पुस्तकालयभाग १३

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी हरबंस सिँघ दे गृह किरकी पूना

गुरमुख झुग्गी सब तों चंगी, विष्न ब्रह्मा शिव ध्यान लगाईआ। जिथ्थे मिले वस्त अनमंगी, भगत भगवान इक दूजे दी झोली पाईआ । जिथ्थे जन्म जन्म दी मिटे तंगी, दु:ख दर्द रहे ना राईआ। जिथ्थे साहिब सतिगुर बणे संगी, बण सेवक सेव कमाईआ। जिथ्थे नेत्र नैण अक्ख ना रहे अन्धी, प्रतख रूप दरसाईआ। जिथ्थे नाता तुट्टे ख़ानाबंदी, बन्धन दूई दए मिटाईआ। जिथ्थे पार किनारा दिसे कन्ढ्ढी, पत्तण बैठा बेपरवाहीआ। जिथ्थे वासना चुक्के मंदी, सुगंधी इक्को नाम दरसाईआ। जिथ्थे राग सुणे बिन राग तन्दी, सतार नैण नैण शरमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तिस झुग्गी देवे वड्याईआ। झुग्गी कहे मेरी सोहणी कंध, इट्टां पत्थर मिले वड्याईआ। जिस अन्दर साहिब आया लँघ, हरिसंगत दए वड्याईआ। दो जहान ना मिले अनन्द, जो मेरे घर विच रिहा वखाईआ। मैं सुलखणी भागां वाली गावां छन्द, सच्चा ढोला इक्को माहीआ। मेरी कंकर कंकर आपणे नाल गंढ्ढ, गंढ्ढणहार स्वामी तेरे हथ्थ वड्याईआ। जिध्धर वेखां पवे ठंड, तत्ती वा ना लागे राईआ। दूर दुराडे तरसण सूरज चन्द, तेरी सरन ना मिले वड्याईआ। धन्न भाग तूं कट के आएयों आपणा पन्ध, बण पांधी फेरा पाईआ । दीन दयाल हो बख्शंद, बख्शंश इक्को इक जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, झुग्गी देवे माण वड्याईआ। झुग्गी कहे मेरी सोहणी छत्त, गगन मण्डल नैण शरमाईआ। जिस अन्दर पुरख अकाल रिहा वस, निरगुण आपणा आसण लाईआ। मैं कोझी कमली रही हस्स, प्रभ आया बेपरवाहीआ। मैं दो जहानां रही दस्स, वेखो घर ग़रीबां बैठा सत्थर विछाईआ। अमृत आत्म देवे रस, सच अमृत इक चुआईआ । जिस दा गुर अवतार गाउँदे आए जस, सो गुरसिखां ग़रीब निमाणयां ढोला गाईआ। ख़ाली हथ्थीं हो गया वस, आप आपणा माण तजाईआ। प्रेम प्रीती अन्दर गया फस, आप आपणा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी सच्ची रुत्त सुहाईआ। झुग्गी कहे उठ भिन्नड़ी रैण, सच दयां दृढ़ाईआ। पारब्रह्म प्रभ बणया मेरा साक सज्जण सैण, घर चल के आया माहीआ। जन भगतां चुकावे लहिण देण, पूरब लेखा झोली पाईआ। मेरी रसना कुछ ना सके कहिण, कहिण जोग ना मेरी चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे सोभा पाईआ। भिन्नड़ीए

रैणे खोल्ह अक्ख, झुग्गी उठ उठ आप जणाइन्दी। प्रगट होया प्रतख, सच सच तैनूं जणाइन्दी। जिन रखी मेरी पत्त, परमेश्वर इक्को इक मनाइंदी। साहिब दाता पुरख समरथ, ढह चरणां सीस निवाइन्दी। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, कुली आपणा शुकर मनाइंदी। झुग्गी कहे मैनूं आवे हासा, प्रभ किस बिध फेरा पाईआ। आदि जुगादि जुग जुग वेखणहारा खेल तमासा, सचखण्ड वसे बेपरवाहीआ। होई हैरान कलिजुग अन्तिम जन भगतां देण आया भरवासा, प्रभ आपणा वेस वटाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मेरे सोभा पाईआ। गृह मेरा होए सुहञ्जणा, झुग्गी घर आपणे ख़ुशी मनाइंदी। प्रभ आया आदि निरँजणा, जिस दा गीत सृष्ट सबाई गाइन्दी। दु:ख कटे दर्द दु:ख भय भंजना, हरिसंगत शुकर मनाइंदी। नेत्र नाम पाए अंजना, कलिजुग अन्धेरी रैण शरमाइन्दी। चरण धूढ़ कराए मजना, दुरमति मैल धवाइन्दी। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर वेख ख़ुशी मनाइंदी। झुग्गी कहे प्रभ देवे झलक, निरगुण जोत जोत रुशनाईआ। मैं परत ना सकी पलक, नैण नैण ना कोए उठाईआ। ठंडी ठार होई करके दरस, अग्नी तत्त ना कोए तपाईआ। गुरमुखां बुझाई प्यास कर तरस, निरगुण आपणा फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर आया दर्द वंडाईआ। झुग्गी कहे मेरा वेख रंग, श्री भगवान ख़ुशी मनाईआ। मेरे घर हरि भगतां बणया संग, संगत वज्जी वधाईआ। बिन ताल तलवाड़े आए अनन्द, अनन्द इक्को इक जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ।

