पुस्तकालयभाग १२

२० भाद्रों २०१९ बिक्रमी गुलज़ार सिँघ दे गृह पिण्ड साहो

आदि जुगादि पुरख समरथ, हरि समरथ खेल कराइंदा। सचखण्ड दवारे निरगुण वस, थिर घर साचा आप प्रगटाइंदा। साचा मार्ग आपे दस्स, रैहबर आपणा राह चलाइंदा। निरगुण नूर कर प्रकाश, जोती जाता डगमगाइंदा। आपणी महिमा सुणाए अकथ, कथ कथ आपणा नाउँ सलाहइंदा। चलावणहारा साचा रथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। इक्को नाम कर प्रगट, नाउँ निरँकारा आप जणाइंदा। दो जहानां खोल्ह हट्ट, बण वणजारा हट्ट चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप समझाइंदा। साचा नाम एका सति, एकओंकारा आप प्रगटाईआ। निरगुण सरगुण मार्ग दस्स, साची सिख्या करे पढ़ाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर कर वस, हुक्मे हुक्म आप फिराईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड वेखे

खेल तमाश, लोआं पुरीआं आपणा फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाउँ आप प्रगटाईआ। एका नाउँ हरि निरँकारा, निरगुण आपणा आप प्रगटाइंदा। सचखण्ड निवासी साची कारा, सति पुरख निरँजण आप कराइंदा। सो पुरख निरँजण शाह सिक्दारा, धुर फ़रमाना हुक्म सुणाइंदा। हरि पुरख निरँजण वेखणहारा, अगम्म अथाह पर्दा लाहइंदा। एकँकारा वड भण्डारा, दर घर साचे आप वखाइंदा। आदि निरँजण कर पसारा, जोती जोत जोत रुशनाइंदा। श्री भगवान देवणहार हुलारा, प्रभ आपणी कार कमाइंदा। अबिनाशी करता वड बलकारा, बल आपणा आप रखाइंदा। पारब्रह्म प्रभ सेवादारा, बण सेवक सेव कमाइंदा। सचखण्ड खोल्हे सच दुआरा, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। एका नाम कर प्यारा, सच प्रीती आप रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ आप प्रगटाइंदा। साचा नाउँ श्री भगवान, आदि पुरख आप प्रगटाईआ। सति सतिवादी सत्त निशान, सत्त दुआरे दए वखाईआ। लेखा जाणे दो जहान, दोए दोए आपणी कल वरताईआ। बोध अगाधी इक्क ज्ञान, हरि मन्त्र नाम पढ़ाईआ। शब्द अनादि सच्ची धुन्कान, रागी राग अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क दरसाईआ। साचा नाम पुरख अबिनाश, एका एक प्रगटाइंदा। आदि जुगादि वेखणहारा खेल तमाश, जुग जुग वेस वटाइंदा। ब्रह्मण्ड खण्ड पाए रास, गोपी काहन रूप वटाइंदा। रवि ससि कर प्रकाश, नूर नूर नूर दरसाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ आप रखाइंदा। साचा नाउँ आपे रख, एका नाउँ दए वड्याईआ। निरगुण निराकार कर प्रतख, पारब्रह्म प्रभ वेस वटाईआ। खेले खेल पुरख समरथ, समरथ आपणी धार चलाईआ। वस्त अमोलक एका वथ, घर साचे लए उपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम सिफ्त सलाहीआ। साचा नाम सिफ्त सलाह, हरि साचा सच जणाइंदा। साचा नाम सद मल्लाह, दो जहानां बेड़ा आप चलाइंदा। साचा नाम नर निरँकारा दए सिखा, साची सिख्या इक्क प्रगटाइंदा। साचा नाम विष्न ब्रह्मा शिव लए पढ़ा, संसा अवर ना कोए जणाइंदा। साचा नाम लख चुरासी दए सुणा, सो पुरख निरँजण ढोला गाइंदा। साचा नाम हँ ब्रह्म जाए समा, पारब्रह्म प्रभ पर्दा लाहइंदा। साचा नाम नाद अनादी दए वजा, ब्रह्म ब्रह्मादी आप सुणाइंदा। साचा नाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला आप सुणाइंदा। साचा नाउँ साचा गीत, सो पुरख निरँजण आप सुणाईआ। हँ ब्रह्म करे अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। आदि जुगादी साची रीत, रुत्त रुत्तड़ी मात सुहाईआ। खेले खेल बैठ अतीत, त्रैभवण धनी वडी वड्याईआ। वसणहारा हस्त कीट, घट घट बैठा जोत जगाईआ। करे खेल इक्क अनडीठ, जगत नेत्र नज़र ना आईआ। हरि का नाउँ सच प्रीत, प्रीतीवान प्रीत सिखाईआ।