पुस्तकालयभाग १३

६ फग्गण २०१९ बिक्रमी अर्जण सिँघ दे गृह बलोच पुरा ज़िला करनाल

सचखण्ड दुआर सुहा, सो पुरख निरँजण खेल कराइंदा। थिर घर खेल बेपरवाह, हरि पुरख निरँजण वेस वटाइंदा। एकँकार अगम्म अथाह, निरगुण आपणी धार प्रगटाइंदा। आदि निरँजण नूर रुशना, जोती जाता डगमगाइंदा। अबिनाशी करता सच्चा शहिनशाह, शाहो भूप खेल कराइंदा। श्री भगवान बेअन्त अख्वा, साचे तख्त सोभा पाइंदा। पारब्रह्म प्रभ दोए जोड़ सीस झुका, निउँ निउँ सजदा इक कराइंदा। शाह सुल्ताना नौजवां, रूप रंग रेख ना कोए रखाइंदा। मुकामे हक़ डेरा ला, लाशरीक सोभा पाइंदा। सच तौफ़ीक इक ख़ुदा, नूर ज़हूर आप प्रगटाइंदा। महल अटल कर रुशना, निरवैर रंग रंगाइंदा। राजन राज भूपत भूप, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा। साचा खेल सचखण्ड दुआर, हरि साचा सच कराइंदा। अलख अगोचर अगम्म अपार, बेपरवाह आसण लाइंदा। शाहो भूप बण सिक्दार, धुर फ़रमाना हुक्म अल्हाइंदा। निरगुण निरगुण पावे सार, दूसर संग ना कोए रलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचे मन्दिर सोभा पाइंदा। साचा मन्दिर उच्च महल्ला, मेहरवान दया कमाईआ। सो पुरख निरँजण इक इकल्ला, हरि पुरख निरँजण सोभा पाईआ। एकँकार फड़ा पल्ला, पल्लू आपणी गंढ्ढ बंधाईआ। आदि

निरँजण दीपक जोत प्रकाश आपे बला, दीवा बाती ना कोए वड्याईआ। श्री भगवान सच संदेस नर नरेश निरवैर पुरख एका घल्ला, बोध अगाध पढ़ाईआ। अबिनाशी करता आदि जुगादि अटल अटला, बेनज़ीर नज़र किसे ना आईआ। पारब्रह्म दर दरवेश गल पा पल्ला, अलख निरँजण इक अलख जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचे तख्त सोभा पाईआ। साचे तख्त सच तौफ़ीक, मिहबान बीदो बी ख़ैर या अल्ला नूर नूराना डगमगाइंदा। मूर्त अकाल अजूनी रहित लाशरीक, बेनज़ीर वाहद आपणी कार कमाइंदा। आदि जुगादि सद रफ़ीक, वेखणहारा हक़ तहिकीक, दूसर संग ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दवारे आप खड़, निरगुण आपणा नैण उठाइंदा। निरगुण नैण खोल्ह अक्ख, आखर आपणी धार चलाईआ। सच दवारे हो प्रतख, दरगाह साची दए वड्याईआ। सर्ब कल हो समरथ, समरथ खेल कराईआ। आपणी महिमा जाण अकथ, आप आपणे विच छुपाईआ। आदि आदि चलाए रथ, जुग जुग वेस वटाईआ। वसणहारा हर घट, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ। साची करनी सचखण्ड, सचखण्ड निवासी आप कमाइंदा। निरगुण निरगुण कर कर वंड, हिस्सा आपणी झोली पाइंदा। प्रकाश प्रकाश साचा चन्द, किरन किरन वेस वटाइंदा। जुगादि जुगादि इक अनन्द, अनन्द अनन्द विच समाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप कमाइंदा। साची करनी करता पुरख, परम पुरख आप कमाईआ। निरगुण देवे निरगुण दरस, दरस दरस नाल मिलाईआ। निराकार मिटाए निरगुण हरस, हवस हवस ना कोए वधाईआ। निरवैर करे निरवैर तरस, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर आपणी कार कमाईआ। आपणी कार करे करतारा, करनहार आप अख्वाइंदा। आदि आदि कर पसारा, जुग जुग वेख वखाइंदा। वसणहारा धाम न्यारा, सचखण्ड साचे सोभा पाइंदा। खोल्हणहारा धर्म किवाड़ा, थिर घर आपणा कुण्डा लाहइंदा। देवणहारा सच प्यारा, सुत दुलारा शब्द बहाइंदा। करावणहारा वणज वपारा, साचा हट्ट आप जणाइंदा। करनहार सति उज्यारा, विष्न ब्रह्मा शिव रंग रंगाइंदा। वेखणहार फुल फुलवाड़ा, त्रैगुण आपणा बन्धन पाइंदा। लगावणहार सच अखाड़ा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश नाच नचाइंदा । लेखा जाण धुर दरबारा, धुर दी बाणी बाण लगाइंदा। शब्द अगम्मी बोल जैकारा, विष्न ब्रह्मा शिव पढ़ाइंदा। बोध अगाधा खेल न्यारा, अलख निरँजण बेपरवाह आपणी कल वरताइंदा। कातब कोए ना बणे लिखारा, लिख लिख लेख ना कोए समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, तख्त निवासी साचे तख्त सोभा पाइंदा। साचे

