पुस्तकालयभाग १३

२९ माघ २०१९ बिक्रमी चरण सिँघ दे गृह तरन तारन ज़िला अमृतसर

सतिगुर शब्द मेला राम, राम रमईया मेल मिलाईआ। सतिगुर शब्द घनईया शाम, काहना बंसरी इक वजाईआ। सतिगुर शब्द सच्चा जाम, अमृत रस इक चखाईआ। सतिगुर शब्द पूरन करे काम पूरी इच्छया मात कराईआ। सतिगुर शब्द सच दए पैग़ाम, धुर संदेसा इक सुणाईआ। सतिगुर शब्द आत्म सच्चा देवे सच आराम, सच सिँघासण इक सुहाईआ। सतिगुर शब्द पकड़ाए दाम, दामनगीर इक हो जाईआ। सतिगुर शब्द साचा रखे इक्को आण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर शब्द इक वड्याईआ। सतिगुर शब्द सूरबीर, वड वड्डा वड वड्याईआ। सतिगुर शब्द निराला तीर, अणयाला आप चलाईआ। सतिगुर शब्द दूई द्वैती हउमें हंगता माया ममता देवे चीर, कूड़ी क्रिया दए मिटाईआ। सतिगुर शब्द हउमें हंगता कढ्ढे पीड़, दु:ख दर्द दए गंवाईआ। सतिगुर शब्द आत्म मारे सच ज़ंजीर, प्रेम गंढ्ढण इक्को पाईआ। सतिगुर शब्द जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चोटी चाढ़्हे फड़ अख़ीर, आख़र सतिगुर मेल मिलाईआ। सतिगुर शब्द गा गा थक्के पीर फ़कीर, पैगम्बर ढोला इक्को गाईआ। सतिगुर शब्द जुग जुग घत्ते वहीर, लोकमात वेस

वटाईआ। सतिगुर शब्द बेनज़ीर, नज़र किसे ना आईआ। सतिगुर शब्द सच सतिगुर तस्वीर, नूर नूराना डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम इक्को इक समझाईआ। सतिगुर शब्द नाम प्याला, मधुर रस इक प्याइंदा। सतिगुर शब्द दीन दयाला, दीनन आपणे गले लगाइंदा। सतिगुर शब्द सदा रखवाला, एथे ओथे दो जहान सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सतिगुर शब्द करे प्रितपाला, बण प्रितपालक सेव कमाइंदा। सतिगुर शब्द मार्ग दस्से इक सुखाला, औझड़ राह पन्ध मुकाइंदा। सतिगुर शब्द लेखा जाणे शाह कंगाला, राउ रंक राज राजान एका दर बहाइंदा। सतिगुर शब्द देवे सच फ़रमाना, धुर दी धार आप वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा नाम, वस्त अमोलक झोली पाइंदा। साचा नाम सतिगुर प्यार, प्यार प्यार विच मिलाईआ । सतिगुर शब्द नाद धुन जैकार, सति सति शनवाईआ। सतिगुर शब्द काग़ज़ कलम ना लिखणहार, लेखा लिख लिख सिफ्त सालाहीआ। सतिगुर शब्द दो जहानां वसे बाहर, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन मण्डल चरणां विच रखाईआ। सतिगुर शब्द लेखा जाणे पृथ्मी आकाश, समुंद सागर उच्चे टिल्ले पर्बत खोज खुजाईआ। सतिगुर शब्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, इक्को नाम आदि जुगादि वरताईआ। सतिगुर शब्द सदा बेअन्त, अन्त कहिण कोए ना पाईआ। सतिगुर शब्द साचा कन्त, गुरमुख सुरत सवाणी लए प्रनाईआ। सतिगुर शब्द आत्म परमात्म मणीआ मंत, मन वासना दए गंवाईआ। सतिगुर शब्द नाता तोड़े लख चुरासी जीव जंत, जीवण जुगत दए जणाईआ। सतिगुर शब्द लेखा चुकाए हउमें हंगत, हँ ब्रह्म इक समझाईआ। सतिगुर शब्द नाता तोड़े भुक्ख नंगत, सच भण्डार झोली पाईआ। सतिगुर शब्द बोध अगाधा पंडत, निष्अक्खर वक्खर करे पढ़ाईआ। सतिगुर शब्द लेखा जाणे जेरज अंडत, उत्भुज सेत्ज वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे नाम वर, वस्त अमोलक इक वरताईआ। सतिगुर शब्द नाम निधान, निष्अक्खर धार चलाइंदा। सतिगुर शब्द सदा मेहरवान, मेहर नज़र इक उठाइंदा। सतिगुर शब्द ब्रह्म ज्ञान, ब्रह्म विद्या इक पढ़ाइंदा। सतिगुर शब्द सच निशान, धर्म निशाना इक वखाइंदा। सतिगुर शब्द मेल मिलाए आत्म राम, परमात्म आपणी गंढ्ढ पवाइंदा। सतिगुर शब्द वखाए सच भूमका अस्थान, गृह मन्दिर सोभा पाइंदा। सतिगुर शब्द करे प्रकाश कोटन भान, रवि ससि नैण शरमाइंदा। सतिगुर शब्द जिस सतिगुर देवे आण सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सो सन्त सो भगत सो गुरमुख सो हरिजन चतुर सुजान, मूर्ख मूढ़्हे आपणे धंदे लाइंदा। नाता तोड़ काम क्रोध लोभ मोह हँकार शैतान, शहिनशाह आपणे अंग लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम जिस जणाइंदा।