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ मात धराईआ। एका नाउँ मात धर, धरनी धरत धवल वड्याइंदा। एका नाम साचा वर, हरि जू हरि हरि आप समझाइंदा। एका नाउँ खोल्हे दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। एका नाउँ तोड़े गढ़्ह, बंक दुआरी कुण्डा लाहइंदा। एका नाउँ साचे मन्दिर जाए वड़, डूँग्घी कंदर वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ इक्क दृढ़ाइंदा। साचा नाउँ एका मन्त्र, सो पुरख निरँजण करे पढ़ाईआ। हँ ब्रह्म भेव जाणे अन्तर, अन्तर आत्मा वेख वखाईआ। त्रैगुण बुझाए लग्गी बसन्तर, अग्नी तत्त ना कोए वखाईआ। वेखणहारा गगन गगनंतर, गहर गम्भीर फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क रखाईआ। साचा नाम सति सतिवाद, हरि साचा सच प्रगटाइंदा। साचा नाम आदि जुगादि, जुग जुग सेव कमाइंदा। साचा नाम आपणे विच्चों काढ, दो जहानां आप वसाइंदा। साचा नाम लख चुरासी करे लाड, ब्रह्म पारब्रह्म वेख वखाइंदा। साचा नाम पार कराए हाद, हद हदूद ना कोए रखाइंदा। साचा नाम तन वजाए रबाब, तार सितार ना कोए हिलाइंदा। साचा नाम प्याए हयात आब, आब हयात मुख चुआइंदा। हरि का नाउँ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ आप समझाइंदा। साचा नाउँ समझण योग, समझ विच किसे ना आईआ। साचा नाउँ चौदां लोक, लोक परलोक ढोला गाईआ। साचा नाउँ वसे साचे कोट, थिर घर आपणा आसण लाईआ। साचा नाउँ निर्मल जोत, पुरख अबिनाशी लए मिलाईआ। साचा नाउँ ना कोई वरन ना कोई गोत, बरन रूप ना कोए वखाईआ। साचा नाउँ ना कोई ममता ना कोई खोट, कूड़ी क्रिया ना कोए प्रनाईआ। साचा नाउँ इक्क अतोट, अतोट अतुट हरि रखाईआ। साचा नाउँ इक्को बहुत, बहु नाम आपणी सिफ्त सालाहीआ। साचा नाम साचा जोग, जोग जोगीशर आप रखाईआ। साचा नाम साचा भोग, भस्मड़ भोगी वेख वखाईआ। साचा नाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे दए समझाईआ। साचा नाम डूँग्घा सागर, नज़र किसे ना आइंदा। साचा नाम दो जहान सौदागर, लख चुरासी वणज कराइंदा। साचा नाम देवे आदर, दर आयां गले लगाइंदा। साचा नाम वड बहादर, बल आपणा आप प्रगटाइंदा। साचा नाम मेल मिलाए करीम कादर, बेऐब परवरदिगार हक़ हक़ दृढ़ाइंदा। साचा नाम साचा साबर, सबर सबूरी इक्क वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाउँ आप वड्याइंदा। साचा नाम साचा राम, रम्मईआ आपणा रंग वखाईआ। साचा नाम साचा शाम, बंसरी एका नाम सुणाईआ। साचा नाम सच पैग़ाम, ईसा मूसा करे पढ़ाईआ। साचा नाम सच इस्लाम, मुहम्मद इस्म दए वखाईआ। साचा नाम सच कलाम, कातब कलमा दए लिखाईआ। साचा नाम सच ग़ुलाम, दो जहानां

