पुस्तकालयभाग १४

१५ चेत २०२० बिक्रमी हरि भगत दुआर जेठूवाल

दरवाज़ा कहे मेरी आसा पूरी, प्रभ पूरन आस कराईआ। सेवा करां दर हज़ूरी, हाज़री आपणी लेखे लाईआ। दर्शन करां जोत नूरी, नूर नुराना इक्को नज़री आईआ। जिस दे पिच्छे नानक मोढे चुक्की भूरी, लोकमात फेरा पाईआ। सो साहिब जन भगत दुआर करे मज़दूरी, आप आपणा माण गंवाईआ। मैं वेखी ख़लकत कूड़ी, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। बिन हरि चरण मिले ना सच्ची धूढ़ी, टिक्का नाम ना कोए लगाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग पिच्छों इक्को कम्म ज़रूरी, हरिजन ज़रूरत पूर कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी आसा पूर कराईआ। मेरी पुंनी आसा आस, आस रही ना राईआ। मेरी बुझी पिछली प्यास, प्यास ना कोए जणाईआ। प्रभ मिल्या शाहो शाबाश, शहिनशाह इक्को नज़री आईआ। कर किरपा दित्ता साथ, मेरा संग निभाईआ। लहिणा चुक्कया त्रिलोकी नाथ, अनाथ अनाथां दए वड्याईआ। खेले खेल पुरख समराथ, समरथ दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी आसा पूर वखाईआ। आसा पूरी होई मात, मिल्या हरि भगवाना। धुरदरगाही दिती दात, बणाया धर्म निशाना। गुर अवतार पीर पैगम्बर वेखण मार झात, अन्दर वसे नौजवाना। सद बैठा रहे इकांत, मेहरवान मर्द मर्दाना। चरण कँवल बन्ने्ह नात, भगत भगवान कर परवाना। साहिब सज्जण बणया साक, सगला संग रखाना। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल आप वाली दो जहाना। आसा पूरी होई, प्रभ दया आप कमाईआ। बिन भगत ना जाणे कोई, सुती सर्ब लोकाईआ। बिन भगत ना मिले ढोई, लख चुरासी नैणां नीर वहाईआ। बिन भगत सुरत ना जागे सोई, भेव अभेद ना

कोए खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर मेरे हथ्थ टिकाईआ। आसा पूरी करी आप, प्रभ आपणी दया कमाईआ। मेरे उत्ते लिखे जाप, आपणा नाम वड्याईआ। हरिसंगत सच्चा देवे साथ, सगला संग निभाईआ। कलिजुग मेट अन्धेरी रात, निरगुण नूर चन्द रुशनाईआ। चार वरन इक जमात, जो मेरे अन्दर चरण टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी सेवा इक्को लाईआ। मेरी सेवा गई लग्ग, श्री भगवान आप लगाइंदा। धुर फ़रमाणा दस्से सूरा सरबग्ग, शाह सुल्तान दया कमाइंदा। पीर पैगम्बरां जिस कराया हज्ज, गुर अवतारां मन्दिर इक वखाइंदा। पिछला नाता गए तज, अगला रंग रंगाइंदा। हरि भगत दुआरे बहे सज, सच सिँघासण आसण लाइंदा। ग़रीब निमाणयां परदे लए कज्ज, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कराइंदा। दरवाज़ा कहे मेरा मिटया दरद, दु:ख रिहा ना राईआ। प्रगट होया प्रभ मर्दाना मर्द, वड मर्दानगी आप कमाईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां जिस पिछली फोली फ़रद, लेखा मंगया थाउँ थाईंआ। अन्तिम सब दी भगत दुआरे आ के पुगी नरद, घर इक्को इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी आसा पूर कराईआ। आसा पुनी चाउ घनेरा, पाया हरि अबिनाशा। नाता जुड़या तेरा मेरा, सेवक बणया दासी दासा। नव नौ चार वेख्या गेड़ा, भेव अभेद पृथ्मी अकाशा। निरगुण निरवैर आया नेड़ा, शाहो भूप शाहो शाबाशा । भगत दुआर वसाए खेड़ा, सति सतिवादी देवे साथा। सतिगुर हो के बन्न्हे बेड़ा, मण्डल पावे इक्को रासा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेरी पूरी करे आसा। पूरी आस होई दर, दर वज्जी वधाईआ। पिछला सब दा लथ्था डर, भय अग्गे ना कोए रखाईआ। श्री