तितर बणया उह मलाह, जिस बाज़ कोलों दित्ता तुड़ाईआ। अन्तिम वेले मंगी पनाह, गुर गोबिन्द वल ध्यान लगाईआ। शाह पातशाह सच्चे शहिनशाह, तेरे हथ्थ तेरी वड्याईआ। पिछले गुनाह दी दिती सज़ा, अग्गे बेड़ा किवें चलाईआ। हस के किहा बेपरवाह, अचरज खेल वखाईआ। पंखीयों माणस देह दए वटा, आपणा रंग रंगाईआ। गोबिन्द चोला आए बदला, शब्दी रूप धराईआ। दक्खण दिशा देस वसा, दहि दिशा खोज खुजाईआ। दर तेरे आवे बेपरवाह, आपणा फेरा पाईआ। हरिसंगत बेड़ा दए वखा, बिन चप्पू जगत चलाईआ। कन्ढ्ढी डेरा लवे ला, पतण मिले सच्चा माहीआ। सज्जा चरण विच लए टिक्का, खब्बा अद्धा फेर उठाईआ। पिच्छों अग्गे आसण लए ला, सच सेज सुहाईआ। तिन्न वेर तेरे वल नेत्र नैण वेखे उठा, अगला पिछला जन्म लेखे लाईआ। जिस वेले कन्ढ्ढी लग्गे आ, पार किनारा इक दरसाईआ। हिरदे अन्दर चोट लगा, सुरती सुरत भवाईआ। छड्ड बेड़ी चरणी डिगे आ, दोए जोड़ पए सरनाईआ। एसे कारन धुर दी माया हरिसंगत

हथ्थ ल्यांदी फड़ा, पंचम वंड वंडाईआ। पिच्छे पुछदे रहे दस्सया ना राह, वेले सिर दिती वरताईआ। चार रुपयीए चार जुग दा बख्श गुनाह, चौथे जन्म लेखा मूल चुकाईआ। किरपा कर सच्चा शहिनशाह, आवण जावण दए मुकाईआ। नौ साल बत्ती दिन होर काया चोला लए हंढ्ढा, फिर लेखा रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बिन करनीयों किसे थाँ ना आवे जाईआ।

पिछले गुरू दा चुक्का झेड़ा, घर विच रहिण ना पाईआ। साहिब सतिगुर दा वसे खेड़ा, निरगुण आप वसाईआ। वढ्ढयां छोटयाँ बन्न्हे बेड़ा, बिरध बालां लए तराईआ। अग्गे ना करे हेरा फेरा, देवे माण वड्याईआ। जगत दु:ख जो पाया घेरा, सुख विच बदलाईआ। किरपा निधान करे मेहरां, मेहर नज़र उठाईआ। बत्ती साल जो रख्या डेरा, बत्तीवें साल पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पुश्त उत्ते रखे हथ्थ, अंगुशत नाल देवे दब्ब, कूड़ कूड़यार मेटे आप, सब्बब आपणा इक जणाईआ। दु:ख लथ्थे उपजे सुख, सुख दु:ख नाल वटाइंदा। उज्जल करे मात मुख, मुख मुख सिफ्त सालाहइंदा। सफ़ल करे मात कुक्ख, जन जननी लेखे लाइंदा। आप आपणी गोदी चुक्क, रोग सोग गवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछला लेखा विच्चों कढ्ढे कुट्ट, अग्गे आपणे घर वसाइंदा। नाम बाज़ शब्द उडारी, गोबिन्द रिहा उडाईआ। निरगुण जोत नूर निरँकारी, पुरख अकाल वड्याईआ। साचे घोड़े शाहसवारी, शहिनशाह आपणा आसण लाईआ। सोलां कलीआं करे शृंगारी, सोलां इच्छया पूर वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बाज़ दए दरसाईआ। साचा बाज़ चुगे चोग, प्रेम रस इक्को रखाइंदा। मार उडारी गुरमुखां अन्दरों कढ्ढे खोट, कूड़ी क्रिया मेट मिटाइंदा। नाम अगम्म वजाए चोट, नगारा गोबिन्द हथ्थ वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बाज़ इक दरसाइंदा। साचा बाज़ इक्को एक, आदि जुगादि रखाया। बाज़ पकड़ी गोबिन्द टेक, टेक गोबिन्द पुरख अकाल धराया। कलिजुग अन्तिम धार भेख, अवल्लड़ी चाल जणाया। जोत शब्द इक्को हेत, हितकारी फेरा पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बाज़ इक उडाया। साचा बाज़ लए अंगड़ाई, आपणा बल धराईआ। गोबिन्द पृथ्मी आकाश तेरे नालों ना होए जुदाई, तेरी उंगली इक्को सोभा पाईआ। पिछले जन्म मैं बणया रिहा शौदाई, आपणे पैर तेरे हथ्थां उत्ते टिकाईआ। मेरी चुंज किसे कम्म ना आई, जिस तेरे चरणां ना सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, घर साचे मिले वधाईआ। वेले

