पुस्तकालयभाग १३

१३ फग्गण २०१९ बिक्रमी चन्दा सिँघ राज सिँघ प्रताप नगर दिल्ली

निरगुण शब्द निरगुण जोत, निरगुण निरगुण आप अख्वाईआ। निरगुण मन्दिर दुआर किला कोट, निरगुण निरगुण बैठा आसण लाईआ । निरगुण नाम नगारा वज्जे चोट, निरगुण निरगुण रिहा सुणाईआ। निरगुण निरगुण उत्ते होए मोहत, मुहब्बत इक्को इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण करनी आप कमाईआ। निरगुण शाह निरगुण सुल्तान, शहिनशाह निरगुण आप अख्वाइंदा। निरगुण राज निरगुण राजान, भूपत भूप निरगुण आप हो जाइंदा। निरगुण भिखारी निरगुण देवणहारा दान, निरगुण झोली अग्गे डाहइंदा। निरगुण वस्त वस्त महान, निरगुण दस्त बदस्त देवे आण, निरगुण आपणी धारा आप बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कराइंदा। निरगुण दर निरगुण दरवेश, निरगुण निरगुण अलख जगाईआ। निरगुण शाह निरगुण नरेश, नर नरायण निरगुण अख्वाईआ। निरगुण सदा सदा रहे हमेश, निरगुण रूप रंग रेख ना कोए वखाईआ। निरगुण निरगुण करे आदेश, निरगुण निरगुण सीस

झुकाईआ। निरगुण निरगुण लए वेख, निरगुण नेत्र नैण अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। निरगुण वसे साचे देस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप कमाईआ। निरगुण दयाल ठाकर स्वामी, निरवैर पुरख निरगुण अख्वाइंदा। निरगुण आदि जुगादि सदा निहकामी, निरगुण निहचल धाम आसण लाइंदा। निरगुण सदा सदा अन्तरजामी, निरगुण दो जहानां वेख वखाइंदा। निरगुण बोध अगाध अगम्मी बाणी, निरगुण भेव अभेद खुलाइंदा। निरगुण निरगुण खेल महानी, निरगुण ख़ालक आपणी कार कमाइंदा। निरगुण परवरदिगार नूर नूरानी, निरगुण लाशरीक अख्वाइंदा। निरगुण मुकामे हक़ होए प्रधानी, निरगुण आपणा हुक्म मनाइंदा। निरगुण सचखण्ड वखाए आपणी सच निशानी, निरगुण सच निशाना आप झुलाइंदा। निरगुण महिमा गाए अकथ कहाणी, निरगुण भेव कोए ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणी खेल आपणे हथ्थ रखाइंदा। निरगुण दाता पुरख समरथ, निरगुण निराकार अख्वाईआ। निरगुण चलावणहारा राथ, निरगुण खेवट खेट रूप वटाईआ। निरगुण निरगुण रखणहार हाथ, निरगुण बेपरवाह वड्डी वड्याईआ। निरगुण निरगुण पूरी करे आस, निरगुण आसा पूर आप हो जाईआ। निरगुण निरगुण देवे साथ, निरगुण सगला संग निभाईआ। निरगुण देवणहारा दात, वस्त अमोलक झोली पाईआ। निरगुण साहिब कमलापात, निरगुण नारी कन्त रूप वटाईआ। निरगुण वेखे खेल तमाश, निरगुण मण्डल रास रचाईआ। निरगुण धार बंधाए पृथ्मी आकाश, निरगुण रवि ससि सूरज चन्न करे रुशनाईआ। निरगुण विष्न ब्रह्मा शिव करे दास, निरगुण एका डोरी नाम तन्द बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल पुरख समरथ, समरथ आपणी कार कमाईआ। निरगुण निरगुण पुरख अगम्म, अगम्मड़ी कार कमाइंदा। आदि जुगादि ना मरे ना पए जम्म, जीवण युगत ना कोए जणाइंदा। सचखण्ड निवासी करे आपणा कम्म, निरगुण आपणी कार कमाइंदा। निरगुण आपणा बेड़ा बन्न्ह, निरगुण आपणे कंध उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादि मध एका धार चलाइंदा। निरगुण आदि पुरख आप, निरगुण अन्त आप अख्वाईआ। निरगुण मध खेल तमाश, कोटन कोटि जुग आपणा राह जणाईआ। निरगुण खेल वेल जुगादि, जुग चौकड़ी पन्ध मुकाईआ। निरगुण लेखा जाण गुर अवतार, भगत भगवन्त साध साची साधना इक रखाईआ। निरगुण निरगुण शब्द अगम्म देवणहारा दाद, नाम निधान श्री भगवान इक जणाईआ। निरगुण वेखणहारा वाद विवाद, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण निरवैर पुरख अकाल, इक इकल्ला हरि अख्वाइंदा। निरगुण दाता दीन दयाल, दीना नाथ वेस वटाइंदा। निरगुण सेवा लाए सचखण्ड सच्ची धर्मसाल, धर्म दवारा थिर घर