भगवान किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर ल्यांदे फड़, शब्दी डोर रखाईआ। धुर संदेसा दित्ता वर, वर इक्को इक समझाईआ। दरबान हो दरवाज़े खड़, खड़ग हथ्थ वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सर्ब वड्याईआ। दरवाज़ा कहे मोहे मिल्या माण, अभिमाण ना कोए रखाया। किरपा कर श्री भगवान, मेरा लेखा पूर कराया। नौ दस दा इक निशान, सोलां सोलां वंड वंडाया। इक्की नौ कर परवान, परवाना गुरमुखां हथ्थ फड़ाया। उपर लेख लिखे महान, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जै जैकार कराया। हरिसंगत साचा देवे दान, दाता दानी इक्को आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाया। दरवाज़ा कहे प्रभ करनी करता, करनहार अख्वाईआ। ना जन्मे ना कदे मरदा, जीवण मरन खेल वखाईआ। निरभउ हो कदे ना डरदा, भय सर्ब वखाईआ। भगत भगवान नित नवित्त फड़दा, फड़ बाहों गले लगाईआ। आत्म सेजा साची चढ़दा, सच

सिँघासण डेरा लाईआ। करे खेल नरायण नर हरि दा, हरी हरि आपणी कल धराईआ। दर दरवेश बणे बरदा, फ़रमाबरदार अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी घाड़न घड़दा, घड़ घड़ आपे वेख वखाईआ। वेखो मेरा घाड़न घड़या, दर दरवाज़ा रिहा जणाईआ। बद्धक लेखा अग्गे धरया, लहिणा मूल चुकाईआ। करे खेल अगम्म अपरया, अपरम्पर बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी सेवा इक लगाईआ। मैं सेवा सच कमावांगा। दर दरबान इक अख्वावांगा। श्री भगवान दा हुक्म बजावांगा। जन भगतां राह तकावांगा। दूरों वेख ख़ुशी मनावांगा। नेड़े आउँदयां अक्ख खुल्हावांगा। हो प्रतख अग्गों जणावांगा। बोल अलख सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ढोला गावांगा। साचा मार्ग इक दस्स, चार वरनां पन्ध मुकावांगा। प्रेम प्यार करां हस्स, सोहँ हँसा रूप धरावांगा। अमृत आत्म दे रस, रस इक्को मुख चुआवांगा। सति सन्तोख धीरज दे सति, धर्म रीती इक दृढ़ावांगा। आत्म परमात्म दे मति, साची सिख्या इक रखावांगा। नाड़ बहत्तर ना उब्बले रत, रती रत लेखे लावांगा। प्रेम डोरी पा नथ्थ, बन्धन इक्को इक जणावांगा। सुनेहड़ा देवां जोड़ो दोवें हथ्थ, बन्दना करनी इक दरसावांगा। अद्धविचकार टेको मथ्थ, मस्तक धूढ़ लगावांगा। प्रभ चरण ध्यान लाओ अक्ख, अक्ख होर ना किसे मिलावांगा। मेल मिलावां पुरख समरथ, सेवा साची आपणी आप रखावांगा। दर दुआरयों अग्गे नट्ठ, सिधी सड़के आपे पावांगा। जन भगतो ना जाणयो गंवार जट्ट, नर नरायण इक्को इक वखावांगा। अग्गे वेखो खुल्ल्हा हट्ट, नाम वस्त इक वखावांगा। लेखा चुक्के सीआं साढे तिन्न हथ्थ, साढे तिन्न हथ्थ सिँघासण आसण इक जणावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मोहे दित्ता सच वर, जन भगतां सेव कमावांगा। जन भगतां अन्दर लँघावांगा। पहलों सब दा सीस झुकावांगा। नीवीं नज़र फेर रखावांगा। आपणा फ़र्ज़ तोड़ निभावांगा। जुग चौकड़ी कर्ज़ झोली पावांगा। जिन्हां कूड़ कुड़यारी भैड़ी मर्ज़, तिन्हां मुफ्तो मुफ्ती हटावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मोहे दित्ता सच्चा वर, हरिजन साचे अन्दर ल्यावांगा। हरिजन साचे अन्दर लँघाऊँगा। सोहँ ढोला सर्ब सुणाऊँगा। श्री भगवान नाल मिलाऊँगा। सच सिँघासण कोल बहाऊँगा। शब्द इशारे नाल जणाऊँगा। जो रहे मात कुआरे, वेले अन्त कन्त मिलाऊँगा। भगत भगवान वसण इक चुबारे, मंज़ल साची पन्ध मुकाऊँगा। साचे मन्दिर करन दीदारे, जलवा नूर नूर वखाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दित्ता सच्चा वर, दर बहि के सेव कमाऊँगा। जन भगत अन्दर लँघणगे। प्रभ दरस इक्को मंगणगे। दर आ मूल ना संगणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक दित्ता साचा वर, दर आए फेर ना भज्जणगे। जिन्हां अन्दर आपणे वाड़ांगा। तिन्हां सच महल्ले

