पुस्तकालयभाग १३

१० फग्गण २०१९ बिक्रमी हरिभजन सिँघ दे गृह लंगर पुरा मेरठ छौणी

भगतां अन्दर वसाए नाउँ, श्री भगवान दया कमाइंदा। वेखणहारा थाईं थाउँ, नव नौ चार खोज खुजाइंदा। पकड़नहारा अगम्मी बांहों, निरगुण नज़र किसे ना आइंदा। करनहारा सच न्याउँ, साचे तख्त सोभा पाइंदा। भगत मिलावा जिउँ बालक पिता माउँ, पूत सपूता अंग लगाइंदा। सदा मिलण दा रखे चाउ, चाउ घनेरा इक जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप दरसाइंदा । साचा नाम देवणहारा, सतिगुर पूरा इक अख्वाईआ। जुग चौकड़ी लए अवतारा, निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। धुर दी धार शब्द अगम्म जैकारा, पारब्रह्म ब्रह्म दृढ़ाईआ। आत्म परमात्म कर प्यारा, घर साचे दए वसाईआ। अनहद नाद सच्ची धुनकारा, धुन इक्को नाद अल्हाईआ। काग़ज़ कलम ना लिखणहारा, लिख लिख लेख ना कोए समझाईआ। जन भगतां देवे कर प्यारा, पीआ प्रीतम फेरा पाईआ। सदा सुहेला बण वणजारा, हट्ट इक्को इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक दरसाईआ। साचा नाम सतिगुर हथ्थ, दूसर नज़र किते ना आइंदा। जन भगतां मार्ग देवे दस्स, आप आपणा भेव खुल्हाइंदा। अन्तर आत्म आपे वस, आप आपणा मेल मिलाइंदा। तीर निराला मार कस, बजर कपाटी तोड़ तुड़ाइंदा। पंच विकार जाए ढठ्ठ, आसा तृष्ना मेट मिटाइंदा। दुरमति मैल देवे कट, अमृत आत्म सीर प्याइंदा। आत्म सेज वछाए खाट, सुहञ्जणी रुत्त आप प्रगटाइंदा। दूर दुराडी मेट वाट, नेरन नेरा नज़री आइंदा। करे खेल बहु बिध भांत, भेव अभेद ना किसे जणाइंदा। जन भगतां वसे साथ, नाउँ निरँकारा आप जपाइंदा। कोटन कोटि रसना जिह्वा करन जाप, बत्ती दन्द सर्ब कुरलाइंदा। सतिगुर पूरा कर किरपा जिस जन बुझाए आपणा आप, तिस आपणा नाउँ दृढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम

इक वखाइंदा। साचा नाम एका एक, अक्ल कला वड्याईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां देवे टेक, भगत भगवान आप समझाईआ। साधां सन्तां करे बुध बिबेक, बिबेकी आपणी धार दरसाईआ। जुग चौकड़ी किसे ना आवे विच भेख, शास्त्र सिमरत वेद पुराण खाणी बाणी सिफ्त सलाहीआ। निरगुण निरगुण करे हेत, नित नवित्त फेरा पाईआ। गुरमुख गुरसिख साचे नाउँ नाल लैण खेड, घर घर विच खेल वखाईआ। कर किरपा दस्से आपणा भेत, भेव अभेद जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्तर आत्म इक्को नाम दरसाईआ। आत्म अन्तर सच्चा नाम, श्री भगवान आप जणाइंदा। साहिब सतिगुर चरण चरण ध्यान, ध्यान ध्यान विच मिलाइंदा। गावत गाए बिन रसना जिह्वा ज़बान, आसा तृष्ना ना कोए वड्याइंदा। छन्द सुहागी सुणाए कलाम, कलमा नबी आप पढ़ाइंदा। अमृत अमिउँ रस प्याए सच्चा जाम, सच प्याला हथ्थ उठाइंदा। आत्म देवे परमात्म आराम, सुख इक्को घर वखाइंदा। सुख घर पाया मिल्या राम, बिन राम सुख नज़र कोए ना आइंदा। पाया सुख काया खेड़ा नगर ग्राम, नौ दर जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान आपणा नाम आप पढ़ाइंदा। गुरमुख विरला जाए पढ़, जिस सतिगुर आप पढ़ाईआ। जिस किरपा कर लाए आपणे लड़, पल्लू आपणी गंढ्ढ बंधाईआ । निरगुण वेखे अन्दर वड़, सरगुण अक्ख खुल्हाईआ। सच महल्ले आपणे खड़, महल अटल करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक जणाईआ। साचा नाम जननी जन, जगजीवण दाता आप जणाइंदा। अन्दर करे वस मनुआ मन, मन