइंदा। आपे बणया सब दा जाणी जाण, आपणी पछाण ना किसे वखाइंदा। जिउँ भावें तिउँ झलक देवे आण, पलक अक्ख अक्ख खुल्हाइंदा। सारे झोली अड्ड के मंगण दान, भरया नज़र कोए ना आइंदा। वाहवा खेल करे भगवान, सुत दुलारे जगत वणजारे लोकमात मातर हट्ट चलाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि इक्को यातर, यात्रा सब दी आपणे हथ्थ रखाइंदा। सच संदेसा देंदा रहे पात्र, पट्टी आपणे नाम पढ़ाइंदा। सिफ्त सालाह कर कर जायण वेद शास्त्र, सिमरत विच कदे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे उत्ते आपे होए शाकर, शुकरीआ सब तों आपणा आप कराइंदा।
११ भाद्रों २०१९ बिक्रमी केहर सिँघ दे गृह रज्जी वाला ज़िला फिरोज़पुर
शब्द सुत दर मंगे मंग, हरि चरन मिले सरनाईआ। कवण खेल सूरा सरबंग, सूरबीर दए वरताईआ। कवण रूप गुर अवतार रंग, रंग रंगीला इक्क चढ़ाईआ। कवण सेज सुहञ्जणी पलँग, कवण आसण डेरा लाईआ। कवण नाद धुंन मृदंग, कवण रागी राग सुणाईआ। कवण बोध अगाधी छन्द, छहबर आपणे नाम लगाईआ। कवण दुआरे सच अनन्द, अनन्द अनन्द विच प्रगटाईआ। कवण बेड़ा देवे बंध, बन्न्हणहार कवण अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे इक्क अरज़ोईआ। इक्क आरज़ू इक्क अरदास, चरन सरन सरन चरन इक्क रखाइंदा। कवण बिध खेल तमाश, हरि जू हरि हरि खिलाइंदा। कवण बिध पाए रास, मंडल मण्डप डेरा लाइंदा। कवण बिध कर प्रकाश, नूरो नूर नूर धराइंदा। कवण बिध देवे साथ, सगला संग निभाइंदा। कवण बिध सुणाए गाथ, भेव अभेद खुल्हाइंदा। कवण बिध होए अनाथां नाथ, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। कवण बिध बणे पित मात, पिता पूत गोद सुहाइंदा। कवण बिध करे उत्तम ज़ात, अज़ाती रूप ना कोए वटाइंदा। कवण बिध बन्न्हे नात, नाता बिधाता जोड़ जोड़ाइंदा। कवण बिध करे खेल पुरख समरथ, समरथ आपणी धार चलाइंदा। कवण बिध गाए जस, रसना जिह्वा ना कोए रखाइंदा। कवण बिध सचखण्ड दवारे जाए वस, थिर घर आपणा आसण लाइंदा। कवण बिध आदि जुगादि जुगा जुगन्तर रिहा नस्स, दो
जहानां पन्ध मुकाइंदा। कवण बिध तीर निराला मारे कस, अणयाला आप चलाइंदा। कवण बिध साची धार अंदर जाए फस, कवण फांदी बन्द बंधाइंदा। कवण बिध करें खेल इक्क अकथ, रसना जिह्वा कथ ना कोए जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सुत शब्द झोली डाहइंदा। कवण बिध खेल तमाशा, खेलणहारा खेल कराईआ। कवण बिध सचखण्ड निवासा, सो पुरख निरँजण नाउँ धराईआ। कवण बिध साचे मंडल पावे रासा, हरि पुरख निरँजण सच्चा शहिनशाहीआ। कवण बिध एकँकारा पूरी करे आपणी आसा, तृष्ना अवर ना कोए जणाईआ। कवण बिध आदि निरँजण नूर प्रकाशा, परम पुरख बेपरवाहीआ। कवण बिध श्री भगवान होएं दासी दासा, बण सेवक सेव कमाईआ। कवण बिध श्री भगवान खेले खेल पृथ्मी आकाशा, गगन मंडल फेरा पाईआ। कवण बिध पारब्रह्म ब्रह्म देवे सच भरवासा, धीरज धीर इक्क धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, इक्को तेरी ओट तकाईआ। कवण बिध तेरी ओट, तेरा तेरी इक्क रखाइंदा। कवण बिध किला कोट, बंक दुआर इक्क जणाइंदा। कवण बिध निर्मल जोत, जोती जाता डगमगाइंदा। कवण बिध नाता बन्न्हाए ओत पोत, पिता पूत वेस वटाइंदा। कवण बिध, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे सीस झुकाइंदा। साची बिध श्री भगवान, बहु भांती आप जणाईआ। सचखण्ड निवासी सच मकान, सति सतिवादी डेरा लाईआ। शाहो भूपी राज रजान, शहिनशाह आपणा हुक्म वरताईआ। तख्त निवासी नौजवान, बिरध बाल ना रूप वटाईआ। जोती नूर नूर महान, प्रकाश प्रकाश विच टिकाईआ। सच संदेसा धुर फ़रमाण, धुर दी धार आप जणाईआ। दर दरवेशा बण भगवान, बण सेवक सेव कमाईआ। आदि आदि इक्क आदेसा, निउँ निउँ सजदा सीस झुकाईआ। निरगुण निरगुण कर कर वेसा, वेस अवल्लड़ा आप वटाईआ। सदा सुहेला इक्क इकेला वसे साचे देसा, दूसर रंग ना कोए रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव दए जणाईआ। साचा देस सच महल्ल, हरि साचा सच जणाइंदा। आदि जुगादि रहे अटल्ल, जुग जुग वेख वखाइंदा। सच सिँघासण बैठा मल, पावा चूल ना कोए वखाइंदा। दीपक प्रकाश जोती आपे बल, नित नवित डगमगाइंदा। मुकामे हक़ हक़ अटल्ल, अटल्ल आपणी धार चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा पड़दा आप खुल्हाइंदा । साचा पर्दा देवे लाह, · करे खेल सच्चा शहिनशाह, हुक्मरान वड वड्याईआ। सुत दुलारा निक्का बाला
दए समझा, समझ समझ नाल मिलाईआ। निरगुण निरगुण रमज़ इशारा इक्क वखा, रहीम रहिमान दया कमाईआ। अल्फ़ ये हमज़ा ना रूप सके कोए वखा, अक्खर वक्खर ना कोए दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,
साचा पड़दा आपे लाहीआ। साचा पड़दा देवे लाह, हरि सतिगुर दया कमाइंदा। सुत शब्द ध्यान लगा, ध्यान ध्यान नाल मिलाइंदा। फड़ बांहों राहे दए पा, रैहबर आपणा खेल कराइंदा। साची सिख्या इक्क जणा, साख्यात रूप वटाइंदा। नेत्र नैण दए वखा, निज नेत्र आप खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची धारा आप जणाइंदा। साची धारा एकँकार, एका एक जणाईआ। आदि आदि खेल अपार, अपरम्पर वेख वखाईआ। बेऐब बेऐब सांझा यार, मुकामे हक़ डेरा लाईआ। करे खेल अपर अपार, खालक आपणा खेल कराईआ। सालस बणे सच दरबार, दरगाह साची डेरा लाईआ। पिता पूत करे विहार, बण विचोला वेस वटाईआ। साचा ढोला बोल जैकार, सोहला एका नाउँ सुणाईआ। तोला बण तोलणहार, एका कंडा हथ्थ उठाईआ। पड़दा ओहला दए निवार, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। सत सत कर प्यार, अबिनाशी अचुत्त गोद सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा नर नरेशा नर निरँकारा इक्क जणाईआ। सच संदेसा साचा मीत, हरि सतिगुर आप जणाइंदा। गुरू अवतार गुर गुर रीत, पंज तत्त काया खेल कराइंदा। धाम अवल्लड़ा इक्क अनडीठ, अनडिठड़ी कार कमाइंदा। निरगुण निरगुण गाए गीत, सरगुण सरगुण आप सुणाइंदा। सदा सुहेला चलाए साची रीत, पत्तत पुनीत दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग आप वखाइंदा। साचा रंग हरि रंग राता, रंग रंगीला इक्क जणाईआ। पंज तत्त मेला पिता माता, पंज तत्त तन करे कुड़माईआ। पंज तत्त खेले खेल तमाशा, पंचम आपणा भेव छुपाईआ। पुरख अबिनाशी आपे जाणे आपणा खेल तमाशा, मेहरवान मेहरवान मेहरवान मेहर नज़र इक्क उठाईआ। काया बंक वेखे कासा, कसबा आपणा दए वसाईआ। निर्मल नूर कर प्रकाशा, जोती जोत डगमगाईआ। अनहद धुंन धुंन धरवासा, धुर दी बाणी बाण अल्हाईआ। आत्म परमात्म ब्रह्म पारब्रह्म ईश जीव बुझाए प्यासा, तृष्ना रोग रहिण ना