चाढ़्हांगा। लेखा चुके डूंग्घी ग़ारां दा। नाता तुटे झूठयां यारां दा। मेला होए नार कन्त भतारां दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लेखा जाणे आर पारां दा। जिस वेले हरिसंगत बण के आउणगे। जिस वेले सीस दरवाज़े विच झुकाउणगे। साहिब सतिगुर दा ढोला गाउणगे। अमरापद पाउणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, भगत भगवान इक्को दर सुहाउणगे। चवर कहे मैं रिहा भुल्लदा, तेरी सार प्रभू ना पाईआ। गुर अवतारां सिर ते रिहा झुलदा, आपणा माण वधाईआ। ख़ुशी अन्दर फलदा रिहा फुल्लदा, लोकमात मिली वड्याईआ। कलिजुग अन्तिम वेख्या बूटा हुलदा, मेरी रमज़ मैनूं समझाईआ। तूं हैं कौण केहड़ी कुल दा, की तेरी चतुराईआ। लोकमात अजे वी भुल्लदा, भुल्ले समझ ना आईआ। सच दुआरा साहिब दा खुल्हदा, खुल्ल्हा हट्ट चलाईआ। बिन चरण प्रीती कोई ना मुल दा, करता कीमत कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल कराईआ। चवर वेख होया हैरान, नेत्र नैण नीर वहाईआ। जिस सिँघासण उपर बहे भगवान, तख्त निवासी सोभा पाईआ । मैं मूर्ख बण अणजाण, क्यों मुग्ध कार कमाईआ। जिस मेरी बणत बणाई विच जहान, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव रिहा छुपाईआ। चवर रो विरोले नीर, नैणां छहबर लाईआ। वेख खेल होया दिलगीर, धीरज धीर ना कोए धराईआ। जिस दर दे बरदे बणे पीर, पैगम्बर ढेरीआं ढाहीआ। जिस दी चोटी वेखी ना किसे अख़ीर, मंज़ल हद्द ना किसे मुकाईआ। जिस दी सच समझी तस्वीर, नूर ज़हूर इक रुशनाईआ। सो साहिब गुणी गहीर, साचे तख्त सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आपणे विच रखाईआ। चवर हो दिलगीर, इक ध्यान लगाईआ। बेअन्त बेनज़ीर, तेरी मेहर मेहरवान इक्को मंग मंगाईआ। वड दाते गुणी गहीर, गहर गवर तेरी सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, ढह प्या सरनाईआ। चवर कहे मेरा मिटया भुलेखा, भुल्ल रही ना राईआ। जिस वेले तेरा दर्शन देखा, नेत्र नैण उठाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर सारे करन आदेसा, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कहिण नरेसा, नर नरायण सच्ची सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा वेख्या सच्चा घर जिस दर सारे तेरा चरण ध्यान लगाईआ। सारे तेरे चरण करन ध्यान, नेत्र नैण ना कोए उठाईआ। मेरे नैण नैण शरमाण, तेरी सेव ना कोए कमाईआ। झुलदा रिहा विच असमान, आपणा माण वधाईआ। तूं साहिब सभनां दा भगवान, तेरे उत्ते हथ्थ ना कोए रखाईआ। मैं भुल्लया रिहा अणजाण, तेरी सार कोए ना आईआ। कर किरपा दे दान, वस्त अमोलक झौली पाईआ। तेरी चरणीं डिगा आण, तक्की