फेरा पाईआ। साचा नाम सच अमाम, साचे तख्त डेरा लाईआ। साचा नाम सच निज़ाम, हुक्मी हुक्म सर्ब भुआईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क जणाईआ। साचा नाम इष्ट गुरदेव, आत्म परमात्म वेख वखाइंदा। साचा नाम अलख अभेव, अलख अगोचर खेल कराइंदा। साचा नाम सदा निहकेव, निहचल आपणा आसण लाइंदा। साचा नाम साचा मेव, अमृत फल नाउँ रखाइंदा। साचा नाउँ गीत सुणाए रसना जिहव, बत्ती दन्द मुख वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क वड्याइंदा। साचा नाम वड्डा वड, हरि वड्डा वड वड्याईआ। हरि का नाम साचा नद्द, दो जहानां रिहा सुणाईआ। हरि का नाउँ सच निशाना देवे गड्ड, श्री भगवान आप झुलाईआ। हरि का नाउँ पाए सार डूँग्घी खड्ड, समुंद सागर फोल फोलाईआ। हरि का नाउँ आदि जुगादि जुगा जुगन्तर लख चुरासी नालों होए ना अड्ड, घर घर बैठा मुख छुपाईआ। हरि का नाउँ उच्चा लम्मा ना कोई कद्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ आप उपाईआ। साचा नाम हरि भगवाना, एका एक उपाइंदा। साचा नाम दो जहानां, दोए दोए धार वखाइंदा। साचा नाम विष्न ब्रह्मा शिव देवे दाना, करोड़ तेतीसा राह चलाइंदा। साचा नाम बोध अगाधा इक्क ज्ञाना, ज्ञान गुरदेव नाउँ रखाइंदा। साचा नाउँ सच तराना, तुरीआ राग सुणाइंदा। साचा नाम वड प्रधाना, सच प्रधानगी मात कमाइंदा। साचा नाम सच राजाना, शहिनशाह आपणा हुक्म वरताइंदा। साचा नाउँ पीणा खाणा, तृष्ना भुख मिटाइंदा। साचा नाउँ पद निरबाणा, एका घर वसाइंदा। साचा नाउँ सद रखाए आपणा भाणा, भाणा इक्को इक्क मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे नाम आप उठाइंदा। साचा नाम उठाए आदि, सो पुरख निरँजण दया कमाईआ। हरि पुरख निरँजण देवे दाद, एकँकारा होए सहाईआ। आदि निरँजण रखणा याद, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। श्री भगवान सुणे फरयाद, अबिनाशी करता वेख वखाईआ। पारब्रह्म वसे आंड गुआंड, नेरन नेरा डेरा लाईआ। स्वांगी वरते आपणा स्वांग, निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ आप सलाहीआ। साचा नाउँ कर उज्यारा, निरगुण सरगुण धार चलाइंदा। गुर गुर रूप कर पसारा, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाइंदा। आत्म परमात्म इक्क अधारा, अधिआत्मक खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाउँ गुर अवतारां झोली पाइंदा। साचा नाउँ गुर अवतार, हरि सतिगुर बूझ बुझाईआ। साचा नाउँ पीर पैग़म्बर पावे सार, पारब्रह्म प्रभ सच सरनाईआ। साचा नाउँ रहे जुग चार, जुग चौकड़ी सेवा लाईआ। साचा नाउँ चार खाणी चार बाणी, चारों कुण्ट रही जस गाईआ। गुर अवतार गायण अकथ कहाणी, रसना जिह्वा नाल मिलाईआ। अक्खर अक्खर बोल बाणी, बाण

निराला तीर चलाईआ। एका नाउँ सच निशानी, लोकमात रखाईआ। करे खेल पुरख सुल्तानी, शहिनशाह आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे नाउँ दए वड्याईआ। साचा नाम बिन सिफ्त सलाह, सिफ्त विच कदे ना आइंदा। अक्खरी नाम कोटन कोटि रहे गा, गा गा शुकर मनाइंदा। पीर पैग़म्बर रहे ध्या, ध्यान ध्यान विच मिलाइंदा। गुर अवतार रहे समझा, समझ विच किसे ना आइंदा। रमज़ नाल रमज़ रहे मिला, निरगुण सरगुण जोड़ जोड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग चौकड़ी एका नाम वड्याइंदा। जुग चौकड़ी खेल अपारा, सो पुरख निरँजण आप कराईआ। गुर गुरदेव नाम अधारा, नमो सति सति जणाईआ। चतुर्भुज पावे सारा, आदि शक्ति नूर उज्यारा, नूरो नूर नूर समाईआ। सति सतिवादी सति जैकारा, आप सुणाए एकँकारा, अकल कल वड्याईआ। हरि का नाउँ लिखण पढ़न ते वसे बाहरा, अल्फ़ ये ना कोए समझाईआ। पैंती अक्खर रोवे