तख्त निरवैर चढ़, सचखण्ड वज्जे वधाईआ। दो जहानां वेखे खड़, बेअन्त बेपरवाहीआ। सुत दुलारा फड़ावे लड़, विष्न ब्रह्मा शिव करे कुड़माईआ। त्रै पंज लख चुरासी भाण्डा घड़, घड़ घड़ आपणा रंग रंगाईआ। सरगुण रूप आपे धर, धरनी धरत धवल दए वड्याईआ। निराकार अन्दर वड़, घट घट जोत करे रुशनाईआ। बोध अगाधी निष्अक्खर पढ़, अक्खर अक्खर रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सृष्ट सबाई खोज खुजाईआ। सृष्ट सबाई खेल अपारा, लख चुरासी वंड वंडाइंदा। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज दे सहारा, सति सतिवादी वेख वखाइंदा। बोध अगाधा बोल जैकारा, पारब्रह्म ब्रह्म वेता ब्रह्म विद्या इक पढ़ाइंदा। आत्म परमात्म दसाए साचा नेता, शाहो भूप इक्को नज़री आइंदा। दो जहान खेले खेडा, लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां गोपी काहन नाच नचाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी आप कमाइंदा। साची करनी करे आप, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। आदि जुगादी माई बाप, पिता पूत गोद उठाईआ। आत्म परमात्म ब्रह्म पारब्रह्म देवे जाप, सोहँ अक्खर इक पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को मंत्र इक्को पाठ, इक सरोवर मारे ठाठ, तट किनारा इक दृढ़ाईआ। तट किनारा एको एक, इक इकल्ला आप जणाइंदा। सो पुरख निरँजण साची टेक, हरि पुरख निरँजण वेख वखाइंदा। एकँकारा करे बिबेक, आदि निरँजण नूर धराइंदा। अबिनाशी करता लिखणहारा लेख, श्री भगवान गंढ्ढ पवाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म करे हेत, नित नवित्त वेख वखाइंदा। लख चुरासी खेले खेल, निरगुण सरगुण धार चलाइंदा। मेल मिलावा गुरु गुर चेल, गुर चेला आप समझाइंदा। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर साहिब सज्जण सुहेल, सतिगुर आपणी कार कमाइंदा। आत्म परमात्म जोत निरँजण आदि पुरख अबिनाशी करता चाढ़्हे तेल, घर घर विच सगन मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक समझाइंदा। साची सिख्या आदि, आदि शब्दी सुत सति पढ़ाईआ। वजावणहारा नाद अनाद, ब्रह्म ब्रह्माद करे शनवाईआ। लेखा जाण बोध अगाध, धुर दी बाणी बाण लगाईआ। आपणे विच्चों आपा काढ, वेखणहारा थाउँ थाईंआ। विष्न करे विश्व लाड, वस्तू इक्को इक दरसाईआ । ब्रह्म मेला पारब्रह्म कमलापात, कँवल नैण सच्चा शहिनशाहीआ। शंकर चरण धूढ़ी टिक्का लाए माथ, ख़ाकी ख़ाक ख़ाक रमाईआ। त्रैगुण माया दासी दास, रजो तमो सतो ना कोए वड्याईआ। पंज तत्त खेल तमाश, ख़ालक ख़लक दए जणाईआ। लेखा जाणे रूह बुत्त पाकी पाक, तन माटी खोज खुजाईआ। मुरीद मुर्शद सच्चा साक, परवरदिगार आप बणाईआ। बंधावणहारा सच्चा नात, नाता इक्को घर जुड़ाईआ। वेखणहारा साची ज़ात, अजाति रूप ना कोए वटाईआ। आदि जुगादि जुग जुग पाए ना कदे वफ़ात, फ़तवा