वासना मेट मिटाइंदा। नाम सुख वसे तन, जो तन सतिगुर चरण धूढ़ मस्तक टिक्का लाइंदा। एका राग सुणे कन्न, अनहद नादी राग अल्हाइंदा। कूड़ी क्रिया भाण्डा देवे भन्न, भरम भउ गढ़ तुड़ाइंदा। करे प्रकाश बिन सूरज चन्न, अज्ञान अन्धेर मिटाइंदा। एथे ओथे बेड़ा देवे बन्न्ह, सो नाम सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा भेव आप जणाइंदा। साचा नाम मंगो इक, जिस मंगयां भुक्ख रहे ना राईआ। प्रभ मिलण दी रखो सिक, जिस मिलयां विछड़ ना जाईआ। सच दवारे मंगो भिख, भिख इक्को इक वरताईआ। साहिब सतिगुर हर घट आवे दिस, दहि दिशा करे रुशनाईआ। दिवस रैण ना देवे पिठ, करवट लए ना कदे बदलाईआ। मेल मिलाए नित नवित्त, कर कर हित बेपरवाहीआ। माणस जन्म लैणा जित, हार नज़र कोए ना आईआ। साचा नाम कलिजुग अन्तिम लैणा सिख, जिस नूं सिख सिख गुर अवतार पीर पैगम्बर शुकर मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सो नाम रिहा समझाईआ। सो पुरख निरँजण साचा नाम, नाउँ निरँकारा आप दृढ़ाइंदा। जुग चौकड़ी पूरन करे काम, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आप हंढ्ढाइंदा। दो जहान

वसाए नगर खेड़ा ग्राम, ब्रह्मण्ड खण्ड आपणा हुक्म वरताइंदा। लख चुरासी वसे काया माटी चाम, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज आपणी वंड वंडाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव करोड़ तेतीसा सुरप्त इन्द देवे नाम, अंमिउँ रस इक्को इक चखाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर देवे सच कलाम, कलमा नबी रसूल सिखाइंदा। भगत भगवान देवे दान, दाता दानी दया कमाइंदा। सन्त सज्जण कर परवान, साची सिख्या इक पढ़ाइंदा। गुरमुखां देवे गुर ज्ञान, गुर इष्ट इक्को नज़री आइंदा। गुरसिख मेला विच जहान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण बन्धन इक वखाइंदा। आदि जुगादी खेल महान, जुग जुग आपणा राह चलाइंदा। साचा नाम कर प्रधान, वड प्रधानगी आप कमाइंदा। सो पुरख निरँजण साहिब सुल्तान, साचे तख्त सोभा पाइंदा। हँ ब्रह्म बाल अञ्याण, पारब्रह्म खोज खुजाइंदा। दोहां विचोला नौजवान, निरगुण निरगुण गंढ्ढ पवाइंदा। कलिजुग अन्तिम हो मेहरवान, मेहर नज़र इक उठाइंदा। अन्तर वसाए आपणा नाम, बाहर सुख इक्को इक जणाइंदा। अन्तर वस श्री भगवान, बाहर भगवन्त सरगुण नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम घर घर आप वरताइंदा। साचा नाम सतिगुर वंड, वंडणहार दया कमाईआ। जुग जुग मेटे भेख पखण्ड, कूड़ी क्रिया मात खपाईआ। भगतन देवे इक अनन्द, निजानंद रस चखाईआ। गीत सुहागी सुणाए छन्द, सोहँ इक्को अक्खर पढ़ाईआ। ख़ुशी कराए बंद बंद, बंदीख़ाना रहिण ना पाईआ। करे प्रकाश साचे चन्द, जोती जोत डगमगाईआ। घर दे परमानंद, परम पुरख वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्दर बाहर इक्को सुख, देवणहार माणस मनुख, मानव आपणे रंग रंगाईआ। अन्दर वसाए कृपानिध आपणा नाम दया कमाईआ। हरिजन कारज करे सिध्ध, बिध आपणे हथ्थ रखाईआ। वेखणहारा जीउ पिण्ड, घर घर खोज कराईआ। पावे सार जेरज अंड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को नाम दए वड्याईआ। इक्को नाम वड्डा सागर, गहर गम्भीर जणाइंदा। जन भगतां लुकाए काया गागर, आप आपणा खेल कराइंदा। सदा सदा हरि बण सौदागर, जुग जुग हट्ट चलाइंदा। हरिजन देवे इक्को आदर, आदर्श आपणा आप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप उपाइंदा। साचा नाम उपमा जोग, परापत आप कराईआ। जोती शब्दी धुर संजोग, सुरत करे कुड़माईआ। जगत तृष्ना मिटे रोग, हउमें हंगता रहिण ना पाईआ। नात तुटे लोक परलोक, साचा सोहला इक सुणाईआ। चरणां हेठ रखाए मुक्ती मोख, जिस जन आपणा नाम समझाईआ। तिस दा विष्न ब्रह्मा शिव दर्शन रहे लोच, जो भगत भगवान मिल मिल ख़ुशी मनाईआ। हरि का नाम किसे ना आवे विच सोच, सोच थक्की सर्ब लोकाईआ। हरि का नाम वसावणहारा किला कोट, बंक दुआर दए वड्याईआ। जन भगतां लाए इक्को चोट,

तन नगारे करे शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्दर बाहर गुप्त ज़ाहर इक्को नाम सालाहीआ। सच्चा नाम सच्चा रस, गुर सतिगुर आप जणाइंदा । जन भगतां अन्तर आत्म वस, हिरदे हरि हरि नज़री आइंदा। बोध अगाध गावे जस, लेखा लिख्त ना कोए जणाइंदा। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण मेल मिलावा हस्स, हँस मुख सोहँ शब्द साची चोग चुगाइंदा। जन जननी लेखे लाए कुक्ख, गर्भ वास फंद कटाइंदा। उज्जल करे मुख, जो हरि हरि नाम ध्यााइंदा। अन्दर बाहर इक्को सुख, सतिगुर पूरा आप दरसाइंदा। कलिजुग अन्तिम जन भगतां गोदी चुक्क, आपणे अंगण आप बहाइंदा। लोकमात दा बूटा पुट्ट, सतिजुग फल फुलवाड़ी आप महकाइंदा। अन्दर बाहर वखाए इक्को रुत्त, बसन्त बहार आप जणाइंदा। सन्त सुहेले साचे सुत, सति सतिवादी आप उठाइंदा। करे खेल अबिनाशी अचुत, चेतन आपणा आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हिरदे नाम आप वसाइंदा। हिरदे नाम वसाए आप, प्रभ आपणी दया कमाईआ। जन भगतां बण माई बाप, घर वेखे चाईं चाईंआ। आत्म परमात्म इक्को जाप, जीवण युगत दए जणाईआ। जिस दा नानक निरगुण करया पाठ, दिवस रैण ध्यान लगाईआ। सो साहिब पुरख समराथ, निरवैर नूर इलाहीआ। जुग जुग देवणहारा दात, वड भण्डारी बेपरवाहीआ। जन भगतां वसे सदा साथ, विछड़ कदे ना जाईआ। साढे तिन्न हथ्थ चलाए काया राथ, रथवाही नज़र किसे ना आईआ। अन्दर बाहर मेल मिलावा कमलापात, नैण नैण मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां अन्दर आपणा नाम टिकाईआ। जन भगतां लाए नाम टिक्का, मस्तक इक्को रंग रंगाइंदा। नज़र ना आए नीकन नीका, रूप रंग रेख ना कोए वखाइंदा। कूड़ा रस कढ्ढे फीका, अमृत मुख चुआइंदा। लेखा जाणे जीव जीअ का, लख चुरासी खोज खुजाइंदा। हरिजन लहिणा चुकाए सीआं साढे तिन्न हथ्थ सीं का, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन आपणा नाम आपणे रंग वखाइंदा। हरि का नाम वखाए रंग, रंग रतड़ा बेपरवाहीआ। हरि का नाम सूरा सरबँग, सूरबीर सिफ्त सालाहीआ । हरि का नाम सच मृदंग, आदि जुगादि वज्जे वधाईआ। हरि का नाम निरगुण सरगुण वेखे लँघ, डूँग्घी कन्दर फेरा पाईआ। हरि का नाम करे प्रकाश निर्मल चन्द, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। हरि का नाम गीत सुहागी छन्द, गुर अवतार रहे जस गाईआ। हरि का नाम सदा बख्शंद, बख्शश इक्को इक जणाईआ। हरि का नाम हरि सतिगुर दए वंड, गुर गुर शब्दी सेव कमाईआ। हरि का नाम हरिजन होण ना देवे रंड, नार सुहागण इक वखाईआ। हरि का नाम सिफ्त सालाहन सालाह ना सकण बत्ती दन्द, कातब करे ना कोए लिखाईआ। हरि का नाम गुरमुख जाणे जिस देवे परमानंद, परम पुरख बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, कलिजुग अन्तिम इक्को नाम दए वड्याईआ। इक्को नाम साचा सोहला, सो पुरख निरँजण अन्त जणाइंदा। अन्तिम कलिजुग बदले चोला, सतिजुग साचा रूप वटाइंदा। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप लख चुरासी गाए ढोला, ढोला इक्को इक पढ़ाइंदा। आत्म परमात्म परमात्म आत्म रंग वखाए आपणा मौला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक उपाइंदा। साचा नाम आदि जुगादि, इक्को इक वड्याईआ। विष्न ब्रह्मा शिव करन याद, निज नेत्र ध्यान लगाईआ। गुर अवतार करन फ़रयाद, दोए जोड़ जोड़ सरनाईआ। पीर पैगम्बर मंगण दाद, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सो नाम इक प्रगटाईआ। सो नाम करे प्रगट, प्रगट आपणी धार चलाइंदा। आदि जुगादि वसे हर घट, घट घट डेरा लाइंदा। जुग चौकड़ी खेल बाज़ीगर नट, नटुआ स्वांग वरताइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग मार्ग दस्स, जुग चौकड़ी राह चलाइंदा। कोटन कोटि सिफ्ती नाम गए रख, सिफ्त सिफ्त नाल वड्याइंदा। अन्त मार्ग इक्को दस्स, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी इक्को घर सोभा पाइंदा। इक्को नाम करे प्रकाश, सार शब्द रूप वटाइंदा। सब दी पूरी करे आस, निरासा नज़र कोए ना आइंदा। थिर घर साचे करे वास, घर मन्दिर इक सुहाइंदा। पारब्रह्म प्रभ रखे आपणे पास, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा । जुग चौकड़ी खेल तमाश, ख़ालक ख़लक आप दृढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम हिरदे आप वसाइंदा। साचा नाम हिरदे वसे, वस्त आपणी आप टिकाईआ। साहिब सतिगुर जन भगतां संग वसे, हस्स हस्स ख़ुशी मनाईआ। अन्दर वड़ वड़ मार्ग दस्से, बाहर करे ना कोए पढ़ाईआ। पंच विकारा डर डर नठ्ठे, गुर शब्द इक्को डंक वजाईआ। आत्म परमात्म इक्को घर इकठ्ठे, पारब्रह्म मिल ब्रह्म ख़ुशी मनाईआ। सोहँ ढोला दोवें रटे, रट्टा पिछला देण मुकाईआ। दूई द्वैती मिटे फट्टे, घाउ इक्को नाम लगाईआ। आत्म परमात्म रस चट्टे, परमात्म निझर झिरना इक झिराईआ। इक दूजे नूं दोवें जिते, हार जित ना कोए रखाईआ। भगत भगवान लेख कोए ना लिखे, लेखा लिख्त विच ना आईआ। सन्त इक्को इक अक्खर सिखे, दूजी करे ना कोए पढ़ाईआ। कोटन कोटि रस होण फिके, फिक रूप नज़री आईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हिरदे आपणा नाम धराईआ। हिरदे नाम देवे धर, धरनी धरत धवल वड्याइंदा। आपणी करनी आपे कर, करता पुरख सेव कमाइंदा। सन्त साजण साचे फड़ फड़, बांहों गले लगाइंदा। काया कवरी डूँग्घी भँवरी आपे वड़, उच्चा टिल्ला पर्बत फोल फुलाइंदा। सच सिँघासण पुरख अबिनाशन आपे चढ़, तख्त निवासी सोभा पाइंदा। दर दरवेश नर नरेश वखावणहारा आपणा घर, गृह मन्दिर आप सुहाइंदा। निरभउ चुकाए भय डर, भ्यानक

रूप आप मिटाइंदा। अन्दर बाहर इक्को जिहा कर, नाम आपणा रंग वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाण सीस धड़, नधड़क आपणा मेल मिलाइंदा। कर किरपा देवे नाम दान, दाता दानी इक अख्वाईआ। कलिजुग अन्त हो मेहरवान, श्री भगवन्त फेरा पाईआ। गुरमुख सज्जण कर पहचान, बेपहचान होए सहाईआ। दिवस रैण मिले आण, घड़ी पल ना कोए रखाईआ। बिन पढ़ियां देवे ज्ञान, अन्तर आत्म बूझ बुझाईआ। घर विच घर नज़र आए भगवान, निरगुण बैठा आसण लाईआ। गुरमुख साचे ख़ुशी मनाण, घर सखीआं मंगल गाईआ। सृष्ट सबाई होई हैरान, हरि का भेव कोए ना पाईआ। पढ़ पढ़ थक्के जीव जहान, जागरत जोत ना कोए जगाईआ। अठसठ तीर्थ फिरे नादान, दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। मुल्ला शेख़ मसायक सर्ब कुरलाण काया काअबा किसे नज़र ना आईआ। पंडत पांधे कुल पछताण, बोध अगाध करे ना कोए पढ़ाईआ। साध सन्त होए वैरान, वैरी मन ना जितया जाईआ। काम क्रोध लोभ मोह हँकार शैतान, शरअ घर घर करे लड़ाईआ। रसना गावण हरि का नाम, हिरदे हरि ना कोए वसाईआ। कूड़ी क्रिया जगत नादान, मूर्ख मूढ़्हे देण दुहाईआ। जिन्हां उपर मेहर करे आप मेहरवान, मेहर नज़र इक उठाईआ। अन्दर नज़री आए राम, राम रमईया आपणा पड़दा लाहीआ। घर बसंरी वजाए शाम, मधर धुन इक सुणाईआ । घर ईसा मूसा मुहम्मद दए पैग़ाम, कलमा इक्को इक जणाईआ। घर नानक गोबिन्द मंत्र जणाए सति नाम, पुरख अकाल करे पढ़ाईआ। सो भगत होए परवान, जिस परवाना आपणा नाम फड़ाईआ। सो सन्त होए निशान, जिस सच निशाना दए वखाईआ। सो गुरमुख चतुर सुजान, जिस चतुर्भुज नज़री आईआ। सो गुरसिख होए कुरबान, जिस काया आपणे रंग रंगाईआ। नाता तोड़ जगत जहान, सतिगुर सरन दए सरनाईआ । अन्तर दे इक्को नाम, नाम राम रहीम नज़री आईआ। राम राम करे कल्याण, साढे तिन्न हथ्थ ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, जन भगतां मन्दिर साचे चढ़, आपणा नाम दए जणाईआ। सच नाम बोल अलख, अलख अलखना आप जणाइंदा। पुरख अकाल हो प्रतख, प्रतख वेस वटाइंदा। सति सतिवादी मार्ग दस्स, दहि दिशा खोज खुजाइंदा। जुग जन्म विछड़यां पूरी करे आस, आसा आपणे नाल मिलाइंदा। निर्मल जोत कर प्रकाश, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। घर घर विच वखाए रास, गोपी काहन नाच नचाइंदा। रातीं सुत्तयां वसे पास, जन भगतां पासा आप बदलाइंदा। अन्दर वड़या रहे स्वास स्वास, स्वास स्वासां आप समाइंदा। आत्म सेजा करे भोग बलास, भस्मड़ आपणी धार ना कोए जणाइंदा। इक्को नाम इक्को राम इक्को शाम इक्को कम्म करे ख़ाश, ख्वाहिश गुरमुखां पूर कराइंदा। अन्दर बाहर कर निवास, निज नेत्र दरस दिखाइंदा। सोहँ ढोला सच्चा पाठ, पाठशाला

काया मन्दिर आप जणाइंदा। दिवस रैण सरोवर अमृत मारे ठाठ, अठसठ तीर्थ नज़र कोए ना आइंदा। सच्चा नाम ना कोई ज़ात ना कोई पात, वरन गोत ना वंड वंडाइंदा। मेल मिलाए कमलापात, कँवल नैण इक्को नज़री आइंदा। गुरमुख गुरसिख अन्दर वेखे मार झात, झाकी सतिगुर आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आपणी हथ्थीं आप टिकाइंदा। साचा नाम डूँग्घी कन्दर, सतिगुर पूरा आप टिकाईआ। कर किरपा मन वासना बन्न्हे बन्दर, दहि दिशा ना उठ उठ धाईंआ। करे प्रकाश अन्धेरे खण्डर, नूर ज़हूर इक रुशनाईआ। हरिजन वखाए सच्चा हरि मन्दिर, जिस घर वसे बेपरवाहीआ। गुरमुख दोए जोड़ करे बन्दन, आत्म परमात्म लए प्रनाईआ। घर नज़र आए त्रिलोकी नंदन, अनन्द इक्को इक वखाईआ। नानक मेला सूरे सरबँगण, गोबिन्द अंगण गोद सुहाईआ। भगत भगवान इक्को नाम मंगण, प्रेम प्रीती वड वड्याईआ। मस्तक धूढ़ी लग्गे चन्दन, निम वासना सच महकाईआ। पिछला लेखा होवे खण्डन, खण्डा नाम विच फिराईआ। नाता तोड़े जेरज अंडण, ब्रह्मण्डण लेखा रहे ना राईआ। हरि भगत दूजे दर ना जाए मंगण, जिस मिल्या बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अन्दर बाहर आपणा नाम वसाईआ। अन्दर बाहर नाम वसे खेड़े, काया खेड़ा इक जणाइंदा। कूड़ी क्रिया मुक्के झेड़े, झगड़ा अवर ना कोए वखाइंदा। सुरती शब्दी देवे फेरे, घर साचा सगन मनाइंदा। लेखे लाए तेरे मेरे, मेरा तेरा इक्को घर जणाइंदा। नज़री आए नेरन नेरे, दूर दुराडा पन्ध चुकाइंदा । जन भगतां जुग जुग बन्न्हे बेड़े, कंध आपणे भार उठाइंदा। कलिजुग अन्तिम उलटी लठ्ठ आपे गेड़े, गेड़ा नज़र किसे ना आइंदा। जिस जन उपर करे मेहरे, मेहर नज़र इक उठाइंदा। लख चुरासी विच्चों गुरमुख थोड़े होण बथेरे, बहुत्यां धर्म राए हथ्थ फड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हिरदे हरि नाउँ वसाइंदा। हरि का नाउँ सदा वसनीक, घर घर डेरा लाईआ। दूजा रहिण ना देवे कोई शरीक, शिरकत सब दी दए मिटाईआ। मार्ग दस्से इक बारीक, औझड़ घाटी दए चढ़ाईआ। दूर दुराडा आए नज़दीक, नेरन नेरा फेरा पाईआ। साचा मन्दिर दस्से ठीक, काया ठीकर पड़दा लाहीआ। जिस दे नाम दी जुग जुग करदे रहे उडीक, सो नाम दाता फेरा पाईआ। कर किरपा दस्से इक्को चरण प्रीत, चरण प्रीती विच कोटन कोटि नाम छुपाईआ। जन भगतां काया करे ठंडी सीत, अग्नी तत्त ना लागे राईआ। जो जन गाए सोहँ गीत, सो पुरख निरँजण मेला सहिज सुभाईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत सन्त साजण रहे अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। माणस जन्म लैणा जीत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा नाम गुरमुखां जाम बिन प्यालिउँ रिहा प्याईआ। बिन प्यालिउँ प्याए नाम मदि, रस इक्को

इक वखाइंदा। हरिजन सज्जण साचे सद्द, धुर संदेस अल्हाइंदा। नव खण्ड पृथ्मी नौ दवारे पार हद्द, कूड़ा नाता तोड़ तुड़ाइंदा। चार वरन वखाए विश्व यद्द, ब्रह्म पारब्रह्म समझाइंदा। कोटन कोटि लोकमात जीव जंत गए लद्द, बिन पूरे सतिगुर पार ना कोए कराइंदा। गुरमुख जीवदयां जगत नालों हो जाओ अड्ड, मरन इक्को इक समझाइंदा। सच प्रीती जाणा बज्झ, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाइंदा। कृपानिधान अन्तिम पड़दा लए कज्ज, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। सचखण्ड दवारे बहिणा सज, हरिसंगत मेल मिलाइंदा। जिस नूं कोई ना जाणे अज्ज, बीते काल सर्ब पछताइंदा। जो घड़या सो रिहा भज्ज, कलिजुग काल नगारा डंक वजाइंदा। नाम निधान अमृत रस प्रभ चरण दवारे पीओ रज्ज रज्ज, पूरब जन्म तृष्ना भुक्ख गवाइंदा। घर मन्दिर घर ठाकर बहे सज, घर मक्का काअबा घर हुजरा इक्को इक सुहाइंदा। उच्ची कूक सृष्ट सबाई कहो गज्ज, प्रभ अन्दर बाहर इक्को रस वखाइंदा। दूजी आस देणी छड्ड, खैहड़ा सब तों आप छुडाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, हरि भगत मेले भज्ज भज्ज, भाजड़ घर घर आप वखाइंदा।

१० फग्गण २०१९ बिक्रमी शिव सिँघ दे गृह मेरठ छौणी

हरि नाम हरि अन्दर रखणा, रखणहार वड्डी वड्याईआ। गुरमुख कोए ना रहे सक्खणा, खाली भाण्डे आप भराईआ। सतिजुग साची देवे दक्षिणा, दहि दिशा कर रुशनाईआ। लूं लूं अन्दर आपे रचणा, रच रच ख़ुशी वखाईआ। सच सुणाए इक्को बचना, बचपन सब दा दए बदलाईआ । काया माटी बणाए कंचना, कंचन सवरन रंग वखाईआ। साहिब सतिगुर जन भगत दवारे बहि बहि हस्सणा, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को दर वसाईआ। अन्दर रखे नाम निधान, बेपरवाह दया कमाइंदा। भाग लग्गे भगत मकान, काया बंक वड्याइंदा। नाद वज्जे सच धुन्कान, अनाद आप अल्हाइंदा। देवणहारा देवे माण, महान दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि नाम हरिजन हिरदे आप वसाइंदा। साचा नाम गुरमुख मीत, गुर सतिगुर आप जणाईआ। सति सतिवादी साची रीत, शब्दी धार बंधाईआ। देवणहार सदा अनडीठ, अनडिठड़ी वस्त वरताईआ। सतिजुग साची चले रीत, रीतीवान वेख वखाईआ। सोहँ ढोला इक्को गीत, गहर गम्भीर पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिजन देवे थाउँ थाईंआ।

१० फग्गण २०१९ बिक्रमी प्रेमी देवी दे गृह ग्रास मण्डी मेरठ छौणी

सतिगुर दवारा नाम हट्ट, चौदां लोक मंग मंगाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर औण नठ्ठ नठ्ठ, दो जहानां पन्ध आप मुकाइंदा। जन भगतां देवे हरि जू सद्द, सच्चा आपणा नाम लगाइंदा। आपणे नाल वंडे अद्ध, हिस्सा सांझा झोली पाइंदा। मेरा गाओ इक्को छन्द, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। हँ ब्रह्म कीता बंद, पड़दा आपणा इक जणाइंदा। मेल मिलावा साचा पद, दर घर साचा आप सुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दरवाज़ा इक वखाइंदा। सच दरवाज़ा जाए खुल्ह, हरि नाम हट्ट चलाइंदा। देवणहार सदा अनमुल्ल, करता कीमत कोए ना लाइंदा। दर दवारे आए जो जन भुल्ल, फड़ बांहों गले लगाइंदा। नाम बूटा ना जाए हुल्ल, पत्त डाली आप महकाइंदा। भगत भगवान दी साची कुल, जुग जुग आपणी धार बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को हट्ट विकाइंदा। इक्को नाम सच दुआर, दर दरबारी आप जणाइंदा। गुरमुख सज्जण बण भिखार, भिच्छया नर हरि सच्चा पाइंदा। मांगत बणो एका वार, दूजा दर ना कोए जणाइंदा। हरिसंगत मेला सच प्यार, गुर चेला गंढ्ढ पवाइंदा। वक्त सुहेला विच संसार, दुहेला, नज़र कोए ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम भण्डारा इक दरसाइंदा। नाम भण्डारा वड्डा वड, सो पुरख निरँजण आप जणाइंदा। आदि आपणे विच्चों कढ्ढ, अन्त आपणे विच रखाइंदा। जुग चौकड़ी कथा कहाणी गाए छन्द, रसना जिह्वा मेल मिलाइंदा। भगत भगवान अन्तर देवे इक अनन्द, आत्म आपणा रंग चढ़ाइंदा। चुरासी वछोड़ा कट फंद, नाम डोरी तन्द बंधाइंदा। द्वैत दूई ढाह कंध, घर इक्को इक वसाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम सतार इक सुणाइंदा। नाम सतार सच सरंगी, सारंगा नज़र कोए ना आइंदा। ना कोई तार ना कोई तन्दी, किली हथ्थ ना कोए रखाइंदा। खिचणहार सूरा सरबँगी, सुरती शब्दी मेल मिलाइंदा। चले चाल आप बेढंगी, बिन भगतां ढंग ना किसे जणाइंदा। कलिजुग अन्तिम आया कन्ढ्ढी, कन्ढ्ढा दो जहानां वेख वखाइंदा। सच्चा नाम जणाए इक्को छन्दी, छन्द बंद आपणा आप लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम आपणे विच रखाइंदा। नाम अन्दर नाम उहला, नज़र किसे ना आईआ। नाम अन्दर नाम गोला, सेवक सेव कमाईआ। नाम अन्दर नाम बोला, अनबोलत राग अल्हाईआ। नाम अन्दर नाम पावे रौला, सुणे जगत लोकाईआ। नाम अन्दर नाम वसे कोला, नज़र किसे ना आईआ। नाम अन्दर नाम वजाए ढोला, मृदंग इक्को इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम अन्दर रहे मौला, मौला आपणा नाम सिफ्त सालाहीआ। नाम अन्दर नाम रस, रस रसीआ आप

