पुस्तकालयभाग १४

१६ चेत २०२० बिक्रमी साढे पंज वजे सवेरे हरि भगत दुआर जेठूवाल

हरि सतिगुर दा अमृत वेला, प्रभ अमृत जाम प्याइंदा। घर वसया गुरु गुर चेला, गुर चेला रंग रंगाइंदा। दीन दयाल कराया मेला, मिल आपणा संग निभाइंदा। भगत भगवान वक्त सुहेला, सहिज सहिज गुण गाइंदा। वसणहारा सदा नवेला, आपणी कल धराइंदा। वेखणहारा जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूघी कन्दर बेला, समुंद सागर फोल फुलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी दया कमाइंदा। अमृत वेला इक्को रंग, अमरापद वड्याईआ। निरगुण सरगुण बणया संग, सगला संग निभाईआ। दर दरवाज़ा अन्दर लँघ, साची बणत बणाईआ। पूरब लेखा चुके पन्ध, दूर दुराडी

वाट मुकाईआ। अज्ञान अन्धेरा मिटे अन्ध, हरि जोत नूर रुशनाईआ। अमृत वेले उठ के हरि भगत गाए साचा छन्द, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान तेरी वड्याईआ। अट्ठे पहर रहे अनन्द, नाम ख़ुमार चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। अमृत वेला अमर रख, आत्म परमात्म आप खुल्हाइंदा। जागत सोवत मार्ग दस्स, इक्को राह वखाइंदा। भगत भगवान अन्तर वस, गृह मन्दिर सोभा पाइंदा। सच सुहञ्जणा देवे रस, अंमिउँ रस आप चुआइंदा। शब्द अनादी गाए जस, ढोला राग सुणाइंदा। मेल मिलावा हस्स हस्स, आपणे अंग लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करनी आप कमाइंदा । अमृत वेला आत्म धार, परमात्म दए वड्याईआ। शब्द सरूपी सच प्यार, बिन रंग रूपी आप कराईआ। वसणहारा ठांडे दरबार, घर सांतक सति कराईआ। लेखा जाण अन्दर बाहर, गुप्त ज़ाहर पर्दा लाहीआ। वेखणहार सोलां शृंगार, सोलां इच्छया पूर कराईआ। पावे भिच्छया सिरजणहार, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक टिकाईआ। मेहर नज़र आपणी रख, हरि रक्षक आप अख्वाइंदा। होए सहाई नस्स नस्स, आउँदा जांदा नज़र ना आइंदा। बाज़ू पकड़े आपणे हथ्थ, बल इक्को इक जणाइंदा। सन्त सुहेले कर इकट्ठ, गुर चेले मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाइंदा। मेहर नज़र करे करतार, नज़रीआ आप बदलाईआ। सुरत शब्द दा सच प्यार, प्रेमी प्रेमका नाल मिलाईआ। जगत विछोड़ा करे ख्वार, जोड़ा नाम जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग वखाईआ। अमृत वेला आत्म रंग, रंग रंगीला आप रंगाइंदा। निरगुण हो के वसे संग, सरगुण मेल मिलाइंदा। छन्द सुणाए बिन बत्ती दन्द, सोहला राग अल्हाइंदा। कर प्रकाश अन्धेरा अन्ध, नूरो नूर धराइंदा। जुग जुग दी टुट्टी गंढ्ढ, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी एका तन्द बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अमृत रुत्त इक सुहाइंदा। अमृत सोहे सुहञ्जणी रुत्त, हरि रुत्तड़ी मात महकाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर श्री भगवान कोलों मार्ग रहे पुच्छ, दोए जोड़ वास्ता पाईआ। नव नौ चार क्यों रिहों लुक, आपणा मुख छुपाईआ। कलिजुग अन्तिम केहड़ी धारों ग्यों उठ, सो धार नज़र ना आईआ। भगत दुआरे जा के ग्यों रुक, अग्गे कदम ना कोए टिकाईआ । शेर हो के रिहों बुक्क, भबक आपणे नाम लगाईआ। सन्त सुहेले वेखे आपणे सुत, सुत दुलारे गोद उठाईआ। नाम रंगण रंगे काया बुत्त, काची माटी लेखे लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी खेल कराईआ। अमृत वेले तेरा चाउ घनेरा, चौसठ घड़ी ना कोए वड्याईआ। मेहरवान हो बन्न्हे बेड़ा, खेवट खेटा सेव कमाईआ। तुध जिहा होर है केहड़ा, तेरे हथ्थ तेरी

वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल रिहा जणाईआ। अमृत वेले मैं की दस्सां, सच सच दृढ़ाइंदा। इक्को वार भगतां अन्दर वसां, नित नित दा कलेश मुकाइंदा। आत्म परमात्म निरगुण नाम रटां, दूजी अलख ना कोए जगाइंदा। प्रेम कर पिच्छे ना हटां, साची रीती आप बंधाइंदा। डूंग्घे घाउ मेटां फट्टां, पट्टी आपणे नाम बंधाइंदा। सच प्रेम अन्दर रतां, रत आपणी ना कोए रखाइंदा। जन भगतां नाल पकाए मता, मति पिछली सर्ब भुआइंदा। पुरख अकाल गाउणा जस्सा, दूजी सिफ्त ना कोए सालाहइंदा। अमृत देणा इक्को रसा, निझर धार वहाइंदा। सच दुआरे कराए कमरकसा, पल्लू आपणी गंढ्ढ पुआइंदा। दो जहान फिरे नट्ठा, बण पांधी फेरा पाइंदा। राग सुणे ना किसे कोलों भट्टां, जन भगतां नाद वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाइंदा। अमृत वेले तेरा मार्ग सौखा, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। अग्गे लेखा चुके औखा, औखी घड़ी ना कोए रखाईआ। दीन दयाल स्वामी आपे पहुंचा, तेरी आसा पूर वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम जपण दी साची रीती, इक्को वार दरसाईआ। अमृत वेले हरि भगत उठाउणा, देवणहार वड्याईआ। पंज वार नाम जपाउणा, पंच परपंच मिटाईआ। हरि मन्दिर हरि आप सुहाउणा, सच सिँघासण डेरा लाईआ। निज नेत्र जन दर्शन पाउणा, पर्दा दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। पंज वार शब्द जैकार, जै जैकार कराईआ। गुरमुख नेत्र सके ना कोए उग्घाड़, नैण अक्ख बंद कराईआ। अन्तर आत्म करे प्यार, लिव इक्को इक लगाईआ। चरण धूढ़ी मंगे छार, मस्तक टिक्का चरण कँवल लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव दए जणाईआ। गुरमुख नेत्र कदे ना खोल्हे, हरि साचा सच जणाइंदा। पंज जैकारा रसना बोले, धुर दी धार बंधाइंदा। अन्दर नज़री आए जो बैठा ओहले, पर्दा आप उठाइंदा। उलटा करे नाभ कँवले, अमृत धार वहाइंदा। सुरती शब्दी आपे मौले, हरि मौला कार कमाइंदा। जन भगतां भार करे हौले, सिर आपणे भार उठाइंदा। लेखे लाए उपर आए धौले, धरनी धरत धवल भगतां नाल सुहाइंदा। सब दे पूरे करे कौले, पिछली कीती याद कराइंदा। जिस दे गुर अवतार पीर पैगम्बर पाउदे गए रौले, खाणी बाणी नाद सुणाइंदा। सो साहिब सतिगुर दीन दयाल अगम्म ठाकर निरगुण बोले, निरवैर राह चलाइंदा। सच दुआरा इक्को खोल्हे, दर दरवाज़े बणत बणाइंदा । गुर अवतार पीर पैगम्बर अन्त चढ़ाए आपणे डोले, फड़ बाहों अन्दर लँघाइंदा। अमृत वेला गायण सोहले, सो पुरख निरँजण ख़ुशी मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कार कमाइंदा। अमृत वेला सोहणा लग्गा, सारे रहे जस गाईआ। श्री भगवान सूरा सरबग्गा, शहिनशाह इक्को नज़री आईआ।