पाईआ। लेखा जाण पवण स्वासा, उणंजा पवण आपणे विच टिकाईआ। बोध अगाध खोल्ह खुलासा, सच संदेसा इक्क सुणाईआ। लेखा जाणे रक्त बूंद रत्ती रत्त तोला मासा, भार तुल ना कोए तुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पड़दा दए उठाईआ। तोलणहारा तोल तोला मासा, अतुल दया कमाइंदा। पंच तत्त तत्त प्रकाशा, तत्त आपणा रंग रंगाइंदा। खेले खेल खेल तमाशा, मंडल मण्डप रास रचाइंदा। पंज पंच दे भरवासा, पंचम आपणा भेव समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा घर वखाइंदा। ब्रह्म नेता ब्रह्म वेता ब्रह्म खेता ब्रह्म चेता, ब्रह्म पारब्रह्म दए जणाईआ। ब्रह्म हेठां पारब्रह्म लेटा, सेज सुहञ्जणी दए वड्याईआ। पारब्रह्म ब्रह्म ताणा पेटा, सूत्रधारी खेल कराईआ। पारब्रह्म ब्रह्म एका वेखा, बंक आपणे रंग रंगाईआ। अन्तर बाहर ना
कोए रेखा, रूप रंग ना कोए जणाईआ। तत्तव तत्त वटाए भेसा, पंचम पंच करे कुड़माईआ। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश खेले खेल नर नरेशा, निरगुण सरगुण देवे माण वड्याईआ। ब्रह्म ब्रह्म कर कर हेता, पारब्रह्म प्रभ देवे सच सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। ब्रह्म बाला ब्रह्म गोपाला, ब्रह्म जोत पारब्रह्म दया कमाइंदा। ब्रह्म वसे धर्मसाला, ब्रह्म वेखे जगत जंजाला, ब्रह्म लेखा काल महांकाला, पारब्रह्म आपणे रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा अछल अछेदा, पुरख अकाला दीन दयाला दयानिध ठाकर स्वामी पड़दा आपणा आप चुकाइंदा। शब्द सुत हरि पड़दा चुक्क, चुक्क चुक्क दया कमाईआ। आदि जुगादि जुग जुग मेटे तेरी तृष्ना भुख, भुख्यां भुख गंवाईआ। निर्मल निराकार नूर नुराना जोत उजाला उज्जल करे मुख, मुख मुखड़ा सिफ्त सालाहीआ। जननी जन बण बण रखे आपणी कुक्ख, धन्न धन्न जणेंदी बणे माईआ। आपे पिता आपे मात आपे पुत, बण बण दाई दाया सेवक सेवा सच कमाईआ। लोकमात सुहाए साची रुत्त, रुत्त रुत्तड़ी आप महकाईआ। नेत्र खोल्ह वेख उठ, हरि जू आपणा भेव चुकाईआ। पुरख अबिनाशी एका तुट्ठ, अतुट भण्डार वरताईआ। लेखा जाणे पंज तत्त काया अधभुत, भविख्त भेव ना कोए जणाईआ। किसे दवारिउँ ना लए पुच्छ, सलाह अवर ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द सच देवे वर, वर इक्को इक्क जणाईआ। इक्को वर इक्क दातार, देवणहारा इक्क अख्वाइंदा। एका वणज इक्क वपार, एका हट्ट चलाइंदा। एका मन्दिर इक्क दुआर, एका गृह सोभा पाइंदा। एका नूर जोत उज्यार, एका नूरो नूर समाइंदा। एका नाद शब्द धुन्कार, एका अनरागी राग अल्हाइंदा। एका आदि जुगादि खेले खेल अपर अपार, अपरम्पर आपणी धार जणाइंदा। एका निरगुण सरगुण लए उभार, त्रै पंज मेला मेल मिलाइंदा। एका विष्न ब्रह्मा शिव दए सहार, समरथ सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। एका लख चुरासी वेखे अखाड़, घर घर आपणा नाच नचाइंदा। एका लेखा जाणे पंचम धाड़, पंच विकारा वंड वंडाइंदा। एका वेखणहारा डूँग्घी गार, काया कवरी भँवरी फोल फोलाइंदा। एका दीआ बाती कमलापाती कर उज्यार, मन्दिर अंदर आप टिकाइंदा। एका साकी बण बण सति प्याला देवे ठंडा ठार, मधुर रस इक्क वखाइंदा। एका आत्म परमात्म कर प्यार, अन्तर आत्म मेल मिलाइंदा। एका सति सतिवादी सति शृंगार, सति पुरख निरँजण आप कराइंदा। एका लेखा जाणे धुर दरबार, सचखण्ड साचे डेरा लाइंदा। एका शाहो भूप बण सिक्दार, सीस जगदीस ताज सुहाइंदा। एका देवणहारा धुर फ़रमाण, सच संदेसा आप सुणाइंदा। एका होए जाणी जाण, घट घट आपणा डेरा लाइंदा। एका वेखणहारा पंज तत्त मकान, काया मन्दिर अंदर सोभा पाइंदा। एका देवणहारा
