पुस्तकालयभाग १२

१४ भाद्रों २०१९ बिक्रमी अर्जन सिँघ बस्ती ख़लील ज़िला फिरोज़पुर

आदि जुगादि एका नाउँ, हरि एका एक उपजाइंदा। आदि जुगादि एका थाउँ, हरि दरगाह साची धाम सुहाइंदा। आदि जुगादि एका पिता एका माउँ, दर घर साचे सोभा पाइंदा। आदि जुगादि सदा सुहेला इक्क इकेला देवे ठंडी छाउँ,

समरथ पुरख सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। आदि जुगादि एका एक करे पसाओ, निरगुण निरगुण भेव चुकाइंदा। आदि जुगादि एका एक घनेरा चाओ, चाओ आपणे अन्तर आप प्रगटाइंदा। आदि जुगादि एका करे सच न्याउँ, तख्त निवासी साचे तख्त सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप जणाइंदा। आदि जुगादि एका नाम, आदि पुरख आप प्रगटाईआ। आदि जुगादि एका काम, करनी करता आप कमाईआ। आदि जुगादि एका ग्राम, गृह मन्दिर इक्क वड्याईआ। आदि जुगादि एका राम, राम रमइया सच्चा माहीआ। आदि जुगादि एका शाम, वड घनईया सच्चा शहिनशाहीआ । आदि जुगादि इक्क पैग़ाम, पीर पैग़म्बर करे पढ़ाईआ। आदि जुगादि इक्क सलाम, अलैकम आपणा नाउँ वड्याईआ। आदि जुगादि एका दान, हरि जू हरि हरि आप वरताईआ। आदि जुगादि इक्क निशान, श्री भगवान आप झुलाईआ। आदि जुगादि एका बख्शे माण, निमाणयां होए सहाईआ। आदि जुगादि एका काहन, मंडल मण्डप रास रचाईआ। आदि जुगादि एका वेखे मार ध्यान, नेत्र नैण नैण खुल्हाईआ। आदि जुगादि एका मन्दिर इक्क मकान, मुकामे हक़ इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। आदि जुगादि एका नाद, अनाद अनादी आप वजाइंदा। आदि जुगादि एका दाद, निरगुण निरगुण झोली पाइंदा। आदि जुगादि इक्क स्वाद, रस रसीआ आप रखाइंदा। आदि जुगादि एका मोहण माधव माध, मोहणी रूप आप वटाइंदा। आदि जुगादि एका साजण लए साज, घड़ भाण्डे वेख वखाइंदा। आदि जुगादि इक्क अगम्मी मारे आवाज़, दो जहानां आप सुणाइंदा। आदि जुगादि इक्क इकल्ला ग़रीब निवाज, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी आपणे हथ्थ रखाइंदा। आदि जुगादी एका घर, घर मन्दिर दए वड्याईआ। आदि जुगादी एका नर, नर नरायण सच्चा शहिनशाहीआ। आदि जुगादी एका वर, हरि कन्त आपणा बन्धन पाईआ। आदि जुगादी एका घाड़न घड़, घड़ वेखे चाँईं चाँईंआ। आदि जुगादी इक्क महल्ले बहे चढ़, सचखण्ड साचे आसण लाईआ। आदि जुगादी इक्क फड़ाए साचा लड़, पल्लू आपणे गंढ्ढ पुवाईआ। आदि जुगादी एका दरस दिखाए अग्गे खड़, जोती जोत जोत रुशनाईआ। आदि जुगादी इक्क वखाए साचा सर, सर सरोवर एका एक नुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। आदि जुगादी एका धार, हरि साचा सच प्रगटाइंदा। आदि जुगादी एका कार, करता पुरख आप कमाइंदा। आदि जुगादी इक्क विहार, बिवहारी आप जणाइंदा। आदि जुगादी इक्क वणजार, बण वणजारा हट्ट चलाइंदा। आद जुगादी इक्क सतार, बिन तन्दी तन्द वजाइंदा। आदि जुगादी एका नार, नर हरि आपणी सेज हंढाइंदा। आदि जुगादी इक्क प्यार, पुरख अबिनाशी आप कराइंदा। आदि