अन्त बाज़ होया शरमसार, गोबिन्द अग्गे सीस झुकाइंदा। तूं मेरे नाल कीता प्यार, क्यों नहीं मैनूं आपणा प्यार सिखाइंदा। मैं असमान विच लावां उडार, तेरे चरणां क्यों नहीं मस्तक लाइंदा। बिन तेरे होवां ख्वार, दर नज़र कोए ना आइंदा। मैं सुणया तूं ग़रीबां दा यार, निक्कयां बच्चयां माण दिवाइंदा। मेरे नेत्र रोवण ज़ारो ज़ार, जिन्हां नेत्रां नाल आपणी ख़ाक उडाइंदा। वेखीं मुड़ के मेरे नाल एवें ना करीं प्यार, दोए जोड़ वास्ता पाइंदा। मैनूं आपणे चरणां दी देवीं सच्ची छार, मस्तक टिक्का इक लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बाज़ आपणी आप समझाइंदा। गोबिन्द कहे सुण बाज़, बाज़ां वाला तैनूं समझाईआ । एस जन्म दा तेरा काज, पंज तत्त वड्याईआ। पीर पैगम्बर साहिब सतिगुरू महाराज, मेहरवान होए सहाईआ। तेरी रखे लाज, मेरा बन्धन पाईआ। सच उडारी धुर दी आवाज़, तेरा खम्ब नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ । बाज़ अग्गों चरणी ढठ्ठ, आपणा माण गंवाईआ। गोबिन्द उह वेला दस्स, जिस वेले मेला लएं मिलाईआ। तेरे कोलों फेर ना जावां नठ्ठ, विछोड़ा कोए नज़र ना आईआ। मैं तेरा माणां रस, तूं मेरा संग वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेल इक्को इक जणाईआ । गोबिन्द कहे सुण बाज़ मित्र, मित्र प्यारा जणाईआ। हुण तेरा शिकार बटेरा चिढ़ीआं तितर, फिर लख चुरासी वेख वखाईआ। दो जहान तैनूं वेखण बिटर बिटर, तेरा भेव कोए ना पाईआ। तेरा गोबिन्द सच दवारयों आए निकल, रूप रंग रेख ना कोए जणाईआ। नाम खण्डा धुर दरगाहों होए सिकल, कारीगर ना कोए बणाईआ। ना कोई सोना रुपा चांदी लाए पित्तल, लोहार तरखाण ना देवे कोई वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, बाज़ इक्को इक जणाईआ। बाज़ कहे मैं तक्कां राह, इक ध्यान लगाया। वेखीं लख चुरासी ना पाईं फाह, तेरी ओट तकाया। मैं पंछी बेगुनाह, पंखी हो के सेव तेरी कमाया। मैं अक्खीं दर्शन करां आ, निज नेत्र ध्यान लगाया। सिर रखीं ठंडी छाँ, इक तेरी ओट जणाया। तूं पकड़ीं मेरी बांह, दोए जोड़ वास्ता पाया। मेरा पिछला बख्शीं गुनाह, मैं तेरे सीस उत्ते आपणा आप झुलाया। अन्तिम दोए जोड़ मंगां पनाह, चरण कँवल ध्यान रखाया। वेखीं मैनूं ना देवीं सज़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भेव आपणे विच रखाया। गोबिन्द कहे जगत बाज़, तेरी बाज़ी दए उलटाईआ। गोबिन्द निरगुण हो के करे काज, निरगुण तेरी धार चलाईआ। पुरख अकाल मार आवाज़, दोहां लए मिलाईआ। तूं मेरी वेखी कल्ग़ी मैं तैनूं वखावां ताज, ताज इक्को नज़री आईआ। तूं सदा सुणीं मेरी आवाज़, सच संदेसा दयां जणाईआ। जिन्हां हथ्थां उत्ते रख के तैनूं करया जगत काज, तेरे कोलों आपणा लेखा लवां चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, साचे बाज़ दए वड्याईआ। बाज़ कहे गोबिन्द दस्स सच, की विच भेद रखाया। मैं तेरे उत्ते रिहा नच्च, आपणा स्वांग वरताया। तूं योद्धा सूरबीर हो के रख्या हठ, मेरा माण वधाया। मैं चौंती साल तेरे चरणां ना गया ढठ्ठ, मूर्ख मुग्ध मूढ़्ह अख्वाया। कवण वेला मेरा पिछला लेखा दएं कट, कटाकश आपणा नाम लगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा खेल जणाया। तेरा पिछला लेखा कटांगा। आपणी करनीयों कदे ना हटांगा। फड़ चरणां उत्ते सट्टांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, बाज़ इक्को दवारे रखांगा। गोबिन्द बाज़ दोवें नज़र ना आउँदे, हरि शब्दी रूप वटाईआ। पुरख अकाल दा ढोला गाउँदे, वज्जे नाम वधाईआ। भगत भगवान मेल मिलाउदे, घर घर फेरा पाईआ। नाम उडारी इक रखाउदे, बण पांधी पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, बाज़ गोबिन्द दए जणाईआ। गोबिन्द बाज़ पहली चेत्र देवे दस्स, कवण रूप वटाईआ। चौथी मंज़ल जाए ढठ्ठ, चढ़ चरणां सीस निवाईआ। मेरा पिछला लेखा कट, अग्गे दु:ख रहे ना राईआ। प्रेम प्यार दी मार चपट, झपट इक्को इक दरसाईआ। बिन ढाहयां जावां ढठ्ठ, जित तेरे हथ्थ वड्याईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जगत बाज़ रखे लाज, गुरमुख साचे माणस रूप वटाईआ। जीवण विच बदले जीवण, जीवण युगत वड्याईआ। नाम रस अमृत पीण पीवण, पी पी ख़ुशी वखाईआ। सरनाई सदा थीवण, माण अभिमान मिटाईआ। चरण कँवल गुर साचे नीवण, निउँ निउँ लागण पाईंआ। साचा बीज नाम बीवण, पत्त डाली फुल महकाईआ। नाता तुटे साढे तिन्न हथ्थ सीमन, साहिब सतिगुर होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछला दु:ख मेट करे सुरजीत, सरजीत प्रभ चरण होए अतीत, त्रैगुण तीनों ताप रहिण ना पाईआ।