ज़ारो ज़ारा, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। हरि का नाउँ अन्त ना पारावारा, पर्दा सके ना कोए उठाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर सिफ्ती ढोले गायण वारा, गा गा शुकर मनाईआ। तेरा रूप आदि जुगादि न्यारा, अजूनी रहित तेरे हथ्थ तेरी वड्याईआ। अनभउ प्रकाश तेरा उज्यारा, उज्जल मुख सर्ब कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग नाम जणाईआ। जुग जुग नाम एक अनेक, जुग जुग आप जणाइंदा। कलम शाही लिख लिख लेख, निरगुण सरगुण आप पढ़ाइंदा। बिन नेत्र लोचण वेख, वेख वेख ख़ुशी मनाइंदा। आदि जुगादी कर कर भेख, निरगुण सरगुण नाउँ धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची वस्त आप वरताइंदा । साची वस्त नाम दान, गुण निधान आप वरताईआ। गुर अवतारां हो मेहरवान, मेहर नज़र इक्क रखाईआ। अन्तर अन्तर इक्क ज्ञान, मन्त्र मन्त्र सच पढ़ाईआ। आत्म परमात्म खेल महान, महातम आपणा दए समझाईआ। ब्रह्म पारब्रह्म करे कल्याण, कलमा आपणा आप जणाईआ । सजदा सीस झुकाए आण, नमो नमो नमो दए समझाईआ। साचे तख्त बैठ नौजवान, नौबत एका नाम वजाईआ। महल अटल उच्च मकान, बेमुकाम आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम साची सिफ्त जुग जुग देवे दस्त बदस्त, दस्तूर आपणा ना कदे बदलाईआ। जुग जुग नाम देवे वंड, वंडणहारा इक्क अख्वाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर पाए गंढ्ढ, पल्लू आपणी गंढ्ढ रखाइंदा। खेले खेल विच वरभण्ड, लख चुरासी फोल फोलाइंदा। लेखा जाणे जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज नाता जोड़ जुड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बन्धन एका नाम पाइंदा। एका नाम पाए बन्धन, बन्दीखाना इक्क वखाईआ। एका नाम ललाटी चन्दन, जोत निरँजण करे रुशनाईआ। एका नाम सदा बख्शंदन,

बख्शिश इक्को इक्क रखाईआ। एका नाम तोड़नहारा फंधण, जगत जंजाला दए तुड़ाईआ। एका नाम मनोहर मुकंदन, लखमी नरायण वेस वटाईआ। एका नाम सूरा सरबंगण, सूरबीर आप हो जाईआ। एका नाम वसे सचखण्डण, थिर घर आपणा डेरा लाईआ। एका नाम सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग पार कराए कन्ढ्ढण, थिर कोए रहिण ना पाईआ। एका नाम तेई अवतार गायण छन्दन, भगत अठारां नाल मिलाईआ। एका नाम ईसा मूसा मुहम्मद दोए दोए जोड़ मन्नण, मन मनसा ना कोए रखाईआ। एका नाम नाम सति नानक निरगुण करे परबंधण, परबंधक मिल्या सच्चा माहीआ। एका नाम गुर गोबिन्द मार्ग आए दस्सण, लख चुरासी एका घर वसाईआ। एका नाम साचा खण्डण, खड़क खण्डा आप वखाईआ। एका नाम चण्ड प्रचण्डण, चण्डकां लेखा दए गुआईआ। एका नाम टुट्टी गंढ्ढण, गंढ्ढणहार गोपाल गुसाँईंआ। एक नाम करे खेल आत्म परमात्म देवे अनन्दन, अनन्द अनन्द इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम लए जणाईआ। एका नाउँ इक्क इकल्ला, एकँकार आप वखाईआ। एका नाउँ सच महल्ला, दरगाह साची सोभा पाईआ। एका नाम वसे जलां थल्लां, जल थल महीअल आपणा रूप वखाईआ । एका नाउँ सच संदेस घल्ला, पुरख अबिनाशी निरगुण सरगुण करे पढ़ाईआ। एका नाउँ गुर अवतार फड़ाए पल्ला, पल्लू एका गंढ्ढ वखाईआ। एका नाम लख चुरासी अंदर वड़ वड़ होया झल्ला, बेअकल अकल ना कोए जणाईआ। एका नाउँ नौ खण्ड पृथ्मी पाए तरथल्ला, सत्तां दीपां दए हिलाईआ। एका