दो जहानां दे के सद्दा, दर आपणे लए बहाईआ। प्रेम प्यार अन्दर मधा, मस्ती आपणे नाम चढ़ाईआ। सच प्रीती अन्दर बज्झा, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। सच सिँघासण बहि के सजा, तख्त निवासी डेरा लाईआ। जन भगतां सेवा कर अजे ना रज्जा, आपणी आशा होर वधाईआ। सदा फिरे सज्जा खब्बा, अग्गा पिच्छा वेख वखाईआ। करे खेल बुढ्ढा नढ्ढा, रूप रंग नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अमृत वेले दए वड्याईआ। अमृत वेले तेरा वेला सोहणा, प्रभ सोहणी रुत्त सुहाईआ। जन भगतां जोगा होणा, दूसर मिले ना कोए वड्याईआ। गुरमुखां चुक्के रोणा धोणा, नेत्र नैण नीर ना कोए वहाईआ। अमृत फल इक्को बोणा, शब्द क्यारी आप महकाईआ। सोवत जागत पंज वार हरि का नाम गाउणा, भुल्ल कदे ना जाईआ। आत्म सेजा पलँघ विछाउणा, सेज सुहञ्जणी सोभा पाईआ। कमलापाती घर चल के आउणा, आदि निरँजण सच्चा शहिनशाहीआ। दीआ बाती इक जगाउणा, तेल वट्टी ना कोए पाईआ। गुरमती बहि बहि कन्त मनाउणा, घर साचे वज्जे वधाईआ। चरण कँवल ध्यान रखाउणा, चरण चरणोदक मुख चुआईआ। हउमे हंगता बुरज ढाउणा, निवण सो अक्खर करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार नाम वड्याईआ। नाम वड्याई हरि करतार, इक्को इक जणाइंदा। वस्त अगम्म दए थार, थिर घर आप टिकाइंदा। हरि साहिब दा हक़ प्यार, हकीकत मेल मिलाइंदा। लाशरीक सांझा यार, शिरकत सर्ब गवाइंदा। पीर पैगम्बर वेखणहार, गुर अवतार भेव चुकाइंदा। चार वरन दा इक जैकार, साचा सोहला आप सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम अमृत जाम प्याइंदा। नाम अमृत जाम प्याऊँगा। जन भगतां वेख वखाऊँगा। सुख इक्को घर वखाऊँगा। मुख उज्जल आप कराऊँगा। गोदी चुक्क तख्त बहाऊँगा। दर दरवेश आप अख्वाऊँगा। बण सेवक सेव कमाऊँगा। फड़ बाहों आप उठाऊँगा। जग भुल्लयां राहे पाऊँगा। बेनकाहे आप प्रनाऊँगा। सहिज सुभाए खेल खिलाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, अमृत वेला इक वडयाऊँगा। अमृत वेला सोहेगा। प्रभ भगतां जोगा होएगा। हरिजन लोकमात ना सोएगा। दुरमति मैल पापां धोएगा। वेले अन्त कदे ना रोएगा। श्री भगवान चरण चरणोधक मुख चोएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बीज सच्चा इक्को बोएगा। बीज सच्चा इक बजावांगा। भगत बूटा मात लगावांगा। फुल्ल फलवाड़ी आप महकावांगा। कर कर दारी सेव कमावांगा। लख हज़ारी लेख चुकावांगा । सवा लख दा माण मिटावांगा। कोटन कोटां विच्चों गुरमुख विरला आप उठावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मेला आप मिलावांगा। सवा लख दा तुटे माण। इक लख ना कोए निशान। प्रतख

हो आप भगवान। भगतां देवे सच्चा दान। अन्तर आत्म कर परवान। गोबिन्द मेला विच जहान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल नौजवान। इक नाल ना लख लड़ाऊँगा। असंख असंखां विच्चों गुरमुख इक उपजाऊँगा। बणा बणत मिला कन्त हरि भगवन्त रंग रंगाऊँगा। महिमा अगणत खेल बेअन्त, अभेद धार जणाऊँगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक रखाऊँगा। साची सेवा आप कमावांगा। जन भगतां आप उठावांगा। अमृत वेला अट्ठे पहर जणावांगा। बण सज्जण सुहेला कूड़ी क्रिया कहर मिटावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कार कमावांगा। प्रभ आपणी कार कमाएगा। हरि सज्जण आप जगाएगा। चरण धूढ़ी मजन इक नुहाएगा। मूर्ख मूढ़्ही चतुर सुघड़ बणाएगा। सब दी आसा करे पूरी, निरासा कोए नज़र ना आएगा। हाज़रां हाज़री लाए हज़ूरी, बेहाज़रां ओन्हां नाल मिलाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां सेव कमाएगा। सेवा कर के जोड़े नाता, नेरन नेर दरसाईआ। भगत भगवान दा इक्को हाता, हद्द आपणी बंद कराईआ। आत्म परमात्म मेले ज़ाता, अज़ात ना कोए वखाईआ। निरगुण निरगुण गाए गाथा, सरगुण करे पढ़ाईआ। प्रगट हो पुरख समराथा, कल कल्की फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर साचे मंग मंगाईआ। जन भगतां अग्गे हरि अरदास, आपणी भेंट चढ़ाइंदा। गुरमुखो रखणा सच्चा साथ, इक्को आस तकाइंदा। रल मिल गाईए सच्ची गाथ, भगत भगवान आप सुणाइंदा। इक दूजे दे बणीए दास, सेवक नज़र कोए ना आइंदा। आत्म परमात्म भोग बलास, सेज सुहञ्जणी इक वडियाइंदा। सच दुआरे पुनी आस, आसा पूर कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हाल सुणाइंदा। सच दुआरे सच अरज़ोई, हरि अर्ज़ी आपणे नाम पाइंदा। बिन भगतां भगवान नूं देवे कोई ना ढोई, घर रहिण किसे ना पाइंदा। हरि का लेखा जाणे सोई, जिस आपणी दया कमाइंदा। गुरमुख विरला उठे कोई, जिस काया चोली बदलाइंदा। आत्म परमात्म इक्को होई, दूजा रंग ना कोए रंगाइंदा। ना जन्मे ना कदे मोई, नाता बिधाता आप बंधाइंदा। वेखो कबीर पिच्छे तरी लोई, कमाला चरणां नाल छुहाइंदा। अग्गे पुरख अकाल दीन दयाल जन भगतां देवे ढोई, मेहर नज़र उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, हरि सज्जण आप मिलाइंदा। हरि सज्जण हरि जू मेलण आया, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। त्रैगुण कूड़ी मेटे माया, ममता मोह रहिण ना पाईआ। समरथ स्वामी सिर देवे छाया, शहिनशाह आपणा हथ्थ टिकाईआ। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जै जैकार जिस गाया, तिस एथे ओथे आपणे चरण रखाईआ। सेवा करे बण दाई दाया, जन जननी वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप

हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। भगत दुआरे हरि अरदासा, इक्को वार कराइंदा। भगत भगवान दा बन्न्ह भरवासा, भावी सिर तों लाहइंदा। ध्यान करदयां वसे साथा, आउँदा जांदा देर कोए ना लाइंदा। जिस वेले हरिजन टेके माथा, तिस वेले सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। जिस वेले सीस झुकेगा। साहिब सतिगुर पूरा उठेगा। जन भगतां उपर तुठेगा। दरवाज़ा लँघदयां हाल पुच्छेगा। काल पिच्छे हो के लुकेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साहिब सतिगुर इक्को उठेगा। की प्रभू तूं दस्सया सच्च, आपणा राग जणाईआ। भाग लगाएं काया माटी कच्च, कंचन रूप वटाईआ। जन भगतां अन्तर जाएं रच, अनभव आपणा खेल कराईआ। सच सच्चा मार्ग दस्स, स्नेहुड़ा नाम सुणाईआ। जोती नूर कर प्रकाश, अज्ञान अन्धेर चुकाईआ। शहिनशाह हो के किवें बणे दास, बण सेवक सेव कमाईआ। दाता हो के क्यों करें अरदास, आपणा माण मिटाईआ। सब कुछ प्रभू तेरे पास, तूं देवणहार लोकाईआ। श्री भगवान कहे मेरा कम्म ख़ास, ख्वाहिश भगतां पूर कराईआ। भगत मिलण दी मैनूं आस, एसे कारन आपणी झोली अग्गे डाहीआ। जिउँ पुत्तर विछोड़ा सहे ना बाप, बाप पुत्तर ध्यान लगाईआ। गोबिन्द थापणा गया थाप, बाले नीहां हेठ दबाईआ। अन्तर अन्तिम दस्सया इक्को जाप, शब्द सुनेहड़ा घलाईआ। सोहँ ढोला लैणा राट, गौंणा चाईं चाईंआ। साहिब पत लए राख, रक्षया करे