साचा नाम अमृत रस, आत्म आत्म आप जणाईआ। साचा नाम हिरदे जाए वस, हरि हरि जी लए मिलाईआ। साचा नाम पंच विकारा पाए नथ्थ, डोरी इक्को तन्द उठाईआ। साचा नाम वसे घट घट, गुरमुख विरला खोजण जाईआ। साचा नाम वजाए नाद अनहद अगम्मी सट्ट, राग धुन ताल तलवाड़ा आपणा राह जणाईआ। साचा नाउँ निरगुण जोत करे परकास, प्रगट आपणा नूर दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे आपणा नाम, अमृत मध प्याए साचा जाम, रस इक्को इक जणाईआ। साचा नाम सतिगुर मीता, मित्र प्यारा आप जणाइंदा। साचा नाम सिफ्त सालाही शास्त्र सिमरत वेद पुराणा अठारां ध्याए गीता, गीता ज्ञान गुण वड्याईआ। साचा नाम सदा अनडीठा, जगत नेत्र नज़र किसे ना आईआ। साचा नाम आदि जुगादि ना मरया ना जीता, जीवण मरन वंड ना कोए वंडाईआ। साचा नाम सदा अतीता, त्रैगुण बन्धन दए कटाईआ। साचा नाम सदा रस मीठा, रस फीका ना कोए जणाईआ। साचा नाम गुर अवतार पीर पैगम्बर लोकमात लिख लिख देंदे रहे चिठ्ठा, धुर संदेस इक्को इक जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा नाम इक जणाईआ। साचा नाम सोहँ सो, सो पुरख निरँजण आप प्रगटाइंदा। निरगुण सरगुण आपे हो, सरगुण निरगुण मेल मिलाइंदा। आत्म परमात्म ढोआ देवे ढो, धुर दी वस्त धुरदरगाही झोली पाइंदा। गृह मन्दिर अन्दर करे सच प्रकाश लो, अज्ञान अन्धेरा अन्ध चुकाइंदा। सुरती संग सतिगुर नाम जाए छोह, बांकी छोहरी शहिनशाह इक्को रंग वखाइंदा। वसणहारा अन्ध घोर, मेटणहारा पंज चोर, मचावणहारा सच्चा शोर, अगम्म अथाह बेपरवाह अनादी नाद राग सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे आपणा नाम वर, नाता तोड़े तोर मोर, मेरा तेरा तेरा मेरा इक्को दर जणाइंदा। साचा नाम भगत भगवन्त, आदि जुगादि जणाईआ। साचा नाम सर्ब गुणवन्त, गुणवन्ता वड वड्याईआ। साचा नाम आत्म परमात्म मेल मिलावा सुरती शब्दी कन्त, कन्तूहल इक्को नज़री आईआ। काया चोली चाढ़्ह रंग बसन्त, बसन बनवारी आपणा रंग वखाईआ। कलिजुग अन्त जो जन सोहँ जपे साचा मंत, मंत्र अन्तर बूझ बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा दान, दाता दानी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान इक्को एक एकँकार नज़री आईआ।

लोड़ बिनां पए लोहड़ा, गुरु गुरसिख दोवें लोड़ बिनां कुरलाईआ। लोड़ अन्दर मिले घोड़ा, गुर शब्दी घोड़ चढ़ाईआ। लोड़ अन्दर सस्से उपर लग्गा होड़ा, सो पुरख निरँजण निरगुण सरगुण धार जणाईआ। लोड़ अन्दर हँ ब्रह्म आपे बौहड़ा, पारब्रह्म वेस वटाईआ। लोड़ अन्दर गुरमुख गुर सतिगुर जुड़या जोड़ा, जोड़ी इक्को राम बणाईआ। गुरसिख मंगदयां गुर

भण्डार कदे ना होवे थोड़ा, देवणहार सहिज सुखदाईआ। दया अन्दर जन्म जन्म दी मिटाए औड़ा, कर्म कांड दए गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लोड़ सब दे विच रखाईआ।

२९ माघ २०१९ बिक्रमी दलीप सिँघ दे गृह तरन तारन ज़िला अमृतसर

सतिगुर शब्द चार वरन मीता, मित्र प्यारा सर्ब अख्वाइंदा। सतिगुर शब्द सदा अतीता, त्रैभवण धनी आपणे रंग रंगाइंदा। सतिगुर शब्द त्रैगुण ठंडा करे अंगीठा, अमृत मेघ इक बरसाइंदा। सतिगुर शब्द जणाए सच प्रीता, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। सतिगुर शब्द इक्को घर वखाए हस्त कीटा, कीट हस्त इक्को दर बहाइंदा। सतिगुर शब्द भेव जाणे जीव जीअ का, गृह गृह आपणा आसण लाइंदा। सतिगुर शब्द वड नीकन नीका, जगत नेत्र नज़र किसे ना आइंदा। सतिगुर शब्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगाइंदा। सतिगुर शब्द सदा सदा सच, सच सुच्च वड्याईआ। सतिगुर शब्द भाग लगाए काया माटी कच्च, कंचन रूप वटाईआ। सतिगुर शब्द तत्तव तत्त बुझाए अंच, अग्नी पोह ना सके राईआ। सतिगुर शब्द जन भगतां हिरदे अन्दर जाए रच, रोम रोम समाईआ। सतिगुर शब्द सच दवारे रिहा नच्च, आत्म अन्तर सोभा पाईआ। सतिगुर शब्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे आप जणाईआ। सतिगुर शब्द साचे मन्दिर, घर घर विच सोभा पाईआ। सतिगुर शब्द भाग लगाए डूँग्घे खण्डर, प्रकाश प्रकाश आप धराईआ। सतिगुर शब्द मेट मिटाए चांदना चन्द्र, रवि ससि माण गंवाईआ। सतिगुर शब्द मन वासना मारे बन्दर, दहि दिशा ना उठ उठ धाईआ। सतिगुर शब्द भाग लगाए डूँग्घी कन्दर, कुण्डा आपणी हथ्थीं लाहीआ। सतिगुर शब्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सतिगुर शब्द सच्चा सज्जण, घर साचे मेल मिलाइंदा। सतिगुर शब्द कराए मजन, दुरमति कूड़ी मैल धवाइंदा। सतिगुर शब्द बणाए साचा हाजी हज्जण, काअबा इक्को इक वखाइंदा। सतिगुर शब्द दो जहानां रखे लज्जण, लाजावन्त इक हो जाइंदा। सतिगुर शब्द साचा भजन, भव सागर पार कराइंदा। सतिगुर शब्द पड़दा पाए नंगण, ढाकण कू पत इक अख्वाइंदा। सतिगुर शब्द काया माटी बणाए कंचन, कंचन पारस नाल छुहाइंदा। सतिगुर शब्द करे प्रकाश जोत निरँजण, जोती नूर डगमगाइंदा। सतिगुर शब्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा शब्द इक सुणाइंदा। सतिगुर शब्द अगम्मी नाद, सुर ताल ना कोए वड्याईआ। सतिगुर शब्द ब्रह्म ब्रह्माद, ब्रह्मांड खोज खुजाईआ। सतिगुर शब्द सन्त सतिगुर साध, गुर गुर वेस वटाईआ। सतिगुर