जुगादी इक्क उज्यार, कमलापाती आप कराइंदा। आदि जुगादी इक्क शंगार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी सोभा आपे पाइंदा। आदि जुगादि एका रंग, रंग रंगीला आप चढ़ाईआ। आदि जुगादि एका संग, सगला संग सहिज सुखदाईआ। आदि जुगादि इक्क पलँग, सेज सुहञ्जणी आप हंढाईआ। आदि जुगादि इक्क अनन्द, अनन्द अनन्द विच प्रगटाईआ। आदि जुगादि इक्क सूरा सरबंग, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। आदि जुगादि इक्क छन्द, सो पुरख निरँजण आपे गाईआ। आदि जुगादि एका बंध, बन्धन आपणा नाम पाईआ। आदि जुगादि एका गंढ्ढ, निरगुण निरगुण गंढ्ढ पुवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा मार्ग आपे लाईआ। आदि जुगादी एका राह, हरि रैहबर आप चलाइंदा। आदि जुगादी इक्क मलाह, पुरख अबिनाशी सेव कमाइंदा। आदि जुगादी इक्क सलाह, सलाहगीर आप हो जाइंदा। आदि जुगादी एका थाँ, दरगाह साची धाम वड्याइंदा। आदि जुगादी एका नाँ, नाउँ निरँकारा आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर किरपा खेल कराइंदा। आदि जुगादी एका वेस, वेस अवल्लड़ा आप कराईआ। आदि जुगादी एका देस, साचे देस वसे सच्चा माहीआ। आदि जुगादी इक्क नरेश, नर हरि आपणा नाउँ आप प्रगटाईआ। आदि जुगादी इक्क आदेस, आदेस आदेस कर कर सीस झुकाईआ। आदि जुगादी एका एक लए पेख, पेखणहारा बेपरवाहीआ। आदि जुगादी रहे हमेश, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे थाउँ थाईंआ। आदि जुगादी एका मन्त्र, मन्त्र आपणे नाम दृढ़ाइंदा। आदि जुगादी एका अन्तर, अन्तर आपणे हथ्थ रखाइंदा। आदि जुगादी खेल गगन गगनंतर, गगन मंडल सोभा पाइंदा। आदि जुगादी नूर बसन्तर, जोती जाता डगमगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका घर आप सुहाइंदा। आदि जुगादी एका राजा, राजन एक एक अख्वाईआ। आदि जुगादी इक्क नवाबा, शाह नवाब इक्क वड्याईआ। आदि जुगादी एका वाजा, पुरख अबिनाशी आप सुणाईआ। आदि जुगादी फिरे भाजा, निरगुण निरगुण सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुग जुग आपणी वंड वंडाईआ। आदि जुगादी हुक्मरान, एका एक वडी वड्याईआ। आदि जुगादी शाह सुल्तान, शहिनशाह सच्चा पातशाहीआ। आदि जुगादी देवणहारा धुर फ़रमाण, धुर संदेसा इक्क सुणाईआ। आदि जुगादी नौजवान, बिरध बाल ना रूप वटाईआ। आदि जुगादी वड बलवान, बल आपणा आप रखाईआ। आदि जगादी एका काम, बिन करनी आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप समझाईआ। आदि जुगादी खेल अवल्ला, हरि हरि हरि आप कराइंदा । आदि जुगादी इक्क इकल्ला, अकल कल आपणी धार प्रगटाइंदा।

आदि जुगादी अछल अछला, वल छल आपणा खेल रखाइंदा। आदि जुगादी वसणहारा जल थला, जल थल महीअल आपणा डेरा लाइंदा। आदि जुगादी वसणहारा निहचल धाम अटल्ला, महल अटल आप रुशनाइंदा। आदि जुगादी सच संदेसा एका घल्ला, निरगुण सरगुण आप पढ़ाइंदा। आदि जुगादी गुर अवतार फड़ाए पल्ला, पीर पैग़म्बर नाल रलाइंदा। आदि जुगादी सच सिँघासण एका मल्ला, लख चुरासी अंदर डेरा लाइंदा। आदि जुगादी जोती शब्दी निरगुण निरगुण धार आपे रल्ला, सरगुण सरगुण बन्धन पाइंदा। आदि जुगादी बणया रहे झल्ला, रूप रंग रेख ना किसे वखाइंदा। आदि जुगादी एका अल्ला, आलमीन फेरा पाइंदा। आदि जुगादी निरगुण रूप सदा बिसमिल्ला, बिस्मिल आपणी धार चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि आपणी करनी आप कमाइंदा। आदि जुगादी इक्क सौदागर, साचा वणज हट्ट चलाईआ। आदि जुगादी इक्क बहादर, बल आपणा आप धराईआ। आदि जुगादी एका दादर, अनरागी राग सुणाईआ। आदि जुगादी इक्क उजागर, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। आदि