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी प्रीतम सिँघ दे गृह किरकी पूना

हरि नाम कहे मेरी होई ख्वारी, कल सार किसे ना पाईआ। चारों कुण्ट कूड़ी यारी, सच प्यार ना कोए रखाईआ। तेरी भुल्ली प्रभू सिक्दारी, भय सीस ना कोए रखाईआ। मेरी लए ना कोए ख़ुमारी, जगत वासना रस वड्याईआ। मैं बैठा बंद कवाड़ी, मेरा कुण्डा ना कोए खुल्हाईआ। जगत जीव खेलण खेल नव दवारी, आप आपणा रंग रंगाईआ। जिध्धर वेखां रैण अँध्यारी, साचा नूर ना कोए रुशनाईआ। कर किरपा तेरे चरण जावां, बलिहारी, बल आपणा आप धराईआ। साचा मन्दिर वसा अटारी, मेहर नज़र उठाईआ। बण वणजारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका

देणा साचा वर, दर इक्को मंग मंगाईआ। नाम कहे मेरा कोई ना कम्म, नकम्मा नज़री आइंदा। कोई ना सुणे राग कन्न, ध्यान ध्यान ना कोए वखाइंदा। जे साहिब मैं तेरे घर प्या जम्म, क्यों मैथों मुख छुपाइंदा। आ वेख मेरे भगवन, मैं तेरा राह तकाइंदा। सृष्ट सबाई होई नादान, नेत्र अक्ख ना कोए खुल्हाइंदा। लोकमात करे ना कोए पहचान, बेमुख जीव नज़री आइंदा। मेरे पिच्छे तैनूं आवे हाण, तेरी सिफ्त ना कोए सालाहइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच वर, चरण कँवल आस रखाइंदा। नाम कहे मैं गया लुट्ट, हट्ट नज़र ना आईआ। मैनूं कोई ना कहे तेरा पुत्त, माण ताण ना कोए वड्याईआ। तूं डूँग्घी कन्दर दित्ता सुट्ट, अन्दर मिलण कोए ना आईआ। मैं गुर अवतारां पीर पैगम्बरां ल्या पुच्छ, अन्तिम मिलो आपणे साक सज्जण भैण भाईआ। जेहड़े सीस नवाउदे रहे झुक, किधर गए पांधी राहीआ। जिन्ना चिर ना पवें उठ, प्रभ आपणा बल धराईआ। किरपा कर ना फड़ें गुट, आप आपणी खेल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, देवणहार इक गुसाईंआ। हरि नाम कहे मेरी खुस्सी पूंजी, ख़ज़ाना नज़र कोए ना आईआ। तूं सन्तां हथ्थ दिती कुंजी, कलिजुग सन्त धीआं भैणां रहे हंढ्ढाईआ। कूड़ी क्रिया खाण जगत रसना चुंजीं, बत्ती दन्द होए हल्काईआ। मेरी रमज़ ना जाणे कोए गुझी, भेव अभेद ना कोए समझाईआ। कूड़ी क्रिया जगत वासना रुझी, माया ममता नाल मिलाईआ। मेरी निशानी ना किसे बुज्झी, पड़दा सके ना कोए उठाईआ। ठग्ग चोर यार पावण लुड्डी, गुरमुख बैठे मुख छुपाईआ। सब दी मारी गई बुद्धि, बुध बिबेक ना कोए कराईआ। क्यों मैनूं बंद कीता काया कुजी, उपर आपणा पर्दा पाईआ। पिछली औध सब दी पुज्जी, लेखा कोए रहिण ना पाईआ। हुण आपणी जोत कर उग्घी, उदे असत इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल देणा जणाईआ। हरि नाम कहे मैं होया हैरान, हैरानगी बंद ना कोए कराईआ। चारों कुण्ट जीव शैतान, शरअ करन पढ़ाईआ। अन्तर वेखे ना कोई मार ध्यान आपा चीन ना कोए जणाईआ। मेरी करे ना कोई पहचान, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। प्रभू मेरे पिच्छे तेरी हो जाऊ बंद दुकान, लोकमात तेरा नाम ना कोए ध्याईआ। जे सुत्ता रिहों बण अञ्याण, ग़फ्लत आलस निंद्रा इक रखाईआ। मिट जाऊ तेरा निशान, तेरी आण ना कोए रखाईआ। तूं मेरा संदेसा कर परवान, अक्खीं वेख्या हाल रिहा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा साचा वर, दर आपणा देणा खुल्हाईआ।