सभनी थाईंआ। तुहाढ्ढी लेखे लाए ख़ाक, ख़ाक आपणी झोली पाईआ। कलिजुग अन्तिम पुच्छे वात, मेहर नज़र उठाईआ। निरगुण हो के देवे साथ, सरगुण संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरगुण आपणी कार कमाईआ। तुहाढ्ढी ख़ाक लेखे लाएगा। निरगुण निहकलंक कल आएगा। कल्की अवतार इक अख्वाएगा। मेरा मेला फेर मिलाएगा। गुर चेला रूप धराएगा। सज्जण सुहेला फेरा पाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच निशाना इक प्रगटाएगा। सच निशाना इक बणावेगा। छोटे बाल्यां माण दवावेगा। साढे तिन्न हथ्थ वक्त चुकावेगा। नौ दर दा पन्ध मुकावेगा। छत्ती युग दा लेख मिटावेगा। निरगुण आपणा वेस वखावेगा। मुच्छ दाढ़ी केस ना कोए जणावेगा। दस दस्मेस नाल उठावेगा। विष्न ब्रह्म महेष चरणी लावेगा। विष्नूं छड्ड के बाशक सेज, अलख जगावेगा। शंकर कर आदेस, त्रसूल सुटावेगा। जन भगतां बदले रेख, लेखा पिछला मूल मुकावेगा । निहकर्मी कर के हेत, आपणा रंग चढ़ावेगा। अन्दर वड़्ह के दस्से भेत, बाहर मुख ना कोए समझावेगा। जिस दे पिच्छे अर्जण सिर विच पाई रेत, सो जन भगतां अमृत जाम प्यावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, घर साचे डेरा लावेगा। घर साचे डेरा

लाया ए। प्रभ पारब्रह्म कल आया ए। धुर दा धर्म इक जणाया ए। वरन बरन ना कोए रखाया ए। सच्ची सरन इक तकाया ए। मरन डरन भउ मिटाया ए। बाहों फड़न निरगुण आया ए। साचे पौड़े चढ़न, दए समझाया ए। दरगाह साची वड़न, अद्धविचकार ना कोए अटकाया ए। जो सोहँ ढोला पढ़न, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाया ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी करनी आप कराया ए। आपणी करनी आप करावेगा। अन्दर वड़ के भगत समझावेगा। भाणा ज़र के शुकर मनावेगा। राणा बण के सेव कमावेगा। सुघड़ स्याणा मूर्ख मूढ़्ह जणावेगा। ला चरण धूढ़, दुरमति मैल धुआवेगा। रंग चाढ़्ह गूढ़, आपणे नाल मिलावेगा। बण दाता सूर, गुरमुख आप उठावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गोबिन्द लेखा पूर करावेगा। प्रेम खेलण दा दस्सया चाउ, चाउ घनेरा इक जणाईआ। सोहँ ढोला सारे गाओ, आत्म परमात्म राग अल्हाईआ। सिर धर तली गली मोरी आओ, पिछला माण मिटाईआ। मार्ग सौखा प्रभ घर पाओ, वज्जे नाम वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सीस जगदीश सब दे लेखे लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवणहार सदा वड्याईआ।

चवर कहे मैं होवां नीवां, उपर रहिण दी आदत दयां बदलाईआ। चरण कँवल प्रभ घोली थीवां, माण अभिमाण मिटाईआ। चरण चरणोदक साचा पीवां, छोह आपणी नाल रलाईआ। बिन धूढ़ी कदे ना जीवां जीवण इक्को नज़री आईआ। जिउँ भगवान दुआरे भगत नीवां, उच्चा रहिण कोए ना पाईआ। जिस लहिणा चुकाया साढे तिन्न हथ्थ सीवां, सीने सब दे ठंड रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी किरपा आप कमाईआ। चवर कहे मैनूं दयो वधाई, प्रभ मार्ग सच जणाया। जन्म जन्म दी मिटी शाही, मेरा रोग गंवाया। साची सिख्या इक समझाई, नीवीं धार बंधाया। चरण कँवल देवे सरनाई, सरनगति इक जणाया। साचे घर ना देवे कोई गवाही, मुलज़म बरी ना कोए कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धार जणाया। चवर कहे मेरे धन्न भाग, प्रभ सिख्या सच दृढ़ाईआ। भगत दुआरे चरणी गया लाग, पिछला माण मिटाईआ। कर किरपा धोवे मेरा दाग, दुरमति रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा आप जणाईआ। चवर कहे मैं चरणां सेव कमावांगा। धूढ़ी टिक्का ला के ख़ुशी मनावांगा। वड्डयों हो के निक्का, निक्का वड्डे विच समावांगा। जुग चौकड़ी रस वेख्या फिका, अन्त अमृत इक्को