आप प्रगटाइंदा। निरगुण हुक्मे अन्दर हुक्म रखाए महाकाल, महिमां आपणी आप समझाइंदा। हुक्म अन्दर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी कल प्रगटाइंदा।

निरगुण जोत निरगुण प्रकाश, निरगुण अन्ध अन्धेर मिटाईआ। निरगुण मण्डल निरगुण रास, गोपी काहन नचाईआ। निरगुण पृथ्मी निरगुण आकाश, निरगुण सूरज चन्द रुशनाईआ। निरगुण खेल निरगुण तमाश, खेलणहार आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण मेला निरगुण मेल मिलाईआ। निरगुण नार निरगुण कन्त, सेज सुहञ्जणी निरगुण आप हंढ्ढाइंदा। निरगुण जोत निरगुण भगवन्त, निरगुण श्री भगवान नाउँ रखाइंदा। निरगुण पुरख अगम्म महिमां अगणत, निरगुण निराकार अजूनी रहित अनभव प्रकाश कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण दुआर खेल अपार, करे कराए करनेहार, करता पुरख आपणी वंड आपणे हथ्थ रखाइंदा। निरगुण वंड सरगुण रंग, रंग रंगीला आप जणाईआ। निरगुण दात निरगुण भिखारी मंगे मंग, सरगुण इक्को घर जणाईआ। तत्तव तत्त इक अनन्द, बन्धन बंधप आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी खेल कराईआ। निरगुण खेल अपार, सो पुरख निरँजण आप कराइंदा। त्रैगुण माया कर पसार, पंज तत्त नाता जोड़ जुड़ाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर प्यार, आत्म परमात्म मेल मिलाइंदा। मन मति बुध कर शृंगार, दर दवारा आप खुल्हाइंदा। आसा तृष्ना भर भण्डार, माया ममता हउमें नाल रलाइंदा। काया मन्दिर कर पसार, डूँग्घी कन्दर आसण लाइंदा। अनहद नाद शब्द धुनकार, अनरागी राग अल्हाइंदा। जोती जोत जोत उज्यार, नूर नूराना डगमगाइंदा। लख चुरासी कर तैयार, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता साची रीता आप चलाइंदा। जुग चौकड़ी सरगुण निरगुण संग लाए प्रीता, निरगुण प्रेम प्यार इक सिखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण इक्को भेव खुल्हाइंदा। निरगुण खोल्हे भेव, अभेद आप हो जाईआ। आदि पुरख सदा निहकेव, निहचल आपणा आसण लाईआ। नाम जणाए रसना जिह्व, पवण स्वास समाईआ। अगम्म अथाह अलख अभेव, बेअन्त वड वड्याईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण दए वड्याईआ। सरगुण नाता पंज तत्त, निरगुण जोत रुशनाईआ। निरगुण देवे ब्रह्म मति, पारब्रह्म पढ़ाईआ। सरगुण निरगुण होए वस, दोए जोड़ सरनाईआ। जगत जीवण चले रथ, रथवाही बेपरवाहीआ। शब्द अनादी वजाए नद, अगम्मी धार वखाईआ। साचा मार्ग देवे दस्स,