शब्द लेखा बोध अगाध, खाणी बाणी वंड वंडाईआ। सतिगुर शब्द सदा विस्माद, बिस्मिल आपणा खेल चलाईआ। सतिगुर शब्द दो जहानां खेल तमाश, ख़ालक ख़लक विच धराईआ। सतिगुर शब्द मण्डल मण्डप पाए रास, पृथ्मी आकाश गोपी काहन नचाईआ। सतिगुर शब्द गुर अवतार बणाए शाख़, पीर पैगम्बर आपणा अंग बणाईआ। सतिगुर शब्द लख चुरासी करे वास, घट घट आपणा डेरा लाइंदा। सतिगुर शब्द जुग चौकड़ी ना होए विनास, अबिनाशी आपणी धार वखाइंदा। सतिगुर शब्द सच संदेसा देवे ख़ाश, ख्वाहिश सब दी पूर कराइंदा। सतिगुर शब्द समाए पवण स्वास, उणंजा पवण सेवा लाइंदा। सतिगुर शब्द सेवा लाए त्रिलोकी नाथ, लोक परलोक खोज खुजाइंदा। सतिगुर शब्द विष्न ब्रह्मा शिव देवे साथ, साचा संग निभाइंदा । सतिगुर शब्द आदि जुगादी पूजा पाठ, कलमा नबी आप पढ़ाइंदा। सतिगुर शब्द बणाए तीर्थ ताट, सरोवर मठ आपणे रंग रंगाइंदा। सतिगुर शब्द पार किनारा घाट, साचे पत्तण डेरा लाइंदा। सतिगुर शब्द जन्म जन्म दी मेटे वाट, पूरब लहिणा झोली पाइंदा। सतिगुर शब्द दो जहानां अगम्मी दात, अलख अगोचर आप वरताइंदा। सतिगुर शब्द मेटे रैण अन्धेरी रात, चौदस चन्न इक चमकाइंदा। सतिगुर शब्द आत्म परमात्म साची गाथ, सोहँ ढोला आप पढ़ाइंदा। सतिगुर शब्द आदि जुगादि जीव जंत लख चुरासी करे घात, काल महाकाल आपणा हुक्म जणाइंदा। सतिगुर शब्द हो दयाल बणे दास, दासी दास बण बण सेव कमाइंदा। सतिगुर शब्द कदे ना होए नरास, निराशा रूप ना कोए धराइंदा। सतिगुर शब्द बिन गुरमुखां कोई ना सके भाख, खोज्यां हथ्थ किसे ना आइंदा। सतिगुर पूरा जिस जन खोल्हे अन्तर आख, निज नेत्र आप खुल्हाइंदा। तिस नज़री आए साख्यात, स्वच्छ सरूपी रूप वटाइंदा। सो गुरमुख होए पारजात, परम पुरख मेल मिलाइंदा। मुरीद मुर्शद प्याए आब हयात, सद ख़ुमारी इक जणाइंदा। हरिजन हरि हरि, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा शब्द इक समझाइंदा। सतिगुर शब्द खेवट खेटा, बेड़ा आपणे कंध उठाईआ। सतिगुर शब्द गुरसिख मेला बाप बेटा, पिता पूत गोद उठाईआ। सतिगुर शब्द सतिगुर गुरसिखां करे भेंटा, आपणी दया झोली पाईआ। सतिगुर शब्द काया पंज तत्त अन्दर लपेटा, नज़र किसे ना आईआ। सतिगुर शब्द आदि जुगादी जाणे लेखा, लिख्या लेख भुल्ल ना जाईआ। सतिगुर शब्द मुच्छ दाढ़ी ना कोए केसा, मूंड मुंडाया नज़र कोए ना आईआ। सतिगुर शब्द रहे हमेशा, जुग चौकड़ी फेरा पाईआ। सतिगुर शब्द सच नरेशा, शाह पातशाह इक अख्वाईआ। सतिगुर शब्द सदा सद चलाए आपणा पेशा, पेशवा पेशतर आपणा हुक्म मनाईआ। सतिगुर शब्द सदा सद सद आदेशा, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर शब्द देवणहार वड्याईआ। सतिगुर शब्द दाता दातार, दयावान