मुख रखावांगा। माण वड्याई विच पिच्छे विका, अग्गे चरण ध्यान टिकावांगा । निरगुण वेख्या खेल अनडिठा, दर बहि के सेव कमावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दित्ता सच्चा वर, आपणी झोली पावांगा। चवर कहे मैनूं दयो दिलासा, जन भगतां रिहा जणाईआ। हरि सरनाई सच भरवासा, भरम रहिण ना पाईआ। सगल वसूरा मेरा लाथा, दुखड़ा दर्द मिटाईआ। मिल्या दीन दयाला रघुनाथा, रहबर इक्को सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी रीती आप जणाईआ। चवर कहे मोहे करो प्यार, प्रेम प्यारा आप जणाईआ। मैं चरण डिगा मूँह दे भार, बल आपणा ना कोए वखाइंदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग पिच्छों मैंनूं करनी मिली निमस्कार, एसे वासते सब दे अग्गे वास्ता पाइंदा। मैं सेवा करां नर निरँकार, नीवां हो के आप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव जणाइंदा। चवर कहे मैं निक्का बाला, प्रभ जन्म दित्ता बदलाईआ। मार्ग दस्सया इक सुखाला, सच सच समझाईआ। सचखण्ड दी सच्ची चाला, अवल्लड़ी कार जणाईआ। वसणहारा सच सच्ची धर्मसाला, धुर दरबारी बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह जिस वसे खेड़े, तिस खेड़े मिली वड्याईआ। आदि जुगादी चुक्कण झेड़े, झगड़ा कोए रहिण ना पाईआ। भगत भगवान वेखे डेरे, डेरा इक्को आसण लाईआ। मैं वी वड़या ओसे वेहड़े, आपणा फेरा पाईआ। पिच्छे खेल वेखे बथेरे, गुर अवतारां संग निभाईआ। पीर पैगम्बर दस्सां केहड़े केहड़े, जिन्हां दिती माण वड्याईआ। अन्तिम आया भगतां घेरे, प्रभ प्रीती इक समझाईआ। दर दरवाजिउँ जो होए अगेरे, पिछली रीत भुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। दरवाज़ा कहे सुण चौर बात, तैनूं मैं समझाइंदा। मेरे वल वेख मार झात, मैं दर दरबान सोभा पाइंदा। मेरे उत्ते लेखा लिख्या बिन कलम दवात, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नज़री आइंदा। जिस दा लेखा आदि जुगादि, जुग जुग वेस वटाइंदा। ओस मैनूं दिती दाद, तेरी सेवा इक लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप समझाइंदा। वेख चवर कर ध्यान, दर दरवाजा रिहा सुणाईआ। जो मेरे विच्चों लँघे ओस उपर नज़र आए भगवान, सच सिँघासण आसण लाईआ। साहिब दे सिर उत्ते ना किसे दा कोई निशान, सिर हथ्थ ना कोए टिकाईआ। जिउँ भावे तिव देवे माण, सद चल्ले आप रज़ाईआ। बरदा बण खलोता मैं ग़ुलाम, दरवेश सेवा सच कमाईआ। वेखीं हुण ना बणीं अणजाण, दे मति रिहा समझाईआ। प्रगट होया आप भगवान, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। जिस दा मन्दिर वेख्या ना किसे मकान, तिस उत्ते चवर कवण झुलाईआ। जिस वेले निरगुण सरगुण देवे दान, ज़ाहरा बणत बणाईआ। जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। वड्डयों होया छोटा, निक्का आपणा रूप वटाईआ। मार्ग ला इक सौखा, सोहणी