२२ माघ २०१९ बिक्रमी जागीर सिँघ दे गृह गग्गो बूआ ज़िला अमृतसर
पुरख अकाल तेरा सुत अख्वावांगा। अबिनाशी अचुत तेरा राह चलावांगा। निरगुण धारों उठ, उठ उठ सेव कमावांगा। गुरसिखां उपर तुठ, आपणे रंग रंगावांगा। बंस सरबंस लवां पुछ, विछड़े जोड़ जुड़ावांगा। आपणे हथ्थ ना रखां कुछ, तेरे भगतां सर्ब कुछ फड़ावांगा। तैथों नहीं कुछ लुक, पर्दा उहला आप उठावांगा। कलिजुग पैंडा जाए मुक्क, सतिजुग साचा राह चलावांगा। गुरमुखां नेत्रां नाल वखावांगा। गीत गोबिन्द सोहँ ढोला सच सुणावांगा। इष्ट गुरदेव आत्म राह दरसावांगा। जगत विचोला बण के आवांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरा नाम ध्यावांगा। तेरा नाम ध्यावांगा। भगत भगवान हरी गुण गावांगा। साची रीत चलावांगा। मन्दिर मसीत ढावांगा। शिवदुआले पन्ध मुकावांगा। तीर्थ तटां ख़ाक मिलावांगा। जन भगतां आप उठावांगा। अन्दर वड़ के हाल सुणावांगा। बजर कपाटी तोड़ तुड़ावांगा। आत्म जोती जोत जगावांगा। सुरती सोती आप उठावांगा। शब्द अनादी नाद वजावांगा। बोध अगाधी भेव खुल्हावांगा। विस्मादी विस्माद हो जावांगा। तेरे नाल शादी सब दी आप करावांगा। कन्त कन्तूहल इक वखावांगा। साची सेजा फूल बरसावांगा। पीआ प्रीतम इक मनावांगा। गलवकड़ी घुट के पावांगा। गोबिन्द फिर आपणा नाम दसावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरयां सिखां तेरे नाल मिलावांगा। तेरे नाल मिलाऊँगा। साची सेव कमाऊँगा। घर घर फेरा पाऊँगा । निरगुण सरगुण रूप वटाऊँगा। बिन तेरयां भगतां नज़र किसे ना आऊँगा। उच्चे टिल्ले पर्बत चोटीआं चरणां हेठ रखाऊँगा। जल थल अस्गाह डूँग्घी कन्दर वेख वखाऊँगा। तेरयां सन्तां सुत्तया आप उठाऊँगा। जुग जन्म दयां रुठयां फड़ मनाऊँगा। ओहले लुक्या गुठयां फड़ हलाऊँगा। जिन्हां खादा कुठया, सब दा सीस कटाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरा डंका नाम वजाऊँगा। तेरा डंका नाम वजावांगा।
दो जहान सुणावांगा। विष्न ब्रह्मा शिव उठावांगा। सब दे सीस मुंडावांगा। इक्को हुक्म जणावांगा। निउँ निउँ चरणी लावांगा। तेई अवतार समझावांगा। भगत अठारां उठावांगा। ईसा मूसा मुहम्मद पन्ध मुकावांगा। चौदां तबकां फोल फुलावांगा। साचा सबक इक सुणावांगा। कलिजुग दा पत्रा आप उलटावांगा। सतिजुग साचा राह चलावांगा। सत्तरां आप जणावांगा । बहत्तरां नाल जोड़ जुड़ावांगा। चुहत्तरां अक्ख खुल्हावांगा। पंजां पंजां राह वखावांगा। पंच प्रधान आप जणावांगा। साचे दर बहावांगा। हुक्म इक रखावांगा। लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां तेरा नाउँ सब दा राग जणावांगा। सिर तेरे सीस छत्र झुल्लदा वेख, आपणी ख़ुशी मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरा रहबर इक अख्वावांगा। तेरा रहबर नाम धराऊँगा। निरगुण हो के फेरा पाऊँगा। लख चुरासी जीव उठाऊँगा। गुरमुख सज्जण नाल मिलाऊँगा। मनमुख शौह दरयाए रुढ़ाऊँगा। नाम खण्डा इक चमकऊँगा । दोहरी धार आप रखाऊँगा। जिध्धर वेखां ओधर तेरी ओट रखाऊँगा। ना कुछ पीऊँ ना कुछ खाऊँगा। बिन खादयां पीत्यां तेरी सेव कमाऊँगा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे तेरी ख़ुशी रखाऊँगा।
२२ माघ २०१९ बिक्रमी कर्म सिँघ दे गृह गग्गो बूआ ज़िला अमृतसर
सच मृदंग वजावांगा। ब्रह्मण्ड खण्ड हलावांगा। इक्को रंग वखावांगा। अस्व तंग कसावांगा। ज़ीन पाखर पावांगा। शाह अस्वार वखावांगा। वागां हथ्थ उठावांगा। तीर तफ़ंग चलावांगा। तलवार कमच चमकावांगा। चण्ड प्रचण्ड रूप वटावांगा। खण्ड खण्ड कर वखावांगा । दे दंड सर्ब समझावांगा। भेख पखण्ड मुकावांगा। सूरा सरबँग अख्वावांगा। साचा अनन्द जणावांगा। परमानंद समावांगा। टुट्टी गंढ्ढ वखावांगा। शब्दी बाज़ लड़ावांगा। लख चुरासी चिड़ियाँ वांग तुड़ावांगा। गोबिन्द नाम कहावांगा। पुरख अकाल तेरा ढोला इक्को गावांगा। तेरा ढोला गीत सुणाऊँगा। साची रीत चलाऊँगा। लख चुरासी परख नीत, गुरमुख बाहर कढ्ढाऊँगा। तेरा नाउँ सति अतीत, त्रैभवण धनी इक जणाऊँगा। एका रंग रंग हस्त कीट, ऊँच नीचां पन्ध मुकाऊँगा। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश रंग चाढ़्ह मजीठ, ज़ात पात मेट मिटाऊँगा। इक्को नज़री आए ठाकर दवारा मन्दिर मसीत, गुरुदुआर तेरा घर बणाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे अलख जगाऊँगा। दर तेरे अलख जगावांगा। जो मंगया सो फल पावांगा। दो जहानां नठ्ठ नठ्ठ जावांगा। लोकमात वेख वखावांगा । सच सलोक सुणावांगा। जो तेरा दर्शन रहे लोच, तिन्हां नेत्र नैण खुल्हावांगा। जिस दी करदे रहे सोच,
बिन सोचयां आण मिलावांगा। कलिजुग अन्त कोई मारया ना जाए निर्दोष, दोषीआं दंड लगावांगा। माया ममता अन्दर जो होए मदहोश, सब दी मति गंवावांगा। पुठी खल्ल लुहावां पोश, अग्नी विच सड़ावांगा। चौदां लोक चौदां तबक देवां झोक, आपणा बल जणावांगा। जो तेरा गायण सलोक, तिन्हां आपणी गोद उठावागा । आत्म परमात्म मेल मिलावांगा। पुरख अकाल वखावांगा। तेरी चरणी पावांगा। तेरे डिठयां रोग मिटावांगा। जगत भिटयां सुच्चे आप करावांगा। वरनां बरनां राह चुकावांगा। अमृत जाम प्याला प्यावांगा। गुर गोबिन्द फेर अख्वावांगा। दो जहानां भज्जांगा। सेवा कर कर मूल ना रज्जांगा। भगत दवारे बहि बहि सजांगा। सति सरूप हो के गज्जांगा। ग़रीब निमाणयां पर्दा कज्जांगा। ताल नगारे हो के वज्जांगा। लख चुरासी मूँह दे भार सट्टांगा। योद्धा सूरबीर हो के डटांगा। कलिजुग जड़ पट्टांगा। डूँग्घे खाते सट्टागां। डर के किसे कोलों ना नठ्ठांगा। इक्को तेरी ओट रखांगा। सृष्ट सबाई झोक, तेरे खाते घत्तांगा। जो गाए गोबिन्द सलोक, सो नर नारी मात रखांगा। बिन मंगयां देवां मोख, मुक्ती चरणां हेठां झसांगा। घर घर जावां अन्तिम पहुंच, आउँदा जांदा मूल ना संगांगा। तेरे नाम दी इक्को रखां धौंस, सिर सिर हुक्म मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा बल, तेरे हुक्मे अन्दर वसांगा।
२२ माघ २०१९ बिक्रमी गग्गो बूआ ज़िला अमृतसर
सूरबीर हो के नठ्ठांगा। दो जहानां डटांगा। पिच्छे मूल ना हटांगा। सृष्ट सबाई भखांगा। हुण वेला गया भट्टां दा। राग इक्को चले जट्टां दा। नाता चुके कूड़ीआं सट्टां दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरी ओट इक्को तक्कांगा। तेरी ओट इक रखावांगा। लख चुरासी फोल फुलावांगा। गुरमुख सज्जण आप जगावांगा। फड़ बांहों मेल मिलावांगा। तेरे दर बहावांगा। भगत दुआर वडयावांगा। सच सिँघासण इक सुहावांगा। तेरी लई थाँ बणावांगा। आपणा मकान ढावांगा। दर दरबान अख्वावांगा। शाह सुल्ताना तेरा दर्शन पा पा ख़ुशी मनावांगा। निहकलंक तेरा नाउँ वडयावांगा। बण गोबिन्द तेरी चरणी पै पै शुकर मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा साचा वर, तेरा सिँघासण चौथी छत्ते डाह के, शौंकां नाल हंढ्ढावांगा।
२२ माघ २०१९ बिक्रमी सुरजण सिँघ दे गृह भुच्चर ज़िला अमृतसर
सचखण्ड थान सुहावांगा। शहिनशाह इक्को इक अख्वावांगा। धुर फ़रमाना हुक्म जणावांगा। दो जहानां पकड़ उठावांगा। शब्दी डंका इक वजावांगा। विष्न ब्रह्मा शिव हलावांगा। त्रैगुण माया पर्दा ढावांगा। पंज तत्त तत्त वेख वखावांगा। गुर अवतार नाल रलावांगा। पीर पैगम्बर अक्ख वेख वखावांगा। लख चुरासी फोल फुलावांगा। चार कूटां दहि दिशा एका हुक्म मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म सुणावांगा। साची कार करांगा। साचे सन्त वरांगा। निरगुण सरगुण हो के फड़ांगा। आत्म परमात्म नाल लड़ांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा खेल करांगा। साचा खेल कराउणा एं। निरगुण आपणा वेस वटाउणा एं। जोती जामा नाउँ धराउणा एं। एका डंका शब्द वजाउणा एं। कलिजुग लेखा आप मुकाउणा एं। लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां आपणा राग सुणाउणा एं। कूड़ी क्रिया भेख पखण्ड, शौह दरया रुढ़ाउणा एं। राजा राणा तख्तों फड़ के लौहणा एं। ग़रीब निमाणयां सोयां लभ्भ उठाउणा एं। चार वरनां एका इष्ट वखाउणा एं। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश नज़र ना आउणा एं। साचा ढोला सब ने गाउणा एं। सोहँ अक्खर इक पड़ौ्हणा एं। सतिजुग मार्ग लाउणा एं। भगत भगवान मिलाउणा एं। पारब्रह्म ब्रह्म वखाउणा एं। सुरती शब्दी रंग चढ़ाउणा एं। आत्म नाद वजाउणा एं। बोध अगाध इक पढ़ाउणा एं। पीर पैगम्बर कलमा इक सिखाउणा एं। नबी रसूलां मार्ग एका पाउणा एं। मुकामे हक़ आसण लाउणा एं। लाशरीक आप अख्वाउणा एं। जलवा नूर डगमगाउंणा एं। सच सिँघासण डेरा लाउणा एं। सचखण्ड साचा इक वसौंणा एं। थिर घर कुण्डा लौहणा एं। गुर अवतार दर बुलाउणा एं। पिछला लहिणा मूल चुकाउणा एं। शास्त्र सिमरत वेद पुराण वेख वखाउणा एं। अञ्जील कुराना पन्ध मुकाउणा एं। चौदां तबकां डेरा ढाउणा एं। चौदां लोकां रंग वखाउणा एं। चौदां विद्या माण मिटाउणा एं। साचा मंत्र इक समझाउणा एं। गगन गगनंतर वेख वखाउणा एं। पृथ्मी आकाश फोल फुलाउणा एं। करोड़ तेतीसा नेत्र नीर रवाउणा एं। सुरप्त इन्द तख्तों लौहणा एं। शंकर तेरा पन्ध मुकाउणा एं। ब्रह्मा ब्रह्म रूप समाउणा एं। विष्नूं साची सेव कमाउणा एं। पुरख अबिनाशी कम्म चलाउणा एं। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्दिर इक वडयाउणा एं। साचा मन्दिर इक वडयावांगा। सचखण्ड दुआर वसावांगा। सच तख्त आसण लावांगा। निरगुण नूर जोत जगावांगा। साचा डंका नाम वजावांगा। सो पुरख निरँजण नाम ध्यावांगा। हरि पुरख निरँजण रंग रंगावांगा। एकँकार निरँकार अख्वावांगा। आदि निरँजण जोती डगमगावांगा। श्री भगवान सच निशान झुलावांगा। अबिनाशी करता आपणा नाउँ