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी प्यारा सिँघ दे गृह किरकी पूना

हरि नाम तेरा वज्जे नाद, श्री भगवान आप जणाइंदा। मिले वड्याई ब्रह्म ब्रह्माद, लख चुरासी ध्यान लगाइंदा। मेट मिटाए कलिजुग वाद विवाद, सतिजुग साचा राह वखाइंदा। सृष्ट सबाई ढोला गाए बोध अगाध, आत्म परमात्म आप समझाइंदा। चार वरन बणाए सांझ, सगला संग रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा पड़दा आप चुकाइंदा। सच नाम तेरा वज्जे ढोल, सो पुरख निरँजण आप वजाईआ। सच दवारा देवे खोल्ह, नौ खण्ड पृथ्मी दए वखाईआ। निरगुण तोले सरगुण तोल, तोलणहारा फेरा पाईआ। आप चुकाए पड़दा ओहल, दूई द्वैती दए मिटाईआ। घट घट अन्दर जाए मौल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। साचे नाम तेरी गायण गाथा, जीव जंत पढ़ाईआ। चारों कुण्ट तेरा साका, अकथ कथा समझाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म होए पूजा पाठा, हवन इक्को इक वखाईआ। घर घर नज़री आए पुरख समराथा, मेहरवान फेरा पाईआ। होए सहाई नाथ अनाथां, दीनन आपणे गले लगाईआ। नाता तोड़ ज़ात पातां, ऊँचां नीचां एका दर बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार माण वड्याईआ । सच नाम तेरा होए गीत, गोबिन्द आप जणाईआ। घर घर विच मक्का काअबा नज़र आए मसीत, शिवदुआला मठ्ठ मन्दिर इक्को इक जणाईआ। जीव जंत काया होए ठंडी सीत, मेला तेरा सहिज सुभाईआ। घर नज़र आए अतीत, त्रैगुण डेरा देवे ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार माण वड्याईआ। हरि नाम प्रभ देवे माण, अभिमान ना कोए रखाइंदा। सति धर्म दा झुल्ले निशान, धुरदरगाही आप झुलाइंदा। वरनां बरनां इक ज्ञान, ढोला इक्को इक जणाइंदा। इक्को दर सर्ब प्रणाम, नमो नमो सर्ब समझाइंदा। इक्को कलमा दस्से कलाम, मेहरवान इक्को नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि नाम तेरा रंग वखाइंदा। हरि नाम तेरा रंग अपार, पंज तत्त काया चोली दए चढ़ाईआ। घर घर वज्जे नाम शब्द धुनकार, अनहद रागी राग सुणाईआ। कूड़ी क्रिया करे पार किनार, माया ममता हउमें हंगता डेरा ढाहीआ। सच वसाए इक दरबार, जिस दर तेरा डेरा लाईआ। दो जहान वज्जे नगार, पुरीआँ लोआँ राग अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम इक्को इक प्रगटाईआ। नाम प्रगटाए लोकमात, निरवैर पुरख दया कमाईआ। जन भगतां देवे आपणी दात, दाता दानी झोली पाईआ। कलिजुग अन्तिम पुछे वात, बेपरवाह होए सहाईआ। चार वरन बणा इक जमात, करे सति पढ़ाईआ। तेरी पुछणहारा वात, निरगुण आपणा फेरा पाईआ। जोती नूर करे प्रकाश, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव करोड़ तेतीसा गाए तेरी गाथ, सुरप्त

