पुस्तकालयभाग १३

२६ माघ २०१९ बिक्रमी हज़ारा सिँघ दे घर पिण्ड मनयाला ज़िला अमृतसर

ब्रह्मण्ड खण्ड प्रभ अधीनया, बेअन्त खेल कराइंदा। लेखा जाणे रूसा चीनया, शाह सुल्ताना वेख वखाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी वेखो एका सीनया, शीना सब दा चाक कराइंदा। लेखा चुके लोक तीनया, त्रैगुण माया डेरा ढाइंदा। आदि जुगादि जुग जुग चौकड़ी बदलणहारा सीनया, निरगुण सरगुण फेरा पाइंदा। कलिजुग अन्तिम सृष्ट सबाई देवणहारा तलकीनया, सच संदेसा इक सुणाइंदा। गुरमुख साचे करो याकीनया, यक्के बाद दीगरे राज राजानां आप उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आपे खेलया। करे खेल हरि निरँकारा, समझ कोई ना पाइंदा। कलिजुग अन्तिम वेख किनारा, धुर संदेसा हुक्म सुणाइंदा। सृष्ट सबाई सति हुलारा, नव नौ आप उठाइंदा। भूपत भूप शाह सिक्दारा, निरगुण आपणा हुक्म मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप जणाइंदा। चीन चीना ना कोई वणजार, चार कुण्ट दए दुहाईआ। भारत खण्ड ना कोई धार, नौ खण्ड वेखे थाउँ थाईंआ। करे खेल अगम्म अपार, अगम्मड़ी कार कमाईआ। दो धड़ करे संसार, साची वंड वंडाईआ। खड़ग खण्डा इक कटार, तीर कमान नाम हथ्थ उठाईआ। सब ते हमला करे आप करतार, यमला सब नूं दए बणाईआ। कमला रमला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आपणे हथ्थ रखाईआ। चीन चीना ना कोई ताकत, ताकतवर हरि अख्वाइंदा। सब दी मेटे अन्त ल्याकत, दानशमंद ना कोई वड्याइंदा। निरगुण सरगुण पिच्छे करे तुआकब, बेपरवाह फेरा पाइंदा। कूड़ी क्रिया मेट अन्तिम वेखण आए इबादत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल इक वखाइंदा। साचा खेल करे दो धड़, दो धारा खण्डा इक चमकाईआ। सचखण्ड निवासी दरगाह साची वेखे खड़, पुरख अबिनाशी बेपरवाहीआ। सृष्ट सबाई मरे लड़ लड़, ना सके कोए बचाईआ। कलिजुग कूड़े मूर्ख मूढ़्हे डिगण दड़, ना सके कोए उठाईआ। शाह सुल्तानां अन्दर माया ममता हउमें हंगता जाए वड़, घर घर कुण्डा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक मनाईआ। साचा हुक्म धुर फ़रमाना, धुर दरगाही आप जणाइंदा। कोई ना रहसी राजा राणा, ख़ाली तख्त सर्ब वखाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी मन्नणा पए भाणा, सिर सिर हुक्म आप जणाइंदा। बीस बीसा हरि जगदीशा प्रगट होए शाह सुल्ताना, निहकलंक आपणा फेरा पाइंदा। मेटणहारा सर्ब माणा, अभिमान रूप ना कोए