प्रगटावांगा। पारब्रह्म प्रभ आपणा आसण लावांगा। पीर पैगम्बर जगावांगा। कलमा इक सिखावांगा। हक़ हकीकत फोल फुलावांगा। नेरन नेर नज़दीक नज़दीक नज़री आवांगा। सन्त सुहेले आप उठावांगा। फड़ कागों हँस बणावांगा। सोहँ हँसा माणक मोती चोग चुगावांगा। कलिजुग दी रेख मिटावांगा। सतिजुग साचा चन्द चढ़ावांगा। वरन बरन गंवावांगा। गोबिन्द सूरा इक उठावांगा। नाम खण्डा हथ्थ फड़ावांगा। लोआँ पुरीआँ आप फिरावांगा। ब्रह्मण्ड खण्ड खोज खुजावांगा। जेरज अंडां डेरा ढाहवांगा। उत्भुज सेत्ज पर्दा लाहवांगा। सूरज चन्न नैण शरमावांगा। ज़िमीं असमानां खेह उडावांगा । जन भगतां अंग लगावांगा। नथाव्याँ थाँ दवावांगा। निमाणयां आप उठावांगा। हँकारीआं ख़ाक मिलावांगा। कलिजुग आप बदलावांगा। बीस बीसा हुक्म चलावांगा। दिल्ली तख्त चरण टिकावांगा। नौ खण्ड हलावांगा। सत्तां दीपां ख़ाक मिलावांगा। फिर आपणा नाम जपावांगा। निहकलंक नज़री आवांगा। साचा डंक सुणावांगा। राउ रंक समझावांगा। दुआर बंक वखावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक दृढ़ावांगा। साचा हुक्म दृढ़ाऊँगा। जोती जामा वेस वटाऊँगा। कलि कल्की अवतार अख्वाऊँगा । सम्बल आपणा चरण टिकाऊँगा। उच्चे टिल्ले पर्बत आसण लाऊँगा। पूत सपूते पकड़ उठाऊँगा। ब्रह्मण गौड़े भेव चुकाऊँगा। मूसा ईसा चरणां हेठ रखाऊँगा। मुहम्मद पिछली अक्ख खुल्हाऊँगा। अल्ला राणी दर दर भीख मंगाऊँगा। नानक गोबिन्द संग निभाऊँगा। सूरबीर हो के आपणा नाँ जपाऊँगा। अमृत जाम प्याऊँगा। चार वरनां एका घर वखाऊँगा। बरन अठारां मेट मिटाऊँगा। हरि मन्दिर चरण टिकाऊँगा। भगत भगवन्त आपणा बंक सुहाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वखाऊँगा। आपणा खेल वखावांगा। शाह सुल्तानां उठावांगा। इक्को हुक्म मनावांगा। पहली चेत्र राह चलावांगा। पिछला पन्ध मुकावांगा। अग्गे मार्ग पावांगा। घर घर हुक्म समझावांगा। सुत्तयां आप उठावांगा। रुसयां फेर मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कार कमावांगा। आपणी कार करे करतार, करनहार अख्वाया। निरगुण निरगुण हो तैयार, निरवैर आपणा वेस वटाया। सचखण्ड दवारा खोल्ह कवाड़, थिर घर मन्दिर इक सुहाया। सुन अगम्मी कर कर पार, भेव अभेदा आप जणाया। शब्दी शब्द शब्द प्यार, सच वणजारा इक रखाया। सुत दुलारा करया ख़बरदार, सच संदेसा इक सुणाया। उठ बाले हो तैयार, हरि गोपाले राह जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी दरगाह साची साचा राह चलाया। दरगाह साची परवरदिगार, इक्को हुक्म जणाईआ। आदि जुगादी सांझा यार, शिरकत विच कदे ना आईआ। कलमा हक़ दए सिखाल, साची सिख्या करे पढ़ाईआ। करे खेल बेमिसाल, पिछली
मिसल ना कोए वखाईआ। जलवा नूर धर जलाल, जौहर आपणा दए कढ्ढाईआ। हकीकत वेखे हक़ हलाल, लाशरीक आप ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच स्नेहुड़ा इक अल्हाईआ। सच स्नेहुड़ा साचे थान, श्री भगवान आप जणाइंदा। गुर अवतार करो ध्यान, पीर पैगम्बर आप उठाइंदा। लोक परलोक देवणहार ज्ञान, सच सलोक इक जणाइंदा। आत्म परमात्म देवणहारा दान पारब्रह्म ब्रह्म पर्दा लाहइंदा। वसणहारा सचखण्ड सच मकान, बेमुकाम फेरा पाइंदा। चौथे जुग बदल देवे नज़ाम, धुर फ़रमाना इक समझाइंदा। आपणे हथ्थ हुक्म रखे हुकाम, हकीकत सब दी वेख वखाइंदा। सारे बरदे बणो ग़ुलाम, सजदा सीस इक जणाइंदा। पुरख अबिनाशी सच अमाम, साचे तख्त सोभा पाइंदा। दामनगीर पकड़ो दाम, दस्त दस्त नाल मिलाइंदा। दूर दुराडा वखाए सच निशान, दो जहानां आप झुलाइंदा। कलिजुग अन्तिम खेल करे महान, हरि का भेव कोए ना पाइंदा। कूड़ी क्रिया मेटे विच जहान, सच सुच्च आप धराइंदा। चौदां तबक वेखे दुकान, ज़िमीं असमान फोल फुलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा नांउँ प्रगटाइंदा। निरगुण नाउँ रखावांगा। इक्को पुरख अकाल मनावांगा। दूजा इष्ट ना कोए जणावांगा। सुरती सोई सर्ब उठावांगा। मन वासना मैल धवावांगा। अमृत जाम प्यावांगा। निझर झिरना इक झिरावांगा। बजर कपाट खुल्हावांगा। आत्म ताकी लाहवांगा। बण साकी जाम प्यावांगा। बंदा ख़ाकी ख़ाक रलावांगा। आकी अन्त सर्ब मिटावांगा। गोबिन्द बाकी मात चुकावांगा। सतिजुग साखी आप सुणावांगा। जन भगतां राखी, बहि बहि अन्दर कमावांगा। जो गुर अवतारां पहलों भाखी, सो अन्तिम पूरी कर वखावांगा। दो जहान इक्को खुल्हे हाटी, दूजा राह ना कोए जणावांगा। निरगुण जोत हरि प्रकाशी, कलिजुग अन्ध अन्धेर मुकावांगा। मेल मिलावा कमलापाती, नार कन्त घर वखावांगा। जन भगतां कर के उत्तम जाति, ब्रह्म आपणी अंस बणावांगा। गलों कट जम की फाँसी, सचखण्ड दुआर वखावांगा। सतिजुग कोई ना रहसी मदिरा मासी, गुरमुख इक्को रंग रंगावांगा। लहिणा देणा चुक्के पंडत कासी, काया मन्दिर इक वखावांगा। मुल्ला शेख़ मसायक होए उदासी, सफ़ा सब दी मात उठावांगा। इक्को गोबिन्द इक्को दासी, इक्को पुरख अकाल मनावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, सच सच जणावांगा। सच सच जणाऊँगा। पिछली कीती सब उलटाऊँगा। जो घड़या भन्न वखाऊँगा। लख चुरासी ख़ाक मिलाऊँगा। गुरमुख साचे आप उठाऊँगा। वड़ अन्दर राह जणाऊँगा। हरि मन्दिर इक बहाऊँगा। अनहद नादी नाद वजाऊँगा। बण स्वांगी स्वांग रचाऊँगा। बिन भगतां नज़र किसे ना आऊँगा। लख चुरासी मुख भवाऊँगा। जो करनी कर वखाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा
हरि, साची लिख्त लेख लिखाऊँगा। साचा लेखा मस्तक लिखावांगा। गुर गोबिन्द नाल मिलावांगा। सिर कल्गी तोड़ा सजावांगा। दो जहानां राह जणावांगा। सतिजुग मार्ग पावांगा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग दा पन्ध मुकावांगा। विष्न ब्रह्मा शिव रुलावांगा। गुरमुख सच्चयां माण दिवावांगा। सोहँ ढोला इक सुणावांगा। बण विचोला सेव कमावांगा। कलिजुग होला इक वखावांगा। घर घर रौला पावांगा। वीह सदी नाल रलावांगा। चौधवीं सदी पन्ध मुकावांगा । बुढ्ढी नढ्ढी दर दर आप फिरावांगा। अल्ला राणी नैण शरमावांगा। मुहम्मद मूँह दे भार सुटावांगा। ईसा शहिनशाह नाल रलावांगा। मूसा इक्को हुक्म मनावांगा। काला सूसा तन छुहावांगा। चीना रूसा मेल मिलावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, साची करनी कर वखावांगा। साची करनी कर वखाएगा। सो आपणा नाम जपाएगा। हरि पुरख निरँजण फेरा पाएगा। एकँकार हुक्म सुणाएगा। आदि निरँजण नूर धराएगा। श्री भगवान सेव कमाएगा। अबिनाशी करता घर घर फेरा पाएगा। पारब्रह्म आपणी वंड वंडाएगा। ब्रह्म लेखा सर्ब चुकाएगा। सच दुआर इक वखाएगा। सचखण्ड दुआर सुहाएगा। श्री भगवान आसण लाएगा। निरगुण जोत नज़री आएगा। किला कोट ना कोए बणाएगा। नगारे चोट इक लगाएगा। लख चुरासी खोट बाहर कढ्ढाएगा। गुरमुख आहलणयों डिगे बोट उठाएगा। वरन गोत सर्ब मिटाएगा। पुरख अकाल निर्मल जोत नाल मिलाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग आप वखाएगा। साचा मार्ग इक वखावांगा। इक्को रंग रंगावांगा। इक्को घर वसावांगा। इक्को मन्दिर बणावांगा। इक्को नाद वजावांगा। इक्को साक हंढ्ढावांगा। पाकी पाक अख्वावांगा। इक्को ताक खुल्हावांगा। इक्को लाट जगावांगा। इक्को हाट वकावांगा। इक्को ताट दृढ़ावांगा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेस सुणावांगा। सच संदेस दस्सांगा। दो जहानां फिर फिर हस्सांगा । जन भगतां पिच्छे नस्सांगा। तीर निराला कसांगा। दो जहानां झसांगा। गुरमुखां अग्गे नीवां हो के ढठ्ठांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी अन्दर आपे हो के वसांगा। आपणे अन्दर वसेरा करांगा। ना किसे कोलों डरांगा। लख चुरासी जीव जंत फड़ांगा । जन भगतां काया मन्दिर सच महल्ले चढ़ांगा। इक्को अक्खर आखर आपणा पढ़ांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी हरि हरि करांगा। साची करनी करे पुरख समरथ, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग चलाया रथ, नव नौ चार वेस वटाईआ। बोध अगाध महिमां दस्सदा रिहा अकथ, लिख लिख लेखा जगत जणाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव देवणहारा मति, साची सिख्या करे पढ़ाईआ। गुर अवतारां पावणहारा वथ, वस्त अमोलक इक वरताईआ। पीर
पैगम्बरां वखावणहारा तट, पत्तण इक्को इक जणाईआ। कलिजुग अन्तिम सब दी वेखे वाट बण पांधी फेरा पाईआ। जगत वासना नटुआ नाट, मन चंचल रिहा नचाईआ। किसे ना मिल्या कमलापात, सुंञीं सेज सर्ब लोकाईआ। रसना जिह्वा बत्ती दन्द गा गा थक्के गाथ, आत्म परमात्म मेल ना कोए मिलाईआ। नाता जुड़या कूड़ कुड़यारा सज्जण साक, सतिगुर चरण ना कोए सरनाईआ। जोत जगी ना मस्तक ललाट, घर घर दीपक रहे जगाईआ। जन्म मरन दी मुक्की ना किसे वाट, हवन धूप दीप घृत रहे पाईआ। कलिजुग होई अन्धेरी रात, सतिजुग साचा चन्द ना कोए चढ़ाईआ। दीन मज़्हब बणे जमात, पुरख अकाल ना कोए मनाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान लै लै हाथ, हथ्थो हथ्थ रहे वखाईआ। सब नूं भुल्ली पारब्रह्म दी ज़ात, अजाति रूप सर्ब वटाईआ। जिस दी सिफ्त करदी रही कलम दवात, काग़ज़ शाही नाल मिलाईआ। जिस गुर अवतारां पीर पैगम्बरां पंज तत्त चोले दिती वफ़ात, फ़तवा सब दे उत्ते लाईआ। सो साहिब साख्यात, निरगुण आपणा वेस धराईआ। वेखणहारा कायनात, सृष्ट सबाई खोज खुजाईआ। मधुर प्याला आबे हयात, अमृत जाम रिहा वखाईआ। कलिजुग जीव पए सफ़ात, नेत्र नैण ना कोए उठाईआ। गुरमुख विरला सज्जण दास, जिस आपणी बूझ बुझाईआ। चारों कुण्ट वेख प्रभास, पीर पैगम्बर देण दुहाईआ। कलमा नबी ना किसे साथ, हकीकत नज़र कोए ना आईआ। मुहम्मद पड़े्ह ना कोए आयत, शरीअत करे जगत लड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपणा हुक्म इक जणाईआ। साचा हुक्म सच संदेसा, श्री भगवान आप जणाइंदा। पकड़ उठाए नर नरेशा, नरायण आपणा वेस वटाइंदा। लेखा जाणे धारी केसा, मूंड मुंडाए भेव खुल्हाइंदा। निहकलंक कर के वेसा, वेस अवल्ला आप वखाइंदा। चार जुग दा वेखे पेशा, वरन बरन खोज खुजाइंदा। लहिणा देण चुकाए मुल्ला पीर शेख़ा, दस्तगीर दर्द वंडाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी प्रगट होवे इक्को नेता, निहकलंक नाउँ धराइंदा। गुर गोबिन्द करे साचा हेता, हितकारी फेरा पाइंदा। जिन्ह धन्ना तारया जट्ट फिरदा विच खेतां, सो खेल रिहा कराईआ। जिस नूं कलिजुग जीव करदे रहे झेडां, उंगलां वल उंगलां कर वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तिम हो गया टेडा, सब नूं ख़ाक मिलाईआ। टेडा होया आप भगवान, नज़र किसे ना आइंदा। लख चुरासी वेखे मार ध्यान, निरगुण आपणा पर्दा लाहइंदा। सृष्ट सबाई होई शैतान, काम क्रोध लोभ मोह हँकार घर घर नज़री आइंदा। साबत दिसे ना कोए ईमान, सिदक सबूरी ना कोए हंढ्ढाइंदा। मिल्या मेल ना नौजवान, निरगुण नज़र किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म आप सुणाइंदा। साचा हुक्म सुणावे मात, मता आपणे नाल पकाईआ। सारे बण जाओ इक जमात, दो जहानां करे पढ़ाईआ।
सर्ब जीआं दा पुरख अबिनाश, दूजा नज़र कोए ना आईआ। इक्को पवण इक स्वास, इक्को अन्तर रिहा समाईआ। इक्को शब्द इक्को नाद, इक्को धुन रिहा वजाईआ । इक्को जोत इक प्रकाश, इक्को नूर रिहा दरसाईआ। इक्को सेवक इक्को दास, इक्को सेवा सच कमाईआ। इक्को शहिनशाह शाहो शाबाश, साचे तख्त सोभा पाईआ। इक्को करे पूरी आस, पुरख अकाल वड्डी वड्याईआ। इक्को लेखा जाणे पृथ्मी आकाश, गगन गगनंतर खोज खुजाईआ। इक्को निरगुण सरगुण देवे साथ, जुग जुग संग निभाईआ। इक्को दूर दुराडी मेटे वाट, जन्म मरन पन्ध मुकाईआ। इक्को देवणहारा दात, सतिगुर दाता इक रघराईआ। इक्को साहिब कमलापात, घर वसे सच्चा माहीआ। इक्को नूर इक्को ज़ात, ज़हूर इक्को इक रुशनाईआ। इक्को कलमा इक्को बात, इक्को नाम रिहा पढ़ाईआ। इक्को भविख्त रिहा भाख, गुर अवतार ध्यान लगाईआ। इक्को पूजा इक्को पाठ, इक्को मंत्र रिहा सुणाईआ। इक्को चरण इक्को नात, इक्को हरि जू नज़री आईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे खेल तमाश, ख़ालक ख़लक रूप वटाईआ। श्री भगवान भुल्ल क्यों बणे बदमाश, बुध सब दी रिहा भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, साचा डंका इक वजाईआ। साचा डंका वज्जे सद्दा, हरि सदा नाम लगाइंदा। दो जहानां पार करे हद्दा, हदूद वंड ना कोए वंडाइंदा। जुग चौकड़ी फिरे भज्जा, सेवक साची सेव कमाइंदा। कलिजुग अन्तिम निरगुण हो के सजा, रूप रंग रेख ना कोए रखाइंदा। भगत प्यार आया बद्धा, आपणा बल मिटाइंदा। ना बुढ्ढा ना दिसे नढ्ढा, बिरध बाल ना रूप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण दाता पुरख बिधाता कलिजुग मेटे अन्धेरी राता, सतिजुग देवे सच सोग़ाता, इक्को अक्खर कर कर वक्खर नाम सोग़ात झोली पाइंदा।
२२ माघ २०१९ बिक्रमी मोता सिँघ दे गृह कल्सीआं ज़िला अमृतसर