ज्ञान, गुरू ज्ञान आप हो जाइंदा। एका नाउँ करे प्रधान, सच प्रधानगी आप कमाइंदा। एका वेखणहार मार ध्यान, लख चुरासी पड़दा आप उठाइंदा। एका खेल करे महान, महांबली महांबीर हरि आपणा बल धराइंदा। एका देवणहारा दान, दाता आपणी वस्त आप वरताइंदा। एका लेखा जाणे गोपी काहन, गोपी काहन आपणा रूप वटाइंदा। एका सतिगुर गुर गुर कर निशान, गुर आपणा नाउँ वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत तेरा घाड़न घड़, पंज तत्त तेरा दर सुहाइंदा। पंज तत्त तत्त दरवाज़ा, धुर दरबारी आप जणाईआ। खेले खेल ग़रीब निवाजा, भेव अभेद आप खुल्हाईआ। निरगुण सरगुण रच रच काजा, करता पुरख करनी आप कराईआ। शब्द अगम्मी एका वाजा, बिन तार सितार वजाईआ। भूपत भूप हरि राजन राजा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। काया मन्दिर साचा गढ़्ह, हरि हरि जू आप बणाइंदा। सरगुण अंदर निरगुण वड़, निराकार खेल कराइंदा। आत्म परमात्म आपे फड़, आप आपणा मेल मिलाइंदा। आपणा अक्खर निश आपे पढ़, आपणा राग अल्हाइंदा। आपणे महल्ले आपे खड़, खड़ खड़ सोभा पाइंदा। आपणा घाड़न आपे घड़, हरि घड़ घड़ ख़ुशी मनाइंदा। सरगुण निरगुण फड़ाए लड़, पल्लू एका गंढ्ढ पुवाइंदा। गुर अवतार नाउँ धर, धरनी धरत धवल सुहाइंदा। आपणी मरनी आपे मर, मर मर ख़ुशी मनाइंदा। सच संदेसा देवे घर घर, घर घर विच डंक वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी तेरा रंग महल्ल, पंज तत्त वखाए इक्क अटल्ल, अटल्ल अटल्ल आप रखाइंदा। अटल्ल अटल्ल गुरू गुर धार, हरि सतिगुर आप जणाईआ। शब्दी शब्द शब्द प्यार, हरि शब्दी आप जणाईआ। जोती जोत जोत उज्यार, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। पंज तत्त काया खेल अगम्म अपार, अलख अगोचर आप वखाईआ। सच संदेसा देवे वारो वार, वारता आपणी आप जणाईआ। लोकमात सच विहार, बिवहारी आप कराईआ। कागद कलम कर त्यार, लेखा शाही हथ्थ फड़ाईआ। ब्रह्म वेता दे आधार, नेत्र नैणां नज़री आईआ। गुर अवतार सेवादार, बण चाकर सेव कमाईआ। सिफ्त सालाही सलाहकार, साचा मार्ग आप लगाईआ। लिख लिख शास्त्र सिमरत वेद चार, चार खाणी चार बाणी चार युग करे पढ़ाईआ। चार कुण्ट दे आधार, चार वरन वरन सरनाईआ। सच संदेसा एकँकार, अकल कल धारी आप जणाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर फ़रमाबरदार, लोकमात सेवक साची सेव कमाईआ। दोए दोए जोड़ प्रभ दर मंगण दरस दीदार, दीद ईद चन्द रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत हरि देवे वर, तेरा नाउँ गुरू गुरू गुरदेव वड्याईआ। गुरदेव नमो सति, सति सतिवादी तेरा नाउँ प्रगटाइंदा। गुरदेव ब्रह्म मति, पारब्रह्म प्रभ आप दृढ़ाइंदा। गुरदेव अलख अभेव निरगुण सरगुण कर प्रगट, प्रगट