अख्वाइंदा। सतिगुर शब्द बाल बिरध जवान, बुढ्ढे नढ्ढे करे इक प्यार, मात गर्भ वेख वखाइंदा। सतिगुर शब्द ईश जीव दस्से सच विहार, बिवहारी आपणी कार कमाइंदा। सतिगुर शब्द आत्म परमात्म मेला नार कन्त भतार, सेज सुहञ्जणी इक सुहाइंदा। सतिगुर शब्द पारब्रह्म ब्रह्म मीत मुरार, मित्र प्यारा इक अख्वाइंदा। सतिगुर शब्द रागां नादां वसे बाहर, सारंग सरंगा भेव कोए ना पाइंदा। सतिगुर शब्द छत्ती राग कर ना सकण विचार, विचारयां विचार विच कदे ना आइंदा। सतिगुर शब्द शास्त्र सिमरत सिफ्त सालाही करन कार, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त समझाइंदा। सतिगुर शब्द सब तों वसे बाहर, पुस्तक आपणी ना कोए वखाइंदा। सतिगुर शब्द निष्अक्खर धार, अक्खर आपणी वंड वखाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सो शब्द शब्द सार, सार गुरमुखां आपे पाइंदा। सतिगुर शब्द शब्द सार, सार किसे ना आईआ। सतिगुर शब्द शब्द अगम्मी धार, धार धार विच्चों प्रगटाईआ। सतिगुर शब्द शब्द प्यार शब्द शब्द करे कुड़माईआ। सतिगुर शब्द शब्द धुनकार, धुनकार शब्द शनवाईआ। सतिगुर शब्द वसे धाम न्यार, धाम न्यार महल अटल अटल इक वड्याईआ। सतिगुर शब्द सच उज्यार, उज्यार नूर नूर रुशनाईआ। सतिगुर शब्द विष्न ब्रह्मा शिव दए आधार, आधार आधार इक्को आस जणाईआ। सतिगुर शब्द लेखा लेखे लाए तेई अवतार, अवतार अवतार आपणे हुक्म भवाईआ। सतिगुर शब्द भगत अठारां कर पसार, पसर पसारी वेख वखाईआ। सतिगुर शब्द ईसा मूसा मुहम्मद खोल कवाड़ कलमा नबी रसूल पढ़ाईआ। सतिगुर शब्द नानक गोबिन्द दए पैग़ाम, परा पसन्ती मद्धम बैखरी बाणी बाण जणाईआ। सतिगुर शब्द आदि जुगादि धुरदरगाही कलाम, कातब कोई लिख ना सके राईआ। सतिगुर शब्द सच अमाम, आमद आपणी आपणे हथ्थ रखाईआ। सतिगुर शब्द आदि जुगादि जुग चौकड़ी बदल देवे नज़ाम, नौबत आपणा डंका नाम वजाईआ। सतिगुर शब्द कलिजुग अन्तिम जन भगतां बणे ग़ुलाम, बण बरदा सेव कमाईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत सन्त सुहेले विरले पाण, जिस आपणी बूझ बुझाईआ। सो सतिगुर गुर शब्द ग़रीब निमाणयां देवे आण, निरगुण सरगुण झोली भराईआ। जींवदयां जग करे कल्याण, मरयां दु:ख ना लागे राईआ। लेखा चुक्के जगत मसाण, साढे तिन्न हथ्थ भूमी वंड ना कोए वंडाईआ। सतिगुर शब्द शब्द गुर सतिगुर गुरमुख गोदी चुक्के आण, वेले अन्त होए सहाईआ। सतिगुर शब्द सोहँ ढोला जो जन गाण, गावत गा गा ख़ुशी मनाईआ। घर भगत मिले भगवान, भगवन आपणा फेरा पाईआ। आत्म परमात्म सिदक सबूरी सच देवे ईमान, अमानत आपणा नाम झोली पाईआ। सति सति सति वखाए निशान, निशाना इक्को इक झुलाईआ। जो जन गाए सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सो नाम सतिगुर अनडिठड़ा झोली पाईआ।

मन आत्मा लाओ चरण, सच सच दृढ़ाइंदा। नेत्र खुल्हे हरन फरन, हरि आपणा राह जणाइंदा। गुरमुख गुरसिख पौड़े चढ़न, इशारे नाल चढ़ाइंदा। आपणे घर विच आपे वड़न, राह विच ना कोए अटकाइंदा। साची तरनी लोकमात तरन, तारनहारा पार कराइंदा। निवण सो अक्खर इक्को पढ़न, हंगता वंड ना कोए वंडाइंदा। सतिगुर नाल सनमुख हो के लड़न, क्यों साडी वस्त साडी झोली क्यों नहीं पाइंदा। नाता छड्डण वरन बरन, बरन आत्मक राह वखाइंदा। कूड़ी अग्नी कदे ना जलन, जलवा इक्को इक दरसाइंदा। लेखा चुके अवण गवण, त्रैभवन पार कराइंदा। गूढ़ी नींदे प्रभ गोदी सवण, सोयां फेर ना कोए उठाइंदा। प्रेम प्यार दी वगे ठंडी पवण, अमृत जल मुख चुआइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन बणा गुरसिख, फेर लेखा देवे लिख, नाम पाए साची भिख, अन्दर बाहर आए दिस, गुप्त ज़ाहर आपणा रंग वखाइंदा।