रूप ना कोए दरसाईआ। वेखणहारा कायनात, कलमा इक्को इक पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, धुर फ़रमाना हुक्म सुणाईआ। धुर फ़रमाना शब्द संदेसा, नर निरँकारा आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी धर धर वेसा, वेस अनेका रूप वटाइंदा। हुक्मे अन्दर विष्न ब्रह्मा शिव महेष गणेशा, दर दरवेशा सीस झुकाइंदा। हुक्मे अन्दर दो जहान जाणे लेखा, ब्रह्मण्ड खण्ड हुक्मे अन्दर आप फिराइंदा। हुक्मे अन्दर श्री भगवान बणे साचा नेता, धुर फ़रमाना हुक्म अल्हाइंदा। हुक्मे अन्दर निरगुण सरगुण करे हेता, हितकारी मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची खेल आप जणाइंदा। साची खेल हरि करतारा, कुदरत कादर आप जणाईआ। देवणहारा सच हुलारा, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। करनहार सच शृंगारा, वस्त्र भूशन इक सुहाईआ। करनहार एकँकारा, अक्ल कल वड्डी वड्याईआ। आदि जुगादी इक अवतारा, जुग जुग फेरा पाईआ। शब्द अगम्मी इक्को नाअरा, नर नरायण दए सुणाईआ। चारे वेदां कर प्यारा, चारे मुख मुख वड्याईआ। चारे खाणी पावे सारा, चारे बाणी नाद वजाईआ। चार जुग दए आधारा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग वंड वंडाईआ। चार यारी अन्त किनारा, चारों कुण्ट दए जणाईआ। करे खेल अगम्म अपारा, भेव अभेद आपणे हथ्थ रखाईआ। सेवा ला गुरू अवतारा, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। पीर पैगम्बर दे सहारा, मुरीद मुर्शद करे जणाईआ। भगत भगवन्त इक विहारा, बिवहारी आप समझाईआ। सन्त सज्जण दे सहारा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। गुरमुखां खोल्ह बंद कवाड़ा, निज नेत्र दरस दिखाईआ। गुरसिखां बख्शे चरण प्यारा, चरणोदक अमृत मुख चुआईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग करे खेल वारो वारा, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान गीता ज्ञान सार कोए ना आईआ। खाणी बाणी उच्ची कूक कूक करे पुकारा, हाहाकारा सर्ब लोकाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर बोलण नाअरा, हक़ हक़ दृढ़ाईआ। कागद कलम शाही बण वणजारा, सेवक सेवा रूप वटाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग गुर अवतार पीर पैगम्बर कोई ना जाणे अन्त पारावारा, बेअन्त कह कह शुकर मनाईआ। हुक्मे अन्दर खेल न्यारा, निरगुण निरवैर आप कमाईआ। सच संदेसा देवणहारा, शब्दी शब्द करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि अन्त श्री भगवन्त, भगवन आपणा राह चलाईआ। साचा राह चलाए लोकमात, निरगुण आपणा खेल कराइंदा। गुर अवतारां देवणहारा दात, पीर पैगम्बरां झोली आप भराइंदा। जणावणहारा साची गाथ, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। चलावणहारा सच्चा राथ, बण रथवाही सेव कमाइंदा। अख्वावणहारा अनाथां नाथ, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुग चौकड़ी आपणा हुक्म मनाइंदा।

जुग चौकड़ी गुर अवतार, पीर पैगम्बर लोकमात वड्याईआ। शब्द अगम्मी सच गुफ़तार, गुफ़त शनीद करे पढ़ाईआ। मजलस लाए इक दरबार, महिबूब बेपरवाहीआ। सचखण्ड दवारा खेल अपार, ख़ालक ख़लक भेव ना राईआ। देवणहारा धुर फ़रमान, सच संदेसा इक जणाईआ। निरगुण सरगुण करे ध्यान, इष्ट देव गुर इक मनाईआ। नाम सति इक प्रनाण, परम पुरख सिफ्त सालाहीआ। नूरी जलवा नूर महान, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। वसणहारा सच मकान, मुकाम इक्को इक दृढ़ाईआ। देवणहारा नाम ज्ञान, वक्खर अक्खर इक पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुग चौकड़ी आपणा बन्धन पाईआ। जुग चौकड़ी पाए बन्धन, बंदगी आपणे नाम जणाइंदा। कोई कहे त्रिलोकी नंदन, कोई राम राम वड्याइंदा। किसे लाए जोत ललाटी