जुगादी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर किरपा वेख वखाईआ। आदि जुगादी इक्क निरँकारा, निरगुण आपणा नाउँ धराइंदा। जुगा जुगन्तर कर पसारा, पसर पसारी वेख वखाइंदा। ब्रह्मण्डां खण्डां दे हुलारा, लोआं पुरीआं फेरा पाइंदा। विष्न ब्रह्मा कर प्यारा, शंकर आपणा रंग रंगाइंदा। करोड़ तेतीसा कर वणजारा, सुरपति आपणे हट्ट विकाइंदा। शब्द अनाद सच्ची धुन्कारा, धुंन आत्मक आप अल्हाइंदा। साचा मन्दिर कर प्यारा, गृह आपणे डेरा लाइंदा। दीआ बाती कमलापाती कर उज्यारा, अज्ञान अन्धेर मिटाइंदा। वड साकी बण अगम्म अपारा, अमृत जाम जाम प्याइंदा। बन्द ताकी खोल्ह किवाड़ा, घर साचे मुख दिखलाइंदा। करे खेल अपर अपारा, अपरम्पर आपणा पड़दा आप उठाइंदा। एका कूक इक्क पुकारा, कूक कूक आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ आप दृढ़ाइंदा। एका नाउँ निष्अक्खर, अक्खर विच वंड ना आया। एका नाउँ चढ़ के बैठा चोटी सिखर, फड़ फड़ हथ्थ ना किसे वखाया। गुर अवतार पीर पैग़म्बर हरि के नाउँ दा करदे गए फ़िकर, बिन हरि नाउँ फ़िकरा मात ना किसे सुणाया। डरदे डरदे करदे रहे ज़िकर, मोह माण ना किसे वधाया। नेत्र उठा नैण वेख्या इधर उधर, जैंह पेखत हरि का नाउँ नज़री आया। सरगुण रूप बण के बैठे रहे गिदड़, भबक शेर ना कोए लगाया। पंज तत्त काया अंदर गए चिम्बड़, आपणा पड़दा ना कोए उठाया। जगत तृष्ना नाल रहे लिबड़, आसा मनसा मोह वधाया। अन्त कर बेनन्ती प्रभ अग्गे कहिण असीं भरीआं चिकड़, कर किरपा गल लगाया। पारब्रह्म अबिनाशी करता पंज तत्त काया नाम मधाणे आए रिड़कण, गुर अवतारां आपणा रिड़कणा दए वखाया। शब्द अगम्मी नाल आए झिड़कण, नाम खण्डा इक्क

चमकाया। धरनी धरत उपर सब दे पैर थिड़कण, कोई सके ना सीस उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ आप वड्याआ। एका नाउँ बिन अक्खर अक्ख, बिन नेत्र नैण दृढ़ाईआ। एका नाउँ सदा प्रतख, पारखू बणे सर्ब लोकाईआ। एका नाउँ हथ्थ पुरख समरथ, दूसर हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। गुर अवतार ख़ाली झोली डाह डाह मंगदे गए वथ, प्रभ साचा होए सहाईआ। पंज तत्त काया आत्म परमात्म पा पा नथ्थ, नटुआ आपणा स्वांग वरताईआ। नंन्ही जोत कर प्रगट, नूर नूर नूर करे रुशनाईआ। चरन धूढ़ किणका निक्का अंदर सट्ट, देवे लोकमात वड्याईआ। आत्म परमात्म मेट फट, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाईआ। एका ठोकर मारे सट्ट, अनहद नादी राग सुणाईआ। छोटे बाल्याँ आपणा मार्ग दस्स, बाली बुध करे पढ़ाईआ। चरन कँवल कँवल चरन सच सरनाई जाणा ढट्ठ, दूसर ओट ना कोए तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम दए वड्याईआ। एका नाम आदि जुगादि, जुग करता आप जणाइंदा। एका नाम साची दाद, गुर अवतारां आप वरताइंदा। एका नाम ब्रह्म ब्रह्माद, पारब्रह्म आप सुणाइंदा। एका नाम साचा नाद, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आप अल्हाइंदा। एका नाम बोध अगाध, अक्खर अक्खर सिफ्त ना कोए सालाहइंदा। एका नाम आपणे हथ्थ रखे गुरू महाराज, महिमा आपणी आप प्रगटाइंदा। एका नाम जुग जुग रखणहारा लाज, लाजावन्त आपणी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ आप दृढ़ाइंदा। एका नाउँ बेनज़ीर, नज़र किसे ना आईआ। एका नाउँ आपणी जाणे सच