पारब्रह्म ब्रह्म करे पढ़ाईआ। निझर देवे इक्को रस, अमृत झिरना आप झिराईआ । सति सतिवादी साचा राह दस्स, दहि दिशा खोज खुजाईआ। महिमां जणाए अकथना अकथ, कातब लिख लिख दए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आदि निरगुण जुगादि निरगुण जुग जुग वंड वंडाईआ। जुग जुग सरगुण धार, निरगुण आप चलाइंदा। लख चुरासी कर पसार, घट घट डेरा लाइंदा। लेखा जाण धुर दरबार, धुर दी कार आप कराइंदा। पारब्रह्म प्रभ हो तैयार, ब्रह्म आपणा मेल मिलाइंदा। नाउँ धर गुर अवतार, गुर गुर शब्दी राग अल्हाइंदा। ब्रह्म ब्रह्मादी खोल्ह किवाड़, दो जहानां हट्ट चलाइंदा। लेखा जाण सच्ची सरकार, शहिनशाह आपणा हुक्म मनाइंदा। जुग चौकड़ी रच संसार, खाणी बाणी मेल मिलाइंदा। धुर फ़रमाना देवे निरँकार, शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान आप दृढ़ाइंदा। अञ्जील कुरान दए आधार, शब्दी धार वेस वटाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग निरगुण सरगुण कर उज्यार, महासार्थी आपणा रथ चलाइंदा। सच संदेसा वारो वार, जुग चौकड़ी आप सुणाइंदा। सिफ्ती सिफ्त भरे भण्डार, गुर अवतार रसना जिह्वा गाइंदा। पीर पैगम्बर करन गुफ़तार, कलमा नबी रसूल समझाइंदा। भगत भगवान दरस दिखाल, दीद ईद चन्द चढ़ाइंदा। सन्त सुहेले रखे नाल, सहिज सुभाउ मेल मिलाइंदा। गुरमुखां अन्तर आत्म कर पछाण, परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। गुरसिखां लग्गी निभे नाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जुग चौकड़ी मार्ग आप सिखाल, रहबर इक्को नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निरगुण सरगुण आप पढ़ाइंदा। निरगुण सरगुण पढ़ाए बोध, अगाध वड्डी वड्याईआ। निरवैर निरँकार सार समाल हिरदा सोध, हरि जू आपणा रंग वखाईआ। भाग लगाए काया माटी कोट, शब्द चोट इक जणाईआ। निराली प्रकाश कर जोत, जोती जोत जोत रुशनाईआ । निरवैर खोल्ह सोत, सुरती शब्दी आप मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुग जुग सरगुण देवे पंज तत्त वड्याईआ। सरगुण पंज तत्त वडया, लोकमात दया कमाइंदा। गुर अवतार मार्ग ला, पीर पैगम्बर सिफ्त सलाह जणाइंदा। कोटन कोटि नाम धरा, रसना जिह्वा सर्ब पढ़ाइंदा। आप छुपया रहे बेपरवाह, नेत्र नज़र किते ना आइंदा। चार जुग भविख्त भविख्त भविख्ती गया जणा, भाख्या आपणी आप जणाइंदा। शास्त्र सिमरत वेद पुराण बण गवाह, शहादत इक्को नाम पाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर सच निशाना गए जणा, लिख्या लेख ना कोए मिटाइंदा। कलिजुग अन्तिम आवे बेपरवाह, पड़दा आपणा आप उठाइंदा। कलि कल्की जामा पा, निहकलंका डंक वजाइंदा। शब्द अगम्मी चोट लगा, दो जहानां आप उठाइंदा। सम्बल आपणा डेरा ला, चाउ घनेरा इक रखाइंदा। नव खण्ड पृथ्मी घेरा पा, सत्तां दीपां वंड वंडाइंदा। कूड़ी क्रिया डेरा ढाह,

साचा मार्ग इक जणाइंदा। लख चुरासी जीव जंत वेखे थाउँ थाँ, थान थनंतर खोज खुजाइंदा। दो जहानां जणाए इक्को नाँ, विष्न ब्रह्मा शिव पढ़ाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर जुग जुग दे विछड़े लए मिला, पूरब लेखा सर्ब वखाइंदा। दीन मज़्हब ज़ात पात नेत्र नैणां नाल दरसा, शब्द इशारा इक कराइंदा। सरगुण भुलया बेपरवाह, पारब्रह्म नज़र किसे ना आइंदा। पढ़ पढ़ विद्या श्री भगवान गए भुला, भुल्यां मार्ग ना कोए पवाइंदा। अञ्जील कुरान वेद पुराणां झगड़ा प्या थाँ थाँ, खाणी बाणी, वंड ना कोए वंडाइंदा। निरगुण दाता नेत्र नैण वेखे इक ध्यान, पड़दा उहला लाहइंदा। मुकामे हक़ हो रोशना, रोशन ज़मीर इक कराइंदा। तहिकीक करे आप ख़ुदा, ख़ुदी सब दी वेख वखाइंदा। चौदां तबकां पड़दा आप उठा, मुख नक़ाब ना कोए रखाइंदा। रहबर बण दो जहान, निरवैर आपणा वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता पुरख बिधाता निरवैर आपणी कार कराइंदा। निरवैर आए पुरख अकाल, अक्ल कला वड्याईआ। सचखण्ड वखाए सच्ची धर्मसाल, धर्म दवारा इक प्रगटाईआ। चारे वरनां हो दयाल, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश अंग लगाईआ। नाता तोड़ शाह कंगाल, शहिनशाह इक्को घर वसाईआ। शब्द सरूपी बण दलाल, निरगुण आत्म निरगुण परमात्म निरगुण मन निरगुण बुद्धी निरगुण मति लए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण अंस सरगुण बंस सरबंसा वेख वखाइंदा। निरगुण मणीआं निरगुण मंत, सरगुण मंत्र आप पढ़ाइंदा। निरगुण नार निरगुण कन्त, सरगुण काया चोली सेज हंढ्ढाइंदा। निरगुण महिमा निरगुण अगणत, सरगुण रसना जिह्वा गाइंदा। निरगुण गढ़ सरगुण हउमें हंगत, माया ममता मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण निरगुण आप उठाइंदा। निरगुण पारब्रह्म, ब्रह्म निरगुण आप जगाईआ। निरगुण करे साचा कर्म, निहकर्मी वड वड्याईआ। निरगुण आदि जुगादी इक्को धर्म, वरन गोत ना कोए रखाईआ। निरगुण निरवैर इक्को रखे सरन, शिवदुआला मठ्ठ मन्दिर मस्जिद गुरुदुआर ना कोए जणाईआ। निरगुण निरवैर इक्को जोत प्रकाश, अन्ध अन्धेर ना कोए रखाईआ। निरगुण घट घट अन्दर रखे वास, घर घर डेरा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि जुगादी इक्को नर, नर नरायण वड्डी वड्याईआ। निरगुण नर निरगुण नार, निरगुण पूत सपूत बणाइंदा। निरगुण भूशण निरगुण शृंगार, निरगुण वेस अनेक वटाइंदा। निरगुण नाद शब्द धुनकार, निरगुण लिख लिख लेख जगत जणाइंदा। निरगुण शास्त्र सिमरत वेद पुराण कर उज्यार, निरगुण खाणी बाणी वंड वंडाइंदा। निरगुण सब दा लेखा करे आर पार, बेपरवाह आपणे विच छुपाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि अन्त जुगा जुगन्त

शब्द शब्दी इक्को मंत, मंत्र इक्को इक जणाइंदा। निरगुण मंत आदि सो, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। निरगुण हँ ब्रह्म हो, पारब्रह्म वंड वंडाईआ। दोहां विचोला भेव ना जाणे को नेत्र नज़र किसे ना आईआ। आपणा बीज आपे बो, पत्त डाली आप महकाईआ। अन्तिम मालण बण के आपे लए खोह, कली कली लख चुरासी आप तुड़ाईआ। गुरमुख विरले सन्त सुहेले भगत भगवान साची लड़ी लए परो, नाम तन्द हथ्थ उठाईआ। साचा नाम दृढ़ाए सोहँ सो, आदि अन्त मध आपणी धार जणाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आपे हो, ब्रह्म मेला लए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण करे पढ़ाईआ। हँ ब्रह्म निरगुण याद, हरि सतिगुर आप जणाइंदा। सो पुरख निरँजण सुण फरयाद, सति सतिवादी फेरा पाइंदा। मेल मिलावा माधव माध, मोहण मोहणी आपणा रंग वखाइंदा। देवणहारा धुरदरगाही दाद, वस्त अमोलक झोली पाइंदा। रखणहारा साच लाज, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। वक्त सुहञ्जणा करे काज, आदि निरँजण मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण वंड खेल ब्रह्मण्ड, हरि शब्द अगम्मी साचा छन्द, दो जहानां आप अल्हाइंदा। दो जहानां निरगुण धार, हरि शब्द शब्द जणाईआ। सतिजुग सति सति वरतार, सति सतिवादी आप वरताईआ। सति सति दए आधार, ब्रह्म मति इक जणाईआ । रत्ती रत्त कर ख्वार, चोली अगम्मड़े रंग रंगाईआ। गढ़ झूठ हँकार, कूड़ी क्रिया डेरा ढाहीआ। सच सच कर प्यार, सुरती शब्द दए मिलाईआ। गुरमुख हरिजन दए उधार, अन्तर आत्म खोज खुजाईआ। साचे सन्तन खोल्ह किवाड़, बजर कपाटी तोड़ तुड़ाईआ। भगतन मेला धुर दरबार, धुर दरबारा इक वखाईआ। साचे मन्दिर दए बहाल, चौथे पद मिले वड्याईआ। चौथे पद आप संभाल, निरगुण आपणे अंग लगाईआ। थिर घर वखा सच्ची धर्मसाल, शब्द शब्दी विच समाईआ। जोती जोत कर प्यार, थिर घर पन्ध आप मुकाईआ। सचखण्ड देवे सच्ची धर्मसाल, धर्म दवारे सोभा पाईआ। निरगुण निरगुण लै के जाए नाल, गुरमुख आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। नाता तोड़ काल महाकाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निरगुण रूप पुरख अबिनाशी जन भगतां रखे उत्तम ज़ात, आत्म जोड़े साचा नात, जोती जोत मिलाईआ। निरगुण मेला निरगुण जोत, जोती जोत मिलाइंदा। निरगुण गुरू निरगुण चेला निरगुण वसे साचे कोट, मन्दिर साचा सोभा पाइंदा। निरगुण खेल पिता पूत, सपूत आपणे घर बहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी इक्को काहन, वेखणहारा दो जहान, वसणहारा सच मकान, सचखण्ड निवास पुरख अबिनाशी अलख अगोचर अगम्म अथाह दाता दानी बेपरवाह, जन भगतां बणे आप मलाह, बेड़ा आपणे कंध उठाइंदा। निरगुण

बेड़ा चुके कंध, कंध आपणे भार उठाईआ। संग सुहेला हरि बख्शंद, बख्शश आप कराईआ। दो जहानां मेट पन्ध, पांधी आपणा चरण उठाईआ। गीत सुणाए सुहागी छन्द, सोहँ ढोला इक जणाईआ। आत्म परमात्म इक अनन्द, निज आत्म करे रसाईआ। सच दरवाज़ा जाए लँघ, अद्धविचकार ना कोई अटकाईआ । सचखण्ड दा सिँघासण सोहे पलँघ, पावा चूल ना कोए वड्याईआ। शब्द राग ना कोई मृदंग, नाद धुन ना कोए शनवाईआ। निरगुण रूप सदा सरबँग, परम पुरख बैठा आसण लाईआ। भगत भगवान इक दूजे दा रखण संग, विछोड़ा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निरगुण विछोड़ा निरगुण मेला निरगुण सरगुण आपणे घर मिलाईआ।

१३ फग्गण २०१९ बिक्रमी अवतार सिँघ दे गृह दिली

कलिजुग अन्तिम अन्धेरा, नौ खण्ड पृथ्मी रही कुरलाईआ। कूड़ी क्रिया पाया घेरा, माया ममता हउमें हंगता करे लड़ाईआ। राज राजान शाह सुल्तान कहिण मेरा मेरा, तेरा नज़र किसे ना आईआ। जीवां जंतां अन्दर साधा सन्तां लाया डेरा, पंज तत्त जगत आसण रहे बंधाईआ। अन्तर आत्म चुके किसे ना झेड़ा, झगड़ा झंझट ना कोई मुकाईआ। सच ना दिसे साडे तिन्न हथ्थ खेड़ा, साची खिड़की ना कोई खुल्हाईआ। मन मनुआ ना करे हेरा फेरा, कटाकश तीर ना कोई लगाईआ। परमात्म नज़र ना आए नेरन नेरा, दूर दुराडा रहे जस गाईआ। सच महल्ल ना दिसे खुल्हा वेहड़ा, घर जोत ना कोई रुशनाईआ। आपणा बंध ना सकण बेड़ा, भार दूजिआं रहे उठाईआ। जिस प्रभ मिल्या शहिनशाह इक्को वेरा, शाह पातशाह आपणे रंग रंगाईआ। हरिजन मुकाए तूं सतिगुर मेरा मैं तेरा, तेरा तुध बिन नज़र कोई ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, साध सन्त जीव जंत वेखे थाउँ थाईंआ। साध सन्त मानण रंग, रंग रलीआं जगत वखाइंदा। अन्तिम मिले ना किसे अनन्द, सच रस ना कोई चुआइंदा। आत्म सेज चढ़या ना कोई पलँघ, जगत कुड़यारी सेज सर्ब हंढ्ढाइंदा। बत्ती दन्द गाउँदे छन्द, बोध अगाध भेव ना कोए खुल्हाइंदा। शास्त्र सिमरत वेद पुराण कहिण बख्शंद, बख्शणहार नज़र किसे ना आइंदा। निरँकार बोलण जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज पन्ध ना कोए मुकाइंदा। कूड़ी क्रिया खाइण गंद, सच सुच्च अमृत रस घर मन्दिर ना कोए टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग अन्तिम कलिजुग खेल कलिजुग हथ्थ रखाइंदा। कलिजुग सन्त रहे कुरला, उच्ची कूक कूक देण दुहाईआ। निरगुण मिले ना सरगुण आ, सार शब्द ना कोए जणाईआ। पारब्रह्म प्रभ पड़दा ना दए उठा,

ताकी बंद ना कोए खुल्हाईआ। सति सतिवादी सति शब्द अनरागी राग ना दए कोई सुणा, जगत रागी रसना जिह्वा रहे जस गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरी कल तेरे हथ्थ रखाईआ। कलिजुग अन्त कल वधाई, चार कुण्ट वेख वखाइंदा। रैण अन्धेरी इक्को छाई, छहबर कूड़ी क्रिया लाइंदा। गुरदर मन्दिर मस्जिद शिवदुआले मठ्ठ साध सन्त धीआं भैणां रहे तक्क, सति धर्म सन्तोख ना कोए रखाइंदा। नाम निधान श्री भगवान अगम्म अथाह बेपरवाह महिमा सुणाए ना कोई अकथ, जगत कहाणी जगत सुणाइंदा। वस्त्र पहन तन सुहाइण पट, सच पटोला नाम ओढण ना कोए रखाइंदा। आपणी करनी खोल्ह हट्ट, जगत वणजारा जगत वस्त वखाइंदा। किसे नज़र ना आए पुरख समरथ, समरथ हथ्थ किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, कलिजुग कूड़ा बन्धन पाइंदा। कलिजुग सन्त करन पुकार, कूक कूक सुणाईआ। पुरख अबिनाशी नज़र ना आए काया अन्दर मन्दिर दुआर, नौ दर पार ना कोए कराईआ। आसा तृष्ना माया ममता हउमें हंगता तन माटी पहन करन शृंगार, साचा वस्त्र तन ना कोए सुहाईआ। अठ्ठे पहर काम क्रोध लोभ मोह हँकार रहिण अस्वार, शाह अस्वार नज़र किसे ना आईआ। सृष्ट सबाई दस्सण जगत विहार, विवहारी आपणी कार ना कोए कमाईआ। जोग अभ्यास हठ तप जप सति करन बाहर मुखी कार, अन्तर सुखी आत्म रंग ना कोए रंगाईआ । शानो शौकत जगत उज्यार, दुआर मन्दिर इक्को इक वड्याईआ। नज़र ना आए निरगुण सुन्दर बेनज़ीर शाह हकीर शहिनशाह सुल्तान अन्दर गिरहबान, गृह अन्दर पड़दा ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, कलिजुग सन्त माया पाए आप बेअन्त, अन्त आपणे हथ्थ रखाईआ। कलिजुग माया हो बलवान, चार कुण्ट लए अंगड़ाईआ। पंज तत्त वेखे मार ध्यान, बिन नेत्र नैण उठाईआ। कलिजुग सिख्या कूड़ी क्रिया करे ज्ञान, अज्ञान अन्धेर इक्को घर वखाईआ। गुर का शब्द भुल्ले बण अञ्याण, आप आपणा मार्ग लाईआ। सतिगुर शब्द इक ब्यान, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर देवे सच सालाहीआ। आत्म अन्तर करे ना कोए परवान, सिफ्त सालाही सिफ्त रहे गाईआ। जगत लेखा जगत विधान, विद्दत विद्या चौदां चौदां इक्को गंढ्ढ पवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग देवणहारा वर, सन्त जगत सन्त बणाईआ। जगत सन्त कोटन कोटि, घर घर डेरा लाईआ। हरि का सन्त निर्मल जोत, निराकार विच समाईआ। शब्द अगम्म लगाए चोट, सच नगारा इक वजाईआ। साचा सन्त सति सतिवादी कढ्ढे कूड़ा खोट, क्रिया कर्म दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच सच सब दी विथ्या दए जणाईआ। कलिजुग सन्त कलिजुग नाता, कलकाती रूप वटाईआ।

नज़र ना आए पुरख बिधाता, बिध आपणे हथ्थ रखाईआ। गा गा थक्के रसना गाथा, अनहद नादी नाद ना कोए सुणाईआ। कलिजुग अन्त श्री भगवन्त सब दा लहिणा देणा बाका, बाकी सब दी फोल फुलाईआ। अन्तिम मेटे कूड़ा ख़ाका, ख़ाकी ख़ाक धूढ़ उडाईआ। श्री भगवान मेहरवान सर्ब जीआं दा इक्को साका, सगला संग निभाईआ। चार जुग पूरा करे लिख्या भविख्त वाक, वातावरन आपणे हथ्थ रखाईआ। प्रगट होए महाबली पुरख समराथा, नर नरायण बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कूड़ी क्रिया कूड़ी रंगण जगत युगत करी कुड़माईआ। अन्तर आत्म सच्चा दरस, बिन अक्खां आप कराईआ। अन्तर आत्म अमृत बरस, निझर झिरना इक झिराईआ। अन्तर आत्म मेट हरस, हवस दए गंवाईआ। अन्तर आत्म कर तरस, निरगुण निरगुण पड़दा लाहीआ। अन्तर आत्म लाहे कर्ज, पिछला लहिणा झोली पाईआ। अन्तर आत्म सतिगुर पूरा करे फ़र्ज़, बण फ़रमांबरदार सेव कमाईआ। अन्तर आत्म गुर गुरसिख होण ना देवे हर्ज, हर्जाना आपणी झोली पाईआ। अन्तर आत्म साचा राग अनहद नाद सुणाए तर्ज़, तलवाड़ा इक्को इक वजाईआ। अन्तर आत्म शब्द अगम्म सुणाए ग़र्ज़, रसना जिह्वा ना कोए हिलाईआ। अन्तर आत्म जगत विकारा देवे वर्ज, भय भउ इक्को घर वखाईआ। अन्तर आत्म सुरत सवाणी सुण अर्ज़, शब्द हाणी मेल मिलाईआ। अन्तर आत्म परमात्म वेख होए असचरज, महिमा अकथ कथ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दरस इक्को घर जणाईआ। अन्तर आत्म दर्शन नेत, नेरन नेर कराइंदा। अन्तर आत्म इक्को हेत, हितकारी आप जणाइंदा। अन्तर आत्म रुत्त बसन्ती चेत, फुल फलवाड़ी आप महकाइंदा। अन्तर आत्म निज नेत्र गुरमुख लए वेख, जगत लोचण बंद कराइंदा। अन्तर आत्म सद रखे साया हेठ, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दरस आप जणाइंदा। साचा दरस आत्म जोत, परमात्म मेल मिलाईआ। नाता तुट्टे वरन गोत, ज़ात पात ना कोए रखाईआ। अगली पिछली रहे ना होश, मदहोश फिरी दुहाईआ। कर दरस होए ख़ामोश, रसना जिह्वा ना कोए हिलाईआ। दोषी बणे दर निर्दोष, हाण ना लागे राईआ। सतिगुर पूरा हरि सज्जण लए खोज, खोज आपणी दए जणाईआ। सच दुआरे जाए पहुंच, बेपरवाह फेरा पाईआ। देवे दरस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरस दीदार इक जणाईआ। आत्म अन्तर दरस दीदार, दीदन दीद कराइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म दस्स गुफ़तार, गुफ़त शुनीद जणाइंदा। साचे मन्दिर खेल अपार, घर घर विच सोभा पाइंदा। डंका वज्जे अगम्म अपार, ढोलक छैणा ना कोए रखाइंदा। निर्मल दीआ बाती कर उज्यार, तेल बाती ना कोए टिकाइंदा। कमलापाती मीत मुरार, मित्र प्यारा नज़री आइंदा। आत्म सेजा कर पसार, सच विहारी खेल कराइंदा। दर्शन देवे आपणी

धार, धार धार विच मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दरस इक्को घर जणाइंदा। दरस होवे साचे घर, घर मन्दिर वज्जे वधाईआ। आत्म परमात्म मिले वर, वर इक्को नज़री आईआ। दो जहान चुक्के डर, लोक परलोक भय ना कोए रखाईआ। सन्त सतिगुर पल्लू फड़, गुरमुख गुर गुर अंग लगाईआ। सच महल्ले जाण चढ़, बण पांधी पन्ध मुकाईआ। दरस करन अग्गे खड़, खटका कोए रहिण ना पाईआ। साचा ढोला लैण पढ़, तूं मेरा मैं तेरा इक्को राग अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरस इक्को दर वखाईआ। होवे दरस दर सुहञ्जणा, सोभावन्त सुहाइंदा। मिले प्रकाश आदि निरँजणा, जोत निरँजण मेल मिलाइंदा। होए सहाई दर्द दु:ख भय भंजना, भव सागर पार कराइंदा। नेत्र नाम पाए अंजना, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। चरण धूढ़ कराए साचा मजना, दुरमति मैल धवाइंदा। अन्त पड़दा कज्जणा, जिस जन आपणा दरस दिखाइंदा। सच दुआरे बहि के सजदा, धर्म दुआरा इक वड्याइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दरस जिस जन बिन अक्खां आप जणाइंदा। साचा दरस कराए बिन जगत अक्ख, नेत्र दोए नज़र ना आईआ। निरगुण घर निरगुण हो प्रतख, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा लए जगाईआ। साचा मार्ग सच दस्स, सति करे पढ़ाईआ। अन्तर देवे इक्को रस, रस रसीआ हरि चुआईआ। सच दुआरे होए वस, वस्तू आपणी हथ्थ फड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन देवे साचा वर, दरस इक्को मन्दिर दए वखाईआ। साचा दरस सोहँ हँसा, काग हँस बणाइंदा। भगत भगवान साचा बंसा, जुग जुग खेल कराइंदा। सन्त सतिगुर मेला नार कन्ता, सेज सुहञ्जणी आप हंढ्ढाइंदा। गुरमुख गुर गुर लाए अंगता, अंगीकार आप हो जाइंदा। गुरसिख गुर चोली रंगदा, रंग मजीठी इक चढ़ाइंदा। साहिब सतिगुर बण दयाल, ठाकर स्वामी आदि जुगादि जुगा जुगन्त जन भगतां दरस मंगदा, दरस भगतां आपणा आप कराइंदा। अन्दर बाहर सच दुआर आपे लँघदा, आउँदा जांदा नज़र किसे ना आइंदा। निरगुण हो के सरगुण नाल हंढ्ढदा, आप आपणी कार कमाइंदा। लेखा जाणे सूरज चन्द दा, चौदस चन्द आप चमकाइंदा। पैंडा जाणे दो जहान दा, लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां चरणां हेठ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन वखाए आपणा दरस, तिस नाता तोड़े अर्श फ़र्श, काया कुरा इक्को वार पार कराइंदा। काया काअबा वेखे मुकाब, बेपरवाह बेपरवाहीआ। दीद दरस करे आदाब, सजदा सीस झुकाईआ। शाहो भूप शहिनशाह नवाब, लाशरीक इक ख़ुदाईआ। वसणहारा सच महिराब, महिबूब बेपरवाहीआ। दे दरस मुरीद मुर्शद करे लाजवाब, स्वाल जवाब कोए रहिण ना पाईआ। सन्त सतिगुर देवणहार ख़ताब, पिछली ख़ता सब दी दए चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, साचा दरस कर तरस, जन भगतां झोली पाईआ। पाओ दरस पए ठंड, त्रैगुण अग्नी रहिण ना पाईआ। पंज तत्त वंडे वंड, पंज विकार दए खपाईआ। तिन्न पंज ना होए रंड, कन्त सुहाग मिले चाईं चाईंआ। नाता तोड़े कोट ब्रह्मण्ड, साचा अनन्द इक दरसाईआ। सच प्रकाश निर्मल चढ़े चन्द, निरगुण जोत जोत रुशनाईआ। भगत भगवान इक दूजे दा दरस रहे मंग, भगतां बिन भगवान कम्म किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन सुणाए आपणा छन्द, संसा रोग दए चुकाईआ। दरस कर होए निहाल, निज नेत्र नैण निहालया । घर गोबिन्द मिले गोपाल, साहिब सतिगुर दीन दयालया। सदा सदा करे प्रितपाल, सिर आपणा हथ्थ टिका ल्या। गुरमुख उठाए अञ्याणे बाल, बालक आपणी गोद सुहा ल्या। वखावणहारा सच सच्ची धर्मसाल, चरण दुआर राह जणा ल्या। नाता तोड़ काल महाकाल, पुरख बिधाता मेल मिला ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन आपणा दरस दए वखाल, तिस लेखा चुके दो जहानयां।

१३ फग्गण २०१९ बिक्रमी कर्म सिँघ दे गृह करोल बाग़ दिल्ली

मेहर करे प्रभ दीन दयाल, दयानिध वड्डी वड्याईआ। गुरमुख वेखे सच्चे लाल, बेपरवाह होए सहाईआ। अन्तर आत्म चले नाल, सुरती शब्दी संग निभाईआ। एथे ओथे करे प्रितपाल, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। त्रैगुण माया तोड़ जंजाल, जीवण युगत इक जणाईआ। भाग लगाए काया माटी खाल, पंज तत्त दए वड्याईआ। अमृत सरोवर दए उछाल, निझर झिरना इक झिराईआ। घर विच घर वखाए सच्ची धर्मसाल, धर्म दुआरा इक्को नज़री आईआ। लहिणा देणा चुक्के काल महाकाल, महाबली आपणे चरण लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन आपणी मेहर नज़र टिकाईआ। मेहर नज़र करे मेहरवान, लख चुरासी वेख वखाइंदा। आत्म परमात्म देवे दान, जीव जंत खोज खुजाइंदा। सति वखाए इक निशान, धर्म निशाना इक झुलाइंदा। आत्म परमात्म परमात्म आत्म देवे इक ज्ञान, बोध अगाध आप पढ़ाइंदा। अनरागी राग सुणाए धुन्कान, अनहद नाद आप वजाइंदा। अमृत आत्म सरोवर देवे पीण खाण, जगत तृष्ना भुक्ख मिटाइंदा। जिस जन उपर मेहर करे श्री भगवान, तिस आपणी सिफ्त सुणाइंदा। नाम अमोलक देवे दान, गुर ज्ञान झोली पाइंदा। लेखा तोड़ जगत जहान, नाता आपणे नाल बंधाइंदा। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी दरगाह साची देवे माण, दर सुहञ्जणा इक वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन मेहर नज़र कर किरपा आप तकाइंदा। मेहर

नज़र पाए पुरख समरथ, समरथ वड्डी वड्याईआ। लहिणा देणा चुकाए सीआं साढे तिन्न हथ्थ, हथ्थो हथ्थ लेखा दए मुकाईआ। जगत विकारा नाम डोरी पाए नथ्थ, मन वासना बंध वखाईआ। नज़री आए घट घट, घर बैठा आसण लाईआ। निर्मल कर जोत प्रकाश, गृह मन्दिर करे रुशनाईआ। मेहरवान पुरख अबिनाश, जोती जाता इक रघुराईआ। भगत भगवन्त होए दास, बण दासी सेव कमाईआ। पूरब कर्म माणस जन्म पूरी करे आस, आसा तृष्ना मेट मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहर अक्ख इक्को इक खुल्हाईआ। मेहर करे मेहरवान प्रभ दाता, दीन दयाल हरि अख्वाइंदा। उत्तम करे गुरमुख ज़ाता, ज़ात अजाति मेट मिटाइंदा। मेट मिटाए अन्धेरी राता, सतिगुर साचा चन्द चढ़ाइंदा। बोध अगाध सुणाए गाथा, अगम्म अथाह बेपरवाह आपणा भेव खुल्हाइंदा। सदा सदा सद देवे साथा, सगला संग निभाइंदा। मेटणहारा पिछला घाटा, अग्गे झोली आप भराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहर नज़र इक तकाइंदा। मेहर नज़र करे बेनज़ीर, नज़र नज़र नाल मिलाइंदा। बदल देवे तकदीर, तदबीर आपणे हथ्थ रखाइंदा। मेटणहार कूड़ी ज़मीर, सच खण्डा नाम चमकाइंदा। मेटणहार सरगुण भीड़, निरगुण आपणा राह जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहरवान मेहरवान मेहर आपणी रहमत झोली पाइंदा।