चन्दन, मस्तक टिक्का इक वखाइंदा। किसे नज़री आए सूरा सरबँगन, शहिनशाह आपणा नाम वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे होए सर्ब खण्डन, ब्रह्मण्डन खोज खुजाइंदा। ब्रह्मण्ड खेल अवल्ला, हरि जू हरि हरि आप कराईआ। आदि जुगादी इक इकल्ला, जुग जुग फेरा पाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर सच स्नेहुड़ा दे के घल्ला, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग वंड वंडाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग अन्तिम खेल करे जला थला, महीअल आपणा पड़दा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेसा इक सुणाईआ। सच संदेसा साचा गीत, जुग चौकड़ी आप जणाइंदा। गुर अवतारां दस्स दस्स रीत, राह रहबर आप समझाइंदा। खेले खेल मन्दिर मसीत, शिवदुआले मठ्ठ नाल वड्याइंदा। आप बैठा रहे अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आइंदा। लख चुरासी परखणहारा नीत, घर घर काया बंक फोल फुलाइंदा। दस्सणहारा सच प्रीत, गुर अवतार पीर पैगम्बर आपणे मार्ग लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक समझाइंदा। साचा लेखा जुग जुग, जुग करता आप जणाईआ। लख चुरासी विच्चों चुग चुग, भगत भगवान दए वड्याईआ। उज्जल करे मुखड़ा मुख, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जन्म कर्म मेट दुःख, आत्म सुख इक उपजाईआ। लेखे लाए जननी कुक्ख, धन्न धन्न जणेंदी माईआ। सुक्का हरया करे रुक्ख, अमृत बूँद स्वांती मेघ बरसाईआ। दयाल ठाकर आपणी गोदी लए चुक्क, भगत भगवान दए वड्याईआ। आवण जावण पैंडा जाए मुक्क, पांधी नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी आप कमाईआ । आपणी करनी कर भगवान, भगवन आपणी दया कमाइंदा। आदि जुगादी इक ज्ञान, ब्रह्म विद्या आप पढ़ाइंदा। आत्म परमात्म मेला सच मकान, घर घर विच खेल कराइंदा। दीआ बाती इक महान, कमलापाती आप जगाइंदा। आत्म सेजा कर परवान, सच सिँघासण

सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग चौकड़ी वेख वखाइंदा। जुग चौकड़ी वेखे जग, जागरत जोत कर रुशनाईआ । सन्त सुहेले आपे लभ्भ, परम पुरख मेल मिलाईआ। कूड़ी क्रिया पार हद्द, हदूद आपणी दए समझाईआ। अनहद वजाए साचा नद, अनरागी राग सुणाईआ। अमृत जाम प्याए मध, मधुर रस इक वखाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर सच दवारे सद्द, सदके वारी घोली निवण सो अक्खर करे पढ़ाईआ। आपणे विच्चों आपणी धार कढ्ढ, धार धार करे रुशनाईआ। तेई अवतार विश्व यद्द, विश्व इक्को इक वखाईआ। पीर पैगम्बर जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक पढ़ाईआ। साची सिख्या पैगम्बर पीर, पारब्रह्म प्रभ आप जणाइंदा। दाता दानी दस्तगीर, दस्त दस्त नाल मिलाइंदा। लेखा जाण शाह हकीर, हकीकत आपणी आप समझाइंदा। बदलणहारा तकदीर, तकबीर तदबीर आपणे हथ्थ वखाइंदा। जुग चौकड़ी कटणहार ज़ंजीर, बेनज़ीर नज़र उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग जुग आपणा हुक्म मनाइंदा। जुग जुग हुक्म पुरख अकाल, अक्ल कला जणाईआ। करे खेल दीन दयाल, दीनन आपणा रंग रंगाईआ। भगत भगवन्त कर प्रितपाल, प्रितपालक होए सहाईआ। दीनां बंधप दीन दयाल, बन्धन कूड़ा दए तुड़ाईआ। नाता तोड़ काल महाकाल, भय भ्यानक नज़र कोए ना आईआ। सति वखाए इक धर्मसाल, धर्म दवारे दए वड्याईआ। साहिब सतिगुर वसे नाल नाल, विछड़ कदे ना जाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल कमाल, सो पुरख निरँजण आप