आपणा पर्दा चुकांगा। निरगुण हो के उठांगा। साहिब बण के तुठांगा। ग़रीब निमाणे चुकांगा। लुकायां किसे कोलों ना लुकांगा । शेर हो के बुकांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, लख चुरासी कोलों पुछांगा। लख चुरासी वेखांगां। लेखा जाण देस परदेसां दा। लेखा चुका ब्रह्मा विष्न महेष गणेशां दा। गाउणा चुक्के सहँसर जिह्वा बाशक शेशां दा। हुक्म चले इक नरेशा दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल आपणे वेसां दा। अगम्मी वेस वटावांगा। निहकर्मी कर्म कमावांगा। दो जहान सरन लगावांगा। श्री भगवान निशान
झुलावांगा। सचखण्ड मकान वसांवांगा। चढ़ उपर आसण लावांगा। दो जहान डरावांगा। भुख्यां भुक्ख गंवावांगा। साचा सुख वखावांगा। कालख टिक्का लाहवांगा। सतिजुग राह चलावांगा। बाल्यां गोद उठावांगा। रुस्सयां फेर मनावांगा। हुस्सयां फेर जगावांगा। ग़ुसयां मेट मिटावांगा। बिरहों कुठयां राग सुणावांगा। जग लुट्टयां फेर वसावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी कर वखावांगा। आपणी करनी कर वखाएगा। साचा खेल इक रचाएगा। चौदां तबकां ख़ाक मिलाएगा। ग़रीब निमाणयां तिलक लगाएगा। फड़ आपणे गले लगाएगा। दो जहानां वेख वखाएगा। सच सिँघासण सोभा पाएगा। इक्को डंका नाम वजाएगा। राउ रंकां आप उठाएगा। दुआर बंका इक सुहाएगा। जो पिच्छे रहि गए ओन्हां अग्गे लाएगा। भुक्खे नंगे साचे सुख समाएगा। दुखियां दु:ख गंवाएगा। आपणी कुक्ख हरी कराएगा। उज्जल मुख वखाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच फलवाड़ी इक लगाएगा । सच फलवाड़ी बूटा लावेगा। सतिजुग आप झुलावेगा। फल अमृत इक खवावेगा। विख रूप सर्ब मिटावेगा। जोती जोत जोत रुशनावेगा। दो जहानां इक्को नज़री आवेगा। दूजा इष्ट ना कोए मनावेगा। सोहँ ढोला विष्न ब्रह्मा शिव गावेगा। गुर अवतार सरनी पै पै शुकर मनावेगा। पीर पैगम्बर धूढ़ी टिक्का मस्तक लावेगा। भगत भगवान इक्को जस सुणावेगा। ग़रीब निमाणयां हो के वस, आपणा माण तजावेगा। सर्ब कला समरथ, समरथ आपणा राह वखावेगा। सतिजुग मार्ग दस्स, कूड़ी क्रिया मेट मिटावेगा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नस्स नस्स कलिजुग अन्तिम पन्ध मुकावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे अकथनत अकथ, पिछला लेखा सर्ब चुकावेगा। पिछला लेखा चुकेगा। कलिजुग पैंडा मुकेगा। गुरमुख सच्चा उठेगा। साहिब ठाकर तुठेगा। गोदी आपणी चुकेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निशाने आपणयो कदे ना उकेगा।
२२ माघ २०१९ बिक्रमी बीबी बीरो दे गृह कल्सीआं ज़िला अमृतसर
दर घर साचे पाया दरस, दु:ख दर्द गंवाईआ। जन्म जन्म दी मिटी हरस, हरि सतिगुर नज़री आईआ। कर किरपा कीता आपणा तरस, मेहर नज़र इक उठाईआ। अमृत मेघ जाए बरस, सांतक सति कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख देवे वड वड्याईआ। गुरसिख आसा करे पूर, पूरी आसा आप कराइंदा। देवे दरस हाज़र हज़ूर, हरि जू आपणा रंग वखाइंदा। सर्ब कला आपे भरपूर, ख़ाली भाण्डे आप भराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे लेखे आपे लाइंदा ।