तदबीर, तस्वीर रूप ना कोए वटाईआ। एका नाउँ सच ज़ंजीर, दो जहानां बन्धन पाईआ। एका नाउँ बस्त्र चीर, ओढन ढाकन पति राखे हर घट थाईंआ। एका नाउँ सच्चा सीर, अमृत रस इक्क चुआईआ। एका नाउँ बिन हरफ़ लकीर, लिखण पढ़न विच ना आईआ। एका नाउँ सच्चा पीर, पीर पीरां करे पढ़ाईआ। एका नाउँ बदलणहार तकदीर, तदबीर आपणे हथ्थ रखाईआ। एका नाउँ सच शमशीर, लोहार तरखाण ना कोए घड़ाईआ। एका नाउँ गहर गम्भीर, गुणवन्ता आपणे विच छुपाईआ। एका नाउँ ठांडा सीर, सांतक सति कराईआ। एका नाउँ कढ्ढे पीड़, बिरहों रोग दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादि सच्चा शहिनशाहीआ। एका नाउँ डूँग्घा सागर, हथ्थ किसे ना आइंदा। एका नाउँ आदि जुगादि देवे आदर, आदरश आपणा रूप वखाइंदा। एका नाउँ सच सौदागर, दो जहानां हट्ट चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे नाउँ आपे सिफ्त सालाहइंदा। हरि का नाउँ सिफ्त सालाह, सिफ़र सिफ़र रूप समाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बरां दए सलाह, साची सिख्या सिख दृढ़ाईआ। सचखण्ड निवासी थिर घर दवारिउँ बाहर आ, आपणे नाउँ तन्द सतार हिलाईआ।

सुन्न अगम्म पार करा, अलख अगोचर दए वड्याईआ। पवण पवणां विच समा, अवण गवणा पर्दा लाहीआ। पंज तत्त काया दए वड़या, वड वड्डा दया कमाईआ। बेपर्दा चुक्के बेपरवाह, पर्दा आप उठाईआ। डुब्बदा सागर दए तरा, नईया एका नाम चढ़ाईआ। आपणी रमज़ दए समझा, रमज़ रमज़ नाल मिलाईआ। आपणा मन्दिर दए वखा, तन मन्दिर कुण्डा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह खेल अपारा, हरि सतिगुर आप कराइंदा। पंज तत्त तत्त आधारा, निरगुण निरगुण वेख वखाइंदा। ब्रह्म पारब्रह्म प्यारा, परम पुरख आप कराइंदा। जोती जाता जोत उज्यारा, जोड़ी जोड़ा जोड़ जुड़ाइंदा। साची सेजा दए हुलारा, सेज सुहञ्जणी आप सुहाइंदा। सति सतिवादी सति शृंगारा, बस्त्र भूशन ना कोए रंगाइंदा। लाल गुलाला रंग एका चाड़्हा, उतर कदे ना जाइंदा। गुर गुर मेला हरि हरि चेला सरगुण होए सज्जण सुहेला, घर साचा संग निभाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाउँ आप समझाइंदा। साचा नाउँ निर्मल जोत, हरि सतिगुर आप जणाईआ। एका वसे साचे कोट, एका बंक सुहाईआ। एका नाद धुंन चोट, नगारा इक्को इक्क सुणाईआ। एका नाउँ आदि जुगादि सदा बहुत, बहु नाम कम्म किसे ना आईआ। कोटन कोटि नाउँ गुर अवतार पीर पैग़म्बर प्रभ दी सिफ्त कर कर दस्सदे गए सरोत, सरवण लोकमात सुणाईआ। साचे नाम दी रख के आप ओट, दोए दोए बैठे सीस झुकाईआ। जगत नाम रखाए कोटी कोट, पंज तत्त काया दए वड्याईआ। आपणे नाउँ उत्ते आपे होए मोहत, दूसर मुहब्बत ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि एका नाउँ चलाईआ। एका नाउँ सर्ब पसारा, सो पुरख निरँजण आप कराइंदा। एका नाउँ सर्ब वणजारा, हरि पुरख निरँजण वणज वखाइंदा। एका नाउँ एकँकारा, पुरख अकाल आप समझाइंदा। एका नाउँ नूर उज्यारा, आदि निरँजण नूर धराइंदा। एका नाउँ वस्त हरि थारा, अबिनाशी करता आप वरताइंदा। एका नाउँ घड़न भन्नणहार करे पसारा, श्री भगवान निशान झुलाइंदा। एका नाउँ पारब्रह्म प्रभ भेव न्यारा, निरगुण नज़र किसे ना आइंदा। एका नाउँ सचखण्ड वसे सच दुआरा, प्रभ चरनां हेठ रखाइंदा। एका नाउँ खोल्हे इक्क किवाड़ा, थिर घर आपणा