आपणा रंग वखाइंदा। तत्त तत्त चलाए हट्ट, बण वणजारा हट्ट खुल्हाइंदा। साची वस्त इक्को घत्त, वस्त अमोलक इक्क जणाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वेखे खेल तमाश, जुग जुग आपणा नाउँ समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सेवक रूप वटाइंदा। शब्दी गुर सतिगुर सेवा, चाकर ख़ाक पा ख़ाक जणाईआ। आदि जुगादि सदा निहकेवा, निहचल बैठा डेरा लाईआ। गीत गोबिन्द गाए बिन रसना जिह्वा, बत्ती दन्द ना कोए हिलाईआ। आदि अन्त इक्को मेवा, मध आपणा रस चखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे सच कुड़माईआ। शब्द कुड़माई तत्तव धार, धरनी धरत धवल सुहाइंदा। सरगुण सरगुण कर प्यार, निरगुण निरगुण भेव खुल्हाइंदा। गुर गुर लेखा धुर दरबार, धुर दरबारी आप जणाइंदा । वेखे विगसे वारो वार, आवण जावण पत्तत पावण आपणा राह चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत तेरी साची सेवा, गुर अवतार लगाए देवी देवा, हुक्मी हुक्म आप जणाइंदा। गुर अवतार सेवक जुग चार, चार चार वंड वंडाईआ। लेखा जाणे धुर दरबार, धुर दरबारी सच्चा शहिनशाहीआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी वेखे वेखणहार, निरगुण सरगुण अंदर डेरा लाईआ। भगत भगवन्त दे आधार, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। साचे सन्तन कर प्यार, परम पुरख दए वड्याईआ। गुरमुखां खोल्ह बन्द किवाड़, गुरुदुआर इक्क जणाईआ। गुरसिखां करे प्रकाश बहत्तर नाड़, अन्ध अन्धेर दए मिटाईआ। वेखणहारा जंगल जूह उजाड़ पहाड़, उच्चे टिल्ले पर्बत फोल फोलाईआ। लेखा जाणे पुरख नार, नर नरायण वडी वड्याईआ। सुत दुलारा एकँकार एका वार, बण जननी जन जाईआ। जुग चौकड़ी पावे सार, नित नवित आपणा फेरा पाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर दे आधार, कलमा नबी रसूल पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत हरि देवे वर, माकूल एका हुक्म सुणाईआ। एका हुक्म हरि माकूल, महिफल अवर ना कोए लगाइंदा। आदि पुरख बध्धा असूल, असलीअत आपणी आप जणाइंदा। हुक्मे अंदर कोटन कोटि रसूल, रसूलिल्ला आप अल्हाइंदा। गुर अवतारां बणया रहे मूल, आपणा मूल ना किसे जणाइंदा। आदि जुगादि ना जाए भूल, अभुल्ल आपणी खेल वखाइंदा। कोटन कोटि शंकर फड़ फड़ बैठे त्रिसूल, त्रै लोआं पार ना कोए कराइंदा। कोटन कोटि ब्रह्मा बण बण बैठे मज़दूर, लख चुरासी मज़दूरी सर्ब कमाइंदा। कोटन कोटि विष्नूं मंगण चरन धूढ़, चरन दुआरे निउँ निउँ सीस झुकाइंदा। कोटन कोटि गुर अवतार पीर पैग़म्बर दरस मंगण हाज़र हज़ूर, हज़रत आपणा मुख छुपाइंदा। सुत शब्द तेरी आरज़ू करे मन्ज़ूर, उजरत हरि ना कोए लगाइंदा। सदा सुहेला सर्ब गुणां भरपूर, भरपूरी आपणी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, पंज तत्त तेरी धार जणाइंदा। पंज तत्त धार अलख अभेद, हँ ब्रह्म
चतुराईआ। तेरा खेल अछल अछेद, आदि अन्त ना कोए वड्याईआ। गुर अवतार तेरी खेड, निक्के बाले मात घलाईआ। किसे ना दस्सें आपणा भेत, खुल्ह खुल्ह ना हाल जणाईआ। निक्की मोरी निक्का छेक, काया मन्दिर घर घर विच आप कराईआ। निक्की जोत निक्का हेत, निज नेत्र दए दरसाईआ। मेहर नज़र मेहरवान रखे साया हेठ, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, आपणा भेव भेव खुल्हाईआ। आपणा भेव दस्स हाल, बेहाल मंग मंगाइंदा। सुत दुलारा तेरा लाल, लालन तेरी आस तकाइंदा। तुध