२९ माघ २०१९ बिक्रमी ईशर सिँघ, प्रेम सिँघ दे गृह पिण्ड बुग्घे ज़िला अमृतसर

सतिगुर सदा दयावान, दीन दयाल अख्वाइंदा। सतिगुर सदा मेहरवान, मेहर नज़र उठाइंदा। सतिगुर सदा देवे दान, दात वस्त अमोलक झोली पाइंदा। सतिगुर सच्चा सदा ईमान, सिदक सबूरी इक रखाइंदा। सतिगुर सच्चा सदा निगाहवान, दो जहानां खोज खुजाइंदा। सतिगुर सच्चा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर सिर आपणा हुक्म मनाइंदा। सतिगुर सच्चा शाह सुल्तान, शहिनशाह वड्डी वड्याईआ। सतिगुर सच्चा दो जहानां काहन, लख चुरासी गोपी नाच नचाईआ। सतिगुर सच्चा सच्चा राम, रहमत आपणे हथ्थ रखाईआ। सतिगुर सच्चा सच्चा अमाम, महिफल इक्को इक जणाईआ। सतिगुर सच्चा देवणहारा सति पैग़ाम, जुग चौकड़ी करे पढ़ाईआ। सतिगुर सच्चा देवणहारा इक ज्ञान, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। सतिगुर सच्चा झुलावणहारा सच निशान, नाम निशाना इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर दाता वड वड्याईआ। सतिगुर सच्चा साहिब प्रमुख, परम पुरख वड वड्याइंदा। सतिगुर सच्चा आदि जुगादि जुग जुग मेटे दुःख, दुखियां दर्द वंडाइंदा। सतिगुर सच्चा जन्म कर्म दी मेटे भुक्ख, तृष्ना रोग मिटाइंदा। सतिगुर सच्चा लेखे लाए माणस मनुख, मानव आपणा राह वखाइंदा। सतिगुर सच्चा सन्त सुहले गोदी लए चुक्क, बांहों फड़ गले लगाइंदा। सतिगुर सच्चा गुरमुख सज्जण लए पुच्छ, पूरब लेखा वेख वखाइंदा। सतिगुर सच्चा अन्दर वड़ के वेखे झुक, घर घर आपणा डेरा लाइंदा। सतिगुर सच्चा सदा सदा सद रहे लुक, बिन भगतां नज़र किसे ना आइंदा।

सतिगुर सच्चा जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। सतिगुर सच्चा देवणहारा गेड़ा, गेड़ा आपणे हुक्म भवाईआ। सतिगुर सच्चा बन्न्हणहारा बेड़ा, बेड़ा आपणे कंध टिकाईआ। सतिगुर सच्चा नेरन नेरा, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। सतिगुर सच्चा लेखा चुकाए तेरा मेरा, मेरा तेरा इक्को रंग रंगाईआ। सतिगुर सच्चा साहिब वड शेर शेरा, शहिनशाह इक्को नज़री आईआ। सतिगुर सच्चा दो जहानां पाए घेरा, लोआँ पुरीआँ बंद कराईआ। सतिगुर सच्चा जुग चौकड़ी धरत धवल खुल्हा करे वेहड़ा, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। सतिगुर सच्चा वसणहारा धाम नवेला, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। सतिगुर सच्चा लेखा जाणे गुरु गुर चेला, गुर गोबिन्द मेल मिलाईआ। सतिगुर सच्चा सज्जण सुहेला, सगला संग इक रखाईआ। सतिगुर सच्चा आपणा जाणे आपे वेला, घड़ी पल थित वार वंड ना कोए वंडाईआ। सतिगुर सच्चा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप कमाईआ। सतिगुर सच्चा राज राजान, रय्यत आपणी वेख वखाइंदा। सतिगुर सच्चा हुक्मरान, असलीअत आपणा हुक्म मनाइंदा। सतिगुर सच्चा श्री भगवान, भगतां साचा मेल मिलाइंदा। सतिगुर सच्चा ब्रह्म ज्ञान, ज्ञान आपणा नाम दृढ़ाइंदा। सतिगुर सच्चा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा चरण ध्यान, चरण सरोवर इक वखाइंदा। सतिगुर सच्चा शाह भूप, भूपत वड वड्याईआ। सतिगुर सच्चा सति सरूप, पुरख अकाल नाउँ रखाईआ। सतिगुर सच्चा वसणहारा दहि दिशा चारे कूट, ज़िमी असमान सोभा पाईआ। सतिगुर सच्चा मेटणहारा जूठ झूठ, कूड़ी क्रिया दए खपाईआ। सतिगुर सच्चा लेखा जाणे रूह बुत कलबूत, काया काअबा दो दो आबा फोल फुलाईआ। सतिगुर सच्चा आपणा देवे सच सबूत, साख्यात नूर नूराना नज़री आईआ। सतिगुर सच्चा सच महिबूब, मुकामे हक़ डेरा लाईआ। सतिगुर सच्चा दस्से इक अरूज, अर्श कुर्श ना कोए वड्याईआ। सतिगुर सच्चा हद अन्दर ना होए महिदूद, बंद ताकी ना कोए कराईआ। सतिगुर सच्चा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को इक अख्वाईआ। सतिगुर सच्चा पारब्रह्म, प्रभ इक्को इक अख्वाइंदा। सतिगुर सच्चा ना मरे ना पए जम्म, जुग जुग आपणा खेल कराइंदा। सतिगुर सच्चा कोटन कोटि ब्रह्मण्ड खण्ड रहाए बिन थम्म, बिन थम्मां गगन टिकाइंदा। सतिगुर सच्चा आदि जुगादि जुग चौकड़ बेड़ा देवे बन्न्ह, चप्पू आपणा नाम लगाइंदा। सतिगुर सच्चा लख चुरासी राग सुणाए कन्न, बोध अगाधा आप सुणाइंदा। सतिगुर सच्चा लेखा जाणे बुध मति मन, मन वासना खोज खुजाइंदा। सतिगुर सच्चा नाता जोड़े पंज तत्त काया तन, त्रैगुण बन्धन इक वखाइंदा। सतिगुर सच्चा जन भगतां होए जननी जन, गोद सुहञ्जणी आप उठाइंदा। सतिगुर सच्चा करे वसेरा बिन छपरी छन्न, महल अटल ना कोए