धार चलाईआ। गुरू अवतार पीर पैगम्बर दित्ता मौका, भगत दुआरे सगन मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साढे तिन्न हथ्थ तन सरीर, दर दरवाज़े विच खिच्ची लकीर, वंड इक्को इक रखाईआ। साचा गाना सगन कलीरा, हरि जू आप सुहाइंदा। शरअ शरीअत कट ज़ंजीरा, जगत वंड वंडाइंदा। गुर अवतार पीर पीरा, दस्तगीरां दस्त मिलाइंदा। दर दरवाज़े आए घत्त वहीरा, पिछला पन्ध मुकाइंदा। अगला लेखा दस्स अख़ीरा, आख़र आपणी उंगली लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप समझाइंदा । निक्का हो के चुक्के टोकरा, सिर आपणे भार उठाईआ। लोक लज्जया ना रखे छोकरा, बचपन आपणे रंग रंगाईआ। वेखण आया पुत्त पोतरा, पारब्रह्म बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच कलीरा गुणी गहीरा, नाम डोरी तन्दन इक बंधाईआ। नाम डोरी तन्द अपारा, कली कली लमकाइंदा। उंगली ला गुरू अवतारा, पीर पैगम्बर सगनां नाल अन्दर ल्यांदा। पिच्छे आयण वारो वारा, वाह वा खेल वखाइंदा। सिर ते टोकरा ना लग्गा भारा, हौला भार आप जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सिँघासण वेख दुआरा, दर साचे सोभा पाइंदा। निक्का हो के टोकरे विच वड़या आसण लाए हरि निरँकारा, निरगुण आपणी दया कमाईआ। भगत कलीरा कर प्यारा, प्रेम प्रीती इक समझाईआ। रल के बहि जाओ गुर अवतारा, पीर पैगम्बर श्री भगवान सारे आपणे नाल प्रनाईआ। वीह सौ उन्नी सब दा पाया छुहारा, सगन मुख उंगलां नाल चटाईआ। वीह सौ बीस कर विहारा, हरि जगदीश ख़ुशी वखाईआ। सच कलीरा एकँकारा, अक्ल कल धारी आपणे हथ्थ लमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, घर बैठयां घर सुत्यां शब्द विहारा रिहा जणाईआ।

मंगदयां मंगदयां उत्तों गया घस, प्रभ मंगण जाच सिखाईआ। विच्चों कहे साडा खैहड़ा छड्ड, फस्या ढोला गाईआ। गोदावरी कन्ढ्ढा ग़ुफ़ा दिती छड्ड, छड्डी सर्ब लोकाईआ। ना पिंजर ना काया हड्ड, ततव तत ना कोए रखाईआ। प्रेम प्रीती दी इक्को हद्द, पढ़ना गाउणा कम्म किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भगत प्यार दा इक संगीत, ना अग्गा ना पिच्छा आपणी मर्ज़ी दी चलाई रीत। मंगदे मंगदे दी घस गई टिंड, इक

ध्यान लगाईआ। प्रभ वेख मेरा जीउ पिण्ड, आपणा पर्दा लाहीआ। मैं छड्डां खैहड़ा इंड, ब्रह्मण्ड ब्रह्मांड ना कोए वड्याईआ। मिले साहिब गुणी गहिंद, गहर गवर नज़री आईआ। भावें सारे करन मेरी निन्द, तेरी प्रीत मोहे भाईआ। मूर्ख होण दी नहीं चिन्द, ख़ुशी चरण तेरे सरनाईआ। तेरे उत्तों घोली जिंद, की बोलां की गावां की दस्सां सुध रही ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी दया कमाईआ। मंगदयां मंगदयां पै गया गंज, पर्दा नज़र कोए ना आईआ। जे अजे वी होवे रंज, तेरा गुस्सा झल्लया ना जाईआ। माण टुट्टा भाई मंज, मजलस गुरमुख इक्को लाईआ। मैं ना जाणा सवेर सञ्झ, इक्को रंग नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। मंगदयां मंगदयां सिर होया पोला, भार सके ना कोए उठाईआ। रसना जिह्वा कोटण पाइण रौला, रौला पाइआं हथ्थ किसे ना आईआ। मैं इक्को जाणया तूं वसें परदे उहला, लुक लुक आपणी खेल कराईआ। धन्न भाग तूं मेरे नाल बोला, अनबोलत दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ ।