पुस्तकालयभाग १२

१२ भाद्रों २०१९ बिक्रमी सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड मनावां ज़िला फिरोज़पुर

आदि पुरख आदि निरँकारा, एकँकार खेल कराइंदा। आदि शब्द सुत दुलारा, पूत सपूता एका जाइंदा। आदि महल अटल मनारा, सचखण्ड आप सुहाइंदा। आदि दर खोल्ह किवाड़ा, थिर घर आपणा बन्धन पाइंदा। आदि दीपक कर उज्यारा, जोती जोत डगमगाइंदा। आदि सिँघासण कर त्यारा, पावा चूल ना कोए रखाइंदा। आदि पुरख हो त्यारा, निरगुण आपणा वेस वटाइंदा। आदि भूप बण सिक्दारा, शहिनशाह नाउँ धराइंदा। आदि हुक्म सति वरतारा, सति सतिवादी आप सुणाइंदा। आदि आदेस कर निमस्कारा, निउँ निउँ सीस झुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप रखाइंदा। आदि पुरख अगम्म अथाह, अलख अगोचर खेल कराईआ। तख्त निवासी शहिनशाह, शाह पातशाह आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। हुक्मी हुक्म हुक्म जणा, हुक्मे अंदर भेव जणाईआ। सचखण्ड दवार रचन रचा, रच रच वेख वखाईआ । दर दरवाज़ा आप खुल्हा, ग़रीब निवाज़ा डेरा लाईआ। बोध अगाधा नाद सुणा, नाउँ निरँकारा आप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आपणे हथ्थ वखाईआ। आदि पुरख अकल कल धार, कल आपणी आप धराइंदा। निरगुण निरगुण कर प्यार, निरगुण मेला मेल मिलाइंदा। निरगुण नार कन्त भतार, सच सुहञ्जणी सेज हंढाइंदा। निरगुण सुत सुत दुलार, पूत सपूता रूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा

खेल आप रचाइंदा। साचा खेल हरि हरि करतार, नर हरि नरायण आप रचाईआ। सचखण्ड निवासी हो त्यार, थिर घर आपणा भेव चुकाईआ। पूत सपूते दे आधार, सीस जगदीस हथ्थ टिकाईआ। इक्क असीस एका वार, एकँकारा आप जणाईआ। सच हदीस अलख अगोचर बेऐब परवरदिगार, परम पुरख करे पढ़ाईआ। जोधा सूरबीर वड बलकार, बल एका झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा माण वड्याईआ। माण वड़याई रखे हथ्थ, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। पुरख अकाल अकाल समरथ, समरथ आपणी धार चलाइंदा। सचखण्ड दवारे साची वथ, निरगुण दाता आप प्रगटाइंदा। आपणी महिमा गा अकथ, कथ कथ आप सुणाइंदा। सति सरूपी साचा रथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। दर दुआरे हो प्रगट, प्रगट आपणी कल वरताइंदा। सुत दुलारे देवे मति, सच सुच्च इक्क दृढ़ाइंदा। सति पुरख निरँजण एका बीज बीजे आपणे वत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। साची खेल श्री भगवान, भगवन आपणी आप कराईआ। सचखण्ड निवासी हो मेहरवान, मेहर नज़र नैण उठाईआ। शाहो भूप राज राजान, शख्सीअत आपणी दए जणाईआ। दाता दानी देवे दान, दयावान वडी वड्याईआ। निरवैर पुरख बण बण साचा काहन, घनईया आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत नूर महान, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। परवरदिगार वड मेहबान, हक़ मुकामे सोभा पाईआ। कलमा कलाम इक्क निशान, नाद अनादा आप वजाईआ। थिर घर वेखे मार ध्यान, धुर दरबारा आप खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रच रचना ख़ुशी मनाईआ। रचना रच श्री भगवन्त, सचखण्ड साचे ख़ुशी मनाइंदा। सज्जण सुहेला नार कन्त, कन्त कन्तूहल सोभा पाइंदा। आपणी महिमा गा बेअन्त, बेअन्त आपणा नाउँ रखाइंदा। आपणा नाउँ मणीआ मंत, मन्त्र इक्को इक्क दृढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख आपणा खेल आपणे हथ्थ रखाइंदा। साचा खेल करे करतार, करनहार इक्क अख्वाईआ। थिर घर साचा खोल्ह दुआर, शब्द सुत दए वड्याईआ। एका वस्त हट्ट वणजार, नाम वणजारा दए खुल्हाईआ। देवणहार बण वरतार, दाता दानी आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा नर नरेशा आदि पुरख एका एक सुणाईआ। सच संदेसा छोटे बाल, हरि सज्जण सच जणाइंदा। सुत दुलारे तेरा ताल, तलवाड़ा होर ना कोए रखाइंदा। नूर नुराना एका लाल, जोती जाता डगमगाइंदा। थिर घर वसाए सच्ची धर्मसाल, छपर छन्न ना कोए छुहाइंदा। इक्क इकेला सद वसे तेरे नाल, पुरख अबिनाशी विछड़ कदे ना जाइंदा। आदि जुगादि जुग जुग घाले तेरी घाल, कीती घाल तेरी लेखे पाइंदा। साहिब सुल्तान निहकर्मी बणे दलाल, सच स्वामी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे सुत तोहे समझाइंदा।

सुण सुत मेरी अंस, सरबंस तेरा वखाइंदा। तेरी महिमा रूप गाए सहँस, सहँसर रंग ना कोए रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त वस्त अमोलक एका वार झोली पाइंदा। झोली भर श्री भगवाना, भगवन आपणी दया कमाईआ। एका बख्शे चरन ध्याना, सरन चरन सरनाईआ। तेरा खेल दोए जहानां, दोए दोए रूप वटाईआ। निरगुण सरगुण पहरे जामा, बेअन्त बेपरवाहीआ। खेले खेल गोपी कान्हा, मंडल मण्डप रास रचाईआ। देवणहारा सच निशाना, नाम निशाना इक्क दृढ़ाईआ। बोध अगाधी इक्क ज्ञाना, निष्अक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप जणाईआ। भेव अभेदा छोटे सुत, हरि हरि जू आप जणाइंदा। करे खेल अबिनाशी अचुत्त, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। पंज तत्त ना काया बुत्त, त्रैगुण बन्धन ना कोए रखाइंदा। निरगुण अंदर निरगुण उठ, उठ उठ आपणी ख़ुशी मनाइंदा। सचखण्ड निवासी साहिब तुट्ठ, मेहरवान आपणी दया कमाइंदा। किसे कोलों ना लए पुच्छ, मंगण दर किसे ना जाइंदा। एका नाउँ देवे साची सुच्च, आपणा नाउँ आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, समरथ आपणी धार चलाइंदा। सुत शब्द तेरी सच दलील, हरि दिलबर आप जणाईआ। आदि जुगादि ना कोए वकील, शरअ होर ना कोए वंडाईआ। एथे ओथे ना कोए अपील, एका हुक्म हुक्म वरताईआ। आदि पुरख पुरख अनील, अनहद तेरा राग अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा सद्दा इक्क सुणाईआ। साचा सद्दा धुर फ़रमाना, धुर दरबारी आप जणाइंदा। पुरख अबिनाशी एका राणा, एका हुक्म वरताइंदा। सचखण्ड निवासी साचा भाणा, परम पुरख आप समझाइंदा। बोध अगाधा एका गाणा, एकँकारा आप पढ़ाइंदा। लेखा जाणे दो जहानां, निरगुण सरगुण वेस वटाइंदा। शब्दी सुत देवे माणा, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। लख चुरासी साचा दाना, विष्न ब्रह्मा शिव झोली पाइंदा। त्रै त्रै मेला खेल महाना, पंचम जोड़ जोड़ाइंदा। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वंड वंडाना, चारे खाणी रंग रंगाइंदा । चारे बाणी बोल तराना, तुरया आपणा राग अल्हाइंदा। खेले खेल श्री भगवाना, भगवन आपणा राह चलाइंदा। आपे मर्द आप मर्दाना, सच मर्दानगी आप कमाइंदा। आपे वरते आपणा भाणा, सिर सिर भाणा आप मनाइंदा। आपे लेखा लिखे महाना, वेद पुराणा आपे गाइंदा। आपे शास्त्र सिमरत करे प्रधाना, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। आपे पंज तत्त काया चोला देवे माणा, अप तेज़ वाए पृथ्मी आकाश नूरो नूर नूर धराइंदा। आपे मन मति बुध करे परवाना, आपे काम क्रोध लोभ मोह हँकार हल्काना, घट अन्तर आपे डेरा लाइंदा। आपे अमृत आत्म देवे सच प्याला, आपे निरगुण दीपक जोत करे उजयाला, अन्ध अन्धेर आप मिटाइंदा। आपे वसे साढे तिन्न हथ्थ सच्ची धर्मसाला, तोड़नहारा

आप जंजाला, जीवण जुगत आप जणाइंदा। निरगुण सरगुण बणे दलाला, करे खेल श्री भगवाना, भगवन आपणा भेव चुकाइंदा। पुरख अबिनाशी घट घट वासी निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण पहरे जामा, रूप अनूप शाहो भूप लोकमात आप वखाइंदा। सच संदेसा नर नरेसा एकँकार कर प्यार लख चुरासी देवे दाना, आत्म परमात्म ब्रह्म पारब्रह्म मिलाइंदा। ईश जीव बन्न्हे गाना, काया मन्दिर हो प्रधाना, परम पुरख पुरखोतम आपणा राह आप जणाइंदा। बोध अगाधा शब्द ज्ञाना, नाद धुन सच तराना, आत्म अन्तर आप पढ़ाइंदा। कागद कलम होए हैराना, करे खेल नौजवाना, बलधारी आपणा बल आप प्रगटाइंदा। सुत शब्द तेरा खेल करे विच जहाना, चार वरन चार युग चार कुण्ट चार खाणी चार बाणी तेरा निशाना, सच निशाना इक्क जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा सद्दा इक्क जणाइंदा। साचा सद्दा सच असीस, सचखण्ड निवासी आप जणाईआ। सुत शब्द तेरा मेला हरि जगदीस, जगदीसर देवे माण वड्याईआ। आदि जुगादी लख चुरासी विष्न ब्रह्मा शिव तेरा पीसण लए पीस, बण सेवक सेव कमाईआ। नाम निधाना श्री भगवाना देवे सच हदीस, अक्खर वक्खर कर पढ़ाईआ। एका छत्र झुल्ले तेरे सीस, दूसर नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा लेखा लेखे लाईआ। तेरा लेखा लेखे लाए भगवान, लेखा होर ना कोए जणाईआ। सचखण्ड सच मकान, सच सच साचा राग अल्हाईआ। थिर घर तेरा दर कर परवान, नाम परवाना हथ्थ फड़ाईआ। पंज तत्त वेखे मार ध्यान, ध्यान ध्यान नाल मिलाईआ। देवे वस्त इक्क महान, महांबीर हो सहाईआ। करे खेल नौजवान, नौबत आपणे नाम वजाईआ । पंच तत्त सति दुकान, बण वणजारा आप खुल्हाईआ। गुर गुर रूप हो प्रधान, सतिगुर आपणा राह चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा लहिणा लहणे पाईआ। गुर अवतार शब्द सुत तेरा साचा लहिणा, लहणेदार हरि अख्वाइंदा। पंज तत्त तन पाए गहिणा, बस्त्र होर ना कोए ओढाइंदा। शब्द अगम्मी दस्से कहिणा, हुक्मी हुक्म हुक्म मनाइंदा। निज नेत्र वखाए आपणा नैणां, दोए लोचण बन्द कराइंदा। गुरमुख गुर गुर सच धाम एका बहणा, धाम अवल्लड़ा आप दृढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची कल आप रखाइंदा। साची कल करता पुरख, पारब्रह्म प्रभ आप जणाईआ। निरगुण सरगुण कर कर परख, गुर अवतार लए प्रगटाईआ। ना कोई सोग ना कोई हरख़, चिंता रोग ना कोए जणाईआ। जोत निरँजण आदि निरँजण दरस, दरसी दरस दरस कराईआ। अमृत मेघ मेहरवान एका बरस, तृष्ना भुख मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा नाउँ लए प्रगटाईआ। तेरा नाउँ हरि जू रख, गुर गुर वेस वटाइंदा। पंज तत्त काया आपे वस, आपणा राह चलाइंदा। सति सतिवादी

मार्ग दस्स दहि दिशा वेख वखाइंदा। पन्ध मुकाए नस्स नस्स, दो जहानां फेरा पाइंदा। खाणी बाणी गाए जस, वेद पुराण सिफ्त सालाहइंदा। अन्तर अन्तर एका रस, रस रसीआ आप चखाइंदा। कृपानिध ठाकर स्वामी पुरख अबिनाशी होए वस, बण सेवक सेव कमाइंदा। लेखा जाणे तत्त अठ्ठ, अप तेज़ वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध आपणा बन्धन पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। दर दरवाज़ा हरि जू खोल्ह, खालक ख़लक दए जणाईआ। नाउँ निरँकारा एका बोल, अक्खर अक्खर करे पढ़ाईआ। लख चुरासी तोले तोल, एका कंडा नाम उठाईआ। गुर अवतारां सद वसे कोल, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। नाद अनादी अगम्म अगम्मड़ा वज्जे ढोल, मृदंगा मृदंग आप सुणाईआ। दिवस रैण करे चोल, मिल मिल आपणी ख़ुशी मनाईआ। बिन रसना जिह्वा बत्ती दन्द आपे बोल, अनबोलत राग अल्हाईआ। काया कवरी डूँग्घी भँवरी आपणा पर्दा आपे फोल, मुख घूँगट दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुत तेरा घर, गृह मन्दिर आप वसाईआ। गृह मन्दिर वसे तेरा खेड़ा, सो पुरख निरँजण आप वसाइंदा। हं बंहम चुक्के झेड़ा, शब्दी शब्दी तार हिलाइंदा। निरगुण सरगुण बन्न्हे बेड़ा, पुरख अबिनाशी आपणे कंध उठाइंदा। दो जहानां खुल्ल्हा रखे वेहड़ा, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आकाश पतालां ज़िमीं असमानां आपणी धार जणाइंदा। वसणहारा नेरन नेरा, दूर दुराडा आपणा डेरा लाइंदा। शब्द सुत तोहे चाउ घनेरा, नाता जुड़या तेरा मेरा, सोहँ रूप वखाइंदा। गुर अवतारां पाए घेरा, आपणा हुक्म मनाइंदा। आदि पुरख अबिनाशी करता इक्को वड्डा रखे जेरा, अडोल अडुल कदे ना जाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सिर रख हथ्थ करतार, कुदरत कादर दए जणाईआ। सुत शब्द तेरा सच विहार, लख चुरासी तेरी झोली पाईआ। घाड़त घड़न बण ठठयार, घड़ भाण्डे वेख वखाईआ। अग्नी तत्त तत्त आधार, ब्रह्म मति इक्क वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप जणाईआ। साचा खेल लैणा जाण, आदि पुरख जणाइंदा। गुर अवतार तेरा माण, पंज तत्त चोला आप हंढाइंदा। शब्द संदेसा धुर फ़रमाण, धुर दी बाणी बाण अल्हाइंदा। करे खेल दो जहान, दोए दोए रूप वखाइंदा। निरगुण सरगुण हो प्रधान, नाम प्रधानगी हथ्थ फड़ाइंदा। जुग जुग वेखे वेखणहारा आण, नित नवित वेस वटाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग देवे दान, आपणी वस्त आप वरताइंदा। गुर अवतार पीर पैग़म्बर चरन कँवल कँवल चरन सीस सर्ब झुकाण, झुक झुक सजदा सर्ब कराइंदा। दर दरवेश बण दरबान मंगण दान, दर्दी दर्द दर्द वंडाइंदा। इक्क इकल्ला हुक्मरान, हुक्मे हुक्म सर्ब फिराइंदा। तू ही तु ही सारे गाण, बेअन्त बेअन्त आपणा

नाउँ अख्वाइंदा। हं हं बण नादान, ब्रह्म ब्रह्म जीव अञ्याण, पंज तत्त काया चोला डेरा लाइंदा। साचा सोहला एका गाण, आदि पुरख प्रभ देवे दान, पीर पैग़म्बर गुर अवतार झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे शब्द सुत वड्याइंदा। सुत शब्द तेरा बल, बलधारी आप जणाईआ। निरगुण अंदर निरगुण रल, सरगुण सरगुण लए समझाईआ। दरस दिखाए अग्गे खल, ख़ालक ख़लक बेपरवाहीआ। महल्ल मनारा इक्क अटल्ल, अचल्ल बैठा डेरा लाईआ। सच संदेसा आपे घल्ल, जुग जुग करे पढ़ाईआ। बिन तेल बाती दीपक जाए बल, साचे घर करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गुर अवतार तेरी सेवा मात लगाईआ। सेवा तेरी करन मात, हरि सतिगुर आप लगाइंदा। तेरा नाउँ साची दात, इक्को इक्क वरताइंदा। तेरा रखे डूँग्घा खात, भेव अभेद छुपाइंदा। बिन तेरे पंज तत्त चोले कोए ना पुच्छे वात, तेरा नाउँ गुर शब्दी आप प्रगटाइंदा। तेरी उत्तम रखे ज़ात, अज़ाती वंड ना कोए वंडाइंदा। तुध बिन कोए ना मेटे अन्धेरी रात, अज्ञान अन्धेर ना कोए चुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पुच्छणहारा आपे वात, सदा सद तेरा संग निभाइंदा। मेरा संग मेरे सज्जण, कवण बिध आप रखाईआ। कवण वेला होएं परदे कज्जण, एका पर्दा उपर पाईआ। कवण दुआरे कराएं मजन, चरन धूढ़ सच सरोवर नुहाईआ। कवण धार खेल करें घड़न भज्जण, घड़न भन्नणहार तेरी वड्याईआ। कर किरपा मेरी रखें लज्जण, लाजावन्त तक्की तेरी इक्क सरनाईआ। पुरख अबिनाशी सचखण्ड निवासी बैठा मग्न, एका नूर जोत रुशनाईआ। सदा सदा सद तेरी मेटे हरसन, हिरस रहे ना राईआ। निरगुण सरगुण देवे आप दरसन स्वच्छ सरूपी रूप वटाईआ। बिन कसवटीउँ आए परखण, नाम पारखू सच्चा माहीआ। लेखा जाणे अर्श फर्शन, ज़िमी असमान फोल फोलाईआ। सुत शब्द तेरा लाहे कर्ज़न, कर्ज़ा मकरूज़ आप जणाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर हुक्मे अंदर आए वर्जण, सच सुनेहड़ा इक्क सुणाईआ। बिन तेरे नाम लोकमात ना परचण, पर्चा होर ना कोए पढ़ाईआ। सच्ची वस्त इक्को खरचण, खरचा धुर दरबारी हथ्थ वखाईआ। खाणी बाणी वेद पुराणी अञ्जील कुरानी गीता ज्ञानी रसना जिह्वा बत्ती दन्द कर कर जावण चरचन, चर्चा लोकमात समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी रचनन, रच रच रचना आदि जुगादि अन्तर वेख वखाईआ।