वटाइंदा। मारनहारा तीर निशाना, अणयाला आप चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आपणे हथ्थ रखाइंदा। चीन करे की विचारा, हरि का खेल विचार विच ना आईआ। अग्गे वेखो की की वरते भाणा, सम्मत बीसा राह तकाईआ। चारों कुण्ट आए हाणा, हाणीआं सके ना मेल मिलाईआ। नौ खण्ड भुल्यां प्रभ का गाणा, साचा राग ना कोए अल्हाईआ। हमलाआवर इक अख्वाणा, दो जहानां डेरा ढाहीआ। कलिजुग कूड़ी क्रिया करे पार किनारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ। मेहरां अन्दर वसे ठाकर, ठाकर आपणी मेहर कराइंदा। गुरमुखां देवे नाम रत्ती रत्नागर, रत्ती रत्त नाल रंगाइंदा। सच कराए वणज बण सौदागर हट्ट इक्को इक खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहर नज़र इक उठाइंदा। मेहरवान इक्को दाता, आदि अन्त वड्डी वड्याईआ। जुग चौकड़ी खेल तमाशा, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां देवे दाता, भगत भगवन्त झोली नाम भराईआ। सदा सुहेला इक इकेला सद वसणहारा साथा, आत्म परमात्म संग निभाईआ। बोध अगाध पढ़ावणहारा गाथा, निष्अक्खर करे पढ़ाईआ। कलिजुग अन्तिम मेटे अन्धेरी राता, सतिजुग साचा चन्द चढ़ाईआ। लहिणा देणा चुके ज़ात पाता, वरन गोत इक वखाईआ। सृष्ट सबाई नज़री आए पिता माता, लख चुरासी गोद बहाईआ। चरण कँवल उपर धवल श्री भगवान बंधाए नाता, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाईआ। मेहरवान इक्को पुरख समराथा, जुग चौकड़ी आपणी मेहर नज़र नाल तराईआ। मेहरवान बेनज़ीर, मुकामे हक़ सोभा पाइंदा। मुरीद मुर्शद वखाए सच तस्वीर, तसबी मणका ना कोए भवाइंदा। लेखा जाणे शाह हकीर, शरअ ज़ंजीर तोड़ तुड़ाइंदा। बदलणहारा आप तकदीर, तदबीर आपणी इक समझाइंदा। अमृत देवे सच्चा सीर, आबे हयात मुख चुआइंदा। नाम खण्डा फड़ शमशीर, धुँदूकारा डेरा ढाइंदा। जुग चौकड़ी कटणहारा भीड़, औझड़ राह पन्ध मुकाइंदा। चोटी चाढ़्हे फड़ अख़ीर, आखर आपणा मेल मिलाइंदा। मेहर नज़र करे वड पीरन पीर, लाशरीक आपणी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्को इक वखाइंदा। मेहर नज़र सतिगुर अक्ख, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। मेहरवान हो प्रतख, आत्म दरसी दरस कराईआ। मेहरवान भरे भण्डार ख़ाली सक्ख, नाम अतोट अतुट वरताईआ। मेहरवान मार्ग सच्चा दस्स, साचे मन्दिर दए चढ़ाईआ। मेहरवान दुरमति मैल कट, काग हँस रूप वटाईआ। मेहरवान लहिणा देणा चुकाए चौदां लोक चौदां हट्ट, चौदां तबक पार वखाईआ। मेहरवान मेहर नज़र कर देवे ब्रह्म मति, ब्रह्म विद्या इक पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहर नैण इक उठाईआ। मेहरवान खोल्हे नैण, निज नेत्र दया कमाइंदा। मेहरवान