डेरा लाइंदा। एका नाउँ सर्ब आधारा, उदर अधर मेल मिलाइंदा। एका नाउँ सर्ब प्यारा, प्रेम प्यार इक्क सिखाइंदा। एका नाउँ लख चुरासी दए सहारा, सिर सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। एका नाउँ गुरू अवतारा, पीर पैग़म्बर भेव चुकाइंदा। एका नाउँ इक्क नगारा, निराकार आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा नाउँ आप जणाइंदा। एका नाउँ सो पुरख निरँजण मीत, हँ ब्रह्म मेल मिलाईआ। एका नाउँ सदा अतीत, सचखण्ड साचे

आसण लाईआ। एका नाउँ गा गा थक्के गीत, कोटन कोटि सिफ्त सालाहीआ। एका नाउँ आदि जुगादि जुग जुग सृष्ट सबाई लए जीत, जितया आप कदे ना जाईआ। एका नाउँ वड़याई हस्त कीट, कीट कीटां माण रखाईआ। एका नाउँ पत्तत पापी करे पुनीत, दुरमति मैल धुवाईआ। एका नाउँ ठांडा सीत, अग्नी तत्त दए बुझाईआ। एका नाउँ गुर अवतारां पीर पैग़म्बरां दस्से रीत, मन्दिर मस्जिद मट्ठ शिवदुआले नाउँ धराईआ। एका नाउँ अन्तिम सब नूं करे भय भीत, भय आपणा आप जणाईआ। एका नाउँ सब दी मेटे लीक, लिख्या लेखा सब दा दए मुकाईआ। एका नाउँ आदि जुगादि प्रभ आपणे हथ्थ रखे ठीक, ठीकर गुर अवतारां पीर पैग़म्बरां पंज तत्त काया चोला दए भनाईआ। एका नाउँ लाशरीक, शरक्त विच कदे ना आईआ। एका नाउँ सदा नज़दीक, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। एका नाउँ प्रभ करे प्रीत, प्रीतीवान आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि एका नाम समझाईआ। आदि जुगादि इक्क नाम सहारा, हरि सतिगुर आप जणाइंदा। आदि जुगादि गुरू अवतारा, इक्को इक्क नाम ध्याइंदा। आदि जुगादि भगत भगवन्त आधारा, भेव अभेद खुल्हाइंदा । आदि जुगादि सन्त दुआरा, सति सतिवादी पड़दा लाहइंदा। आदि जुगादि गुरमुख पसारा, गुर गुर हट्ट चलाइंदा। आदि जुगादि गुरसिख वणजारा, वस्त अमोलक झोली पाइंदा। आदि जुगादि इक्क वरतारा, साची वस्त आपणे हथ्थ रखाइंदा। आदि जुगादी इक्क जैकारा, जै जैकार आप सुणाइंदा । आदि जुगादी इक्क भण्डारा, वड भण्डारी आप वरताइंदा। आदि जुगादी इक्क प्यारा, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। सोहँ रूप आप निरँकारा, दूजा इष्ट ना कोए वखाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कर पसारा, आदि जुगादि वेख वखाइंदा। अन्तिम मेला धुर दरबारा, दर आपणे आप कराइंदा। वाहवा वज्जदी रहे सितारा, नाम सति सति अल्हाइंदा। जिस दीआं गुर अवतार पीर पैग़म्बर गाउँदे गए वारां, सो वारता गुरमुखां आप सुणाइंदा। जिस दी चरन धूढ़ मंगदे गए ख़ाक छारा, सो ख़ाक गुरमुख चरन आपणे प्रेम रमाइंदा। जिस अग्गे कर कर सजदे मन्नदे रहे परवरदिगारा, सो बेऐब फेरी पाइंदा। जिस दा नाउँ सिफ्तां कर कर लिखदे रहे बण लिखारा, खाणी बाणी अञ्जील कुरानी वेद पुराणी शास्त्र सिमरत सिमर सिमर सालाहइंदा। सो साहिब सतिगुर दीन दयाल आदि पुरख अन्तिम करन आया पार किनारा, पारब्रह्म प्रभ वेस वटाइंदा। एका नाउँ सोहँ दस्से सच जैकारा, ब्रह्मण्ड खण्ड जै जैकार आप कराइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब सहारा, सर्ब जीआं अंदर डेरा लाइंदा। चरन छुहाए जिस दुआरा, सो दर सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, कलयुग तेरी अन्तिम वर, एका नाम देवे वर, सृष्ट सबाई सतिजुग साचा राह जणाइंदा।