जणाइंदा। नाम अन्दर नाम वस, वसीकार खेल कराइंदा। नाम अन्दर नाम मस, जस नाम सिफ्त सालाहइंदा। नाम अन्दर नाम रख, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आप समझाइंदा। नाम अन्दर नाम निवास, वासा नज़र किसे ना आइंदा। नाम अन्दर नाम दास, बण सेवक सेव कमाइंदा। नाम अन्दर नाम आस, आसा आसा विच प्रगटाइंदा। नाम अन्दर नाम शाख़, गुर अवतार पीर पैगम्बर जुग जुग राग अल्हाइंदा। नाम अन्दर आपणा नाम रखे आपणे पास, पीर पैगम्बरां भेव ना कोए जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम अन्दर नाम प्रकाश, प्रकाश आपणे विच मिलाइंदा। नाम अन्दर नाम अनडिठ, अनडिठड़े धाम टिकाईआ। नाम अन्दर नाम सिख्या लए सिख, सिख सिख करे पढ़ाईआ। नाम अन्दर नाम सिफ्त लए लिख, लेखा जाणे कलम शाहीआ। नाम अन्दर नाम वंडे हिस, हिस्सा देवे जगत लोकाईआ। नाम अन्दर नाम रिहा विक, कीमत नज़र किसे ना आईआ। नाम अन्दर नाम बणे मात पित, पिता पूत नाम अख्वाईआ। साचा नाम प्रभ देवे जन भगतां कर कर हित, दूसर हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। नाम दित्ता जिस जिस, सो गुर अवतार पीर पैगम्बर भगत हरि का ढोला गए गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, आपणा नाम आपणे हथ्थ रखाईआ। नाम अन्दर नाम बोध, बोध करे पढ़ाईआ। नाम अन्दर नाम सति गोद, सुख आसण डेरा लाईआ। नाम अन्दर नाम करे योद्ध, योद्धा सूरबीर नाम अख्वाईआ। नाम अन्दर नाम लाए चोट, चोट नगारा इक लगाईआ। नाम अन्दर नाम होए मोहत, मुहब्बत इक्को इक रखाईआ। नाम अन्दर नाम ओत पोत, पुत्त पोतरे वंड वंडाईआ। नाम अन्दर नाम गोत, गुर अवतार पीर पैगम्बर दीन मज़्हब राह गए चलाईआ। नाम अन्दर नाम सरोत, सुणावणहारा नाम अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम आपणे हुक्म चलाईआ। नाम अन्दर नार कन्त, निरगुण सरगुण खेल कराइंदा। नाम अन्दर रुत्त बसन्त, फुल फुलवाड़ी आप महकाइंदा। नाम अन्दर जीव जंत, लख चुरासी नाच नचाइंदा। नाम अन्दर मणीआ मंत, अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। नाम अन्दर भगत भगवन्त, भगवन आपणा राह चलाइंदा। नाम अन्दर साध सन्त, कोटन कोटि सेव कमाइंदा। नाम अन्दर महिमां अगणत, गुरमुख गुर गुर आप पढ़ाइंदा। नाम अन्दर खेल अनन्त, गुरसिख गुर सिख्या इक दृढ़ाइंदा। नाम अन्दर बणाए बणत, नाम वणजारा हट्ट चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को नाम आदि जुगादि जुग जुग जुग करता आप जणाइंदा। नाम अन्दर नाम सो, सो पुरख निरँजण आप प्रगटाईआ। नाम अन्दर नाम हँ ब्रह्म हो, हरि जू आपणी खेल कराईआ। नाम अन्दर नाम आत्म परमात्म वधाए मोह, मोह मुहब्बत इक दरसाईआ। नाम अन्दर नाम जाए छोह, अंगीकार अंग लगाईआ।

नाम अन्दर नाम देवे ढोआ ढो, साची वस्त झोली पाईआ। नाम अन्दर नाम करे लो, लोआँ पुरीआँ प्रकाश कराईआ। नाम अन्दर नाम रिहा रो, बण वैरागी नेत्र नैणां नीर वहाईआ। नाम अन्दर नाम जाणे को, जिस जन आपणी बूझ बुझाईआ। नाम अन्दर नाम जिहा प्रभ आपे हो, हरिजन साचे मेल मिलाईआ। नाम अन्दर नाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा नाम आपणा आप जणाईआ। नाम अन्दर नाम अकाल, अक्ल कला अख्वाइंदा। नाम अन्दर नाम दयाल, दीन दयाल वेख वखाइंदा। नाम अन्दर नाम प्रितपाल, प्रितपालक सेव कमाइंदा। नाम अन्दर नाम लाल, सति सतिवादी सोभा पाइंदा। नाम अन्दर नाम जलाल, जलवा नूर ज़हूर प्रगटाइंदा। नाम अन्दर नाम ग़ुलाम, बण बरदा सेव कमाइंदा। नाम अन्दर नाम परवान, परम पुरख आप समझाइंदा। नाम अन्दर नाम निशान, सतिगुर साचा आप झुलाइंदा। इक्को नाम श्री भगवान, आत्म परमात्म परमात्म आत्म जोड़ जुड़ाइंदा। सोहँ नाम सदा परवान, पार्बती शिव शिव शंकर …… ।