साक सज्जण सैण, सतिगुर इक्को नज़री आइंदा। मेहरवान नाता जोड़े मात पित भाई भैण, पिता पूत वंड वंडाइंदा। मेहरवान आदि जुगादि, जुग चौकड़ी चुकाए लहिण देण, पूरब सब दी झोली पाइंदा। मेहरवान रसना जिह्वा सारे कहिण, मिल मेहरवान आपणा पन्ध ना कोए मुकाइंदा। मेहरवान लेखा चुकाए ऐन ग़ैन, अल्फ़ ये रंग ना कोए रंगाइंदा। मेहरवान इक नरायण, सदा सदा सद मेहर बख्शिश बख्शीश आपणे हथ्थ रखाइंदा। बिरध बाल जगत जवान, जीवण रंग वटाईआ। जन्म कर्म धर्म निशान, पंज तत्त कुड़माईआ। आत्म परमात्म खेल महान, नज़र किसे ना आईआ। जो जन करे चरण ध्यान, रोग सोग चिन्ता दु:ख दए गंवाईआ। इक वखाए पद निरबाण निरबाण, पद इक जणाईआ। लेखा चुके आवण जाण, चारे खाणी नाता दए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत बुड़्हेपा लेखे लाईआ। जगत बुड़्हेपा लेखे जाए लग्ग, अग्नी तत्त बुझाइंदा। फड़ फड़ हँस बणाए कग्ग, काग हँस रूप वटाइंदा। जो साहिब सतिगुर सरनाई जाए लग्ग, रोग सोग चिन्ता दु:ख सुख विच बदलाइंदा। निर्मल जोती जाए जग, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। लहिणा देणा चुकाए हथ्थो हथ्थ, उधार जगत ना कोए जणाइंदा। करे खेल पुरख समरथ माणस जन्म लेखे पाइंदा। लख चुरासी विच्चों कढ्ढ, अन्तिम आपणा मेल मिलाइंदा। बुढ्ढा ख़ाली हड्ड जाए छड्ड, परमात्म आत्म नाता आपणे नाल जुड़ाइंदा। दुक्खां दरदां दी पिच्छे रहि गई हद्द, अग्गे सांतक सति रूप जणाइंदा। भाग लग्गे साची यद्द, कुल आपणा बंक सुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणे घर लए सद्द, लोकमात कूड़ा नाता तोड़ तुड़ाइंदा।

२६ माघ २०१९ बिक्रमी बली सिँघ दे गृह कैरों ज़िला अमृतसर

पिछला लेखा गया मुक्क, करता कीमत ना कोए लाईआ। अग्गे गोदी लए चुक्क, दु:ख दर्द मिटाईआ। घर मन्दिर आवे सुख, गृह साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा लेखे लए लगाईआ। लेखा लेखे जावे लग्ग, लावणहार आप लगाइंदा। गुरमुख गुर संगत विच बहे सज, हरिसंगत मेल मिलाइंदा। सताई पोह ख़िआल देणा छड्ड, खैहड़ा पिछला आप मुकाइंदा। पिछली बीती पिच्छे हद्द, अग्गे आपणा रंग रंगाइंदा। देवणहारा साची दाद, नाम वस्त झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सिर रख हथ्थ करतार, आपणी दया कमाईआ। दु:ख दलिद्दर दए नवार, दर्दीआं दर्द मिटाईआ। चरण सरन बख्श प्यार, रीती साची इक दृढ़ाईआ। आदि जुगादी तारनहार, जुग जुग होए सहाईआ। भगत वछल इक गिरधार, भगवन निरगुण रूप वटाईआ। सदा सुहेला

मीत मुरार, सगला संग रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछला लहिणा दए झोली पाईआ। पिछला लहिणा नेत्र नैणां, नैण नैण दरसाइंदा। कूड़े वहण गुरसिख ना वहणा, साची धार इक समझाइंदा। हरि चरण दवारे साचे बहिणा, थल्ले उपर इक्को रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा मार्ग इक समझाइंदा। साचा मार्ग सति सतिवाद, सति सति जणाईआ। पोह सताई छड्ड याद, पिछला लेखा सर्ब मुकाईआ। अग्गे मेला माधव माध, मोहणी आपणे रंग रंगाईआ। देवणहारा साची दाद, वस्त अमोलक इक वरताईआ। भरम भुलेखे देवे काढ, आपणे लेखे लए लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख देवणहार वड्याईआ। गुरसिख बख्शे हरि जू भुल्ल, अभुल्ल दया कमाइंदा। हरिजन लोकमात ना जाए रुल्ल, फड़ बांहों गले लगाइंदा। आप महकाए साचा कँवल फुल्ल, फुल्ल फलवाड़ी आप महकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तोलणहारा साचे तोल, तोल तराज़ू इक्को कंडा नाम वखाइंदा। नाम तराज़ू निरगुण तोला, निरवैर दया कमाईआ। इक्को धारन बोले साचा सोहला, सोहँ अक्खर करे पढ़ाईआ। आत्म परमात्म आपे मौला, निराकार आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जानणहारा उपर धौला, धरनी धरत वेख वखाईआ। धरनी धरत वेखे धवल, दहि दिशा खोज खुजाइंदा। नूर नुराना रूप रंग रेख ना कोए सवल, साँवल आपणी कार कमाइंदा। आदि जुगादि सदा सुहेला इक्को एक अव्वल, अलनेक कमच खेल खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, देस दसन्तर वेख वखाइंदा। देस दसन्तर ज़िमीं असमान, ब्रह्मण्ड खण्ड खोज खुजाईआ। देवणहारा धुर फ़रमान, सच संदेस नरेश जणाईआ। वेखणहारा दो जहान, रूप अनूप आप वटाईआ। वसणहारा सच मकान, सचखण्ड आपणा आसण लाईआ। देवणहारा नाम निधान, नाम अनमुलड़ा झोली पाईआ। बख्शणहारा चरण ध्यान, सच प्रीती इक समझाईआ। मेटणहारा कूड़ निशान, सच सुच्च दए समझाईआ। बणावणहारा साचा काहन, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। वेखणहारा नूर मिहबान, बीदो आपणी धार बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भुल्ल अभुल्ल इक्को रंग वखाईआ। भुल्ल अभुल्ल इक्को रंग, रंग रंगीला आप जणाइंदा। साहिब सतिगुर जिस दे संग, पिछली कीती सब उलटाइंदा। आत्म सेजा सुहाए पलँघ, परम पुरख आसण लाइंदा। इक्को देवे निझर अनन्द, गृह मन्दिर इक वखाइंदा। दो सत्त ढाहे कंध, नठ्ठ नठ्ठ आपणा पन्ध मुकाइंदा। सदा सदा सद हो बख्शंद, बख्शश आपणी आप वरताइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गुरमुख आपणे राह चलाइंदा। गुरमुख इक्को राह, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ।

सदा सुहेला बण मलाह, बेड़ा आपणे कंध उठाईआ। नाता जोड़ दो जहान, निरगुण सरगुण मेला सहिज सुभाईआ। वेखणहारा थाउँ थाँ, थान थनंतर खोज खुजाईआ। जपावणहारा आपणा नाँ, नाउँ निरँकारा इक समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछली भुल्ल दए गंवाईआ। पिछली भुल्ल होए दूर, दूर दुराडी आप कराइंदा। अग्गे हरि जी आसा मनसा पूर, पूरी आसा आप कराइंदा। दरस दिखाए हाज़र हज़ूर, हज़रत आपणा फेरा पाइंदा। बख्शणहारा सर्ब कसूर, मेहर नज़र इक उठाइंदा। आदि जुगादि आपणा बन्न्हे सच दस्तूर, हुक्मे अन्दर सर्ब फिराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक अल्हाइंदा। हुक्मे अन्दर खेल सरबग्ग, सरबग्ग वड्डी वड्याईआ। हुक्मे अन्दर दो जहान रवि ससि सूरज चन्द ब्रह्मण्ड खण्ड रिहा भज्ज, बण पांधी पन्ध मुकाईआ। हुक्मे अन्दर निरगुण सरगुण हो के हर घट रिहा वस, आप आपणी खेल खलाईआ। हुक्मे अन्दर खेले खेल चौदां हट्ट, लोक परलोक सोभा पाईआ। हुक्मे अन्दर नाम निधान आपे रट, रट्टा घर घर दए वखाईआ। हुक्मे अन्दर बणाए तीर्थ तट, तट किनारा इक सुहाईआ। हुक्मे अन्दर करे खेल पुरख समरथ, समरथ आपणा पर्दा लाहीआ। हुक्मे अन्दर सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग जन भगतां करदा आया पक्ख, नाता जगत तुड़ाईआ। हुक्मे अन्दर सन्त सुहेले लए रख, रखणहारा इक्को शहिनशाहीआ। हुक्मे अन्दर गुरमुखां देवे नाम वथ, वस्त अमोलक झोली पाईआ। हुक्मे अन्दर गुरसिखां वखाए साचा हठ, धीरज धीर इक धराईआ। हुक्मे अन्दर वसे घट घट, हर घट रिहा समाईआ। हुक्मे अन्दर दूई द्वैती मेटे फट्ट, कूड़ी क्रिया पन्ध मुकाईआ। हुक्मे अन्दर भगत भगवान जोत जगाए लट लट, अज्ञान अन्धेर चुकाईआ। हुक्मे अन्दर बणाए साचा साथ, साथी इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, भुल्यां मार्ग आपे लाईआ। भुल्यां मार्ग दए एक, एकँकार वड्डी वड्याईआ। भुल्यां राह दस्से बिबेक, विवेकी रूप जणाईआ। भुल्यां लिखे आपणी हथ्थीं लेख, लेखा पिछला दए मिटाईआ। भुल्लयां भटकयां लए वेख, रुल्लयां आपणी गोद बहाईआ। सदा सदा सद कर कर सच्चा हेत, नित नवित्त फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, पिछला लेखा दए मिटाईआ। गुरमुख नाउँ जगत निशाना, जुग जुग आप जणाईआ। गुरमुख नाउँ वड प्रधाना, प्रधानगी इक कमाईआ । गुरमुख नाउँ जगत ज्ञाना, सृष्ट सबाई दए समझाईआ। गुरमुख नाउँ सच तराना, तर्हा तर्हा समझाईआ। गुरमुख नाउँ वड मर्दाना, मर्दानगी इक कमाईआ। गुरमुख नाउँ प्रगट होए जीव जगत जहाना, जीवण जुगत सर्ब समझाईआ। गुरमुख नाउँ मेल मिलाए श्री भगवाना, भगवन आपणा रंग रंगाईआ। गुरमुख नाउँ मेट मिटाए आवण जाणा, जन्म मरन गेड़ चुकाईआ। गुरमुख

नाउँ जीव जंत जुग जुग गाणा, गा गा शुकर मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे आपणा वर, सो गुरमुख औंत लोकमात ना जाईआ। गुरमुख नाउँ जगत सच, सच सच दृढ़ाइंदा। गुरमुख नाउँ घर घर पए नच्च, बण स्वांगी स्वांग वटाइंदा। गुरमुख नाउँ अमृत आत्म देवे रस, रस इक्को इक प्याइंदा। गुरमुख नाउँ हिरदे जाए वस, हरि हरि का रूप वखाइंदा। गुरमुख नाउँ करे प्रकाश लट लट, अज्ञान अन्धेर मुकाइंदा । गुरमुख नाउँ विके ना किसे हट्ट, करता कीमत आपे पाइंदा। गुरमुख नाउँ जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग चौकड़ी आप प्रगटाइंदा। गुरमुख नाउँ गहर गम्भीर, नेत्र नज़र किसे ना आईआ। गुरमुख नाउँ ठांडा सीर, अमृत धार वहाईआ। गुरमुख नाउँ कटे हउमें पीड़, दूई जगत मिटाईआ। गुरमुख नाउँ तोड़े शरअ ज़ंजीर, शरीअत कोए रहिण ना पाईआ। गुरमखु नाउँ सच तस्वीर, दर दर घर घर नज़री आईआ। गुरमुख नाउँ बेनज़ीर, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गुरमुख नाउँ सदा सदा जगत धराईआ। गुरमुख नाउँ सदा जग, जगत जुगत जणाइंदा। गुरमुख नाउँ सूरा सरबग्ग, सूरबीर वखाइंदा। गुरमुख नाउँ जगत किनारा कर कर पार हद्द, साचा मन्दिर इक सुहाइंदा। गुरमुख नाउँ अमृत रस मध, सबर प्याला इक प्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गुरसिख नाउँ सदा सदा सद जगत विच प्रगटाइंदा।