इक सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, प्रभ तेरी आस रखाईआ। श्री भगवान दस्से एक, एकँकार जणाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी सब मेरी रखे टेक, दूजी ओट ना कोए रखाईआ। उठ चवर नेत्र पेख, गुर अवतार पीर पैगम्बर बैठे ध्यान लगाईआ। जिन्हां नाल माण वड्याई कर के रखदा रिहों हेत, आपणा संग निभाईआ। सो सारे हरि भगतां विच रल के बैठे चौदां चेत, सिर चवर ना कोए झुलाईआ। अग्गे दस्से आपणा भेत, पारब्रह्म समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सर्ब वड्याईआ। सुण चवर ला ध्यान, हरि ध्यानी आप जणाइंदा। श्री भगवान दा सच ज्ञान, बिन अक्खरां आप पढ़ाइंदा। साचे दर भुल्ल ना जावीं बण अणजाण, बाली बुध आप वडियाइंदा। धुर संदेसा देवे कान, अनरागी राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणाइंदा। साचे चवर सिर उत्ते ना आउणा, प्रभ सीस हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। साढे तिन्न हथ्थ पिच्छे दर्शन पाउणा, दूरों दूरों सीस झुकाईआ। कली कली कलमा ढोला गाउणा, बेपरवाह तेरी सरनाईआ। तेरा मुख चरणां विच रखाउणा उपर अक्ख ना कोए उठाईआ। सच दुआरे माण दवाउणा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। अगला हुक्म आप मनाउणा, हुक्म हाकम इक दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, तेरी सेवा सच्ची इक दरसाईआ। तेरी सेवा सच लगाएगा। धुर फ़रमाणा हुक्म जणाएगा। फड़ बाहों राहे पाएगा। उपर झुल्लदे नूं, चरण दुआर वखाएगा। कलिजुग जीवां दे हथ्थां विच रुलदे नूं, भगतां हथ्थ फड़ाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक जणाएगा। साची सेवा तेरी चौर, चवर आप लगाईआ। प्रभ वेखणहारा करे ग़ौर, गहर गम्भीर वड्डी वड्याईआ। करे बिध अवर की और, आपणी धार चलाईआ। भगत भगवान दे साचे कौर, देवणहार आप वड्याईआ। एन्हां नाल मिल के तेरा कारज जाए सौर, बिन भगतां तेरी सार कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरी सेवा इक दरसाईआ। तेरी सेवा साची लाएगा। श्री भगवान दया कमाएगा। धुर फ़रमाणा इक जणाएगा। तेरा नेत्र नैण खुल्हाएगा। साचा खेत्र इक वखाएगा। पन्द्रां चेत्र बणत बणाएगा। बण हेतड़ हित वधाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी ख्वाहिश ना कोए रखाएगा। चवर झुलौण दी ख्वाहिश ना लोड़, सीस उपर फेरा कोई ना पाईआ। शब्द इशारे नाल रिहा होड़, इक्को वार जणाईआ। जुग चौकड़ी पन्ध मुकया दौड़, आपणा फेरा पाईआ। साहिब सतिगुर अन्त गया बौहड़, दे मति समझाईआ। जे सेवा करन दा शौंक, शहिनशाह होए सहाईआ। भगत दुआरे ग्यों पहुंच, तेरा लेखा लए लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार माण वड्याईआ।

चवर, जद भगतां नूं सवावांगा। तेरी सेवा सच्ची लावांगा। गुरमुखां उत्ते तैनूं फिरावांगा। सोहणयां लालां दे मुख वखावांगा। दुखियां दे दु:ख मिटावांगा। आपणी गोदी चुक्क, आपणे गले लगावांगा। फेर तैनूं लवां पुछ, चरणां हेठ दबावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आपणा बल आप जणावांगा। सिर उत्ते चवर दी ना कोई रीत, श्री भगवान चवर ना कदे झुलाइंदा। तेरी तेरे प्यारयां नाल प्रीत, प्रीतीवान आप अख्वाइंदा। जन भगतां वेख होणा ठंडा सीत, सीतल धार वहाइंदा। जिन्ना चिर, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ना गावें गीत, तेरा तन्द तन्द तेरा बंद बंद कम्म किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप समझाइंदा। तेरे चरणां हेठां लुकांगा। प्रभ तेरे भगतां कोलों पुछांगा। एन्हां नाल कदी ना रुस्सांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरे चरणां उपर झुकांगा। तेरे चरणां सीस झुकाऊँगा। पिछला माण मिटांऊँगा। दोए जोड़ वास्ता पाऊँगा। तेरे भगतां दी लोड़, इक्को मंग मंगाऊँगा। एन्हां नाल देवीं