रुशनाइंदा। सतिगुर सच्चा देवणहारा नाम धन, सच ख़जीना आप वरताइंदा। सतिगुर सच्चा जगत नेत्र होए अन्न्ह, ज्ञान नेत्र इक खुलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर साहिब इक अख्वाइंदा। सतिगुर सच्चा अख्वाउदा ए। सचखण्ड दवारे आसण लाउदा ए। थिर घर शब्दी राग सुणाउदा ए। जुग जुग आपणा वेस वटाउदा ए। सच संदेस अलाउदा ए। नर नरेश जणाउदा ए। ब्रह्मा विष्न महेष समझाउदा ए। इक आदेश कराउँदा ए। पंज तत्त हो प्रवेश, जोती जाता डगमगाउँदा ए। लख चुरासी वेख, आपणा आप छुपाउदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा इक्को नाम दृढ़ाउदा ए। सतिगुर सच्चा नाम निधाना, निरवैर इक जणाईआ। जुग चौकड़ी हो प्रधाना, कोटन कोटि नाम वड्याईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग खेलया खेल महाना, ख़ालक ख़लक गया समझाईआ। कलिजुग अन्तिम कलि कल्की पहरे बाणा, बावन बैठा सीस झुकाईआ। सति सतिवादी करे आपणा कामा, करनी आपणे हथ्थ रखाईआ। दो जहानां होवे अन्तरजामा, अन्तरगत खोज खुजाईआ। सृष्ट सबाई देवे ब्रह्म ज्ञाना, ब्रह्म पारब्रह्म इक पढ़ाईआ। कूड़ी क्रिया मेट निशाना, सच सुच्च दए जणाईआ। रूप धर विष्नूं भगवाना, निरगुण आपणा नूर करे रुशनाईआ। आत्म परमात्म गाए गाणा, सोहँ ढोला इक सुणाईआ। योद्धा सूर बणे मर्द मर्दाना, वड मर्दानगी आप कमाईआ। उम्मत आपणी बन्न्हे गाना, मौली तन्द इक वखाईआ। लेखा जाण श्री भगवाना, भगवन आपणा पड़दा लाहीआ। भगतां देवे इक निशाना, निशान आपणा नाम वखाईआ। अन्दर बाहर नज़री आए इक्को काहना, घनईया अवर ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर साहिब इक अख्वाईआ। सतिगुर सच्चा एकँकारा, अक्ल कला अख्वाइंदा। आदि आदि कर पसारा, मध खेल कराइंदा। अन्त अन्त हो न्यारा, निरगुण आपणी धार चलाइंदा। शास्त्र सिमतर वेद पुराण वसे बाहरा, भेव अभेद ना कोए रखाइंदा। कागद कलम होए नाकारा, कहिण कथन ना कोए जणाइंदा। नर हरि नरायण अन्त ना पारावारा, पारब्रह्म प्रभ आपणा पड़दा लाहइंदा। नव नौ चार जो देंदा रिहा हुलारा, हुलीआ गुर अवतार पीर पैगम्बर मात बणाइंदा। शब्द अगम्मी दस्सदा रिहा धारा, धार धार विच जणाइंदा। जोती दीप करदा रिहा उज्यारा, दीपक इक्को इक रुशनाइंदा। करदा रिहा जगत वपारा, वणज इक्को हट वखाइंदा। अन्तिम कल रोवे ज़ारो ज़ारा, नेत्र नैणां नीर वहाइंदा। सज्जण मिले ना कोए प्यारा, मजन धूढ़ ना कोए कराइंदा। कूड़ी क्रिया मोह हँकारा, लोभ तत्त ना कोए मिटाइंदा। शास्त्र सिमरत कर कर गए पुकारा, उच्ची कूक कूक सुणाइंदा। पीर पैगम्बर लेखा लिख के गए बण लिखारा, कलम शाही वंड वंडाइंदा। कलिजुग अन्तिम भेव न्यारा, भेव किसे ना आइंदा। वसणहारा सच मनारा, मोहतबर आपणा

फेरा पाइंदा। शब्द अगम्मी बोल जैकारा, जै जैकार सुणाइंदा। लेखा जाणे धुर दरबारा, धुर दी बाणी बाण लगाइंदा। देवणहारा सच सहारा, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। कलिजुग कूड़ा पार किनारा, उरार पार ना कोए जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा खेल कराइंदा। सतिगुर सच्चा खेल अपारा, अबिनाशी आप कराईआ। भगत वखाए इक दवारा, भगवन आपणा पड़दा लाहीआ। सन्त जणाए इक सहारा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। गुरमुखां खोल्हे बंद कवाड़ा, पड़दा आपणा आप चुकाईआ। गुरसिखां वजाए नाम नगारा, नाद अनादी नाद सुणाईआ। कर खेल अपर अपारा, प्रभ आपणा आप छुपाईआ। गा गा थक्के जीव गंवारा, नेत्र दरस कोए ना पाईआ। फिर फिर थक्के जंगल जूह उजाड़ पहाड़ा, डूँग्घी कन्दर आसण लाईआ। हरि जू मिल्या ना मीत मुरारा, मित्र प्यारा बैठा मुख भवाईआ। श्री भगवान हो उज्यारा, कलिजुग अन्त सृष्ट सबाई रिहा समझाईआ। सोहँ बोलो सच जैकारा, जै जैकार करे लोकाईआ। सतिगुर सच्चा इक करतारा, करता पुरख खेल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल बेपरवाहीआ। सतिगुर साहिब गहर गम्भीर, गवर नज़र किसे ना आइंदा। हरिजन ठांडा करे सरीर, सांतक सति सति वरताइंदा। मनमुखां खिच्चे विच लकीर, जीव जहान वंड वंडाइंदा। ईसा मूसा मुहम्मद वेले अन्त पढ़े ना कोए तकबीर, तकदीर सब दी आपणे हथ्थ रखाइंदा। किसे चले ना कोए तदबीर, तसबी माला ना कोए भवाइंदा। करे खेल बेनज़ीर, नज़र आपणी इक बदलाइंदा। कूड़ी क्रिया कट भीड़, मजलस हक़ हक़ वखाइंदा। नज़री आए सच तस्वीर, तसल्ली सब दी आप कराइंदा। जिस भेज्या जुलाहा कबीर, भगत भगवान सेवा लाइंदा। सो कलिजुग अन्तिम प्रगट हो के आया अख़ीर, आख़र आपणा हुक्म सुणाइंदा। गुरमुख कोए ना रहे दिलगीर, दिलदार आपणा मेल मिलाइंदा। गुरसिख कोए ना रहे शरीर, शिरकत सब दी आप मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रखे तौफ़ीक, तोबा तोब सर्ब कुरलाइंदा। सच तौफ़ीक इक रहमान, रहमत आप जणाईआ। हक़ मुकामे हक़ निशान, हकीकत रिहा दरसाईआ। लाशरीक नौजवान, शहिनशाह आपणा खेल वखाईआ। बेनज़ीर नूर भगवान, ज़हूर शऊर दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर इक्को इक अख्वाईआ। सतिगुर सच्चा पुरख अकाल, अक्ल कला अख्वाइंदा। सतिगुर सच्चा दीन दयाल, दयानिध धारी आपणी दया कमाइंदा। सतिगुर सच्चा सदा सदा करे प्रितपाल, गुरमुख बाले गोद उठाइंदा। सतिगुर सच्चा हरिजन वेखे आपणे लाल, लाल अनमुलड़े आप आपणे हट्ट विकाइंदा। सतिगुर सच्चा लेखा जाणे काया माटी खाल, ख़ालक ख़लक रूप वटाइंदा। सतिगुर सच्चा मुरीदां पुच्छणहारा हाल, अहिवाला दे सर्ब समझाइंदा। सतिगुर सच्चा कूड़ी क्रिया लाहे खाल, ख़ालक

ख़लक आप रुवाइंदा। करे खेल बेमिसाल, मिसल बणा ना कोए जणाइंदा। साहिब सतिगुर बण दलाल, दिल दलेरी इक रखाइंदा। अन्त रहिण ना देणा ईमान, उल्मा नज़र कोए ना आइंदा। बरदा रहे ना कोए ग़ुलाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिगुर सच्चा इक्को इक जणाइंदा । सतिगुर सच्चा निहकलंक, कल अन्त वज्जे वधाईआ। सुहावणहारा साचा बंक, सम्बल चरण टिकाईआ। ना कोई चिल्ला तीर कमान तोले वज़न टंक, बनास्पत भार वंड ना कोए वंडाईआ। हरिजन उभारे किरपा धारे जिउँ जन जनक, जन जननी वेख वखाईआ। सतिगुर पूरा वासी पुरी घनक, बार अनक फेरा पाईआ। सतिगुर पूरा गुरमुखां अन्तर आत्म लाए तनक, खिच्ची आए वाहो दाहीआ। हरि का कोए ना पाए अन्त, अन्त कहिण कोए ना आईआ। सारे कहिण बेअन्त बेअन्त, बेअन्त बेअन्त कह कह पल्लू गए छुडाईआ। साध कहिण तेरी महिमां अगणत, लेखा लिख्त विच ना आईआ। श्री भगवान कहे मैं आदि अन्त, जुग जुग आपणा राह चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, सतिगुर इक्को नज़री आईआ। सतिगुर सच्चा करे रहमत, रैहम आपणे विच रखाइंदा। सतिगुर सच्चा गुरमुखां नाल होए सहिमत, सहिम दु:ख सर्ब गवाइंदा। सतिगुर सच्चा कदे ना होए अहिमक, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाइंदा। सतिगुर सच्चा हरिजन लख चुरासी विच्चों उठाए नाल सैनत, नाम इशारा इक वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे माण दिवाइंदा। सतिगुर साचा सच्चा माण, निमाणयां होए सहाईआ। सतिगुर साचा धुर फ़रमान, धुर दी बाणी बाण लगाईआ। सतिगुर साचा खेल महान, ख़ालक ख़लक रिहा वखाईआ । सतिगुर साचा कलिजुग अन्तिम प्रगट हो श्री भगवान, भगवन आपणी धार वखाईआ। सतिगुर साचा लख चुरासी जीव जंत साध सन्त देवणहार ज्ञान, अक्ख प्रतख नूर दरसाईआ। कागद कलम होए हैरान, दोए जोड़ वास्ता पाण, बेअन्त तेरा अन्त कोए ना आईआ। हउँ बालक बाल अञ्याण, तेरा झुलदा इक निशान, तेरा वसे सचखण्ड मकान, जिस घर बैठों नौजवान, बिरध बाल रूप ना कोए वटाईआ। सतिगुर साचा खेल करे महान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप जणाईआ। सतिगुर सच्चा उच्च महल्ला, इक्को इक वसाइंदा। सतिगुर सच्चा साचा पल्ला, पल्लू आपणा नाम फड़ाइंदा। सतिगुर सच्चा जुग चौकड़ी होवे झल्ला, झलक आपणे नाम जणाइंदा। सतिगुर सच्चा लेखा जाणे राणी अल्ला, इलाही नूर इक दरसाइंदा। सतिगुर सच्चा नाम निधाना तीर निराला तिक्खा फड़े भल्ला, चारों कुण्ट भय वखाइंदा। सतिगुर सच्चा लहिणा देण चुकाए राणी अल्ला, आदत आपणी आप बदलाइंदा। सतिगुर सच्चा सदा सदा मेहरवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप दृढ़ाइंदा। सतिगुर सच्चा