इन्द दर दर सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा नाम लए प्रगटाईआ। साचा नाम प्रगटाए श्री भगवान, सतिजुग साचा माण रखाइंदा। पंज तत्त ना कोए प्रधान, सच प्रधानगी इक कमाइंदा। नज़री आए श्री भगवान, दूजा इष्ट ना कोए रखाइंदा। ढोला गाए जीव जहान, सोहला तेरा नाम सुणाइंदा। सोहँ शब्द कर परवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप उपाइंदा। साचा नाम उपाए आप, प्रभ आपणी दया कमाइंदा। लख चुरासी जीव जंत इक्को जाप, जीवण युगत जणाइंदा। काया मन्दिर अन्दर होए पूजा पाठ, दूजा नगर ना कोए वसाइंदा। साढे तिन्न हथ्थ मन्दिर वखाए तीर्थ ताट, सच सरोवर इक नुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मंत्र इक्को इक उपजाइंदा। सच नाम तेरा मंत्र मात, श्री भगवान आप उपजाईआ। पिछला लेखा चुके गाथ, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान आपणी झोली पाईआ। सति धर्म दा इक्को पाठ, निरगुण सरगुण दए दृढ़ाईआ। घर घर होवे पारब्रह्म ब्रह्म पूजा पाठ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। हरि नाम होए बलवान, सो पुरख निरँजण आप बणाइंदा। रसना जिह्वा बत्ती दन्द सारे गाण, अजपा जाप आपणी कार जणाइंदा। आत्म धुन राग सुणाण, मधर रस इक्को इक वखाइंदा। जोती नूर जलवा महान, शहिनशाह इक्को नज़री आइंदा। चार कुण्ट जणाए धुन्कान, दहि दिशा राग अल्हाइंदा। डंका वज्जे दो जहान, ज़िमीं असमान भेव खुल्हाइंदा। गगन मण्डल सारे गाण, पुरी लोअ राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, इक्को नाम इक्को इष्ट, इक खुल्हावणहारा दृष्ट, सृष्ट लेखा इक चुकाइंदा।

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी ज्ञान सिँघ दे गृह किरकी पूना

हरिनाम तेरा होए जस, सार शब्द मिले वड्याईआ। सरगुण होवे तेरे वस, तेरी ओट तकाईआ। तेरा मिले इक्को रस, दूजा रस नज़र ना आईआ। भगतां मिलावा हस्स हस्स, श्री भगवान आप कराईआ। तेरी धार कर प्रगट, प्रगट दए वखाईआ। तेरा खोल्हे सच्चा हट्ट, बण हटवाणा हट्ट चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे नाम दए वड्याईआ। सच नाम तेरा तुले तोल, सतिगुर पूरा आप तुलाईआ। तेरा दवारा देवे खोल्ह, ग़रीब निवाजा होए सहाईआ। वरन बरन वज्जे ढोल, जीव जंत करे शनवाईआ। भगत भगवन्त वसे कोल, मेल मिलावा एका थाईंआ। तूं रहिणा अन्त अडोल, तेरा बेड़ा दए चलाईआ। तेरी वस्त अनमोल, गुरमुखां आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी आप कमाईआ। हरिनाम तेरा चढ़े रंग, रंग सतिगुर आप रंगाइंदा । हरिनाम तेरा वज्जे मृदंग, परमेश्वर आप वजाइंदा। हरिनाम तेरा उपजे छन्द, हरि सतिगुर ढोला गाइंदा। हरिनाम तेरा मिले अनन्द, हरि सतिगुर अनन्द वखाइंदा। हरि नाम तेरा चढ़े चन्द, हरि सतिगुर आप चमकाइंदा। हरिनाम तेरी पूरी होए मंग, सो पुरख निरँजण आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, सूरा सरबँग तेरा दर वड्याइंदा।

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी प्यारा सिँघ दे गृह किरकी पूना