तोर, पिच्छा वेखण कदी ना आऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, दर तेरे अलख जगाऊँगा। दर तेरे अलख जगावांगा। ख़ाली झोली अग्गे डाहवांगा। नेत्र नैणां नीर वहावांगा। पल्लू पा गल पिछली भुल्ल बख्शावांगा। सच दुआरा तेरा मल्ल, चरण धूढ़ी टिक्का मस्तक लावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा देणा इक वर, तेरे भगतां सेव कमावांगा। साचे भगतां सेव कमाऊँगा। चारों कुण्ट उठ उठ जाऊँगा। लख चुरासी विच्चों लुक लुक, दर्शन पाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर बहि के सीस झुकाऊँगा। तिन्न लोक दा बणया दाता, गुर अवतारां दए वड्याईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे खेल तमाशा, आपणा बल वधाईआ। उन्नी साल प्रभ करदा रिहा हासा, भेव ना किसे जणाईआ। बीस बीसे सब दा बदले पासा, उलटी कार कमाईआ। सति धर्म दी चले शाख़ा, शहिनशाह चलाईआ। जन भगतां भगत दुआरे बणे राखा, रक्षया करे थाउँ थाईंआ। सिर ते झुल्लण वाला चरण कँवल बणया दासा, हौए निमाणा मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे थाउँ थाईंआ। भगत दुआरे ला दरवाज़ा, श्री भगवान दया कमाईआ। लहिणा दे ग़रीब निवाज़ा, ग़रीबां होए सहाईआ। लम्मा पै पै मारे वाजां, जन भगतो आउणा चाईं चाईंआ। तुहाढ्ढे पिच्छे रचया काजा, लोकमात खेल कराईआ। भूपत भूप राजन राजा, शहिनशाह वेस वटाईआ। गोबिन्द बेदाअवा पाड़या माझा, अन्तिम लेखा पुरख अकाल मुकाईआ। वेखणहारा दो दोआबा, दोहरी धार वहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी सेव कमाईआ। दरवाज़ा बण लथ्था भार, पिछला

कर्ज़ चुकाया। भगवान कहे भगत प्यार, प्रेम प्रीती राह चलाया। गृह मन्दिर मंगलाचार, सखीआं ढोला गाया। शौह मिल्या कन्त भतार, सेज सुहञ्जणी आप हंढ्ढाया। नाम शब्द बोल जैकार, अगम्मी नाद सुणाया। गुरमुख सज्जण लए तार, फड़ बाहों पार कराया। जिन्हां सेवा कीती विच दरबार, दर लेखे लए लगाया। पन्द्रां दिवस सति विहार, इक पंज जोड़ जुड़ाया। इक इकल्ला एकँकार, पंचम रूप फेरा पाया। इक पंज दा सत्त आधार, धर्म जड़्ह लगाया। चोटी चढ़ आप निरँकार, हरिजन वेख वखाया। सीस धड़ दे आधार, प्रेम प्रीती भार चुकाया । हरिजन गुरमुख गुरसिख सन्त भगत इक्को रंग रंगे पुरख नार, बिरध बाल आपणी गोद सुहाया। पूरब लहिणा आप विचार, देणा सब दा हथ्थ रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा झोली पाया। सेवा कराई सर्ब गुणतास, गुणवन्ता दए वड्याईआ। पिछले जन्म जो रहे उदास, लेखा जन्म आपणे लेखे पाईआ। अग्गे कीती बंद ख़लास, बंदीख़ाना दित्ता तुड़ाईआ। पन्द्रां दिन प्रभ अन्दर वड़या रिहा तुहाढ्ढे साथ, सिर आपणे भार उठाईआ। अट्ठे पहर करदा रिहा तुहाढ्ढी याद, प्रेम प्रीती ढोला गाईआ। फिर वी तुहाढ्ढे अग्गे करे फ़रयाद, मेरे पिच्छे दु:ख ना कोए उठाईआ। एह सिखो तुहाढ्ढी दात, तुहाढ्ढी झोली पाईआ। पिच्छों सारे कहिण प्रभ दी करामात, जो अचरज लेखा गया लिखाईआ। फिर लभ्भयां किसे ना आवे हाथ, ख़ाली हथ्थ फिरे लोकाईआ। दाता हो के बणया दास, बण सेवक सेवा सच कमाईआ। जन भगतो तुहाढ्ढी पुंनी आस, प्रभ पूरन मिल्या बेपरवाहीआ। सोलां चेत्र तुहाढ्ढे अग्गे करे अरदास, साढे पंज वजे आपणा फेरा पाईआ। पिछला वक्त कराए याद, जिस वेले पुट्ठा हो के लिख्त लिखाईआ। अग्गे तुहाढ्ढा वज्जे नाद, राग इक्को इक शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दा लहिणा रिहा चुकाईआ।