नाउँ रूप वटाए राणी अल्ला, बिस्मिल आपणी धार चलाईआ। एका नाउँ ख़ाक विछाए धरनी धरत मुसल्ला, एका नाउँ सजदा सीस झुकाईआ। एका नाउँ परवरदिगार बेऐब ख़ुदा नूरी नूर जोती रल्ला, जल्वा नूर नूर दरसाईआ। एका नाउँ करे सच्चा हल्ला, जुग चौकड़ी ढाह ढाह ख़ाक मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ दए वड्याईआ। एका नाउँ वड बलकारा, बल बावन खेल कराइंदा । एका नाउँ तेई अवतारा, दर दर वेख वखाइंदा। एका नाउँ वेद शास्त्र सिमरत दए सहारा, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। एका नाउँ भगत भगवान दए भण्डारा, वस्त अमोलक हथ्थ रखाइंदा। एका नाउँ सन्तां खोल्हे बन्द किवाड़ा, बन्द ताकी कुण्डा लाहइंदा। एका नाउँ गुरमुखां अमृत देवे ठंडा ठारा, निझर झिरना रस चखाइंदा। एका नाउँ गुरसिख वखाए चरन दुआरा, चरन चरनोदक मुख चुआइंदा। एका नाउँ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर, जुग करता आप वरताइंदा। एका नाउँ वणज वापारी, सतिजुग त्रेता द्वापर खेल कराईआ। एका नाउँ जोत निरँकारी, निरगुण सरगुण दए समझाईआ। एका नाउँ तेज कटारी, तिक्खी धार वखाईआ। एका नाउँ गुर अवतारी, गुर गुर शब्द सलाहीआ । एका नाउँ राम कृष्न मुरारी, जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ आप उपाईआ। एका नाउँ सच मकाना, मकबरा रूप ना कोए वटाइंदा। एका नाउँ श्री भगवाना, भगवन आपणा खेल जणाइंदा। एका नाउँ मर्द मर्दाना, सच मर्दानगी मात कमाइंदा। एका नाउँ पहरे जामा, जुग जुग वेस वटाइंदा। एका नाउँ तीर कमाना, चिल्ला इक्क कमंद रखाइंदा। एका नाउँ चण्ड परंचड चमकाना, तिक्खी धार बंधाइंदा । एका नाउँ सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग गुरू पीर अवतार पैग़म्बर दे दे ज्ञाना, आत्म परमात्म परमात्म आत्म भेव खुल्हाइंदा। एका नाउँ होए मस्ताना, मस्ती इक्को इक्क जणाइंदा। एका नाउँ बन्न्हे गाना, सच्चा सगन मनाइंदा। एका नाउँ सखी करे परवाना, सुरत सुआणी मेल मिलाइंदा । एका नाउँ जाणी जाणा, जानणहार इक्क हो जाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी इक्को इक्क जुग जुग लेखा दए लिख, विष्न ब्रह्मा शिव सिख्या लैण सिख, गुर अवतार पीर पैग़म्बर निउँ निउँ सीस झुकाईआ। नाम लेखा लिखणहारा, कलम शाही ना कोए रखाईआ। जुग जुग करे सच विहारा, बिवहारी वड वड्याईआ। नव नौ चार वेखणहारा, निरगुण दाता शहिनशाहीआ। कोटन कोटि काल करे पार किनारा, थिर नज़र कोए ना आईआ। कलयुग अन्तिम हो उज्यारा, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। गुर अवतारां पीर पैग़म्बरां पिछला कर्ज़ा दए उतारा, बाकी रहिण कोए ना पाईआ। सचखण्ड दा सच दुआरा, लोकमात प्रगटाईआ। लख चुरासी वेखे विगसे वेखणहारा, बन्द ताकी कुण्डा लाहीआ। नौ खण्ड पृथ्मी बोल जैकारा, जै जैकार सुणाईआ। सर्ब जीआं दा सांझा यारा, परवरदिगार अख्वाईआ। इक्को नाम नाम प्यारा, प्रेम प्यार नाल बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि एका नाम दए वड्याईआ। आदि जुगादि एका नाम, हरि मन्त्र नाम दृढ़ाइंदा। आदि जुगादि सच पैग़ाम, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपे गाइंदा। आदि जुगादि साचा राम, निरगुण आपणा नूर वखाइंदा। आदि जुगादि साचा शाम, घनईआ आपणी रास रचाइंदा। आदि जुगादि सच इमाम, मूसा ईसा सेव लगाइंदा। आदि