बिन होया रहे कंगाल, दो जहान ना कोए वड्याइंदा। गुर अवतार जगत दलाल, बिन तेरे दलाली ना कोए कमाइंदा। तेरा नाम हक़ हलाल, हक़ीक़त पड़दा आप उठाइंदा। तेरा नूर बेमिसाल, नेत्र नैण नज़र ना आइंदा। तेरे हुक्मे अंदर बाल निधान, बाली बाला सेव कमाइंदा। तूं साहिब बख्शणहारा सच्चा दान, दाता दानी इक्क हो जाइंदा। गुर अवतार तेरा निशान, काया तत्त बंक वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तुध बिन इष्ट ना कोए मनाइंदा। तुध बिन इष्ट ना कोए जगदीस, जगदीसर तेरी सरनाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर तेरा पीसण रहे पीस, जुग जुग सेवा मात कमाईआ। तेरा कलमा नाम सच हदीस, कायनात करन पढ़ाईआ। अन्त कहिण लाशरीक, शरअ विच कदे ना आईआ। सच निशाना तेरा ठीक, तुध बिन धायल ना कोए कराईआ। सरन चरन तेरी सच प्रीत, सो पुरख निरँजण मोहे भाईआ। हँ ब्रह्म साची रीत, रीतीवान इक्क जणाईआ। सोहँ रूप तेरा अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जाए बीत, लोकमात रहिण ना पाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर भगत सन्त होण भय भीत, भउ भय तेरा इक्क वखाईआ। तूं वसें धाम अनडीठ, अनडिठड़ा आसण लाईआ। कर किरपा नानक कबीरे खोल्ह वखाई निक्की जेही झीत, बिन अक्खां कर रुशनाईआ। कर दरसन होए सीत, अग्नी तत्त ना कोए जलाईआ। रसना जिह्वा कह कह गए मेरा साहिब बीठलो बीठ, बेपरवाह बेपरवाहीआ। आदि अन्त आपणी दस्से ना किसे तरीक, भेव अभेद ना किसे जणाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर लोकमात बणाए जगत शरीक, शरअ शरअ नाल टकराईआ। आपे वसणहारा नज़ीक, दूर दुराडा आपे डेरा लाईआ। आपे गाए सुहागी गीत, साचा ढोला आप अल्हाईआ। आप बणाए मन्दिर मसीत, शिवदुआले मट्ठ रचन रचाईआ। आपे अठसठ तीर्थ परखे नीत, नीतीवान वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत तेरा घर तेरा वर तेरे गृह दए मिलाईआ। गृह तेरे लग्गे भाग, वड भागी आप लगाइंदा। निर्मल दीआ दीपक जोत जगे चिराग़, चारों कुण्ट नूर वखाइंदा। पीर पैग़म्बर गुर अवतार भगत भगवन्त रच रच काज, जुग जुग मेला मेल मिलाइंदा। लेखा जाणे जीव समाज, समझ समझ
विच टकराइंदा। मक्का काअबा हाज़ी हाज़, हुजरा हरि जू आप सुहाइंदा। शाह पातशाह बण नवाब, नौबत आपणे नाम वजाइंदा। अहबाब वजाए सच रबाब, तार सितार ना कोए जणाइंदा। कलयुग अन्तिम वेखणहारा आप महाराज, मेहरवान आपणी दया कमाइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर सति सरूपी मार आवाज़, चार युग दे विछड़े आप जगाइंदा। अभुल्ल अभुल्ल अभुल्ल खुल्हाए पिछला पाज, पड़दा उपर ना कोए रखाइंदा। वरन बरन ना रखे कोए लाज, दीन मज़्हब मुख शरमाइंदा। कूड़ी क्रिया डुब्बे जहाज़, चप्पू ला पार ना कोए कराइंदा। चार कुण्ट रखे ना कोए लाज, जीव जंत सर्ब कुरलाइंदा। शब्द गुरू गुरदेव सच्चा ताज, सीस जगदीस इक्क सुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि खेल महान, जुग करता जुग करनी कार करता पुरख आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण चुकाए निरगुण लहिणा, सरगुण देवे सरगुण देणा, देणा लहिणा लहिणा देणा सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण दोहां आपणे हथ्थ रखाइंदा।