कराईआ। जोती जलवा नूर जलाल, ज़ाहर ज़हूर करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दरगाह साची धाम सुहाईआ। दरगाह साची धाम सुहा, निहचल देवणहार वड्याईआ। पीर पैगम्बर दर मंगा, धुर फ़रमाना इक समझाईआ। आपणा लेखा वेखो थाउँ थाँ, थान थनंतर खोज खुजाईआ। चौदां तबक नैण लओ उठा, अक्ख प्रतख रिहा खुल्हाईआ। चारों कुण्ट अन्धेरा रिहा छा, चौदस चन्द ना कोए चढ़ाईआ। शरअ ज़ंजीर ना रिहा कोई कटा, कूड़ी क्रिया वंड ना कोए वंडाईआ। टिल्ले पर्बत डूँग्घे सागर ज़िमी असमान नेत्र रोवण मारन धाह, धीरज धीर ना कोए धराईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर लिख लिख लेखा जो गए समझा, समझ समझ विच किसे ना आईआ। कलिजुग अन्तिम वेला गया आ, अन्त होए ना कोए सहाईआ। गुर अवतार बणे ना कोए गवाह, पल्लू सारे रहे छुडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ । गुर अवतार पीर पैगम्बर आए दर, दरवेश देण दुहाईआ। गल पल्लू मंगण वर, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। निरवैर तेरे कोलों आवे डर, साडी चले ना कोए चतुराईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात रहे लड़, झगड़ा प्या सर्ब लोकाईआ। अक्खर वक्खर

नाउँ निरँकारा कोई ना लए पढ़, कलमा नबी ना कोए सुणाईआ। कूड़ी क्रिया अन्दर गए वड़, शिवदुआले मठ्ठ मन्दिर मस्जिद गुरुदुआर धीरज धीर ना कोए धराईआ। काम क्रोध लोभ मोह हँकार विके हट्ट, सच सुच्च वणज ना कोए वखाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप लख चुरासी जीव जंत साध सन्त कूड़ी क्रिया रहे तक्क, तकवा इक ना कोए रखाईआ। नज़र ना आए रब्बी रब्ब यामबीन, आलमीन बेवफ़ा होई सर्ब लोकाईआ। साहिब मेहरवान करे अन्त तलकीन, तअल्लक सब दे दए गंवाईआ। मुरीद मुर्शद रखे यकीन, गुर गोबिन्द गया समझाईआ। नुक्ता रहे ना कोए सीन, शीन ऐन गैन ना कोए वड्याईआ। हमज़ा अन्त होए ग़मग़ीन, मुहम्मद नेत्र नैणां नीर वहाईआ। ईसा मूसा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर इक्को इक दरसाईआ। ईसा मूसा दर दरवेश, नेत्र नैण नैण शरमाईआ। परवरदिगार बेपरवाह अग्गे चले कोए ना पेश, पेशवा इक्को नज़री आईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर निरवैर हो के रिहा वेख, दीन मज़्हब शरअ वंड ना कोए लड़ाईआ। ना रूप रंग दिसे रेख, ज़ात पात ना कोए रखाईआ। भगत भगवान करे हेत, हितकारी इक्को इक अख्वाईआ। जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग खेलदा आया खेड, बण खडारी जोत निरँकारी निरगुण दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप कमाईआ। साची करनी करने आया, करता पुरख करतार। मेटण आया त्रैगुण माया, माया ममता करे ख्वार। बणनहारा दाई दाया, लख चुरासी पावे सार, भगत भगवन्त लए जगाया, नेत्र खोल्ह बंद कवाड़। आत्म परमात्म मेल मिलाया, सच सच्ची किरपा धार। नूरो नूर नूर रुशनाया, जोती जाता जोती जोत करे उज्यार। नाद अनादी नाद वजाया, शब्द राग धुनकार। गृह मन्दिर सोभा पाया, घर सखीआं मंगलाचार। महल अटल इक रुशनाया, महिफल ला एकँकार। गुर अवतार पीर पैगम्बर दर बुलाया, खेले खेल अगम्म अपार, बिन मास नाड़ी चम्म खेल रचाया, पवण स्वास ना कोए प्यार। रसना जिह्वा बत्ती दन्द ना कोए सालाहया, तन ख़ाकी ना कोए आधार। जोती शब्दी शब्दी जोती आपणी गंढ्ढ पवाया, निरगुण निरगुण कर प्यार। कलिजुग अन्तिम रंडेपा रंड दए गंवाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुरमुख वेखे सुलखणी नार। गुरमुख नार सुलखणी, सोभावन्त समझाइंदा। सचखण्ड दुआर चरण सरन प्रभ साचे रखणी, रक्षया करे आप करतार, लख चुरासी जीव जंत कूड़ी क्रिया नथ्थणी, नाम मधाणा एका डार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, सच दवारे आपे खड़, दर सद्दे गुर अवतार। गुर अवतार धुर दरबार, बैठे ध्यान लगाईआ। पीर पैगम्बर कर निमस्कार, सजदा इक जणाईआ। बण वचोला एकँकार, आपणी कल समझाईआ। कलिजुग