खेले खेल, खेल अवल्लड़ी आप रचाईआ। जुग विछड़े जग लए मेल, जीवण जुगत जणाईआ। प्रभ पाओ सज्जण सुहेल, गुण गाओ इक्को माहीआ। वेखो अचरज निरगुण खेल, सरगुण रिहा दृढ़ाईआ। लेखा जाण गुरु गुर चेल, गुर चेला वेस वटाईआ। कटणहारा धर्म राए दी जेल, बंद कवाड़ी कुण्डा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह खेल अपारा, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। हरि जू करे सच विहारा, बिवहारी धार चलाइंदा। सति सतिवादी हो उज्यारा, ब्रह्म ब्रह्मादी खोज खुजाइंदा। अनाद अनादी आत्म धुनकारा, धुन मधुर राग सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या आप पढ़ाइंदा। साची सिख्या पढ़ो मीत, हरि मित्र आप जणाईआ। पुरख अकाल गाओ गीत, सोहला इक्को इक समझाईआ। मन्दिर मठ्ठ शिवदुआले छड्डो जगत मसीत, मसला इक्को दए दृढ़ाईआ। आपणे हथ्थ रखाए इक तौफ़ीक, तोबा तोब करे लोकाईआ। मार्ग ला इक बारीक, बरीख़ाना रहिण कोए ना पाईआ। अमृत जाम सच प्याला पीता ला के झीक, झाकी सतिगुर आपणी दए दरसाईआ। सतिगुर सच्चा जाणे कवण मार्ग चढ़या ठीक, कवण रसना कह कह रिहा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण आपणा आसण लाईआ। सतिगुर सच्चा लाए आसण, अबिनाशी खेल कराइंदा। सतिगुर सच्चा वेखे खेल तमाशन, ख़ालक ख़लक नाल रलाइंदा। सतिगुर सच्चा पावे मण्डल रासण, गोपी काहन नाच नचाइंदा। सतिगुर सच्चा होए दासी दासण, बण सेवक सेव कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम आप जपाइंदा। हरिसंगत हरि हरि करे हड़प, आपणे विच छुपाईआ। जन्म जन्म दी मेटे तड़प, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। प्रीती विच रहिण ना देवे कोई फ़र्क, फ़ुरना आपणे नाल मिलाईआ। लख चुरासी कर के तरक, तुरत गुरमुख रिहा जगाईआ। सब दे पत्रे रिहा परत, गुरमुखां आपणा नाम पढ़ाईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां नाल करदा रिहा लिख्त पढ़त, हुक्म संदेस सुणाईआ। कोटन कोटि नाम विच रखदा रिहा धड़त, धरत धवल खेल कराईआ। कलिजुग अन्तिम फेरा पाए आप नधड़क, निरवैर बेपरवाहीआ। चढ़ावणहारा अगम्मी कड़क, काल महाकाल हुक्म जणाईआ। आपणी ताकत आपे रिहा फरक, बल आपणा आप जणाईआ। लख चुरासी विच्चों कढ्ढ के अरक, हरिजन साचे बाहर कढ्ढाईआ। गुरसिख गुरमुख हरिजन हरिभगत कलिजुग वहण विच चलो मटक मटक, चाल इक्को इक जणाईआ। सच्चे साहिब नूं मिलो हो नधड़क, धड़कण पिछली दए गंवाईआ। एथे ओथे करे तुहाढ्ढी चढ़त, चढ़दीआं कलां दए वखाईआ। जिस दे पिच्छे भुक्खे मरदे रहे रख रख बरत, सो दिवस रैण अठ्ठे पहर अमृत जाम प्याईआ। सृष्ट सबाई करे हरख, गुरमुख ख़ुशी लए

प्रनाईआ। सतिगुर साहिब करे तरस, तरसदयां आपणे नाल मिलाईआ। अमृत मेघ देवे बरस, अमिउँ रस इक चुआईआ। पिछला लाहवे पूरब कर्ज़, अग्गे देवे माण वड्याईआ। इक्को राग सुणाया बिन ताल तर्ज़, तलवाड़ा साज ना कोए वजाईआ। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब ने कहिणा गरज, गर्ज़ सब दी पूर कराईआ।

हरिसंगत करे मंज़ूर अर्ज़, आरज़ू सब दी आपणे विच रखाईआ। दयाल हो के पूरा करे फ़र्ज़, बण फ़रमांबरदार सेव कमाईआ। हरिसंगत होण ना देवे हर्ज, हर्जाना भरे थाउँ थाईंआ। वसौण ढौण मारन ज्वालण दी प्रभ नूं आदि जुगादि मर्ज़, मर्ज़ी आपणी ना किसे जणाईआ। जे कोई कहे मैं लवां वर्ज, भाणा सके ना कोए मिटाईआ। किसे हथ्थ ना आए गिरजे चरच, चर्चा करे सर्ब लोकाईआ। मन्दिर मसीतां रहे भटक, भटकणा सके ना कोए मिटाईआ। शिवदुआले मठ्ठ रहे लटक, फाँसी गल ना कोए कटाईआ। सच दवारयों प्रभ साचे दित्ते हटक, हाटी साची नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिसंगत चाढ़्ह नाम रंगत, नानक अंगद रूप वखाईआ।