जुगादि फड़ाए दाम, दामनगीर मुहम्मद इक्क वखाइंदा। आदि जुगादि सच सलाम, अलैकम आपणा भेव खुल्हाइंदा। आदि जुगादि खेल महान, दो जहानां आप कराइंदा। आदि जुगादि हक़ कलाम, चौदां तबकां आप पढ़ाइंदा। आदि जुगादि, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप रखाइंदा। आदि जुगादी साचा रंग, हरि नामे नाम वखाईआ। आदि जुगादी सच पलँग, हरि साची सेज सुहाईआ। आदि जुगादी सच मृदंग, हरि मर्द मर्दाना आप वजाईआ। आदि जुगादी सच अनन्द, अनन्द अनन्द विच रखाईआ। आदि जुगादी खेल ब्रह्मण्ड, ब्रह्मांड करे कुड़माईआ । आदि जुगादी वसे जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज डेरा लाईआ। आदि जुगादी इक्को नाम देवे वंड, गुर अवतारां झोली पाईआ। आदि जुगादी

मेटे भेख भखण्ड, कूड़ी क्रिया दए गुआईआ। आदि जुगादी नाता तोड़े दुहागण रंड, जगत रंडेपा दए गुआईआ। आदि जुगादी दूई द्वैती ढाहे कंध, कन्ढ्ढा आपणा इक्क वखाईआ। आदि जुगादी सोहला ढोला गाए छन्द, विचोला बणे सच्चा माहीआ। आदि जुगादी लख चुरासी रखे बन्द, हुक्मे अंदर आप छुपाईआ। आदि जुगादी करे खण्ड खण्ड, अंग अंग दए कटाईआ। आदि जुगादी वसे विच वरभण्ड, वरभण्डी आपणा रूप वटाईआ। आदि जुगादी नूर नुराना चाढ़े चन्द, चन्द चांदनी आप रुशनाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग पार गए लँघ, वेला अन्तिम सोभा पाईआ। प्रगट होया साहिब बख्शंद, बख्शिश इक्को इक्क कराईआ। जुग जन्म दी टुट्टी गंढ्ढ, हरिजन साचे लए मिलाईआ । राग सुणाए बिन तन्दी तन्द, अनहद एका नाद वजाईआ। जन भगतां देवे साची मंग, नाम अमोलक झोली पाईआ। सच सरोवर नुहाए एका गंग, गंगा गंगोतरी रही शरमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त श्री भगवन्त आपणा नाउँ धराईआ। साचा नाउँ हँ ब्रह्म प्यार, सो पुरख निरँजण करे कुड़माईआ। नानक निरगुण बोल बोल जैकार, सरगुण नानक गया समझाईआ। गोबिन्द सूरा बण लिखार, अन्तिम लेखा गया लिखाईआ। मेरा भथ्था तीर कमान, सोहँ चिल्ला रूप वटाईआ। मेरा रूप निराकार, निरँकार होए सहाईआ। मेरा पिता पूत उज्यार, शब्दी सुत दए वड्याईआ। एका नाउँ करे उज्यार, दो जहानां सोहला गाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव करन निमस्कार, दर बैठे सीस झुकाईआ । लख चुरासी होए पनिहार, सीस सके ना कोए उठाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर मंगण भिखार, दर आपणे अलख जगाईआ। तेरा नाउँ वड बलकार, बल जाणे कोए ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त एका नाउँ आप समझाईआ। आदि अन्त नाउँ अगम्म, हरि साचा सच जणाइंदा। हरि का नाउँ ना पए जम्म, मरन विच कदे ना आइंदा। हरख़ सोग ना कोए ग़म, चिंता रूप ना कोए रखाइंदा। माया ममता ना कोए तम, तृष्ना हिरस ना कोए वधाइंदा। नक्क मूँह ना कोए कन्न, हथ्थ पैर ना कोए प्रगटाइंदा। ना कोई जननी ना कोई जन, कुक्ख बाल ना कोए बहाइंदा। खावे पीवे ना कोई पाणी अन्न, निरगुण आपणे रंग समाइंदा। करे वसेरा बिन छप्पर छन्न, चार दीवार ना कोए बणाइंदा। करे खेल श्री भगवन, भगवन आपणी धार वखाइंदा। एका नाम देवे दान, दो जहानां वंड वंडाइंदा। लख चुरासी बणे काहन, गोपी काहन आप प्रनाइंदा। जीव जंत दए ज्ञान, अन्ध अन्धेर मिटाइंदा। राती सुत्तयां मिले आण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जागत सोवत आपणा खेल कराइंदा। साचा नाम कदे ना सोया, आलस विच कदे ना आईआ। आदि जुगादि कदे ना रोया, नेत्र नैण ना नीर वहाईआ। हरि का नाम भेव ना जाणे कोआ, कूक कूक रहे

कुरलाईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर जन भगतां देवे ढोआ, धुर दरबारी लै के आईआ। हरि का नाउँ नवां नरोया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम आप जणाईआ। एका नाउँ अन्तिम धार, हरि साचा सच जणाइंदा। एका नाउँ जगत पसार, जुग चौकड़ी वेख वखाइंदा। एका नाउँ सिफ्त सालाह वेद चार, चारे युग वंड वंडाइंदा। एका नाउँ चारे खाणी चारे बाणी भरे भण्डार, चार वरन आप वरताइंदा। एका नाउँ लख चुरासी सुरती वरे नार भतार, कन्त कन्तूहल सेज हंडाइंदा। एका नाउँ जुग जुग मारे मार, कलयुग अन्तिम पन्ध मुकाइंदा। एका नाउँ सतिजुग साचे करे प्यार, धरत धवल गोद बहाइंदा। एका नाउँ कूड़ी क्रिया करे ख़ुआर, माया ममता मोह तुड़ाइंदा। एका नाउँ सच सुच्च करे वणजार, साचा मार्ग एका लाइंदा। एका नाउँ नौ खण्ड पृथ्मी देवे हार, एका नाउँ गुरमुख गोदी चुक्क चुक्क बहाइंदा। एका नाउँ वसे अन्ध अन्धयार, एका नाउँ जोती जोत जोत रुशनाइंदा। एका नाउँ दोहां विचोला बण संसार, साचा ढोला आपे गाइंदा। एका नाउँ तोला तोलणहार, एका कंडा हथ्थ उठाइंदा। एका नाउँ पर्दा ओहला दए निवार, काया चोला इक्क बदलाइंदा। एका नाउँ हौला करे भार, धरनी धरत धवल वंड वंडाइंदा। एका नाउँ डोबे मँझधार, डूँग्घे सागर पार ना कोए कराइंदा। एका नाउँ एथे ओथे दो जहानां जाए तार, तारनहारा इक्क हो जाइंदा। एका नाउँ आपणे नाउँ रखे बेशुमार, शुमार विच किसे ना आइंदा। एका नाउँ बणया रहे गुआर, घर घर धक्के खाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा भेव चुकाइंदा। एका नाम खाए धक्का, कलयुग अन्तिम दए दुहाईआ। एका नाम फिर फिर आए मदीना मक्का, हाज़ी हज़ ना कोए जणाईआ। एका नाउँ वेखणहारा भैण भाई सका, रत्ती रत्त रंग ना कोए रंगाईआ। एका नाउँ आदि जुगादि करे खेल ठंडा तत्ता, अग्नी तत्त तत्त दरसाईआ। एका नाउँ देवे ब्रह्म मत्ता, ब्रह्म विद्या करे पढ़ाईआ। एका नाउँ करे हेता हिता, लख चुरासी फाँसी गल लटकाईआ। एका नाउँ सच समग्री करे इकट्ठा, साची वस्त इक्क वरताईआ। एका नाउँ मूर्ख मूढ़ां अग्गे ढट्ठा, आपणा बल ना कोए जणाईआ। एका नाउँ गुरमुखां अंदर वसा, वस वस आपणी ख़ुशी मनाईआ । एका नाउँ मनमुखां कोलों नस्सा, ना सके मुख भुवाईआ। एका नाउँ मेटे रैण अन्धेरी मस्सा, साचा चन्द करे रुशनाईआ। एका नाउँ त्रैगुण माया अंदर फसा, आपणा पर्दा ना सके उठाईआ। एका नाउँ पुरख अबिनाशी गाए जसा, जस वेद पुराण सालाहीआ। एका नाउँ पारब्रह्म ते होवे ख़फ़ा, ग़ुस्सा आपणा आप वधाईआ। एका नाउँ सचखण्ड दवारे बह बह हस्सा, घर साचे वज्जे वधाईआ। एका नाउँ डूँग्घी कंदर ढट्ठा, मूँह आपणा बैठा भनाईआ। एका नाउँ मिल्या मेल पुरख समरथा, समरथ पुरख होए सहाईआ। एका नाउँ सत्थर घत के सुत्ता, सत्थर यार ना कोए हंढाईआ। एका