अन्तिम करो विचार, भेव अभेद खुल्हाईआ। सृष्ट सबाई गई हार, हरि का नाम ना कोए ध्याईआ। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश रोवण ज़ारो ज़ार, धीरज धीर ना कोए रखाईआ। दीन मज़्हब लग्गा अखाड़, ज़ात पात करे लड़ाईआ। लग्गी अग्ग बहत्तर नाड़, अमृत मेघ ना कोए बरसाईआ। आत्म परमात्म ना कोए प्यार, परम पुरख ना कोए मनाईआ। कूड़ी क्रिया जगत शृंगार, वेसवा रूप वटाईआ। हरि कन्त ना पाया घर सच्चे दरबार, महल अटल ना कोए रुशनाईआ। लख चुरासी धूंआँधार, अन्ध अन्धेर ना कोए गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पीर पैगम्बरां रिहा वखाईआ। पीर पैगम्बर मारन ध्यान, नेत्र नैण उठाया। सच ना दिसे कोए ईमान, सिदक सबूरी ना कोए हंढ्ढाया। मुल्ला शेख़ बग़ले पकड़ कुरान, काया कुरा ना किसे सुहाया। मक्का काअबा ना कोए निशान, सच महिराब ना कोए बहाया। नज़री आए ना हक़ अमाम, हुजरे हज्ज ना कोए कराया। कूड़ी क्रिया होए ग़ुलाम, ग़ुरबत घर घर डेरा लाया। परवरदिगार भुल्लया इक निशान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा सब दा रिहा जणाया। पीर पैगम्बर वेखो चौदां तबक, परवरदिगार रिहा जणाईआ। कोई ना पढ़े कलमा सबक, साबत नज़र कोए ना आईआ। तीस बतीसा पत्रे लए परत, मन पड़दा ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नेत्र नैणां रिहा दरसाईआ। नेत्र वेख पीर पैगम्बर रोंदे, उच्ची कूकण मारन धाहींआ। तेरा नाउँ ईसा मूसा मुहम्मद ध्यााउँदे, ध्या ध्या शुकर मनाईआ। सिफ्त सालाही तैनूं गाउँदे, अञ्जील कुरान कर पढ़ाईआ। कलिजुग जीव गूढ़ी नींदे सौंदे, ग़फ्लत घर घर घेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, पीर पैगम्बर चरण ध्यान लगाईआ। पीर पैगम्बर करो ख्याल, ख़ालक आप जणाइंदा। वेले अन्त बणो दलाल, सच दलाली आप जणाइंदा। हकीकत वेखो हक़ हलाल, लाशरीक पड़दा लाहइंदा। कलिजुग अन्तिम सदी चौधवीं औण वाला ज़वाल, ज़ेर ज़बर ना कोए रखाइंदा। सब दे सिर ते कूके काल, कलिजुग काल नगारा डंक वजाइंदा। उम्मत उम्मती होई बेहाल, बिहबल रूप सर्ब वखाइंदा। मुर्शदो मुरीद लओ भाल, दीद दीद नाल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, पीर पैगम्बर आप उठाइंदा। पीर पैगम्बर मारन धाह, वेला अन्त नेड़े आईआ। तेरी रहमत इक ख़ुदा, इक दुआ मंग मंगाईआ। तेरे नालों ना होईए जुदा, जुज़ होर ना कोए वखाईआ। तेरे चरणां अन्त फ़िदा, फ़ितरत पिछली दईए गंवाईआ। उम्मत नबी रसूल तेरा कलमा गए भुला, भुल्ली सर्ब लोकाईआ। ख़ालक ख़लक वेखण थाँ थाँ, थान थनंतर खोज खुजाईआ। साडी चले ना कोए वाह, चौदां सदीआं चोदां तबक दस्स दस्स थक्के सिफ्त सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर

संदेसा हुक्म सुणाईआ । धुर संदेसा करो कबूल, हरि साचा सच जणाइंदा। नाता छोडो नबी रसूल, रसूल इक्को इक वड्याइंदा। सारे मन्नो हक़ असूल, असलीअत आप वखाइंदा। धुर फ़रमाना हुक्म माअकूल, ना कोई मेटे मेट मिटाइंदा। अग्गे कोई ना जाए भूल, भुल्लयां मार्ग पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक समझाइंदा। साचा हुक्म श्री भगवाना, एका एक जणाईआ। पीर पैगम्बर दे ज्ञाना, इष्ट देव इक वखाईआ। सतिजुग चले सच विधाना, विद्दत मिले ना कोए वड्याईआ। इक्को हुक्म दो जहानां, ब्रह्मण्ड खण्ड इक शनवाईआ। इक्को राग इक तराना, इक्को नाद धुन वजाईआ। इक्को मन्दिर इक मकाना, धाम इक्को इक दरसाईआ। इक्को नूर श्री भगवाना, इक्को जलवा नज़री आईआ। इक्को राग इक्को गाणा, इक्को अक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा लेखा रिहा जणाईआ। साचा लेखा दस्से आप, आपणा भेव खुलाइंदा। मूसे जिस दा वेख्या प्रताप, मूँह दे भार सुटाइंदा। ईसा कहे जिस नूं बाप, सो ख़ुदावंद, फेरा पाइंदा। मुहम्मद कहे मेरा साक, अमाम आपणा रंग रंगाइंदा। चार यारी करनहारा पाकी पाक, पतित पुनीत खोज खुजाइंदा। गोबिन्द किहा भविख्त वाक्, कलि कल्की फेरा पाइंदा। सम्बल देवणहारा साथ, सगला संग निभाइंदा। वेखणहारा खेल तमाश, कलिजुग अन्तिम फेरा पाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर कठ्ठा करे साथ, सगला संग जणाइंदा। अन्तिम लहिणा देणा चुकाए हथ्थो हाथ, चार जुग दी कीती झोली पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा अन्तिम इक जणाइंदा। सच संदेसा अन्तिम अन्त, अन्तरजामी हरि जणाईआ। करे खेल श्री भगवन्त, भगवन आपणी कार कमाईआ। लख चुरासी वेखणहारा जीव जंत, जुग चौकड़ी गुर अवतार पीर पैगम्बर कर कर गए मात पढ़ाईआ। भेव खुल्हावणहारा मणीआ मंत, मंत्र इष्ट देव नमो नमो खोज खुजाईआ। दरसावणहारा वखावणहारा मिलावणहारा नार कन्त, आत्म परमात्म परम पुरख इक्को घर वखाईआ। बणावणहारा साची बणत, घड़न भंनणहार समरथ स्वामी निहकर्मी आपणा कर्म कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुर अवतार पीर पैगम्बर साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। साची सिख्या दृढ़ावेगा। पुरख अकाल खेल रचावेगा। निरगुण इक्को हुक्म सुणावेगा। दो जहान उठावेगा। विष्न ब्रह्मा शिव सीस झुकावेगा। गुर अवतार पीर पैगम्बर ख़ाली झोली सर्ब वखावेगा। लख चुरासी जीव जंत, नेत्र नैणां सर्ब रुवावेगा। गुरमुख विरला सन्त, हरि चरणी सीस झुकावेगा। कलिजुग माया पाए बेअन्त, पड़दा लोकमात ना कोए उठावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, दर घर साचा इक वडयावेगा। दर घर साचा इक वडयाएगा। सचखण्ड दुआर वसाएगा। शब्दी सुत उठाएगा।

थिर घर कुण्डा इक्को लाहेगा। दो जहानां वेख वखाएगा। ब्रह्मण्ड खण्ड खोज खुजाएगा। रवि ससि आप चमकाएगा। गोपी काहन नाच नचाएगा। कोटन कोटि जुग चौकड़ी वेख वखाएगा। तेई अवतार नाल मिलाएगा। भगत अठारां अंग फड़ाएगा। ईसा मूसा मुहम्मद जोड़ जुड़ाएगा। नानक गोबिन्द घोड़ चढ़ाएगा। भगत भगवन्त लग्गी तोड़ निभाएगा। कलिजुग अन्तिम शौह दरयाए रोड़्ह, सतिजुग साचा राह चलाएगा। लख चुरासी रीठा वेख मिट्ठा कौड़, गुरमुख विरले बाहर कढ्ढाएगा। रैण अन्धेरी वेखे घोर, गुरसिख साचे चन्न चमकाएगा। नाता तोड़ चोर हरामख़ोर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी आप कमाएगा। आपणी करनी उठेगा। प्रभ दीन दयाल तुठेगा। ग़रीब निमाणयां पुच्छेगा। राजे राणयां तख्तों लाह सुट्टेगा। निरगुण हो के बुक्केगा। निरवैर कदे ना लुकेगा। कूड़ी क्रिया लुट्टेगा। कलिजुग जड़ पुट्टेगा। सतिजुग बूटा फुट्टेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, गुरमुख सज्जण आपे पुछेगा। पुछणहार गोपाल, बेअन्त वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड सच्ची धर्मसाल, धर्म दवारा इक दरसाईआ। कलिजुग कूड़ी क्रिया कढ्ढे बाहर, सतिजुग साचा मार्ग लाईआ। चार वरन कर प्यार, साची सरन इक दरसाईआ। चारे खाणी खोल्ह किवाड़, चारे बाणी राग अल्हाईआ। चारों कुण्ट कर जैकार, जै जैकार ख़लक ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका मंत्र दए समझाईआ। एका मंत्र सतिगुर धार, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। हँ ब्रह्म कर प्यार, पारब्रह्म वड्याइंदा। आत्म परमात्म परमात्म आत्म इक दुआर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म पैज स्वार, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव करन जैकार, जै जैकार सर्ब अल्हाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर करन निमस्कार, निउँ निउँ सजदा सीस झुकाइंदा। सतिजुग साची करे कार, करनी करता आप कमाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप वरतावणहारा नाम भण्डार, अतोट अतुट आप वरताइंदा। लेखा चुका चार यार, पंचम आपणी धार बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। साची करनी करे जग, जागरत जोत कर रुशनाईआ। भगत भगवान घर साचे सद्द, सद्दा नाम दवाईआ। इक्को वखाए मक्का काअबा हज्ज, शिवदुआला मन्दिर मठ्ठ इक दरसाईआ। इक वजाए अनहद नद, अनादी राग सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन हरि रंग अन रंग राता आप रंगाईआ। जन्म कर्म दी मिटे बीमारी, कर्म रोग रहे ना राईआ । अमृत नाम मिले ख़ुमारी, मख़मूर आप रखाईआ। रसना जिह्वा शब्द जैकारी, सोहँ ढोला गाईआ। जो जन दर आए बण वपारी, नाम ख़ज़ाना दए लुटाईआ। अन्तर आत्म वेखे डूँग्घी गारी, निज घर बैठा बेपरवाहीआ। सच प्रीती सच बिवहारी, बिध नाता जोड़ जुड़ाईआ। कागद

कलम ना लिखणहारी, नेत्र रोवे जगत शाहीआ। जो जन सतिगुर चरण सरन करे प्यारी, तिस काया कूड़ा कपड़ रोग रहिण ना पाईआ। जगत सन्तान जगत नाता, पिता पूत गंढ्ढ पवाईआ। किरपा करे पुरख बिधाता, बिधना लेख ना कोए वड्याईआ। देवणहार अगम्मी दाता, अनडिठड़ी वस्त झोली पाईआ। आत्म परमात्म गाए गाथा, गा गा शुकर मनाईआ। साहिब सतिगुर सदा साथा, सगला संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरास आस विच बदलाईआ। नाम धारी मिल्या नाम, नाम रंगण रंग रंगाईआ। अमृत आत्म प्या जाम, प्याला सतिगुर हथ्थ फड़ाईआ। काया खेड़ा वसे ग्राम, जिस घर गुर गुर बैठा डेरा लाईआ। हरिसंगत विच मिले जो जन आण, तिस जम की काण रहिण ना पाईआ। एथे ओथे करे पहचान, बेपहचान फेरा पाईआ। सोहँ ढोला गुर अवतार पीर पैगम्बर सारे गाण, बिन सोहँ रूप गुर अवतार पीर पैगम्बर नज़र कोए ना आईआ। नानक निरगुण सरगुण दे के गया ज्ञान, सिख्या साख्यात समझाईआ। गोबिन्द तीर भथ्था दे के गया निशान, चिल्ला कमान टंक हथ्थ उठाईआ। कलिजुग अन्तिम निहकलंक प्रगट होए बली बलवान, बल आपणा आप जणाईआ। लेखा जाण ज़िमी असमान, ब्रह्मण्ड खण्ड चरणां हेठ रखाईआ। दो जहानां देवे इक ज्ञान, पीर पैगम्बरां करे पढ़ाईआ। धर्म वखाए इक निशान, धर्म दवारे आप झुलाईआ। ईश जीव देवे माण, जगदीश हो सहाईआ। सोहँ अक्खर कर प्रधान, सरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म कर पहचान, पसचाताप दए गंवाईआ। काया अन्दर मन्दिर वखाए मकान, गुरुदुआर सच वड्याईआ। जिस घर वसे भगवान, सो मण्डल मण्डप मिले वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे नाम वर, तिस धार आपणी विच चलाईआ।