हरि नाम तेरी साची रीत, सो पुरख निरँजण आप चलाइंदा। जन भगतां बन्न्ह सच प्रीत, प्रीतीवान आप समझाइंदा। तेरा ढोला गायण गीत, सोहला इक्को इक वड्याइंदा। तेरा गृह मन्दिर मसीत, गुरूदवारा इक वखाइंदा। सो खेड़ा होए पतित पुनीत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरी धार वड्याइंदा। हरिनाम कहे मेरे भगवान, तेरे हथ्थ वड्याईआ। मैं बाला नढ्ढा बाल अञ्याण, चले ना कोए चतुराईआ। कलिजुग भुल्ले जीव जहान, मेरी चले ना कोए चतुराईआ। मन्दिर मस्जिद शिवदुआले मठ्ठ होए हैरान, वैरी घर घर नज़री आईआ । तेरा मिले ना सच निशान, धुर निशान ना कोए झुलाईआ। काग़ज़ कलम शाही लिखणहारी नैण शरमाण, नेत्र रोवे मारे धाईंआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर दित्ता मात ब्यान, आप आपणा राग अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, तुध बिन मिले न कोए वड्याईआ। श्री भगवान कहे सति, सति सति दृढ़ाइंदा। इक्को नाम होए प्रगट, पारब्रह्म प्रभ आप प्रगटाइंदा। सतिजुग खुल्हाए साचा हट, घर इक्को इक वखाइंदा। भगतां बज्झे साचा नत, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाइंदा। सृष्ट सबाई आवे इक्को मति, मनमति मेट मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे नाम तोहे वड्याइंदा। हरिनाम कहे मैं निक्का बाला, नज़र किसे ना आइंदा। काया वड़या डूँग्घी धर्मसाला, बंद कवाड़ी कुण्डा कोए ना लाहइंदा। रसना जिह्वा बत्ती दन्द कोटन कोटि हथ्थां नाल फेरदे माला, मन का मणका ना कोए भवाइंदा। त्रैगुण माया कोए ना तोड़े ताला, गृह मन्दिर खोज ना कोए खोजाइंदा। मैं कलिजुग अन्तिम होया बेहाला, बिहबल बहि बहि वास्ता पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे अलख जगाइंदा। श्री भगवान हो मेहरवान, सच नाम दृढ़ाईआ। कलिजुग कूड़ी क्रिया मिटे निशान, लोकमात रहिण ना पाईआ। सतिजुग सति होए प्रधान,

मिले तैनूं माण वड्याईआ। भगत तेरा ढोला गाण, होर करन ना कोए पढ़ाईआ। साचा मन्दिर सोहे सच मकान, सच दुआर इक खुल्हाईआ। जीव जंत साध सन्त लख चुरासी सुणन तेरा फ़रमान, भुल्ल कोए रहिण ना पाईआ। तेरे नाम वज्जे धुन्कान, अनहद रागी नाद सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे नाम तेरा घर दए वसाईआ। हरि नाम तेरा वसे घर, सो पुरख निरँजण आप वसाईआ । निरगुण सरगुण खुल्हा दर, दर दरवाज़ा इक जणाईआ। सन्त सुहेले साचे फड़, तेरा मेल मिलाईआ। निरभउ चुका भय डर, भेव आपणा दए समझाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निष्अक्खर नाम वक्खर देवणहार वड्याईआ। अक्खर नाम कहे निष्अक्खर दस्स, आपणा भेव खुल्हाईआ । निष्अक्खर कहे अक्खर मेरे वस, जुग जुग बणत बणाईआ। दोहां दा दाता पुरख समरथ, हुक्मे अन्दर फिराईआ। कलिजुग अन्तिम हो प्रगट, निहकलंका नाउँ रखाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ पाताल आकाश गगन जिमीं असमान विष्न ब्रह्मा शिव करोड़ तेतीस गुर अवतार पीर पैगम्बर मुल्ला शेख़ मसायक दस्तगीर इक्को राग अल्हाईआ। दाता दानी गहर गम्भीर गुणी गहिंद परवरदिगार, प्रगटे हो विच संसार, लेखा सब दा दए मिटाईआ। काग़ज़ कलम शाही नेत्र रोवे ज़ारो ज़ार, समुंद सागर करे पुकार, धरनी धरत धवल उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कन्दर फोल फुलाईआ। इक्को नाम जणाए निशकाम, सोहँ ढोला जगत विचोला आदि जुगादी पारब्रह्म ब्रह्म जणाए आपणा बोला, राग अनाद नाद इक्को इक जणाईआ। त्रैगुण अतीता सच स्वामी होए तोला, नाम कंडा विच ब्रह्मण्डा जेरज अंडा तोल तुलाए थाउँ थाईंआ। दीन दयाल सदा बख्शंदा, जन भगतां देवे परमानंदा, गुरमुखां रखे सदा ठंडा, अमृत मुख निज दुआर साचा रस धार चुआईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे कन्ढ्ढा, प्रगट हो विच वरभण्डा, नाम उठाए साचा खण्डा, तेज़ धार रखाए चण्ड प्रचण्डा, दो जहानां श्री भगवाना नौजवाना मर्द मर्दाना सच मर्दानगी आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम सति देवे वर, सच नाम वसे घर, घर मन्दिर भगत दुआर कर उज्यार, निरगुण दवारा हरि निरँकारा, निरवैर आपणी कल वखाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी इक अवतार, जुग जुग खेल करे अपार, अपरम्पर स्वामी सदा निहकामी, निहचल धाम इक्को इक वसाईआ।

२३ फग्गण २०१९ बिक्रमी गुरबख्श सिँघ दे गृह किरकी पूना

हरि का नाम गुरमुख वंड, हरि सतिगुर झोली पाइंदा। हरि का नाम गुरमुख ठंड, हरि सतिगुर आप वरताइंदा। हरि

का नाम गुरमुख चन्द, हरि सतिगुर आप चमकाइंदा। हरि का नाम गुरमुख छन्द, हरि सतिगुर आप सुणाइंदा। हरि का नाम गुरमुख बख्शंद, हरि बख्शश आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि नाम आप वड्याइंदा। हरि का नाम गुरमुख मेला, श्री भगवान कराईआ। हरि का नाम सज्जण सुहेला, श्री भगवान दए वड्याईआ। हरि का नाम धर्म राए दी कटे जेला, श्री भगवान लख चुरासी फंद कटाईआ। हरि का नाम आत्म परमात्म चाढ़्हे तेला, श्री भगवान सगन मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान होए सहाईआ । हरि का नाम गुरमुख मीत सो पुरख निरँजण आप बणाइंदा। हरि का नाम गुरसिख रीत, सो पुरख निरँजण राह चलाइंदा। हरि का नाम गुरमुख परखे नीत, सो पुरख निरँजण खोज खुजाइंदा। हरि का नाम गुरसिख गीत सो पुरख निरँजण राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। हरि का नाम गुरमुख रस, हरि पुरख निरँजण आप जणाईआ। हरि का नाम गुरमुख वस, हरि पुरख निरँजण सेव कमाईआ। हरि का नाम गुरमुख दस्स, हरि पुरख निरँजण भेव खुल्हाईआ। हरि का नाम गुरमुख घट, हरि पुरख निरँजण आप वसाईआ। हरि का नाम गुरमुख तट, हरि पुरख निरँजण सरोवर इक सुहाईआ। हरि का नाम गुरमुख हट्ट, हरि पुरख निरँजण आप खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। हरि का नाम गुरमुख मीत, एकँकारा आप रखाइंदा। हरि का नाम गुरमुख चीत, हरि निरँकारा आप वसाइंदा। हरि का नाम हो अनडीठ, हरि निरँकारा गुरमुखां अन्दर आप टिकाइंदा। हरि का नाम गुरमुख आत्म लए जीत, एकँकारा परमात्म आपणा रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप खलाइंदा। हरि का नाम गुरमुख लाल, आदि निरँजण करे रुशनाईआ। हरि का नाम गुरमुख वखाए सच्ची धर्मसाल, आदि निरँजण अन्ध अन्धेर मिटाईआ। हरि का नाउँ गुरमुख बणे दलाल, आदि निरँजण भेव चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। हरि का नाम गुरमुख वेसा, श्री भगवान आप धराइंदा। हरि का नाम गुरमुख देसा, श्री भगवान आप सुहाइंदा। हरि का नाम गुरमुख नेता, श्री भगवान नरेश इक्को नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। हरि का नाम गुरमुख सागर, अबिनाशी करता दए जणाईआ। हरि का नाम गुरमुख भाग लगाए काया गागर, श्री भगवान होए सहाईआ। हरि का नाम गुरमुख सौदागर, श्री भगवान हट्ट चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। हरि का नाम गुरमुख प्यार, पारब्रह्म प्रभ आप कराइंदा। हरि का नाम गुरमुख शृंगार, पारब्रह्म प्रभ वेख वखाइंदा। हरि

का नाम गुरमुख भण्डार, पारब्रह्म प्रभ आप वरताइंदा। हरि का नाम गुरमुख यार, पारब्रह्म प्रभ बणत आपणे हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मेला आप मिलाइंदा। हरि का नाउँ गुरमुख धर्म, ब्रह्म आपणा भेव जणाईआ। हरि का नाउँ गुरमुख कर्म, ब्रह्म वेखे थाउँ थाईंआ। हरि का नाउँ गुरमुख वरन, ब्रह्म वंड ना कोए वंडाईआ। हरि का नाउँ गुरमुख सरन, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सच्ची सरनाईआ। हरि का नाउँ गुरमुख मृदंग, शब्दी नाद वजाइंदा। हरि का नाउँ गुरमुख अंग, गुर गुर आपणी गोद सुहाइंदा। हरि का नाउँ गुरमुख मेटे पन्ध, दूर दुराडा नेरन नेरा नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवणहारा साचा दान, इक्को नाम गुरमुखां काया मन्दिर आप टिकाइंदा।