नाउँ कलयुग अन्तिम हरि जू करे प्रगटा, प्रगट आपणा नाम जणाईआ। आत्म परमात्म गाए साची कथा, कथनी कथ ना सके राईआ। ब्रह्म पारब्रह्म नाता जुड़ाया पिता पूत एका प्यार बध्धा, बन्धन इक्को इक्क रखाईआ। सो पुरख निरँजण देवे सद्दा, हँ ब्रह्म लए उठाईआ। सोहँ रूप पुरख अकाल आप जणाए आपणी मध्धा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अन्त एका नाम वड्याईआ। हरि का नाउँ सोहँ रूप, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा वेख वखाइंदा। एका ताणा पेटा एका सूत, एका तन्दी तन्द बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्त्र आप दृढ़ाइंदा। साचा मन्त्र ब्रह्म पारब्रह्म, आत्म परमात्म रंग रंगाईआ। ना कोई गोत ना कोई वरन, ज़ात पात ना कोए रखाईआ। जन भगतां नेत्र खोल्हे हरन फरन, निज फुरना दए समझाईआ। दयाल ठाकर स्वामी तरनी तरन, तारनहारा फेरा पाईआ। निहकर्मी करे आपणा कर्म, कर्मकांड दए गंवाईआ। सतिजुग सति सतिवादी इक्क वखाए धर्म, अधर्म रूप ना कोए जणाईआ। पुरख अकाल साची सरन, सरनगति इक्क समझाईआ। जीव जंत साध सन्त सोहँ अक्खर एका पढ़न, पढ़ पढ़ ख़ुशी मनाईआ। साचे पौड़े मन्दिर चढ़न, चढ़ चढ़ सोभा पाईआ। निज घर निज मन्दिर निज आत्म परमात्म मिले साची सरन, सरन मिले सच्चे शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाउँ आप दृढ़ाईआ। हँ ब्रह्म एका नाउँ, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। आप जणाए अगम्म अथाहो, अलख अगोचर पर्दा लाहइंदा। सच चलाए नईया नाओ, नौका इक्को इक्क रखाइंदा। अन्त सहाई पकड़े बांहों, फड़ बांहों पार कराइंदा। करे कराए सच न्याउँ, साचे तख्त आसण लाइंदा। गुरसिख गुरमुख फड़ फड़ हँस बणाए काउँ, सोहँ हँसा माणक मोती चोग चुगाइंदा। सर्ब जीआं प्रभ एका पिता माउं, एका गोद बहाइंदा। रसना जिह्वा गाओ नाउँ, गुर मन्त्र आप दृढ़ाइंदा। आत्म परमात्म मेल मिलाओ, लख चुरासी फंद तुड़ाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म इक्क घर वसाओ, घर मन्दिर आप खुल्हाइंदा। जस कीर्तन सोहला एका गाओ, गावणहारा गीत अल्हाइंदा। परम पुरख पतिपरमेश्वर एका पाओ, दूजा दर ना मंगण जाइंदा। साचा नाउँ रिदे वसाओ, वसया नाउँ बाहर ना कोए कढाइंदा। अमरापद घर साचे पाओ, पद चौथे आप बहाइंदा। सुन्न अगम्म डेरा ढाओ, एका राह चलाइंदा। थिर घर बह बह ख़ुशी मनाओ, शब्दी सुत मिलाइंदा। सचखण्ड दवारे रखो चाओ, चाओ घनेरा इक्क वखाइंदा। पुरख अबिनाशी पकड़े बांहों, जो जन सोहँ ढोला गाइंदा। कलयुग अन्तिम करे सच न्याउँ, सतिजुग साचा राह चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क वखाइंदा। साचा नाम सोहँ मीत, मित्र प्यारा आप जणाईआ। काया मन्दिर अंदर मसीत, मुसल्ला हक़ हक़ विछाईआ। पीर पैग़म्बर सुणाए गीत,

एका अल्फ़ अल्फ़ पढ़ाईआ। सदी चौधवीं रही बीत, चौदां तबक रहे कुरलाईआ। पीर पैग़म्बर गुर अवतार भगत भगवन्त राह तक्कण ठीक, नेत्र नैण उठाईआ। कलयुग अन्तिम प्रगट होवे लाशरीक, सब दी सिरक्त दए मिटाईआ। आपणे हथ्थ रखे तरीक, थित वार ना किसे समझाईआ। नैण उठाए बीसन बीस, बीस बीस जगदीस कुड़माईआ। छत्तर झुल्ले प्रभ साचे सीस, शाह सुल्तान कोए रहिण ना पाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी इक्क हदीस, हज़रत हाज़र करे पढ़ाईआ। लेखा जाण राग छतीस, छत्ती छत्ती वंड वंडाईआ। भगत भगवन्त रख उडीक, नेत्र नैण ध्यान लगाईआ। अन्त निभाए सच प्रीत, प्रीतीवान फेरा पाईआ। हरि का नाउँ आदि जुगादि जुग चौकड़ी लए जीत, गुर अवतार पीर पैग़म्बर आपणी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द अगम्मी देवे दान, कलमा सुणाए बेज़बान, ज़ेर ज़बर ना कोए रखाईआ।